| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Apsis ist ein im Grundriss halbkreisförmiger oder polygonaler, selten rechteckiger Raumteil, der an einen Hauptraum anschließt. Sie tritt typischerweise an Kirchenbauten und antiken Basiliken auf. Apsiden treten in der Regel nach außen aus der Wandfläche hervor, können aber auch innerhalb des Baukörpers liegen oder rechtwinklig ummantelt sein. Die Apsis wird oft von einer Halbkuppel überdeckt, kann aber auch eine Flachdecke haben. Im christlichen Kirchenbau dient sie als Standort des Altares. Eine kleine Apsis, meist die von Querschiff- oder Seitenkapellen, wird auch als Apsidiole bezeichnet.
- El ábside es la parte de la iglesia situada en la cabecera. Generalmente tiene planta semicircular pero puede ser también poligonal. Suele estar cubierto por algún tipo de bóveda que, en época románica, es de horno o cascarón.
- Apsis tai apsidi on arkkitehtuurissa pyöreä huoneen pääty, jonka katto on tavallisesti puolikupolin muotoinen holvi. Apsis näkyy rakennuksen ulkopuolella puolikaaren muotoisena ulokkeena. Roomalaisen temppelin cellan perällä oli yleensä kasetoitu apsis, jossa säilytettiin jumalankuvaa. Romaanisessa, bysanttilaisessa ja goottilaisessa kirkko- ja luostariarkkitehtuurissa kirkon kuori on usein apsis.
- L'abside (s. f. , dal latino apsis, greco hapsis, "arco" o "volta") è un elemento architettonico a forma di volta tronca. La parte superiore dell'abside è detta conca o catino absidale, ed ha generalmente la forma di una semicupola. L'uso delle absidi nacque nell'architettura romana, dove si trova dalla tarda età repubblicana, anche nelle celle degli edifici templari. Si trova anche nelle basiliche civili d'epoca sempre romana, al centro di uno (o due contrapposti) dei lati interni, dove generalmente sedevano i magistrati (tribunale) o l'imperatore stesso. In seguito, in epoca tardo-imperiale, si diffuse la posizione preminente sul lato minore, dove di solito veniva collocata la statua o il trono dell'imperatore, che così acquisiva una valenza ultraterrena e sacrale, tipica appunto delle effigie di culto nei templi. Una grande abside si trova nella basilica di Massenzio, ma anche nell'Auditorium imperiale della Domus Flavia sul Palatino o nella Basilica di Costantino a Treviri (Trier, Germania). In epoca costantiniana si diffuse anche nell'architettura cristiana, riprendendo in particolare il modello della basilica imperiale come quella di Treviri, con una grande abside che dominava la navata e che era incorniciata da un grande arco, detto arco trionfale. Vi prendeva posto il clero e i presbiteri, oltre alla cattedra vescovile. Nell'antica basilica di San Pietro l'abside evidenziava la tomba di Pietro, mentre in San Giovanni in Laterano coronava l'altare e la cattedra vescovile. Il modello si diffuse a tutta l'architettura paleocristiana e a quella successiva, arrivando a diventare un elemento tra i più tipici dell'architettura cristiana. Spesso le absidi, ed in particolare i catini absidali e gli archi trionfali erano decorati da splendidi cicli musivi, come restano precoci testimonianze a Roma e a Ravenna. L'architettura delle absidi restò essenzialmente semplice fino all'epoca romanica, quando divenne frequente la costruzioni di deambulatori e cappelle radiali, elemento quest'ultimo tipico dell'architettura d'oltralpe. Questi elementi, peraltro già presenti in alcune architetture più antiche, si diffusero nelle basiliche di pellegrinaggio (o santuari), per permettere ai pellegrini di girare attorno all'altare maggiore dove si trovavano le reliquie del santo, e di pregare nelle cappelle laterali, arricchendo l'esperienza spirituale. Durante il medioevo non mancarono neppure absidi a terminazione tronca, cioè rettangolari, soprattutto nel gotico inglese. In ogni caso si trovano in alcune chiese antiche più absidi delle medesime dimensioni: se sono in numero di due (es. in area tedesca) si parla di doppia abside; se, come sovente accade, le absidi sono tre, si usa la definizione abside triconca (o triconco). In caso di absidi più piccole le si chiamerà absidiole. In epoca gotica le absidi, come un po' tutte le pareti delle chiese, vennero traforate per lasciare spazio alle vetrate. Nel Rinascimento si diffuse un'alternativa all'abside nelle cappelle: la scarsella, di base quadrata o rettangolare. In particolare Filippo Brunelleschi inserì la scarsella di formazione triconca o quadrata in riferimento alla precedente struttura.
