| dbpedia-owl:abstract
|
- Ein Alphabet (über altgriechisch ἀλφάβητος alphábētos) ist eine geordnete und abgeschlossene Menge von grafischen Zeichen, die über orthographische Regeln zu Wörtern verknüpft eine zugehörige Lautsprache schriftlich darstellen können. Der Name Alphabet geht auf die ersten beiden Buchstaben des griechischen Schriftsystems zurück. Im Deutschen sagt man, ausgehend von den ersten Buchstaben des deutschen Alphabets, „A-B-C“. Die festgelegte Reihenfolge erlaubt alphabetische Anordnungen wie beispielsweise in Wörterbüchern. Alphabetschriften gehören wie Silbenschriften zu den phonographischen Schriften und stehen damit im Gegensatz zu piktografischen oder logografischen Systemen, bei denen die Zeichen für Begriffe stehen (z. B. Rind, Sonnenaufgang, Freundschaft). Im Unterschied zur Silbenschrift bezeichnen alphabetische Buchstaben in der Regel jeweils nur einen Laut. Im engeren Sinne wird der Begriff Alphabet auch in Abgrenzung zu Konsonantenschriften und Abugidas nur für solche Schriften gebraucht, in denen alle Phoneme und insbesondere auch alle Vokale eigene, gleichberechtigte grafische Zeichen besitzen. Auch formale Sprachen in der Informatik bestehen aus Wörtern, die aus Zeichen eines Alphabets bestehen. Siehe hierzu auch Alphabet (Informatik).
- An alphabet is a standardized set of letters—basic written symbols or graphemes—each of which roughly represents a phoneme in a spoken language, either as it exists now or as it was in the past. There are other systems, such as logographies, in which each character represents a word, morpheme, or semantic unit, and syllabaries, in which each character represents a syllable. Alphabets are classified according to how they indicate vowels: the same way as consonants, as in Greek (true alphabet) diacritics or modification of consonants, as in Hindi not at all, as in Phoenician The word "alphabet" came into Middle English from the Late Latin word Alphabetum, which in turn originated in the Ancient Greek Αλφάβητος Alphabetos, from alpha and beta, the first two letters of the Greek alphabet. Alpha and beta in turn came from the first two letters of the Phoenician alphabet, and meant ox and house respectively and the first three letters of the Arabic language "Alef, أ", "Ba, ب", and "Ta, ت". There are dozens of alphabets in use today, the most common being Latin, deriving from the first true alphabet, Greek. Most of them are composed of lines; notable exceptions are Braille, fingerspelling, and Morse code.
- Archivo:Gothic letter ahsa. svg Letra ahsa en gótico El alfabeto, abecedario o abecé de una lengua o idioma es el conjunto ordenado de sus letras. Es también la agrupación, con un orden determinado, de las grafías utilizadas para representar el lenguaje que sirve de sistema de comunicación. El término alfabeto procede del griego ἀλφάβετον (alfábeton), derivado de las dos primeras letras griegas ἄλφα (alfa, α) y βῆτα (beta, β), derivadas a su vez de las letras fenicias ʾalp y bēt, que significaban «buey» y «casa» respectivamente. El alfabeto griego es una adaptación del alfabeto fenicio, que también dio lugar entre otros al hebreo y al árabe. Por su parte, el término abecedario proviene del latín tardío abecedārium, también derivado del nombre de las primeras letras, en este caso cuatro: a (a), b (be), c (ce) y d (de). Algunas letras pueden recibir uno o varios diacríticos con el fin de diferenciar los sonidos de la lengua o poder evitar las ambigüedades. De la misma forma, el alfabeto puede ser entendido por el uso de letras suplementarias. Las evoluciones fonéticas de una lengua se crean a un ritmo diferente de la evolución escrita. La escritura alfabética no garantiza una correspondencia unívoca entre los fonemas y los grafemas. En otros ámbitos, un alfabeto es un conjunto finito y ordenado de símbolos.
