A position of archdeacon is a senior position in Anglicanism, Syrian Malabar Nasrani, and in some other Christian denominations, above that of most clergy and below a bishop. In the High Middle Ages it was the most senior diocesan position below a bishop in the Roman Catholic Church. An archdeacon is responsible for administration of an archdeaconry, which is the principal subdivision of the diocese.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • A position of archdeacon is a senior position in Anglicanism, Syrian Malabar Nasrani, and in some other Christian denominations, above that of most clergy and below a bishop. In the High Middle Ages it was the most senior diocesan position below a bishop in the Roman Catholic Church. An archdeacon is responsible for administration of an archdeaconry, which is the principal subdivision of the diocese.
  • Ein Archidiakonat war eine kirchliche Verwaltungseinheit, genauer eine Untereinheit eines Bistums, die oft selbst wieder mehrere Dekanate umfassen konnte. Ihm stand ein Archidiakon vor, dessen Amtsgewalt als Bann, seine Einnahmen als Synodalia bezeichnet werden konnten. Eine weitere Unterteilung der Archidiakonate oder der Dekanate gab es auch in sedes, d. h. Erzpriestersitze. Der Begriff des Archidiakonats stammt aus dem 11. Jahrhundert. Ursprünglich handelte es sich bei den Archidiakonen um von diesem abhängige Stellvertreter des Bischofs. In der Blütezeit des Archidiakonats im 12. und 13. Jahrhundert besaßen die Archidiakone ein eigenständiges Benefizium und eine eigenständige, "ordentliche" Jurisdiktion. Die Archidiakone konnten selbstständig Pfarreien visitieren, Pfarrer und Dekane strafen, ihnen Abgaben auferlegen oder sie von ihren Ämtern suspendieren. Sie hatten sogar das Recht zu exkommunizieren. Aufgrund der Vielzahl ihrer Geschäfte beauftragten Archidiakone selbst ab dem 12. Jahrhundert Offiziale und Vikare mit der eigentlichen Amtsführung. Allerdings waren die genauen Rechte in den einzelnen Bistümern sehr verschieden, da viele der Rechte nicht im allgemeinen Kirchenrecht geregelt wurden. So sprach das Mainzer Provinzialkonzil von 1310 den Archidiakonen in den Bistümern der Kirchenprovinz Mainz nur eine niedere kirchliche Gerichtsbarkeit in Ehesachen und in Sachen zu, welche Kirchen, Investitur und Wucher betrafen, und zwar bis zur Summe von 20 Schillingen, während alle anderen Sachen den Diözesanbischöfen und ihren Offizialen vorbehalten blieben. Vom 13. Jahrhundert an wurden die Archidiakone in ihren Rechten weiter und weiter eingeschränkt, so vor allem auch im Konzil von Trient. In einigen Diözesen waren die Archidiakonate schon vor diesem Konzil eingegangen, in anderen geschah dies im 17. und 18. Jahrhundert. Vom Beginn des 19. Jahrhunderts an diente Archidiakon in der katholischen Kirche nur noch als Ehrentitel. Ländliche Dekanate, die wiederum mehrere Pfarrsprengel umfassten, bezeichnete man als Land- oder Ruralkapitel. Da die Zentralorte der Archidiakonate später oft ihre Mittelpunktsstellung verloren, finden sich besonders in Norddeutschland nicht selten in kleinen Ortschaften große, baulich kaum veränderte Archidiakonatskirchen aus romanischer Zeit.
  • Arcijáhen či arcidiakon (z řeckého archidiakonos) je titul a úřad duchovního. Ve středověké katolické církvi patřil k nejvýznamnějším úředníkům diecéze, jeho význam ale upadl se zavedením úřadů vikáře a generálního vikáře a dnes se již neobjevuje. Úřad přežil u některých církví západního křesťanství a u křesťanů sv. Tomáše.
  • El archidiácono o arcediano era el diácono principal de una catedral. Se ocupaban principalmente de obras de caridad que ejercían de parte del obispo, de administrar las diócesis y finalmente de dirigir algunas zonas (especialmente rurales) llamadas archidiaconados o arcedianatos. Estas zonas fueron sustituidas por el Concilio de Trento y la figura del archidiácono fue decayendo desde entonces hasta desaparecer por completo.
