| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Stimmgattung Alt (lat. altus = „hoch“, vox alta = „hohe Stimme“; Mz. die Alte, in der Schweiz auch die Älte) bezeichnet in der Musik die tiefere Stimme der Frauen- oder Knabenstimmen („Knabenalt“). Der Stimmumfang beträgt etwa g–e’’. Im englischen, französischen und italienischen bezeichnet contralto diese Stimmlage, wohingegen im deutschen besonders tiefe Altstimmen auch als Kontra-Alt bezeichnet werden. In Analogie zur Stimmlage Alt gibt es bei Musikinstrumenten die Tonlage Alt; siehe Nebeninstrument. Die Bezeichnung stammt vom vierstimmigen Männerchorsatz (im Brust- und Falsett-Register), in dem die zweite Stimme den Namen Contratenor altus trägt. Ein Männeralt hat dabei einen Stimmumfang von e–e’’ (Kastraten erreichten häufig auch noch das d’’’). Ein Sänger oder eine Sängerin dieser Stimmlage wird „Altist“ bzw. „Altistin“ oder einfach „Alt“ genannt. Eine Anzahl bedeutender Altistinnen ist auf der Liste berühmter Sängerinnen und Sänger klassischer Musik aufgeführt. Alt-Partien in wichtigen Rollen sind verhältnismäßig selten. Bekannte Alt-Partien sind: Giuseppe Verdi, Il trovatore: Azucena Giuseppe Verdi, Rigoletto: Maddalena Camille Saint-Saëns Samson et Dalila: Dalila Richard Wagner, Das Rheingold: Erda Richard Wagner, Siegfried: Erda Altpartien der Alten Musik werden auch von Countertenören gesungen.
- Alto is a musical term, derived from the Latin word altus, meaning "high", that has several possible interpretations. When designating instruments, "alto" frequently refers to a member of an instrumental family that has the second highest range, below that of the treble or soprano. Hence, for example, the term "alto saxophone". In other "families", such as the trombone, there is no soprano, the alto having been the highest, although it is absent from the standard modern symphony orchestra. In choral music, "alto" describes the second highest voice part in a four-part chorus. As well as being the modern Italian word for "high", in the present context it is an Italian abbreviation derived from the Latin phrase contratenor altus, used in medieval polyphony, usually to describe the highest of three parts, the line of which was in counterpoint (in other words, against = contra) with the tenor (which "held" the main melody; this word itself originates in the Latin verb tenere, meaning "to hold"). The alto range in choral music is approximately from G3 (the G below middle C) to F5 (the F in the second octave above middle C). In common usage, alto is used to describe the voice type that typically sings this part, though this is not strictly correct: alto, like the other three standard modern choral voice classifications was originally intended to describe a part within a homophonic or polyphonic texture, rather than an individual voice type; neither are the terms alto and contralto interchangeable or synonymous, though they are often treated as such. Although some women who sing alto in a choir are contraltos, many would be more accurately called mezzo-sopranos (a voice of somewhat higher range and different timbre), and many men countertenors (this latter term is a source of considerable controversy, some authorities preferring the usage of the term "male alto" for those countertenors who use a predominantly falsetto voice production). The contralto voice is a matter of vocal timbre and vocal tessitura as well as range, and a classically-trained solo contralto would usually have a range greater than that of a normal choral alto part in both the upper and lower ranges. However, the vocal tessitura of a classically trained contralto would still make these singers more comfortable singing in the lower part of the voice. A choral non-solo contralto may also have a low range down to D3 (thus perhaps finding it easier to sing the choral tenor part), but some would have difficulty singing above E5. In a choral context mezzo-sopranos and contraltos might sing the alto part, together with countertenors, thus having three vocal timbres (and two means of vocal production) singing the same notes. Alto is rarely used to describe a solo voice, though there is a multitude of terms in common usage in various languages and in different cultures for solo singers in this range. Examples include contralto, countertenor, haute-contre, and tenor altino among others. The term alto is also used to designate a specific kind of musical clef. See alto clef.
- Se llama alto a la voz que se encuentra por debajo de la voz de tiple y por encima de la tenor. En voz femenina o infantil es la más grave y también se denomina contralto. La expresión deriva del canto polífono del renacimiento. Dado que las mujeres no estaban admitidas al canto en la iglesia, la extensión que se encuentra por encima del tenor fue cantado por hombres. En la voz masculina, esta tesitura es más aguda que la voz de tenor o la voz hablada. En voz masculina se aplica el término alto o altus para una voz que canta en esta tesitura, mezclando voz de pecho con voz de cabeza, mientras que para el cantante de puro falsete se usa el término contratenor. La voz masculina sólo llega al registro del alto a través de una técnica especializada falsete, voz de cabeza, una alteración física o antes de la mutación.
