| dbpprop:abstract
|
- The word Amen is a declaration of affirmation found in the Hebrew Bible and New Testament. Its use in Judaism dates back to its earliest texts. It has been generally adopted in Christian worship as a concluding word for prayers and hymns. In Islam, it is the standard ending to Dua (supplication). Common English translations of the word amen include: "Verily", "Truly", "So say we all", "So be it", and "Let it be. " It can also be used colloquially to express strong agreement, as in, for instance, amen to that.
- Amen [ˈaːmɛn] oder [aː'meːn] ist eine aus dem Alten Testament ins Neue Testament übernommene Akklamationsformel in der Liturgie. Später wurde es auch in den Islam übernommen; somit ist das Wort in den Gottesdiensten und Gebeten von Juden, Christen und Muslimen üblich. „Amen“ drückt die Zustimmung der Gemeinde und ihrer Glieder zu Rede, Gebet und Segen aus und wird meist zum Ende des entsprechenden Liturgieteils, vor allem des eucharistischen Hochgebets, gemeinsam gesprochen. In der katholischen Liturgie spricht jeder Einzelne das Amen auch vor dem Empfang der Kommunion als sein persönliches Bekenntnis zur Realpräsenz Christi im geheiligten Brot und Wein („Der Leib Christi“ „Amen“ / „Das Blut Christi“ „Amen“). Eine ungefähre Übersetzung von Amen ist „So ist es“, „So sei es“ oder „So soll es geschehen“; es stammt von der hebräischen Verb-Wurzel אמן ab, mit der Grundbedeutung „fest, zuverlässig sein“. Je nach Sprache kann die Aussprache variieren, die häufigste Variante neben „Amen“ ist „Amin“, was z. B. im Neugriechischen, Russischen und Arabischen üblich ist. Seltener werden Übersetzungen des Wortes verwendet, z. B. in der Septuaginta, einer altgriechischen Übersetzung des Alten Testaments, findet sich genoito (γένοιτο „es geschehe“) statt Amen.
- Amen je slovo, které se často používá při modlitbách, v náboženských a liturgických textech. Nalezneme je jako součást/závěr modliteb jak v židovství, tak v křesťanství či islámu (ve formě امين ámín). Přes liturgii přešlo i do hovorové mluvy. Slovo amen je jedním ze svědků společné semitské náboženské tradice spojující tři velká světová monoteistická náboženství.
- Amén (en hebreo, אמן Amen; en árabe آمين Āmīn) es una palabra semítica que suele traducirse como «así sea». Esta palabra tiene su origen en el sánscrito aum. Una derivación del sánscrito sería el lenguaje pali, de donde procede la palabra "aumen", que significa "Dios el padre y y la madre está con la humanidad". Empleada en el judaísmo, posteriormente también fue adoptada por las demás religiones monoteístas como el cristianismo y el islam. Esta palabra es generalmente utilizada como fórmula para concluir las oraciones. El significado real de la palabra es "en verdad" o "ciertamente" o "que conste". Popularmente se le ha dado el significado de "así sea" o "palabra de Dios". Expresado en forma conjunta o grupal en el ámbito de un servicio divino u oficio religioso también significa "estar de acuerdo" con lo expresado en tal ocasión. Amón helenización del nombre egipcio Amen. Originalmente una deidad tebana, cuyo culto se popularizó cuando la ciudad de Tebas pasó a ser una de las más influyentes de Egipto, tras la expulsión de los hicsos a manos de los príncipes tebanos que darían origen a la Dinastía XVII. Nombre egipcio: Amen o Imen.
- Aamen (Myös Amen, hepreaksi אמן, "totisesti", "niin olkoon", "luja", "tosi", "varma", "luotettava", kreikaksi αμην, arabiaksi آمين) on heprealaisessa Raamatussa ja Koraanissa käytetty vakuutuksen osoitus. Sitä on aina käytetty juutalaisuudessa. Islamissa sana esiintyy yleensä muun muassa Koraanin aloittavan al-Fatiha -suuran päätteeksi. Kristinuskossa aamen on otettu yleiseen käyttöön rukouksen päätesanana. Sanaa voidaan kuvata suomenkielisin ilmaisuin varma, luotettava tai tapahtukoon niin.
