In philosophy and logic, an argument is a series of statements typically used to persuade someone of something or to present reasons for accepting a conclusion. The general form of an argument in a natural language is that of premises (typically in the form of propositions, statements or sentences) in support of a claim: the conclusion. The structure of some arguments can also be set out in a formal language, and formally defined "arguments" can be made independently of natural language arguments, as in math, logic, and computer science.

Property Value
dbo:abstract
  • حجة منطقية أو الحِجاج (لاتينية:argumentum) مصطلح يدل على نوع الاستدلال الخاص باللغة الطبيعية كما تتجلى في الألسن الطبيعية من حيث إنه استدلال متميز، إلى حد بعيد، عن الاستدلال الصوري في اللغة الاصطناعية الذي يُسمَّى البُرهان. فالحِجاج هو التبادل الخِطابي للحُجَج (جمع "حُجَّة") طلبا للإقناع عن طريق ما يُتيحه اللسان الطبيعي المستعمل كـكفاءة لغوية مُحدَّدة من الناحيتين اللسانية والتداولية.وتتعلق دراسة الحِجاج بعدة مجالات تشمل المنطق والبلاغة وفلسفة اللغة واللسانيات والتداوليات وتحليل الخطاب وفن المناظرة والحوار. (ar)
  • L’argumentation a pour but de convaincre, et donc de faire agir une personne. Contrairement à la persuasion, elle vise à être compris de tous et rechigne à utiliser des arguments fallacieux. L’argument est, en logique et en linguistique, l’ensemble des prémisses données en support à une conclusion. Une argumentation est composée d'une conclusion et d'un ou plusieurs « éléments de preuve », que l'on appelle des prémisses ou des arguments, et qui constituent des raisons d'accepter cette conclusion. On distingue 3 grands groupes : * l'art de démontrer (on s'appuie sur des faits, des preuves, une loi incontestable), * l'art de persuader (l'émetteur fait appel au sentiment des destinataires (émouvoir, rire ou encore provoquer)) * l'art de convaincre (l'auteur fait appel à la raison du destinataire, mais sans utiliser de faits scientifiques). Une argumentation convaincante peut bien souvent consister à simplement énoncer un fait, afin de permettre à l'interlocuteur d'en avoir connaissance. Un argument n'est ni une démonstration, ni une preuve. La démonstration est une conclusion logique. Démontrer, c'est établir la vérité d'une phrase abstraite par des moyens strictement logiques. La preuve est une évidence concrète, empirique. Prouver, c'est montrer un objet ou causer un événement. Argumenter, c'est exhorter une personne à agir, en montrant que les conséquences de cette action causent un bien, éthique, matériel, physique, psychologique, économique ou autre, accepté par l'opinion générale. On peut démontrer que l'inflation nuit à la croissance économique, on peut prouver que la Terre est ronde. Ces conclusions deviennent des arguments quand (1) ils sont rattachés à un conseil pour déterminer une action ou (2) quand ils déterminent une action, une décision. Une démonstration change la connaissance; une preuve change la connaissance et la perception; un argument change une décision d'agir. Persuader ou convaincre, c'est modifier la décision d'agir d'une personne par des arguments. Ce sont les prêtres, dans les sermons, les avocats, dans les plaidoyers, les politiciens, dans les discours, les compagnies, dans les messages publicitaires, qui emploient des arguments. S'abstenir du péché et faire le bien, faire absoudre un accusé, gagner des suffrages, vendre la marchandise sont les actions souhaitées par ces communicateurs. L'argumentation désigne également l'échange discursif effectif par lequel des interlocuteurs tentent de défendre une position ou de faire accepter un point de vue. Plus largement, l'argumentation est un champ d'études à la fois descriptif et critique qui s'intéresse à la mise en forme des arguments (oralement ou par écrit) en vue, notamment, de la persuasion d'un auditoire. En ce sens, l'argumentation est une branche de la rhétorique. (fr)
  • Ein Argument (lateinisch argumentum, eigentlich Veranschaulichung, Darstellung; im übertragenen Sinn Beweismittel, Beweisgrund) ist eine Aussage, die zur Begründung einer anderen Aussage gebraucht wird (Argumentation). Argumente sind Gegenstand der Untersuchung in der Argumentationstheorie und in der Logik. Argumente können andere Menschen von der Wahrheit oder Falschheit einer Behauptung überzeugen. Sie sind ein wesentliches Mittel im Bereich der Wissenschaft, der Kritik, der Diskussion und des Dialoges. Eine Verknüpfung von mehreren Argumenten ist eine Argumentation. Wenn diese geprüft und gegeneinander abgewogen werden, handelt es sich um eine Erörterung. (de)
