Knyaz Andrey Mikhailovich Kurbsky (Russian: Андрей Михайлович Курбский; 1528–1583) was an intimate friend and then a leading political opponent of the Russian tsar Ivan the Terrible. His correspondence with the tsar is a unique source for the history of 16th-century Russia. In the Grand Duchy of Lithuania in the 16th century Prince Andrew Kurbsky dynasty Rurikovich was written in Polish in documents under the surname Krupski Coat of arms Levart (Lew II). Dmitri's son Prince Kurbsky (Krupski) from Orthodoxy converted to Catholicism. And he left progeny in Belarus.

Property Value
dbo:abstract
  • Andrei Michailowitsch Kurbski auch Andrei Fürst von Jaroslawl (russisch Андрей Михайлович Курбский; * 1528; † 1583) war ein russischer Fürst im Dienst des Zarentums Russland. Er entstammte der fürstlichen Rurikiden-Nebenlinie der Kurbskis. Er wurde auch unter dem Namen Krupski geführt und führte das "Lewart"-Wappen (Großfürstentum Litauen, Polen-Litauen). (de)
  • Le prince André Mikhailovich Kourbski (Андрей Михайлович Курбский en russe, 1528-mai 1583) fut un ami intime et un grand général du tsar Ivan le Terrible avant de devenir l'un de ses plus farouches opposants. Sa correspondance avec le tsar, après son exil en Pologne, est une source unique de l'histoire du XVIe siècle russe. Kourbski appartient à la famille des Riourikides et son nom vient du village de Kourba, près de Iaroslavl. Très tôt, il se fait reconnaître par son courage à l'occasion des campagnes annuelles d'Ivan IV contre le khanat de Kazan. En 1552, il commande l'aile droite de l'armée lors du siège de cette ville mais il est blessé pendant la bataille. En 1555, il écrase la rébellion des Oudmourtes. Il devient alors l'un des conseillers les plus écoutés du souverain qui le fait entrer dans la caste des boyards. En 1560, Ivan IV, désirant reculer ses frontières jusqu'à la mer Baltique, déclare la guerre contre la Livonie. André Kourbski commande les troupes qui s'emparent de Fellin, mais c'est déjà la fin de leur amitié. En 1564, il fuit la Russie et s'exile en Lituanie. Dans sa future correspondance avec le tsar, il lui reproche de réprimer injustement les boyards et d'opprimer les paysans polonais. De son côté, Ivan l'accuse de trahison et de déloyauté. Il aurait tenté, selon lui, de faire de Iaroslavl une principauté indépendante. Il aurait aussi tenté de séduire son épouse, la tsarine Anastasia Romanovna Zakharine puis de l'avoir empoisonnée. La même année, le prince Kourbski conduit une armée contre la Russie. Comme récompense, le roi polonais lui donne la ville de Kovel, en Volhynie. Il y habite jusqu'à sa mort, y défendant la foi orthodoxe de ses sujets polonais. (fr)
  • Knyaz Andrey Mikhailovich Kurbsky (Russian: Андрей Михайлович Курбский; 1528–1583) was an intimate friend and then a leading political opponent of the Russian tsar Ivan the Terrible. His correspondence with the tsar is a unique source for the history of 16th-century Russia. In the Grand Duchy of Lithuania in the 16th century Prince Andrew Kurbsky dynasty Rurikovich was written in Polish in documents under the surname Krupski Coat of arms Levart (Lew II). Kurbsky belonged to a family of Rurikid princes, which got its name from the town of Kurba near Yaroslavl. At an early age, he gained renown for the courage displayed in the annual campaigns against Kazan. During the decisive siege of Kazan he commanded the right flank of the Russian army and was wounded. Two years later, he defeated the Udmurt rebels and became a boyar. At that time, Kurbsky became one of the closest associates and advisors to the Tsar. During the Livonian War, Kurbsky led the Russian troops against the fortress of Dorpat (today Tartu, Estonia), and was victorious. After Ivan failed to renew his commission, Kurbsky defected to Lithuania on April 30, 1564, citing impending repressions as