| dbpprop:abstract
|
- Anthony the Great (c 251 – 356),, also known as Saint Anthony, Anthony the Abbot, Anthony of Egypt, Anthony of the Desert, Anthony the Anchorite, Abba Antonius (Ἀβᾶς Ἀντώνιος), and Father of All Monks, was a Christian saint from Egypt, a prominent leader among the Desert Fathers. He is celebrated in many churches on his feast days: 17 January in the Eastern Orthodox Church and Western churches; and Tobi 22, in the Coptic Orthodox Church and the Coptic Catholic Church. The biography of Anthony's life by Athanasius of Alexandria helped to spread the concept of monasticism, particularly in Western Europe through Latin translations. Anthony is appealed to against infectious diseases, particularly skin diseases. "Saint Anthony's fire" has described different afflictions including ergotism and erysipelas.
- Antonius der Große, auch Antonius Abbas oder Antonius Eremita (* um 251; † 356), war ein christlicher ägyptischer Mönch, Asket und Einsiedler. Er wird auch „Vater der Mönche“ genannt.
- Sant Antoni Abat o Antoni Abbàs fou un monjo cristià pioner de l'eremitisme. És considerat el patró dels animals de peu rodó i, per extensió, de tots els animals domèstics. La llegenda explica que era un gran amic dels animals i, quan en veia un de ferit, el guaria. Així ho va fer amb un porquet, que, per mostrar-li el seu agraïment, va decidir acompanyar-lo la resta de la seva vida; és per això que popularment se l'anomena sant Antoni del porquet. Cal no confondre'l amb sant Antoni de Pàdua. Nascut el 251 a Coma, prop d'Heraclea a Egipte. Va repartir els seus bens als 19 anys i va anar a viure sol a les rodalies del seu lloc de naixement. La dieta dura i les feines que feia van minar la seva salut, però va viure molts anys (suposadament fins els 105 anys). El 285 es va retirar a les muntanyes d'Egipte oriental en un castell abandonat on va viure 20 anys. El 305 va tornar a la vida comunitària i es rodejà d'un nombre de deixebles, es diu que feia miracles; amb els seus seguidors va fundar dos establiments a les muntanyes orientals i un altre prop d'Arsinoe, i ell mateix passava el temps en algun d'aquests establiments. El 311 sota l'emperador Maximià va intentar morir màrtir, però no ho va aconseguir. Va fundar un nou establiment conegut com a "muntanya de Sant Antoni" i es va relacionar freqüentment amb Sant Atanasi, bisbe d'Alexandria. Quan aquest fou exiliat va intentar el seu restabliment intercedint amb l'emperador Constantí el gran, que no li va concedir però el va invitar a Constantinoble, proposta rebutjada per Antoni. Es va oposar als arrians. Encara va veure la restauració d'Atanasi als 104 anys, i va anar a Alexandria, però va tornar a les muntanyes on va morir el 17 de gener del 356. Fou enterrat en secret. Es conserven una vintena de cartes suposadament seves però només set son amb seguretat genuïnes. Sant Atanasi va escriure la seva vida.
- San Antonio o Antón Abad fue un monje cristiano, fundador del movimiento eremítico. El relato de su vida, transmitido principalmente por la obra de san Atanasio, presenta la figura de un hombre que crece en santidad y lo convierte en modelo de cristianos. Tiene elementos históricos y otros de carácter legendario; se sabe que abandonó sus bienes para llevar una existencia de ermitaño y que atendía varias comunidades monacales en Egipto, permaneciendo eremita. Se dice que alcanzó los 105 años de edad.
