| dbpprop:abstract
|
- Antiphon the Sophist lived in Athens probably in the last two decades of the 5th century BC. There is an ongoing controversy over whether he is one and the same with Antiphon (Ἀντιφῶν) of the Athenian deme Rhamnus in Attica (480–411 BC), the earliest of the ten Attic orators. For the purposes of this article, they will be treated as distinct persons.
- Antiphon von Rhamnus zählt zu den sog. zehn klassischen Attischen Rednern der griechischen Literatur. Seine Identität mit dem Sophisten bzw. Philosophen Antiphon (siehe dort) ist umstritten; sie wird aber inzwischen von der Forschung wieder überwiegend bejaht.
- Antifont de Ramnunt (Antiphon, Ἀντιφῶν) fou un orador grec sofista pertanyent a la mateixa generació de Pròdic de Queos. Fill de Sòfilos el sofista i nascut a Rhamnos el 480 aC. Fou el primer en regular la pràctica de l'eloqüència per unes lleis teòriques, i va obrir una escola en la que va ensenyar retòrica. Membre d'una família aristocràtica i defensor de l'oligarquia, Antifont de Ramnunt va atreure damunt d'ell les sospites dels qui el consideraven un conspirador contra el règim democràtic. Per aquesta raó, defugia la tribuna pública, per bé que s'havia guanyat bona fama com a logògraf, és a dir, com a redactor de discursos per encàrrec. Gaudia també de gran prestigi per la seva escola retòrica, on probablement exercia també l'activitat intel. lectual i mediàtica de la sofística. Va idear i sufragar la revolta pro-oligàrquica del 411, el fracàs de la qual va pagar amb la condemna a mort, la prohibició de sebollir les seves restes al sòl de l'Àtica, la confiscació dels seus béns i l'enderrocament de casa seva. Tanmateix, els atenesos haurien admirat encara la bellesa i rotunditat del seu discurs de defensa. De la seva obra retòrica conservem tres discursos d'encàrrec, 'Contra la seva madrastra, per emmetzinament', 'Sobre l'assassinat d'Herodes' i 'Sobre el coreuta', a més de les tres 'Tetralogies', blocs de quatre models de discurs que deurien formar part del seu manual de retòrica. De l'obra sofística hi ha només fragments, pertanyents als tractats 'La veritat' i 'Sobre la concòrdia', entre d'altres obres d'interès i de caire divers, inclosos temes antropològics i psicològics. Com a logògraf, la tècnica argumentativa d'Antifont té un alt component de sofisticació: a més de les evidències i proves derivades de la investigació dels tres casos, tots ells d'homicidi, i dels testimoniatges afegits al dossier a disposició del tribunal, Antifont recorre de manera constant a l'aplicació dels principis de versemblança formulats per l'escola siciliana de Còrax i Tísies. La versemblança exculpa o condemna en funció de categories lògiques: un ric no podria cometre un robatori, p.e. L'estil d'Antifont, que va estar el mestre de l'historiador Tucídides, es caracteritza per la sobrietat expressiva i les escasses concessions a la col. loquialitat. Integra nombrosos poetismes i jonismes i és també força reeixit en la narració. Com a assagista, radicalitza la contraposició llei-natural-llei política (plúsis-nomos). Pensa que les lleis humanes sorgeixen de l'interès personal i egoista dels homes, de tal manera que "allò que és just segons la naturalesa és injust segons la llei humana", i això és el que produeix la desigualtat social. En la llei de la natura impera sempre la veritat, en la llei humana tot és aparença. Va destacar en la seva obra la necessitat de l'educació. Igual que Hipies creu que la solució per evitar la desigualtat és tornar a l'Estat Natural. La darrera vegada que va parlar en públic fou el 411 aC i es creu que va participar a la Revolució del Quatre Cents que va portar l'oligarquia al poder a Atenes. Enderrocat aquest govern al cap de sis mesos fou condemnat a mort per negociar la pau amb Esparta, els seus bens confiscats, i fou enterrat amb la inscripció "Antifont el traïdor".
- Antifonte o Antifón fue un orador, filósofo y matemático griego.
