| dbpedia-owl:abstract
|
- Aphasia is an impairment of language ability. This class of language disorder ranges from having difficulty remembering words to being completely unable to speak, read, or write. Aphasia disorders usually develop quickly as a result of head injury or stroke, but can develop slowly from a brain tumor, infection, or dementia, or can be a learning disability such as dysnomia. The area and extent of brain damage determine the type of aphasia and its symptoms. Aphasia types include Broca's aphasia, non-fluent aphasia, motor aphasia, expressive aphasia, receptive aphasia, global aphasia and many others (see). Medical evaluations for the disorder range from clinical screenings by a neurologist to extensive tests by a language pathologist. Most aphasia patients can recover some or most skills by working with a speech and language therapist. This rehabilitation can take two or more years and is most effective when begun quickly. Only a small minority will recover without therapy, such as those suffering a mini-stroke. Patients with a learning-disorder aphasia such as dysnomia can learn coping skills, but cannot recover abilities that are congenitally limited. Improvement varies widely, depending on the aphasia's cause, type, and severity. Recovery also depends on the patient's age, health, motivation, handedness, and educational level. File:Wiktionary-logo-en. svg Look up aphasia or aphemia in Wiktionary, the free dictionary.
- Eine Aphasie (griechisch ἀφασία, aphasía, ‚Sprachlosigkeit‘) ist eine erworbene Störung der Sprache aufgrund einer Läsion (Schädigung) in der dominanten, meist der linken, Hemisphäre des Gehirns. Aphasien treten nach verschiedenen Erkrankungen nach abgeschlossenem Spracherwerb auf. Sie verursachen Beeinträchtigungen in den einzelnen sprachlichen Modalitäten, aber auch in nichtsprachlichen Bereichen in unterschiedlichen Schweregraden. Sprachliche und nichtsprachliche Symptome sind in charakteristischer Weise kombiniert, weshalb Aphasie oder aphasische Störungen auch als multimodale Störungen bezeichnet werden. Die Union Europäischer Phoniater (UEP) definierte eine Aphasie basierend auf Konzepten von O. Schindler als einen Teil- oder Vollverlust einer oder mehrerer linguistischer oder nonlinguistischer, bereits ausgebildeter kommunikativer Fähigkeiten infolge einer Läsion der Gehirnstrukturen für die Kodierung und/oder Dekodierung von jeglichen Botschaften beliebigen Schwierigkeitsgrades, expressiv oder impressiv, auf jedem Kommunikationskanal. Wichtig ist die Abgrenzung der Aphasie als Sprachstörung von Sprechstörungen wie zum Beispiel der Dysarthrie, allerdings können Sprach- und Sprechstörung auch gemeinsam auftreten. Die interdisziplinär ausgerichtete Aphasiologie beschäftigt sich mit der Diagnostik und Behandlung der Aphasien. Beteiligte medizinische Fächer sind z.B. Neurologie, Phoniatrie, des Weiteren z.B. Linguistik, Psychologie, Neurobiologie, Logopädie. Ursprünglich bezeichnete Aphasie einen kompletten Sprachverlust, während leichtere Beeinträchtigungen mit dem Terminus Dysphasie belegt wurden. Aufgrund praktischer Abgrenzungsprobleme kam es zu einer Bedeutungserweiterung von Aphasie für alle Fälle einer erworbenen Störung.
- La afasia es la pérdida de capacidad de producir o comprender el lenguaje, debido a lesiones en áreas cerebrales especializadas en estas tareas. El término afasia, que fue creado en 1864 por el médico francés Armand Trousseau (1801 - 1867), procede del vocablo griego ἀφασία: sin palabra.
- Afasia tarkoittaa puheen ymmärtämisen ja tuottamisen vaikeaa häiriötä, joka johtuu dominantin aivopuoliskon toimintahäiriöstä, vaikka älykkyys sekä aisti- ja lihastoiminnot ovat normaalit. Afasialla tarkoitetaan myös mitä tahansa aivovammasta johtuvaa kielellistä häiriötä, kuten sanasokeutta, sanamykkyyttä tai kirjoituskyvyttömyyttä. Sanan alkuperä on kreikan kielessä: a- tarkoittaa puuttumista ja phasis puhetta. Afasian syitä ovat mm. aivoinfarkti, aivoverenvuoto, erilaiset aivovammat, dementia ja etenevät aivosairaudet.