- Aakkoset eli aakkosto on tietyn kielen äännekirjoitukseen vakiintunut järjestetty kokoelma kirjaimia. Äänne- eli aakkoskirjoituksessa kukin kirjain edustaa joko yksin tai yhdessä muiden kanssa jotakin puhutun kielen äännettä tai äänneryhmää. Äännekirjoitus on yksi maailman kirjoitusjärjestelmien kolmesta perustyypistä tavukirjoituksen ja sanakirjoituksen ohella. Aakkoston yläkäsitteenä voidaan pitää kirjaimistoa. Kirjaimisto ei määritä aakkosjärjestystä, ja tyypillisesti siinä on kirjaimia enemmän kuin tarvittaisiin jonkin yksittäisen kielen kirjoittamiseen. Esimerkiksi länsieurooppalaisten kielten aakkoset pohjautuvat latinalaiseen kirjaimistoon, kun taas monien itäeurooppalaisten kielten aakkosten perustana on kyrillinen kirjaimisto. Usein aakkosto ja kirjaimisto kuitenkin käsitetään synonyymeiksi, joten esimerkiksi latinalaisista aakkosista puhuttaessa ei yleensä tarkoiteta vain latinan kielen aakkosia vaan laajennettua latinalaisperäistä kirjaimistoa, johon sisältyvät myös muun muassa suomalais-ruotsalaisten aakkosten tarkkeelliset kirjaimet Å, Ä ja Ö. Tietoteknisestä näkökulmasta voidaan puhua merkistöstä, johon sisältyvät kirjainten lisäksi muutkin kirjoitusmerkit, kuten välimerkit ja numerot. Suppeat merkistöt on saatettu muodostaa vain yhden aakkoston pohjalta, mutta laajempiin merkistöihin voivat sisältyä usean aakkoston tarvitsemat kirjaimet. Unicode-merkistö pyrkii kattamaan kaikki maailman kirjoitusjärjestelmät. Joihinkin aakkostoihin ja kirjaimistoihin sisältyy rinnakkaisia aakkoslajeja, kuten latinalaisen kirjaimiston suur- ja pienaakkoset, jotka parikohtaisesti edustavat samaa äännettä mutta erilaisissa tilanteissa.
- Un alfabeto è una collezione di simboli grafici, aventi di solito un ordine ben preciso, che servono a rappresentare le parole di una lingua. Spesso succede che i segni siano lettere, ovvero segni che rappresentano idealmente singoli suoni linguistici, ma non sempre si ha un perfetta rappresentazione tra l'alfabeto e sistema fonologico di una lingua, per cui nascono a volte combinazioni di lettere rappresentanti suoni altrimenti orfani oppure può capitare che lo stesso suono sia rappresentato da più lettere ma in contesti diversi. La parola deriva etimologicamente dall'unione dei nomi delle prime due lettere dell'alfabeto greco Alpha e Beta, ma sono stati i Fenici ad inventarlo. In genere un alfabeto è associato ad una lingua o ad un linguaggio che costruisce le proprie parole su un determinato alfabeto. L'alfabeto delle lettere minuscole della lingua italiana è composto da 21 lettere: a b c d e f g h i l m n o p q r s t u v z. Le lettere j k w x y sono entrate di fatto in uso nella scrittura italiana attraverso prestiti da altre lingue. L'alfabeto in senso stretto va distinto da altre forme di scrittura come le abugide, i sillabari e le scritture logografiche. L'alfabeto latino è il sistema di scrittura alfabetica più diffuso nel mondo.
- アルファベット（Template:Lang-en-short）とは、ひとつひとつの文字が原則としてひとつの子音または母音という音素をあらわす表音文字の一種であり、また、それを伝統的な配列で並べたものをいう。「アルファベット」という語は、ギリシア文字の最初の2文字 Template:Lang, Template:Lang の読み方である「アルファ」、「ベータ」 に由来する。
- | |- |Mediabestanden Bestand:Commons-logo. svg Wikimedia Commons heeft meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen: Alphabet. |} Een alfabet of – in het bijzonder met betrekking tot het Latijnse alfabet – abc is een verzameling symbolen om equivalenten van klanken in de gesproken taal schriftelijk weer te geven. In deze zin betekent alfabet nagenoeg hetzelfde als schrift. Een alfabet is bovendien de gestandaardiseerde volgorde waarin de tekens geordend zijn. Daarmee is het een handig hulpmiddel bij het systematisch ordenen en terugvinden van met name literatuur en wetenschappelijke informatie. Het principe van alfabetisering maakt het bijvoorbeeld mogelijk om een boek in de bibliotheek op naam van de schrijver snel terug te vinden, of om een woord met de bijbehorende definitie snel op te zoeken in een woordenboek.
