The Aqueduct of Segovia is one of the most significant and best-preserved monuments left by the Romans on the Iberian Peninsula. It is among the most important symbols of Segovia, as is evidenced by its presence on the city's coat of arms.

PropertyValue
dbpedia-owl:WorldHeritageSite/id
  • 311
dbpedia-owl:WorldHeritageSite/region
dbpedia-owl:id
  • 311
dbpedia-owl:region
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • The Aqueduct of Segovia is one of the most significant and best-preserved monuments left by the Romans on the Iberian Peninsula. It is among the most important symbols of Segovia, as is evidenced by its presence on the city's coat of arms.
  • Der Aquädukt bei Segovia in Zentralspanien stammt aus der Blütezeit des römischen Imperiums. Er wurde wahrscheinlich unter Trajan (98–117 n. Chr. ) erbaut. Er gilt als Meisterwerk der römischen Ingenieurskunst und war Teil der Wasserleitung, die Wasser von den 15 Kilometern entfernten Hügeln in die Stadt Segovia transportierte.
  • L'aqüeducte de Segòvia és una construcció romana de la segona meitat del segle I i a principis del segle II dC a l'època dels flavis, sent emperadors Vespasià i Trajà que transporta l'aigua del riu Fred a la ciutat de Segòvia. L'any 1985 fou nomenat, juntament amb el casc històric de la ciutat de Segòvia, Patrimoni de la Humanitat per part de la UNESCO. L'aqüeducte comença a prop del Palau de la Granja amb d'arcs senzills de mig punt que condueixen l'aigua fins a la cisterna coneguda amb el nom del Caseró on es emmagatzemava l'aigua. Posteriorment, un canal transporta l'aigua fins a una segona torre, i en arribar a la plaça de Díaz Sanz comencen a formar-se dos monumentals files d'arcs superposats. Consta d'una longitud de 728 metres i una altura màxima de 28 metres i mig, als que, a més, se li ha de sumar a prop de 6 metres de ciments en el tros principal. Consta d'una doble arcaria, la inferior formada per 119 arcs de mig punt diferents segons les adaptacions al terreny, i la superior de 44 arcs que constitueixen el nucli central de l'aqüeducte. A la part superior dels arcs s'hi troba el canal que transporta l'aigua fins a la ciutat. L'elaboració de l'aqüeducte de tan grans dimensions ens fa veure les grans capacitats enginyeres dels romans, i a pesar de tot això mai no obliden la importància estètica que ha de tenir un element de característiques com tan ciclòpeas com en aquest cas. Aquest magnífic monument s'ha mantingut en bon estat de conservació, sense grans transformacions, degut a la grandesa de l'estructura que imposa respecte al fet de que, encara en el segle XX continués exercint la seva funció original. La primera obra de reconstrucció es degué realitzar prop dels Reis Catòlics, quan es reedificaren 36 arcs respectant al màxim l'obra original. En l'actualitat, l'estat de deteriorament de la pedra per la contaminació atmosfèrica ha estat tan alarmant que l'Estat ha hagut de protegir-lo mitjançant un minuciós procés de restauració. Així i tot aquesta obra ciclòpeda segueix crindant l'atenció de milers de turistes boca-badats de la seva brillantesa i monumentalitat.
  • Akvadukt v Segovii je jeden z nejlépe dochovaných antických římských akvaduktů na Pyrenejském poloostrově. Patří k dominantám španělského města Segovia, lze jej spatřit např. i na jejím erbovním znaku. Pro svou mimořádnou historickou hodnotu byl v roce 1985 celý akvadukt společně s historickou částí Segovie přiřazen ke světovému dědictví.
