| dbpprop:abstract
|
- Ampelography (Αμπελος, "vine" + γραφος, 'writing') is the field of botany concerned with the identification and classification of grapevines, Vitis spp. Traditionally this has been done by comparing the shape and colour of the vine leaves and grape berries; more recently the study of vines has been revolutionised by DNA fingerprinting.
- Die Ampelographie bzw. Ampelografie, deutsch Rebsortenkunde oder Rebenkunde, ist die Lehre von der Bestimmung und Beschreibung der Rebsorten sowie ihrer wissenschaftlichen Klassifizierung. Sie ist ein Teilgebiet der Önologie. In der Ampelographie werden die charakteristischen Merkmale der Weinrebe folgendermaßen angegeben: Name, Synonyme, Heimat, Verbreitung, allgemeine Eigenschaften des Rebstocks und der Beere. Die Merkmale zweier Sorten unterscheiden sich teilweise nur um Nuancen. Die Wissenschaft der Ampelographie begann sich ernsthaft im 19. Jahrhundert zu entwickeln, als Rebenkrankheiten und -schädlinge wie die Reblaus und andere möglichst wirkungsvoll bekämpft werden mussten. Aufgrund von Unterschieden, die im Zusammenhang mit Resistenzen beobachtet wurden, ergab sich die Notwendigkeit, die Sorten genauer zu untersuchen und zu beschreiben. Der erste wissenschaftliche Einsatz wurde dennoch erst 1952 von Pierre Galet eingeführt. Er schuf ein System zur Klassifizierung von Reben anhand objektiver Merkmale und beschrieb damit 9600 verschiedene Rebsorten. Neuere Ansätze nutzen DNA-Vergleiche, um Rebsorten zu identifizieren und deren Verbreitungshistorie zu rekonstruieren.
- La ampelografía es la ciencia que se encarga del estudio, la descripción y la identificación de la vid, sus variedades y sus frutos. Desde el inicio de la historia del vino, el hombre se ha preocupado por clasificar las diferentes variedades. Ya a principios de nuestra era, Plinio el Viejo describió con detalle más de 90 variedades de uva en el tomo XIV de su Naturalis Historia. Se acepta que la ampelografía nació en Montpellier en 1940 con el profesor Pierre Galet, quien estableció las técnicas para la identificación de las distintas variedades. Su método se basa en un análisis preciso y sistemático de la estructura, forma y color de distintas partes, como flores, brotes, peciolos, hojas y racimos, además del sabor de las bayas. Se estima que se cultivan más de 10.000 variedades en todo el mundo. El método permite validar y corregir los sinónimos, que son ampliamente usados (como en el caso de la uva tempranillo). También es la base para detectar diferentes variedades que pueden recibir el mismo nombre dependiendo del lugar. Sin embargo, no funciona muy bien a la hora de distinguir clones, subvariantes o mutaciones. Además puede inducir a errores si la ubicación, las diferencias climáticas y las enfermadades han modificado la morfología de la planta. Con el paso del tiempo, la ampelografía moderna ha incorporado el análisis genético de las variedades y ha logrado normalizar códigos de clasificación. En la actualidad se llevan a cabo proyectos para hacer análisis exhaustivos de ADN y establecer algo parecido a una huella genética de las variedades.
- L’ampélographie est la discipline étudiant la vigne et plus particulièrement ses espèces et variétés, les cépages. Le terme est formé sur le grec ampelos ('), la vigne. Son objet principal est la description morphologique des cépages par les bourgeonnements (apex), les rameaux herbacés, les feuilles adultes, les grappes, les sarments, etc. Pour pouvoir les identifier, l'OIV a relevé 88 descripteurs sur ces différents organes. Les mêmes cépages sont en effet souvent connus localement sous des noms différents et il importe de reconnaître tous les synonymes. On compte aujourd'hui dans le monde environ 5000 cépages cultivés qui, avec les traductions, peuvent porter pas moins de 40 000 noms. Le « temple » de l'ampélographie mondiale est situé au Domaine de Vassal dans l'Hérault où sont étudiés et caractérisés plus de 5000 cépages.
