Antonio José de Sucre y Alcalá was a Venezuelan independence leader. Sucre was one of Simón Bolívar's closest friends, generals and statesmen.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/birthDate
  • 1795-02-03 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/birthPlace
dbpedia-owl:Person/deathDate
  • 1830-06-04 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/deathPlace
dbpedia-owl:Person/restingPlace
dbpedia-owl:birthDate
  • 1795-02-03 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:deathDate
  • 1830-06-04 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:restingPlace
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Antonio José de Sucre y Alcalá was a Venezuelan independence leader. Sucre was one of Simón Bolívar's closest friends, generals and statesmen.
  • Antonio José de Sucre war ein südamerikanischer Freiheitskämpfer und engster Vertrauter Simón Bolívars.
  • Antonio José de Sucre (Cumaná, Veneçuela, 1795 - serra de Berruecos, Colòmbia, 1830), militar i polític veneçolà. Sucre fou un dels líders més destacats del procés d'independència dels països d'Amèrica del Sud i amic de Simón Bolívar. Pertanyia a una important família criolla veneçolana, de llarga tradició militar al servei de la corona espanyola. Malgrat això, Sucre s'uní amb fervor a la causa independentista ja des de molt jove. Als quinze anys s'allistà a l'exèrcit patriota i participà en la campanya de Francisco Miranda contra els reialistes. El fracàs d'aquesta campanyà l'obligà a refugiar-se a Trinitat on, juntament amb Santiago Nariño, planejà un nou atac contra Veneçuela, que es produí el 1813. Organitzà l'exèrcit de l'Orient i participà en l'ofensiva sobre Caracas, però vençut pels reialistes a Aragua i Urica, hagué de fugir. El 1818 arribà a Angostura, on Simón Bolívar havia establert el seu quarter general i organitzava la nova república veneçolana i ràpidament s'integrà dins l'estat major de Bolívar. El 1821 dirigí un exèrcit cap al Sud per recolzar l'aixecament de Guayaquil i consolidar l'alliberament de l'Equador. El punt culminant d'aquesta campanya fou la batalla del Pichincha, lliurada prop de Quito el 24 de maig de 1822, amb la qual quedà consolidada la independència de l'Equador i de Colòmbia i obria el pas cap a l'alliberament del Perú. Des de Quito es dirigí cap a Lima i juntament amb Bolívar participà a la batalla de Junín i, especialment, a la batalla d'Ayacucho el 9 de desembre de 1824, on derrotà els reialistes i posà fi definitivament a la dominació espanyola a Sudamèrica. Posteriorment es dirigí cap a la zona de l'Alt Perú (Charcas) on proclamà la independència de la nova República de Bolívia i l'assemblea nacional acabada de constituir el nomenà president. A causa de diversos conflictes renuncià al càrrec i es retirà a l'Equador amb la seva família. Des d'allí treballà activament en defensa de l'estat de la Gran Colòmbia, ja llavors en procés de separació i, sobretot, vencé un exèrcit peruà que intentava envair Equador i Colòmbia a la batalla de Tarqui. Morí el 1830 mentre intentava controlar els moviments secessionistes de la Gran Colòmbia.
  • Antonio José de Sucre y Alcalá, conocido como el «Gran Mariscal de Ayacucho», fue un político, estadista y militar venezolano, prócer de la independencia, así como presidente de Bolivia, Gobernador de Perú, General en Jefe del Ejército de la Gran Colombia y Comandante del Ejército del Sur. Era hijo de una familia acomodada de tradición militar, siendo su padre coronel del Ejército realista. Es considerado como uno de los militares más completos entre los próceres de la independencia suramericana.