  • Un argumento (del latín argumentum) es un razonamiento para justificar o refutar una proposición; es un discurso dirigido a una finalidad. Es la expresión oral o escrita de un razonamiento.Las cualidades fundamentales de un argumento son: la consistencia y coherencia; entendiendo por tal el hecho de que el contenido de la expresión, discurso u obra adquiera un sentido o significado que se dirige a un interlocutor con finalidades diferentes: * Como contenido de verdad = consistencia y coherencia con otras verdades admitidas, o con referencia a un hecho o situación que haga verdadero o falso dicho contenido. * Como esquema lógico-formal = consistencia y coherencia con un sistema que no admite contradicción. * Como función lógico-matemática = consistencia y coherencia con el hecho de “ser algo real” frente a una mera posibilidad lógica que define un mundo o una situación posible en un determinado marco teórico que justifica la función. * Como discurso dirigido a la persuasión como motivación para promover o proponer una determinada acción. * Como finalidad de acción = consistencia o coherencia con otros intereses o motivaciones del individuo o individuos receptores del contenido como motivación a actuar de determinada manera. Es por tanto un discurso dirigido: * Al entendimiento, para «convencer» o generar una creencia nueva mediante el conocimiento evidente de nuevas verdades, basándose en una racionalidad común. * A la emotividad para «motivar» una acción determinada. (es)
  • In logica e in filosofia, un argomento (o argomentazione) è un discorso mediante il quale si cerca di fornire un fondamento ad una certa asserzione che richiede di essere giustificata. Il fondamento così fornito costituirà dunque l'insieme delle ragioni per le quali quella certa asserzione risulterà effettivamente giustificata, in quanto, appunto, fornita di ragioni. (it)
  • 論証(ろんしょう、英: Logical argument)とは、論理学の用語で、前提(premises)と呼ばれる宣言的文の集まりと結論(conclusion)と呼ばれる宣言的文から構成され、前提群から結論が真であることが導き出せることを主張したものである。そのような論証には、妥当なものと妥当でないものがある。なお、個々の宣言的文は真(true)か偽(false)かで判断されるが、論証は妥当(valid)か妥当でないかで判断される。英語では、宣言的文を Statement とか命題(Proposition)と呼んでいたが、最近では哲学的な含意を避けるため Sentence と呼ぶことが多い。 (ja)
  • Een argument is in de logica datgene wat men stelt om op grond daarvan een conclusie te trekken, iets te betogen of te bewijzen. De term is verwant aan premisse, maar heeft een bredere betekenis. In verschillende disciplines heeft de term argument een iets andere definitie of wordt er een andere term voor het begrip argument gebruikt. Het vormen van een redelijke argumentatie behoort tot de basisvaardigheden van moderne juristen, filosofen en politici en tal van andere beroepen. Iemands argumentatieve vermogen kan aangescherpt worden door kennis van de argumentatieleer. Daarbij zijn theoretische beschouwingen als 'Wat zijn geldige argumenten?' en 'Hoe bouw ik mijn betoog op een consistente manier op?' nog steeds van evenveel belang als in de tijd van Aristoteles. Het belang van goede argumenten is dus van alle tijden, vanaf de prehistorische mens, die een ander overhaalt om samen te jagen en de buit te delen, tot aan de hedendaagse politieke debatten, waarbij winst of verlies afhangen van overtuigende argumenten. Ook de empirische wetenschap leunt sterk op aanvaardbare argumentatie. Geldige argumenten en redeneringen zijn er twee fundamenten van. (nl)
  • Um argumento pode ser definido como uma afirmação acompanhada de justificativa (argumento retórico) ou como uma justaposição de duas afirmações opostas, argumento e contra-argumento (argumento dialético). Na lógica e na filosofia um argumento é um conjunto de uma ou mais sentenças declarativas, também conhecidas como proposições, ou ainda, premissas, acompanhadas de uma outra frase declarativa conhecida como conclusão. Em um argumento dedutivo (válido) o valor-verdade da conclusão é uma consequência lógica necessária das premissas que a antecedem, ou seja, sendo verdadeiras as premissas segue-se que necessariamente será verdadeira a conclusão. Caso alguma(s) premissa(s) não seja(m) verdadeira(s), uma conclusão verdadeira será apenas uma contingência. Também será contingente a verdade de uma conclusão num argumento dedutivo inválido, ou seja, um argumento em que mesmo a veracidade integral das premissas