- Altto (latinan sanasta altus, korkea) on ääniala tenorin ja mezzosopraanon välissä. Alttoa laulavat yleensä naiset, ja kuoroissa se on naisten matalin stemma. Lapsikuoroissa on myös poika-alttoja, ja varsinkin sooloaltto-osia esittävät monet kontratenorit. Tavallisimmin alton ääniala ulottuu (laulukelpoisena) pienestä f:stä kaksiviivaiseen e:hen, mutta skaala voi olla laajempikin. Erityisen matalaäänisistä naislaulajista käytetään toisinaan nimitystä kontra-altto. Suuret alttoroolit ovat melko harvinaisia oopperoissa. Useimmiten altot esittävät äitejä, isoäitejä, palvelijattaria tai noitia. Melko yleisiä ovat myös housuroolit eli travestit, joissa naisaltto esittää miesroolia mieheksi pukeutuneena; tunnetuimpia lienee Cherubinon rooli Mozartin oopperassa Figaron häät.
- Alt is de naam van een lage vrouwelijke zangstem in de muziek, en eveneens de naam van de tweede stem in de vierstemmige muzikale harmonieleer. De laagste altstemmen worden wel contralto genoemd. Deze stem is zeer zeldzaam, donker van kleur en waardig van karakter. Er bestaan ook mannelijke alten. Deze worden altus, contratenor of countertenor genoemd. Deze zingen uitsluitend met falsetstem. De typische altstem begint ongeveer bij F onder centraal C en gaat tot ongeveer een E boven de centrale C (F0-E2 in Europese notatie). De goed geschoolde altstem kan echter een zeer groot bereik hebben, dat gaat van een centrale C (of lager) tot aan de Hoge C (C3). De altstem wordt veel gebruikt in musicals, waar vaak om een grote stem met een dynamisch bereik wordt gevraagd.
- Alt (stemme) er et stemmeleie innen sang eller hos musikkinstrumenter, for eksempel altblokkfløyte, althorn, altsaksofon og altklarinett. Det er den laveste kvinnestemmen i et kor. I mange kor blir den delt opp i første og annen alt. En dyp altstemme kalles kontraalt.
- Alt – termin muzyczny (łac. altus oznacza wysoki) który posiada kilka znaczeń: w muzyce chóralnej nazwa partii wokalnej niższa od sopranu; rodzaj głosu ludzkiego niższy od sopranu i mezzosopranu. Zwykle obejmuje skalę od g (nieraz f) do d. Cechuje się mniejszą rozpiętością niż kontralt). Alt jest typowym głosem dla kobiet, dzieci i kastratów.
- O termo Alto é geralmente utilizado para voz masculina com extensão logo a cima do tenor, cantada por: meninos, falsetistas, tenores altos ou castrati. Corresponde a extensão vocal feminina de contralto. As partituras são geralmente escritas na extensão: Sol-Dó". Nos corais o termo Alto (naipe) é utilizado para ambos os sexos.
- Alt, av latinets altus, ”hög” är dels en beteckning på en stämma i vokalmusik eller ett röstläge, dels en beteckning på instrument i en instrumentfamilj.
- 在音乐，女低音（Alto）是女声中最低的声部，音域通常是从中央C下的F音往上爬升三个八度。音色不如女高音嘹亮，但音质浓厚、坚实、稳重，音区也比较低。柴可夫斯基的歌剧《叶甫根尼·奥涅金》第一幕第一场的《奥尔伽的叙咏调》就是由女低音独唱。另外在一些乐器名称里带有“女低音的音域”之含意。
- Альт — первоначально назывался голос, который был выше тенора, (исполнявшего главную мелодию: cantus formus, иначе фальцетто. Позднее обозначает низкий голос у женщин и мальчиков. Он считается вторым из четырёх главных родов человеческого голоса: сопрано, альт, тенор и бас, и подобно трём остальным, является в различных степенях. Поэтому различают низкий и более высокий альт. Объём первого простирается приблизительно от фа в малой октаве до фа или соль во второй октаве, тогда как границы второго определяются одним или двумя тонами выше . По своему объёму высокий альт совпадает с меццо-сопрано и оба голоса часто смешиваются друг с другом, тогда как, по естественному строению этих голосов и соотношению регистров, они легко отличимы. Женский альт состоит из двух регистров, пределы которых доходят до си в первой октаве, у детских же мужских альтов несколькими ступенями ниже. В учении о гармонии, преимущественно в четырёхголосных сочинениях, альтом называется второй верхний голос. Альтовым ключом или знаком, в котором пишется партия альта, называется общеупотребительный ключ до, пишущийся на третьей линии нотной системы.
