Archibald Philip Primrose, 5th Earl of Rosebery, KG, PC (7 May 1847 – 21 May 1929) was a British Liberal statesman and Prime Minister, also known as Archibald Primrose (1847–1851) and Lord Dalmeny (1851–1868).

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/almaMater
dbpedia-owl:Person/birthDate
  • 1847-05-07 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/birthPlace
dbpedia-owl:Person/deathDate
  • 1929-05-21 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/deathPlace
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 118827057
dbpedia-owl:Person/party
dbpedia-owl:Person/spouse
dbpedia-owl:almaMater
dbpedia-owl:birthDate
  • 1847-05-07 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:deathDate
  • 1929-05-21 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:party
dbpedia-owl:spouse
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Archibald Philip Primrose, 5th Earl of Rosebery, KG, PC (7 May 1847 – 21 May 1929) was a British Liberal statesman and Prime Minister, also known as Archibald Primrose (1847–1851) and Lord Dalmeny (1851–1868).
  • Archibald Philip Primrose, 5. Earl of Rosebery war ein britischer Staatsmann.
  • Archibald Philip Primrose, quinto conde de Rosebery, KG, PC fue un político británico, perteneciente al Partido Liberal del Reino Unido, primer ministro durante el periodo 1894-1895. También fue conocido como Archibald Primrose (1847–1851) y como Lord Dalmeny (1851–1868).
  • Archibald Philip Primrose, viides Jaarli Rosebery, KG, PC, vuosina 1847–1851 Archibald Primrose ja 1851–1868 lordi Dalmeny, oli brittiläinen poliitikko, pääministeri maaliskuuta 1894 kesäkuuhun 1895. Primrosen isä kuoli hänen ollessaan kolmivuotias, jonka jälkeen hän sai lordi Dalmenyn arvonimen. Hän opiskeli Eton Collegessa ja Christ Churchissa Oxfordin yliopistossa. Yliopistossa hän pyysi päästä ehdokkaaksi parlamenttiin Darlingtonin vaalipiiristä ollessaan vielä alaikäinen, mutta tähän ei suostuttu. Vuonna 1868 hän sai 21-vuotiaana isoisänsä skotlantilaisen jaarlin arvon. Seuraavana vuonna hän osti kilpahevosen Ladas. Yliopiston säännöt kielsivät opiskelijoita omistamasta ravihevosia, joten hän sai vaihtoehdoksi erota tai luopua hevosesta, joten hän erosi. Vuonna 1878 Rosebery nai perijätär Hannah de Rothschildin, Mayer Amschel de Rothschildin tyttären. Hän jäi kuitenkin leskeksi 1890. Rosebery otti paikkansa ylähuoneessa tullessaan täysi-ikäiseksi. Alahuoneessa hän ei ikinä istunut. Hänestä tuli liberaali ja hän oli mukana Gladstonen kampanjassa, joka toi liberaalit valtaan 1880. Rosebery oli hallituksessa sisäministeriössä, mutta erosi, koska hallituksessa Skotlannin asiat olivat marginaalisessa asemassa. Jätettyään hallitusvirkansa hän matkusteli Australiassa ja Amerikassa. Roseberysta tuli liberaalien imperialistisiiven johtaja ja hän oli Gladstonen kolmannessa (1886) ja neljännessä (1892–1894) hallituksessa ulkoministerinä. Hän vastusti Egyptin evakuointia, vaati Ugandan pitämistä ja kieltäytyi Japanin vastaisesta liitosta Venäjän, Saksan ja Ranskan kanssa. Kun Gladstone jäi eläkkeelle 1894, Roseberysta tuli hänen seuraajansa valtiovarainministeri Sir William Harcourtin kauhistukseksi. Rosebery nousi pääministeriksi lähinnä kuningatar Viktorian vaatimuksesta, vaikka surikin vielä vaimonsa kuolemaa ja piti hevoskilpailuja suuremmassa arvossa kuin "politiikan haisevaa suota. " Roseberyn hallitus oli pääasiassa epäonnistunut. Hänen yrityksensä vahvistaa laivastoa tyrmättiin parlamentissa liberaalien sisäisten kiistojen vuoksi ja toryjen hallitsema ylähuone pysäytti kotimaan uudistukset. 21. kesäkuuta 1895 Rosebery erosi kärsittyään pienen tappion alahuoneessa ja häntä seurasi konservatiivien hallitus lordi Salisburyn johdolla. Rosebery erosi liberaalipuolueen johdosta 8. lokakuuta 1896 Harcourtin hyväksi ja etääntyi vähitellen puolueen linjasta tukiessaan buurisotaa ja vastustaessaan Irlannin itsehallintoa, joten hän ei enää päässyt hallitukseen 1905. Viimeisinä vuosinaan Rosebery ryhtyi kirjoittamaan ja laati lordi Chathamin, Pitt nuoremman, Napoleonin ja lordi Randolph Churchillin elämäkerrat. Hän harrasti myös ravihevosia, joista Ladas II voitti Derbyn 1894, Sir Visto 1895 ja Cicero 1905. Toinen hänen intohimonsa oli kirjojen keräily. Marraskuussa 1918 hän kärsi sairauskohtauksen joka jätti hänet osittain halvaantuneeksi. Hän lahjoitti 1927 kolme tuhatta kirjaansa Skotlannin kansalliskirjastolle ja kuoli toukokuussa 1929.
