| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Berufung, auch Appellation, ist ein Rechtsmittel gegen ein Urteil, meist der ersten Instanz. Mit der Berufung können sowohl rechtliche als auch tatsachenbezogene Rügen verfolgt und neue Tatsachen und Beweise angeführt werden. Das Berufungsverfahren hat also einen dualistischen Charakter, es ist sowohl ein Rechtsbehelfs- als auch ein Erkenntnisverfahren.
- In law, an appeal is a process for requesting a formal change to an official decision. The specific procedures for appealing, including even whether there is a right of appeal from a particular type of decision, can vary greatly from country to country. Even within a jurisdiction, the nature of an appeal can vary greatly depending on the type of case. An appellate court is a court that hears cases on appeal from another court. Depending on the particular legal rules that apply to each circumstance, a party to a court case who is unhappy with the result might be able to challenge that result in an appellate court on specific grounds. These grounds typically could include errors of law, fact, or procedure (in the United States, due process). In different jurisdictions, appellate courts are also called appeals courts, courts of appeals, superior courts, or supreme courts.
- La Apelación es un recurso ordinario por el que unas actuaciones judiciales se remiten a un órgano superior con la posibilidad de practicar nuevas pruebas para que revoque la resolución dictada por otro inferior. En otras palabra es el hecho de refutar intentar cambiar una decisión anteriormente tomada por otro juez. La apelación es un recurso procesal a través del cuál se busca que un tribunal superior enmiende conforme a Derecho la resolución del inferior. Dentro del orden jurisdiccional existen diferentes instancias ordenadas de forma jerárquica. Esto significa que la decisión de un órgano jurisdiccional puede ser revisada por uno superior. Cuando un juez o tribunal emite una resolución judicial, es posible que alguna de las partes implicadas no esté de acuerdo con la decisión. En este caso, habitualmente, la parte puede hacer uso de la apelación, a través de la cual se recurre a un órgano jurisdiccional superior para que revise el auto judicial o la sentencia y, si estima que tiene defectos, la corrija en consecuencia. El equivalente en el orden administrativo suele denominarse recurso de alzada, que es la forma en que se solicita al funcionario superior que revise la decisión de un subordinado y que se contrapone al recurso de reposición o reconsideración, que se dirige al mismo funcionario que dictó la resolución. Cuando una sentencia jurisdiccional no admite ningún recurso, o ha terminado el plazo para presentarlos, se denomina sentencia firme.
- Nel diritto il termine impugnazione (dal latino in pugnare, 'combattere contro') designa tanto l'atto giuridico con il quale un soggetto chiede al giudice di eliminare o modificare un determinato atto giuridico, quanto il procedimento che in tal modo viene avviato. L'impugnazione può avere ad oggetto atti giuridici di varia natura, come atti di diritto privato o atti amministrativi, ma l'uso più frequente del termine è riferito alla richiesta di eliminare o modificare un provvedimento giurisdizionale rivolta ad un giudice diverso da quello che l'ha pronunciato o, talvolta, allo stesso giudice. I singoli mezzi d'impugnazione previsti dal diritto positivo sono variamente denominati - ad esempio, appello, ricorso, opposizione, reclamo ecc. - secondo una terminologia che può variare da un ordinamento all'altro.
- L'appello nel processo civile e penale costituisce una species dell'insieme generale delle impugnazioni; tale istituto viene contemplato dal codice di procedura civile agli artt. 339 e successivi e dal codice di procedura penale agli artt. 570 e segg. Nella terminologia meno tecnicistica è una opposizione ad una prima sentenza sfavorevole da parte di una delle parti in causa, cioè in una non accettazione della sentenza, che mira ad un nuovo esame della controversia. L'istituto è disciplinato anche dal diritto amministrativo.