- L'afasia (dal greco ἀφασία mutismo) è un'alterazione del linguaggio dovuta a lesioni alle aree del cervello deputate alla sua elaborazione. Non rientrano nelle afasie quindi i disturbi del linguaggio causati da deficit sensoriali primari, da deficit intellettivi, da disturbi psichiatrici o da debolezza dell'apparato muscolo-scheletrico. È causata da lesioni delle aree del cervello primariamente deputate all'elaborazione del linguaggio o ad altre aree di connessione con diversi centri del cervello variamente implicati nella funzione. Queste aree sono collocate in genere nell'emisfero sinistro per i soggetti destrimani (nei rari casi in cui siano collocate nell'emisfero destro si parla di "afasia crociata"). Nei soggetti mancini, nel 60% dei casi si trovano nell'emisfero destro, mentre nel restante 40% nell'emisfero sinistro o in entrambe. Le alterazioni comprese nel termine di afasia possono riguardare vari aspetti del linguaggio: comprensione produzione ripetizione strutturazione. Il fenomeno quindi si può manifestare in vari modi: ad esempio può venire meno la capacità di riconoscere una parola o di scegliere la parola adatta. Una parola può essere sostituita con un'altra di significato diverso ma della stessa famiglia (ora invece di orologio), oppure può essere usata una parola sbagliata ma dal suono simile a quella giusta (zuccotto invece di cappotto), o una parola completamente diversa e senza alcun legame apparente con quella corretta; il disturbo inoltre può coinvolgere solo il parlato, la capacità di ripetere una frase, la strutturazione di un discorso di senso compiuto, o anche solo la capacità di scrivere. Spesso si accompagna ad altri disturbi, come la disartria o l'aprassia. È stato osservato su molti individui affetti da questa patologia che la dimenticanza delle parole segue un ordine ben preciso, senza eccezioni: le prime parole ad essere dimenticate sono i nomi propri, poi i nomi comuni, seguono gli aggettivi e infine i verbi e le preposizioni. Grazie alle capacità neuroplastiche del sistema nervoso centrale, più evidenti nei bambini e nei soggetti giovani, le abilità linguistiche perdute possono, le volte, essere recuperate grazie all'intervento di aree cerebrali adiacenti o interconnesse.
- 失語症（しつごしょう、aphasia）とは、主には脳出血、脳梗塞などの脳血管障害によって脳の言語機能の中枢(言語野)が損傷されることにより、一旦獲得した言語機能（「聞く」「話す」といった音声に関わる機能、「読む」「書く」といった文字に関わる機能）が障害された状態。高次脳機能障害のひとつ。 「聞く」「話す」「読む」「書く」全てのモダリティが障害される。よって、構音器官の麻痺などによる運動機能障害、先天的な構音器官の奇形などによる器質性障害など所謂構音障害とは異なる。また、声の出なくなる失声症などとも異なる。 病理学分野において、脳の特定部位の損傷が失語症の発生、その症候に強く関係することが分かっている。このことから、損傷すると失語症を起こすような部位を言語機能の中枢である言語野とみなすことができる。また、言語野は大脳半球の左右どちらかに偏在すること、統計的に利き手との相関性があることが知られている。総合的には90%以上の人で言語野は左大脳半球にあるとされる。 これについては脳機能局在論に詳しい。 発症原因は脳血管障害による言語野の損傷が大多数を占めるが、被殻、視床など言語野以外の損傷によるもの、重度の脳炎、大脳の変性疾患（アルツハイマー病、ピック病など）など様々な原疾患が報告されている。
