Saint Aloysius Gonzaga was an Italian Jesuit and saint.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/birthDate
  • 1568-03-09 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/birthPlace
dbpedia-owl:Person/deathDate
  • 1591-06-21 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/deathPlace
dbpedia-owl:Person/title
  • Confessor
dbpedia-owl:Saint/beatifiedBy
dbpedia-owl:Saint/beatifiedDate
  • 1605-10-19 (xsd:date)
dbpedia-owl:Saint/beatifiedPlace
dbpedia-owl:Saint/canonizedBy
dbpedia-owl:Saint/canonizedDate
  • 1726-12-31 (xsd:date)
dbpedia-owl:Saint/canonizedPlace
dbpedia-owl:Saint/feastDay
  • --06-21
dbpedia-owl:Saint/majorShrine
dbpedia-owl:Saint/veneratedIn
dbpedia-owl:beatifiedBy
dbpedia-owl:beatifiedDate
  • 1605-10-19 (xsd:date)
dbpedia-owl:beatifiedPlace
dbpedia-owl:birthDate
  • 1568-03-09 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:canonizedBy
dbpedia-owl:canonizedDate
  • 1726-12-31 (xsd:date)
dbpedia-owl:canonizedPlace
dbpedia-owl:deathDate
  • 1591-06-21 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:feastDay
  • --06-21
dbpedia-owl:majorShrine
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:title
  • Confessor
dbpedia-owl:veneratedIn
dbpprop:abstract
  • Saint Aloysius Gonzaga was an Italian Jesuit and saint.
  • Aloisius von Gonzaga war Jesuit und gehört zu den in jungen Jahren gestorbenen Heiligen. Aloisius wurde im Jahr 1726 heilig gesprochen.
  • Sant Lluís Gonzaga (Castiglione delle Stiviere, 9 de març de 1568 - Roma, 21 de juny de 1591) va ser un sacerdot jesuïta, venerat com a sant per l'Església Catòlica.
  • Svatý Alois Gonzaga je katolický světec z jezuitského řádu, patron mládeže, uctíván jako přímluvce proti moru a očním chorobám.
  • San Luis Gonzaga. Jesuita italiano. Beatificado por Paulo V el 19 de octubre de 1605, y canonizado el 13 de diciembre de 1726 por Benedicto XIII, quien lo declaró patrono de la juventud, título confirmado por Pío XI el 13 de junio de 1926. Se celebra su fiesta el 21 de junio. Primogénito de Ferrante Gonzaga, marqués de Castiglione, quien en 1566, estando al servicio del rey español Felipe II, se casó en la capilla del Palacio Real de Madrid con Marta Tana de Santena, dama de la reina Isabel de Valois. Del padre heredó la inteligencia vivaz, el valor, la propensión a la cólera, que hubo de dominar constantemente. De su madre piamontesa recibió una reserva connatural y aquella firmeza de carácter que demostró llevando una vida de piedad y mortificación en ambientes donde no siempre las normas comunes coincidían con las suyas. Después de la batalla de Lepanto, don Ferrante recibió el encargo de preparar 3.000 infantes para la empresa de Túnez, y se trasladó a Castelmagiore con su hijo Luis que, durante cuatro o cinco años, vivió entre los soldados. Cuando en 1573 su padre se embarcó para África, Luis regresó a Castiglione, donde, con su madre y sus hermanos, vivió una vida de intensa piedad. La peste de 1576, impulsó a su padre a llevar a sus dos hijos mayores, Luis y Rodolfo, a Florencia, cuyo gran duque Francisco de Médicis, había sido compañero suyo en Madrid. Hasta 1580, Luis y Rodolfo estuvieron al cuidado de un ayo, Pierfrancesco del Turco, quien les buscó maestros de caligrafía, latín, equitación y aun de baile. Jugaban en los jardines del palacio Pitti con don Juan, último bastardo de Cosme I, y con las hijas del gran duque Francisco: Ana, Leonor (luego esposa del duque de Mantua, Vicente IV) y María (futura reina de Francia). Así pudieron ambos hermanos conocer las sombras y desgracias de la familia Médicis. Cuando en 1579 Ferrante fue nombrado gobernador de Monferrato por el duque de Mantua Guillermo Gonzaga, hizo conducir a sus hijos a la corte ducal. En Mantua, la duquesa Leonor de Austria amó a Luis como una madre. Una dolencia hepática obligó a Luis a graves dietas, que le ayudaron en su vida de penitencia. A los 12 años recibió allí la primera comunión de manos de San Carlos Borromeo. En 1580 la amenaza de la peste obliga a don Ferrante a trasladar a toda su familia a Casale Monferrato. Las Meditationes de S. Pedro Canisio, las Cartas de los jesuitas de la India, su trato con los capuchinos y barbanitas y, sobre todo, el ver las graves dificultades que el gobierno de Monferrato acarreó a su padre, hicieron madurar en él su vocación religiosa. En 1581, su padre se trasladó a Madrid como parte del séquito de la ex emperatriz María de Austria, hija de Carlos V y viuda de Maximiliano II; Luis y Rodolfo serían pajes del príncipe don Diego, heredero de