- 抗告（こうこく）とは、日本の司法制度における不服申立ての一種であり、決定又は命令に対して、その決定又は命令をした裁判所（原裁判所）の上級裁判所（地方裁判所や家庭裁判所でいえば、原則として高等裁判所が上級裁判所である。裁判所法16条2号）になされる不服の申立て、あるいは、この申立てにより開始される上級裁判所における審理・判断の手続をいう。これに対し、同一の審級に対する不服申立ては、異議という。
- Bij hoger beroep (ook wel appel, tot 2006 geschreven als appèl) wordt aan een zittende magistraat (een raadsheer genoemd) gevraagd om een nieuw oordeel in een rechtszaak. Deze raadsheer (of raadsheren) bekijkt een zaak helemaal opnieuw. Hoger Beroep bij de Hoge Raad Der Nederlanden wordt cassatie genoemd. De partij die in hoger beroep gaat, hoopt meestal dat de hogere rechter (eigenlijk een raadsheer genoemd) een gunstiger uitspraak doet. De kans bestaat echter dat de nieuwe uitspraak minder gunstig is en ook dan moet de partij dat accepteren.
- For kvinnenavnet, se Anke (navn) I norsk prosessrett er anke betegnelsen på det rettsmiddel som benyttes for å få overprøvet en dom, kjennelse eller beslutning i en høyere rettsinstans. Begrepet brukes både i sivile saker og i straffesaker. Før tvisteloven trådte i kraft 1. januar 2008, skilte man mellom anke og kjæremål - det siste var betegnelsen som ble brukt når kjennelser og beslutninger ble angrepet, mens uttrykket anke bare ble benyttet når det var dommer og andre realitetsavgjørelser som ble angrepet. I norsk rett er fristen for å anke i sivile saker normalt én måned, mens i straffesaker må anken fremsettes innen to uker. Fristen regnes fra den dag avgjørelsen er forkynt for vedkommende. Den som anker en avgjørelse kalles ankende part, mens motparten blir betegnet ankemotpart. Det hender også at begge parter anker, i så fall betegnes ofte den anken som sist kommer inn som en motanke. En anke stiles til den domstol som skal behandle den (ankeinstansen), men skal normalt fremsettes for den domstol som har avsagt den. Denne domstol forkynner anken for motparten som kan inngi et anketilsvar før saken oversendes ankeinstansen. I straffesaker kan en anke fra siktede dessuten fremsettes for påtalemyndigheten. Se også: Aksessorisk motanke Anker over avgjørelser i tingretten går til lagmannsretten, mens avgjørelser fra lagmannsretten kan ankes til Høyesterett. I visse ekstraordinære tilfelle kan dessuten anke over tingrettsavgjørelser fremmes direkte for Høyesterett. Høyesterett er siste instans etter Grunnlovens § 88: «Høiesteret dømmer i sidste Instans». Når en avgjørelse er rettskraftig kan den ikke lenger ankes, og den eneste fremgangsmåten som da kan benyttes for å få den endret er ved gjenopptakelse. For straffesaker fungerer dette slik at saken legges frem for Kommisjonen for gjenopptakelse av straffesaker. Både for sivile saker og straffesaker er imidlertid vilkårene for at gjenopptakelse skal føre frem meget strenge. I motsetning til hva mange synes å tro er det ikke mulig å anke avgjørelser fra Høyesterett inn for den Europeiske Menneskerettsdomstolen (EMD). Dette ville være i strid med Grunnloven § 90, som lyder: «Høiesterets Domme kunne i intet Tilfælde paaankes». Saker som er avgjort i Høyesterett kan imidlertid klages inn for EMD, som kan ta stilling til om avgjørelsen er i strid med Den europeiske menneskerettighetskonvensjonen (EMK). Dersom dette er tilfelle kan resultatet bli at staten blir dømt til å betale erstatning, men Høyesteretts dom blir stående inntil en eventuell gjenopptakelse.
