Andrew II the Jerosolimitan (c. 1177 – 21 September, 1235), King of Hungary(1205-1235). He was the younger son of King Béla III of Hungary, who invested him with the government of the Principality of Halych. However, the boyars of Halych rebelled against his rule and expelled the Hungarian troops. Following their father's death, Andrew continuously conspired against his brother, King Emeric of Hungary who had to grant him the government of Croatia and Dalmatia.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:_1
  • 1. Andrew II of Hungary
dbpprop:_10
dbpprop:_11
  • 11. Ljubava Dmitrijevna
dbpprop:_12
  • 12. Henri de Châtillon
dbpprop:_13
  • 13. Ermengarde de Montjay
dbpprop:_14
dbpprop:_15
dbpprop:_16
dbpprop:_17
dbpprop:_18
  • 18. Duke Uroš I of Raška
dbpprop:_19
  • 19. Anna
dbpprop:_2
dbpprop:_20
dbpprop:_21
dbpprop:_22
  • 22. Dmitrij Zavidich
dbpprop:_24
  • 24. Gaucher de Châtillon
dbpprop:_26
  • 26. Aubry de Montjay
dbpprop:_28
dbpprop:_29
dbpprop:_3
dbpprop:_30
dbpprop:_31
dbpprop:_4
dbpprop:_5
dbpprop:_6
dbpprop:_7
dbpprop:_8
dbpprop:_9
dbpprop:abstract
  • Andrew II the Jerosolimitan (c. 1177 – 21 September, 1235), King of Hungary(1205-1235). He was the younger son of King Béla III of Hungary, who invested him with the government of the Principality of Halych. However, the boyars of Halych rebelled against his rule and expelled the Hungarian troops. Following their father's death, Andrew continuously conspired against his brother, King Emeric of Hungary who had to grant him the government of Croatia and Dalmatia. When his brother and his infant son died, Andrew ascended the throne and started to grant royal domains to his partisans. He participated in the Fifth Crusade but he could not achieve any major military success. He was obliged to issue the Golden Bull confirming the privileges of the noblemen of Hungary and later he was also obliged to confirm the special privileges of the clergy. During his long reign, he had several quarrels with his sons.
  • Andreas II. von Ungarn, ungarisch II. András, kroatisch Andrija II. , aus dem Geschlecht der Arpaden war 1205–1235 König von Ungarn. Sein Vater war Béla III.
  • Andreu II d'Hongria (en hongarès II. Anras), rei d'Hongria i de Croàcia entre 1205 i 1235 i del Regne de Galitzia i Lodomeria. Pertanyia a la Dinastia Árpád.
  • Ondřej II. (maďarsky II. András nebo II. Endre) byl v letech 1205 až 1235 uherským králem.
  • Andrés II de Hungría, llamado el Hierosolimitano (II. András / II. Endre en húngaro, Ondrej en eslovaco, Andrija I en croata), rey de Hungría y de Croacia entre 1205 y 1235 y del reino de Galitzia y Lodomeria. Perteneciente a la dinastía de los Árpádes, era hijo de Bela III y de Inés de Chatillón.
  • Andrés II de Hungría, llamado el Hierosolimitano (András o Endre en húngaro, Ondrej en eslovaco, Andrija I en croata), rey de Hungría y de Croacia entre 1205 y 1235 y del reino de Galitzia y Lodomeria. Perteneciente a la dinastía de los Árpádes, era hijo de Bela III y de Inés de Chatillón. Pese a la rebelión llevada a cabo contra de su hermano Emerico, éste le designó para ocupar la regencia tras su muerte durante la minoría de edad de su sobrino Ladislao. Tras la muerte de su sobrino Ladislao III en 1205 accedió al trono de Hungría. Pocos reinados han sido tan perjudiciales en la historia húngara como el de Andrés II. Valeroso, emprendedor y piadoso, todas estas cualidades fueron