- Pyhä Antonios Suuri (n. 253–358) eli erakkona Egyptissä 300-luvulla. Häntä pidetään luostarijärjestelmän ja ensimmäisen varsinaisen kristillisen luostarin perustajana. Antonios oli syntyisin varakkaasta egyptiläisestä perheestä ja hän aikanaan päätti kirjaimellisesti noudattaa Jeesuksen sanoja luopua omaisuudestaan, antaa ne köyhille ja seurata Jeesusta. Antonios vetäytyi erämaahan yksinäisyyteen mietiskelemään, rukoilemaan ja palvelemaan Jumalaa. Hän majaili tyhjissä haudoissa, myöhemmin hän löysi niilin varrelta aution linnan ja asettui sinne asumaan. Hänen luonaan vieraili paljon ihmisiä tapaamassa ja saamassa elämänohjeita. Keisari Konstantinos ja hänen poikansa keisarit Konstantios & Konstas kirjoittivat hänelle, kaikesta häneen liittyvästä kuultuaan, kirjoittivat hänelle kuin isälleen ja pyysivät häneltä myös vastausta kirjeisiinsä. Hallitsijat ottivat iloiten vastaan Antonioksen neuvot. Vuosien saatossa Antonioksen maine erakkona lisääntyi ja hänen luokseen saapui toisia erakkoja pyrkien elämään Antonioksen antaman esimerkin mukaisesti. Erakkoelämästä tuli yhä suositumpaa. Erakot perivät alkukirkon marttyyrien kunnioituksen ja heidän askeettista elämäntapaansa pidettiin kristillisyyden korkeimpana muotona. Näin syntyi luostarilaitos. Luostarit olivat alkuun vain majoja, mutta vuosikymmenien ja -satojen kuluessa ne ovat kasvaneet ja muuttuneet suuriksi laitoksiksi ja valtaviksi instituutioiksi.
- Antoine le Grand, Antoine d'Égypte, Antoine l'Ermite ou Saint Antoine est considéré comme le fondateur de l'érémitisme chrétien. Sa vie nous est connue par le récit qu'en a fait Athanase d'Alexandrie vers 360. Il serait né vers 251 et mort vers 356 à l'âge de 105 ans, entre les bras de ses deux disciples bien-aimés, Macaire l'Ancien ou Macaire d'Égypte et Amathas. Fête : 17 janvier.
- Remete Szent Antal, másik közismert nevén Nagy Szent Antal ókeresztény gondolkodó Fájl:StAnthony. jpg Remete Szent Antal Herakleopolisz környékén született, keresztény szülők gyermeke volt. Igen magas kort ért meg, korabeli források tanúsága szerint 105 évesen halt meg. A remeteéletet a 270-275 közti években kezdte meg. 258-ban Pispírben telepedett le, néhány év múlva azonban átköltözött a Vörös-tengertől nem messze lévő Kolzim-hegy lábához, ahol egész remetetelep alakult ki körülötte. Híressé nem elméleti tudása és műveltsége tette -írni sem tudott-, hanem önmegtagadó élete és vallási bölcsessége. A neve alatt egy regula, húsz homília és számos levél maradt fenn. A ránk maradt iratok közül a regula és a homíliák hitelessége vitatott, mindössze hét levél származik biztosan tőle. A levelek eredetileg kopt nyelven íródtak, Szent Antal diktálta őket, s csak később készült el görög fordításuk. A levelekben kezdő szerzeteseknek válaszol a lelki élettel kapcsolatban felmerült kérdéseikre. Minden levelében kiegyensúlyozott aszketikus elvek tükröződnek.
- 聖アントニウス（ギリシア語: Αντώνιος, ラテン語: Antonius、251年頃 - 356年）は、キリスト教（正教会・非カルケドン派・カトリック教会・聖公会・ルーテル教会）の聖人。修道士生活の創始者とされる。正教会では勤行者克肖者聖大アントニイと記憶される。
- } Antonius van Egypte, Antonius-Abt of Antonius de Grote is een christelijke heilige, die bekend staat als de vader van het kloosterleven. Zijn naamdag is 17 januari.