- Le mot Amen est une déclaration de foi et d'affirmationdéclaration trouvée dans la Bible hébraïque, le Nouveau Testament et le Coran. Il a toujours été en usage dans le judaïsme et l'islam, et adopté dans la liturgie chrétienne comme formule de conclusion de prières ou d'hymnes Amin est aussi la conclusion habituelle de la dou'a (supplication) dans l'islam. Amen est également utilisé informellement hors de tout contexte religieux pour exprimer fortement son assentiment.
- Ámen (vagy amen) Amen egy héber eredetű szó, igenlést és kivánást jelent. A keresztény vallásban a hitvallás befejezésénél a jelentése: úgy van, úgy tartom és vallom; imák végén a jelentése: úgy legyen, teljesüljön.
- Amen è una parola ebraica: in ebraico tiberiense si scrive אמן (’Āmēn), in ebraico standard אמן (Amen), in arabo آمين (’Āmīn): è una dichiarazione o affermazione che si trova nell'ebraico biblico e nel Corano. È sempre stata usata nel giudaismo, e da lì è stata adottata nella liturgia cristiana come formula conclusiva per preghiere e inni. L'avverbio ebraico אמן ámén significa soprattutto "certamente", "in verità". Etimologicamente è connesso con il verbo אמן ámán, che significa (in forma base, cioè qal) "educare". Importanti sono però i significati derivati: nel nifal significa "esser certo, sicuro", "esser veritiero, vero", per cui anche "resistere", nella forma di hifil credere. Il sostantivo derivato אמת emet significa "ciò che è stabile e fermo", quindi "verità". In questo senso appare per esempio nel Nuovo testamento, quando Gesù enuncia principi fondamentali, che introduce con questa parola "amen": "Amen, amen, dico a voi" - con il significato: "In verità vi dico", "Ciò che dico, è vero e certo". Nell'Islam è la chiosa della prima sura del Corano detta al-Fatiha ("colei, che apre"). Nella liturgia cristiana è usata come risposta dell'assemblea alla fine delle preghiere liturgiche: ha il significato di esprimere l'assentimento per ciò che si è detto e per augurio che la preghiera sia esaudita. Il suo significato si lega al concetto di affidamento. Può essere tradotta così è, così sia, in verità.
- アーメンはヘブライ語で、「本当に」「まことにそうです」「然り」の意。原意は「安定」である。
- Amen is een woord dat teruggevonden wordt in de Thora, het Nieuwe Testament en de Ahadith en betekent letterlijk "zeker, het is zo" of "het zij zo". Het wordt in het christendom, islam en jodendom gebruikt aan het einde van een gebed of zegening, als een soort bekrachtiging of acclamatie. In het Hebreeuws is de uitspraak amen, amein, omein of umain. In het Aramees wordt het uitsproken als amien. Het Arabisch, het Grieks en het Russisch gebruiken allebei de vorm "amin" . In de Septuagint wordt in plaats van het woord "amen" het woord genoito (γενοίτο) gebruikt, wat vertaald kan worden als 'het moge gebeuren'. Het woord komt voor in de Bijbel in 73 verzen, waaronder Deuteronomium 27:15, Psalm 41:14 en Mattheüs 6:13. De christenen namen het woord uit het Hebreeuws over. Het Arabische amen is niet terug te vinden in de Koran, maar het gebruik ervan wordt ondersteund door Ahadith. Na de recitatie van Soera De Opening zegt men doorgaans amin. Het is een van de weinige woorden die door de gemeenschap tijdens het gezamenlijke vrijdaggebed luidop uitgesproken wordt. Daarnaast wordt een dua doorgaans met amin afgesloten. Er bestaan verschillen hypotheses over de herkomst van het woord. Een is dat het is afgeleid van Amen Ra, de Egyptische zonnegod. Een andere is dat het afkorting is van het Hebreeuwse El Melech Neëman, hetgeen trouw aan de Koning (in de betekenis van God) betekent. De Hebreeuwse wortel 'mn betekent: steunen, bevestigen, betrouwbaar zijn.