  • Arkkidiakoni on ortodoksisessa kirkossa arvonimi, jonka diakoni voi saada luostarissa. Arvonimen myöntää piispa. Luostarin ulkopuolella seurakunnissa vastaava nimitys on ylidiakoni. Käytössä on slaavilaisessa perinteessä myös nimitys protodiakoni, joka on yleensä katedraalin (hiippakunnan pääkirkon) vanhin diakoni ja jolla on erityinen asema silloin kun palveluksessa on mukana muitakin diakoneja. Nimityksestä hierodiakoni, joka on siis munkki ja samalla diakoni, käytetään Suomessa muotoa munkkidiakoni. Anglikaanisessa kirkossa arkkidiakoni ei ole arvonimi vaan kirkollinen virka. Arkkidiakonin alla on useampia rovastikuntia.
  • Un archidiacre est un vicaire épiscopal à qui l'évêque confie certaines fonctions administratives pour un groupe de paroisses.
  • Il termine arcidiacono indica una importante figura dell'amministrazione diocesana, presente dall'antichità fino al XV secolo, specialmente nelle regioni occidentali. Il termine non appare prima del IV secolo, con un utilizzo non specifico. Già dalla fine del IV e inizio del V secolo diventa più frequente nei testi degli autori cristiani latini e greci. In breve il termine venne usato con una maggiore precisione ed i suoi incarichi vennero sempre più definiti.
  • Een aartsdiaken is tegenwoordig een eretitel in de Rooms-Katholieke Kerk, door de bisschop toegekend aan een geestelijke met bepaalde bestuursbevoegdheden.
  • Erkediakon er en høyere embetstittel i Den anglikanske kirke, hos Thomaskristne og i noen andre kirkesamfunn. En erkediakonen står under biskoper i rang, men over de fleste prester. Han er ansvarlig for administrasjonen av et erkediakonat, som er en underinndeling av et bispedømme. Ordets norske form er erkedegn. I katolsk tid var han biskopens stedfortreder, en oppgave som en domprost har i Den norske kirke i dag. Ordet degn kommer av latin diaconus.
  • Archidiakon (gr. arche - pierwszeństwo) – urząd kościelny, który pojawił się pod tą nazwą około IV wieku. Archidiakon był zarządcą diecezji. Początkowo był to powoływany przez biskupa przełożony diakonów. Prawdopodobnie osoba taka wyznaczana była już wcześniej, a od IV wieku przybrała tytuł archidiakona. Powoływana była zasadniczo spośród kapłanów, później wyłącznie spośród kapłanów. Z czasem archidiakon stał się zastępcą biskupa do spraw administracji i dyscypliny. O wzroście znaczenia urzędu świadczy fakt, że archidiakoni reprezentowali czasem biskupów na soborach, a po śmierci biskupa zarządzali diecezją do czasu wyboru następcy. Do IX wieku w diecezji był jeden archidiakon działający z upoważnienia biskupa. W państwie Karolingów, poczynając od IX wieku zaczęto dzielić diecezje na jednostki administracyjne pod nazwą archidiakonatów z archidiakonami na czele. Podział ten upowszechnił się w całym chrześcijaństwie, a archidiakoni uzyskali silną i niezależną pozycję, zagrażającą nawet biskupom. Wynikało to z szerokich uprawnień archidiakona na terenie archidiakonatu. Ich podstawowym zadaniem było prowadzenie wizytacji na swoich terytoriach, jednak w praktyce, z wyjątkiem udzielania święceń kapłańskich, mieli oni właściwie wszystkie kompetencje biskupów na terenie sobie podległym, łącznie z możliwością zwoływania synodów archidiakonalnych. Zasadnicze znaczenie dla wzrostu niezależności archidiakonów miała dożywotność ich urzędu. Archidiakonaty często stawały się zalążkiem nowych diecezji. Poczynając od XIII wieku biskupi zaczęli ograniczać uszczuplające ich władzę, kompetencje archidiakonów. W tym celu wprowadzono między innymi urząd oficjała (wikariusz in spiritualibus) jako odwoływanego zastępcy biskupa do spraw administracyjnych. Ostatecznie sobór trydencki odebrał archidiakonom w XVI wieku większość ich uprawnień, chociaż sam podział na archidiakonaty przetrwał dużo dłużej. Archidiakon stał się tytułem honorowym, prałaturą w kapitule kolegiackiej lub katedralnej. W kościele prawosławnym archidiakon jest współcześnie również tytułem honorowym. W kościele anglikańskim urząd ten zachował pewne znaczenie rzeczywiste i archidiakon jest pomocnikiem biskupa w administracji diecezją lub jej częścią.
