| dbpprop:abstract
|
- Anthropocentrism or anthrocentrism is the belief that humans must be considered at the center of, and above any other aspect of, reality. This concept is sometimes known as humanocentrism or human supremacy. It is especially strong in certain religious cultures, such as the Old Testament stating that God gave man dominion over all other earthly creatures.
- Anthropozentrisch bedeutet, dass der Mensch sich selbst als den Mittelpunkt der weltlichen Realität versteht. Es leitet sich vom griechischen άνθρωπος, ánthropos, „Mensch“ und dem lateinischen centrum bzw. (alt)griechischen κέντρο(ν), kéndro(n), „Mittelpunkt“ ab. Der Anthropozentrismus hat eine weltanschauliche, eine ethische und eine religiöse Komponente als Schnittpunkt. Ein im Zusammenhang mit dem Anthropozentrismus verwendetes Sprichwort ist „Der Mensch ist der Maßstab aller Dinge“.
- L'antropocentrisme és una concepció que considera a l'home i les seves necessitats com el centre de l'univers. Aristòtil és qui va desenvolupar la teoria. No és fins als mitjans del segle XVII que les idees van canviar, i que es va admetre que la Terra i els homes no són en el centre de l'univers. L'antropologia cristiana posa l'home al centre de la seva reflexió, no perquè és el centre del món, sinó perquè és l'única criatura dotada de la raó.
- Antropocentrismus (z řeckého anthrópos, člověk, a kentron, střed) je moderní a spíše kritické označení pro soběstředný způsob myšlení, pro něž je člověk středem všeho, východiskem a měřítkem každého hodnocení, případně i cílem vesmíru. Jako antropocentrismus lze vyložit i slavný výrok Prótagorův, že „člověk je mírou všech věcí - jsoucích, že jsou, nejsoucích, že nejsou“.
- El antropocentrismo (del griego άνθρωπος, anthropos, "humano"; y κέντρον, kentron, "centro") es la doctrina que hace al ser humano medida de todas las cosas, su naturaleza y bienestar, son los principios de juicio según los que deben evaluarse hacia los demás seres y la organización del mundo en su conjunto. El término tiene dos aplicaciones principales; por una parte, es un lugar común en la historiografía calificar de antropocéntrico a la cultura renacentista y moderna, en contraposición con el pretendido teocentrismo del Medioevo. La transición de la cultura medieval a la moderna se concibe con frecuencia como un tránsito de una perspectiva filosófica y cultural centrada en Dios a una centrada en el hombre— aunque este modelo ha sido reiteradamente cuestionado por numerosos autores que han intentado mostrar la continuidad entre la perspectiva medieval y la renacentista. Por otra parte, y en un contexto moderno, se ha llamado antropocentrismo a las doctrinas o perspectivas intelectuales que toman como único paradigma de juicio las peculiaridades de la especie humana, mostrando un sesgo sistemático por el hecho de que el único entorno conocido es el apto para la existencia humana, y ampliando indebidamente las condiciones de existencia de ésta a todos los seres inteligentes posibles. El antropocentrismo en este sentido puede tomar un aspecto cultural —como en la representación, típica en la ciencia ficción de la Edad de Oro— del ser humano como excepcional entre las especies inteligentes por algún rasgo, o biológico —como en la ingenua representación de los extraterrestres como vagamente humanoides. Esta situación ha dado origen a una extensa discusión acerca del llamado principio antrópico —que, simplificadamente, postula que los valores posibles para las constantes físicas universales están de hecho restringidos a aquellos que permiten la existencia de la especie humana, aunque no haya limitación de principio para que así sea—, y acerca del movimiento del diseño inteligente, que utiliza esta limitación para afirmar que evidencia el designio de una inteligencia superior, artífice del orden del universo. El antroponcentrismo reemplaza al teocentrismo, y el primero surge a principio del siglo XVI entrando yá a la Edad Moderna.