arruinadas por naturaleza temeraria que hacía que nunca pensara en el futuro. Declaró en un decreto que la generosidad de un rey debía ser ilimitada y siguió este principio durante su reinado. Dio dinero, villas, dominios, condados enteros, hasta que empobreció el tesoro y la corona dependió por primera vez en la historia húngara de la gran nobleza. En todos los asuntos de gobierno fue igualmente temerario y descuidado. Fue el responsable directo de los comienzos de la anarquía feudal que condujo a la extinción de la dinastía de los Árpádes al final del siglo XIII. En 1213, tras la muerte de su esposa Gertrudis de Merania, tuvo que intervenir en Galicia. En 1217 el Papa Honorio III le instó a liderar la Quinta Cruzada a Tierra Santa, de ahí su apodo. Tomó parte en ella pensando en que así podría ser elegido emperador de Constantinopla. La Cruzada no fue popular en Hungría, pero Andrés logró reunir a 15.000 hombres que llevó a Venecia. Para poder financiar la cruzada tuvo que situar en importantes cargos económicos a musulmanes de negocios. Debido a esto fue acusado de dar el reino a los musulmanes. Tras lograr apaciguar las quejas de los húngaros en Zadar, dos terceras partes de los cruzados fueron embarcados hacia San Juan de Acre. El reino de Jerusalén era en aquel tiempo una estrecha franja costera de unos 1036 km de extensión, y tras una batalla con los turcos en el río Jordán en 10 de noviembre de 1217 e infructuosos asaltos al Monte Tabor y a fortalezas en el Líbano, Andrés empezó el regreso a Hungría el 18 de enero de 1218 a través de Antioquía, Konya, Constantinopla y Bulgaria. A su retorno en 1222, se encontró con el ascenso de los barones y la pequeña nobleza le obligó a suscribir la Bula de Oro, documento fundamental de la historia húngara. Invitó a su reino a los caballeros de la Orden Teutónica y les ofreció tierras en Transilvania para defender las fronteras de los cumanos nómadas. Sin embargo, tuvo que expulsarlos en 1225 debido a que intentaron organizar un principado independiente. Su último gran éxito fue la derrota de la invasión de Federico II de Austria en 1234.
  • Andreas II oli Unkarin kuningas vuosina 1205–1235. Andreas II vahvisti 1222 kultaisella bullalla aateliston oikeuden päättää valtiopäivillä maan asioista. Hän johti epäonnistuneen viidennen ristiretken Lähi-itään.
  • André II Árpád, roi de Hongrie, de la dynastie d'Arpad. Il anima la V croisade en 1217. Il s'est autoproclamé roi de Galicie-Volhynie (en latin rex Galiciae et Lodomeriae).
  • II. András (Endre) Magyarország uralkodója volt 1205 és 1235 között. Ő volt a tizennyolcadik Árpád-házi uralkodó. Regnálása a magyar történelem egyik legnevezetesebb időszaka. Nemcsak azért, mert András igen energikus külpolitikában az egész Balkán-félszigetet behálózta, és több szomszédos területet is meghódított, hanem mert a belpolitikában olyan bullát adott ki, amely kisebb-nagyobb változtatásokkal egészen 1949-ig fennmaradhatott.