  • El Acueducto de Segovia (en realidad, el puente del acueducto) es uno de los monumentos más significativos y mejor conservados de los que dejaron los romanos en la península Ibérica. Se trata probablemente del símbolo más importante para los habitantes de Segovia, hasta el punto de figurar en su escudo. La falta de inscripción, que estaba situada en el ático del acueducto, hace que no se pueda saber con certeza la época exacta en que fue construido. Los investigadores lo sitúan entre la segunda mitad del siglo I y principios del II, en tiempo de los emperadores Vespasiano o Nerva. No se conoce el origen de la ciudad. Sí se sabe que la zona estaba poblada por los vacceos antes de su conquista y que quizá hubiese asentamientos de tropas para su control y vigilancia. En cualquier caso, la zona perteneció al convento jurídico de Clunia. El acueducto de Segovia conduce las aguas del manantial de la Fuenfría, situado en la sierra cercana a 17 kilómetros de la ciudad, en un paraje denominado La Acebeda. Recorre más de 15 kilómetros antes de llegar a la ciudad. El agua se recoge primeramente en una cisterna conocida con el nombre de El Caserón, para ser conducida a continuación por un canal de sillares hasta una segunda torre (llamada Casa de Aguas), donde se decanta y desarena, para continuar su camino. Después recorre 728 metros (con una pendiente de un 1%) hasta lo alto del Postigo (el espolón rocoso sobre el que se asentaba la ciudad en torno al Alcázar). Antes, en la plaza de Día Sanz, hace un brusco giro y se dirige hacia la plaza del Azoguejo, donde el monumento presenta todo su esplendor. En la parte más profunda mide 28,5 metros (con cerca de 6 metros de cimientos) y tiene dos órdenes de arcos que se sostienen con pilares. En total tiene 167 arcos. Desde su llegada a la ciudad hasta la plaza de Día Sanz hay 75 arcos sencillos y a continuación 44 arcadas de orden doble (esto es, 88 arcos), siguiendo después otros cuatro arcos sencillos. En el primer sector del acueducto aparecen 36 arcos apuntados, reconstruidos en el siglo XV para restaurar la parte destruida por los musulmanes en el año 1072. En el piso superior, los arcos tienen una luz de 5,10 metros, con los pilares de menor altura y grosor que los del piso inferior. El remate es un ático por donde discurre el canal conductor de agua (con una sección en forma de U de 180 x 150 cm), adaptándose el piso inferior a los desniveles del terreno. En el piso inferior, los arcos tienen una luz que oscila alrededor de los 4,50 metros y los pilares disminuyen su grosor de manera escalonada, de abajo arriba: en la coronación tiene una sección de 1,80 x 2,50 metros, mientras que en la base llegan a alcanzar 2,40 x 3 metros. Está construido con sillares de granito colocados sin argamasa entre ellos. Sobre los tres arcos de mayor altura había en la época romana una cartela con letras de bronce donde constaba la fecha y el constructor. También en lo alto pueden verse dos nichos, uno a cada lado del acueducto. Se sabe que en uno de ellos estuvo la imagen de Hércules Egipcio, que según la leyenda, fue el fundador de la ciudad. Ahora pueden verse en esos dos nichos la imagen de la Virgen de la Fuencisla (patrona de la ciudad) y San Esteban. El día 4 de diciembre, onomástica de Santa Bárbara, patrona del cuerpo de Artillería, cuya academia está en Segovia, los cadetes arropan la imagen de la virgen con una bandera. La línea de arcos se levanta organizada en dos pisos, con una decoración sencilla en la que predominan unas sencillas molduras que enmarcan y estructuran el edificio. En tiempos de los Reyes Católicos se realizó la primera gran obra de reconstrucción del acueducto. Se encargó de las obras el prior del monasterio cercano de los Jerónimos del Parral, llamado don Pedro Mesa. Se reedificaron 36 arcos, con mucho respeto hacia la obra original. Más tarde, en el siglo XVI, fue cuando se pusieron en los nichos centrales las estatuas antes mencionadas de la Fuencisla y San Esteban. El acueducto es el hito arquitectónico más importante de la ciudad. Se ha mantenido en activo a través de los siglos y quizás por eso haya llegado al tiempo presente en perfecto estado. Hasta casi nuestros días proveía de agua a la ciudad de Segovia, y más concretamente a su Alcázar. En los últimos años ha sufrido un patente deterioro debido a la contaminación (calefacciones y tráfico rodado, que hasta hace poco pasaba entre los arcos) y a los propios procesos de erosión del granito. Las vibraciones originados por el tráfico, contra lo que se pudiera pensar, no le afectan debido a su gran masa e inercia. Para garantizar su supervivencia, se ha procedido a un minucioso proceso de restauración que ha durado casi 8 años, bajo la dirección del arquitecto Francisco Jurado, al tiempo que se ha desviado el tráfico rodado de las inmediaciones del monumento (la plaza del Azoguejo se ha transformado en zona peatonal).
