| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Krankensalbung ist ein Sakrament der römisch-katholischen, der altkatholischen und der orthodoxen Kirche. Evangelisch-Freikirchliche Gemeinden praktizieren die Krankensalbung als „Ältestendienst nach Jakobus 5“. Auch die lutherische Kirche sieht für die Krankenseelsorge wieder eine Salbung vor, die jedoch nicht als Sakrament verstanden wird.
- Anointing of the Sick, known also by other names, is distinguished from other forms of religious anointing or "unction" (an older term with the same meaning) in that it is intended, as its name indicates, for the benefit of a sick person. Other religious anointings occur in relation to other sacraments, in particular baptism, confirmation and ordination, and also in the coronation of a monarch.
- Sacramento de la unción de los enfermos es cuando se le da una gracia especial a los enfermos o ancianos, fortaleciendo y reconfortando al cristiano debilitado por la enfermedad, y lo prepara para el encuentro definitivo con Dios. Como los demás sacramentos, fue instituido por Jesucristo aunque no consta un momento preciso en el que lo hubiese delegado. Se suele indicar que el texto de la carta de Santiago como contexto de la función y efectos del sacramento: "¿Está enfermo alguno entre vosotros? Llame a los presbíteros de la Iglesia, que oren sobre él y le unjan con óleo en el nombre del Señor. Y la oración de la fe salvará al enfermo, y el Señor hará que se levante, y si hubiera cometido pecados, le serán perdonados" (St 5, 14-15). Los fieles pueden recibir el sacramento en enfermedades terminales, o sea, a punto de fallecer. Hasta el Concilio Vaticano II, al sacramento se lo conocía con el nombre de extremaunción, puesto que sólo se lo administraba in extremis, es decir, ante la inminencia de la muerte. El cambio de sentido impuesto al sacramento por el Concilio, responde a la necesidad de poder asistir o pedir por la salud de los enfermos para que el Espíritu Santo los acompañe y reconforte. El óleo utilizado en este rito también es conocido como: óleo de los enfermos. El rito, para el cual se utiliza óleo bendecido cada año en la Misa crismal del Jueves Santo, consiste en hacer tres veces la señal de la cruz en la frente y en cada una de las manos del enfermo. Mientras se lo unge, el sacerdote repite la siguiente fórmula: Por esta santa unción y por su bondadosa misericordia, te ayude el Señor con la gracia del Espíritu Santo. Para que, libre de tus pecados, te conceda la salvación y te conforte en tu enfermedad. Amén.
- Tiedosto:Extreme Unction Rogier Van der Weyden. jpg Äärimmäinen voitelu, Roger van der Weyden vuodelta 1445. Sairaiden voitelu (myös sairaanvoitelu) on katolisen, ortodoksisen ja eräiden protestanttisten kirkkojen sakramentti. Katolisen kirkon käyttämästä nimestä viimeinen voitelu, jota oli käytetty keskiajalta asti, luovuttiin Vatikaanin toisessa kirkolliskokouksessa. Sairaiden voitelun latinan kielinen nimi Unctio in Extremis, "äärimmäinen voitelu". Ortodoksisessa perinteessä käytetään termiä euchelaion (kreikaksi το Ἂγιον ευχέλαιον "pyhä armo öljy") tai elaion hagion (ἒλαιον ἂγιον "pyhä öljy"). Sakramentin tarkoitus on antaa synnit anteeksi ja tuoda henkistä tukea sairaalle. Sairas voidellaan oliiviöljyllä tai sen puuttuessa muilla kasvisöljyillä. Sairaanvoitelu perustuu Jaakobin kirjeen luvussa 5. (jakeet 14-15) annettuun kehotukseen: Jos joku teistä on sairaana, kutsukoon hän luokseen seurakunnan vanhimmat. Nämä voidelkoot hänet öljyllä Herran nimessä ja rukoilkoot hänen puolestaan, ja rukous, joka uskossa lausutaan, parantaa sairaan. Herra nostaa hänet jalkeille, ja jos hän on tehnyt syntiä, hän saa sen anteeksi.
- L'unzione degli infermi (o unzione dei malati; o estrema unzione) è un sacramento celebrato dalla Chiesa cattolica e da altre chiese cristiane. Consiste fondamentalmente nella preghiera che si fa per un malato, spesso al suo capezzale, e nell'unzione dello stesso con l'olio appositamente benedetto per questo uso. È il sacramento destinato espressamente dalla Chiesa al conforto anche fisico delle persone affette da malattia, fin dai primi secoli del cristianesimo. Dal punto di vista etnologico ed antropologico è un rito di passaggio.