- Apelacja (łac. appellatio - odwołanie) - odwołanie się od wydanego wyroku. W prawie procesowym apelacja jest środkiem odwoławczym od wyroku sądu pierwszej instancji do sądu drugiej instancji. Terminem apelacja określa się też system kontroli odwoławczej odznaczającej się specyficznymi cechami. Apelacja przysługuje wyłącznie od wyroku sądu pierwszej instancji. Od wyroków wydanych w pierwszej instancji przez sąd rejonowy apelacja przysługuje do sądu okręgowego, natomiast jeśli wyrok w pierwszej instancji zapadł przed sądem okręgowym, sądem drugiej instancji jest sąd apelacyjny. Apelację należy wnosić na piśmie, do sądu odwoławczego za pośrednictwem sądu pierwszej instancji, w terminie 14 dni od daty doręczenia wyroku z uzasadnieniem. Gdy jednak strona nie zażądała uzasadnienia wyroku w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji wyroku, termin do wniesienia apelacji biegnie od dnia, w którym upłynął termin do żądania uzasadnienia. Prawidłowo wniesiona i spełniająca wszelkie wymogi apelacja prowadzi do ponownego rozpatrzenia sprawy, przy uwzględnieniu dodatkowych, zawartych w niej, przesłanek. Niewniesienie apelacji skutkuje uprawomocnieniem się wyroku sądu pierwszej instancji. W postępowaniu cywilnym, które toczy się w trybie postępowania nieprocesowego, apelacja przysługuje również od postanowień sądu pierwszej instancji orzekających co do istoty sprawy.
- Апелляция (от лат. appellatio — обращение) в юриспруденции — обжалование не вступивших в законную силу решений суда в уголовном и гражданском процессе. В теории процессуального права существует деление апелляций на полные и неполные. При полной апелляции дело пересматривается во всём своём объёме. Исследование материалов дела начинается с начала, по правилам, предусмотренным для суда первой инстанции. При неполной апелляции дело пересматривается только по доводам апелляционной жалобы. По российскому праву в порядке апелляционного производства вышестоящая судебная инстанция производит проверку решения нижестоящего суда, после чего либо утверждает обжалованное решение, либо, отменив его, выносит новое. При апелляции пересматривается решение суда не по отдельным процессуальным вопросам, а по существу всего дела в целом. В России судами апелляционной инстанции являются: в судах общей юрисдикции — районные суды, в арбитражных судах — апелляционные арбитражные суды.
- Ett överklagande är anmälan av myndighetsbeslut eller domslut till högre rättsinstans, vari anges hur man vill ha domen eller beslutet ändrat. Om något överklagande inte inkommit inom tidsfristen, vanligtvis tre veckor, vinner domen laga kraft. Överklagande är ett ordinärt och devolutivt rättsmedel. I Sverige finns Rättegångsbalken och Förvaltningsprocesslagen, som innehåller bestämmelserna angående sättet för fullföljd av talan mot underrätts beslut, samt Förvaltningslagen som innehåller bestämmelser för överklagande av andra myndighetsbeslut. Där finner man, i vilka grupper av fall överklagande kommer till användning. I äldre tid hade man särskilda termer för överklagande, beroende på till vilken högre instans man ville vända sig. Den som till exempel överklagade tingsrätts dom till hovrätten använde sig således av rättsmedlet vad. Terminologin ersattes av nuvarande begrepp, för att ha en mer enhetlig och lättbegriplig terminologi, varför den som förr vädjade till hovrätten numera överklagar.
- L'appel est une voie de recours qui « tend à faire réformer ou annuler » un jugement rendu par une juridiction du premier degré. Le juge d'appel est tenu de rejuger, en fait et en droit, la décision qui lui est dévolue. Il peut infirmer la décision, partiellement ou complètement, ou la confirmer. Il peut aussi en changer les motifs, sans que le dispositif de la décision change nécessairement. L'arrêt de la juridiction d'appel pourra éventuellement faire l'objet d'un pourvoi en cassation devant le juge de cassation par les parties y ayant intérêt.
|
| rdfs:comment
|
- Die Berufung, auch Appellation, ist ein Rechtsmittel gegen ein Urteil, meist der ersten Instanz. Mit der Berufung können sowohl rechtliche als auch tatsachenbezogene Rügen verfolgt und neue Tatsachen und Beweise angeführt werden. Das Berufungsverfahren hat also einen dualistischen Charakter, es ist sowohl ein Rechtsbehelfs- als auch ein Erkenntnisverfahren.