- Tiedosto:Question book-4. svg Tähän artikkeliin tai osioon ei ole merkitty lähteitä tai viitteitä. Ihmiskeskeisyys eli antroposentrismi (Kreikka άνθρωπος, anthropos, "ihminen", κέντρον, kentron, "keskus") viittaa usein käsitykseen, jonka mukaan ihminen on maailmankaikkeuden tärkein olento, muiden olentojen yläpuolella. Se on paitsi vallitseva, antroposentrismin näkemyksen mukaan myös toivottava ja tavoiteltava asiain tila. Siksi ihmisen etu käy kaikkien muiden olentojen etujen edellä ja ihmisen tarpeet ovat muiden tarpeita tärkeämmät. Antroposentrisen ajattelun on arveltu olevan seurausta ihmisen kehittyneistä kyvyistä kuten kyvystä valmistaa työkaluja ja käyttää symbolista puhuttua ja kirjoitettua kieltä. Näiden ominaisuuksien mukanaan tuoma ylivertaisuus on antanut ihmiselle hänen omasta mielestään oikeuden alistaa ja käyttää hyväksi muita eläviä olentoja samoin kuin elotonta luontoa omien tavoitteidensa ja pyrkimystensä edistämiseen. Environmentalistinen ja ekologistinen kritiikki kohdistuvat antroposentrismistä seuranneeseen luonnon ja ympäristön rajattomaan ja vastuuttomaan hyväksikäyttöön. Ihmisen sijasta ne haluavat kaiken keskukseksi ympäristön, luonnon, toimivat ekosysteemit. Samoin ihmistä voidaan pitää vain yhtenä eläinlajina muiden joukossa. Antroposentrismin vastakohtana voidaan pitää biosentrismiä, jonka mukaan koko luomakunta tai maailmankaikkeus on kokonaisuudessaan tärkeä eikä mitään sen yksittäistä osaa voida kohottaa muiden yläpuolelle. Antroposentrismin ja spesisismin kritiikki ovat tärkeä osa myös länsimaisen veganismin ja eläinoikeusliikkeen aatteellista perustaa: ne eivät hyväksy ihmisen itselleen ottamaa oikeutta asettua muiden eläinten yläpuolelle ja käyttää niitä hyväkseen. Uskontoon perustuva antroposentrismin kritiikki nostaisi kaiken keskukseksi mieluummin jumalolennot ja haluaisi ihmisen selvästi alistuvan heidän tahtoonsa ja toimivan heidän kunniakseen. Tosin monissa uskonnoissa jumalolentoja käytetään antroposentrismin äärimmäisinä takaajina: Jumala on asettanut ihmisen muun luomakunnan yläpuolelle ja antanut kaiken hänen vapaaseen käyttöönsä.
- L’anthropocentrisme est une conception qui considère l’homme comme le centre de l’univers. C’est Aristote qui en développa la théorie, ainsi que celle du géocentrisme. Ce n’est pas avant le milieu du XVII siècle que les idées changèrent, et qu’on admit que la Terre et les hommes ne sont pas au centre de l’univers.
- L'antropocentrismo (dal greco άνθρωπος, anthropos, "uomo, essere umano", κέντρον, kentron, "centro") è la tendenza - che può essere propria di una teoria, di una religione o di una semplice opinione - a considerare l'uomo, e tutto ciò che gli è proprio, come centrale nell'Universo. Una centralità che può essere intesa secondo diversi accenti e sfumature: semplice superiorità rispetto al resto del mondo animale o preminenza ontologica su tutta la realtà, in quanto si intende l'uomo come espressione immanente dello spirito che è alla base dell'Universo.
- 人間中心主義(にんげんちゅうしんしゅぎ)とは自然環境は人間によって利用されるために存在するという信念のことである。
- Antropocentrisme is een term uit de filosofie die duidt op een visie waarin de mens het middelpunt van het bestaan is. De mens is in het antropocentrisme de norm. De waarde van al het andere - flora, fauna, levenloze materie - wordt afgemeten aan het nut dat het de mens dient of de verhouding waarin het tot de mens staat. Het -isme is samengesteld uit de Griekse woorden άνθρωπος ('mens') en κέντρον ('midden'). Antropocentrisme is het tegengestelde van theocentrisme en binnen een andere filosofische context ook van ecocentrisme.