  • L’aqueduc de Ségovie a été édifié dans la deuxième moitié du I siècle ou au début du II siècle, du règne de Claude à celui de Trajan, selon les avis.
  • Segovia római vízvezetéke, pontosabban vízvezetékhídja (spanyolul Acueducto de Segovia) az Ibériai-félsziget egyik legjelentősebb római kori műemléke. A kasztíliai város jelképe, amely a címerében is szerepel. 1985-től – az óvárossal együtt – a Világörökség részét képezi.
  • L'Acquedotto di Segovia è uno dei monumenti più importanti e meglio conservati tra quelli lasciati dagli antichi romani nella penisola iberica. È uno dei simboli della città di Segovia, come evidenziato anche dalla sua presenza nello stemma cittadino. Nel 1985 è stato inserito, insieme alla città vecchia, tra i Patrimoni dell'umanità dell'UNESCO.
  • Het aquaduct van Segovia is een Romeins aquaduct in de stad Segovia. Het bouwwerk dateert waarschijnlijk uit de tijd van Trajanus en is een belangrijk symbool van de stad, zoals blijkt uit het wapen. Het water werd aangevoerd vanuit heuvels op 15 km afstand.
  • Akvedukten i Segovia er en av de betydeligste og best bevarte monumentene bevart etter romerne på den iberiske halvøy. Akvedukten er en av de viktigste symbolene for byen Segovia og er gjengitt i byens våpenskjold.
  • Akwedukt w Segowii jest jednym z najważniejszych i najlepiej zachowanych reliktów rzymskiej obecności na półwyspie Iberyjskim. Jest też symbolem Segowii, uwiecznionym nawet na herbie miasta. Brak stosownej inskrypcji na attyce akweduktu uniemożliwia określenie z całkowitą pewnością jego wieku. Badacze umiejscawiają moment jego powstania na drugą połowę I i początki II wieku, w czasach cesarza Wespazjana lub Nerwy. W mrokach dziejów giną również początki samego miasta. Wiadomo jedynie, że okolica ta była zasiedlona przez Wakceów przed ich podbiciem przez Rzym. Akwedukt w Segowii transportuje wodę z górskiego źródła Fuenfría, odległego od miasta o 17 kilometrów, położonego w pobliżu wsi La Acebeda. Woda zbierana jest najpierw w zbiorniku zwanym El Caserón (hiszp. Wielki dom, Chałupa), potem transportowana kamiennymi kanałami do drugiej wieży (Casa de Aguas, hiszp. Dom wody), gdzie jest odpiaszczana i klarowana. Następnie biegnie 728 m kanałem o nachyleniu 1 proc. aż do szczytu wzniesienia Postigo (skaliste wzgórze, na którym wokół alkazaru osadzono miasto). Wcześniej jeszcze, na placu Díaz Sanz, konstrukcja zakręca gwałtownie w kierunku placu Azoguejo, na którym budowla prezentuje się w całej swej okazałości. W najwyższej części mierzy 28,5 m (przy prawie 6-metrowych fundamentach) i spoczywa na dwóch rzędach łęków wspartych na kolumnach. Cała konstrukcja składa się ze 167 łęków. Od momentu wejścia do miasta do placu Díaz Sanz akwedukt spoczywa na 75 pojedynczych łękach, następnie na 44 podwójnych i wreszcie na ostatnich czterech pojedynczych łękach. W pierwszym odcinku akweduktu znajduje się 36 ostro zakończonych łęków, zrekonstruowanych w XV wieku po zniszczeniu budowli przez muzułmanów w 1072 roku. Wyższa kondygnacja to łęki o szerokości prześwitu 5,10 m, wsparte na kolumnach węższych i niższych niż te z niższej kondygnacji. Zwieńczeniem jest attyka, w której biegnie kanał transportujący wodę, o przekroju litery "U" i wymiarach 180 na 150 cm. Dolna kondygnacja, niwelująca nierówności terenu, to łęki o szerokości prześwitu 4,50 m wsparte na kolumnach zwężających się ku górze (wymiary u szczytu – 180 na 250 cm; wymiary u podstawy – 240 na 300 cm). Całość zbudowana jest z granitowych bloków, połączonych bez zaprawy. Na trzech najwyższych łukach umiejscowiona była w czasach rzymskich tabliczka z literami z brązu z informacją o projektancie i dacie budowy. W górnej części akweduktu widać też dwie nisze, po jednej z każdej