Felipe II. En la corte de España el Libro de la oración y meditación de Luis de Granada fue su guía de vida interior, al paso que recibía lecciones de ciencias del Dr. Dimas de Miguel, amigo de Juan de Herrera. El 15 de agosto de 1583, en la iglesia del Buen Consejo, determinó entrar en la Compañía de Jesús. Los esfuerzos de su padre por retenerlo, confiándole delicados asuntos de su familia en Lombardía, no consiguieron nada. El 2 de noviembre de 1583, en el palacio de los Gonzaga de Mantua, cedió a su hermano Rodolfo todos sus derechos como primogénito, añadiendo: «¿Quién de los dos es más feliz?; ciertamente, yo». Dada la importancia estratégica del marquesado de Castiglione, fue necesario que la cesión fuera aprobada por el Emperador. El 25 del mismo mes entraba en el noviciado jesuita de Roma, donde la intensa vida interior agravó sus enfermedades. Siguieron luego los estudios de Filosofía y Teología. En 1587 recibió las órdenes menores. Dos años después, su director espiritual, Roberto Belarmino, le comunicó la orden del padre general Claudio Acquaviva de trasladarse a Castiglione para poner paz entre Rodolfo y el duque de Mantua en sus disputas por el castillo de Solferino, a petición de las madres de entrambos. Lo consiguió y, además, indujo a Rodolfo a hacer público su matrimonio clandestino con Elena Aliprandi, sin dar importancia a las diferencias sociales. Luis desconoció la tristeza. Conservó siempre la alegría interior gracias a su vida de contemplación. Cuando sus contemporáneos advertían la suave conmoción con que Luis se elevaba ante el espectáculo de la bondad y de la providencia de Dios, notaban un punto esencial de su espiritualidad. Sólo desde este punto de vista adquieren un sentido profundo todas aquellas prácticas ascéticas en las que se extendieron sus antiguos biógrafos y que sólo han servido para suscitar prevenciones contra un santo que, a pesar de ello, ha alcanzado un culto verdaderamente popular en toda la Iglesia. El P. Archille Gagliardi, gran maestro de espíritu, temía que tan continua contemplación apartase a Luis de la vida apostólica, propia de la Compañía de Jesús; mas el santo le contestó: «Si experimentase que producía en mí tales efectos, la tendría por sospechosa y poco buena para mí». Los hechos de los últimos meses de su vida sólo se explican plenamente teniendo en cuenta esa vida contemplativa proyectada hacia la acción apostólica. En 1590-91 la peste hizo estragos en Roma. Cuatro papas murieron en tan breve tiempo. Luis atendió con heroísmo a los apestados en S. Giacomo degli Incurabili, en San Juan de Letrán, en S. María de la Consolación, y en el hospital improvisado junto al Gesú, donde contrajo la enfermedad. Así moría a los 23 años, tras una vida tan rica en experiencias, un santo a quien una falsa hagiografía ha solido presentar como alienado del mundo. Reconocía que «el Señor le había dado un gran fervor en ayudar a los pobres», y añadía: «cuando uno tiene que vivir pocos años, Dios lo incita más a emprender tales acciones». Al padre provincial, que llegó a visitarle horas antes de morir, le dijo: -¡Ya nos vamos, padre; ya nos vamos ... ! -¿A dónde, Luis? -¡Al Cielo! -¡Oigan a este joven! -exclamó el provincial- Habla de ir al cielo como nosotros hablamos de ir a Frascati.
  • Pyhä Aloysius Gonzaga,, italiaksi Luigi Gonzaga, oli italialainen jesuiitta ja katolilainen pyhimys. Gonzaga syntyi varakkaaseen sukuun Castiglione delle Stivieressa. Hänestä oli alkujaan tarkoitus tulla sotilas, mihin hän saikin koulutusta elämänsä ensimmäisinä vuosina. Tosin samalla hän opiskeli muitakin aineita. Hänet lähetettiin nuorella iällä Firenzeen toimimaan Francesco I de' Medicin palveluksessa. Firenzessä Gonzaga kuitenkin sairastui ja toipilasaikanaan hän käytti aikaansa pyhimyksistä kertovien kirjojen lukemiseen ja rukoiluun. Palattuaan Castiglioneen Gonzaga tapasi kardinaali Charles Borromeon, josta myöhemmin tuli katolilainen pyhimys. Kardinaali antoi pojalle tämän ensimmäisen ehtoollisen. Myöhemmin Gonzaga innostui lähetyssaarnaajan urasta luettuaan jesuiittojen lähetystöitä käsittelevän teoksen. Gonzagasta tuli jesuiitta ja hän siirtyi Roomaan voidakseen palvella veljeskuntaa. Hänet lähetettiin sieltä opiskelemaan, mutta huonon terveydentilansa takia hän joutui palaamaan Roomaan. 1591 Roomassa puhkesi kulkutauti, minkä seurauksena jesuiitat alkoivat pitää sairaalaa kärsiville. Gonzaga liittyi sairaalan henkilökuntaan, mutta hoitaessaan potilaita sai itse tartunnan. 21. kesäkuuta 1591 Gonzaga menehtyi vain 23-vuotiaana.
