| dbpprop:abstract
|
- Saint Anselm (died 805) was a medieval abbot, and later canonised, originally a Lombard nobleman. He was the first abbot of Nonantula. He was the Duke of Forum Julii in the north-eastern part of Lombard Italy after Aistulf succeeded to the throne of the Lombards. He left the world at the height of his secular career, and, in 750, built a monastery at Fanano, a place given to him by Aistulf, who had married Anselm's sister Gisaltruda. Two years later he built the monastery of Nonantula, a short distance northeast of Modena, which Aistulf endowed. Anselm went to Rome, where Pope Stephen II invested him with the habit of St Benedict, gave him some relics of St Sylvester and appointed him Abbot of Nonantula. Anselm founded many hospices where the poor and the sick were sheltered and cared for by monks. Desiderius, who succeeded Aistulf as King of the Lombards in 756, banished Anselm from Nonantula in favor of his own protegé. Anselm spent the seven years of his exile at the Benedictine monastery of Monte Cassino, but returned to Nonantula after Desiderius was made prisoner by Charlemagne in 774. Until 1083, Nonantula was an imperial monastery, and after Anselm's time its discipline often suffered from imperial interference in the election of abbots. Having been abbot for fifty years, Anselm died at Nonantula in 805, where the commune still honors him as patron. His day is March 3.
- La tradizione della Chiesa cattolica lo identifica con sant'Anselmo da Nonantola, che avrebbe abbandonato il trono ducale nel 750-751, quando si ritirò nel monastero di Fanano, da lui stesso fondato in un luogo donatogli da re Astolfo, il quale avrebbe sposato sua sorella Gisaltruda. Due anni più tardi, intorno al 752, fondò poi il monastero di Nonantola, sempre presso Modena, per poi recarsi in seguito a Roma, dove papa Stefano II gli donò alcune reliquie di san Silvestro e lo nominò abate di Nonantola. In seguito fondò diversi ricoveri per i poveri e i malati, ma nel 756 venne scacciato da Nonantola dal nuovo re longobardo, Desiderio, che aveva intrapreso una vasta opera di riorganizzazione dei monasteri del regno longobardo per garantirsi il loro appoggio. Anselmo si ritirò a Montecassino fino al 774 quando, deposto Desiderio da Carlo Magno, poté rientrare a Nonantola, dove morì nell'805. Canonizzato dalla Chiesa cattolica, è ricordato il 3 marzo. Un'identificazione alternativa, ipotetica e induttiva, è invece con il terzo figlio di Pemmone e Ratperga, accanto a Rachis e Astolfo: Ratchait. Se la corrispondenza è corretta, anche a lui va estesa la qualifica di "valoroso" attribuita da Paolo Diacono a tutti i figli di Pemmone. Ratchait appare alla corte di Liutprando all'indomani della deposizione del padre a favore di Rachis, nel momento in cui il sovrano ordina l'arresto dei sostenitori del duca deposto.
- Święty Anzelm (ur. ? – zm. 805) - średniowieczny opat, później kanonizowany. Pochodził z longobardzkiej arystokracji. Był pierwszym opatem Nonantoli i księciem Friuli w latach 749-751. Jako książę Friuli został następcą Aistulfa, gdy ten wstąpił na tron jako król Longobardów. Porzucił świat u szczytu świeckiej kariery i w 750 wybudował klasztor w Fanano w miejscu nadanym mu przez Aistulfa, który poślubił jego siostrę Gisaltrudę. Dwa lata później wybudował klasztor w Nonantoli niedaleko na północny wschód od Modeny, którego fundatorem był Aistulf. Anzelm przybył do Rzymu, gdzie papież Stefan II odział go w habit świętego Benedykta, dał mu pewne relikwie św. Sylwestra i wyznaczył na opata Nonantoli. Anzelm utworzył wiele hospicjów, gdzie biedni i chorzy znajdowali schronienie i opiekę mnichów. Dezyderiusz, który po Aistulfie został królem Longobardów w 756, wygnał Anzelma z Nonantoli na rzecz swego protegowanego. Anzelm spędził siedem lat na wygnaniu w klasztorze benedyktyńskim w Monte Cassino, ale powrócił do Nonantoli po uwięzieniu Dezyderiusza przez Karola Wielkiego w 774. Do 1083 Nonantoli było cesarskim klasztorem i po Anzelmie często cierpiało z powodu cesarskiego wtrącania się w wybór opatów. Będąc opatem przez piętnaście lat, Anzelm zmarł w Nonantoli w 805, gdzie gmina wciąż czci go jako patrona. Jego dniem jest 3 marca.
- Святий Ансельм, герцог Фріульський, середньовічний аббат лангобардського походження, пізніше канонізований Римською церквою. Зрікся престолу та побудував у п'ятидесятих роках VIII століття монастир у Фанано, на землі, яку подарував йому король лангобардів Айстульф, що був одружений на його сестрі Гізальтруді. Через два роки за сприяння Айстульфа побудував інший монастир у Нонантулі, поблизу Модени. Папа Римський Стефан II (III) відніс цей монастир до чину св. Бенедикта та передав йому деякі мощі св. Сільвестра. Ансельм став настоятелем йього монастиря, прославився тим, що побудував притулки для бідних і хворих людей. Король лангобардів Дезидерій вигнав Ансельма з монастиря у Нонантулі та призначив аббатом свого ставленика. Ансельм провів 7 років у монастирі Монте Кассіно. Після поразки Дезидерія королю франків Карлу Великому Ансельм знову став настоятелем монастиря у Нонантулі. Ансельм помер у рідному монастирі, де і сьогодні його вважають покровителем цієї обителі. Його пам'ять святкується 3 травня.
|
| rdfs:comment
|
- Saint Anselm (died 805) was a medieval abbot, and later canonised, originally a Lombard nobleman. He was the first abbot of Nonantula. He was the Duke of Forum Julii in the north-eastern part of Lombard Italy after Aistulf succeeded to the throne of the Lombards. He left the world at the height of his secular career, and, in 750, built a monastery at Fanano, a place given to him by Aistulf, who had married Anselm's sister Gisaltruda.
- La tradizione della Chiesa cattolica lo identifica con sant'Anselmo da Nonantola, che avrebbe abbandonato il trono ducale nel 750-751, quando si ritirò nel monastero di Fanano, da lui stesso fondato in un luogo donatogli da re Astolfo, il quale avrebbe sposato sua sorella Gisaltruda.
- Święty Anzelm (ur. ? – zm. 805) - średniowieczny opat, później kanonizowany. Pochodził z longobardzkiej arystokracji. Był pierwszym opatem Nonantoli i księciem Friuli w latach 749-751. Jako książę Friuli został następcą Aistulfa, gdy ten wstąpił na tron jako król Longobardów. Porzucił świat u szczytu świeckiej kariery i w 750 wybudował klasztor w Fanano w miejscu nadanym mu przez Aistulfa, który poślubił jego siostrę Gisaltrudę.
- Святий Ансельм, герцог Фріульський, середньовічний аббат лангобардського походження, пізніше канонізований Римською церквою.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