his reason. Later the same year he led a Polish-Lithuanian army against Russia and devastated the region of Velikie Luki. As a reward, Sigismund II August, king of the Polish-Lithuanian Commonwealth, gave him the town of Kovel in Volhynia (Ukraine), where he lived peacefully, defending his Orthodox subjects from Polish encroachments. Kurbsky thus became the first Russian political emigre. Kurbsky is best remembered for a series of vitriolic letters he exchanged with the Tsar between 1564 and 1579. In 1573, he wrote a political pamphlet, which voiced the former independent princeling's disapproval of Ivan's slide towards absolutism. In his writings, Kurbsky blames the tsar for a number of pathologically cruel crimes, but historians still disagree as to whether his claims should be given credit. Kurbsky's language is remarkable for abundance of foreign loans, especially from Latin, which he had mastered in emigration. Prince Kurbsky often supported the opposition to the regime. Grandson of Semyon Ivanovich Kurbsky was married to the daughter of a disgraced Prince Andrew of the Uglich. Kurbsky support in the struggle for the throne, not Vasily III, and grandson, Dmitri, even more than earned the dislike of Moscow's rulers. Dmitri's son Prince Kurbsky (Krupski) from Orthodoxy converted to Catholicism. And he left progeny in Belarus. A dramatized account of his life, in which he is depicted as the second most powerful aristocrat in Russia, only after the Tsar, who is constantly put under pressure by boyars that want to make him revolt against the imperial authority at Moscow, can be found in the epic work of Soviet film director Sergei Eisenstein, Ivan the Terrible. (en)
  • Fu amico intimo ed in seguito oppositore politico dello zar russo Ivan il Terribile. La sua corrispondenza con lo zar rappresenta una fonte unica per la descrizione della storia russa nel XVI secolo. Kurbskij apparteneva ad una famiglia di principi rurichidi, che presero il nome dal villaggio di Kurba vicino ad Jaroslavl'. Subito si fece notare per il coraggio dimostrato nelle campagne annuali contro Kazan'. Durante la sconfitta definitiva di Kazan' egli comandò l'ala destra dell'esercito russo e venne ferito. Due anni dopo, sconfisse i ribelli udmurti e divenne un boiardo. Da quel momento Kurbskij divenne uno dei consiglieri ed amici più vicini allo zar. Durante la guerra in Livonia Kurbskij guidò le truppe russe contro la fortezza di Jur'ev (oggi Tartu), che conquistò. Ivan non riuscì a rinnovargli la commissione e Kurbskij defezionò in Lituania il 30 aprile 1564, citando repressioni imminenti come ragione. Alcuni mesi dopo guidò un esercito polacco contro la Moscovia. Kurbskij è meglio ricordato per una serie di lettere al vetriolo che si scambiò con lo zar tra il 1564 ed il 1579. Nel 1573 scrisse un pamphlet politico, in cui diede voce al suo disappunto per il cambiamento della politica di Ivan verso l'assolutismo. Nei suoi scritti Kurbskij incolpa lo zar di un numero di crimini crudeli, ma gli storici non sono d'accordo su quanto di veritiero ci sia nelle accuse di Kurbskij. La lingua di Kurbskij è notabile per l'abbondanza di prestiti stranieri, specialmente dal latino, che imparò quando abbandonò la Moscovia. (it)
  • Kniaz Andrey Mikhailovich Kurbsky (en ruso: Андрей Михайлович Курбский; 1528–1583) fue el amigo íntimo y después el principal rival político del zar ruso Ivan el Terrible. Su correspondencia con el zar es una fuente única para la historia de Rusia del siglo XVI. En el Gran Ducado de Lituania en el siglo XVI, el Príncipe Andrew Kurbsky de la dinastía Rurikovich fue escrito en documentos polacos, bajo el apellido Krupski Escudo de armas Levart (Lew II). Kurbsky perteneció a la familia de los príncipes Rúrikovich, el cual conseguió su nombre de la ciudad de Kurba, cercano a Yaroslavl. A temprana edad, obtuvo