  • アンドラーシュ2世（ハンガリー語:II András, 1177年 - 1235年10月21日）は、ハンガリー王国アールパード朝の国王（在位：1205年 - 1235年）。ベーラ3世の子。エンドレ2世（II Endre）とも呼ばれる。 1196年、父・ベーラ3世の死後、長兄のイムレ1世が後を継いだことを不服として反乱を起こし、その結果、父の時代に最盛期を迎えたハンガリーの国力を大きく衰退させてしまうこととなった。兄との王位継承争いには敗れたが、1204年に兄が死去してその子ラースロー3世が即位すると、翌年にはその王位を奪って即位した。 即位後はロシア方面へ勢力を拡大すべく、何度も遠征を行なったが、全て失敗に終わった。1217年からの第5次十字軍に参加したときは、ヴェネツィア共和国と対立して支配下にあったザラ市を奪われたうえ、彼自身の統率のまずさから軍を敗退させるという無様さであったといわれている。 しかも、このように連年にわたって戦争を行なった結果、ハンガリーの財政は多大な軍費による出費から大きく逼迫することとなり、アンドラーシュ2世は財政再建のために国民は勿論のこと、貴族層に対しても重税を課すことで解決しようとした。しかし貴族層がアンドラーシュ2世の政策に猛反発した結果、1222年にアンドラーシュ2世は貴族の免税特権や武力抵抗権を認可する金印勅書を発布することを余儀なくされ、かえってハンガリー王権の弱体化と貴族層の権力拡大を招く結果となってしまった。 また、アンドラーシュ2世は別の財政再建政策として、ユダヤ教徒の銀行業者を重用するなどしたが、これが原因で1232年にローマ教皇から破門されるという有様であった（以前、兄が教皇の命で異教徒討伐に向かっている最中に対して反乱を起こしていたため、以前から教皇サイドから不信を持たれていた）。 ハンガリーに最盛期をもたらした父ベーラ3世と違って、あまりにも暗愚なアンドラーシュ2世がハンガリー王となったことは、ハンガリーに大きな混乱と衰退を招くこととなったのである。 さらにアンドラーシュ2世の無力さを証明する逸話として、1213年に王妃ゲルトルードをハンガリーの有力貴族の1人であったバーンク・バーンに殺害されたが、アンドラーシュ2世はバーンク・バーンの勢力を恐れて、処罰することができなかったとまで言われている。
  • Andreas II was koning van Hongarije van 1205 tot 1235 en was een lid van het huis van Árpád. Hij was de zoon van Béla III van Hongarije en stiet zijn neefje Ladislaus III van Hongarije van de troon. Al in 1197 had hij geprobeerd de macht over te nemen van zijn broer Emmerik van Hongarije maar werd verslagen, waarop Paus Innocentius III hem in 1200 weer hertog liet maken. Als koning was Andreas zo zwak dat hij de politiek van zijn broer moest voortzetten om de adel door schenkingen aan zich te verplichten. De staatsmacht werd hierdoor geheel uitgehold. In 1217 deed Andreas op bevel van Paus Honorius III mee aan de mislukte Vijfde Kruistocht. Bij thuiskomst dwongen de edelen hem in 1222 een Gouden Bul af, die de al lang bestaande feitelijke machtsverhoudingen nu ook formeel vastlegde. In 1234 sloeg hij een invasie door Oostenrijk af. Anders dan zijn sluwe broer was Andreas erg naïef en suggestibel; heel zijn leven lang bleek hij een gemakkelijk slachtoffer voor manipulatie. Andreas huwde drie maal. Uit zijn huwelijk met Gertrudis van Meranië, die door edelen vermoord werd, had hij de volgende kinderen: Maria van Hongarije (1203-1221), die huwde met tsaar Ivan Asen II van Bulgarije Béla IV van Hongarije (1206-1270) H. Elisabeth van Hongarije (1207-1231) Kálmán, hertog van Kroatië (1208-1241) Andreas, koning van Galicië (1210-1234) Uit zijn huwelijk met Yolande van Courtenay had hij één dochter: Yolande (1215-1251), die huwde met Jacobus I van Aragón Uit zijn derde huwelijk met Beatrice d'Este werd een zoon postuum geboren: Stefanus (István) Posthumus (1236-1271), hertog van Slavonië, de vader van koning Andreas III van Hongarije.
  • Andrzej II -, król Węgier i od 1206 król halicko-włodzimierski (łac. rex Galiciae et Lodomeriae). Młodszy syn Beli III i Agnieszki de Châtillon. Młodszy brat Emeryka Arpadowicza. W latach 1217-1218 brał udział w krucjacie w obronie Akki. W 1225 roku wygnał z kraju Krzyżaków po tym, gdy złamali oni jeden z warunków przyznania im ziemi na terenie Węgier w Siedmiogrodzie. Zorientował się on, iż Krzyżacy bardziej zainteresowani są stworzeniem u niego własnego, odrębnego państwa niż walką z pogańskimi Połowcami. Węgrzy nie byli zadowoleni z rządów króla, dlatego władca, chcąc pozyskać rycerstwo i możnych, wydał w 1222 Złotą bullę - przywilej zwalniający ich z podatków, a także gwarantujący im nietykalność osobistą, prawo wyboru urzędników ziemskich oraz kontrolę rządów przez sejm zwoływany raz do roku. Obiecał też nie rozdawać lenn i urzędów obcym.
  • André II da Hungria foi rei da Hungria entre 1205 e 1235, sucedeu ao seu sobrinho, Ladislau III. Em 1217 partiu para a Terra Santa para participar da Quinta Cruzada. O seu reinado assistiu ao enfraquecimento do poder real e o fortalecimento dos senhores feudais húngaros, processo consolidado através da Aranybulla ("bula de ouro", versão local da Magna Carta, 1222).