  • Um arcediago é um vigário-geral encarregado, pelo bispo, da administração de uma parte da diocese.
  • Arhidiacon este un rang onorific bisericesc care se conferă diaconilor din rândul clerului de mir cu o activitate îndelungată şi deosebită de către episcopul eparhiot. Diaconii care au un asemenea rang poartă ca semn distinctiv o cruce pectorală. În Biserica Ortodoxă Română, conform articolului 145, alineatul 4 din Statutul BOR, "pentru activitate îndelungată şi deosebită, diaconilor din rândul clerului de mir li se poate acorda de către Chiriarh rangul de arhidiacon, cu dreptul de a purta cruce pectorală."
  • Архидиа́кон, архидьякон (от греч. ἀρχι- — главный, старший и διάκονος — диакон) — старший из диаконов в монашествующем духовенстве, то есть старший иеродиакон.
  • Ärkedjäkne eller Ärkediakon, (latin archidiaconus, "den förnämste diakonen"), innehade det främsta kanonikatet såsom den förste vid katedralkyrka anställde dekanen, alltså den, som var chef för dekanerna och övervakade dem med disciplinär makt. Han blev därför jämfört med biskopen en betydande ämbetsman, som ursprungligen framför allt skötte de yttre anordningarna för gudstjänsten, förestod fattigvården och åtog sig därigenom en del av biskopens förvaltnings- och regeringsmakt. Ämbetet uppstod på 300-talet och under 1100- och 1200-talen blev det fullt utvecklat och omfattade då även befogenhet att döma och utöva straffmakt genom exkommunikation, interdikt och suspension. Under den senare medeltiden avtog alltmer ämbetet i betydelse och var vid början på 1900-talet obetydligt. I Sverige tillkom ärkedjäkne senare än domprosten och fick långt mindre betydelse än denne. Vid samtliga svenska domkapitel fanns arkidiakonat, men deras förvaltning och omfång är föga kända. Efter reformationen upphörde ärkedjäkneämbetet, men dekanens överlevde.
  • 會吏長是聖公會規例中清楚列明之職位，由教區主教任命，並委派職責，有所屬教區主教領導下，會吏長要履行下列權責： 協助教區主教推行及處理牧養及日常事務； 巡視教區及對該教區聖品人員進行考勤，以確定其履行職責； 若有需要糾正或嘉許的事宜，向教區主教匯報。 在天主教會中，会吏长；即总执事：初期由主教任命，协助主教处理事务。中世纪时，由于权力增大，时有妄用职权之弊，故在特伦多大公会议中予以取消。 一般來說，其他基督新教的各宗派是不設會吏長一職的。
dbpprop:date
  • June 2009
dbpprop:for2Property
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • A position of archdeacon is a senior position in Anglicanism, Syrian Malabar Nasrani, and in some other Christian denominations, above that of most clergy and below a bishop. In the High Middle Ages it was the most senior diocesan position below a bishop in the Roman Catholic Church. An archdeacon is responsible for administration of an archdeaconry, which is the principal subdivision of the diocese.
  • Ein Archidiakonat war eine kirchliche Verwaltungseinheit, genauer eine Untereinheit eines Bistums, die oft selbst wieder mehrere Dekanate umfassen konnte. Ihm stand ein Archidiakon vor, dessen Amtsgewalt als Bann, seine Einnahmen als Synodalia bezeichnet werden konnten. Eine weitere Unterteilung der Archidiakonate oder der Dekanate gab es auch in sedes, d. h. Erzpriestersitze. Der Begriff des Archidiakonats stammt aus dem 11. Jahrhundert.