  • Antonio José de Sucre oli eteläamerikkalainen itsenäisyystaistelija, yksi Simón Bolívarin lähimmistä ystävistä, kenraali ja valtiomies. Sucre syntyi rikkaaseen ja yläluokkaiseen perheeseen Cumanássa, joka oli osa Espanjan Nueva Granadan varakuningaskuntaa ja Venezuelan kenraalikapteenin alaisuudessa. Heinäkuussa 1810, kolme kuukautta Caracasin kapinan jälkeen, Sucre liittyi itsenäisyystaistelijoiden riveihin ja osoittautui osaavaksi komentajaksi; 1817 hänet ylennettiin everstiksi ja vuonna 1819 24-vuotiaana prikaatikenraaliksi. Boyacán taistelun jälkeen Bolívar otti hänet esikuntapäällikökseen. Bolívar nimitti hänet komentajaksi kampanjaan vapauttaa Quito ja Sucre sai ratkaisevan voiton Pichinchassa 24. toukokuuta 1822. Toisen merkittävän voittonsa hän sai Perussa 6. elokuuta 1824 Junínin taistelussa ja ratkaisevan voiton espanjalaisista ja vangitsi varakuningas José de la Sernan Ajacuchossa 9. joulukuuta 1824. Vangittu varakuningas allekirjoitti antautumisen ja espanjalaiset vetäytyivät, mikä antoi Perulle ja Alto Perúlle, josta perustettiin Bolivian, itsenäisyyden. Sucre sai voitostaan arvonimen Gran Mariscal de Ayacucho, Suurmarsalkka Ayacucholainen, 29-vuotiaana. Pian voiton jälkeen Bolívar itse kirjoitti ylistävän lyhyen elämäkerran Resumen Sucinto de la Vida del General Sucre luutnantistaan. Sucre valittiin 1826 Bolivian presidentiksi, mutta hän pettyi pian politiikkaan. Vuonna 1828 suuri liike nousi Bolívaria, hänen seuraajiaan ja Bolívirin perustuslakia vastaan. Sucre erosi ja muutti Quitoon. Saman vuoden lopulla Suur-Kolumbian kongressi valitsi nimitti hänet puheenjohtajakseen tarkoituksena saada hänestä presidentti Bolívarin seuraajaksi. José Antonio Páezin johtaman komitean mukana hän matkusti Venezuelaan 1829 tukahduttamaan paikallista separatismia. Vaikea tehtävä vahvisti Sucren pettymystä Suur-Kolumbian politiikkaan. Alkuvuodesta 1830 Sucre sai tietää Bolívarin eronneen ja aikovan jättää maan. Tuolloin hän päätti palata Quitoon ja vetäytyä yksityisyyteen. Kuitenkin matkalla hänet ammuttiin väijyksistä lähellä Pastoa Etelä-Kolumbiassa 4. kesäkuuta 1830. Tekijöistä ja motiivista ei ole varmaa tietoa. Sucren mukaan on nimetty Sucren maakunta Kolumbiassa ja Bolivian pääkaupunki Sucre. Ecuadorin entinen valuutta oli samanniminen ja hänen synnyinmaakuntansa Venezuelassa on nimetty hänen mukaansa.
  • Mariscal de Ayacucho Antonio José de Sucre y Alcala est né le 3 février 1795 à Cumaná au Venezuela- 4 juin 1830 à Berruecos en Colombie. C'était un proche de Simón Bolívar et un leader indépendantiste sud-américain.
  • ファイル:Jose de scure. jpg アントニオ・ホセ・デ・スクレ アントニオ・ホセ・デ・スクレ（Antonio José de Sucre, 1795年2月3日 - 1830年6月4日）は南アメリカの諸国をスペインから独立に導いた軍人、政治家。第二代(初代はシモン・ボリーバルが名目的な立場のみだったので事実上の初代)、ボリビア大統領。シモン・ボリバルの部下で良き理解者としても知られる。 ベネズエラ東部のクマナで生まれ、スペイン領アメリカの独立戦争の勃発とともに独立派の軍に入り、士官としてベネズエラ東部で戦歴を重ねた。1819年に准将になり、1820年にはスペイン軍とコロンビア（大コロンビア）軍の休戦にあたって戦争規制条約を結んだ。1821年にエクアドルの独立派の救援に赴き、翌年ピチンチャの戦いでこの地のスペイン軍を破った。1823年からはペルーの独立派を援け、1824年にアヤクチョの戦いで南米独立戦争の最終的な勝利を決した。この戦功で大元帥になった。ボリバルとともにボリビアの建国にあたり、1826年から1828年まで同国の大統領を務めた。1828年に当時コロンビア領だったキトに住み、ペルー軍の侵攻をタルキの戦いで阻止した。1830年にコロンビアの国会議長になったが、同年に暗殺された。
  • Antonio José de Sucre y de Alcalá was een Zuid-Amerikaanse onafhankelijkheidsstrijder . De Sucre werd geboren in Cumaná in Venezuela, dat toen deel uitmaakte van de Spaanse kolonie Nueva Granada.
  • Antonio José de Sucre y Alcalá, stormarskalk av Ayacucho var en søramerikansk selvstendighetsleder, og ble regnet som en av Simón Bolívars nærmeste venner, generaler og statsmenn. Sucre ble senere Bolivias andre president, og tjente en kort periode som Perus guvernør.