- Amen («i sannhet», «slik er det», «la det bli slik»; hebraisk אמן, arabisk آمين) er en akklamasjonsformel som brukes i liturgien, og som stammer fra det gamle testamente. Ordet er et uttrop eller uttrykk som gjenfinnes i både Koranen og i Bibelen, og benyttes innenfor jødedommen, kristendommen og islam. Det kan omtrentlig oversettes med «sannelig», «troverdig» og «la det så skje» Innen kristendommen brukes den typisk som avslutning for bønner eller hymner. «Amen» uttrykker i gudstjenesten menighetens tilslutning til preken, bønn og velsignelse og uttales vanligvis i fellesskap. Det er ett av få hebraiske ord som fremdeles finnes i kristen liturgi. En alternativ tolkning er at amen stammer fra navnet til den egyptiske guden Amon. Da kan amen bety «det som er gjemt» eller «det som ikke kan sees» . Tolkningen er dog spekulativ, og det er ingen forskning eller faglig enighet som støtter denne.
- Amen (z hebr. אמן amen - "na pewno", "wierność", od rdzenia amint - był mocny) - judaistyczna i chrześcijańska uroczysta formuła kończąca i zarazem potwierdzająca modlitwę lub hymn, także w tekstach biblijnych. Słowo "amen" jest także używane jako zwrot w rodzaju "niech tak będzie". Na Bliskim Wschodzie termin ten pierwotnie oznaczał potwierdzenie przysięgi żołnierskiej - odpowiednik dzisiejszego "tak jest", "rozkaz" lub "wykonam". Jego wypowiedzenie po wysłuchaniu modlitw i błogosławieństw zastępowało ich odmówienie - w starożytności niewiele osób znało modlitwy na pamięć.
- Amém ou Amén é a palavra hebraica que indica uma afirmação ou adesão às vezes matizada de desejo, e pela qual terminam muitas orações no Cristianismo, no Islamismo e no Judaísmo. Pode traduzir-se em português, pelas expressões "assim seja", "verdadeiramente" etc.
- Ами́нь — обычно, завершающая формула в молитвах и псалмах в иудаизме, христианстве и исламе, призванная подтверждать истинность произнесённых слов. В некоторой степени аналогом слова аминь можно также считать еврейское слово «сэ́ла» (ивр. סלה — букв. «навечно»), которое иногда используется в смысле «остановись и внимай» и служит для смысловой эмфазы между псалмами. Также обычно оно ставилось в конце древнерусских литературных произведений в греческом значении слова «да будет так», «истинно».
- Amen är ett ord från hebreiskan. Den hebreiska formen är אמן, ’Āmēn och den arabiska är آمين, ’Āmīn. Ordet är ett utrop eller uttryck som återfinns i både Koranen och Bibeln. Det används inom judendomen, kristendomen och islam. Ordets ungefärliga översättning är "sannerligen", "trovärdigt" och "låt det så ske".
- Амі́нь — завершальне слово в молитвах, богослужебних текстах і діях, проголошуване на підтвердження і закріплення істини. Часто використовується у давніх сказаннях і повістях, народних замовляннях, у заклинаннях і т. ін. Народне замінити — не тільки закінчити що-небудь, проголошуючи амінь, а й знешкодити, замовити хворобу, захиститися від нечистої сили. Деякою мірою аналогом слова амінь можна також вважати єврейське слово «села» (гебр. סלה — букв. «навіки»), яке іноді використовується в значенні «Спинись і слухай» і служить для смислового емфази між Псалмами.