  • Archibald Philip Primrose, 5 comte de Rosebery, fut un premier ministre et homme politique britannique, connu sous les noms d'Archibald Primrose (1847-1851) et Lord Dalmeny (1851-1868). Il étudie à Eton puis à Oxford en 1866. En 1868, la mort de son grand-père et l'héritage des ses titres le contraignent à cesser ses études avant l'obtention de son diplôme. Libéral, il est nommé en 1881 sous-secrétaire des affaires écossaises au ministère de l'Intérieur avant de démissionner en 1883. Il participe à la création d'un ministère de l'Écosse en 1885. Il devient Lord du sceau privé en 1885, secrétaire d'État aux Affaires étrangères en 1886 et de 1892 à 1894. Après la démission de William Ewart Gladstone, en 1894, il devient premier ministre jusqu'en 1895 où il fut battu aux élections. Il démissionne de son poste de leader du Parti Libéral, en 1896. Il est l'auteur de biographies historiques. Amateur de courses équestres, il gagna également le Derby à trois reprises.
  • Ha fatto parte del Partito Liberale ed è stato Primo Ministro del Regno Unito dal 5 marzo 1894 al 25 giugno 1895. Fronteggiò la spinta russa in Asia e la penetrazione francese in Africa. Fu rovesciato dalla carica di primo ministro dagli unionisti contrari alla Home rule irlandese nel 1895. Dopo essere stato per breve tempo leader dell'opposizione lasciò la carica perché in disaccordo con William Ewart Gladstone nel 1896, disaccordo rinnovatosi nel 1906 quando i liberali tornarono al potere nei confronti dei programmi radicali di David Lloyd George. Allo scoppio della Prima guerra mondiale si riconciliò con il Governo. Fu proprietario dell'attuale residenza napoletana del Presidente della Repubblica Italiana, Villa Rosebery, a Napoli.
  • 第5代ローズベリー伯アーチボルド・フィリップ・プリムローズ （Archibald Philip Primrose, 5th Earl of Rosebery, KG, PC, 1847年5月7日 - 1929年5月21日）は、イギリスの政治家。自由党に属した。1851年から1868年までダルメニー卿（Lord Dalmeny）であった。
  • Archibald Philip Primrose, 5de graaf van Rosebery, was een Brits liberaal politicus en eerste minister van het Verenigd Koninkrijk, bekend onder de namen van Archibald Primrose (1847-1851) en Lord Dalmeny (1851-1868). Hij was minister van buitenlandse zaken in 1886 en van 1892 tot 1894 en eerste minister van het Verenigd Koninkrijk van 5 maart 1894 tot 22 juni 1895.
  • Archibald Philip Primrose, var en britisk politiker, han var Storbritannias premierminister 1894-95. Han var også utenriksminister i 1886 og fra 1892 til 1894.
  • Archibald Philip Primrose, 5. hrabia Rosebery KG - premier Wielkiej Brytanii w latach 1894-1895. Polityk Partii Liberalnej. Objął urząd po rezygnacji Gladstone'a. Wcześniej był ministrem spraw zagranicznych w jego gabinetach w latach 1886 r. i w latach 1892-1894.
