António Sebastião Ribeiro Spínola (generally called de Spínola, though this particular surname never had a particle),, was a Portuguese soldier and politician. He was a son of António Sebastião Spínola and first wife Maria Gabriela Alves Ribeiro. Spínola entered the Colégio Militar in 1920, beginning what would be a very successful military career. By 1928 he joined Portugal's Military Academy where he stood out as a young and promising cavalry officer.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • António Sebastião Ribeiro Spínola (generally called de Spínola, though this particular surname never had a particle),, was a Portuguese soldier and politician. He was a son of António Sebastião Spínola and first wife Maria Gabriela Alves Ribeiro. Spínola entered the Colégio Militar in 1920, beginning what would be a very successful military career. By 1928 he joined Portugal's Military Academy where he stood out as a young and promising cavalry officer. In Lisbon, Anjos, in August 1932 he married Maria Helena Martin Monteiro de Barros, daughter of João de Azevedo Monteiro de Barros and wife German Gertrud Elisabete Martin, by whom he had no issue. Spinola served in several positions in Portugal's rebellious colonies in Africa. In 1961 Spínola was sent to Angola, and in 1968 Spinola was appointed as the 42nd Governor of Portuguese Guinea and Chief of the Army Forces there. In 1973 he was invited to be the Minister of the Colonies, but he refused. A year later Spínola became Vice Chief of Staff of the Armed Forces, but was dismissed after difficulties with the government. On 25 April, 1974, the authoritarian regime in Portugal was overthrown by the Carnation Revolution in which General Spinola did not play an important role. However Prime-Minister Marcelo Caetano insisted he would only surrender power to Spínola. The general negotiated the surrender and seized this opportunity to present himself as the leader of the revolution, subsequently becoming President of the Republic on May 15. As a conservative he disliked the leftist direction of the revolution and tried to avoid the independence of the colonies. Spínola met with Mobutu Sese Seko, the President of Zaire, on 15 September, 1974 on Sal Island in the Cape Verde, crafting a plan to empower Holden Roberto of the National Liberation Front of Angola, Jonas Savimbi of UNITA, and Daniel Chipenda of the MPLA's eastern faction at MPLA leader Agostinho Neto's expense while retaining the facade of national unity. Mobutu and Spínola wanted to diminish Neto's standing and present Chipenda as the MPLA head, Mobutu particularly preferring Chipenda to Neto because Chipenda supported autonomy for Cabinda and Neto did not. The Angolan exclave has immense petroleum reserves estimated at around 300 million tons which Zaire, and thus the Mobutu government, depended on for economic survival. He resigned fifteen days later on 30 September, 1974, after just 4 months in power, when he realized he would not be able to block the application of the MFA program. Spínola became involved in a right-wing coup attempt in 11 March, 1975 and fled the country after its failure. He was eventually rehabilitated after the 25 November, 1975 coup. In 1981 Spínola was promoted to the highest rank in the Army, Field Marshal.
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola [ɐ̃ˈtɔniw sɨβɐʃtiˈɐ̃w̃ ʁiˈβɐjɾu dɨ ˈspinulɐ] war ein portugiesischer General und Politiker. Von 1968 bis 1972 war er Militärgouverneur der Provinz Guinea-Bissau, in dieser Funktion auch Oberbefehlshaber der Militäraktion Mar Verde, und danach stellvertretender Generalstabschef. Nach der Veröffentlichung seines Buches Portugal e o Futuro („Portugal und die Zukunft“), in dem er darlegte, dass der kostspielige Kolonialkrieg in Afrika militärisch nicht zu gewinnen sei, und für politische Reformen plädierte, wurde er im März 1974 seines Postens enthoben. Im Zuge der Nelkenrevolution wurde Spínola erster provisorischer Staatspräsident der Dritten Republik. Auf einer Pressekonferenz versprach er freie Parlamentswahlen und kündigte die Freilassung politischer Häftlinge und die Aufhebung der Pressezensur an. Nach Auseinandersetzungen mit dem linken Flügel des MFA trat er im September 1974 zurück. Spínola wurde zunehmend zur zentralen Figur einer konservativen Opposition und musste nach einem Putschversuch im März 1975 aus Portugal fliehen. 1976 kehrte er aus dem Exil zurück, spielte aber politisch keine Rolle mehr. Spínola wurde international berühmt als der „Mann mit dem Monokel“.