- Afasie is een taalstoornis . De wetenschap die zich bezighoudt met het taal- en spraakgebrek ten gevolge van een hersenletsel heet afasiologie. Het woord afasie komt van het Grieks en is een combinatie van a (= niet) en phanai (= spreken). In veel gevallen waarin de term afasie gebruikt wordt zou dysfasie beter zijn; de fatische functie is immers nooit in zijn geheel gestoord. Wanneer mensen communiceren, gebeurt dit meestal door middel van taal. Praten, het vinden van de juiste woorden, begrijpen, lezen, schrijven en gebaren maken zijn onderdelen van taalgebruik. Wanneer als gevolg van hersenletsel één of meer onderdelen van het taalgebruik niet meer goed functioneren, noemt men dat afasie. De persoon kan de taal niet -goed- meer gebruiken. Jaarlijks ondervinden veel mensen tijdens hun vakantie in het buitenland de frustratie van het niet goed duidelijk kunnen maken wat ze bedoelen of het niet goed begrijpen wat de ander bedoelt. Zelfs in landen waarvan men meent de taal goed te beheersen, zoals Engeland of Frankrijk, merkt men dat bijvoorbeeld bij een doktersbezoek. In landen waarvan men de taal minder goed beheerst, zoals Portugal, Turkije of China, worden de communicatiemogelijkheden met de lokale bevolking steeds beperkter en lukt het vaak zelfs niet meer om te krijgen wat men besteld heeft. Mensen met afasie ondervinden dagelijks deze problemen. Afasie is een taalstoornis. Geen twee mensen met afasie zijn precies gelijk - afasie is bij iedereen anders. De ernst en omvang van de afasie zijn onder andere afhankelijk van de plaats en de ernst van het hersenletsel, het vroegere taalvermogen en iemands persoonlijkheid. Sommige mensen met afasie kunnen wel goed taal begrijpen, maar hebben moeite met het vinden van de juiste woorden of met de zinsopbouw (motorische afasie; heeft te maken met een stoornis in de efferente zenuwbanen). Anderen spreken juist wél veel, maar wat zij zeggen is voor de gesprekspartner niet of moeilijk te begrijpen; deze mensen hebben vaak grote problemen met het begrijpen van taal; sensorische afasie heeft te maken met een stoornis in de afferente zenuwbanen. Het verschijnsel afasie wordt ook binnen de psycholinguïstiek en de logopedie bestudeerd.
- Afasi betegner språkvansker etter en hjerneskade. Afasi skilles fra spesifikke språkvansker hos barn ved at det forutsettes normal språklig utvikling inntil tidspunktet for hjerneskaden. Afasi skilles også fra dysartri og dysphemi ved at det handler om vansker med språk, mens dysartri og dysfemi handler om vansker med talen. Videre skilles afasi fra taleapraksi som også er forårsaket av ervervet hjerneskade, men som mer kan betegnes som et avvik i den artikulatoriske kontrollen. Og selvfølgelig skilles afasi fra stemmevansker som er en stemmemessig dysfunksjon som primært sitter i strupens (larynx) muskulatur, brusker, svingende masse (Rheinkes skikt, Cornus elasticus), eller nervus vagus recurrens som enerverer strupens muskler (med unntak av lengdespenner, dvs. m. cricothyreoideus). Hvert år får ca. 16 000 nordmenn hjerneslag, og 25-30% av disse får afasi.
- Afazja (gr. αφασία – niemota) – zaburzenie funkcji językowych powstałe w wyniku uszkodzenia mózgu.
