| dbpprop:abstract
|
- Anna Komnene, latinized as Comnena was a Byzantine princess and scholar, daughter of the Byzantine emperor Alexios I Komnenos and Irene Doukaina. She wrote the Alexiad, an account of her father's reign, making her one of the first Western female historians.
- Anna Komnena (griechisch Anna Komniní Ἄννα Κομνηνή, * 2. Dezember 1083 in Konstantinopel; † ca. 1154) war eine byzantinische Historikerin und das älteste von sieben Kindern des byzantinischen Kaisers Alexios I. Komnenos und seiner Frau Irene Dukaina, Tochter des Caesars Andronikos.
- Anna Comnena (Ἄννα Κομνηνά) fou una princesa bizantina, filla d'Aleix I Comnè i de l'emperadriu Irene. Va néixer el 1 de desembre del 1083. Fou promesa a Constantí Ducas però aquest va morir essent encara molt jove i llavors es va casar amb Nicèfor Briennios, un noble grec. La gran intel·ligència d'Anna complementada amb la de Nicèfor va convertir la seva residencia a Constantinoble en el centre de les arts i ciències de la ciutat. Anna Comnè és considerada la primera dóna historiadora de qui es té coneixement. Els seus models fóren els historiadors grecs Tucídides i Polibi. Alhora, el seu estil es caracteritza per l'aticisme característic de la literatura bizantina de l'època. El 1118 el seu germà Joan II Comnè va succeir a Alexis I però molts esperaven que Nicèfor Briennios seria el successor escollit. Anna va incitar a Nicèfor a prendre el poder quan fos possible, però la conspiració va fracassar i la parella fou enviada a l'exili i les seves propietats confiscades. Nicèfor va morir un temps després. Durant el seu exili Anna va compondre la seva obra L'alexíada (Ἀλεξίας, 'Alexías') sobre la vida del seu pare, en 15 volums. Va morir el 1153.
- Anna Komnéna, řecky Ἄννα Κομνηνή, byla historička, dcera byzantského císaře Alexia I. Komnena a Ireny Dukaiovny.
- Ana Comnena fue una princesa e historiadora bizantina, autora de La Alexiada. Hija primogénita del emperador Alejo I Comneno, recibió una esmerada educación que la convirtió en erudita en literatura bizantina, historia, geografía, mitología, e incluso filosofía. Casó en 1097 con Nicéforo Briennio, hijo de un antiguo pretendiente al trono imperial. Intrigó junto con su madre, Irene Ducas, para conseguir que el emperador Alejo I, nombrara sucesor a su marido en lugar de su hermano Juan. Al acceder al trono su hermano Juan II Comneno, Ana y su madre se retiraron a un monasterio. Allí, Ana escribió La Alexiada, historia en griego del reinado de su padre, Alejo I, en quince libros. La obra, que fue terminada en 1148, relata la carrera política de su padre desde 1069 hasta su muerte en 1118. Es la continuación de la historia que su marido, Nicéforo Brienio, había comenzado a escribir, y se había interrumpido a su muerte, en 1137. Ana Comnena es la primera mujer historiadora de que se tenga noticia cierta. Sus modelos son los historiadores griegos Tucídides, Polibio y Jenofonte, y su estilo se caracteriza por el aticismo característico de la literatura bizantina del período. Defensora del Imperio Bizantino en general y de su familia en particular, con la excepción de su hermano Juan, en su relato ve con especial hostilidad y desprecio a los cruzados latinos.
- Anna Komnena oli Bysantin keisarin Aleksios I:n ja Irene Doukainan tytär ja ensimmäisiä naispuolisia historioitsijoita.