  • Archibald Philip Primrose, 5° Conde de Rosebery, KG, PC foi um político britânico liberal e Primeiro-ministro do Reino Unido, também conhecido como Archibald Primrose e Lord Dalmeny. Durante a juventude, estudou no Eton College, graduando-se na Universidade de Oxford, na Igreja de Cristo. Foi ministro do exterior do Governo Gladstone. Quando Gladstone renunciou, dois anos mais tarde, sugeriu à rainha Victoria que apontasse o Conde de Rosebery como o primeiro-ministro. Seu período no poder foi curto, pois o Partido Liberal foi derrotado na eleição geral de 1895.
  • Archibald Philip Primrose a fost un politician britanic, prim ministru al Marii Britanii în perioada 1894-1895.
  • Файл:RoseberyMillais. png Арчибальд Филипп Примроуз (граф Роузбери, англ. Archibald Philip Primrose, 5th Earl of Rosebery) — английский государственный деятель, 48-й премьер-министр Великобритании с 1894 по 1895 гг. представитель одного из древнейших шотландских родов; род. в 1847 г. ; в 1868 г. , после смерти своего деда, вступил в палату лордов; женился на единственной дочери барона Мейера Ротшильда, доставившей ему громадное состояние. Принимал деятельное участие в дебатах палаты лордов, особенно по вопросам народного образования; состоял президентом различных обществ взаимопомощи; в 1874 г. прочёл на конгрессе социальных наук в Глазго доклад о будущности рабочих классов, проникнутый смелыми идеями. В 1881 г. занял пост товарища статс-секретаря по внутренним делам, но в 1883 г. , в интересах своей партии, уступил этот пост одному из членов палаты общин. В следующем году вёл среди членов палаты лордов агитацию в пользу реорганизации этой палаты. В 1885 г. состоял короткое время хранителем печати. В третьем кабинете Гладстона Р. получил портфель министра иностранных дел. Он стремился найти опору для английских интересов в более тесном сближении с Германией; его стойкое противодействие русскому влиянию в болгарских делах и требованиям территориальных приобретений, заявленным Грецией, снискали ему в Англии большую популярность. После падения кабинета Р. остался одним из вождей либеральной партии и ревностно поддерживал Гладстона в кампании, которую последний вёл против министерства Салисбэри. В августе 1892 г. , когда Гладстон организовал свой четвёртый кабинет, Р. вновь занял пост министра иностранных дел и продолжал политику сближения с тройственным союзом, в видах противодействия интересам России и Франции. В марте 1894 г. , когда Гладстон удалился от непосредственного участия в политических делах, главой кабинета стал Р. , передав управление министерством иностранных дел лорду Кимберлею. На новом посту Р. не оправдал возлагавшихся на него надежд, что отчасти обуславливалось постигшей его болезнью (постоянная бессонница). Незначительное большинство, каким кабинет располагал в палате общин, все более и более таяло, и в июле 1895 г. Р. , потерпев поражение в нижней палате, подал в отставку. В 1896 г. Р. , вследствие разногласий с Гладстоном относительно турецких дел, сложил с себя обязанности лидера либеральной партии. Р. составил биографию Питта младшего (Лондон, 1892). Ср. Wallace, «Lord R. , his words and his work» (Лондон, 1894). После долгого воздержания от участия в политической деятельности, Р. вернулся к ней в 1898 г. , оказав в палате лордов влиятельную поддержку политике консервативного кабинета в столкновении с Францией из-за Фашоды. С 1899 г. он стал выступать с речами и письмами в газеты по поводу англо-бурской войны, решительно отстаивая политику Чэмберлена, защищая империализм вообще и упрекая либералов за ошибки в иностранной политике, вспоминая даже и особенно подчеркивая ошибочность таких старых их деяний, как заключение Гладстоном мира с бурами после поражения при Маджубе. В 1899 г. Р. выбран канцлером глазговского университета; соперником его был консерватор, лорд Кэльвин (известный физик Томсон). В 1902 г. Р. принял звание президента либерально-империалистской лиги. В 1899—1905 гг. не раз высказывался по ирландскому вопросу, отрицательно относясь к гомрулю. В 1902 г. он в письме в «Times» заявил о своём «окончательном расхождении» с Кампбелль-Баннерманом. Тем не менее, и несмотря на личную близость со многими консерваторами и либ. -унионистами, он не пожелал официально перейти в их лагерь и выступил с резкой критикой консервативного школьного билля и унионистской политики вообще. Новые его труды: «Sir Rob. Peel» (Лондон, 1899); «Napoleon. The last phase» (Л. , 1900; панегирик Наполеону, защита его поведения на о-ве св. Елены). Сборники речей и статей Р. : « Speeches 1874—96»; «Appreciations and addresses» (Л. , 1899). См. Э. Пименова, «Политические вожди современной Англии»; E. Тарле, «Лорд Р. и современный состав либеральной партии в Англии» («Мир Божий», 1903, 1—2); Stoddart, «The earl of R. » (Л. , 1900).
