Anton Eduard van Arkel, was a Dutch chemist.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 126130191
dbpprop:abstract
  • Anton Eduard van Arkel, was a Dutch chemist.
  • Anton Eduard van Arkel war ein niederländischer Chemiker. Er studierte Medizin in Leiden und Chemie an der Universität Utrecht. Zunächst war er danach in der industriellen Forschung tätig und kehrte 1934 an die Universität Leiden als Hochschullehrer zurück. Er entwickelte gemeinsam mit Jan Hendrik de Boer das nach beiden Forschern benannte van-Arkel-de-Boer-Verfahren zur Gewinnung hochreiner Metalle, das besonders für Titan, Zirconium und Hafnium eingesetzt wird.
  • Anton Eduard van Arkel was een Nederlands hoogleraar scheikunde. Van Arkel studeerde medicijnen te Leiden, maar ging na een jaar naar Utrecht om scheikunde te studeren. Hij promoveerde in 1920 op het proefschrift Uitvlokkingssnelheid van het seleensol bij H.R. Kruyt. Van 1921-1934 was hij als chemicus verbonden aan het NatLab van de N.V. Philips Gloeilampenfabriek in Eindhoven. Hij werd in 1934 benoemd tot hoogleraar organische en fysische scheikunde te Leiden. Hij vond een manier om titanium te zuiveren: het van Arkel-de Boerproces Hij bestudeerde het diëlektrisch gedrag van de dipoolvloeistoffen voort, dat leidde in 1932 tot de zg. vergelijking van Van Arkel en J.L. Snoek. Hij werd in 1962 benoemd tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, (KNAW).
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdf:type
rdfs:comment
  • Anton Eduard van Arkel, was a Dutch chemist.
  • Anton Eduard van Arkel war ein niederländischer Chemiker. Er studierte Medizin in Leiden und Chemie an der Universität Utrecht. Zunächst war er danach in der industriellen Forschung tätig und kehrte 1934 an die Universität Leiden als Hochschullehrer zurück. Er entwickelte gemeinsam mit Jan Hendrik de Boer das nach beiden Forschern benannte van-Arkel-de-Boer-Verfahren zur Gewinnung hochreiner Metalle, das besonders für Titan, Zirconium und Hafnium eingesetzt wird.
  • Anton Eduard van Arkel was een Nederlands hoogleraar scheikunde. Van Arkel studeerde medicijnen te Leiden, maar ging na een jaar naar Utrecht om scheikunde te studeren. Hij promoveerde in 1920 op het proefschrift Uitvlokkingssnelheid van het seleensol bij H.R. Kruyt. Van 1921-1934 was hij als chemicus verbonden aan het NatLab van de N.V. Philips Gloeilampenfabriek in Eindhoven. Hij werd in 1934 benoemd tot hoogleraar organische en fysische scheikunde te Leiden.
rdfs:label
  • Anton Eduard van Arkel
  • Eduard van Arkel
  • Anton Eduard van Arkel
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of