- Anne Comnène, est la fille de l'empereur byzantin Alexis I Comnène et d'Irène Doukas. Fille d'Alexis I, le restaurateur de Byzance au XI siècle, et donc princesse porphyrogénète (c'est-à-dire née dans la chambre pourpre du palais impérial), cette forte personnalité tente de jouer un rôle politique à Constantinople. Agée de quelques jours, elle est fiancée à Constantin Doukas, selon la volonté de son père de multiplier les liens avec la dynastie précédente. Par la suite, en raison du décès de son fiancé, elle est mariée à Nicéphore Bryenne (1062-1137), fils d'un général vaincu par Alexis I Comnène, probablement dans un souci d’apaisement et de consensus. Anne se différencie par sa formation intellectuelle. Elle bénéficie d’un enseignement soigné en philosophie, (formation d’excellence en raison de son amour pour les lettres). Elle explique également dans la préface de son oeuvre qu'elle maîtrise la rhétorique et les mathématiques. Elle anime d'ailleurs un cercle intellectuel à Constantinople, auquel elle commande des commentaires sur l'oeuvre d'Aristote. Anne est donc très familière de la littérature byzantine, et notamment de l’œuvre de Psellos. Cette femme écrit dans un style très pur, proche de celui de l'antiquité classique. Cette formation intellectuelle est exceptionnelle pour une femme à cette époque. La mort d’Alexis I, en 1118, nous est contée par Anne,et ses écrits sont tellement précis qu'un diagnostic a pu être établi par R. P Verdun, un ancien des hôpitaux de Paris, et est détaillé dans l'édition des Belles Lettres. Alexis I, serait mort d'un cancer et plus précisément "d'une tumeur maligne à évolution rapide [... ] qui envahit le cou" Un éloge funèbre que fit Georges Tornikès nous renseigne. Ce que l'on sait, c'est qu'elle s’oppose fermement à la succession sur le trône impérial de son frère, le futur Jean II, au profit de son mari, Nicéphore Bryenne, comme le souhaite également sa mère, Irène Doukaeina. Ayant échoué par la faiblesse de Nicéphore (ou bien par son désintéressement), elle est contrainte de se retirer au monastère constantinopolitain de la Théotokos Kécharitôméné (de la vierge pleine de grâces) après le succès de son frère Jean. Elle entre au monastère en 1118, mais ne se fait moniale que sur son lit de mort. Elle dirige l’école de ce monastère, et après la mort de son mari elle rédige l’Alexiade, à partir de 1138, continuant ainsi le travail entrepris par Nicéphore Bryenne à l’instigation d’Irène Doukas. Après avoir résumé l'ouvrage de son mari, elle le poursuit en racontant la prise de pouvoir d’Alexis. L’Alexiade est une histoire en 15 livres, consacrée principalement aux guerres conduites par Alexis. Elle s’appuie sur les témoignages de ses contemporains et sur ses propres souvenirs. Le récit commence avec l’arrivée au pouvoir d’Alexis en avril 1081. Il se poursuit avec le récit des guerres d’Alexis contre les Normands, les Turcs, et enfin par le récit des croisades. Elle nous laisse aussi une description de Bohémond de Tarente, seigneur normand et héros de la Première Croisade. En 1098, celui-ci s'empare d'Antioche mais il ne parviendra pas à conserver sa principauté. Il doit alors se résoudre à accepter l'aide de l'empereur Alexis I, dont il devient le vassal comme prince d'Antioche. Anne raconte les opérations conduites par son père contre les Turcs d’Ikonion. L'Alexiade est donc une source majeure pour s'informer sur les guerres et les complots politiques particulièrement nombreux dans la Byzance de l’époque. Elle décrit le retour de l’armée après ses campagnes, mais aussi l’orphelinat restauré par son père : le grand orphelinat de Constantinople. Alexis apparaît en effet comme très soucieux du sort des prisonniers qu’il a délivrés, et des enfants orphelins qu’il a ramenés avec lui à Constantinople. Quand cela est possible il essaye de les replacer à Constantinople au sein de familles d'accueil, apparentées à la famille de l'enfant. Sinon, il les place au sein de monastères locaux, voire au Grand orphelinat, qu’il a lui-même restauré. L’Alexiade est une œuvre apologétique qui a pour fonction de glorifier sa famille. En puisant dans des sources officielles ou dans ses souvenirs, Anne Comnène cherche à exalter la mémoire d'Alexis I, le montrant toujours à son avantage, contre les Turcs, ou contre les Francs, qu'elle déteste tout particulièrement.