- Antonius den Store, også omtalt som Antonius abbeden, Antonius av Egypt, Antonius av ørkenen, Antonius eremitten, Abba Antonius (Ἀβᾶς Ἀντώνιος), var en egyptisk kristen helgen og en fremstående leder blant ørkenlederne. Han er feiret i mange kirker på sin festdager: 17. januar i den østlige ortodokse kirke, samme dato i den vestlige, 22. tobimåned (30. januar) i den koptisk ortodokse kirke og den koptiske katolske kirke som begge er historisk tilknyttet den hellige Antonius. I Norge kalles den 17. januar fra gammelt av Antonsmesse. Antonius levde i Alexandria det meste av livet. Hans biografi, skrevet av Athanasius av Alexandria, har bidratt til å spre konseptet om klosterlivet, spesielt i vestlige Europa via latinske oversettelser. Antonius blir påkalt mot infeksjonssykdommer, spesielt hudsykdommer. Han har selv gitt navn til en sykdom som var vanlig i middelalderen, «Sankt Antonius’ ild», på norsk gjerne kalt helvetesild, som blant annet har blitt identifisert som meldrøyesott og erysipelas .
- Antoni Wielki (Opat) – egipski pustelnik, jeden z twórców ruchu monastycznego, a konkretnie jednej z jego odmian, zwanej anachoretyzmem. Święty Kościoła katolickiego i Kościołów wschodnich. Pochodził z miejscowości Koma (Qiman al-Arus), z bogatej rodziny. Po śmierci rodziców sprzedał majątek i rozpoczął życie ascety. Kilkanaście lat spędził w Koma, następnie zamieszkał w starożytnym grobowcu z dala od rodzinnej wioski. Przybywali tam również ludzie pragnący naśladować jego sposób życia. W 286 r. udał się do niewielkiej, opuszczonej fortecy, ale i tam odnaleźli go jego naśladowcy. Zamieszkali oni w pobliżu swojego mistrza i w ten sposób utworzyli jedno z pierwszych skupisk anachoreckich. Dość problematyczne jest określenie miejsca, w którym istniała ta pierwsza kolonia. Według dzieła Palladiusza Historia Lausiaca (XXI, 2), nosiło ono nazwę Pispir, jednak jego lokalizacja nie jest pewna. Najprawdopodobniej były to okolice miasta Afroditopolis. Ok. 312 r. udał się na wschód i zamieszkał w oazie w Wadi Araba, u stóp góry Qolzum, gdzie spędził resztę swojego życia. Dwukrotnie odbył podróż do Aleksandrii – po raz pierwszy w czasie prześladowań w 311 r. , aby wesprzeć duchowo tamtejszych chrześcijan; po raz drugi w 335 r. , aby stanąć po stronie patriarchy Atanazego w sporze z arianami. Po walkach Św. Atanazy Aleksandryjski został zmuszony do ucieczki. Został uczniem Antoniego, pozostawał w zażyłej przyjaźni z anachoretą i to właśnie on spisał żywot świętego. O prawdziwości życia Antoniego dowiadujemy się z istniejących już apoftegmatów oraz z jego osobistej korespondencji z cesarzem Konstantym Wielkim i jego synami. Wiemy także, że Antoni podróżował po innych miastach, aby wstawić się za ludźmi potrzebującymi jego wsparcia. Miał spotkać się także ze św. Pawłem z Teb, o którego istnieniu dowiedział się poprzez objawienie. Świętemu przypisywane jest autorstwo 7 listów oraz Reguły. Przekazują one rady i wskazówki dla tych, którzy chcą praktykować życie anachoreckie. Św. Antoni Pustelnik tradycyjnie jest nazywany pierwszym mnichem, choć biorąc pod uwagę postać św. Pawła z Teb, może to nie być do końca słuszne. W ikonografii chrześcijaństwa zachodniego popularne jest przedstawienie Kuszenie świętego Antoniego. Reguła Antoniego Antoni nie spisał własnej reguły. Regułę odnajdujemy w Patrologia Migna. Zamieszczono w niej regułę, a w zasadzie jej 2 wersje. Po poddaniu tekstu krytyce wewnętrznej stwierdzono, że są do siebie podobne, a co najważniejsze, że są nieautentyczne, a ich autorstwa nie można przypisać Antoniemu. a) wersja