strony konstrukcji. Wiadomo, że w jednej z nich widniał niegdyś wizerunek Herkulesa egipskiego, zgodnie z legendą założyciela miasta. Aktualnie w niszach znajdują się wizerunki patronki miasta Matki Boskiej z Fuencisla (Virgen de la Fuencisla) oraz Św. Szczepana. Co roku 4 grudnia, w dzień Św. Barbary, patronki artylerzystów, których akademia znajduje się w Segowii, kadeci szkoły przystrajają wizerunek Matki Boskiej flagą. W czasach Ferdynanda Aragońskiego i Izabeli Kastylijskiej doszło do pierwszej dużej rekonstrukcji akweduktu. Pracami zajął się przeor pobliskiego klasztoru, don Pedro Mesa. Odbudowano 36 łęków, dochowując dużej wierności oryginałowi. Wspomniane już wizerunki Matki Boskiej i Św. Szczepana umieszczono na akwedukcie później w XVI wieku. Akwedukt jest najważniejszym zabytkiem architektonicznym miasta. Przez stulecia był wykorzystywany do transportu wody i prawdopodobnie dzięki temu przetrwał do dziś w tak dobrym stanie. W ostatnich latach ucierpiał poważnie z powodu zanieczyszczenia powietrza i drgań wywołanych intensywnym ruchem ulicznym. Rozpoczęto więc prace konserwacyjne, jednocześnie zakazując ruchu samochodowego w bezpośrednim sąsiedztwie budowli (plac Azoguejo stał się strefą tylko dla pieszych). Od 1985 roku akwedukt jest na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
  • O Aqueduto de Segóvia foi construído durante os séculos I e II, no reinado dos imperadores romanos Vespasiano e Trajano. O aqueduto que resta tem 29 metros de altura e 728 de longitude total. 167 arcos (79 singelos e 88 dobrados). Foram empregados, grosso modo, cerca de 35.000 blocos de granito. Al Monún de Toledo derrubou parte do aqueduto em 1072, mas os Reis Católicos, no século XV, dispuseram a restauração da obra. Segóvia Clube de Amigos do Aqueduto Artigo de Francisco Jurado Informação e fotos do Aqueduto de Segóvia
  • Файл:AcueductoSegovia04. JPG Акведук проходит по центру современного города. Акведук в Сеговии — самый длинный древнеримский акведук, сохранившийся в Западной Европе. Расположен в испанском городе Сеговия. Длина его 728 м, высота 28 м. Является наземным отрезком многокилометрового водопровода. Дата строительства спорна (вероятно, правление императора Веспасиана). Занесён в список памятников Всемирного наследия ЮНЕСКО.
dbpprop:criteria
  • i, iii, iv
dbpprop:display
  • title
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:id
  • 311 (xsd:integer)
dbpprop:image
dbpprop:link
dbpprop:reference
dbpprop:region
dbpprop:session
  • 9
dbpprop:spatraciteProperty
  • 13 February 2006
  • :es:Acueducto de Segovia
dbpprop:type
  • Cultural
dbpprop:whs
  • Old Town of Segovia and its Aqueduct
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
dbpprop:year
  • 1985 (xsd:integer)
georss:point
  • 40.948 -4.1177
rdf:type
rdfs:comment
  • The Aqueduct of Segovia is one of the most significant and best-preserved monuments left by the Romans on the Iberian Peninsula. It is among the most important symbols of Segovia, as is evidenced by its presence on the city's coat of arms.
  • Der Aquädukt bei Segovia in Zentralspanien stammt aus der Blütezeit des römischen Imperiums. Er wurde wahrscheinlich unter Trajan (98–117 n. Chr. ) erbaut. Er gilt als Meisterwerk der römischen Ingenieurskunst und war Teil der Wasserleitung, die Wasser von den 15 Kilometern entfernten Hügeln in die Stadt Segovia transportierte.
  • L'aqüeducte de Segòvia és una construcció romana de la segona meitat del segle I i a principis del segle II dC a l'època dels flavis, sent emperadors Vespasià i Trajà que transporta l'aigua del riu Fred a la ciutat de Segòvia. L'any 1985 fou nomenat, juntament amb el casc històric de la ciutat de Segòvia, Patrimoni de la Humanitat per part de la UNESCO.