não garante, necessariamente, uma conclusão verdadeira. Em argumento indutivo a verdade da conclusão não é garantida pelas premissas, mas apenas indicada pelas premissas. Muitos autores e correntes filosóficas não consideram o argumento indutivo como um tipo válido de argumento e a discussão acerca do estatuto lógico e epistemológico de uma indução desencadeou os debates mais frutíferos da história da filosofia, também conhecido como problema da indução. Toda premissa, assim como toda conclusão, pode ser apenas verdadeira ou falsa, isto é, há um valor sempre binário que se atribui às sentenças declarativas que tomamos como premissas e conclusões, o chamado valor-verdade, que pode ser 0 ou 1, positivo ou negativo, V ou F. Jamais já uma terceira opção, no que se chama de Princípio do Terceiro Excluido, junto com o princípio de identidade e o de não contradição um dos pilares da tríade que alicerça a Lógica Clássica. Tal princípio também é sintetizado na forma de adágio latino, muito usado em narrativas, Tertium non datur (literalmente: "uma terceira opção não é dada", "das duas uma", etc.). É muito importante não confundir valor-verdade com validade. Valor-verdade (ser verdadeiro ou falso) é algo que qualquer sentença declarativa possui. "O céu está azul" ou bem é uma declaração verdadeira ou bem é uma declaração falsa. Não existe "meio verdadeiro", nem importa a intensidade (se o céu está muito azul ou levemente azul), se está azul, em algum grau, é verdadeira, e se não está, é falsa. Validade refere-se não às sentenças, mas ao argumento. Um argumento dedutivo inválido, por exemplo, isto é, um argumento onde mesmo com premissas verdadeiras não se garanta a verdade da conclusão, pode-se encontrar de forma contingente uma conclusão verdadeira, basta que a sentença declarativa que figura como conclusão seja uma sentença verdadeira. E ainda podemos ter uma argumento inválido com todas as premissas e conclusões verdadeiras. Bastam que todas as sentenças declarativas do argumento sejam verdadeiras, mas o encadeamento lógico entre elas não faz qualquer sentido em termos garantir a verdade da conclusão, que é verdadeira apenas por contingência, não por necessidade. Tome-se uma argumento dedutivo válido (encadeamento lógico correto entre premissas e conclusão) na forma de um silogismo clássico (premissa maior, premissa menor, conclusão). Caso as duas premissas sejam verdadeiras, necessariamente a conclusão será verdadeira. Mas se trocarmos de lugar a conclusão e a premissa menor, temos uma experiência interessante: o argumento torna-se inválido (a verdade das premissas não garante mais a verdade da conclusão), mas continua com todas as suas sentenças verdadeiras, o que mostra que se pode ter um argumento totalmente inválido, mas verdadeiro, bem como também podemos ter um argumento válido (encadeamento lógico correto, silogismo perfeito) cuja conclusão não seja necessariamente verdadeira (pode ser verdadeira ou falsa, e se for verdadeira não o é por necessidade), basta que uma das premissas seja falsa, lembrando que se todas as premissas de um argumento válido forem falsas isso não garante conclusão falsa, ou seja, a recíproca da premissa-verdadeira/conclusão-verdadeira não se verifica para premissa-falsa/conclusão-falsa. Em função disso, as frases que apresentam um argumento são referidas como sendo verdadeiras ou falsas, e em consequência, são válidas ou são inválidas. Alguns autores referem-se à conclusão das premissas usando os termos declaração, frase, afirmação ou proposição. A razão para a preocupação com a verdade é ontológica quanto ao significado dos termos (proposições) em particular. Seja qual termo for utilizado, toda premissa, bem como a conclusão, deve ser capaz de ser apenas verdadeira ou falsa e nada mais: elas devem ser truthbearers ("portadores de verdade", em português). (pt)
  • Argument – fakt lub okoliczność przytaczana w komunikacie celem potwierdzenia lub obalenia tezy. Argumenty dzielimy na: * logiczne – oparte na indukcji, dedukcji i analogiach * emocjonalne – odwołujące się do uczuć, ambicji, wiary słuchaczy * rzeczowe – będące konkretnymi faktami, danymi itp. * inne: oparte na doświadczeniu, powszechnej opinii lub wiedzy; autorytetach Argumentem przeciwnym do danego jest kontrargument. (pl)