łacińska – jest to tłumaczenie reguły w języku łacińskim przypisywane Benedyktowi z Aniane, który spisywał i kodyfikował reguły monastyczne. Wydrukowane w XVII w. przez Holstemiusa b) wersja arabska – jest to tłumaczenie reguły w języku arabskim przypisywane Abrahamowi Ekeleziusowi. Z wersji tej dowiadujemy się, że reguła ostała spisana przez i dla uczniów Antoniego z Neklos, niedaleko Fajum. Z dogłębnej analizy filologicznej wnioskuje się, że reguła była spisana w języku koptyjskim. "Jego reguła" zakładała życie ascetyczne, z dala od społeczności. Niestety napływ ludzi chcących go naśladować wymógł powstanie monastycyzmu semianochoreckiego (w pewnym stopniu samotnego) i powstanie lavr. Wpływ Antoniego na monastycyzm - utworzenie grup anachoreckich (asceza, umartwianie się, walka dobra ze złem) - utworzenie osad: w Pispir pod przewodnictwem Antoniego w Nitri założona przez Ammuna, ucznia Antoniego, którzy z czasem założyli osadę w Celach w Sketis założona przez Makarego - wyjście anachoretyzmu poza Egipt ośrodki w Rzymie i Trewirze założone za sprawą Atanazego - model życia ascety, w laurach
- Santo Antão do Deserto, também conhecido como Santo Antão do Egipto, Santo Antão, o Grande, Santo Antão, o Eremita, Santo Antão, o Anacoreta, ou ainda O Pai de Todos os Monges, é comummente considerado como o fundador do monaquismo cristão. Uma vez que o seu nome latino é Antonius, em traduções displicentes de obras onde o seu nome figura para a língua portuguesa, o nome do santo tem sido vertido como António do Deserto, do Egipto, o Grande, ... (nome que, de resto, mantém nas demais línguas europeias), mas que tem suscitado confusões, pela homonímia, com o Santo António de Lisboa. Trata-se, pois, de dois santos distintos e, para melhor diferenciá-los, é preferível optar pelo nome - de resto já consagrado pela tradição vernácula -, de Santo Antão. A sua vida foi relatada por Santo Atanásio de Alexandria, na Vita Antonii cerca de 360. Segundo este, teria nascido em 251, na Tebaida, no Alto Egipto, e falecido em 356, portanto com cento e cinco anos de idade. Cristão fervoroso, com cerca de vinte anos tomou o Evangelho à letra e distribuiu todos os seus bens pelos pobres, partindo de seguida para viver no deserto. Aí, segundo o relato de Atanásio, e tal como sucedera com Jesus, foi tentado pelo Diabo, mas por muito mais que os quarenta dias que durou a Jesus, não hesitando os demónios em atacá-lo. Porém, Antão resistiu às tentações e não se deixou seduzir pelas tentadoras visões que se multiplicavam à sua volta. O seu nome começou a ganhar fama, e começou a ser venerado por numerosos visitantes, sendo visitado no deserto por inúmeros peregrinos. Em 311 viajou até à Alexandria para ajudar os cristãos perseguidos por Maximino Daia, e regressou em 355 para impugnar a doutrina ariana. Foi considerado santo em vida, capaz de realizar milagres. Levou muitos à conversão. Morreu centenário no ano de 356. A vida de Santo Antão e as suas tentações inspiraram numerosos artistas, designadamente Hieronymus Bosch, Pieter Brueghel, Dali, Max Ernst, Matthias Grünewald, Diego Velázquez ou Gustave Flaubert. Os religiosos que, tornando-se monges, adaptaram o modo de vida solitário de Antão, chamaram-se eremitas ou anacoretas, opondo-se aos cenobitas que escolheram viver em comunidades monásticas. Em 1095, foi fundada uma ordem à qual foi atribuído o seu nome: os Antonianos (Canonici Regulares Sancti Antonii - CRSA). O mais reconhecido Padre do Deserto e um dos maiores Padres da Igreja é celebrado por todas as confissões cristãs a 17 de Janeiro.