- Scoperto il complotto contro il nuovo sovrano, Anna perse le sue proprietà e la dignità di membro della famiglia imperiale, ma ebbe risparmiata la vita grazie a un generoso atto di clemenza di suo fratello l'imperatore, che la spedì in un convento. Il matrimonio con Niceforo durò ben 40 anni e dall'unione nacquero quattro figli. Anna impiegò tutto il proprio tempo libero nella stesura dell'Alessiade, una lunga cronaca della vita e del regno di suo padre Alessio. Inoltre, contribuì alla lavorazione dei testi storici di suo marito, anch'egli appassionato narratore delle vicende del proprio tempo. Fiera oppositrice della Chiesa latina ed ammiratrice entusiasta dell'Impero bizantino, Anna considerò le Crociate un grave pericolo politico e religioso. Suo modelli furono gli antichi storici Erodoto, Tucidide, Polibio e Senofonte e il suo stile appare spesso forzatamente depurato degli elementi atticistici del periodo, finendo col risultare un linguaggio troppo artificiale. In generale, la cronologia degli avvenimenti risulta fedele e attendibile, soprattutto nel caso di avvenimenti occorsi prima del suo internamento in convento, ma diventa particolarmente carente sui periodi successivi, data la sua evidente impossibilità ad attingere direttamente alle fonti di Palazzo. In ogni caso, i suoi resoconti rispecchiano gli standard del luogo e dell'epoca. (Catholic Encyclopedia). Una biografia romanzata di Anna Comnena è comparsa nel 1999 col romanzo Anna di Bisanzio, di Tracy Barrett.
- アンナ・コムネナ （ギリシャ語：Άννα Κομνηνή Anna Komnena, 1083年12月1日 - 1153年）は、東ローマ帝国の歴史家。コムネノス王朝の初代皇帝アレクシオス1世コムネノスと、有力貴族ドゥーカス家出身の皇后エイレーネー・ドゥーカイナの長女。 高度の教育を受け、宗教の書物の他、ホメロス、ヘロドトス、トゥキディデス、アリストパネスらのギリシャ古典文学を愛読、神話、地理学、歴史学、修辞学、弁証学、プラトン及びアリストテレス哲学に深い知識をもった。 1097年、マケドニア地方の名門軍事貴族出身のニケフォロス・ブリュエンニオスと結婚した。1118年に父が死去すると、実弟ヨハネス2世コムネノスの代わりに夫を即位させようとしたが失敗。この際弟ヨハネスは姉に対して寛大な処置を取ったため「カロヨハネス（心美しきヨハネス）」と呼ばれるようになる。隠棲したアンナは母エイレーネーが隠遁していた修道院に入り、夫ニケフォロスが書いていた伝記「アレクシオス1世伝」を夫の没後引き継ぎ、完成させた。
- Anna Comnena was de oudste dochter van de Byzantijnse keizer Alexios Comnenos (1048-1118). Zij schreef een sterk persoonlijk gekleurde biografie van haar vader, en mag met met dit werk beschouwd worden als de eerste vrouwelijke geschiedschrijver.
- Anna Komnena var en bysantisk prinsesse og en av de første kjente kvinnelige historikere, samt poet. Hun skrev Alexiaden, et epos som lovpriser hennes far keiser Alexios I Komnenos gjerninger.