- 病者の塗油（びょうしゃのとゆ、Template:Lang-en）はカトリック教会の七つの秘跡のひとつ。かつては死を迎えようとするものに対してのみ行われたため、「終油（しゅうゆ）の秘蹟」といわれたが、第二バチカン公会議後の1972年に秘蹟の由来と本来的な意味の見直しが行われ、対象を臨終のものに限らず行われる「病者の塗油」という名前に改められた。カトリック教会では新約聖書のヤコブの手紙5:13-16を論拠に初代教会の時代からこの儀式が行われてきたと見なしている。
- De ziekenzalving of het heilig oliesel is een van de zeven sacramenten van de Katholieke Kerk alsmede van de orthodoxe Kerken. Ziekenzalving wordt in toenemende mate ook in protestantse kerken toegepast. De rest van dit artikel neemt de katholieke ziekenzalving als uitgangspunt. Het wordt door de priester toegediend aan zieken die in doodsgevaar verkeren; zij worden op het voorhoofd en op de handen (in oude ritus op voorhoofd, neus, oren, ogen, mond, handen en soms voeten) gezalfd met speciaal hiervoor gezegende pure olijfolie, waarbij tegenwoordig slechts eenmaal deze woorden worden uitgesproken: Per istam sanctam unctionem et suam piissimam misericordiam adiuvet te Dominus gratia Spiritus Sancti, ut a peccatis liberatum te salvet atque propitius allevet. "Moge onze Heer Jezus Christus door deze heilige zalving en door Zijn liefdevolle barmhartigheid u bijstaan met de genade van Zijn Heilige Geest. Moge Hij u van zonden bevrijden, u heil brengen en verlichting geven". De oude ritus bestaat in het herhalen van een hieraan gelijk gebed bij de zalving van de verschillende ledematen en zintuigen (vorm). Soms wordt gesproken van laatste sacramenten. Hiermee worden naast de ziekenzalving ook de (laatste) biecht en de (laatste) communie bedoeld. Andere benamingen voor deze combinatie van biecht, sacrament van de zieken en communie sacramenten der stervenden en sacramenten der zieken. In delen van Nederland, met name in Limburg en Twente, gebruikt men hiervoor het woord bediening in de vorm van het bediend worden van de ernstig zieke gelovige door de priester. Het Bijbels fundament van dit sacrament is gebaseerd op de Brief van Jacobus:Is iemand onder u ziek? Laat hij de presbyters van de gemeente roepen; zij moeten een gebed over hem uitspreken en hem met olie zalven in de naam des Heren. En het gelovige gebed zal de zieke redden en de Heer zal hem oprichten. En als hij heeft begaan, zal het hem vergeven worden. Belijdt daarom elkander uw zonden en bidt voor elkaar, opdat gij genezing moogt vinden. (Jac. 5, 14-16). Tegenwoordig dient men het oliesel - althans in sommige parochies van de Katholieke Kerk - ook aan hen toe die niet ernstig ziek zijn, vooral in het geval het ouderen betreft. Ook zalft men reeds vaak mensen op leeftijd die geheel niet ziek zijn. Steeds vaker gebeurt dit in zelfgemaakte gemeenschappelijke vieringen. Vele theologen en priesters zien deze vieringen en handelingen als misbruiken, bovendien betwijfelen ze of zó toegediende heilig oliesels nog wel sacramenteel geldig zijn, omdat de voorwaarden voor ontvangst van het sacrament vaak niet aanwezig zijn. Bovendien vindt steeds vaker geen biecht voor het oliesel meer plaats, terwijl deze biecht - indien de zieke nog kan spreken - verplicht is om aan de genaden van zondenvergeving en versterking deel te nemen. Het heilig oliesel is aldus een sacrament dat door de turbulentie van toenemende radicale innovaties hevig onder druk staat. In tegenstelling tot wat wel eens beweerd wordt, mag en kan enkel een priester het sacrament van de ziekenzalving toedienen.
- Sykesalving er et sakrament i Den katolske kirke og Den ortodokse kirke, og en velsignelseshandling i flere andre kirker.