- Antroposentrisme eller antroposentrisitet betegner et (eventuelt for stort) fokus på mennesket eller et (eventuelt for) menneskelig perspektiv. Et eksempel kommer fra miljøetikken, der det fins forskjellige måter å begrunne vern om miljøet på. En antroposentrisk begrunnelse er at miljøet må beskyttes fordi man i motsatt tilfelle vil risikere at mennesker blir skadelidende. Det motsatte ville i dette tilfellet være en biosentrisk begrunnelse, der man tar utgangspunkt i at miljøet har en verdi i seg selv, og derfor ikke trenger å referere til mennesket. En annen vanlig antroposentrisme er at evolusjon ofte fremstilles som en utviklingsrekke fra fisk via amfibium, krypdyr og ape til menneske. Men dette er kun en (attpåtil svært forenklet) fremstilling av menneskets evolusjon, ikke av evolusjon som et fenomen som har frembragt millioner av ulike arter.
- Antropocentryzm – (z gr. anthropos - człowiek i łac. centrum - środek) - pogląd filozoficzny i religijny, według którego człowiek stanowi centrum i cel wszechświata. W znaczeniu teoriopoznawczym termin ten oznacza styl filozofowania polegający na przyjmowaniu ludzkiej perspektywy – tzn. analizowaniu wszystkich zjawisk z punktu widzenia odbioru ich przez człowieka i odrzucaniu rozumowań wychodzących poza ludzką percepcję jako poznawczo nieuprawnionych lub pozbawionych praktycznego znaczenia. W znaczeniu ontologicznym antropocentryzm zakłada, że człowiek jest centrum wszechświata, który jest celowo tak skonstruowany, aby umożliwić istnienie człowieka. W skrajnej postaci antropocentryzm przyjmuje, że celem istnienia wszechświata jest człowiek, i że stanowi on ostateczny i najdoskonalszy produkt ewolucji wszechświata. Prekursorami antropocentryzmu poznawczego byli sofiści, od których pochodzi określenie, że "człowiek jest miarą wszechrzeczy".
- O antropocentrismo que vem do Renascimento(do grego άνθρωπος, anthropos, "humano"; e κέντρον, kentron, "centro") é uma concepção que considera que a humanidade deve permanecer no centro do entendimento dos humanos, isto é, o universo deve ser avaliado de acordo com a sua relação com o homem. É normal se pensar na ideia de "o homem no centro das atenções". O termo tem duas aplicações principais. Por um lado, trata-se de um lugar comum na historiografia qualificar como antropocêntrica a cultura renascentista e moderna, em contraposição ao suposto teocentrismo da Idade Média. A transição da cultura medieval à moderna é frequentemente vista como a passagem de uma perspectiva filosófica e cultura centrada em Deus a uma outra, centrada no homem – ainda que esse modelo tenha sido reiteradamente questionado por numerosos autores que buscaram mostrar a suposta continuidade entre a perspectiva medieval e a renascentista. Por outro lado, e em um contexto moderno, se denomina antropocentrismo às doutrinas ou perspectivas intelectuais que tomam como único paradigma de juízo as peculiaridades da espécie humana, mostrando sistematicamente que o único ambiente conhecido é o apto à existência humana, e ampliando indevidamente as condições de existência desta a todos os seres inteligentes possíveis. Pode ser visto, então, num sentido pejorativo, significando uma desvalorização das outras espécies no planeta, estando então associado à degradação ambiental, visto que a natureza deveria estar subordinada ao seres humanos. É esse ponto de vista que tenta se conectar com o alegado antropocentrismo de origem religiosa, especialmente bíblica, devido a esta legitimar a posição de domínio do homem sobre todas as criaturas e todo o mundo. Em contraste, pode-se alegar que na realidade a versão bíblica, religiosa e medieval