renombre por el valor mostrado en las Guerras rusos-kazanesas contra Kazán. Durante el asedio decisivo de Kazán, comandó el flanco occidental del ejército ruso y fue herido. Dos años más tarde, derrotó a los rebeldes Udmurto y se convirtió en un boyardo. En aquel tiempo, Kurbsky se convirtió en uno de los mas cercanos colaboradores y asesores del zar. Durante la Guerra Livona, Kurbsky dirigió las tropas rusas contra la fortaleza de Dorpat (hoy Tartu, Estonia), y salió victorioso. Después de que Ivan fallara en renovar su comisión, Kurbsky desertó a Lituania el 30 de abril de 1564, mencionando la Opríchnina como su razón. Más tarde en el mismo año, lideró un ejército polaco-lituano contra Rusia y devastó la región de Velíkiye Luki. Como recompensa, Segismundo II Augusto, rey de la República de las Dos Naciones, le entregó la ciudad de Kovel en Volinia (Ucrania), donde vivió pacíficamente, defendiendo sus subditos ortodoxos de la invasión de Polonia. Así se convirtió en el primer político, proveniente de Rusia. Kurbsky es mejor recordado para una serie de vitriolicas cartas intercambiadas con el zar entre 1564 y 1579. En 1573, escribió un panfleto político, el cual manifestaba los primeros príncipios independientes de desaprobación del deslizamiento de Ivan hacia el absolutismo. En sus escrituras, Kurbsky culpa al zar por una serie de crímenes patológicamente crueles, pero los historiadores todavía discuten sobre si sus afirmaciones se debe dar crédito. Su lenguaje es notable por la abundancia de préstamos extranjeros, especialmente del latín, el cual dominó en la emigración. A menudo Kurbsky apoyaba la oposición al régimen. Siendo nieto de Semyon Ivanovich Kurbsky, fue casado con la hija del deshonrado príncipe Andrew del Úglich. Kurbsky apoyó en la lucha por el trono, no Basilio III, y su nieto, Dmitri, aún más ganando el disgusto de los gobernantes de Moscú. El hijo de Dmitri, príncipe Kurbsky (Krupski) de la ortodoxia se convirtió al catolicismo. Y dejó descendencia en Bielorrusia. Un hecho dramático de su vida, en el cual es descrito como el segundo aristocrata más poderos de Rusia, sólo después del zar, quién es constantemente puesto bajo presión por los boyardos que buscaban una rebelión en contra de la autoridad imperial en Moscú, puede ser encontrado en la obra épica del director cinematográfico soviético Sergéi Eisenstein, Ivan el Terrible. (es)
  • Vorst Andrej Michailovitsj Koerbski (Russisch: Андрей Михайлович Курбский) (1528-1583) was een afstammeling van de Ruriken en behoorde daardoor tot de oude adel in het grootvorstendom Moskou. De naam Koerbski is ontleend aan het plaatsje Koerba in de buurt van Jaroslavl. Koerbski was een succesvol legeraanvoerder in de Lijflandse Oorlog (1558-1583), maar deserteerde op 30 april 1564 vanuit Dorpat (het huidige Tartu) naar Litouwen en trad in dienst van de Poolse koning Sigismund II. De aanleiding hiervoor was de oprichting van Ivan IV's opritsjnina's, die gericht waren de macht van de lokale vorsten aan banden te leggen. In ballingschap onderhield hij een briefwisseling met tsaar Ivan IV waarin hij deze zijn despotisme verweet. Daarnaast schreef hij de Geschiedenis van de grootvorst van Moskou. Zijn geschriften worden beschouwd als een belangrijke bron voor de Russische geschiedenis in de 16e eeuw. Door zijn vijandschap tegenover Ivan IV had hij een belangrijke invloed op diens negatieve imago in de geschiedschrijving. (nl)
  • アンドレイ・ミハイロヴィチ・クルプスキー(ロシア語:Андрей Михайлович Курбский, 1528年 - 1583年)は、モスクワ・ロシアの貴族、公。ツァーリ・イヴァン4世雷帝の親友であったが、後に雷帝の敵対者となった。クルプスキーと雷帝の交わした書簡は、16世紀のロシア史に関する興味深い史料を提供している。 (ja)