- L'ampelografia è la disciplina che studia, identifica e classifica le varietà dei vitigni attraverso schede che descrivono le caratteristiche dei vari organi della pianta nel corso delle diverse fasi di crescita. La terminologia e le modalità di impiego sono stabilite a livello internazionale. La tecnica ampelografica descrittiva è affiancata dalle tecniche morfometriche e ampelometriche atte a misurare gli organi vegetali. Le misure trovate vengono convertite in indici biometrici. L'esistenza di una molteplicità di vitigni deriva, si può rilevare dal fenomeno della variabilità genetica, il meccanismo per cui da ogni incrocio nascono organismi leggermente differenti da entrambi i genitori, di cui ricombinano variamente i caratteri. Oltre che dalla variabilità all'incrocio nuovi vitigni possono derivare da mutazioni gemmarie, che si realizzano, cioè, indipendentemente da un processo di accoppiamento di elementi riproduttivi maschili e femminili. Comunque ottenuto, un nuovo vitigno, come qualunque nuova pianta da frutto, deve essere propagato per via "agamica", cioè mediante innesto, siccome sottoponendolo a un regolare processo riproduttivo i caratteri ritenuti pregevoli si ricombinerebbero, e sarebbero perduti. L'uomo apprese assai precocemente a moltiplicare per innesto le piante da frutto che presentavano caratteri gradevoli, quindi anche le viti. Nel maggiore trattato agronomico latino Lucio Giunio Moderato Columella distingue con chiarezza vitigni di alta produttività e vitigni di produttività modesta, ma dal grande valore gustativo, ed elenca circa quaranta vitigni di cui identifica con precisione i principali caratteri ampelografici: forma delle foglie e dei grappoli, soggezione alle avversità, produttività, valore del vino che se ne ricava . Nel Cinquecento illustra le peculiarità di una serie di vitigni Agostino Gallo, l'autore che dimostra il disorientamento dei cantinieri italiani di fronte al nuovo gusto del vino, il gusto moderno, dei signori francesi che hanno conquistato il Ducato di Milano, entusiasti del paese conquistato tranne che dei suoi vini, per il gusto francese imbevibili Nel Settecento propone il primo catalogo illustrato di una ricca serie di vitigni il monumentale dizionario agrario dell'Abate Rozier, l'opera che alla voce Vin, redatta da Antoine Chaptal, propone le fondamenta della scienza enologica moderna La grande stagione della pedologia corrisponde, peraltro, alla peggiore delle catastrofi che investano la viticoltura del Vecchio Continente tra la metà dell'Ottocento e l'inizio del secolo successivo. È l'invasione della fillossera, l'insetto radicicolo importato dal Nuovo Mondo, infatti, che, minacciando la distruzione di tutti i vigneti europei, costringe a ricercare i vitigni americani, o gli ibridi tra vitigni americani e vitigni europei da usare come portinnesti, siccome immuni al parassita, per innestarvi i migliori vitigni della tradizione europea. La ricerca di vitigni ibridi adeguati ai terreni delle regioni diverse della viticoltura europea, che siano adatti agli specifici vitigni di quella regione, di cui favoriscano lo sviluppo senza alternarne i pregi organolettici, impone un immenso lavoro ampelografico, che vede protagonisti i grandi ampelografi francesi, in primo luogo Pierre Viala, autore della più monumentale opera ampelografia della storia degli studi agronomici. In Italia guida validamente l'opera di selezione il maggiore ampelografo del Paese, Domizio Cavazza . Non bisogna dimenticare il grande contributo alla viticoltura e alla enologia italiana reso dal conte Giuseppe di Rovasenda, autore del Saggio di Ampelografia Universale (1877) nativo di Verzuolo e dal barone Antonio Mendola di Favara. Quest'ultimo mise sù una collezione di varietà di uva che venne definita una delle più grandi al mondo, e fu membro della Commissione Ampelografica del Ministero dell'Agricoltura italiano. Entrambi collaborarono alla stesura dell'opera del francese Victor Pulliat "Le Vignoble" (1874-1879). Nei decenni successivi svolgerà un'opera lungimirante per eliminare dai vigneti italiani i vecchi vitigni per vini "da osteria" e sostituirli con vitigni adeguati al gusto moderno del vino, il gusto di vini aromatici, chiari, di corpo adeguato, serbevoli e di gradazione moderata, un altro grande ampelografo, Giovanni Dalmasso, lo studioso cui le autorità fasciste rimettono la decisione della delimitazione dell'area del Chianti, un problema che, degenerato nelle dispute tra senesi e fiorentini, ha acceso tra proprietari patrizi delle due province dispute che, animate dal vino, hanno mostrato i caratteri peculiari della rissa da taverna.