- アプス （apse または apsis、ラテン語では absis、「後陣」と訳される） は、壁面に穿たれた半円形、または多角形に窪んだ部分である。ロマネスク・ビザンティン・ゴシックなどの様式の教会・カテドラル・修道院に多くみられる。教会建築では、教会堂の内陣の東端に設けられた至聖所の一部として設けられることが多く、一般に教会堂外部に張り出して半ドームを架ける。
- De apsis, absis of abside (absidiool), is een halfronde, of veelhoekige, nisvormige ruimte aan een basilica, kerk, kathedraal of tempel. In de prehistorie waren tempels vaak een samenstelling van absiden. Meestal bevond zich het altaar in een dergelijke omgang. De apsis was in de Romeinse tijd de plek in een basilica waar een bestuurder of rechter zat. Basilica's hadden een publieke functie als regeringsgebouw of als rechtsgebouw. Een voorbeeld van een dergelijke basilica is de Basilica van Constantijn in de Duitse stad Trier. Keizer Constantijn de Grote van het Romeinse Rijk, de eerste christelijke keizer, liet in de vierde eeuw de eerste kerkgebouwen bouwen met een apsis. De absis, de plek waar eerst de rechter of bestuurder zat, werd de plek voor de bisschop of de priester. Later is de apsis gaan gelden als afsluiting van het koor, nadat de ruimte groter gewenst was omdat de priesters en monniken zich naast het altaar opstelden om te zingen. Toen werd ook het hoofdaltaar verplaatst van de kruising naar de apsis. De term apsis wordt vooral gebruikt in het kader van de romaanse stijl; bij de gotiek wordt vaak van een koorsluiting gesproken. Bij veel kerken is de apsis niet duidelijk te onderscheiden van het koor, de hoogte van de apsis is gelijk aan de hoogte van het koor. Bij een groot deel van de kerken is echter de hoogte van de apsis lager dan de hoogte van het koor, waardoor de apsis aan de buitenkant duidelijk te onderscheiden is van het koor. Daarnaast kan een apsis ook tegen een zijbeuk of een transeptarm worden gebouwd als sluiting van een kapel. Aan de achterzijde zijn in dit geval drie apsiden naast elkaar te zien. De kerk van St. Maria in Gengenbach (Duitsland) bezit zelfs vijf apsiden, een afsluiting van het koor, twee afsluitingen van de zijbeuken en twee afsluitingen aan de transeptarmen.
- Se også Apsis (astronomi). Apside eller apsis fra gresk hapsos, «artikulasjon», «tilføyelse», er en halvsirkelformet utvidelse av en bygning. Som oftest har tilføyelsen også et hvelv formet som en halvkuppel. Apsiden ble brukt i den antikke romerske basilikaens kortvegg. I kirkearkitekturen er den brukt som koravslutning.
- Apsyda (lub absyda) – w architekturze pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły świątyni i otwarte do jej wnętrza. Zazwyczaj zamyka prezbiterium, czasem nawy boczne i ramiona transeptu lub westwerk. Apsyda jest zwykle mniejsza lub równa bryle części budynku, która jest przez nią zamknięta. Występowała już w architekturze rzymskiej, stąd przejęta przez chrześcijaństwo. Apsydy półkoliste występowały od wczesnego chrześcijaństwa do romanizmu. Gotyk stosował przeważnie wieloboczne zamknięcia naw, które czasem są też określane mianem apsyd. Mała absyda zwana jest apsydiolą.
- O termo arquitectónico abside, do latim absis ou absidis e originariamente do grego apsis ou apsidos, que significa arco ou abóbada, é a ala de um edifício que se projeta para fora de forma semi-cilíndrica ou poliédrica e em que o remate superior é geralmente uma semi-cúpula ou abóbada. Nas igrejas orientadas, este anexo é aberto para o interior (capela-mor) no seguimento do eixo da nave, situando-se na extremidade Leste. Após o altar, na área do coro, este anexo pode ainda acoplar absides mais pequenas.