- Antifon oli kreikkalainen puhuja ja valtiomies. Hän oli ensimmäinen kymmenestä attikalaisesta puhujasta. Antifon teki retoriikasta ammattinsa. Useimmat lukevat hänet sofistien joukkoon, mutta jotkut historioitsijat kiistävät tämän. Historioitsijat väittelevät lähinnä siitä, elikö tuohon aikaan yksi sofistinen filosofi nimeltä Antifon, vai oliko saman nimisiä henkilöitä kaksi tai peräti kolme, kuten jotkut tutkijat väittävät. Kyseessä saattaa olla myös saman Antifon, joka kirjoitti teoksen Totuudesta. Teoksessa esitetään ympyrän neliöiminen, jonka Aristoteles mainitsee Fysiikassaan (I.2, 185a15). Antifon otti aktiivisesti osaa Ateenan poliittiseen elämään ja tuki oligarkkien puoluetta kiihkomielisesti. Hän oli suurelta osin vastuussa neljäsataahenkisen neuvoston perustamisesta vuonna 411 eaa.. Kun demokratia palautettiin vuonna 403 eaa. , häntä syytettiin maanpetoksesta ja hänet tuomittiin kuolemaan. Thukydides (VIII 68) esittää hänestä hyvin arvostavan mielipiteen. Antifonia voidaan pitää poliittisen puheen perustajana, mutta hän ei koskaan puhunut suoraan kansalle, paitsi oikeudenkäyntinsä yhteydessä. Hänen päätoimenaan oli oikeuspuheiden kirjoittaminen niille, jotka katsoivat olevansa kyvyttömiä ajamaan omaa asiaansa. Kreikkalaisessa oikeudenkäynnissä kaikkien tuli ajaa omaa asiaansa ilman asiantuntijoiden apua. Hänen puheistaan on säilynyt fragmentteja egyptiläisissä papyruksissa. Puheita tunnetaan viisitoista. Niistä kaksitoista on lähinnä kouluesimerkkejä kuvitelluista oikeustapauksista. Ne on jaettu tetralogioiksi, joista kukin koostuu kahdesta puheesta syytteeseen ja puolustukseen — syytös, väistö, vastaus ja vastaus vastaukseen. Kolme puheista viittaavat todellisiin oikeusprosesseihin. Antifonin mielipiteenä oli, että luonnon lait ovat välttämättömiä ihmiskunnalle, kun taas inhimilliset lait ovat asiaankuulumattomia lisäyksiä, jotka perustuvat suuren yleisön tukeen. Hän myös esitti, että inhimilliset lait estivät ihmisiä noudattamasta luonnollisia lakeja.
- Antiphon, en grec ancien Ἀντιφῶν / Antiphôn, l'un des dix grands orateurs attiques. La question de savoir si Antiphon de Rhamnonte et Antiphon d'Athènes d'une part, et si l'orateur, le rhéteur (auteur des Tétralogies), le logographe et le sophiste (des textes sur papyrus), d'autre part, soient un ou plusieurs auteurs fait l'objet de débats encore d'actualité. Enfin d'autres Antiphon ont été connus en Grèce antique, comme le poète tragique auquel Aristote fait référence.
- Antophón görög szónok. Gorgiasz tanítványaként kezdett foglalkozni a szónoklás elméletével és gyakorlatával. Kr. e. 420 körül már elismert szaktekintély volt, részint mint ügyvéd, részint mint irodalomtudós. 411-ben részt vett az oligarchikus puccsban, ezért halálra ítélték. Thuküdidész – aki állítólag tanítványa volt –, a kor egyik legképzettebb emberének tartotta. Platón az ékesszólás jeles oktatói közé sorolja. A hellenizmus korában még 63 beszédet tulajdonítottak neki, de ezek közül 24 hitelességét már a Kr. e. 1. században élt kalaktéi Caecilius is kétségbe vonta. A ránk maradt, neki tulajdonított beszédek közül mindössze három, egyaránt gyilkossági perekre vonatkozó beszéde látszik hitelesnek. Egyes vélemények szerint azonos Antiphón filozófussal.
- Chi sostiene la necessità di distinguere l'Antifonte retore, logografo e politico dall'Antifonte sofista si basa soprattutto sull'affermazione (presente nell'opera La verità), che la natura è superiore alle leggi particolari e non istituisce differenze tra uomo e uomo, per questo in niente un barbaro è differente da un greco, dichiarazione veramente straordinaria per un ateniese del V secolo, che sembrerebbe incongrua se attribuita all'Antifone oligarca: l'oligarchia infatti disprezzava il popolo e aveva elaborato una costituzione che assegnava di diritto il potere ai migliori. A questo aspetto si aggiungono anche considerazioni stilistiche, in quanto i discorsi del logografo sembrano molto diversi, per lessico e costruzione, dai trattati filosofici. Chi invece ritiene inappropriato separare le due figure ritiene che l'esiguità dei frammenti a disposizione non possa costituire valido fondamento per instaurare differenze di stile, tanto più che eventuali difformità tra un discorso giudiziario e un saggio filosofico potrebbero essere attribuite anche alla diversità di genere. Per quanto riguarda l'aspetto etico-filosofico, si ritiene che nulla possa essere ricavato da una singola affermazione estrapolata da un contesto più ampio che non possediamo. Antifonte il sofista è anche noto per il suo tentativo di risolvere il problema della quadratura del cerchio, sul quale siamo informati da Temistio e da Simplicio. Secondo queste testimonianze Antifonte avrebbe iniziato iscrivendo nel cerchio un poligono regolare (un triangolo equilatero o un quadrato, a seconda della fonte) e avrebbe poi considerato una successione di poligoni inscritti ottenuti raddoppiando ogni volta i lati del precedente. Il metodo prefigurava in parte il successivo metodo di esaustione. Sembra però che Antifonte ritenesse che dopo un numero finito di passi avrebbe ottenuto un poligono con i lati così piccoli da coincidere esattamente con il cerchio. Simplicio osserva (attribuendo la critica ad Alessandro di Afrodisia) che Antifonte era in errore, poiché una circonferenza può avere al più due punti in comune con una retta e quindi i lati del poligono, per quanto piccoli, non possono coincidere con i corrispondenti archi.