  • Akvadukt v Segovii je jeden z nejlépe dochovaných antických římských akvaduktů na Pyrenejském poloostrově. Patří k dominantám španělského města Segovia, lze jej spatřit např. i na jejím erbovním znaku. Pro svou mimořádnou historickou hodnotu byl v roce 1985 celý akvadukt společně s historickou částí Segovie přiřazen ke světovému dědictví.
  • El Acueducto de Segovia (en realidad, el puente del acueducto) es uno de los monumentos más significativos y mejor conservados de los que dejaron los romanos en la península Ibérica. Se trata probablemente del símbolo más importante para los habitantes de Segovia, hasta el punto de figurar en su escudo. La falta de inscripción, que estaba situada en el ático del acueducto, hace que no se pueda saber con certeza la época exacta en que fue construido.
  • L’aqueduc de Ségovie a été édifié dans la deuxième moitié du I siècle ou au début du II siècle, du règne de Claude à celui de Trajan, selon les avis.
  • Segovia római vízvezetéke, pontosabban vízvezetékhídja (spanyolul Acueducto de Segovia) az Ibériai-félsziget egyik legjelentősebb római kori műemléke. A kasztíliai város jelképe, amely a címerében is szerepel. 1985-től – az óvárossal együtt – a Világörökség részét képezi.
  • L'Acquedotto di Segovia è uno dei monumenti più importanti e meglio conservati tra quelli lasciati dagli antichi romani nella penisola iberica. È uno dei simboli della città di Segovia, come evidenziato anche dalla sua presenza nello stemma cittadino. Nel 1985 è stato inserito, insieme alla città vecchia, tra i Patrimoni dell'umanità dell'UNESCO.
  • Het aquaduct van Segovia is een Romeins aquaduct in de stad Segovia. Het bouwwerk dateert waarschijnlijk uit de tijd van Trajanus en is een belangrijk symbool van de stad, zoals blijkt uit het wapen. Het water werd aangevoerd vanuit heuvels op 15 km afstand.
  • Akvedukten i Segovia er en av de betydeligste og best bevarte monumentene bevart etter romerne på den iberiske halvøy. Akvedukten er en av de viktigste symbolene for byen Segovia og er gjengitt i byens våpenskjold.
  • Akwedukt w Segowii jest jednym z najważniejszych i najlepiej zachowanych reliktów rzymskiej obecności na półwyspie Iberyjskim. Jest też symbolem Segowii, uwiecznionym nawet na herbie miasta. Brak stosownej inskrypcji na attyce akweduktu uniemożliwia określenie z całkowitą pewnością jego wieku. Badacze umiejscawiają moment jego powstania na drugą połowę I i początki II wieku, w czasach cesarza Wespazjana lub Nerwy. W mrokach dziejów giną również początki samego miasta.
  • O Aqueduto de Segóvia foi construído durante os séculos I e II, no reinado dos imperadores romanos Vespasiano e Trajano. O aqueduto que resta tem 29 metros de altura e 728 de longitude total. 167 arcos (79 singelos e 88 dobrados). Foram empregados, grosso modo, cerca de 35.000 blocos de granito. Al Monún de Toledo derrubou parte do aqueduto em 1072, mas os Reis Católicos, no século XV, dispuseram a restauração da obra.
  • Файл:AcueductoSegovia04. JPG Акведук проходит по центру современного города. Акведук в Сеговии — самый длинный древнеримский акведук, сохранившийся в Западной Европе. Расположен в испанском городе Сеговия. Длина его 728 м, высота 28 м.
rdfs:label
  • Aqueduct of Segovia
  • Aquädukt von Segovia
  • Aqüeducte de Segòvia
  • Akvadukt v Segovii
  • Acueducto de Segovia
  • Aqueduc de Ségovie
  • Segovia római vízvezetéke
  • Acquedotto di Segovia
  • Aquaduct van Segovia
  • Akvedukten i Segovia
  • Akwedukt w Segowii
  • Aqueduto de Segóvia
  • Акведук в Сеговии
owl:sameAs
geo:lat
  • 40.948002 (xsd:float)
geo:long
  • -4.117700 (xsd:float)
skos:subject
foaf:depiction
foaf:homepage
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of