  • Archibald Philip Primrose, 5:e earl av Rosebery (lord Primrose), före 1868 lord Dalmeny, född 7 maj 1847, död 21 maj 1929, brittisk politiker, brittisk premiärminister 1894-1895. Gift med Hannah de Rothschild. Rosebery var utrikesminister i Gladstones tredje och fjärde regeringar (1886 och 1892-1894). När Gladstone avgick 1894 blev Rosebery hans efterträdare. Roseberys regering var till större delen utan framgång. Hans planer inom utrikespolitiken, såsom utökning av flottan, omnintetgjordes av oenighet inom det liberala partiet, och det konservativt dominerade överhuset stoppade hela liberalernas inrikeslagstiftning. 21 juni 1895 avgick Rosebery efter ett mindre nederlag i underhuset, och en konservativ regering ledd av Lord Salisbury tog över. Rosebery avgick som partiledare 8 oktober 1896.
  • 阿奇博爾德·菲利普·普里姆羅斯，第五代羅斯伯里伯爵，KG，PC（Archibald Philip Primrose, 5th Earl of Rosebery，1847年5月7日－1929年5月21日），英國自由黨政治家，曾任英國首相。 早年頭銜為阿奇博爾德·普里姆羅斯（Archibald Primrose，1847年—1851年）和達蒙尼勳爵（Lord Dalmeny1851年—1868年）。
dbpprop:almaMater
dbpprop:birthDate
dbpprop:birthPlace
dbpprop:deathDate
dbpprop:deathPlace
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:honorificPrefix
dbpprop:honorificSuffix
dbpprop:monarch
dbpprop:name
  • The Earl of Rosebery
dbpprop:order
dbpprop:party
dbpprop:predecessor
dbpprop:primeminister
dbpprop:reference
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:spouse
dbpprop:successor
dbpprop:termEnd
  • 11 March 1894
  • 22 June 1895
  • 3 August 1886
dbpprop:termStart
  • 18 August 1892
  • 5 March 1894
  • 6 February
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • Archibald Philip Primrose, 5th Earl of Rosebery, KG, PC (7 May 1847 – 21 May 1929) was a British Liberal statesman and Prime Minister, also known as Archibald Primrose (1847–1851) and Lord Dalmeny (1851–1868).
  • Archibald Philip Primrose, 5. Earl of Rosebery war ein britischer Staatsmann.
  • Archibald Philip Primrose, quinto conde de Rosebery, KG, PC fue un político británico, perteneciente al Partido Liberal del Reino Unido, primer ministro durante el periodo 1894-1895. También fue conocido como Archibald Primrose (1847–1851) y como Lord Dalmeny (1851–1868).
  • Archibald Philip Primrose, viides Jaarli Rosebery, KG, PC, vuosina 1847–1851 Archibald Primrose ja 1851–1868 lordi Dalmeny, oli brittiläinen poliitikko, pääministeri maaliskuuta 1894 kesäkuuhun 1895. Primrosen isä kuoli hänen ollessaan kolmivuotias, jonka jälkeen hän sai lordi Dalmenyn arvonimen. Hän opiskeli Eton Collegessa ja Christ Churchissa Oxfordin yliopistossa.
  • Archibald Philip Primrose, 5 comte de Rosebery, fut un premier ministre et homme politique britannique, connu sous les noms d'Archibald Primrose (1847-1851) et Lord Dalmeny (1851-1868). Il étudie à Eton puis à Oxford en 1866. En 1868, la mort de son grand-père et l'héritage des ses titres le contraignent à cesser ses études avant l'obtention de son diplôme.
  • Ha fatto parte del Partito Liberale ed è stato Primo Ministro del Regno Unito dal 5 marzo 1894 al 25 giugno 1895. Fronteggiò la spinta russa in Asia e la penetrazione francese in Africa. Fu rovesciato dalla carica di primo ministro dagli unionisti contrari alla Home rule irlandese nel 1895.