- Dans la musique classique, un alto désigne soit une catégorie vocale, soit un emploi dans un chœur.
|
| rdfs:comment
|
- Alt (stemme) er et stemmeleie innen sang eller hos musikkinstrumenter, for eksempel altblokkfløyte, althorn, altsaksofon og altklarinett. Det er den laveste kvinnestemmen i et kor. I mange kor blir den delt opp i første og annen alt. En dyp altstemme kalles kontraalt.
- Alt – termin muzyczny (łac. altus oznacza wysoki) który posiada kilka znaczeń: w muzyce chóralnej nazwa partii wokalnej niższa od sopranu; rodzaj głosu ludzkiego niższy od sopranu i mezzosopranu. Zwykle obejmuje skalę od g (nieraz f) do d. Cechuje się mniejszą rozpiętością niż kontralt). Alt jest typowym głosem dla kobiet, dzieci i kastratów.
- O termo Alto é geralmente utilizado para voz masculina com extensão logo a cima do tenor, cantada por: meninos, falsetistas, tenores altos ou castrati. Corresponde a extensão vocal feminina de contralto. As partituras são geralmente escritas na extensão: Sol-Dó". Nos corais o termo Alto (naipe) é utilizado para ambos os sexos.
- Alt, av latinets altus, ”hög” är dels en beteckning på en stämma i vokalmusik eller ett röstläge, dels en beteckning på instrument i en instrumentfamilj.
- 在音乐，女低音（Alto）是女声中最低的声部，音域通常是从中央C下的F音往上爬升三个八度。音色不如女高音嘹亮，但音质浓厚、坚实、稳重，音区也比较低。柴可夫斯基的歌剧《叶甫根尼·奥涅金》第一幕第一场的《奥尔伽的叙咏调》就是由女低音独唱。另外在一些乐器名称里带有“女低音的音域”之含意。
- Die Stimmgattung Alt (lat. altus = „hoch“, vox alta = „hohe Stimme“; Mz. die Alte, in der Schweiz auch die Älte) bezeichnet in der Musik die tiefere Stimme der Frauen- oder Knabenstimmen („Knabenalt“). Der Stimmumfang beträgt etwa g–e’’. Im englischen, französischen und italienischen bezeichnet contralto diese Stimmlage, wohingegen im deutschen besonders tiefe Altstimmen auch als Kontra-Alt bezeichnet werden.
- Alto is a musical term, derived from the Latin word altus, meaning "high", that has several possible interpretations. When designating instruments, "alto" frequently refers to a member of an instrumental family that has the second highest range, below that of the treble or soprano. Hence, for example, the term "alto saxophone". In other "families", such as the trombone, there is no soprano, the alto having been the highest, although it is absent from the standard modern symphony orchestra.
- Se llama alto a la voz que se encuentra por debajo de la voz de tiple y por encima de la tenor. En voz femenina o infantil es la más grave y también se denomina contralto. La expresión deriva del canto polífono del renacimiento. Dado que las mujeres no estaban admitidas al canto en la iglesia, la extensión que se encuentra por encima del tenor fue cantado por hombres. En la voz masculina, esta tesitura es más aguda que la voz de tenor o la voz hablada.
- Altto (latinan sanasta altus, korkea) on ääniala tenorin ja mezzosopraanon välissä. Alttoa laulavat yleensä naiset, ja kuoroissa se on naisten matalin stemma. Lapsikuoroissa on myös poika-alttoja, ja varsinkin sooloaltto-osia esittävät monet kontratenorit. Tavallisimmin alton ääniala ulottuu (laulukelpoisena) pienestä f:stä kaksiviivaiseen e:hen, mutta skaala voi olla laajempikin. Erityisen matalaäänisistä naislaulajista käytetään toisinaan nimitystä kontra-altto.
- Alt is de naam van een lage vrouwelijke zangstem in de muziek, en eveneens de naam van de tweede stem in de vierstemmige muzikale harmonieleer. De laagste altstemmen worden wel contralto genoemd. Deze stem is zeer zeldzaam, donker van kleur en waardig van karakter. Er bestaan ook mannelijke alten. Deze worden altus, contratenor of countertenor genoemd. Deze zingen uitsluitend met falsetstem.
- Альт — первоначально назывался голос, который был выше тенора, (исполнявшего главную мелодию: cantus formus, иначе фальцетто. Позднее обозначает низкий голос у женщин и мальчиков. Он считается вторым из четырёх главных родов человеческого голоса: сопрано, альт, тенор и бас, и подобно трём остальным, является в различных степенях. Поэтому различают низкий и более высокий альт.
- Dans la musique classique, un alto désigne soit une catégorie vocale, soit un emploi dans un chœur.
|