  • Antonio José de Sucre, właśc. A.J. de Sucre y de Alda - generał boliwijski pochodzenia wenezuelskiego, uczestnik walk z Hiszpanami o wolność Ameryki Południowej. Był bliskim przyjacielem Simóna Bolívara, walczył pod jego rozkazami od 1813. 24 maja 1822 pokonał wojska hiszpańskie pod Pichincha, dzięki czemu został wyzwolony Ekwador. W 1824 stoczył zwycięskie bitwy na równinie Junin i pod Ayacucho, na skutek czego zostało wyzwolone Peru i co przesądziło o niepodległości państw Ameryki Południowej i wycofaniu Hiszpanów z tego kontynentu. W latach 1826-1828 był prezydentem Boliwii (Górnego Peru), którą wyzwolił rok wcześniej. Był przeciwnikiem włączenia tego kraju do Peru. W 1828 ustąpił ze stanowiska i wyjechał do Ekwadoru. Zginął na skutek zamachu przeprowadzonego w górach Berruecos.
  • Antonio José de Sucre. Militar e estadista venezuelano, herói da Independência Latino-Americana. Filho do militar Vicente Sucre e de dona Manuela de Alcalá. Os seus primeiros estudos foram realizados numa escola fundada pela sua tia, María de Alcalá, e com professores particulares. Os seus estudos universitários foram feitos em Caracas, na Escola de Engenheiros do coronel espanhol Tomás Mires; estudando durante cinco anos matemáticas, agrimensura, fortificação e artilharia. Interrompeu seus estudos em 1810 para se alistar nas tropas do General Francisco de Miranda. Depois da capitulação de Miranda, emigrou para Trinidade, regressando em 1813. Com o general Santiago Mariño realizou as campanhas militares de 1813 e 1814. Em 1817 Simón Bolívar lhe outorgou o grau de coronel, e em 1819 recebeu o título militar de general de brigada. Participou nos tratados de armistício proposto pelo Realista Pablo Morillo Em 1821, o general Antonio José de Sucre foi nomeado pelo Libertador Simón Bolívar chefe do Exército do Sul da Colômbia. Dirigiu e venceu a batalha de Pichincha, no ocidente de Quito, no dia 24 de Maio de 1822, assegurando a libertação do Equador e integrando esta província na Grã-Colômbia. No dia 6 de Agosto de 1824, Simón Bolívar e Sucre derrotaram o general José de Canterac na batalha de Junín. No dia 9 de Dezembro de 1824 Sucre defrontou com 6.879 soldados, 10.000 soldados realistas comandados pelo general José de Canterac, a vitória desta batalha consolidou a independência definitiva da América Hispânica, foi reconhecida na capitulação de Ayacucho a independência do Peru e a desocupação de todos os territórios ocupados pelos realistas. Em 1825 foi proclamada no Alto Peru a República da Bolívia. Sucre exerceu a presidência deste pais entre 29 de Dezembro de 1825 e 18 de Abril de 1828. No fim de 1828 retornou à Colômbia, onde foi nomeado pelo Libertador Simón Bolívar para combater as agressões do Peru. Venceu as tropas peruanas na batalha de Tarqui no dia 27 de Fevereiro de 1829. No dia 4 de Junho de 1830, quando voltava para Quito, foi assassinado na Sierra de Berruecos no lugar conhecido como "El Cabuyal". Lista de presidentes de Bolívia
  • Антонио Хосе Франсиско де Сукре и Алькала — Великий Маршал Перу, один из лидеров войны за независимость испанских колоний в Латинской Америке в 1810—1826. Президент Боливии с 19 июня 1826 по 18 апреля 1828.
  • Antonio José de Sucre, född 3 februari 1795 i Cumena i Venezuela, mördad 3 juni 1830 vid Ventaquemada i Ecuador, stormarskalk av Ayacucho, var republiken Bolivias förste president. Sucre deltog från 1810 i Spaniens sydamerikanska koloniers frihetskrig och var en av Simon Bolívars medhjälpare. Han sändes av denne 1820 till Guayaquil, slog spanjorerna vid Riobamba och Pichincha och genomförde därmed Quitos frigörelse. Genom segern vid Ayacucho 9 september 1824 giorde han slut på spanjorernas makt i Peru. Då Övre Peru 1825 proklamerade sig som en oberoende republik under namnet Bolivia, fick Sucre diktatorsmakt där och valdes 1826 till den nya republikens förste konstitutionelle president. Han tvingades dock lämna landet 1828, stred 1829 i Colombias armé mot peruanerna och var 1830 ledamot av den kongress, som mottog Bolívars avsägelse av presidentvärdigheten i Colombia. Han mördades på väg hem från kongressen.