- Ampelografie is de wetenschappelijke beschrijving (en dus kennis) van de wijnstokken. Het begrip 'Ampelografie' is afgeleid van het Griekse ampelos, wijnstok. Daar er bijna 1500 druivenrassen bestaan die geschikt voor consumptie en voor commerciële toepassing zijn, ligt het voor de hand dat een gedegen kennis van de verschillende soorten nodig is. Niet elke soort kan overal gedijen. Er zijn soorten die speciaal ontwikkeld zijn om in meer noordelijk gelegen streken aangeplant te kunnen worden, daar waar het koeler is en er minder zonuren zijn. Nederland is ongeveer uiterste grens voor het aanplanten van commerciële soorten. De verspreiding van de soorten gebeurde zo vroeg, dat men daar geen duidelijke bronnen over heeft. Het is wel duidelijk dat de wijnstok afkomstig is als mutatie van de wilde wingerdsoorten, die in de Kaukasus groeiden. Daar ontstonden de eerste soorten van éénhuizige planten. Dit in tegenstelling tot de tweehuizige aard van de wingerd, die dus mannelijke en vrouwelijke bloemen op verschillende planten had. Vitis vinifera, de oerwijndruif, werd éénhuizig, en door selectie werden steeds grotere vruchten en trossen ontwikkeld. Grieken en Romeinen hebben vervolgens de wijnstok over het ganse Middellandse Zeegebied verspreid, van waaruit er steeds noordelijker werd aangeplant. Het spreekt voor zich dat het belangrijkste criterium om wijnstokken te ontwikkelen de opbrengst van druiven is, maar toch zijn er bepaalde soorten die zeer kleine druiven voortbrengen, of die slechts een geringe opbrengst hebben. Deze soorten dreigen in de huidige overcommerciële omgeving te verdwijnen. Aan het einde van de twintigste eeuw werden zorgvuldig ontwikkelde kruisingen tussen twee zuivere soorten, zoals de couder en seibel, steeds minder verbouwd. De ontwikkeling van nieuwe soorten op basis van het terroir heeft geleid tot uitzonderlijke combinaties: men kan zich nog moeilijk indenken dat de Rijnwijnen wat zouden voorstellen zonder de riesling of Loire-wijnen zonder de chenin blanc. Champagne zonder chardonnay, of Médoc zonder cabernet sauvignon zijn ondenkbaar geworden.
- Ampelografi er læren om vinplanter og druesorter. Navnet kommer av de greske ordene ampelos som betyr vinplante og graphe som betyr skrift.