  • Andrei al II-lea (în limba maghiară Endre sau András; n. ~1175 – d. 26 octombrie 1235), din dinastia arpadiană, fiul lui Béla al III-lea şi al Anei de Chatillon. Rege al Ungariei între 1205 -1235. Frate cu regele Emeric (Imre) al Ungariei (1196-1204) şi cu Margareta, împărăteasa Bizanţului, soţia lui Isaac al II-lea Angelos (1185-1195 şi 1203-1204). Atât pe plan intern cât şi extern, Andrei al II-lea a dus o politică ambiţioasă, dar incoerentă. Sub influenţa primei soţii Gertrud, contesă de Merania, şi, poate, a fiicei sale Elisabeta, devenită ulterior contesă de Turingia, Andrei al II-lea a colonizat în anul 1211 în Ţara Bârsei Ordinul cavalerilor teutoni, pe care apoi l-a alungat în anul 1225, după confruntări armate. Politica de apropiere faţă de Imperiul Romano-German şi numirea în importante demnităţi laice şi clericale ale Regatului Ungariei a unor rude apropiate ale primei sale soţii, cum este cazul episcopului Berthold de Kalocsa, numit în funcţia de voievod al Transilvaniei, au determinat în anul 1213 o revolta a marii nobilimi, soldată cu uciderea Gertrudei. În anul 1215 s-a căsătorit cu Iolanda, contesa de Courtenay, fiica viitorului împărat latin, Petru de Courtenay. Câţiva ani mai târziu, între 1217 şi 1218, a participat la Cruciada a V-a, fără a obţine însă roadele politice scontate, respectiv râvnita coroană a Imperiului Latin de Costantinopol. Constrâns de opoziţia crescândă faţă de politica sa internă, Andrei a fost nevoit să accepte în anul 1223 ratificarea Bulei de Aur, cea mai veche constituţie a Ungariei, prin care au fost consolidate drepturile marilor magnaţi. În anul 1224 a sancţionat prin aşa-numitul Andreanum drepturile şi privilegiile coloniştilor germani din sudul Transilvaniei. A fost înmormântat în mănăstirea cisterciană Igriş, ctitoria părinţilor săi.
  • Файл:Andreas Getrude Ungarn. jpg Король Венгрии Андраш II с королевой Гертрудой Андраш II — король Венгрии из династии Арпадов, правивший с 7 мая 1205 по 21 сентября 1235. Сын Белы III, Андраш II пытался свергнуть старшего брата Имре, вступившего на престол в 1196, вследствие чего братья неоднократно вели войны. После смерти своего брата он короткое время управлял страной от имени своего племянника Ласло (Ладислава), и только после смерти последнего в 1205, вступил на престол. Допущенные им многие злоупотребления, например, чрезмерное покровительство иностранцам, особенно родственникам королевы Гертруды, были причиной нескольких народных восстаний, во время которых сама королева была убита, что повлекло за собой жестокую месть Андраша, выразившуюся в массовых убийствах крестьян. Среди этих беспорядков король по наставлению папы Гонория III предпринял неудачный Пятый крестовый поход, рассчитывая заполучить трон императора Латинской империи. Несмотря на очевидную непопулярность королевской идеи в Венгрии, он сумел собрать армию из 15 000 крестоносцев, только 1/3 из которых отправилась из Задара в поход в защиту Иерусалимского королевства, теснимого мусульманами. После сокрушительного поражения от турок-сельджуков на реке Иордан в ноябре 1217 и неудачных попыток занять ряд крепостей в Ливане в 1218 Андраш вернулся в свою истощённую и разорённую страну через Антиохию, Иконий, Константинополь и Болгарию. Вскоре начались раздоры между королём и его старшим сыном Белой IV. Свидетельством компромисса между королевской властью, с одной стороны, и крупными землевладельцами и дворянством в целом, с другой, стал знаменитый аналог Великой хартии вольностей, изданной в Англии в 1215, — Золотая булла 1222, установившая неприкосновенность привилегий магнатов и ставшая по сути основным законом Венгрии. Наконец, Австрия и папа римский сумели добиться от отца с сыном примирения. Андраш имел шестеро детей, причём пятерых — от первой жены Гертруды. Среди них был и принц Андраш (Андрей), в 1227-1233 занимавший галицкий трон. В 1235 Андраш вступил в третий брак, с Беатрисой д'Эсте, но умер уже в следующем году. Его вдова возвратилась в Италию, где она родила Стефана Постума, который впоследствии, женившись на венецианке, стал отцом Андраша III.
  • Andreas II, (Endre II) född 1175, död 1235, var kung av Ungern 1205-1235. Son till Bela III av Ungern.