em geral não sejam exatamente antropocêntricas, visto colocarem Deus, e não o homem, no centro do universo, e ainda que isto sirva aos propósitos existenciais humanos, num plano mais amplo ele serve apenas a um restrito grupo, no caso dos seguidores de tal tradição religiosa, que frequentemente entram em conflito com outros grupos culturais. Assim, na realidade a perspectiva antropocêntrica e teocêntrica religiosa é antes de tudo um Etnocentrismo, visto que caso fosse antropocêntrica, deveria colocar o ser humano acima da noção e divindade, bem como valorizá-lo em qualquer cultura, e não apenas no ponto de vista judáico-cristão. Ademais, na Europa medieval, o suposto antropocentrimo, além de resultar num eurocentrismo que discriminava as tradições orientais, também tinha caráter aristocrático, não servindo sequer à toda a sociedade, mas sim a grupos privilegiados. Tudo isso, põe em dúvida se o conceito de antropocentrismo é realmente adequado nesse contexto. O antropocentrismo, num outro sentido, pode tomar um aspecto cultural mais ousado — como na representação, típica na ficção científica da Era de Ouro — do ser humano como excepcional entre as espécies inteligentes, como evidenciado nas ingênuas representações dos extraterrestres como vagamente humanóides. Em diversas obras de ficção científica pode-se notar os terrestres num papel central, sugerindo que as demais espécies inteligentes tenham relevância secundária. Isso é um evidente paralelo em relação a posição do homem branco europeu sobre as demais etnias no período Renascentista. Esta situação deu origem a uma extensa discussão acerca do chamado principio antrópico — que, simplificadamente, postula que os valores possíveis para as constantes físicas universais estão de fato restritos àqueles que permitem a existência da espécie humana, ainda que não haja limitação de princípio para que assim seja —, e acerca da teoria do desenho inteligente, que utiliza esta limitação para afirmar que é evidente o desígnio de uma inteligência superior, artífice da ordem do universo. ja=:人間中心主義
- Antropocentrism este credinţa că oamenii trebuie consideraţi a fi deasupra tuturor celorlalte aspecte a realităţii..
- Антропоцентризм — философское учение, согласно которому человек есть центр Вселенной и цель всех совершающихся в мире событий. Антропоцентризм предписывает ставить феномен человека во главу всей прочей жизни. Ценность человеческой жизни может уравновесить только ценность другой человеческой жизни. Антропоцентризм ставится также в оппозицию мировоззрению монотеистических религий, где центром всего является бог, а также античной философии, где в центре всего находится космос. Слово «антропоцентризм» встречается сегодня в разных значениях — от антропоцентрического принципа в лингвистике до антропоцентризма в экологии. Наиболее распространённое значение — экологическое: человек — хозяин природы, и имеет право получать из окружающего мира нужные ему ресурсы, даже путем ущемления других биологических видов. Такое наполнение термина получило широкое распространение в XX веке. В то же время, история слова гораздо древнее. Известное выражение Протагора «Человек есть мера всех вещей» называют ключевой фразой антропоцентризма греческой философии. В Средние века был очень распространен антропоцентризм христианского толка, под которым подразумевали, что человек — вершина творения, венец его, и, соответственно, обязательства его — наибольшие. В этом смысле христианство — антропоцентрическая религия, так как строится вокруг человека. Сегодняшнее наполнение термина — светское, такой антропоцентризм называют также секуляризованным антропоцентризмом.