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola; militar y político portugués; décimo-quinto presidente de la República Portuguesa.
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola, était un militaire et homme politique portugais. Responsable des colonies portugaises, il est limogé en 1974 par le Premier ministre Marcelo Caetano. Il joue alors un rôle important dans la Révolution des œillets et la chute de la dictature. Il devient président de la République portugaise le 15 mai 1974 et entame la libéralisation du pays. Mais, en désaccord avec la politique d'extrême gauche de certains participants à la révolution, il démissionne le 30 septembre de la même année.
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola portugál katonatiszt, politikus. 1928-tól aktív katonaként szolgált a portugál hadseregben. 1968-1973 között Bissau-Guinea katonai kormányzója és a vezérkari főnök helyettese volt. 1974-ben kiadta Portugália és a jövő című könyvét. Nem volt forradalmi alkat, de megelégelte az értelmetlen gyarmati háborúkat. 1974. április 24-25-én a szegfűk forradalmában megdöntötték Salazar utódjának, Marcello Caetanónak a diktatúráját. Azért nevezik szegfűk forradalmának, mert a katonák szegfűt raktak a fegyvereik csövébe. Május 15-én Spínolát elnöknek választotta a Nemzeti Megmentési Front. Ugyanezen a napon miniszterelnökké választották Adelino da Palma Carlost (május 15-július 7). A kabinetbe befogadta a szocialistákat és a kommunistákat is. Megalakult a Fegyveres Erők Mozgalma. Július 17-szeptember 30: Miniszterelnök először Vasco Goncalves. Július 27-én Spinola rádióbeszédében bejelentette a gyarmatok függetlenségéhez való jogát. 1974. szeptember 28-án a "csendes többség" nevében államcsínyt kísérelt meg, de nem sikerült és ezért szeptember 30-án le kellett mondania. Utóda, Francisco da Costa Gomes tábornok (1974-1976). 1975. március 11-én újabb államcsínyt kísérelt meg. A sikertelenség miatt el kellett hagynia az országot. Elnöksége alatt feloszlatták a titkosrendőrséget és a Portugál Légiót, megtisztították a hadsereget a kompromittálódott elemektől. Megszüntették a cenzúrát és korrupció meg a spekuláció megszüntetését is célul tüzték ki. Szabadon engedték a politikai foglyokat. 1976-ban visszatért, de a későbbiekben már nem vállalt politikai szerepet.
  • È stato governatore della colonia della Guinea dal 1968 al 1973. Terminata la carica, fu tra gli ispiratori del colpo di stato avvenuto il 25 aprile 1974, che abbatté la dittatura di Marcello Caetano e lo portò a diventare Presidente della Repubblica dal 15 maggio 1974 al 30 settembre 1974. Durante questa carica, si oppose fermamente alle forze di sinistra, tanto che l'11 marzo 1975 tentò un nuovo colpo di stato, in collaborazione con le forze più reazionarie del paese. Il piano fu però scoperto e sventato, dunque Spínola fu costretto all'esilio in Brasile, dove rimase fino al 1976.