- アンティポン（アンティポーン、アンティフォン、ギリシア語: Ἀντιφῶν, Antiphôn）と呼ばれる古代ギリシアの人物が2人いる。 弁論家のアンティポン ソフィストのアンティポン この2人を同一人物とする説もあり、今なお議論が続いている。本項では別々の人物として記述する。
- Antiphon van Rhamnous was de oudste van de 10 redenaars die opgenomen werden in de kanon van de Attische redenaars. Hij werd geboren in de Attische deme Rhamnous. Als welbespraakte aristocraat verwierf hij beroemdheid als logograaf (= jurist die op bestelling redevoeringen voor anderen schreef). Ook was hij leraar in welsprekendheid. In een verloren gegaan geschrift Rhetoriká toonde hij voor het eerst met retorische oefeningen aan hoe een juridische redevoering (aanklacht én pleidooi) opgebouwd moest worden. Vanwege zijn strenge antidemocratische opvattingen verscheen hij zelf zelden voor een rechtbank en sprak hij slechts bij uitzondering voor een groot publiek. In 411 was hij één van de belangrijkste leiders van de Oligarchische Revolutie van de Vierhonderd. In die hoedanigheid maakte hij deel uit van het gezantschap dat naar Sparta ging om te onderhandelen over het beëindigen van de Peloponnesische Oorlog. De zending was echter gedoemd tot mislukken. Nadat het de democraten gelukt was de macht te heroveren, vluchtten de oligarchische leiders naar Dekeleia, maar Antiphon bleef in Athene. Als één van de voorstanders van de harde lijn werd hij dan ook voor de rechtbank gedaagd, ter dood veroordeeld en geëxecuteerd. De rede die hij tijdens het proces als zelfverdediging heeft uitgesproken werd door de historicus Thucydides zeer geapprecieerd, maar er bleef slechts weinig van bewaard. Fragmenten uit die speech zijn wel bewaard gebleven en in 1907 door J. Nicole vanaf een Egyptische papyrus bewerkt.
- Antyfont (także Antyfon), – grecki retor, filozof, logograf, sofista o przekonaniach zbliżonych do Hippiaszowych.
- Антифо́нт из Афин — философ-софист. Относится к натуралистическому течению в софистике.
- Antifon, född cirka 480 f. Kr. , död 411 f. Kr. , var en grekisk filosof och sofist från Aten under antiken. Förutom en del osorterade fragment finns tre verk bevarade av honom, Peri aletheian ("Om sanningen"), Peri homonoian ("Om jämlikheten") och en "drömbok" med förslag på hur man ska tyda drömmar. Mycket av vår kunskap om de två förstnämnda verken har vi fått genom papyrusfragment som har påträffats vid utgrävningar i Oxyrynchos i Egypten, där en stor mängd papyrusmaterial av olika författare har bevarats i den torra ökensanden. Verket "Om sanningen" är intressant eftersom den verkar lägga fram en tidig naturrättslig teori, där mänskliga lagar och seder (nomoi) utgör begränsningar och inskränkningar på den sanna mänskliga naturen (fysis). Det är omstritt huruvida Antifon är densamme som två andra athenare vid samma namn och från samma tid, en talare och en poet. Talaren Antifon ger uttryck för oligarkiska och konservativa föreställningar som verkar stå i strid med de radikala och egalitära åsikter som Antifon sofisten står för, men vi vet inte om Antifon talaren endast låtsades stå för dessa uppfattningar när han talade å andras vägnar i domstolen, eller om han verkligen hyste dem själv.