- Antonie cel Mare, a fost călugăr, ascet şi eremit egiptean, întemeietor al monahismului, alături de Pahomie cel Mare. Este considerat părintele călugărilor. Canonizat, este prăznuit de toate bisericile creştine pe data de 17 ianuarie.
- Файл:Anthony Abbot by Zurbaran. jpeg Св. Антоний на картине Сурбарана. Анто́ний Вели́кий, преподобный — раннехристианский подвижник и пустынник, основатель отшельнического монашества. День памяти — 30 января (17 января по старому стилю).
- Antonios Eremiten, även känd som Antonios Abboten, Antonios den store, född 251 i Herakleopolis, död 356 i Kolzim, var en egyptisk eremit och abbot. Han vördas som helgon inom bland annat Romersk-katolska kyrkan. Hans minnesdag firas den 17 januari. Antonios levnadsbeskrivning, vita, är berömd.
- Ікона Антонія Великого, середина 16 століття Святий Антоній Великий — засновник християнського чернецтва, єгипетський анахорет, творець пустельництва й інспіратор монашого життя у християнстві. Народився 251 року в єгипетському містечку Комі і походив з багатої християнської сім'ї. У 272 році після смерті батьків він роздав майно бідним і замешкав у пустелі поблизу Комі, де жив подвижницьким життям. Згодом він перейшов на гору на східному березі Нілу, де прожив у самотності 20 років. 305 року він заснував монастир у Фаюмі. Сам Антоній не жив у ньому, а лише інколи сходив з гори, щоб дати монахам духовну науку. У 342 році він відвідав першого пустельника Павла Тивайського, а коли той помер, то поховав його. Сам Антоній помер 356 року в своїй печері на горі, проживши 105 років. Мощі св. Антонія перенесли до Олександрії, згодом до Царгорода, а вкінці до В'єни у Франції. Канонізований церквою.
|
| rdfs:comment
|
- Anthony the Great (c 251 – 356),, also known as Saint Anthony, Anthony the Abbot, Anthony of Egypt, Anthony of the Desert, Anthony the Anchorite, Abba Antonius (Ἀβᾶς Ἀντώνιος), and Father of All Monks, was a Christian saint from Egypt, a prominent leader among the Desert Fathers. He is celebrated in many churches on his feast days: 17 January in the Eastern Orthodox Church and Western churches; and Tobi 22, in the Coptic Orthodox Church and the Coptic Catholic Church.
- Antonius der Große, auch Antonius Abbas oder Antonius Eremita (* um 251; † 356), war ein christlicher ägyptischer Mönch, Asket und Einsiedler. Er wird auch „Vater der Mönche“ genannt.
- Sant Antoni Abat o Antoni Abbàs fou un monjo cristià pioner de l'eremitisme. És considerat el patró dels animals de peu rodó i, per extensió, de tots els animals domèstics. La llegenda explica que era un gran amic dels animals i, quan en veia un de ferit, el guaria. Així ho va fer amb un porquet, que, per mostrar-li el seu agraïment, va decidir acompanyar-lo la resta de la seva vida; és per això que popularment se l'anomena sant Antoni del porquet.
- San Antonio o Antón Abad fue un monje cristiano, fundador del movimiento eremítico. El relato de su vida, transmitido principalmente por la obra de san Atanasio, presenta la figura de un hombre que crece en santidad y lo convierte en modelo de cristianos. Tiene elementos históricos y otros de carácter legendario; se sabe que abandonó sus bienes para llevar una existencia de ermitaño y que atendía varias comunidades monacales en Egipto, permaneciendo eremita.
- Pyhä Antonios Suuri (n. 253–358) eli erakkona Egyptissä 300-luvulla. Häntä pidetään luostarijärjestelmän ja ensimmäisen varsinaisen kristillisen luostarin perustajana. Antonios oli syntyisin varakkaasta egyptiläisestä perheestä ja hän aikanaan päätti kirjaimellisesti noudattaa Jeesuksen sanoja luopua omaisuudestaan, antaa ne köyhille ja seurata Jeesusta. Antonios vetäytyi erämaahan yksinäisyyteen mietiskelemään, rukoilemaan ja palvelemaan Jumalaa.