- Namaszczenie chorych - sakrament w Kościele katolickim, starokatolickim, Cerkwi prawosławnej i Społeczności Chrystusa, udzielany wiernym w wypadku poważnej lub grożącej śmiercią choroby. Mogą go również przyjmować osoby w podeszłym wieku wielorazowo. Namaszczenie chorych jest piątym z katalogu siedmiu sakramentów. Jego materię i formę reguluje w Kościele katolickim Konstytucja Apostolska papieża Pawła VI Sacram Unctionem Infirmorum z 30 listopada 1972 roku. Namaszczenie chorych obok spowiedzi i komunii świętej jest nazywane sakramentem chorych. Jeżeli chory nie może się spowiadać, sakrament własną mocą odpuszcza grzechy o ile chory pragnie dostąpić przebaczenia. Wbrew obiegowym opiniom nie jest to sakrament przeznaczony wyłącznie dla umierających. Używana dawniej nazwa tego sakramentu "Extrema unctio - Ostatnie namaszczenie" wprowadziła wiele niejasności i nieporozumień. Interpretuje się ją jako ostatni sakrament przyjmowany w życiu. Tymczasem określenie "Extrema unctio - Ostatnie namaszczenie" w teologii oznaczało ostatnie z serii namaszczeń sakramentalnych, które wierny może przyjąć i nie kojarzono go z momentem śmierci, gdyż sakrament ten ma przynieść choremu ulgę w cierpieniu lub uzdrowienie. Namaszczenia chorym udziela także Kościół anglikański oraz niektóre kościoły protestanckie - lecz nie ma on tam charakteru sakramentu.
- A unção dos enfermos, também chamada de último sacramento ou Santa Unção é um dos sete sacramentos do catolicismo, normalmente o último que se recebe em vida. Normalmente, administra-se este sacramento aos enfermos e àqueles que estejam em risco de morte. Este sacramento era conhecido como extrema unção, pois era administrado in articulo mortis (a ponto de morrer). Diz o Compêndio do Catecismo da Igreja Católicahttp://www. vatican. va/archive/compendium_ccc/documents/archive_2005_compendium-ccc_po. html que "A compaixão de Jesus pelos doentes e as numerosas curas de enfermos são um claro sinal de que, com Ele, chegou o Reino de Deus e a vitória sobre o pecado, o sofrimento e a morte. Com a sua paixão e morte, Ele dá um novo sentido ao sofrimento, o qual, se unido ao seu, pode ser meio de purificação e de salvação para nós e para os outros. " (n. 314) e "A Igreja, tendo recebido do Senhor a ordem de curar os enfermos, procura pô-la em prática com os cuidados para com os doentes, acompanhados da oração de intercessão. Ela possui sobretudo um sacramento específico em favor dos enfermos, instituído pelo próprio Cristo e atestado por São Tiago: «Quem está doente, chame a si os presbíteros da Igreja e orem por ele, depois de o ter ungido com óleo no nome do Senhor» (Tg 5,14-15). " (n. 315).
- Елеосвяще́ние (или собо́рование) — таинство православной и католической церквей, заключающееся в помазании тела освящённым елеем, одно из семи таинств, служащее по учению православной и католической церквей духовным врачеванием от телесных недугов, а также дарующее больному оставление тех грехов, в которых он не успел раскаяться (или забыл их, но именно забыл, а не утаил сознательно). Таинство елеосвящения установлено на основании слов апостола Иакова в Соборном послании: Файл:Aquote1. png Болен ли кто из вас, пусть призовёт пресвитеров Церкви, и пусть помолятся над ним, помазав его во имя Господне. И молитва веры исцелит болящего, и восставит его Господь; и если он соделал грехи, простятся ему. Файл:Aquote2. png Елеосвящение совершается священниками или архиереями.
- De sjukas smörjelse, även kallad sista smörjelsen, är ett av de sju sakramenten i framför allt Romersk-katolska kyrkan och de olika ortodoxa kyrkorna. Bruket att smörja sjuka och döende med olja finns omtalat i Jakobs brev 5:14f. i Nya Testamentet och sägs där hjälpa den sjuke samt förmedla syndernas förlåtelse. I västkyrkan kom smörjelsen under medeltiden att alltmer bli till en dödsberedelse, varav benämningen "sista smörjelsen" som alltsedan 1970-talet blivit mindre vanlig. Mall:Citat Reformationen avskaffade vanligen de sjukas smörjelse.