- Antropocentrism, förhållningssätt där människan sätts i alltings centrum. Utifrån detta förhållningssätt vill man påvisa att naturlagarna och naturkonstanterna är precis sådana att livet på jorden och människans tillblivelse inte skulle ha kunnat bli av om de varit en hårsmån annorlunda. Det betyder enligt vissa anhängare att världens skapare måste ha utformat naturlagarna exakt så som de är just för att människan ska bli till. Antropocentrism uttrycker att naturen står i människans tjänst. Människan står högre än naturen och har därmed rätten att nyttja naturen. Detta till skillnad från ekocentrism där naturens samspel står i centrum, människan utgör en del av detta samspel och måste bete sig på naturens villkor. Jämför demiurgen.
- Antroposantrizm, Yunanca atropos (insan), Latince centralis (merkez) sözcüklerinden türemiştir. Türkçedeki karşılığı İnsanmerkezcilik olmasına karşın, çoğu batı dillerinde kullanıldığı şekliyle, antroposantrizm olarak da kullanılır. Antroposantrizm, insanın her şeyin merkezinde olduğunu öne sürer. Evrendeki her şey insan içindir ya da insana hizmet etmek için vardır. Antroposantrizm batı Yahudi-Hıristiyan kültürünü oluşturan temel düşüncelerden biridir.
- Антропоцентризм (грец. ανθρωπος - людина і лат. centrum - центр) — різновидність телеології, антинаукове філософське вчення, за яким людина є центром Всесвіту і метою всіх подій, які в ньому відбуваються, що вона створена богом «за своїм образом і подобою». Матеріалістична наука довела, що людина виникла природним шляхом внаслідок еволюційного розвитку організмів на Землі. Антропоценризм - це принцип, відповідно до якого людина є завершенням еволюції світобудови. Сам термін був вперше вжитий в добу Відродження. Суть його полягає в тому, що центр Всесвіту переноситься від проблем світобачення до конкретних проблем людини.
|
| rdfs:comment
|
- Anthropocentrism or anthrocentrism is the belief that humans must be considered at the center of, and above any other aspect of, reality. This concept is sometimes known as humanocentrism or human supremacy. It is especially strong in certain religious cultures, such as the Old Testament stating that God gave man dominion over all other earthly creatures.
- Anthropozentrisch bedeutet, dass der Mensch sich selbst als den Mittelpunkt der weltlichen Realität versteht. Es leitet sich vom griechischen άνθρωπος, ánthropos, „Mensch“ und dem lateinischen centrum bzw. (alt)griechischen κέντρο(ν), kéndro(n), „Mittelpunkt“ ab. Der Anthropozentrismus hat eine weltanschauliche, eine ethische und eine religiöse Komponente als Schnittpunkt.
- L'antropocentrisme és una concepció que considera a l'home i les seves necessitats com el centre de l'univers. Aristòtil és qui va desenvolupar la teoria. No és fins als mitjans del segle XVII que les idees van canviar, i que es va admetre que la Terra i els homes no són en el centre de l'univers. L'antropologia cristiana posa l'home al centre de la seva reflexió, no perquè és el centre del món, sinó perquè és l'única criatura dotada de la raó.
- Antropocentrismus (z řeckého anthrópos, člověk, a kentron, střed) je moderní a spíše kritické označení pro soběstředný způsob myšlení, pro něž je člověk středem všeho, východiskem a měřítkem každého hodnocení, případně i cílem vesmíru. Jako antropocentrismus lze vyložit i slavný výrok Prótagorův, že „člověk je mírou všech věcí - jsoucích, že jsou, nejsoucích, že nejsou“.
- El antropocentrismo (del griego άνθρωπος, anthropos, "humano"; y κέντρον, kentron, "centro") es la doctrina que hace al ser humano medida de todas las cosas, su naturaleza y bienestar, son los principios de juicio según los que deben evaluarse hacia los demás seres y la organización del mundo en su conjunto.
- Tiedosto:Question book-4. svg Tähän artikkeliin tai osioon ei ole merkitty lähteitä tai viitteitä. Ihmiskeskeisyys eli antroposentrismi (Kreikka άνθρωπος, anthropos, "ihminen", κέντρον, kentron, "keskus") viittaa usein käsitykseen, jonka mukaan ihminen on maailmankaikkeuden tärkein olento, muiden olentojen yläpuolella.