- ]] Et alfabet er en ordnet rekke av bokstaver. Ordet kommer av de to første bokstavene i det greske alfabetet: Alfa og beta. Alle vesteuropeiske språk bruker varianter av det latinske alfabetet, som er det mest brukte alfabet i verden. Den faste rekkefølgen av bokstaver muliggjør det å ordne ord og navn i alfabetisk rekkefølge, alfabetisering, for eksempel i en ordbok. I enkelte sammenhenger brukes ordet også om tegnsett som omfatter andre skrifttegn enn bokstaver, for eksempel morsealfabetet.
- Alfabet – najpopularniejszy system zapisywania mowy. Terminu używany w trzech głównych, powiązanych ze sobą i niekiedy mylonych znaczeniach, co jest źródłem licznych nieporozumień w dziedzinie historii i teorii pisma, oraz w jednym znaczeniu pochodnym. Piąty sens obejmuje użycie niepoprawne, czyli nazywanie "alfabetami" systemów nie będących nimi (pseudoalfabetów).
- Alfabeto ou Abecedário é uma forma de escrita classificada como "segmental", pois possui grafemas que representam fonemas (unidade básica de som) de uma língua, podendo ser classificada também como uma escrita fonética, pois procura representar os fonemas por um determinado signo. A palavra é de origem grega (alphabetos), através do latim (alphabetum), constituída pelas duas primeiras letras do alfabeto grego, e significa um conjunto de letras usadas para escrever. Apesar de ter se tornado comum o termo alfabeto por alfa e beta, o idioma fenício séculos antes já trazia Alef e Bet, as duas primeiras letras. O alfabeto tem uma ordem que se emprega por exemplo, para a ordenação em dicionários e enciclopédias em papel, ou em listas de coisas. O alfabeto em uso na língua portuguesa é o alfabeto latino, do qual se usam 26 letras: A – B – C – D – E – F – G – H – I – J – K – L – M – N – O – P – Q – R – S – T – U – V – W – X – Y – Z
- ]] Ett alfabet är en uppsättning grafiska tecken, avsedda att avbilda fonem (ljud) i ett talat språk. Benämningen Alfabet kan härledas till de inledande bokstäverna i det feniciska alfabetet aleph och beth, genom grekiska alfabetets alfa och beta. Det som kännetecknar ett alfabet är att enstaka tecken motsvarar ett ljud, fonem. Man kan jämföra med till exempel kinesiska skriftspråket där ett tecken står för ett helt ord eller en stavelse. I det svenska språket används en variant av det latinska alfabetet. Tidigt fanns tendenser till en utveckling av alfabet. Kilskriften, som uppträder omkring 3.100 f. Kr. och Hieroglyferna, som uppträder omkring 3.000 f. Kr. fick snabbt inslag av ljudtecken, för att förenkla skriften. Även inom den kinesiska skriften uppkommer förenklade ljudtecken, men den kinesiska skriften är yngre och uppkommer först 1.500 f. Kr. Då hade alfabetsutvecklingen i mellanöstern redan kommit längre. Redan omkring 1.500 f. Kr. fanns en fullt utvecklad ljudskrift med kilskrift - det Ugaritiska alfabetet. Exakt var ett regelrätt alfabet utvecklades är svårt att säga. I egyptiska koppar och tukosgruvor från ca 1.800 - 1.400 f. Kr. har man hittat spår av hieroglyfliknande inskrifter som inte är bild- eller idéskrift. Omkring 2.000 f. Kr. utvecklades på Kreta den skrift som kallas linear A vilken fortfarande var en ren bildskrift, och ur den utvecklas omkring 1.400 f. Kr. linear B, där man