- Anna Komnena, autorka Aleksjady, dzieła opisującego panowanie jej ojca, cesarza Bizancjum Aleksego I Komnena. Pochodziła z bizantyńskiego rodu arystokratycznego Komnenów osiadłego w Azji Mniejszej, była pierworodną córką Aleksego Komnena, cesarza bizantyńskiego 1081-1118, oraz Ireny Dukeny. Urodziła się w czasie wojny jej ojca z Normanami. Poród odbył się w sali pałacowej zwanej Purpurą, przysługiwał jej więc tytuł księżniczki urodzonej w purpurze, tj. porphyrogennety. Jako noworodek została zaręczona z Konstantynem Dukasem, przez co cesarz Aleksy spełnił zobowiązania wobec wpływowego rodu Dukasów. Jako następczyni tronu wraz z przyszłym mężem była wymieniana w aklamacjach, przysługiwało jej prawo noszenia diademu cesarskiego. Do ósmego roku życia wychowywała się wedle bizantyjskiego zwyczaju w pałacu swojej przyszłej teściowej Marii. W tym czasie zdobyła bardzo szerokie wykształcenie w zakresie historii, geografii, filozofii i literatury. Doskonale poznała Biblię, jak i klasyków greckiej literatury i historiografii czy retoryki. Kiedy urodził się jej brat, Jan, i cesarz Aleksy postanowił uczynić go następcą, narzeczonemu Anny, Konstantynowi Dukasowi odebrano insygnia władzy cesarskiej w postaci purpurowych sandałów. To zaprzepaściło nadzieje Anny na panowanie w cesarstwie. Konstantyn wkrótce zmarł. Kiedy Anna ukończyła w 1097 roku trzynaście lat, poślubiła Nikefora Bryenniosa. Nikefor otrzymał tytuł cezara, a Anna - cezarissy. Mieli czworo dzieci: Aleksego, Jana, Irenę i jeszcze jedną córkę. Wraz z matką, cesarzową Ireną Dukeną, próbowała wpłynąć na ojca, aby uczynił następcą na tronie jej męża kosztem brata Jana. Ich nadzieje jednak nie zrealizowały się. Działający energicznie Jan, przy pomocy brata Izaaka, zdołał opanować Wielki Pałac, zdobyć pierścień ojca i został proklamowany na cesarza 16 sierpnia 1118 roku. W rok po śmierci Aleksego Anna stanęła na czele spisku zawiązanego w celu zamordowania i obalenia nowego cesarza i osadzenia na tronie Nikefora Bryenniosa. Do jej działań sceptycznie podchodził mąż, lojalny wobec Jana II Komnena. Po wykryciu spisku w 1118 roku została wraz z matką i siostrą Eudokią pozbawiona majątku i umieszczona w klasztorze Matki Boskiej Niepokalanej w północno-zachodniej części Konstantynopola, który ufundowała jej matka Irena. Ujście dla swej energii znalazła wówczas w pracy dziejopisarskiej. Zapewne inspirowana niedokończonym dziełem historycznym swojego męża Nikefora Bryenniosa, opisała klasyczną greką dzieje panowania ojca. Z Aleksjady przebija fascynacja autorki sukcesami Aleksego I Komnena w umacnianiu cesarstwa po okresie osłabienia w połowie XI wieku. Gloryfikujące cesarza dzieło miało wpływ na jego bardzo pozytywną ocenę przez późniejszych historyków jako zjednoczyciela i odtwórcy potęgi Bizancjum. Współcześnie ocena jego postaci nie jest już tak jednoznaczna. Pomimo powyższego zarzutu i poważnych błędów w chronologii Aleksjada jest nadal podstawowym źródłem do historii Bizancjum opisywanego w niej okresu. Jest również ważnym źródłem do historii pierwszej wyprawy krzyżowej. W szczególności pozwala na przyjrzenie się krucjacie mającej niemały wpływ na politykę cesarstwa z bizantyjskiego punktu widzenia. Ostatnie lata życia Anna spędziła w komnatach przylegających do wspomnianego klasztoru, skupiając wokoł siebie grono uczonych i pisarzy. Przed śmiercią została mniszką. Zmarła w zupełnym odosobnieniu między rokiem 1153 a 1155 przeżywszy około 70 lat. Już przez swoich współczesnych została uznana za najbardziej wykształconą kobietę w Bizancjum.
- Ana Comnena, Άννα Κομνηνή ou Anna Komnēnē em grego, foi uma princesa bizantina, filha do imperador Aleixo I Comneno com Irene Ducaina. Tornou-se numa das primeiras mulheres historiadoras ao escrever a Alexíada, uma crónica sobre o reinado do seu pai, durante o qual ocorreu a Primeira Cruzada.
- Ana Comnena a fost o prinţesă bizantină, fiica împăratului Alexios I Comnen şi a Irinei Ducas. Este una dintre primele femei istoric cunoscute, scriind opera biografică Alexiada.