- A afasia é uma deterioração da função da linguagem, depois de ter sido adquirida de maneira normal e sem déficit intelectual correlativo. Caracteriza-se por dificuldade em nomear pessoas e objectos. Podem levar a um discurso vago ou vazio caracterizado por longos circunlóquios e pelo uso excessivo de referências indefinidas como "coisa" ou "aquilo". Pode evoluir para um comprometimento grave da linguagem escrita e falada e da repetição da linguagem. No extremo pode levar a mudez ou a um padrão deteriorado com discurso com ecolalia ou palilalia. As causas principais são: Área de Broca (Azul), Área de Wernicke (Verde), Giro supramarginal (Amarelo), Giro angular (Laranja),Cortex auditivo primário (Rosa)]] Tumores; Lesão do corpo caloso; Acidente Vascular Cerebral AVC; Doenças infecciosas; Doenças degenerativas; Acidentes com traumatismo cranioencefálico; Tensão metabólica (intoxicações); Epilepsia Há vários tipos de afasia. Elas podem ocasionar lesões em aspectos muito específicos da linguagem: no nível fonético, sintático, semântico ou pragmático. O clínico especialista no terapia com pacientes afásicos é o fonoaudiólogo. As afasias são estudadas tanto pela neuropsicologia quanto pela linguística, e a terapêutica é matéria interdisciplinar. Segundo a neuropsicologia, distinguem-se dois grandes grupos de afasias, cada uma das suas variedades referindo-se a lesões cerebrais de localização precisa: o grupo das afasias de expressão e o grupo das afasias sensoriais ou de recepção. As afasias de expressão compreendem essencialmente: 1) a afasia motora, descoberta por Paul Broca (1861), que se caracteriza por uma perturbação da expressão oral e escrita e por um dano de compreensão que, contudo, melhora rapidamente: 2) a afasia de condução, cujo sintoma principal é um déficit da programação que se exprime com prejuizo da repetição, da escrita quando ditada e da leitura em voz alta, da reprodução de ritmos e pela presença de parafonias na linguagem espontânea. As afasias sensoriais se caracterizam por uma perturbação do entendimento, pela alteração da palavra espontânea, muitas vezes incompreensivel pela presença de jargonofasia. Segundo o linguista Romam Jakobson, os distúrbios da fala podem afetar em graus diversos a capacidade de combinar e selecionar as unidades linguisticas.
- Афазия — нарушение уже сформировавшейся речи, возникающее при локальных поражениях коры (и «ближайшей подкорки» — по выражению А. Р. Лурии) левого полушария (у правшей) и представляющее собой системные расстройства различных форм речевой деятельности. Афазия — полная или частичная утрата речи, обусловленная локальными поражениями головного мозга. Афазия (от др. -греч. ἀ- — отрицательная частица и φάσις — проявление, высказывание) — это системное нарушение сформировавшейся речи (в отличие от алалии). Возникает при органических поражениях речевых отделов коры головного мозга в результате перенесенных травм, опухолей, инсультов, воспалительных процессов и при некоторых психических заболеваниях.
- För rapparen Afasi, se Afasi & Filthy Afasi är en förvärvad språkstörning till följd av hjärnskada. Afasi betyder egentligen en total frånvaro av viss språklig funktion, ofta är det lämpligare att använda begreppet dysfasi, som betyder störning av viss språklig funktion. Afasi används dock som en internationell paraplybeteckning för just störning av viss språklig funktion och inte som man kan tro; total avsaknad. En person med afasi har svårigheter av olika grad med att kunna uttrycka sig och förstå talat språk (gäller även för teckenspråk). Afasi ser mycket olika ut från patient till patient (beroende på skadans lokalisation och utbredning samt personliga faktorer) men gemensamt är att språkfunktioner är drabbade. Några exempel är att man inte kan uttala de ord som man vill (expressiv afasi), att man inte förstår meningen av ett uttalat ord (impressiv afasi) eller att man har svårt att tala spontant (motorisk afasi). Strokepatienter som drabbas av afasi kompenserar ofta skadan genom några år av träning. Hjärnscanningar av sådana patienter har visar att språket som regel "flyttar" till hjärndelar helt skilda från de ursprungliga språkcentra. Tjugo procent av befolkningen har en liknande omorganiserad hjärna helt utan märkbart språkhandikapp på grund av slumpmässiga avvikelser i hjärnan i fosterlivet eller under spädbarnsåret.