- 抗告（こうこく）とは、日本の司法制度における不服申立ての一種であり、決定又は命令に対して、その決定又は命令をした裁判所（原裁判所）の上級裁判所（地方裁判所や家庭裁判所でいえば、原則として高等裁判所が上級裁判所である。裁判所法16条2号）になされる不服の申立て、あるいは、この申立てにより開始される上級裁判所における審理・判断の手続をいう。これに対し、同一の審級に対する不服申立ては、異議という。
- In law, an appeal is a process for requesting a formal change to an official decision. The specific procedures for appealing, including even whether there is a right of appeal from a particular type of decision, can vary greatly from country to country. Even within a jurisdiction, the nature of an appeal can vary greatly depending on the type of case. An appellate court is a court that hears cases on appeal from another court.
- La Apelación es un recurso ordinario por el que unas actuaciones judiciales se remiten a un órgano superior con la posibilidad de practicar nuevas pruebas para que revoque la resolución dictada por otro inferior. En otras palabra es el hecho de refutar intentar cambiar una decisión anteriormente tomada por otro juez. La apelación es un recurso procesal a través del cuál se busca que un tribunal superior enmiende conforme a Derecho la resolución del inferior.
- Nel diritto il termine impugnazione (dal latino in pugnare, 'combattere contro') designa tanto l'atto giuridico con il quale un soggetto chiede al giudice di eliminare o modificare un determinato atto giuridico, quanto il procedimento che in tal modo viene avviato.
- L'appello nel processo civile e penale costituisce una species dell'insieme generale delle impugnazioni; tale istituto viene contemplato dal codice di procedura civile agli artt. 339 e successivi e dal codice di procedura penale agli artt. 570 e segg. Nella terminologia meno tecnicistica è una opposizione ad una prima sentenza sfavorevole da parte di una delle parti in causa, cioè in una non accettazione della sentenza, che mira ad un nuovo esame della controversia.
- Bij hoger beroep (ook wel appel, tot 2006 geschreven als appèl) wordt aan een zittende magistraat (een raadsheer genoemd) gevraagd om een nieuw oordeel in een rechtszaak. Deze raadsheer (of raadsheren) bekijkt een zaak helemaal opnieuw. Hoger Beroep bij de Hoge Raad Der Nederlanden wordt cassatie genoemd. De partij die in hoger beroep gaat, hoopt meestal dat de hogere rechter (eigenlijk een raadsheer genoemd) een gunstiger uitspraak doet.
- For kvinnenavnet, se Anke (navn) I norsk prosessrett er anke betegnelsen på det rettsmiddel som benyttes for å få overprøvet en dom, kjennelse eller beslutning i en høyere rettsinstans. Begrepet brukes både i sivile saker og i straffesaker. Før tvisteloven trådte i kraft 1.
- Apelacja (łac. appellatio - odwołanie) - odwołanie się od wydanego wyroku. W prawie procesowym apelacja jest środkiem odwoławczym od wyroku sądu pierwszej instancji do sądu drugiej instancji. Terminem apelacja określa się też system kontroli odwoławczej odznaczającej się specyficznymi cechami. Apelacja przysługuje wyłącznie od wyroku sądu pierwszej instancji.
- Апелляция (от лат. appellatio — обращение) в юриспруденции — обжалование не вступивших в законную силу решений суда в уголовном и гражданском процессе. В теории процессуального права существует деление апелляций на полные и неполные. При полной апелляции дело пересматривается во всём своём объёме. Исследование материалов дела начинается с начала, по правилам, предусмотренным для суда первой инстанции. При неполной апелляции дело пересматривается только по доводам апелляционной жалобы.
- Ett överklagande är anmälan av myndighetsbeslut eller domslut till högre rättsinstans, vari anges hur man vill ha domen eller beslutet ändrat. Om något överklagande inte inkommit inom tidsfristen, vanligtvis tre veckor, vinner domen laga kraft. Överklagande är ett ordinärt och devolutivt rättsmedel.
- L'appel est une voie de recours qui « tend à faire réformer ou annuler » un jugement rendu par une juridiction du premier degré. Le juge d'appel est tenu de rejuger, en fait et en droit, la décision qui lui est dévolue. Il peut infirmer la décision, partiellement ou complètement, ou la confirmer. Il peut aussi en changer les motifs, sans que le dispositif de la décision change nécessairement.
|