  • Arcijáhen či arcidiakon (z řeckého archidiakonos) je titul a úřad duchovního. Ve středověké katolické církvi patřil k nejvýznamnějším úředníkům diecéze, jeho význam ale upadl se zavedením úřadů vikáře a generálního vikáře a dnes se již neobjevuje. Úřad přežil u některých církví západního křesťanství a u křesťanů sv. Tomáše.
  • El archidiácono o arcediano era el diácono principal de una catedral. Se ocupaban principalmente de obras de caridad que ejercían de parte del obispo, de administrar las diócesis y finalmente de dirigir algunas zonas (especialmente rurales) llamadas archidiaconados o arcedianatos. Estas zonas fueron sustituidas por el Concilio de Trento y la figura del archidiácono fue decayendo desde entonces hasta desaparecer por completo.
  • Arkkidiakoni on ortodoksisessa kirkossa arvonimi, jonka diakoni voi saada luostarissa. Arvonimen myöntää piispa. Luostarin ulkopuolella seurakunnissa vastaava nimitys on ylidiakoni. Käytössä on slaavilaisessa perinteessä myös nimitys protodiakoni, joka on yleensä katedraalin (hiippakunnan pääkirkon) vanhin diakoni ja jolla on erityinen asema silloin kun palveluksessa on mukana muitakin diakoneja.
  • Un archidiacre est un vicaire épiscopal à qui l'évêque confie certaines fonctions administratives pour un groupe de paroisses.
  • Il termine arcidiacono indica una importante figura dell'amministrazione diocesana, presente dall'antichità fino al XV secolo, specialmente nelle regioni occidentali. Il termine non appare prima del IV secolo, con un utilizzo non specifico. Già dalla fine del IV e inizio del V secolo diventa più frequente nei testi degli autori cristiani latini e greci. In breve il termine venne usato con una maggiore precisione ed i suoi incarichi vennero sempre più definiti.
  • Een aartsdiaken is tegenwoordig een eretitel in de Rooms-Katholieke Kerk, door de bisschop toegekend aan een geestelijke met bepaalde bestuursbevoegdheden.
  • Erkediakon er en høyere embetstittel i Den anglikanske kirke, hos Thomaskristne og i noen andre kirkesamfunn. En erkediakonen står under biskoper i rang, men over de fleste prester. Han er ansvarlig for administrasjonen av et erkediakonat, som er en underinndeling av et bispedømme. Ordets norske form er erkedegn. I katolsk tid var han biskopens stedfortreder, en oppgave som en domprost har i Den norske kirke i dag. Ordet degn kommer av latin diaconus.
  • Archidiakon (gr. arche - pierwszeństwo) – urząd kościelny, który pojawił się pod tą nazwą około IV wieku. Archidiakon był zarządcą diecezji. Początkowo był to powoływany przez biskupa przełożony diakonów. Prawdopodobnie osoba taka wyznaczana była już wcześniej, a od IV wieku przybrała tytuł archidiakona. Powoływana była zasadniczo spośród kapłanów, później wyłącznie spośród kapłanów.
  • Um arcediago é um vigário-geral encarregado, pelo bispo, da administração de uma parte da diocese.
  • Arhidiacon este un rang onorific bisericesc care se conferă diaconilor din rândul clerului de mir cu o activitate îndelungată şi deosebită de către episcopul eparhiot. Diaconii care au un asemenea rang poartă ca semn distinctiv o cruce pectorală.
  • Архидиа́кон, архидьякон (от греч. ἀρχι- — главный, старший и διάκονος — диакон) — старший из диаконов в монашествующем духовенстве, то есть старший иеродиакон.
  • Ärkedjäkne eller Ärkediakon, (latin archidiaconus, "den förnämste diakonen"), innehade det främsta kanonikatet såsom den förste vid katedralkyrka anställde dekanen, alltså den, som var chef för dekanerna och övervakade dem med disciplinär makt.
rdfs:label
  • Archdeacon
  • Archidiakonat
  • Arcijáhen
  • Archidiácono
  • Arkkidiakoni
  • Archidiacre
  • Arcidiacono (religione)
  • Aartsdiaken
  • Erkediakon
  • Archidiakon
  • Arcediago
  • Arhidiacon
  • Архидиакон
  • Ärkedjäkne
  • 會吏長
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:otherPost of
is dbpprop:post of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:title of