- L’anthropocentrisme est une conception qui considère l’homme comme le centre de l’univers. C’est Aristote qui en développa la théorie, ainsi que celle du géocentrisme. Ce n’est pas avant le milieu du XVII siècle que les idées changèrent, et qu’on admit que la Terre et les hommes ne sont pas au centre de l’univers.
- L'antropocentrismo (dal greco άνθρωπος, anthropos, "uomo, essere umano", κέντρον, kentron, "centro") è la tendenza - che può essere propria di una teoria, di una religione o di una semplice opinione - a considerare l'uomo, e tutto ciò che gli è proprio, come centrale nell'Universo.
- 人間中心主義(にんげんちゅうしんしゅぎ)とは自然環境は人間によって利用されるために存在するという信念のことである。
- Antropocentrisme is een term uit de filosofie die duidt op een visie waarin de mens het middelpunt van het bestaan is. De mens is in het antropocentrisme de norm. De waarde van al het andere - flora, fauna, levenloze materie - wordt afgemeten aan het nut dat het de mens dient of de verhouding waarin het tot de mens staat. Het -isme is samengesteld uit de Griekse woorden άνθρωπος ('mens') en κέντρον ('midden').
- Antroposentrisme eller antroposentrisitet betegner et (eventuelt for stort) fokus på mennesket eller et (eventuelt for) menneskelig perspektiv. Et eksempel kommer fra miljøetikken, der det fins forskjellige måter å begrunne vern om miljøet på. En antroposentrisk begrunnelse er at miljøet må beskyttes fordi man i motsatt tilfelle vil risikere at mennesker blir skadelidende.
- Antropocentryzm – (z gr. anthropos - człowiek i łac. centrum - środek) - pogląd filozoficzny i religijny, według którego człowiek stanowi centrum i cel wszechświata. W znaczeniu teoriopoznawczym termin ten oznacza styl filozofowania polegający na przyjmowaniu ludzkiej perspektywy – tzn.
- O antropocentrismo que vem do Renascimento(do grego άνθρωπος, anthropos, "humano"; e κέντρον, kentron, "centro") é uma concepção que considera que a humanidade deve permanecer no centro do entendimento dos humanos, isto é, o universo deve ser avaliado de acordo com a sua relação com o homem. É normal se pensar na ideia de "o homem no centro das atenções". O termo tem duas aplicações principais.
- Antropocentrism este credinţa că oamenii trebuie consideraţi a fi deasupra tuturor celorlalte aspecte a realităţii..
- Антропоцентризм — философское учение, согласно которому человек есть центр Вселенной и цель всех совершающихся в мире событий. Антропоцентризм предписывает ставить феномен человека во главу всей прочей жизни.
- Antropocentrism, förhållningssätt där människan sätts i alltings centrum. Utifrån detta förhållningssätt vill man påvisa att naturlagarna och naturkonstanterna är precis sådana att livet på jorden och människans tillblivelse inte skulle ha kunnat bli av om de varit en hårsmån annorlunda. Det betyder enligt vissa anhängare att världens skapare måste ha utformat naturlagarna exakt så som de är just för att människan ska bli till.
- Antroposantrizm, Yunanca atropos (insan), Latince centralis (merkez) sözcüklerinden türemiştir. Türkçedeki karşılığı İnsanmerkezcilik olmasına karşın, çoğu batı dillerinde kullanıldığı şekliyle, antroposantrizm olarak da kullanılır. Antroposantrizm, insanın her şeyin merkezinde olduğunu öne sürer. Evrendeki her şey insan içindir ya da insana hizmet etmek için vardır.
- Антропоцентризм (грец. ανθρωπος - людина і лат. centrum - центр) — різновидність телеології, антинаукове філософське вчення, за яким людина є центром Всесвіту і метою всіх подій, які в ньому відбуваються, що вона створена богом «за своїм образом і подобою».
|