  • 阿亚库乔大元帅安东尼奥·何塞·德·苏克雷·阿尔卡拉(The Great Marshal of Ayacucho Antonio José de Sucre) 南美洲独立领袖，将军和政治家，西蒙·玻利瓦尔最亲密的朋友之一。 安东尼奥·何塞·德·苏克雷生于委内瑞拉库马纳一土生白人家庭。因为他出身还有一些争议，据委内瑞拉著名的族谱作者卡洛斯·伊图里萨·基伦在他的"Algunas Familias de Cumana"书中，苏克雷是法国佛兰芒地区姓氏"Succre" 或"Sucere"到达美洲后的创易，西班牙国王任命当时佛兰芒的统治者为古巴总督。不过，根据德国"Lexikon des Judentums" 他是巴伐利亚犹太人" Zucker "家族的后裔。 他于1811年加入了反对西班牙的美洲独立战争。他证明了自己的军事领袖才能，他于1817年晋升为上校军衔。 他于1819年被授予准将军衔。博亚卡战役(Battle of Boyacá)后，苏克雷是玻利瓦尔的总参谋长。玻利瓦尔1821年提出让他负责基多解放运动。他奉命进军基多地区，1822年5月在皮钦查战役中，率部奇袭凭险据守的西班牙殖民军，解放基多，被誉为“厄瓜多尔的解放者”。 在胜利之后他进一步在秘鲁迎击西班牙军队，尤其是在1824年8月6日在胡宁战役(Battle of Junín)。12月他指挥哥伦比亚－秘鲁联军取得阿亚库乔之战的决定性胜利，为西属美洲独立战争的最后胜利做出贡献，被玻利瓦尔授予“阿亚库乔大元帅”称号。 1825年2月蘇克雷揮師東進，解放上秘魯。1825年8月6日，蘇克雷在上秘魯的丘基萨卡召開國民代表大會，宣布該地區獨立，成立玻利維亞共和國。1826年苏克雷当选为新成立的玻利维亚的总统，1828年4月，一批軍官與地方保守派勾結，在丘基薩卡發動叛亂反對蘇克雷。為了避免內戰和國家分裂，他在1828年8月2日辞职，并离开基多，回到大哥倫比亞。他原先打算退出政治。 1828年末，玻利瓦尔敦促他接替他，他一直认为苏克雷是自然的继任者。他先前曾告诉他，"I know some day you will rival me and surpass me"(我知道有一天你会超过我)。 1830年初苏克雷出任大哥伦比亚共和国议会主席，當時共和國內部分裂主義活動加劇，委內瑞拉和厄瓜多爾要求脫離大哥倫比亞而獨立，他维护统一，反对分裂。在苏克雷得知玻利瓦尔已经辞职，并打算出国，他决定前往基多準備說服分裂主義者，6月4日在途中被埋伏在南哥伦比贝魯埃戈斯山区的帕斯托附近的政敌暗杀，時年35歲。谋杀案的详情仍不清楚，因为有不同的理论刊物。其中较老的文件，José María Obando将考虑的人下令暗杀，其中一个后来被处决，杀害他明显的作用. 后来记载较少涉及数个不同版本(或更多)的个人，如胡安·何塞·弗洛雷斯、阿古斯丁·加马拉、弗朗西斯科·德保拉·桑坦德尔或卡西米罗·奥拉涅塔(Casimiro Olañeta)其他等. 苏克雷在作战中富于谋略，战术灵活；善于使用骑兵，以快制胜。哥伦比亚的苏克雷省，玻利维亚的苏克雷城，以及前厄瓜多尔货币以他命名。他的出生地库马纳现为委内瑞拉的苏克雷省省会。
dbpprop:birthDate
dbpprop:birthPlace
dbpprop:children
  • Teresa Sucre y Carcelén
dbpprop:deathDate
dbpprop:deathPlace
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:name
  • Antonio José de Sucre
dbpprop:order
dbpprop:predecessor
dbpprop:reference
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:restingplace
dbpprop:signature
  • Antonio José de Sucre signature.jpg
dbpprop:spouse
  • Maríana Carcelén y Larrea
dbpprop:successor
dbpprop:termEnd
dbpprop:termStart
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • Antonio José de Sucre y Alcalá was a Venezuelan independence leader. Sucre was one of Simón Bolívar's closest friends, generals and statesmen.
  • Antonio José de Sucre war ein südamerikanischer Freiheitskämpfer und engster Vertrauter Simón Bolívars.