- 病人傅油聖事是天主教、東正教和一些新教教會的聖事。 這聖事的舊稱臨終聖事或終傅聖事由12世紀末起在西方天主教會使用，直到梵蒂岡第二屆大公會議廢止，但意大利很多信徒仍稱呼這聖事為Estrema Unzione；在東正教會這名稱則未有廣泛使用。改名原因是信徒可以多次接受聖事，不用等到臨終，施行聖事亦非預料病人已是臨終。有段時期這聖事只施行予快逝世的人，以避免在聖事後病人再有犯罪；但在梵蒂岡第二屆大公會議後已停止這做法。 病人傅油聖事依據的主要聖經經文為「你們中間有患病的嗎？他該請教會的長老們來；他們該為他祈禱，因主的名給他傅油：出於信德的祈禱，必救那病人，主必使他起來；並且如果他犯了罪，也必得蒙赦免。」（雅各伯書5章14,15節） 這聖事給予病人屬靈的幫助和安慰，並完好的屬靈健康，包括因為病重信徒的罪得赦免。天主教徒認為，有的時候聖事會帶來奇蹟治愈。 雖然自梵蒂岡第二屆大公會議後，有改變這聖事的建議提出，但世界上數以百計的司鐸仍照傳統的終傅聖事的儀式、原由和目的舉行這聖事。在改編自伊弗林·沃（Evelyn Waugh）小說《重返布莱兹海德庄园》的同名電影中，可以看到病人傅油聖事歷經多個世紀的傳統儀式。
- L'onction des malades est un sacrement des Églises catholique romaine, orthodoxes de tout genre, et anglicanes par lequel celui qui souffre est confié à la compassion du Christ (parfois dit Christ médecin). L'onction est faite avec une huile bénite. Plusieurs églises évangéliques pratiquent aussi l'onction d'huile pour les malades, mais ne la considèrent pas comme un sacrement. L'onction des malades est une ordonnance de la prêtrise dans l'Église de Jésus-Christ des saints des derniers jours.
|
| rdfs:comment
|
- Die Krankensalbung ist ein Sakrament der römisch-katholischen, der altkatholischen und der orthodoxen Kirche. Evangelisch-Freikirchliche Gemeinden praktizieren die Krankensalbung als „Ältestendienst nach Jakobus 5“. Auch die lutherische Kirche sieht für die Krankenseelsorge wieder eine Salbung vor, die jedoch nicht als Sakrament verstanden wird.
- Anointing of the Sick, known also by other names, is distinguished from other forms of religious anointing or "unction" (an older term with the same meaning) in that it is intended, as its name indicates, for the benefit of a sick person. Other religious anointings occur in relation to other sacraments, in particular baptism, confirmation and ordination, and also in the coronation of a monarch.
- 病者の塗油（びょうしゃのとゆ、Template:Lang-en）はカトリック教会の七つの秘跡のひとつ。かつては死を迎えようとするものに対してのみ行われたため、「終油（しゅうゆ）の秘蹟」といわれたが、第二バチカン公会議後の1972年に秘蹟の由来と本来的な意味の見直しが行われ、対象を臨終のものに限らず行われる「病者の塗油」という名前に改められた。カトリック教会では新約聖書のヤコブの手紙5:13-16を論拠に初代教会の時代からこの儀式が行われてきたと見なしている。
- Sykesalving er et sakrament i Den katolske kirke og Den ortodokse kirke, og en velsignelseshandling i flere andre kirker.
- 病人傅油聖事是天主教、東正教和一些新教教會的聖事。 這聖事的舊稱臨終聖事或終傅聖事由12世紀末起在西方天主教會使用，直到梵蒂岡第二屆大公會議廢止，但意大利很多信徒仍稱呼這聖事為Estrema Unzione；在東正教會這名稱則未有廣泛使用。改名原因是信徒可以多次接受聖事，不用等到臨終，施行聖事亦非預料病人已是臨終。有段時期這聖事只施行予快逝世的人，以避免在聖事後病人再有犯罪；但在梵蒂岡第二屆大公會議後已停止這做法。 病人傅油聖事依據的主要聖經經文為「你們中間有患病的嗎？他該請教會的長老們來；他們該為他祈禱，因主的名給他傅油：出於信德的祈禱，必救那病人，主必使他起來；並且如果他犯了罪，也必得蒙赦免。」（雅各伯書5章14,15節） 這聖事給予病人屬靈的幫助和安慰，並完好的屬靈健康，包括因為病重信徒的罪得赦免。天主教徒認為，有的時候聖事會帶來奇蹟治愈。 雖然自梵蒂岡第二屆大公會議後，有改變這聖事的建議提出，但世界上數以百計的司鐸仍照傳統的終傅聖事的儀式、原由和目的舉行這聖事。在改編自伊弗林·沃（Evelyn Waugh）小說《重返布莱兹海德庄园》的同名電影中，可以看到病人傅油聖事歷經多個世紀的傳統儀式。
- Sacramento de la unción de los enfermos es cuando se le da una gracia especial a los enfermos o ancianos, fortaleciendo y reconfortando al cristiano debilitado por la enfermedad, y lo prepara para el encuentro definitivo con Dios. Como los demás sacramentos, fue instituido por Jesucristo aunque no consta un momento preciso en el que lo hubiese delegado.