- Ampelografia (gr. ámpelos = winna latorośl) – nauka o winoroślach (Vitis spp. ) zajmująca się opisywaniem i klasyfikowaniem tych roślin. Dawniej główną metodą była obserwacja i porównywanie kształtu i barwy owoców i liści winorośli. Współcześnie nauka ta zrewolucjonizowana została za sprawą badań molekularnych DNA. Winorośl właściwa Vitis vinifera to wyjątkowo zmienny gatunek, u którego bardzo często dochodzi do mutacji. Równocześnie to gatunek o ogromnym znaczeniu gospodarczym, o bardzo długiej tradycji uprawy. W tej sytuacji duże znaczenie miała i ma właściwa identyfikacja roślin. W XIX wieku dodatkowym powodem rozwoju tej nauki było odkrycie istotnych różnic w odporności między rozmaitymi odmianami na choroby i szkodniki. Powstawać zaczęły atlasy służące do identyfikacji roślin (np. księga Victora Rendu Ampélographie française z 1857 roku). Przez dziesięciolecia ampelografia pozostawała bardziej dziedziną sztuki niż nauki. Klasyfikując winorośla opierano się na wybranych cechach morfologicznych. Uznawane i stosowane kryteria służące do opisu i identyfikacji winorośli stworzył Pierre Galet z Narodowej Wyższej Szkoły Rolniczej (fr. Ecole Nationale Supérieure Agronomique) w Montpellier. System Galeta oparty był na analizie takich cech jak kształt liścia, charakterystyka pędów, płeć kwiatów, kształt owocostanów, rozmiary, barwę, a nawet smak owoców. Galet opublikował swoje dzieło ("Ampélographie Pratique") w 1952 roku opisując 9600 odmian winorośli. Liczba ta powtarza się w aktualnym wydaniu jego dzieła z 2000 r. , a w międzynarodowym katalogu odmian winorośli z 2003 roku figuruje 16 tysięcy ich nazw. W końcu XX wieku wiedzę o winoroślach znacznie wzbogaciło zastosowanie badań nad DNA tych roślin. Szczególne zasługi ma w tym amerykanka Carole Meredith z University of California, Davis. Dowiodła ona m. in. że kultywary Zinfandel, Primitivo, i Crljenak Kaštelanski są identyczne. Podobnie jest z Charbono i Corbeau. Udowodniła, że odmianami rodzicielskimi dla Sangiovese są Ciliegiolo i Calabrese Montenuovo. Tego typu informacje są istotne dla poznania dawnych szlaków przemieszczania poszczególnych odmian. Badania molekularne pozwoliły także odkryć genetyczne podłoże pewnych cech roślin, np. stwierdzono, że geny VvMYBA1 i VvMYBA2 decydują o barwie owoców.
- A ampelografia (do grego clássico Αμπελος, ' vinha' + γραφος, 'descrição') é a disciplina da botânica e da agronomia que estuda, identifica e classifica as variedades, em geral denominadas castas de videira com base na descrição morfométrica das características dos vários órgãos da planta. As características observadas incluem tradicionalmente a forma e coloração das folhas e dos cachos e bagos de uva e a morfologia das estruturas apicais dos rebentos da videira, mas recentemente estas observações, em geral complexas e sujeitas a subjectividade, estão a ser progressivamente substituídas pela determinação do perfil genético das plantas com base no estudo dos seus DNA e RNA. Para padronizar as observações, a Organização Internacional da Vinha e do Vinho estabeleceu os 88 descritores que devem ser obtidos num estudo morfométrico completo e que são requeridos para o registo de uma casta. Com base nesse critério são reconhecidas no Mundo cerca de 5 000 castas diferentes de Vitis, das mais de 10 000 que se estima sejam cultivadas, as quais, com a respectiva sinonímia e variantes linguísticas, correspondem a mais de 40 000 nomes registados.
- Ampelografi är läran om vinrankan, arterna i släktet Vitis, och således en del av botaniken. Centralt i ampelografin är identifiering och klassificering av olika arter och sorter av vinranka, såväl vilt växande som odlade. Traditionellt har detta gjorts genom att jämföra bladens och vindruvornas färg och form, men under senare år har DNA-tekniker kommit till ökande användning.
- Ампелогра́фія (грец. αμπελος — виноград і γραφω — пишу) — наука про види і сорти винограду. Основним завданням ампелографії є виявлення найбільш цінних сортів. Розрізняють ампелографію загальну і спеціальну. Загальна ампелографія займається систематикою рослин родини виноградних, вивченням походження сортів, їхньої мінливості та поширення, а також класифікацією сортів. Спеціальна ампелографія включає ботанічний опис, агробіологічну і господарсько-технологічну характеристику сортів та їхнє районування. Сорти винограду вивчаються у виробничих умовах, у дослідних установах і спеціальних ампелографічних колекціях. В СРСР найбагатші ампелографічні колекції має Всесоюзний науково-дослідний інститут виноробства і виноградарства «Магарач». В культурі відомо понад 4 тисячі сортів, в тому числі в СРСР близько 2 000, включаючи 1 200 місцевих.
|
| rdfs:comment
|
- Ampelography (Αμπελος, "vine" + γραφος, 'writing') is the field of botany concerned with the identification and classification of grapevines, Vitis spp. Traditionally this has been done by comparing the shape and colour of the vine leaves and grape berries; more recently the study of vines has been revolutionised by DNA fingerprinting.