  • Андрій II (Андраш II, Ендре II; *біля 1175—1177 — ↑1235) — угорський король (1205—1235) з династії Арпадів. Вступив на престол після тривалої боротьби зі своїм братом Імре (1196—1204). Після смерті Романа Мстиславича у 1205 році намагався захопити владу у Галицько-Волинській державі. Прийняв титул «короля Галичини і Волині». В 1214 році у Спиші уклав з краківським князем Лешком Білим угоду про поділ галицько-волинських земель між Угорщиною і Польщею, гарантом якої ставав шлюб між сином Андрія II Коломаном і дочкою Лєшка — Соломонією (Соломеєю). Син Андрія II Коломан в 1214-1219 займав галицький престол. В 1219-1227 вів боротьбу з галицьким князем Мстиславом Удатним. У 1228-1233, намагаючись закріпити за своїм сином Андрієм Андрієвичем Галичину, воював з Данилом Романовичем Галицьким, але зазнав поразки.
  • 安德烈二世 II. Endre（ 或称安德拉什二世 II. András；斯洛伐克语：Ondrej II）（约1175年—1235年）匈牙利阿尔帕德王朝的国王（1205年—1235年在位）。贝拉三世之子。他在与长兄伊姆雷国王长期争斗并把伊姆雷之子和继承人拉斯洛三世（只是个幼儿）及其母阿拉贡的康斯坦丝赶出匈牙利之后成为国王。 安德烈二世据说是一个喜欢奢侈的国王；在他执政时期，匈牙利的王权日益衰弱。1217年—1218年，安德烈二世参加了原目标为叙利亚后攻向埃及的毫无成效的第五次十字军东征。 1222年，安德烈二世在贵族要求之下颁布了黄金诏书。诏书对中小领主和大封建主作出很多让步。
dbpprop:border
  • 1 (xsd:integer)
dbpprop:boxstyle
  • background-color: 9fe;
  • background-color: bfc;
  • background-color: fcc;
  • background-color: fb9;
  • background-color: ffc;
  • padding-top: 0; padding-bottom: 0;
dbpprop:caption
  • Andrew II of Hungary
dbpprop:coronation
dbpprop:dateOfBirth
  • c. 1177
dbpprop:dateOfDeath
  • 21 September 1235[aged 58]
dbpprop:father
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:imgw
  • 200px
dbpprop:issue
dbpprop:mother
dbpprop:name
  • Andrew II
dbpprop:predecessor
dbpprop:reign
  • 7 May 1205 – 21 September 1235
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:royalHouse
dbpprop:sHouProperty
dbpprop:spouse
dbpprop:style
  • font-size: 90%; line-height: 110%;
dbpprop:succession
dbpprop:successor
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Andrew II the Jerosolimitan (c. 1177 – 21 September, 1235), King of Hungary(1205-1235). He was the younger son of King Béla III of Hungary, who invested him with the government of the Principality of Halych. However, the boyars of Halych rebelled against his rule and expelled the Hungarian troops. Following their father's death, Andrew continuously conspired against his brother, King Emeric of Hungary who had to grant him the government of Croatia and Dalmatia.
  • Andreas II. von Ungarn, ungarisch II. András, kroatisch Andrija II. , aus dem Geschlecht der Arpaden war 1205–1235 König von Ungarn. Sein Vater war Béla III.
  • Andreu II d'Hongria (en hongarès II. Anras), rei d'Hongria i de Croàcia entre 1205 i 1235 i del Regne de Galitzia i Lodomeria. Pertanyia a la Dinastia Árpád.
  • Ondřej II. (maďarsky II. András nebo II. Endre) byl v letech 1205 až 1235 uherským králem.
  • Andrés II de Hungría, llamado el Hierosolimitano (II. András / II. Endre en húngaro, Ondrej en eslovaco, Andrija I en croata), rey de Hungría y de Croacia entre 1205 y 1235 y del reino de Galitzia y Lodomeria. Perteneciente a la dinastía de los Árpádes, era hijo de Bela III y de Inés de Chatillón.
  • Andrés II de Hungría, llamado el Hierosolimitano (András o Endre en húngaro, Ondrej en eslovaco, Andrija I en croata), rey de Hungría y de Croacia entre 1205 y 1235 y del reino de Galitzia y Lodomeria. Perteneciente a la dinastía de los Árpádes, era hijo de Bela III y de Inés de Chatillón. Pese a la rebelión llevada a cabo contra de su hermano Emerico, éste le designó para ocupar la regencia tras su muerte durante la minoría de edad de su sobrino Ladislao.
  • Andreas II oli Unkarin kuningas vuosina 1205–1235. Andreas II vahvisti 1222 kultaisella bullalla aateliston oikeuden päättää valtiopäivillä maan asioista. Hän johti epäonnistuneen viidennen ristiretken Lähi-itään.