- 阿們（Amen；天主教昔譯亞孟，今譯阿們）是猶太教、基督宗教和伊斯蘭教的宗教用語，在禮拜和禱告時表示同意或肯定的意思。阿們一詞的使用，可見於《聖經》和《古蘭經》。阿們最初用於猶太教，後來為基督教所採納。基督徒常在禱告或讚美詩，運用阿們作為的總結和肯定。伊斯蘭教雖不常用此詞，但每念誦《古蘭經》的第一章之後，必以阿們作為結束語。 阿門的詞根源自閃米特語族，乃“堅定”或“確實”的意思。《聖經》中，通常將阿們譯作“誠心所願”，但在英文中，往往會譯為“實在的(verily)”、“真誠的(truly)”或“讓它去吧(so it be)”。《聖經》的記載顯示，從摩西時代的至基督教時代，此用詞都是常用的，而且詞意經常反映在經文當中，例如： 申命記27:14-15：「利未人要向以色列眾人高聲說、有人製造耶和華所憎惡的偶像、或雕刻、或鑄造、就是工匠手所作的、在暗中設立、那人必受咒詛．百姓都要答應說、阿們。」 耶利米書11:5：「我好堅定向你們列祖所起的誓、給他們流奶與蜜之地、正如今日一樣。我就回答說、耶和華阿、阿們。」 羅馬書16:27：「願榮耀因耶穌基督歸與獨一全智的 神、直到永遠。阿們。」 中國的基督教徒，祈禱時用「阿們」作結束。說广州話的教會有時會用「誠心所願」、闽南話教會用「心正所願」，都是同樣的意思。
|
| rdfs:comment
|
- The word Amen is a declaration of affirmation found in the Hebrew Bible and New Testament. Its use in Judaism dates back to its earliest texts. It has been generally adopted in Christian worship as a concluding word for prayers and hymns. In Islam, it is the standard ending to Dua (supplication). Common English translations of the word amen include: "Verily", "Truly", "So say we all", "So be it", and "Let it be.
- Amen [ˈaːmɛn] oder [aː'meːn] ist eine aus dem Alten Testament ins Neue Testament übernommene Akklamationsformel in der Liturgie. Später wurde es auch in den Islam übernommen; somit ist das Wort in den Gottesdiensten und Gebeten von Juden, Christen und Muslimen üblich. „Amen“ drückt die Zustimmung der Gemeinde und ihrer Glieder zu Rede, Gebet und Segen aus und wird meist zum Ende des entsprechenden Liturgieteils, vor allem des eucharistischen Hochgebets, gemeinsam gesprochen.
- Amen je slovo, které se často používá při modlitbách, v náboženských a liturgických textech. Nalezneme je jako součást/závěr modliteb jak v židovství, tak v křesťanství či islámu (ve formě امين ámín). Přes liturgii přešlo i do hovorové mluvy. Slovo amen je jedním ze svědků společné semitské náboženské tradice spojující tři velká světová monoteistická náboženství.
- Amén (en hebreo, אמן Amen; en árabe آمين Āmīn) es una palabra semítica que suele traducirse como «así sea». Esta palabra tiene su origen en el sánscrito aum. Una derivación del sánscrito sería el lenguaje pali, de donde procede la palabra "aumen", que significa "Dios el padre y y la madre está con la humanidad". Empleada en el judaísmo, posteriormente también fue adoptada por las demás religiones monoteístas como el cristianismo y el islam.
- Aamen (Myös Amen, hepreaksi אמן, "totisesti", "niin olkoon", "luja", "tosi", "varma", "luotettava", kreikaksi αμην, arabiaksi آمين) on heprealaisessa Raamatussa ja Koraanissa käytetty vakuutuksen osoitus. Sitä on aina käytetty juutalaisuudessa. Islamissa sana esiintyy yleensä muun muassa Koraanin aloittavan al-Fatiha -suuran päätteeksi. Kristinuskossa aamen on otettu yleiseen käyttöön rukouksen päätesanana.