  • Andrzej Michajłowicz Kurbski, Andrzej Krupski (ros. Андрей Михайлович Курбский; 1528-1583) – dowódca wojskowy, polityk, jeden z najbliższych współpracowników cara Iwana IV Groźnego. Pochodził z dynastii Rurykowiczów Jarosławskich, dlatego nazywany Kurbski-Jarosławski. Wsławił się w czasie zdobywania Kazania w 1552, zyskując nieograniczone zaufanie Iwana IV. W 1556 wliczony został w poczet bojarów. W czasie wojny inflanckiej dowodził w 1560 wyprawą na Felin i zwycięskim oblężeniem twierdzy w Dorpacie. 19 sierpnia 1562 został pobity przez wojska polskie starosty różańskiego Stanisława Leśniowolskiego w bitwie pod Newlem. W 1564 po klęsce wojsk rosyjskich w bitwie pod Czaśnikami i zesłaniu do Dorpatu postanowił zmienić front i 30 kwietnia 1564 przeszedł na stronę Polski i Litwy. Poświęcił przy tym matkę, żonę i 9-letniego syna, których Iwan Groźny rozkazał stracić. W latach 1564-1579 wymieniał listy z carem, korespondencja ta stanowi wyjątkowy przykład sztuki epistolograficznej, gdy były poddany, korzystając z azylu, prosto w oczy oskarża swojego cara samodzierżcę. W 1565 stanął na czele zagonu Tatarów litewskich, którzy spustoszyli Rosję. W dowód jego zasług wojennych król Zygmunt II August nadał mu liczne wsie i dobra na Wołyniu. Zbliżył się do Konstantego Ostrogskiego, widząc w nim obrońcę prawosławia w Rzeczypospolitej. Pod koniec życia dokonał wielu przekładów z pism Ojców Kościoła z łaciny na język cerkiewnosłowiański. Został pochowany w monasterze Trójcy Świętej w Werbce k. Kowla, którego przełożony był jego spowiednikiem. Grób, podobnie jak zabudowania klasztoru, nie przetrwał do naszych czasów. (pl)
  • В Википедии есть статьи о других людях с фамилиями: Курбский и Крупский Князь Андрей Михайлович Курбский (древн. русс.: Андрѣй Михайловичь Коурбьской, в прижизненных русских источниках — Курбской, в польских — Курпский, также — Ярославский, 1528, Великое княжество Московское — май 1583, Миляновичи, Волынское воеводство, Речь Посполитая) — русский полководец, политик, писатель, переводчик и меценат, ближайший приближённый Ивана Грозного. Происходил из смоленско-ярославской ветви Рюрикова дома, той его части, что владела селом Курба на Ярославщине. В 1564 г. в разгар Ливонской войны получил известие о предстоящей опале, бежал и поселился в Великом княжестве Литовском. Из Литвы вёл с русским царём знаменитую переписку. (ru)
dbo:birthDate
  • 1528-1-1
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • 1583-5-1
dbo:deathPlace
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 2473843 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 705585317 (xsd:integer)
dct:description
  • Russian letter writer (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Andrei Michailowitsch Kurbski auch Andrei Fürst von Jaroslawl (russisch Андрей Михайлович Курбский; * 1528; † 1583) war ein russischer Fürst im Dienst des Zarentums Russland. Er entstammte der fürstlichen Rurikiden-Nebenlinie der Kurbskis. Er wurde auch unter dem Namen Krupski geführt und führte das "Lewart"-Wappen (Großfürstentum Litauen, Polen-Litauen). (de)
  • アンドレイ・ミハイロヴィチ・クルプスキー(ロシア語:Андрей Михайлович Курбский, 1528年 - 1583年)は、モスクワ・ロシアの貴族、公。ツァーリ・イヴァン4世雷帝の親友であったが、後に雷帝の敵対者となった。クルプスキーと雷帝の交わした書簡は、16世紀のロシア史に関する興味深い史料を提供している。 (ja)
  • В Википедии есть статьи о других людях с фамилиями: Курбский и Крупский Князь Андрей Михайлович Курбский (древн. русс.: Андрѣй Михайловичь Коурбьской, в прижизненных русских источниках — Курбской, в польских — Курпский, также — Ярославский, 1528, Великое княжество Московское — май 1583, Миляновичи, Волынское воеводство, Речь Посполитая) — русский полководец, политик, писатель, переводчик и меценат, ближайший приближённый Ивана Грозного. Происходил из смоленско-ярославской ветви Рюрикова дома, той его части, что владела селом Курба на Ярославщине. В 1564 г. в разгар Ливонской войны получил известие о предстоящей опале, бежал и поселился в Великом княжестве Литовском. Из Литвы вёл с русским царём знаменитую переписку. (ru)