- Die Ampelographie bzw. Ampelografie, deutsch Rebsortenkunde oder Rebenkunde, ist die Lehre von der Bestimmung und Beschreibung der Rebsorten sowie ihrer wissenschaftlichen Klassifizierung. Sie ist ein Teilgebiet der Önologie. In der Ampelographie werden die charakteristischen Merkmale der Weinrebe folgendermaßen angegeben: Name, Synonyme, Heimat, Verbreitung, allgemeine Eigenschaften des Rebstocks und der Beere. Die Merkmale zweier Sorten unterscheiden sich teilweise nur um Nuancen.
- La ampelografía es la ciencia que se encarga del estudio, la descripción y la identificación de la vid, sus variedades y sus frutos. Desde el inicio de la historia del vino, el hombre se ha preocupado por clasificar las diferentes variedades. Ya a principios de nuestra era, Plinio el Viejo describió con detalle más de 90 variedades de uva en el tomo XIV de su Naturalis Historia.
- L’ampélographie est la discipline étudiant la vigne et plus particulièrement ses espèces et variétés, les cépages. Le terme est formé sur le grec ampelos ('), la vigne. Son objet principal est la description morphologique des cépages par les bourgeonnements (apex), les rameaux herbacés, les feuilles adultes, les grappes, les sarments, etc. Pour pouvoir les identifier, l'OIV a relevé 88 descripteurs sur ces différents organes.
- L'ampelografia è la disciplina che studia, identifica e classifica le varietà dei vitigni attraverso schede che descrivono le caratteristiche dei vari organi della pianta nel corso delle diverse fasi di crescita. La terminologia e le modalità di impiego sono stabilite a livello internazionale. La tecnica ampelografica descrittiva è affiancata dalle tecniche morfometriche e ampelometriche atte a misurare gli organi vegetali. Le misure trovate vengono convertite in indici biometrici.
- Ampelografie is de wetenschappelijke beschrijving (en dus kennis) van de wijnstokken. Het begrip 'Ampelografie' is afgeleid van het Griekse ampelos, wijnstok. Daar er bijna 1500 druivenrassen bestaan die geschikt voor consumptie en voor commerciële toepassing zijn, ligt het voor de hand dat een gedegen kennis van de verschillende soorten nodig is. Niet elke soort kan overal gedijen.
- Ampelografi er læren om vinplanter og druesorter. Navnet kommer av de greske ordene ampelos som betyr vinplante og graphe som betyr skrift.
- Ampelografia (gr. ámpelos = winna latorośl) – nauka o winoroślach (Vitis spp. ) zajmująca się opisywaniem i klasyfikowaniem tych roślin. Dawniej główną metodą była obserwacja i porównywanie kształtu i barwy owoców i liści winorośli. Współcześnie nauka ta zrewolucjonizowana została za sprawą badań molekularnych DNA. Winorośl właściwa Vitis vinifera to wyjątkowo zmienny gatunek, u którego bardzo często dochodzi do mutacji.
- A ampelografia (do grego clássico Αμπελος, ' vinha' + γραφος, 'descrição') é a disciplina da botânica e da agronomia que estuda, identifica e classifica as variedades, em geral denominadas castas de videira com base na descrição morfométrica das características dos vários órgãos da planta.
- Ampelografi är läran om vinrankan, arterna i släktet Vitis, och således en del av botaniken. Centralt i ampelografin är identifiering och klassificering av olika arter och sorter av vinranka, såväl vilt växande som odlade. Traditionellt har detta gjorts genom att jämföra bladens och vindruvornas färg och form, men under senare år har DNA-tekniker kommit till ökande användning.
- Ампелогра́фія (грец. αμπελος — виноград і γραφω — пишу) — наука про види і сорти винограду. Основним завданням ампелографії є виявлення найбільш цінних сортів. Розрізняють ампелографію загальну і спеціальну.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
