| dbpedia-owl:abstract
|
- Andrew Dewey Kirk (May 28, 1898 – December 11, 1992) was a jazz saxophonist and tubist best known as a bandleader of the "Twelve Clouds of Joy," popular during the swing era. He started his musical career playing with George Morrison's band, but then went on to join Terrence Holder's Dark Clouds of Joy. In 1929 he was elected leader after Holder departed. Renaming themselves Twelve Clouds of Joy they set up in the Pla-Mor Ballroom on the junction of 32nd and Main in Kansas City and made their first recording for Brunswick Records that same year. Mary Lou Williams came in as pianist at the last moment, but she impressed Brunswick's Dave Kapp, so she became a regular member of the band. The pianist she replaced, Marion Jackson, did not take well to this but otherwise Kirk's band would be fairly stable with the incorporation of Williams. In 1942, Kirk and His Clouds of Joy recorded "Take It and Git", which on October 24, 1942, became the first single to hit number one on the Harlem Hit Parade, the predecessor to the Billboard R&B chart. In 1943, with June Richmond on vocals, he had a number 4 hit with "Hey Lawdy Mama".
- Andrew Dewey Kirk war ein US-amerikanischer Big-Band-Leader sowie Bassist.
- Andrew Dewey Kirk was een Amerikaanse jazz-saxofonist, tuba-speler en bigband-leider uit het swing-tijdperk. Hij is bekend als leider van de Twelve Clouds of Joy. Kirk groeide op in Denver, waar hij les kreeg van de vader van Paul Whiteman, Wilberforce Whiteman. Hij begon zijn muzikale loopbaan als bassaxofonist en tubaspeler bij de band van George Morrison. Daarna werd hij lid van Terrence Holder's Dark Clouds of Joy. In 1929 werd hij, na het vertrek van Holder, de nieuwe leider van deze groep. De band werd herdoopt in Twelve Clouds of Joy en speelde daarna in een ballroom in Kansas. Ook maakte het gezelschap dat jaar voor het eerst opnames voor Brunswick, met pianiste Mary Lou Williams. De pianiste, vrouw van Kirk's saxofonist John Williams, maakte indruk maakte en werd vanaf 1931 officieel lid van de band, waar ze tot 1942 zou spelen. Haar inbreng, composities en arrangementen, was zeer belangrijk voor het orkest en droeg mede bij aan zijn succes. Twelve Clouds of Joy was na de band van Bennie Moten de tweede groep uit Kansas die nationale bekendheid kreeg. Het orkest toerde regelmatig aan de west- en oostkust en had in 1936 een eerste grote hit met "Until the Real Thing Comes Along", met zang van Pha Terrell. Daarna volgden verschillende andere hits. Zo haalde "I Won't Tell You (I Love You)" in 1938 de eerste plaats en in 1940 kwam "Now I Lay Me Down to Dream" terecht op nummer 19. In 1942 nam Kirk en zijn groep "Take It and Git" op, dat in oktober de eerste nummer één werd in de nieuwe Harlem Hit Parade. In 1943 haalde de band de vierde plaats met de plaat "Hey Lawdy Mama", gezongen door June Richmond. Bij Twelve Clouds of Joy speelden voor korte of langere tijd bekende jazzmuzikanten, zoals de saxofonisten Ben Webster, Don Byas, Dick Wilson, Buddy Tate en Charlie Parker, en de trompettisten Fats Navarro en Harold Shorty Baker. In 1948 doekte Kirk het orkest op. Hij maakte daarna nog wel muziek: hij had in het begin van de jaren vijftig een band en in de jaren zeventig leidde hij af en toe een groep. Uiteindelijk zocht hij zijn fortuin buiten de muziek: hij werkte in het hotelmanagement en was actief in de onroerend goed-sector.
- Andrew Dewey Kirk était un saxophoniste américain connu pour diriger ses groupes. Ses instruments de prédilection étaient le saxophone basse et le tuba. Il commence sa carrière musicale avec le groupe de George Morrison puis rejoint les Dark CLouds of Joy de Terrence Holder. En 1929, il est élu leader du groupe après le départ de Holder. Le groupe prend alors le nom de Twelve Clouds of Joy. Ils ouvrent alors la Pla-Mor Ballroom au coin de Main Avenue et de la 32Modèle:E rue de Kansas City dans le Missouri et enregistrent la même année pour la première fois pour Brunswick Records. Mary Lou Williams est alors engagée comme pianiste en dernière minute mais impressionne Brunswick qui l'engage comme membre régulier du groupe. Le pianiste qu'elle a remplacé (Marion Jackson) n'a pas apprécié le geste, mais en dehors de cet événement le groupe est assez stable. La majeure partie de ses membres furent reconnus plus tard pour leurs carrières individuelles : Buddy Tate, Claude Williams, Pha Terrell le mari de Mary Lou à cette époque : John Williams (saxophone), Dick Wilson, Floyd Smith, Don Byas, Shorty Baker, Howard McGhee, Jimmy Forrest, Fats Navarro et même brièvement Charlie Parker. Le groupe était plus petit que la plupart des groupes de l'époque ce qui avait ses avantages et ses inconvénients... notamment en cas de défection cela pouvait entraîner plus de problèmes que dans des groupes plus grands. En 1941 le saxophoniste Dick Wilson décède et l'année suivante Mary Lou Williams commence sa carrière indépendante. Le groupe continue de se produire notamment grâce au chanteur populaire. En 1942, le groupe enregistre "Take It And Git" un franc succès, le 24 octobre 1942, c'est le premier single à monter en première place du Harlem Hit Parade qui deviendra ensuite le Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs. En 1948, Andy Kirk dissout le groupe mais continue dans la musique tout en devenant occasionnellement manager d'hôtel ou agent immobilier.
|
| rdfs:comment
|
- Andrew Dewey Kirk war ein US-amerikanischer Big-Band-Leader sowie Bassist.
- Andrew Dewey Kirk (May 28, 1898 – December 11, 1992) was a jazz saxophonist and tubist best known as a bandleader of the "Twelve Clouds of Joy," popular during the swing era. He started his musical career playing with George Morrison's band, but then went on to join Terrence Holder's Dark Clouds of Joy. In 1929 he was elected leader after Holder departed.
- Andrew Dewey Kirk was een Amerikaanse jazz-saxofonist, tuba-speler en bigband-leider uit het swing-tijdperk. Hij is bekend als leider van de Twelve Clouds of Joy. Kirk groeide op in Denver, waar hij les kreeg van de vader van Paul Whiteman, Wilberforce Whiteman. Hij begon zijn muzikale loopbaan als bassaxofonist en tubaspeler bij de band van George Morrison. Daarna werd hij lid van Terrence Holder's Dark Clouds of Joy.
- Andrew Dewey Kirk était un saxophoniste américain connu pour diriger ses groupes. Ses instruments de prédilection étaient le saxophone basse et le tuba. Il commence sa carrière musicale avec le groupe de George Morrison puis rejoint les Dark CLouds of Joy de Terrence Holder. En 1929, il est élu leader du groupe après le départ de Holder. Le groupe prend alors le nom de Twelve Clouds of Joy.
|