  • Knyaz Andrey Mikhailovich Kurbsky (Russian: Андрей Михайлович Курбский; 1528–1583) was an intimate friend and then a leading political opponent of the Russian tsar Ivan the Terrible. His correspondence with the tsar is a unique source for the history of 16th-century Russia. In the Grand Duchy of Lithuania in the 16th century Prince Andrew Kurbsky dynasty Rurikovich was written in Polish in documents under the surname Krupski Coat of arms Levart (Lew II). Dmitri's son Prince Kurbsky (Krupski) from Orthodoxy converted to Catholicism. And he left progeny in Belarus. (en)
  • Fu amico intimo ed in seguito oppositore politico dello zar russo Ivan il Terribile. La sua corrispondenza con lo zar rappresenta una fonte unica per la descrizione della storia russa nel XVI secolo. Kurbskij apparteneva ad una famiglia di principi rurichidi, che presero il nome dal villaggio di Kurba vicino ad Jaroslavl'. Subito si fece notare per il coraggio dimostrato nelle campagne annuali contro Kazan'. Durante la sconfitta definitiva di Kazan' egli comandò l'ala destra dell'esercito russo e venne ferito. Due anni dopo, sconfisse i ribelli udmurti e divenne un boiardo. Da quel momento Kurbskij divenne uno dei consiglieri ed amici più vicini allo zar. (it)
  • Le prince André Mikhailovich Kourbski (Андрей Михайлович Курбский en russe, 1528-mai 1583) fut un ami intime et un grand général du tsar Ivan le Terrible avant de devenir l'un de ses plus farouches opposants. Sa correspondance avec le tsar, après son exil en Pologne, est une source unique de l'histoire du XVIe siècle russe. La même année, le prince Kourbski conduit une armée contre la Russie. Comme récompense, le roi polonais lui donne la ville de Kovel, en Volhynie. Il y habite jusqu'à sa mort, y défendant la foi orthodoxe de ses sujets polonais. (fr)
  • Kniaz Andrey Mikhailovich Kurbsky (en ruso: Андрей Михайлович Курбский; 1528–1583) fue el amigo íntimo y después el principal rival político del zar ruso Ivan el Terrible. Su correspondencia con el zar es una fuente única para la historia de Rusia del siglo XVI. En el Gran Ducado de Lituania en el siglo XVI, el Príncipe Andrew Kurbsky de la dinastía Rurikovich fue escrito en documentos polacos, bajo el apellido Krupski Escudo de armas Levart (Lew II). El hijo de Dmitri, príncipe Kurbsky (Krupski) de la ortodoxia se convirtió al catolicismo. Y dejó descendencia en Bielorrusia. (es)
  • Vorst Andrej Michailovitsj Koerbski (Russisch: Андрей Михайлович Курбский) (1528-1583) was een afstammeling van de Ruriken en behoorde daardoor tot de oude adel in het grootvorstendom Moskou. De naam Koerbski is ontleend aan het plaatsje Koerba in de buurt van Jaroslavl. (nl)
  • Andrzej Michajłowicz Kurbski, Andrzej Krupski (ros. Андрей Михайлович Курбский; 1528-1583) – dowódca wojskowy, polityk, jeden z najbliższych współpracowników cara Iwana IV Groźnego. Pochodził z dynastii Rurykowiczów Jarosławskich, dlatego nazywany Kurbski-Jarosławski. Wsławił się w czasie zdobywania Kazania w 1552, zyskując nieograniczone zaufanie Iwana IV. W 1556 wliczony został w poczet bojarów. W czasie wojny inflanckiej dowodził w 1560 wyprawą na Felin i zwycięskim oblężeniem twierdzy w Dorpacie. 19 sierpnia 1562 został pobity przez wojska polskie starosty różańskiego Stanisława Leśniowolskiego w bitwie pod Newlem. W 1564 po klęsce wojsk rosyjskich w bitwie pod Czaśnikami i zesłaniu do Dorpatu postanowił zmienić front i 30 kwietnia 1564 przeszedł na stronę Polski i Litwy. Poświęcił prz (pl)
rdfs:label
  • Andrei Michailowitsch Kurbski (de)
  • Andrey Kurbsky (en)
  • Andréi Kurbski (es)
  • André Kourbski (fr)
  • Andrej Michajlovič Kurbskij (it)
  • アンドレイ・クルプスキー (ja)
  • Andrej Koerbski (nl)
  • Andrzej Kurbski (pl)
  • Курбский, Андрей Михайлович (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Andrzej (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Andrey Kurbsky (en)
is dbo:commander of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of