- 失語症、又稱為 rhymnasia。症状是由於特定腦區損傷而喪失產生語言或了解語言之能力；发音功能屬正常，但不能说出有意义的语言。失语症是由特定腦區受损引起的语言障碍，這些特定腦區包含管理語言產生的布若卡氏區(Broca's area)，或管理語言理解的的韦尼克区。但失語症並不屬於感覺(sensory)、智力(intellectual)、或精神疾病(psychiatric)上的缺陷，或是肌肉無力及認知失調。 端視受傷之腦區，某些失語症患者或許能夠說話，但無法書寫，反之亦然。也可能由各種語言障礙方式表現，例如能夠唱歌，卻無法說話。失語症可能與隨著其他腦部損傷疾病共同併發，比如構音障礙，這是因言語使用之肌肉功能失調而造成之語言喪失症；或表達障礙，意指無法正確或連續地以口說的方式使用語言。 失語症預後種類很多，依照病患年齡、患處、規模以及失語症類型。
- L'aphasie, parfois appelé mutisme dans le langage populaire, est une pathologie du système nerveux central, due à une lésion caractéristique d'une aire cérébrale. Le mot « aphasie » vient du grec « phasis » (parole) et signifie « sans parole ». Ce terme a été créé en 1864 par Armand Trousseau. Depuis cette époque, le mot a pris du sens, en désignant un trouble du langage affectant l'expression ou la compréhension du langage parlé ou écrit survenant en dehors de tout déficit sensoriel ou de dysfonctionnement de l'appareil phonatoire.
|
| rdfs:comment
|
- La afasia es la pérdida de capacidad de producir o comprender el lenguaje, debido a lesiones en áreas cerebrales especializadas en estas tareas. El término afasia, que fue creado en 1864 por el médico francés Armand Trousseau (1801 - 1867), procede del vocablo griego ἀφασία: sin palabra.
- 失語症（しつごしょう、aphasia）とは、主には脳出血、脳梗塞などの脳血管障害によって脳の言語機能の中枢(言語野)が損傷されることにより、一旦獲得した言語機能（「聞く」「話す」といった音声に関わる機能、「読む」「書く」といった文字に関わる機能）が障害された状態。高次脳機能障害のひとつ。 「聞く」「話す」「読む」「書く」全てのモダリティが障害される。よって、構音器官の麻痺などによる運動機能障害、先天的な構音器官の奇形などによる器質性障害など所謂構音障害とは異なる。また、声の出なくなる失声症などとも異なる。 病理学分野において、脳の特定部位の損傷が失語症の発生、その症候に強く関係することが分かっている。このことから、損傷すると失語症を起こすような部位を言語機能の中枢である言語野とみなすことができる。また、言語野は大脳半球の左右どちらかに偏在すること、統計的に利き手との相関性があることが知られている。総合的には90%以上の人で言語野は左大脳半球にあるとされる。 これについては脳機能局在論に詳しい。 発症原因は脳血管障害による言語野の損傷が大多数を占めるが、被殻、視床など言語野以外の損傷によるもの、重度の脳炎、大脳の変性疾患（アルツハイマー病、ピック病など）など様々な原疾患が報告されている。
- Afazja (gr. αφασία – niemota) – zaburzenie funkcji językowych powstałe w wyniku uszkodzenia mózgu.
- 失語症、又稱為 rhymnasia。症状是由於特定腦區損傷而喪失產生語言或了解語言之能力；发音功能屬正常，但不能说出有意义的语言。失语症是由特定腦區受损引起的语言障碍，這些特定腦區包含管理語言產生的布若卡氏區(Broca's area)，或管理語言理解的的韦尼克区。但失語症並不屬於感覺(sensory)、智力(intellectual)、或精神疾病(psychiatric)上的缺陷，或是肌肉無力及認知失調。 端視受傷之腦區，某些失語症患者或許能夠說話，但無法書寫，反之亦然。也可能由各種語言障礙方式表現，例如能夠唱歌，卻無法說話。失語症可能與隨著其他腦部損傷疾病共同併發，比如構音障礙，這是因言語使用之肌肉功能失調而造成之語言喪失症；或表達障礙，意指無法正確或連續地以口說的方式使用語言。 失語症預後種類很多，依照病患年齡、患處、規模以及失語症類型。
- Eine Aphasie (griechisch ἀφασία, aphasía, ‚Sprachlosigkeit‘) ist eine erworbene Störung der Sprache aufgrund einer Läsion (Schädigung) in der dominanten, meist der linken, Hemisphäre des Gehirns. Aphasien treten nach verschiedenen Erkrankungen nach abgeschlossenem Spracherwerb auf. Sie verursachen Beeinträchtigungen in den einzelnen sprachlichen Modalitäten, aber auch in nichtsprachlichen Bereichen in unterschiedlichen Schweregraden.