- Antoine le Grand, Antoine d'Égypte, Antoine l'Ermite ou Saint Antoine est considéré comme le fondateur de l'érémitisme chrétien. Sa vie nous est connue par le récit qu'en a fait Athanase d'Alexandrie vers 360. Il serait né vers 251 et mort vers 356 à l'âge de 105 ans, entre les bras de ses deux disciples bien-aimés, Macaire l'Ancien ou Macaire d'Égypte et Amathas. Fête : 17 janvier.
- Remete Szent Antal, másik közismert nevén Nagy Szent Antal ókeresztény gondolkodó Fájl:StAnthony. jpg Remete Szent Antal Herakleopolisz környékén született, keresztény szülők gyermeke volt. Igen magas kort ért meg, korabeli források tanúsága szerint 105 évesen halt meg. A remeteéletet a 270-275 közti években kezdte meg.
- 聖アントニウス（ギリシア語: Αντώνιος, ラテン語: Antonius、251年頃 - 356年）は、キリスト教（正教会・非カルケドン派・カトリック教会・聖公会・ルーテル教会）の聖人。修道士生活の創始者とされる。正教会では勤行者克肖者聖大アントニイと記憶される。
- } Antonius van Egypte, Antonius-Abt of Antonius de Grote is een christelijke heilige, die bekend staat als de vader van het kloosterleven. Zijn naamdag is 17 januari.
- Antonius den Store, også omtalt som Antonius abbeden, Antonius av Egypt, Antonius av ørkenen, Antonius eremitten, Abba Antonius (Ἀβᾶς Ἀντώνιος), var en egyptisk kristen helgen og en fremstående leder blant ørkenlederne. Han er feiret i mange kirker på sin festdager: 17. januar i den østlige ortodokse kirke, samme dato i den vestlige, 22. tobimåned (30.
- Antoni Wielki (Opat) – egipski pustelnik, jeden z twórców ruchu monastycznego, a konkretnie jednej z jego odmian, zwanej anachoretyzmem. Święty Kościoła katolickiego i Kościołów wschodnich. Pochodził z miejscowości Koma (Qiman al-Arus), z bogatej rodziny. Po śmierci rodziców sprzedał majątek i rozpoczął życie ascety. Kilkanaście lat spędził w Koma, następnie zamieszkał w starożytnym grobowcu z dala od rodzinnej wioski.
- Santo Antão do Deserto, também conhecido como Santo Antão do Egipto, Santo Antão, o Grande, Santo Antão, o Eremita, Santo Antão, o Anacoreta, ou ainda O Pai de Todos os Monges, é comummente considerado como o fundador do monaquismo cristão. Uma vez que o seu nome latino é Antonius, em traduções displicentes de obras onde o seu nome figura para a língua portuguesa, o nome do santo tem sido vertido como António do Deserto, do Egipto, o Grande, ...
- Antonie cel Mare, a fost călugăr, ascet şi eremit egiptean, întemeietor al monahismului, alături de Pahomie cel Mare. Este considerat părintele călugărilor. Canonizat, este prăznuit de toate bisericile creştine pe data de 17 ianuarie.
- Файл:Anthony Abbot by Zurbaran. jpeg Св. Антоний на картине Сурбарана. Анто́ний Вели́кий, преподобный — раннехристианский подвижник и пустынник, основатель отшельнического монашества. День памяти — 30 января (17 января по старому стилю).
- Antonios Eremiten, även känd som Antonios Abboten, Antonios den store, född 251 i Herakleopolis, död 356 i Kolzim, var en egyptisk eremit och abbot. Han vördas som helgon inom bland annat Romersk-katolska kyrkan. Hans minnesdag firas den 17 januari. Antonios levnadsbeskrivning, vita, är berömd.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