- Антіфо́н — стародавній грецький філософ-софіст, ідеолог афінської рабовласницької демократії. Філософія Антіфона суперечлива. В ній втілена своєрідна спроба поєднати вчення натурфілософів, зокрема Емпедокла та Демокрита, з ідеалістичною філософією елейської школи. Ставлячи «веління природи» — прагнення людей до щастя — вище за громадські обов'язки, Антіфон піддавав критиці державу, суд, закони, створені сильними для пригноблення слабких і, як прихильник теорії «природного права», пропагував ідею рівності всіх людей.
|
| rdfs:comment
|
- Antiphon the Sophist lived in Athens probably in the last two decades of the 5th century BC. There is an ongoing controversy over whether he is one and the same with Antiphon (Ἀντιφῶν) of the Athenian deme Rhamnus in Attica (480–411 BC), the earliest of the ten Attic orators. For the purposes of this article, they will be treated as distinct persons.
- Antiphon von Rhamnus zählt zu den sog. zehn klassischen Attischen Rednern der griechischen Literatur. Seine Identität mit dem Sophisten bzw. Philosophen Antiphon (siehe dort) ist umstritten; sie wird aber inzwischen von der Forschung wieder überwiegend bejaht.
- Antifont de Ramnunt (Antiphon, Ἀντιφῶν) fou un orador grec sofista pertanyent a la mateixa generació de Pròdic de Queos. Fill de Sòfilos el sofista i nascut a Rhamnos el 480 aC. Fou el primer en regular la pràctica de l'eloqüència per unes lleis teòriques, i va obrir una escola en la que va ensenyar retòrica.
- Antifonte o Antifón fue un orador, filósofo y matemático griego.
- Antifon oli kreikkalainen puhuja ja valtiomies. Hän oli ensimmäinen kymmenestä attikalaisesta puhujasta. Antifon teki retoriikasta ammattinsa. Useimmat lukevat hänet sofistien joukkoon, mutta jotkut historioitsijat kiistävät tämän. Historioitsijat väittelevät lähinnä siitä, elikö tuohon aikaan yksi sofistinen filosofi nimeltä Antifon, vai oliko saman nimisiä henkilöitä kaksi tai peräti kolme, kuten jotkut tutkijat väittävät.
- Antiphon, en grec ancien Ἀντιφῶν / Antiphôn, l'un des dix grands orateurs attiques. La question de savoir si Antiphon de Rhamnonte et Antiphon d'Athènes d'une part, et si l'orateur, le rhéteur (auteur des Tétralogies), le logographe et le sophiste (des textes sur papyrus), d'autre part, soient un ou plusieurs auteurs fait l'objet de débats encore d'actualité. Enfin d'autres Antiphon ont été connus en Grèce antique, comme le poète tragique auquel Aristote fait référence.
- Antophón görög szónok. Gorgiasz tanítványaként kezdett foglalkozni a szónoklás elméletével és gyakorlatával. Kr. e. 420 körül már elismert szaktekintély volt, részint mint ügyvéd, részint mint irodalomtudós. 411-ben részt vett az oligarchikus puccsban, ezért halálra ítélték. Thuküdidész – aki állítólag tanítványa volt –, a kor egyik legképzettebb emberének tartotta. Platón az ékesszólás jeles oktatói közé sorolja.
- アンティポン（アンティポーン、アンティフォン、ギリシア語: Ἀντιφῶν, Antiphôn）と呼ばれる古代ギリシアの人物が2人いる。 弁論家のアンティポン ソフィストのアンティポン この2人を同一人物とする説もあり、今なお議論が続いている。本項では別々の人物として記述する。
- Antiphon van Rhamnous was de oudste van de 10 redenaars die opgenomen werden in de kanon van de Attische redenaars. Hij werd geboren in de Attische deme Rhamnous. Als welbespraakte aristocraat verwierf hij beroemdheid als logograaf (= jurist die op bestelling redevoeringen voor anderen schreef). Ook was hij leraar in welsprekendheid.
- Antyfont (także Antyfon), – grecki retor, filozof, logograf, sofista o przekonaniach zbliżonych do Hippiaszowych.
- Антифо́нт из Афин — философ-софист. Относится к натуралистическому течению в софистике.
- Antifon, född cirka 480 f. Kr. , död 411 f. Kr. , var en grekisk filosof och sofist från Aten under antiken. Förutom en del osorterade fragment finns tre verk bevarade av honom, Peri aletheian ("Om sanningen"), Peri homonoian ("Om jämlikheten") och en "drömbok" med förslag på hur man ska tyda drömmar.
- Антіфо́н — стародавній грецький філософ-софіст, ідеолог афінської рабовласницької демократії. Філософія Антіфона суперечлива. В ній втілена своєрідна спроба поєднати вчення натурфілософів, зокрема Емпедокла та Демокрита, з ідеалістичною філософією елейської школи.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