- Aphasia is an impairment of language ability. This class of language disorder ranges from having difficulty remembering words to being completely unable to speak, read, or write. Aphasia disorders usually develop quickly as a result of head injury or stroke, but can develop slowly from a brain tumor, infection, or dementia, or can be a learning disability such as dysnomia. The area and extent of brain damage determine the type of aphasia and its symptoms.
- Afasia tarkoittaa puheen ymmärtämisen ja tuottamisen vaikeaa häiriötä, joka johtuu dominantin aivopuoliskon toimintahäiriöstä, vaikka älykkyys sekä aisti- ja lihastoiminnot ovat normaalit. Afasialla tarkoitetaan myös mitä tahansa aivovammasta johtuvaa kielellistä häiriötä, kuten sanasokeutta, sanamykkyyttä tai kirjoituskyvyttömyyttä. Sanan alkuperä on kreikan kielessä: a- tarkoittaa puuttumista ja phasis puhetta. Afasian syitä ovat mm.
- L'afasia (dal greco ἀφασία mutismo) è un'alterazione del linguaggio dovuta a lesioni alle aree del cervello deputate alla sua elaborazione. Non rientrano nelle afasie quindi i disturbi del linguaggio causati da deficit sensoriali primari, da deficit intellettivi, da disturbi psichiatrici o da debolezza dell'apparato muscolo-scheletrico.
- Afasie is een taalstoornis . De wetenschap die zich bezighoudt met het taal- en spraakgebrek ten gevolge van een hersenletsel heet afasiologie. Het woord afasie komt van het Grieks en is een combinatie van a (= niet) en phanai (= spreken). In veel gevallen waarin de term afasie gebruikt wordt zou dysfasie beter zijn; de fatische functie is immers nooit in zijn geheel gestoord. Wanneer mensen communiceren, gebeurt dit meestal door middel van taal.
- Afasi betegner språkvansker etter en hjerneskade. Afasi skilles fra spesifikke språkvansker hos barn ved at det forutsettes normal språklig utvikling inntil tidspunktet for hjerneskaden. Afasi skilles også fra dysartri og dysphemi ved at det handler om vansker med språk, mens dysartri og dysfemi handler om vansker med talen. Videre skilles afasi fra taleapraksi som også er forårsaket av ervervet hjerneskade, men som mer kan betegnes som et avvik i den artikulatoriske kontrollen.
- A afasia é uma deterioração da função da linguagem, depois de ter sido adquirida de maneira normal e sem déficit intelectual correlativo. Caracteriza-se por dificuldade em nomear pessoas e objectos. Podem levar a um discurso vago ou vazio caracterizado por longos circunlóquios e pelo uso excessivo de referências indefinidas como "coisa" ou "aquilo". Pode evoluir para um comprometimento grave da linguagem escrita e falada e da repetição da linguagem.
- Афазия — нарушение уже сформировавшейся речи, возникающее при локальных поражениях коры (и «ближайшей подкорки» — по выражению А. Р. Лурии) левого полушария (у правшей) и представляющее собой системные расстройства различных форм речевой деятельности. Афазия — полная или частичная утрата речи, обусловленная локальными поражениями головного мозга. Афазия (от др. -греч.
- För rapparen Afasi, se Afasi & Filthy Afasi är en förvärvad språkstörning till följd av hjärnskada. Afasi betyder egentligen en total frånvaro av viss språklig funktion, ofta är det lämpligare att använda begreppet dysfasi, som betyder störning av viss språklig funktion. Afasi används dock som en internationell paraplybeteckning för just störning av viss språklig funktion och inte som man kan tro; total avsaknad.
- L'aphasie, parfois appelé mutisme dans le langage populaire, est une pathologie du système nerveux central, due à une lésion caractéristique d'une aire cérébrale. Le mot « aphasie » vient du grec « phasis » (parole) et signifie « sans parole ». Ce terme a été créé en 1864 par Armand Trousseau.
|