förenklat bildskriften och delvis gjort om den till en ljudskrift. Det verkar dock vara i Palestina som de första alfabetet utvecklas. Från 1.500 f. Kr. har man ett exempel på en konsonantskrift, funnen på Sinaihalvön, där man låtit egyptiska skrivtecken beteckna konsonanter i det lokala kananeeiska språket. Från flera platser i Palestina har man gjort flera fynd av alfabetsinskrifter från perioden 1.500-1.000 f. Kr Alfabeten spreds till de judiska folken, araméerna och till fenicierna, vars alfabet var färdigutvecklat omkring 1.000 f. Kr. Genom fenicierna spreds alfabetet i början av 700-talet f. Kr. till Grekerna, som lade till konsonanter i sitt alfabet. Ur det feniciska alfabetet utvecklades även Hebreiska alfabetet omkring 800 f. Kr. , och troligen kort därefter det Arabiska alfabetet. Det grekiska alfabetet kom sedan att spridas till etruskerna, som spred det vidare till romarna som skapade det moderna Latinska alfabetet. De germanska runorna skapades omkring 100 e. Kr. med tydlig utgångspunkt från det latinska alfabetet. Runorna försvann med kristendomens införande, vissa bokstäver har dock lagts till för att kunna transkribera de germanska språken bättre. Även i övrigt påverkades det latinska alfabetet, bland annat tillkom bokstäverna Å, Ä och Ö. Det kyrilliska alfabetet är via Glagolitiska alfabetet skapat med utgångspunkt från det Grekiska alfabetet. Ge'ez är en östafrikanskt alfabet, som har tydlig likhet med sydarabisk skrift, och som verkar ha utvecklats från en separat linje från de äldsta alfabeten.
- Алфави́т — форма письменности, основанная на стандартном наборе знаков. В алфавите отдельные знаки — буквы — обозначают фонемы языка, хотя однозначное соответствие звук ↔ буква наблюдается редко и имеет обыкновение утрачиваться в процессе развития устного языка. Алфавит отличается от пиктографического письма, где знаки обозначают понятия, и морфемного и логографического письма, где знаки обозначают отдельные морфемы или слова. Выделяются следующие разновидости алфавитов: Консонантно-вокалические алфавиты — буквы обозначают как гласные, так и согласные; Консонантные алфавиты — буквы обозначают только согласные, гласные могут обозначаться с помощью специальной системы диакритических знаков; Слоговые алфавиты — буквы обозначают целые слоги, причём слоги с одинаковой согласной, но разными гласными могут обозначаться близкими знаками, а могут быть совершенно разными; в узком смысле может не считаться алфавитом. Использование знаков для отдельных фонем ведёт к значительному упрощению письма в результате сокращения количества используемых знаков. Также, порядок букв в алфавите является основой алфавитной сортировки. Относительная сложность фонетических систем различных языков обуславливает наличие алфавитов неодинакового размера. Согласно Книге рекордов Гиннесса, больше всего букв — 72 — содержится в алфавите кхмерского языка, наименьшее — 12 (a, e, g, i, k, o, p, r, s, t, u, v) — в алфавите языка ротокас острова Бугенвиль. Самой древней буквой алфавита является буква «о», которая осталась неизменной в том же виде, в каком она была принята в финикийском алфавите (около 1300 года до н. э.). (Эта буква там обозначала другой, согласный звук, но современная «о» произошла от неё).