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola was een Portugees militair en politicus. Spinola stamde uit een oud en aristocratisch geslacht. Hij volgde een militaire opleiding. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog was hij vrijwilliger in Franco's nationalistisch leger. Spínola was van 1961 tot 1964 gestationeerd in de toenmalige Portugese kolonie Angola en bereikte daar de rang van brigade-generaal. Van 20 mei 1968 tot 1 september 1973 was generaal Spínola gouverneur en opperbevelhebber van Portugees Guinee. In die functie trachtte hij het lot van de bevolking aldaar te verbeteren. Ook boekte hij militaire successen tegen guerrillabeweging en bevrijdingsfront PAIGC. Na zijn terugkeer in Portugal bood de regering hem de post van minister van Defensie aan, maar hij weigerde. Op 31 december 1973 voorkwam hij door zijn bemoeienissen een ultra-rechtse coup. Op 12 januari 1974 werd Spínola plaatsvervangend chef van de generale staf en viersterren-generaal. In februari van dat jaar publiceerde hij zijn boek Portugal en de toekomst waarin hij de regeringspolitiek ten aanzien van de koloniën veroordeelde en stelde dat Portugal de koloniale oorlogen in Afrika niet zou winnen. Ook bepleitte hij in zijn boek voor meer zeggenschap voor de Afrikanen in de koloniën. In maart 1974 werden Spínola en de chef van de generale staf, Francisco da Costa Gomes, door de regering van premier Marcello Caetano ontslagen. Op 25 april 1974 bezetten jonge, progressieve officieren een radiostation in Lissabon en kondigden de revolutie af. Vele duizenden mensen gingen de straat op en samen met het leger werden premier Caetano en president Américo Tomás verjaagd. Op diezelfde dag bood de linkse Beweging van de Strijdkrachten (MFA) Spínola het voorzitterschap van de Nationale Junta aan. Spínola nam die taak opzich. Da Costa Gomes werd hersteld als chef van de generale staf. In een persconferentie kondigde De Spinola algemene en vrije verkiezingen aan. Eén van de eerste maatregelen van het nieuwe bewind was de verklaring dat alle inwoners van de Portugese overzeese provincies (koloniën) Portugese staatsburgers waren. Generaal Spínola nam contact op met in ballingschap levende oppositieleiders en nodigde hun uit naar Portugal terug te keren om over de toekomst van het land te praten. De sociaaldemocraat Mário Soares en de communist Alvaro Cunhal keerden daarop naar Portugal terug en werden feestelijk onthaald in Lissabon. De populariteit van linkse politici baarde de conservatief Spínola veel zorgen. Desondanks werd hij op 15 mei 1974 ingehuldigd als president van de republiek. President Spínola gaf de partijloze Adelino Palma Carlos opdracht om een nieuwe regering te vormen. In deze regering zaten ook sociaaldemocraten en communisten. Palma Carlos moest echter in juli 1974 echter alweer het veld ruimen en de linkse kolonel Vasco dos Santos Golçalves werd zijn opvolger. Golçalves maakte deel uit van de Beweging van de Strijdkrachten en de banden tussen regering en MFA werden heel nauw. Eind september 1974 werd door de communisten en linkse elementen - die op de achtergrond aan de touwtjes trokken - Spínola tot aftreden gedwongen. Op 30 september 1974 trad hij af. Zijn opvolger werd generaal Da Costa Gomes. Na zijn aftreden werd hij de held en voorman van de conservatieve oppositie tegen de MFA. In maart 1975 was hij betrokken bij een rechtse couppoging tegen de regering. Hij vluchtte daarop naar het buitenland, maar kon in 1976 terugkeren.
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola – portugalski generał i polityk; po tzw. rewolucji goździków: kwiecień-wrzesień 1974 przewodniczący Komitetu Ocalenia Narodowego i prezydent; przeciwny wzrostowi wpływów lewicy, 1975-1976 na emigracji; od 1981 marszałek.
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola, político e militar português, foi o décimo quinto Presidente da República Portuguesa (o primeiro após o golpe do 25 de Abril de 1974).
  • Анто́ніу Себастья́у Рібе́йру Спі́нола — португальський військовий та політичний діяч, маршал Португалії, голова Ради національного порятунку з 25 квітня по 15 травня 1974, 14-й президент Португалії з 15 травня по 30 вересня 1974 року. До обрання президентом Республіки обіймав посаду голови Ради національного порятунку, яка керувала країною у перехідний після Революції гвоздик період. Випускник військового коледжу у Лісабоні, зробив дуже успішну військову кар'єру. У 1968 році був призначений військовим губернатором Гвінеї-Бісау. Згодом, у листопаді 1973 року був запрошений Марселу Каетану очолити португальські колоніальні війни в Африці, проте запрошення було відхилене через протиріччя. 17 січня 1974 року був призначений заступником головнокомандувача збройних сил Португалії, за пропозицією Кошти Гомеша, хоча вже в березні був усунений з цієї посади. Невдовзі, ще до Революції гвоздик опублікував свою книгу Португалія і майбутнє (порт. Portugal e o Futuro), в якій висловився проти продовження Португалією колоніальних війн в Африці. 25 квітня 1974 року, під час перевороту як представник революційного Руху збройних сил (порт. Movimento das Forças Armadas), Спінола прийняв капітуляцію від прем'єр-міністра Марселу Каетану, що дозволило йому взяти владу в свої руки, незважаючи на те, що це не було передбачено в початковій програмі революційного Руху збройних сил. Невдоволений розвитком післяреволюційних подій, особливо різким поворотом курсу в лівий напрямок, намагався втрутитись в політичний курс революційного Руху збройних сил. Його відставка як президента Республіки була прийнята 30 вересня 1974 року.