- This article is about an architectural feature; for the astronomical term see apsis. For the rock band, see Apse (band). Or you may mean the acronym APS. Error creating thumbnail: This article needs additional citations for verification. In architecture, the apse is a semicircular recess covered with a hemispherical vault or semi-dome. In Romanesque, Byzantine and Gothic Christian abbey, cathedral and church architecture, the term is applied to a semi-circular or polygonal termination of the main building at the liturgical east end (where the altar is), regardless of the shape of the roof, which may be flat, sloping, domed, or hemispherical.
- Апси́да, абси́да — выступ здания, полукруглый, гранёный или прямоугольный в плане, перекрытый полукуполом или сомкнутым полусводом. Впервые апсиды появились в древнеримских базиликах. В христианских храмах апсида — алтарный выступ, ориентированный обычно на восток у христиан восточного обряда и на запад у католиков.
- Absid som förtält, se tält Absid kallas en halvrund eller mångkantig avslutning på koret, och där vanligen altarrummet är beläget, i många medeltida kyrkor. Absidernas historia går långt tillbaka i tiden. I grekisk och romersk antik arkitektur utformades absiden oftast som en anspråkslös nisch. Under senantiken började den framhävas mer och mer som en egentlig byggnadskropp, täcktes vanligen av en halvkupol och placerades även vid sidoskeppens östra sida. En grupp av mindre absider, i till exempel en kapellkrans, bildar en så kallad absidiol. I den fornkristna kyrkan var det framför absiden som biskopen hade sin hedersplats. Här stod hans stol, cathedra. Altaret var vid denna avlägsna tid placerat inne i kyrkan, framför biskopsstolen. Absiden var på den tiden inte alltid synlig från utsidan.
- 半圓形后殿（Template:Lang-fr,Template:Lang-en）在建筑学上是指一個覆蓋著半球形拱頂或半圓頂的建筑体。對於羅馬，拜占庭和哥特式的基督教修道院、主教座堂和教堂建築，該術語適用於東端主樓的所有半圓形或多角形后殿，不論其屋頂形狀是平的，傾斜，圓頂，或半球形。比如在天主教的西欧主教座堂建筑中，该部分是整个主教座堂建筑中不可或缺的。 後殿為半圓形隆起，可以加上半圓頂（也稱為半圓頂）或輻射狀拱頂。一個簡單的後殿很可能只是嵌入到牆的東端。東正教教堂可能有三重後殿，通常標誌著拜占庭的影響。
- L'abside, du latin absis lui même dérivé du grec ἁψίς (voûte, arcade), est la partie qui termine le chœur d'une église, soit par un hémicycle, soit par des pans coupés, soit par un mur plat. L'abside, située à l'arrière du chœur est généralement orientée vers l'est.
|
| rdfs:comment
|
- El ábside es la parte de la iglesia situada en la cabecera. Generalmente tiene planta semicircular pero puede ser también poligonal. Suele estar cubierto por algún tipo de bóveda que, en época románica, es de horno o cascarón.
- Apsis tai apsidi on arkkitehtuurissa pyöreä huoneen pääty, jonka katto on tavallisesti puolikupolin muotoinen holvi. Apsis näkyy rakennuksen ulkopuolella puolikaaren muotoisena ulokkeena. Roomalaisen temppelin cellan perällä oli yleensä kasetoitu apsis, jossa säilytettiin jumalankuvaa. Romaanisessa, bysanttilaisessa ja goottilaisessa kirkko- ja luostariarkkitehtuurissa kirkon kuori on usein apsis.
- アプス （apse または apsis、ラテン語では absis、「後陣」と訳される） は、壁面に穿たれた半円形、または多角形に窪んだ部分である。ロマネスク・ビザンティン・ゴシックなどの様式の教会・カテドラル・修道院に多くみられる。教会建築では、教会堂の内陣の東端に設けられた至聖所の一部として設けられることが多く、一般に教会堂外部に張り出して半ドームを架ける。
- Se også Apsis (astronomi). Apside eller apsis fra gresk hapsos, «artikulasjon», «tilføyelse», er en halvsirkelformet utvidelse av en bygning. Som oftest har tilføyelsen også et hvelv formet som en halvkuppel. Apsiden ble brukt i den antikke romerske basilikaens kortvegg. I kirkearkitekturen er den brukt som koravslutning.