- Tiedosto:Extreme Unction Rogier Van der Weyden. jpg Äärimmäinen voitelu, Roger van der Weyden vuodelta 1445. Sairaiden voitelu (myös sairaanvoitelu) on katolisen, ortodoksisen ja eräiden protestanttisten kirkkojen sakramentti. Katolisen kirkon käyttämästä nimestä viimeinen voitelu, jota oli käytetty keskiajalta asti, luovuttiin Vatikaanin toisessa kirkolliskokouksessa. Sairaiden voitelun latinan kielinen nimi Unctio in Extremis, "äärimmäinen voitelu".
- L'unzione degli infermi (o unzione dei malati; o estrema unzione) è un sacramento celebrato dalla Chiesa cattolica e da altre chiese cristiane. Consiste fondamentalmente nella preghiera che si fa per un malato, spesso al suo capezzale, e nell'unzione dello stesso con l'olio appositamente benedetto per questo uso. È il sacramento destinato espressamente dalla Chiesa al conforto anche fisico delle persone affette da malattia, fin dai primi secoli del cristianesimo.
- De ziekenzalving of het heilig oliesel is een van de zeven sacramenten van de Katholieke Kerk alsmede van de orthodoxe Kerken. Ziekenzalving wordt in toenemende mate ook in protestantse kerken toegepast. De rest van dit artikel neemt de katholieke ziekenzalving als uitgangspunt.
- Namaszczenie chorych - sakrament w Kościele katolickim, starokatolickim, Cerkwi prawosławnej i Społeczności Chrystusa, udzielany wiernym w wypadku poważnej lub grożącej śmiercią choroby. Mogą go również przyjmować osoby w podeszłym wieku wielorazowo. Namaszczenie chorych jest piątym z katalogu siedmiu sakramentów. Jego materię i formę reguluje w Kościele katolickim Konstytucja Apostolska papieża Pawła VI Sacram Unctionem Infirmorum z 30 listopada 1972 roku.
- A unção dos enfermos, também chamada de último sacramento ou Santa Unção é um dos sete sacramentos do catolicismo, normalmente o último que se recebe em vida. Normalmente, administra-se este sacramento aos enfermos e àqueles que estejam em risco de morte. Este sacramento era conhecido como extrema unção, pois era administrado in articulo mortis (a ponto de morrer). Diz o Compêndio do Catecismo da Igreja Católicahttp://www. vatican.
- Елеосвяще́ние (или собо́рование) — таинство православной и католической церквей, заключающееся в помазании тела освящённым елеем, одно из семи таинств, служащее по учению православной и католической церквей духовным врачеванием от телесных недугов, а также дарующее больному оставление тех грехов, в которых он не успел раскаяться (или забыл их, но именно забыл, а не утаил сознательно). Таинство елеосвящения установлено на основании слов апостола Иакова в Соборном послании: Файл:Aquote1.
- De sjukas smörjelse, även kallad sista smörjelsen, är ett av de sju sakramenten i framför allt Romersk-katolska kyrkan och de olika ortodoxa kyrkorna. Bruket att smörja sjuka och döende med olja finns omtalat i Jakobs brev 5:14f. i Nya Testamentet och sägs där hjälpa den sjuke samt förmedla syndernas förlåtelse. I västkyrkan kom smörjelsen under medeltiden att alltmer bli till en dödsberedelse, varav benämningen "sista smörjelsen" som alltsedan 1970-talet blivit mindre vanlig.
- L'onction des malades est un sacrement des Églises catholique romaine, orthodoxes de tout genre, et anglicanes par lequel celui qui souffre est confié à la compassion du Christ (parfois dit Christ médecin). L'onction est faite avec une huile bénite. Plusieurs églises évangéliques pratiquent aussi l'onction d'huile pour les malades, mais ne la considèrent pas comme un sacrement. L'onction des malades est une ordonnance de la prêtrise dans l'Église de Jésus-Christ des saints des derniers jours.
|