- 字母系統是拼音文字系统当中最小的,数量最少的区别性单位，即字位，如拉丁字母源自拉丁语采用的字母、阿拉伯字母源自阿拉伯语采用的字母。按照一定顺序把字母排列起来，就形成了字母表。世界上各种拼音文字所使用的字母都起源于闪米特字母。 需要注意的是，在汉语中并没有字母这个概念，汉语拼音及注音符号之类的汉字拉丁化体系都只是一套用字母来标音的符号，而不是字母。 所有字母的共同祖先闪米特字母来自于古埃及的象形文字——圣书体。但到底腓尼基字母跟乌加里特字母谁先发明仍未有定论。下面的表格就是圣书体中24个声符及其读音。 在闪米特字母中又以腓尼基字母最为古老。这种字母是辅音字母，全部22个字母都是辅音。随着社会的发展，又演变出许多字母。 下面是一个演变情况的简单说明： 腓尼基字母 东支 亞拉姆字母 阿拉伯字母 阿尔明尼亚字母 格鲁吉亚字母 印度字母 朝鲜字母 希伯來字母 叙利亚字母 叙利亚-巴勒斯坦字母 回鹘字母 蒙古字母 满语字母 西支 东希腊字母 古希腊字母 格拉哥里字母 西里尔字母 西希腊字母 現代希腊字母 拉丁字母 其中阿拉伯字母、西里尔字母和拉丁字母影响最大。
- Un alphabet est un ensemble de symboles destiné à représenter plus ou moins précisément les phonèmes d’une langue. Chacun de ces symboles, ou graphèmes, est aussi appelé « lettre »; chaque lettre, en théorie, devrait noter un phonème. Certaines lettres peuvent recevoir un ou plusieurs diacritiques afin d’étendre le stock de graphèmes si celui-ci est insuffisant pour noter les sons de la langue ou permettre d’éviter les ambiguïtés. De la même manière, un alphabet peut être étendu par l’utilisation de digrammes ou encore de lettres supplémentaires. Les évolutions phonétiques d’une langue se produisant à un rythme différent de l’évolution écrite, l’écriture alphabétique ne garantit en aucune manière une correspondance biunivoque entre les phonèmes et les graphèmes, ainsi en français, /s/ se note aussi bien c, ç, s, ss, sc ou t. A contrario, s peut se prononcer /s/, /z/ ou être muet. Certaines langues, comme le hongrois, ont toutefois une écriture quasi-phonétique. Dans la majorité des cas (hormis pour le hongrois), ce sont des langues écrites depuis peu dont la transcription au moyen de signes alphabétiques a fait l’objet d’une recherche planifiée.
|
| rdfs:comment
|
- アルファベット（Template:Lang-en-short）とは、ひとつひとつの文字が原則としてひとつの子音または母音という音素をあらわす表音文字の一種であり、また、それを伝統的な配列で並べたものをいう。「アルファベット」という語は、ギリシア文字の最初の2文字 Template:Lang, Template:Lang の読み方である「アルファ」、「ベータ」 に由来する。
- ]] Et alfabet er en ordnet rekke av bokstaver. Ordet kommer av de to første bokstavene i det greske alfabetet: Alfa og beta. Alle vesteuropeiske språk bruker varianter av det latinske alfabetet, som er det mest brukte alfabet i verden. Den faste rekkefølgen av bokstaver muliggjør det å ordne ord og navn i alfabetisk rekkefølge, alfabetisering, for eksempel i en ordbok. I enkelte sammenhenger brukes ordet også om tegnsett som omfatter andre skrifttegn enn bokstaver, for eksempel morsealfabetet.
- Alfabet – najpopularniejszy system zapisywania mowy. Terminu używany w trzech głównych, powiązanych ze sobą i niekiedy mylonych znaczeniach, co jest źródłem licznych nieporozumień w dziedzinie historii i teorii pisma, oraz w jednym znaczeniu pochodnym. Piąty sens obejmuje użycie niepoprawne, czyli nazywanie "alfabetami" systemów nie będących nimi (pseudoalfabetów).
- 字母系統是拼音文字系统当中最小的,数量最少的区别性单位，即字位，如拉丁字母源自拉丁语采用的字母、阿拉伯字母源自阿拉伯语采用的字母。按照一定顺序把字母排列起来，就形成了字母表。世界上各种拼音文字所使用的字母都起源于闪米特字母。 需要注意的是，在汉语中并没有字母这个概念，汉语拼音及注音符号之类的汉字拉丁化体系都只是一套用字母来标音的符号，而不是字母。 所有字母的共同祖先闪米特字母来自于古埃及的象形文字——圣书体。但到底腓尼基字母跟乌加里特字母谁先发明仍未有定论。下面的表格就是圣书体中24个声符及其读音。 在闪米特字母中又以腓尼基字母最为古老。这种字母是辅音字母，全部22个字母都是辅音。随着社会的发展，又演变出许多字母。 下面是一个演变情况的简单说明： 腓尼基字母 东支 亞拉姆字母 阿拉伯字母 阿尔明尼亚字母 格鲁吉亚字母 印度字母 朝鲜字母 希伯來字母 叙利亚字母 叙利亚-巴勒斯坦字母 回鹘字母 蒙古字母 满语字母 西支 东希腊字母 古希腊字母 格拉哥里字母 西里尔字母 西希腊字母 現代希腊字母 拉丁字母 其中阿拉伯字母、西里尔字母和拉丁字母影响最大。
- Ein Alphabet (über altgriechisch ἀλφάβητος alphábētos) ist eine geordnete und abgeschlossene Menge von grafischen Zeichen, die über orthographische Regeln zu Wörtern verknüpft eine zugehörige Lautsprache schriftlich darstellen können. Der Name Alphabet geht auf die ersten beiden Buchstaben des griechischen Schriftsystems zurück. Im Deutschen sagt man, ausgehend von den ersten Buchstaben des deutschen Alphabets, „A-B-C“.