  • Antonio José de Sucre (Cumaná, Veneçuela, 1795 - serra de Berruecos, Colòmbia, 1830), militar i polític veneçolà. Sucre fou un dels líders més destacats del procés d'independència dels països d'Amèrica del Sud i amic de Simón Bolívar. Pertanyia a una important família criolla veneçolana, de llarga tradició militar al servei de la corona espanyola. Malgrat això, Sucre s'uní amb fervor a la causa independentista ja des de molt jove.
  • Antonio José de Sucre y Alcalá, conocido como el «Gran Mariscal de Ayacucho», fue un político, estadista y militar venezolano, prócer de la independencia, así como presidente de Bolivia, Gobernador de Perú, General en Jefe del Ejército de la Gran Colombia y Comandante del Ejército del Sur. Era hijo de una familia acomodada de tradición militar, siendo su padre coronel del Ejército realista.
  • Antonio José de Sucre oli eteläamerikkalainen itsenäisyystaistelija, yksi Simón Bolívarin lähimmistä ystävistä, kenraali ja valtiomies. Sucre syntyi rikkaaseen ja yläluokkaiseen perheeseen Cumanássa, joka oli osa Espanjan Nueva Granadan varakuningaskuntaa ja Venezuelan kenraalikapteenin alaisuudessa.
  • Mariscal de Ayacucho Antonio José de Sucre y Alcala est né le 3 février 1795 à Cumaná au Venezuela- 4 juin 1830 à Berruecos en Colombie. C'était un proche de Simón Bolívar et un leader indépendantiste sud-américain.
  • ファイル:Jose de scure.
  • Antonio José de Sucre y de Alcalá was een Zuid-Amerikaanse onafhankelijkheidsstrijder . De Sucre werd geboren in Cumaná in Venezuela, dat toen deel uitmaakte van de Spaanse kolonie Nueva Granada.
  • Antonio José de Sucre y Alcalá, stormarskalk av Ayacucho var en søramerikansk selvstendighetsleder, og ble regnet som en av Simón Bolívars nærmeste venner, generaler og statsmenn. Sucre ble senere Bolivias andre president, og tjente en kort periode som Perus guvernør.
  • Antonio José de Sucre, właśc. A.J. de Sucre y de Alda - generał boliwijski pochodzenia wenezuelskiego, uczestnik walk z Hiszpanami o wolność Ameryki Południowej. Był bliskim przyjacielem Simóna Bolívara, walczył pod jego rozkazami od 1813. 24 maja 1822 pokonał wojska hiszpańskie pod Pichincha, dzięki czemu został wyzwolony Ekwador.
  • Antonio José de Sucre. Militar e estadista venezuelano, herói da Independência Latino-Americana. Filho do militar Vicente Sucre e de dona Manuela de Alcalá. Os seus primeiros estudos foram realizados numa escola fundada pela sua tia, María de Alcalá, e com professores particulares. Os seus estudos universitários foram feitos em Caracas, na Escola de Engenheiros do coronel espanhol Tomás Mires; estudando durante cinco anos matemáticas, agrimensura, fortificação e artilharia.
  • Антонио Хосе Франсиско де Сукре и Алькала — Великий Маршал Перу, один из лидеров войны за независимость испанских колоний в Латинской Америке в 1810—1826. Президент Боливии с 19 июня 1826 по 18 апреля 1828.
  • Antonio José de Sucre, född 3 februari 1795 i Cumena i Venezuela, mördad 3 juni 1830 vid Ventaquemada i Ecuador, stormarskalk av Ayacucho, var republiken Bolivias förste president. Sucre deltog från 1810 i Spaniens sydamerikanska koloniers frihetskrig och var en av Simon Bolívars medhjälpare. Han sändes av denne 1820 till Guayaquil, slog spanjorerna vid Riobamba och Pichincha och genomförde därmed Quitos frigörelse.
rdfs:label
  • Antonio José de Sucre
  • Antonio José de Sucre
  • Antonio José de Sucre
  • Antonio José de Sucre
  • Antonio José de Sucre
  • Antonio José de Sucre
  • Antonio José de Sucre
  • アントニオ・ホセ・デ・スクレ
  • Antonio José de Sucre
  • Antonio José de Sucre
  • Antonio José de Sucre
  • Antonio José de Sucre
  • Сукре, Антонио Хосе
  • Antonio José de Sucre
  • 安东尼奥·何塞·苏克雷
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • Antonio José de Sucre
foaf:page
is dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander of
is dbpedia-owl:commander of
is dbpprop:after of
is dbpprop:before of
is dbpprop:commander of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:predecessor of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:successor of
is owl:sameAs of