  • Аргуме́нт (до́вод) — логическая посылка, используемая отдельно или в совокупности с другими с целью доказательства истинности определённого утверждения — тезиса. Чтобы тезис можно было считать истинным, все аргументы должны содержать в себе истинную информацию, достаточную для доказательства тезиса с помощью верных логических умозаключений. Аргументация может быть доказательной и недоказательной: * доказательная аргументация — установление истинности тезиса, являющегося достоверным суждением, с использованием логических формул с помощью аргументов, истинность которых установлена заранее; форма такой аргументации — дедукция; * недоказательная аргументация тезисов, являющихся правдоподобными суждениями, бывает трёх видов: * истинность аргументов (всех или некоторых) не доказана; формы аргументации — дедукция или полная (научная) индукция; * истинность аргументов установлена заранее; формы аргументации — индукция, аналогия; * аргументы правдоподобны; формы аргументов — индукция, аналогия. * Аргумент (лат. argumentum) — суждение (или совокупность взаимосвязанных суждений), посредством которого обосновыва­ется истинность другого суждения (или теории). [[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]][[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]][[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]]Аргумент (логика)Аргумент (логика)Аргумент (логика) (ru)
  • 在逻辑中,论证是基于叫做前提的一组断言,证明叫做结论的断言的真实性的尝试。演绎和归纳推理的证明过程形成了论证,并假定了某种交流方式,它可以是书写的文本、演讲或交谈。 (zh)
  • In philosophy and logic, an argument is a series of statements typically used to persuade someone of something or to present reasons for accepting a conclusion. The general form of an argument in a natural language is that of premises (typically in the form of propositions, statements or sentences) in support of a claim: the conclusion. The structure of some arguments can also be set out in a formal language, and formally defined "arguments" can be made independently of natural language arguments, as in math, logic, and computer science. In a typical deductive argument, the premises guarantee the truth of the conclusion, while in an inductive argument, they are thought to provide reasons supporting the conclusion's probable truth. The standards for evaluating non-deductive arguments may rest on different or additional criteria than truth, for example, the persuasiveness of so-called "indispensability claims" in transcendental arguments, the quality of hypotheses in retroduction, or even the disclosure of new possibilities for thinking and acting. The standards and criteria used in evaluating arguments and their forms of reasoning are studied in logic. Ways of formulating arguments effectively are studied in rhetoric (see also: argumentation theory). An argument in a formal language shows the logical form of the symbolically represented or natural language arguments obtained by its interpretations. (en)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 13018310 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744589878 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • حجة منطقية أو الحِجاج (لاتينية:argumentum) مصطلح يدل على نوع الاستدلال الخاص باللغة الطبيعية كما تتجلى في الألسن الطبيعية من حيث إنه استدلال متميز، إلى حد بعيد، عن الاستدلال الصوري في اللغة الاصطناعية الذي يُسمَّى البُرهان. فالحِجاج هو التبادل الخِطابي للحُجَج (جمع "حُجَّة") طلبا للإقناع عن طريق ما يُتيحه اللسان الطبيعي المستعمل كـكفاءة لغوية مُحدَّدة من الناحيتين اللسانية والتداولية.وتتعلق دراسة الحِجاج بعدة مجالات تشمل المنطق والبلاغة وفلسفة اللغة واللسانيات والتداوليات وتحليل الخطاب وفن المناظرة والحوار. (ar)
  • Ein Argument (lateinisch argumentum, eigentlich Veranschaulichung, Darstellung; im übertragenen Sinn Beweismittel, Beweisgrund) ist eine Aussage, die zur Begründung einer anderen Aussage gebraucht wird (Argumentation). Argumente sind Gegenstand der Untersuchung in der Argumentationstheorie und in der Logik. Argumente können andere Menschen von der Wahrheit oder Falschheit einer Behauptung überzeugen. Sie sind ein wesentliches Mittel im Bereich der Wissenschaft, der Kritik, der Diskussion und des Dialoges. Eine Verknüpfung von mehreren Argumenten ist eine Argumentation. Wenn diese geprüft und gegeneinander abgewogen werden, handelt es sich um eine Erörterung. (de)
  • In logica e in filosofia, un argomento (o argomentazione) è un discorso mediante il quale si cerca di fornire un fondamento ad una certa asserzione che richiede di essere giustificata. Il fondamento così fornito costituirà dunque l'insieme delle ragioni per le quali quella certa asserzione risulterà effettivamente giustificata, in quanto, appunto, fornita di ragioni. (it)