  • André II Árpád, roi de Hongrie, de la dynastie d'Arpad. Il anima la V croisade en 1217. Il s'est autoproclamé roi de Galicie-Volhynie (en latin rex Galiciae et Lodomeriae).
  • II. András (Endre) Magyarország uralkodója volt 1205 és 1235 között. Ő volt a tizennyolcadik Árpád-házi uralkodó. Regnálása a magyar történelem egyik legnevezetesebb időszaka. Nemcsak azért, mert András igen energikus külpolitikában az egész Balkán-félszigetet behálózta, és több szomszédos területet is meghódított, hanem mert a belpolitikában olyan bullát adott ki, amely kisebb-nagyobb változtatásokkal egészen 1949-ig fennmaradhatott.
  • Andreas II was koning van Hongarije van 1205 tot 1235 en was een lid van het huis van Árpád. Hij was de zoon van Béla III van Hongarije en stiet zijn neefje Ladislaus III van Hongarije van de troon. Al in 1197 had hij geprobeerd de macht over te nemen van zijn broer Emmerik van Hongarije maar werd verslagen, waarop Paus Innocentius III hem in 1200 weer hertog liet maken.
  • Andrzej II -, król Węgier i od 1206 król halicko-włodzimierski (łac. rex Galiciae et Lodomeriae). Młodszy syn Beli III i Agnieszki de Châtillon. Młodszy brat Emeryka Arpadowicza. W latach 1217-1218 brał udział w krucjacie w obronie Akki. W 1225 roku wygnał z kraju Krzyżaków po tym, gdy złamali oni jeden z warunków przyznania im ziemi na terenie Węgier w Siedmiogrodzie.
  • André II da Hungria foi rei da Hungria entre 1205 e 1235, sucedeu ao seu sobrinho, Ladislau III. Em 1217 partiu para a Terra Santa para participar da Quinta Cruzada. O seu reinado assistiu ao enfraquecimento do poder real e o fortalecimento dos senhores feudais húngaros, processo consolidado através da Aranybulla ("bula de ouro", versão local da Magna Carta, 1222).
  • Andrei al II-lea (în limba maghiară Endre sau András; n. ~1175 – d. 26 octombrie 1235), din dinastia arpadiană, fiul lui Béla al III-lea şi al Anei de Chatillon. Rege al Ungariei între 1205 -1235. Frate cu regele Emeric (Imre) al Ungariei (1196-1204) şi cu Margareta, împărăteasa Bizanţului, soţia lui Isaac al II-lea Angelos (1185-1195 şi 1203-1204). Atât pe plan intern cât şi extern, Andrei al II-lea a dus o politică ambiţioasă, dar incoerentă.
  • Файл:Andreas Getrude Ungarn. jpg Король Венгрии Андраш II с королевой Гертрудой Андраш II — король Венгрии из династии Арпадов, правивший с 7 мая 1205 по 21 сентября 1235.
  • Andreas II, (Endre II) född 1175, död 1235, var kung av Ungern 1205-1235. Son till Bela III av Ungern.
  • Андрій II (Андраш II, Ендре II; *біля 1175—1177 — ↑1235) — угорський король (1205—1235) з династії Арпадів. Вступив на престол після тривалої боротьби зі своїм братом Імре (1196—1204). Після смерті Романа Мстиславича у 1205 році намагався захопити владу у Галицько-Волинській державі.
  • 安德烈二世 II. Endre（ 或称安德拉什二世 II.
rdfs:label
  • Andrew II of Hungary
  • Andreas II. (Ungarn)
  • Andreu II d'Hongria
  • Ondřej II. Uherský
  • Andrés II de Hungría
  • Resende (Paredes de Coura)
  • Andreas II
  • André II de Hongrie
  • II. András
  • Andrea II d'Ungheria
  • アンドラーシュ2世
  • Andreas II van Hongarije
  • Andrzej II węgierski
  • André II da Hungria
  • Andrei al II-lea al Ungariei
  • Андраш II
  • Andreas II av Ungern
  • Андрій II
  • 安德烈二世
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander of
is dbpedia-owl:commander of
is dbpprop:_12 of
is dbpprop:_14 of
is dbpprop:_2 of
is dbpprop:_22 of
is dbpprop:_24 of
is dbpprop:_26 of
is dbpprop:_4 of
is dbpprop:_6 of
is dbpprop:after of
is dbpprop:before of
is dbpprop:commander of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:father of
is dbpprop:issue of
is dbpprop:predecessor of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:regent of
is dbpprop:spouse of
is dbpprop:successor of
is owl:sameAs of