- Анна Комнина — византийская принцесса, старшая дочь императора Византии Алексея I Комнина и Ирины Дукены. Одна из первых женщин-историков. В младенчестве Анна была обручена с Константином Дукой, сыном и соправителем императора Михаила VII Дуки и Марии Аланской, своим дальним родственником. Предполагалось, что после смерти Алексея Константин унаследует престол Византии, однако после того, как у императора родился сын Иоанн, необходимость в этом политическом союзе отпала, Константин был лишён всех привилегий, а Анна в возрасте 14 лет вышла замуж за кесаря Никифора Вриенния. По некоторым данным после смерти отца принимала участие в заговоре с целью смещения своего брата Иоанна. В 1137 г. после смерти мужа удалилась в монастырь. Автор «Алексиады», исторического повествования об эпохе правления своего отца, Алексия Комнина. «Алексиада» является одним из наиболее известных источников по истории Византии времен Крестовых походов.
- Anna Komnena, född 1 december 1083, död cirka 1150, var en bysantinsk prinsessa och en av de första kända kvinnliga historikerna, samt poet och krönikör. Hon var författare till Alexiaden, ett epos som lovsjunger hennes far kejsaren Alexios I Komnenos gärningar.
- А́нна Комніна́ — візантійська принцеса, старша дочка імператора Візантії Олексія I Комніна і Ірини Дукени. Одна з перших жінок-істориків. У дитинстві Анна була обручена з Костянтином Дукой, сином і співправителем імператора Михайла VII Дуки і Марії Багратіоні, своїм далеким родичем. Передбачалося, що після смерті Олексія Костянтин успадкує престол Візантії, проте після того, як у імператора народився син Іоанн, необхідність в цьому політичному альянсі відпала, Костянтин був позбавлений всіх привілеїв, а Анна у віці 14 років вийшла заміж за кесаря Никифора Вріеннія. Анна після смерті отця брала участь в змові з метою усунення від влади свого брата Іоанна. За це була вислана в монастир. У 1137 р. після смерті чоловіка Анна продовжила історичну працю Никифора Вріеннія «Історичні записки». Авторка «Олексіади», історичного оповідання про епоху правління у 1081—1118 рр. свого отця, Олексія Комніна. «Олексіада» є одним з найбільш відомих джерел по історії Візантії часів Хрестових походів.
- 安娜·科穆宁娜（Άννα Κομνηνή，1083年12月1日－1153年）是東羅馬帝國皇帝阿歷克塞一世的女兒，也是歐洲歷史上最早的女性歷史學家之一，她根據父親阿歷克塞一世的一生著有《阿歷克塞傳》（《Αλεξιάς》），這是研究拜占庭帝國歷史的重要史料之一。
|
| rdfs:comment
|
- Anna Komnene, latinized as Comnena was a Byzantine princess and scholar, daughter of the Byzantine emperor Alexios I Komnenos and Irene Doukaina. She wrote the Alexiad, an account of her father's reign, making her one of the first Western female historians.
- Anna Komnena (griechisch Anna Komniní Ἄννα Κομνηνή, * 2. Dezember 1083 in Konstantinopel; † ca. 1154) war eine byzantinische Historikerin und das älteste von sieben Kindern des byzantinischen Kaisers Alexios I. Komnenos und seiner Frau Irene Dukaina, Tochter des Caesars Andronikos.
- Anna Comnena (Ἄννα Κομνηνά) fou una princesa bizantina, filla d'Aleix I Comnè i de l'emperadriu Irene. Va néixer el 1 de desembre del 1083. Fou promesa a Constantí Ducas però aquest va morir essent encara molt jove i llavors es va casar amb Nicèfor Briennios, un noble grec. La gran intel·ligència d'Anna complementada amb la de Nicèfor va convertir la seva residencia a Constantinoble en el centre de les arts i ciències de la ciutat.
- Anna Komnéna, řecky Ἄννα Κομνηνή, byla historička, dcera byzantského císaře Alexia I. Komnena a Ireny Dukaiovny.