  • 第5代ローズベリー伯アーチボルド・フィリップ・プリムローズ （Archibald Philip Primrose, 5th Earl of Rosebery, KG, PC, 1847年5月7日 - 1929年5月21日）は、イギリスの政治家。自由党に属した。1851年から1868年までダルメニー卿（Lord Dalmeny）であった。
  • Archibald Philip Primrose, 5de graaf van Rosebery, was een Brits liberaal politicus en eerste minister van het Verenigd Koninkrijk, bekend onder de namen van Archibald Primrose (1847-1851) en Lord Dalmeny (1851-1868). Hij was minister van buitenlandse zaken in 1886 en van 1892 tot 1894 en eerste minister van het Verenigd Koninkrijk van 5 maart 1894 tot 22 juni 1895.
  • Archibald Philip Primrose, var en britisk politiker, han var Storbritannias premierminister 1894-95. Han var også utenriksminister i 1886 og fra 1892 til 1894.
  • Archibald Philip Primrose, 5. hrabia Rosebery KG - premier Wielkiej Brytanii w latach 1894-1895. Polityk Partii Liberalnej. Objął urząd po rezygnacji Gladstone'a. Wcześniej był ministrem spraw zagranicznych w jego gabinetach w latach 1886 r. i w latach 1892-1894.
  • Archibald Philip Primrose, 5° Conde de Rosebery, KG, PC foi um político britânico liberal e Primeiro-ministro do Reino Unido, também conhecido como Archibald Primrose e Lord Dalmeny. Durante a juventude, estudou no Eton College, graduando-se na Universidade de Oxford, na Igreja de Cristo. Foi ministro do exterior do Governo Gladstone. Quando Gladstone renunciou, dois anos mais tarde, sugeriu à rainha Victoria que apontasse o Conde de Rosebery como o primeiro-ministro.
  • Archibald Philip Primrose a fost un politician britanic, prim ministru al Marii Britanii în perioada 1894-1895.
  • Файл:RoseberyMillais. png Арчибальд Филипп Примроуз (граф Роузбери, англ. Archibald Philip Primrose, 5th Earl of Rosebery) — английский государственный деятель, 48-й премьер-министр Великобритании с 1894 по 1895 гг. представитель одного из древнейших шотландских родов; род. в 1847 г. ; в 1868 г.
  • Archibald Philip Primrose, 5:e earl av Rosebery (lord Primrose), före 1868 lord Dalmeny, född 7 maj 1847, död 21 maj 1929, brittisk politiker, brittisk premiärminister 1894-1895. Gift med Hannah de Rothschild. Rosebery var utrikesminister i Gladstones tredje och fjärde regeringar (1886 och 1892-1894). När Gladstone avgick 1894 blev Rosebery hans efterträdare. Roseberys regering var till större delen utan framgång.
  • 阿奇博爾德·菲利普·普里姆羅斯，第五代羅斯伯里伯爵，KG，PC（Archibald Philip Primrose, 5th Earl of Rosebery，1847年5月7日－1929年5月21日），英國自由黨政治家，曾任英國首相。 早年頭銜為阿奇博爾德·普里姆羅斯（Archibald Primrose，1847年—1851年）和達蒙尼勳爵（Lord Dalmeny1851年—1868年）。
rdfs:label
  • Archibald Primrose, 5th Earl of Rosebery
  • Archibald Philip Primrose, 5. Earl of Rosebery
  • Archibald Primrose
  • Archibald Primrose
  • Archibald Primrose
  • Archibald Philip Primrose, V conte di Rosebery
  • アーチボルド・プリムローズ (第5代ローズベリー伯)
  • Archibald Primrose
  • Archibald Philip Primrose
  • Archibald Primrose, 5. hrabia Rosebery
  • Archibald Primrose
  • Archibald Primrose
  • Примроуз, Арчибальд Филипп
  • Archibald Primrose, 5:e earl av Rosebery
  • 阿奇博爾德·普里姆羅斯，第五代羅斯伯里伯爵
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • The Earl of Rosebery
foaf:page
is dbpprop:after of
is dbpprop:before of
is dbpprop:beforeElection of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:predecessor of
is dbpprop:primeminister of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:successor of