  • 論証(ろんしょう、英: Logical argument)とは、論理学の用語で、前提(premises)と呼ばれる宣言的文の集まりと結論(conclusion)と呼ばれる宣言的文から構成され、前提群から結論が真であることが導き出せることを主張したものである。そのような論証には、妥当なものと妥当でないものがある。なお、個々の宣言的文は真(true)か偽(false)かで判断されるが、論証は妥当(valid)か妥当でないかで判断される。英語では、宣言的文を Statement とか命題(Proposition)と呼んでいたが、最近では哲学的な含意を避けるため Sentence と呼ぶことが多い。 (ja)
  • Argument – fakt lub okoliczność przytaczana w komunikacie celem potwierdzenia lub obalenia tezy. Argumenty dzielimy na: * logiczne – oparte na indukcji, dedukcji i analogiach * emocjonalne – odwołujące się do uczuć, ambicji, wiary słuchaczy * rzeczowe – będące konkretnymi faktami, danymi itp. * inne: oparte na doświadczeniu, powszechnej opinii lub wiedzy; autorytetach Argumentem przeciwnym do danego jest kontrargument. (pl)
  • 在逻辑中,论证是基于叫做前提的一组断言,证明叫做结论的断言的真实性的尝试。演绎和归纳推理的证明过程形成了论证,并假定了某种交流方式,它可以是书写的文本、演讲或交谈。 (zh)
  • Un argumento (del latín argumentum) es un razonamiento para justificar o refutar una proposición; es un discurso dirigido a una finalidad. Es la expresión oral o escrita de un razonamiento.Las cualidades fundamentales de un argumento son: la consistencia y coherencia; entendiendo por tal el hecho de que el contenido de la expresión, discurso u obra adquiera un sentido o significado que se dirige a un interlocutor con finalidades diferentes: Es por tanto un discurso dirigido: (es)
  • L’argumentation a pour but de convaincre, et donc de faire agir une personne. Contrairement à la persuasion, elle vise à être compris de tous et rechigne à utiliser des arguments fallacieux. L’argument est, en logique et en linguistique, l’ensemble des prémisses données en support à une conclusion. Une argumentation est composée d'une conclusion et d'un ou plusieurs « éléments de preuve », que l'on appelle des prémisses ou des arguments, et qui constituent des raisons d'accepter cette conclusion. On distingue 3 grands groupes : (fr)
  • In philosophy and logic, an argument is a series of statements typically used to persuade someone of something or to present reasons for accepting a conclusion. The general form of an argument in a natural language is that of premises (typically in the form of propositions, statements or sentences) in support of a claim: the conclusion. The structure of some arguments can also be set out in a formal language, and formally defined "arguments" can be made independently of natural language arguments, as in math, logic, and computer science. (en)
  • Een argument is in de logica datgene wat men stelt om op grond daarvan een conclusie te trekken, iets te betogen of te bewijzen. De term is verwant aan premisse, maar heeft een bredere betekenis. In verschillende disciplines heeft de term argument een iets andere definitie of wordt er een andere term voor het begrip argument gebruikt. (nl)
  • Um argumento pode ser definido como uma afirmação acompanhada de justificativa (argumento retórico) ou como uma justaposição de duas afirmações opostas, argumento e contra-argumento (argumento dialético). Na lógica e na filosofia um argumento é um conjunto de uma ou mais sentenças declarativas, também conhecidas como proposições, ou ainda, premissas, acompanhadas de uma outra frase declarativa conhecida como conclusão. Em função disso, as frases que apresentam um argumento são referidas como sendo verdadeiras ou falsas, e em consequência, são válidas ou são inválidas. (pt)
  • Аргуме́нт (до́вод) — логическая посылка, используемая отдельно или в совокупности с другими с целью доказательства истинности определённого утверждения — тезиса. Чтобы тезис можно было считать истинным, все аргументы должны содержать в себе истинную информацию, достаточную для доказательства тезиса с помощью верных логических умозаключений. Аргументация может быть доказательной и недоказательной: [[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]][[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]][[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]]Аргумент (логика)Аргумент (логика)Аргумент (логика) (ru)
rdfs:label
  • حجة منطقية (ar)
  • Argument (de)
  • Argumento (es)
  • Argumentation (fr)
  • Argomento (filosofia) (it)
  • 論証 (ja)
  • Argument (en)
  • Argument (logica) (nl)
  • Argument (retoryka) (pl)
  • Argumento (pt)
  • Аргумент (логика) (ru)
  • 逻辑论证 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is foaf:primaryTopic of