- Ana Comnena fue una princesa e historiadora bizantina, autora de La Alexiada. Hija primogénita del emperador Alejo I Comneno, recibió una esmerada educación que la convirtió en erudita en literatura bizantina, historia, geografía, mitología, e incluso filosofía. Casó en 1097 con Nicéforo Briennio, hijo de un antiguo pretendiente al trono imperial. Intrigó junto con su madre, Irene Ducas, para conseguir que el emperador Alejo I, nombrara sucesor a su marido en lugar de su hermano Juan.
- Anna Komnena oli Bysantin keisarin Aleksios I:n ja Irene Doukainan tytär ja ensimmäisiä naispuolisia historioitsijoita.
- Anne Comnène, est la fille de l'empereur byzantin Alexis I Comnène et d'Irène Doukas. Fille d'Alexis I, le restaurateur de Byzance au XI siècle, et donc princesse porphyrogénète (c'est-à-dire née dans la chambre pourpre du palais impérial), cette forte personnalité tente de jouer un rôle politique à Constantinople. Agée de quelques jours, elle est fiancée à Constantin Doukas, selon la volonté de son père de multiplier les liens avec la dynastie précédente.
- Scoperto il complotto contro il nuovo sovrano, Anna perse le sue proprietà e la dignità di membro della famiglia imperiale, ma ebbe risparmiata la vita grazie a un generoso atto di clemenza di suo fratello l'imperatore, che la spedì in un convento. Il matrimonio con Niceforo durò ben 40 anni e dall'unione nacquero quattro figli. Anna impiegò tutto il proprio tempo libero nella stesura dell'Alessiade, una lunga cronaca della vita e del regno di suo padre Alessio.
- Anna Comnena was de oudste dochter van de Byzantijnse keizer Alexios Comnenos (1048-1118). Zij schreef een sterk persoonlijk gekleurde biografie van haar vader, en mag met met dit werk beschouwd worden als de eerste vrouwelijke geschiedschrijver.
- Anna Komnena var en bysantisk prinsesse og en av de første kjente kvinnelige historikere, samt poet. Hun skrev Alexiaden, et epos som lovpriser hennes far keiser Alexios I Komnenos gjerninger.
- Anna Komnena, autorka Aleksjady, dzieła opisującego panowanie jej ojca, cesarza Bizancjum Aleksego I Komnena. Pochodziła z bizantyńskiego rodu arystokratycznego Komnenów osiadłego w Azji Mniejszej, była pierworodną córką Aleksego Komnena, cesarza bizantyńskiego 1081-1118, oraz Ireny Dukeny. Urodziła się w czasie wojny jej ojca z Normanami. Poród odbył się w sali pałacowej zwanej Purpurą, przysługiwał jej więc tytuł księżniczki urodzonej w purpurze, tj. porphyrogennety.
- Ana Comnena, Άννα Κομνηνή ou Anna Komnēnē em grego, foi uma princesa bizantina, filha do imperador Aleixo I Comneno com Irene Ducaina. Tornou-se numa das primeiras mulheres historiadoras ao escrever a Alexíada, uma crónica sobre o reinado do seu pai, durante o qual ocorreu a Primeira Cruzada.
- Ana Comnena a fost o prinţesă bizantină, fiica împăratului Alexios I Comnen şi a Irinei Ducas. Este una dintre primele femei istoric cunoscute, scriind opera biografică Alexiada.
- Анна Комнина — византийская принцесса, старшая дочь императора Византии Алексея I Комнина и Ирины Дукены. Одна из первых женщин-историков.
- Anna Komnena, född 1 december 1083, död cirka 1150, var en bysantinsk prinsessa och en av de första kända kvinnliga historikerna, samt poet och krönikör. Hon var författare till Alexiaden, ett epos som lovsjunger hennes far kejsaren Alexios I Komnenos gärningar.
- А́нна Комніна́ — візантійська принцеса, старша дочка імператора Візантії Олексія I Комніна і Ірини Дукени. Одна з перших жінок-істориків.
- 安娜·科穆宁娜（Άννα Κομνηνή，1083年12月1日－1153年）是東羅馬帝國皇帝阿歷克塞一世的女兒，也是歐洲歷史上最早的女性歷史學家之一，她根據父親阿歷克塞一世的一生著有《阿歷克塞傳》（《Αλεξιάς》），這是研究拜占庭帝國歷史的重要史料之一。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