- Апси́да, абси́да — выступ здания, полукруглый, гранёный или прямоугольный в плане, перекрытый полукуполом или сомкнутым полусводом. Впервые апсиды появились в древнеримских базиликах. В христианских храмах апсида — алтарный выступ, ориентированный обычно на восток у христиан восточного обряда и на запад у католиков.
- 半圓形后殿（Template:Lang-fr,Template:Lang-en）在建筑学上是指一個覆蓋著半球形拱頂或半圓頂的建筑体。對於羅馬，拜占庭和哥特式的基督教修道院、主教座堂和教堂建築，該術語適用於東端主樓的所有半圓形或多角形后殿，不論其屋頂形狀是平的，傾斜，圓頂，或半球形。比如在天主教的西欧主教座堂建筑中，该部分是整个主教座堂建筑中不可或缺的。 後殿為半圓形隆起，可以加上半圓頂（也稱為半圓頂）或輻射狀拱頂。一個簡單的後殿很可能只是嵌入到牆的東端。東正教教堂可能有三重後殿，通常標誌著拜占庭的影響。
- Die Apsis ist ein im Grundriss halbkreisförmiger oder polygonaler, selten rechteckiger Raumteil, der an einen Hauptraum anschließt. Sie tritt typischerweise an Kirchenbauten und antiken Basiliken auf. Apsiden treten in der Regel nach außen aus der Wandfläche hervor, können aber auch innerhalb des Baukörpers liegen oder rechtwinklig ummantelt sein. Die Apsis wird oft von einer Halbkuppel überdeckt, kann aber auch eine Flachdecke haben.
- L'abside (s. f. , dal latino apsis, greco hapsis, "arco" o "volta") è un elemento architettonico a forma di volta tronca. La parte superiore dell'abside è detta conca o catino absidale, ed ha generalmente la forma di una semicupola. L'uso delle absidi nacque nell'architettura romana, dove si trova dalla tarda età repubblicana, anche nelle celle degli edifici templari.
- De apsis, absis of abside (absidiool), is een halfronde, of veelhoekige, nisvormige ruimte aan een basilica, kerk, kathedraal of tempel. In de prehistorie waren tempels vaak een samenstelling van absiden. Meestal bevond zich het altaar in een dergelijke omgang. De apsis was in de Romeinse tijd de plek in een basilica waar een bestuurder of rechter zat. Basilica's hadden een publieke functie als regeringsgebouw of als rechtsgebouw.
- Apsyda (lub absyda) – w architekturze pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły świątyni i otwarte do jej wnętrza. Zazwyczaj zamyka prezbiterium, czasem nawy boczne i ramiona transeptu lub westwerk. Apsyda jest zwykle mniejsza lub równa bryle części budynku, która jest przez nią zamknięta. Występowała już w architekturze rzymskiej, stąd przejęta przez chrześcijaństwo. Apsydy półkoliste występowały od wczesnego chrześcijaństwa do romanizmu.
- O termo arquitectónico abside, do latim absis ou absidis e originariamente do grego apsis ou apsidos, que significa arco ou abóbada, é a ala de um edifício que se projeta para fora de forma semi-cilíndrica ou poliédrica e em que o remate superior é geralmente uma semi-cúpula ou abóbada. Nas igrejas orientadas, este anexo é aberto para o interior (capela-mor) no seguimento do eixo da nave, situando-se na extremidade Leste.
- Absid som förtält, se tält Absid kallas en halvrund eller mångkantig avslutning på koret, och där vanligen altarrummet är beläget, i många medeltida kyrkor. Absidernas historia går långt tillbaka i tiden. I grekisk och romersk antik arkitektur utformades absiden oftast som en anspråkslös nisch. Under senantiken började den framhävas mer och mer som en egentlig byggnadskropp, täcktes vanligen av en halvkupol och placerades även vid sidoskeppens östra sida.
- This article is about an architectural feature; for the astronomical term see apsis. For the rock band, see Apse (band). Or you may mean the acronym APS. Error creating thumbnail: This article needs additional citations for verification. In architecture, the apse is a semicircular recess covered with a hemispherical vault or semi-dome.
- L'abside, du latin absis lui même dérivé du grec ἁψίς (voûte, arcade), est la partie qui termine le chœur d'une église, soit par un hémicycle, soit par des pans coupés, soit par un mur plat. L'abside, située à l'arrière du chœur est généralement orientée vers l'est.
|