dbpprop:alternativeNames
  • Ribeiro de Spínola, António Sebastião (full name)
dbpprop:birthPlace
dbpprop:deathPlace
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:name
  • Spínola, António de
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:shortDescription
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • António Sebastião Ribeiro Spínola (generally called de Spínola, though this particular surname never had a particle),, was a Portuguese soldier and politician. He was a son of António Sebastião Spínola and first wife Maria Gabriela Alves Ribeiro. Spínola entered the Colégio Militar in 1920, beginning what would be a very successful military career. By 1928 he joined Portugal's Military Academy where he stood out as a young and promising cavalry officer.
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola [ɐ̃ˈtɔniw sɨβɐʃtiˈɐ̃w̃ ʁiˈβɐjɾu dɨ ˈspinulɐ] war ein portugiesischer General und Politiker. Von 1968 bis 1972 war er Militärgouverneur der Provinz Guinea-Bissau, in dieser Funktion auch Oberbefehlshaber der Militäraktion Mar Verde, und danach stellvertretender Generalstabschef.
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola; militar y político portugués; décimo-quinto presidente de la República Portuguesa.
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola, était un militaire et homme politique portugais. Responsable des colonies portugaises, il est limogé en 1974 par le Premier ministre Marcelo Caetano. Il joue alors un rôle important dans la Révolution des œillets et la chute de la dictature. Il devient président de la République portugaise le 15 mai 1974 et entame la libéralisation du pays.
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola portugál katonatiszt, politikus. 1928-tól aktív katonaként szolgált a portugál hadseregben. 1968-1973 között Bissau-Guinea katonai kormányzója és a vezérkari főnök helyettese volt. 1974-ben kiadta Portugália és a jövő című könyvét. Nem volt forradalmi alkat, de megelégelte az értelmetlen gyarmati háborúkat. 1974.
  • È stato governatore della colonia della Guinea dal 1968 al 1973. Terminata la carica, fu tra gli ispiratori del colpo di stato avvenuto il 25 aprile 1974, che abbatté la dittatura di Marcello Caetano e lo portò a diventare Presidente della Repubblica dal 15 maggio 1974 al 30 settembre 1974. Durante questa carica, si oppose fermamente alle forze di sinistra, tanto che l'11 marzo 1975 tentò un nuovo colpo di stato, in collaborazione con le forze più reazionarie del paese.
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola was een Portugees militair en politicus. Spinola stamde uit een oud en aristocratisch geslacht. Hij volgde een militaire opleiding. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog was hij vrijwilliger in Franco's nationalistisch leger. Spínola was van 1961 tot 1964 gestationeerd in de toenmalige Portugese kolonie Angola en bereikte daar de rang van brigade-generaal.
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola – portugalski generał i polityk; po tzw. rewolucji goździków: kwiecień-wrzesień 1974 przewodniczący Komitetu Ocalenia Narodowego i prezydent; przeciwny wzrostowi wpływów lewicy, 1975-1976 na emigracji; od 1981 marszałek.
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola, político e militar português, foi o décimo quinto Presidente da República Portuguesa (o primeiro após o golpe do 25 de Abril de 1974).
  • Анто́ніу Себастья́у Рібе́йру Спі́нола — португальський військовий та політичний діяч, маршал Португалії, голова Ради національного порятунку з 25 квітня по 15 травня 1974, 14-й президент Португалії з 15 травня по 30 вересня 1974 року.
rdfs:label
  • António de Spínola
  • António de Spínola
  • António de Spínola
  • António de Spínola
  • António de Spínola
  • António de Spínola
  • António de Spínola
  • António Sebastião Ribeiro de Spínola
  • António de Spínola
  • Антоніу де Спінола
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:givenname
  • António de
  • António de
foaf:name
  • António de Spínola
  • António de Spínola
foaf:page
foaf:surname
  • Spínola
  • Spínola
is dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander of
is dbpedia-owl:commander of
is dbpprop:after of
is dbpprop:commander of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:successor of
is owl:sameAs of