- An alphabet is a standardized set of letters—basic written symbols or graphemes—each of which roughly represents a phoneme in a spoken language, either as it exists now or as it was in the past. There are other systems, such as logographies, in which each character represents a word, morpheme, or semantic unit, and syllabaries, in which each character represents a syllable.
- Archivo:Gothic letter ahsa. svg Letra ahsa en gótico El alfabeto, abecedario o abecé de una lengua o idioma es el conjunto ordenado de sus letras. Es también la agrupación, con un orden determinado, de las grafías utilizadas para representar el lenguaje que sirve de sistema de comunicación.
- Aakkoset eli aakkosto on tietyn kielen äännekirjoitukseen vakiintunut järjestetty kokoelma kirjaimia. Äänne- eli aakkoskirjoituksessa kukin kirjain edustaa joko yksin tai yhdessä muiden kanssa jotakin puhutun kielen äännettä tai äänneryhmää. Äännekirjoitus on yksi maailman kirjoitusjärjestelmien kolmesta perustyypistä tavukirjoituksen ja sanakirjoituksen ohella. Aakkoston yläkäsitteenä voidaan pitää kirjaimistoa.
- Un alfabeto è una collezione di simboli grafici, aventi di solito un ordine ben preciso, che servono a rappresentare le parole di una lingua.
- | |- |Mediabestanden Bestand:Commons-logo. svg Wikimedia Commons heeft meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen: Alphabet. |} Een alfabet of – in het bijzonder met betrekking tot het Latijnse alfabet – abc is een verzameling symbolen om equivalenten van klanken in de gesproken taal schriftelijk weer te geven. In deze zin betekent alfabet nagenoeg hetzelfde als schrift. Een alfabet is bovendien de gestandaardiseerde volgorde waarin de tekens geordend zijn.
- Alfabeto ou Abecedário é uma forma de escrita classificada como "segmental", pois possui grafemas que representam fonemas (unidade básica de som) de uma língua, podendo ser classificada também como uma escrita fonética, pois procura representar os fonemas por um determinado signo. A palavra é de origem grega (alphabetos), através do latim (alphabetum), constituída pelas duas primeiras letras do alfabeto grego, e significa um conjunto de letras usadas para escrever.
- Алфави́т — форма письменности, основанная на стандартном наборе знаков. В алфавите отдельные знаки — буквы — обозначают фонемы языка, хотя однозначное соответствие звук ↔ буква наблюдается редко и имеет обыкновение утрачиваться в процессе развития устного языка. Алфавит отличается от пиктографического письма, где знаки обозначают понятия, и морфемного и логографического письма, где знаки обозначают отдельные морфемы или слова.
- ]] Ett alfabet är en uppsättning grafiska tecken, avsedda att avbilda fonem (ljud) i ett talat språk. Benämningen Alfabet kan härledas till de inledande bokstäverna i det feniciska alfabetet aleph och beth, genom grekiska alfabetets alfa och beta. Det som kännetecknar ett alfabet är att enstaka tecken motsvarar ett ljud, fonem. Man kan jämföra med till exempel kinesiska skriftspråket där ett tecken står för ett helt ord eller en stavelse.
- Un alphabet est un ensemble de symboles destiné à représenter plus ou moins précisément les phonèmes d’une langue. Chacun de ces symboles, ou graphèmes, est aussi appelé « lettre »; chaque lettre, en théorie, devrait noter un phonème. Certaines lettres peuvent recevoir un ou plusieurs diacritiques afin d’étendre le stock de graphèmes si celui-ci est insuffisant pour noter les sons de la langue ou permettre d’éviter les ambiguïtés.
|