- Le mot Amen est une déclaration de foi et d'affirmationdéclaration trouvée dans la Bible hébraïque, le Nouveau Testament et le Coran. Il a toujours été en usage dans le judaïsme et l'islam, et adopté dans la liturgie chrétienne comme formule de conclusion de prières ou d'hymnes Amin est aussi la conclusion habituelle de la dou'a (supplication) dans l'islam. Amen est également utilisé informellement hors de tout contexte religieux pour exprimer fortement son assentiment.
- Ámen (vagy amen) Amen egy héber eredetű szó, igenlést és kivánást jelent. A keresztény vallásban a hitvallás befejezésénél a jelentése: úgy van, úgy tartom és vallom; imák végén a jelentése: úgy legyen, teljesüljön.
- Amen è una parola ebraica: in ebraico tiberiense si scrive אמן (’Āmēn), in ebraico standard אמן (Amen), in arabo آمين (’Āmīn): è una dichiarazione o affermazione che si trova nell'ebraico biblico e nel Corano. È sempre stata usata nel giudaismo, e da lì è stata adottata nella liturgia cristiana come formula conclusiva per preghiere e inni.
- アーメンはヘブライ語で、「本当に」「まことにそうです」「然り」の意。原意は「安定」である。
- Amen is een woord dat teruggevonden wordt in de Thora, het Nieuwe Testament en de Ahadith en betekent letterlijk "zeker, het is zo" of "het zij zo". Het wordt in het christendom, islam en jodendom gebruikt aan het einde van een gebed of zegening, als een soort bekrachtiging of acclamatie. In het Hebreeuws is de uitspraak amen, amein, omein of umain. In het Aramees wordt het uitsproken als amien. Het Arabisch, het Grieks en het Russisch gebruiken allebei de vorm "amin" .
- Amen («i sannhet», «slik er det», «la det bli slik»; hebraisk אמן, arabisk آمين) er en akklamasjonsformel som brukes i liturgien, og som stammer fra det gamle testamente. Ordet er et uttrop eller uttrykk som gjenfinnes i både Koranen og i Bibelen, og benyttes innenfor jødedommen, kristendommen og islam.
- Amen (z hebr. אמן amen - "na pewno", "wierność", od rdzenia amint - był mocny) - judaistyczna i chrześcijańska uroczysta formuła kończąca i zarazem potwierdzająca modlitwę lub hymn, także w tekstach biblijnych. Słowo "amen" jest także używane jako zwrot w rodzaju "niech tak będzie". Na Bliskim Wschodzie termin ten pierwotnie oznaczał potwierdzenie przysięgi żołnierskiej - odpowiednik dzisiejszego "tak jest", "rozkaz" lub "wykonam".
- Amém ou Amén é a palavra hebraica que indica uma afirmação ou adesão às vezes matizada de desejo, e pela qual terminam muitas orações no Cristianismo, no Islamismo e no Judaísmo. Pode traduzir-se em português, pelas expressões "assim seja", "verdadeiramente" etc.
- Ами́нь — обычно, завершающая формула в молитвах и псалмах в иудаизме, христианстве и исламе, призванная подтверждать истинность произнесённых слов. В некоторой степени аналогом слова аминь можно также считать еврейское слово «сэ́ла» (ивр. סלה — букв.
- Amen är ett ord från hebreiskan. Den hebreiska formen är אמן, ’Āmēn och den arabiska är آمين, ’Āmīn. Ordet är ett utrop eller uttryck som återfinns i både Koranen och Bibeln. Det används inom judendomen, kristendomen och islam. Ordets ungefärliga översättning är "sannerligen", "trovärdigt" och "låt det så ske".
- Амі́нь — завершальне слово в молитвах, богослужебних текстах і діях, проголошуване на підтвердження і закріплення істини. Часто використовується у давніх сказаннях і повістях, народних замовляннях, у заклинаннях і т. ін.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