  • Saint Louis de Gonzague, Jésuite italien né le 9 mars 1568 à Castiglione delle Stiviere, province de Lombardie en Italie et décédé le 21 juin 1591 à Rome. Originellement appelé Aloïs, ou Aloysius en latin (d'où la forme saint Aloysius de Gonzague, que l'on retrouve parfois); en italien San Luigi Gonzaga.
  • Figlio di Ferrante Gonzaga marchese di Castiglione delle Stiviere e di Marta Tana di Santena, è venerato come santo dalla Chiesa cattolica. Nacque nel castello di famiglia, a Castiglione delle Stiviere. Primo di sette figli, erede del titolo, fin dalla prima infanzia venne educato alla vita militare. Nel 1580 ricevette la prima comunione da Carlo Borromeo in visita nella Diocesi di Brescia (della quale Castiglione faceva parte in quel tempo). Nel 1581 si recò a Madrid per due anni, come paggio di corte (il padre era al servizio di Filippo II di Spagna). Studiò lettere, scienza e filosofia, lesse testi spirituali e relazioni missionarie, pregò e maturò la sua decisione di farsi gesuita e, malgrado il padre fosse contrario, a 17 anni entrò nel noviziato della Compagnia di Gesù a Roma, dove studiò teologia e filosofia. A Roma ebbe tra i suoi insegnanti e direttore spirituale San Roberto Bellarmino. Nel 1590/91 una serie di malattie infettive uccisero a Roma migliaia di persone inclusi i papi. Luigi Gonzaga, insieme a Camillo de Lellis ed alcuni confratelli, si impegnò a supportare i contagiati dalle conseguenze dell'epidemia. Malato da tempo, dovette dedicarsi solo ai casi non contagiosi, ma, trovato in strada un appestato, se lo caricò in spalla e lo portò in ospedale. Pochi giorni dopo morì, all'età di soli 23 anni. Il suo corpo è tumulato nella chiesa di Sant'Ignazio a Roma, nello splendido altare barocco di Andrea Pozzo e Pierre Legros, mentre il suo cranio è conservato nella basilica a lui intitolata a Castiglione delle Stiviere. La mandibola è Custodita nella Chiesa Madre di Rosolini, in provincia di Siracusa. L'università Gonzaga di Spokane, negli Stati Uniti, è denominata così, proprio in onore del Santo.
  • アロイシウス・ゴンザーガ(Aloysius Gonzaga, 1568年3月9日-1591年6月21日)はイタリア出身のイエズス会員、カトリック教会の聖人。イタリアの名門貴族ゴンザーガ家の出身として有名。記念日は6月21日。アロイジオ・ゴンザーガ(Aloysio Gonzaga)あるいはルイージ・ゴンザーガ(Luigi Gonzaga)とも呼ばれる。
  • Aloysius Gonzaga S.J. (eigenlijk Luigi Gonzaga) is een jong gestorven katholieke heilige.
  • Alojzy (Luigi) Gonzaga, święty Kościoła katolickiego, jezuita, patron młodzieży, zwłaszcza studenckiej. Pochodził z książęcej rodziny, urodził się w Lombardii. Był paziem na dworach w Mantui i Florencji oraz Hiszpanii (na dworze króla Filipa II). Wbrew woli rodziny wstąpił do zakonu jezuitów. Umarł jako nie doczekawszy święceń opiekując się chorymi w czasie zarazy w Rzymie. Na Górnym Śląsku są popularne młodzieżowe towarzystwa pod jego patronatem, zwane alojzjanami. W ikonografii przedstawiany jest w habicie jezuickim, białej komży z szerokimi rękawami bez szlaków. Jego atrybutami są krzyż, mitra książęca i trupia czaszka, a świętem liturgicznym - 21 czerwca.
  • São Luís de Gonzaga, S.J. , foi um religioso italiano e santo da Igreja Católica. Filho de Ferrante Gonzaga, marquês de Castiglione e irmão do Duque de Mântua, príncipe do Sacro Império, sendo herdeiro do feudo soberano de Castiglione; seu pai gostaria que seu primogênito seguisse seus passos de soldado e comandante no exército imperial. Com apenas 5 anos de idade já marchava atrás do exército do pai, aprendendo o uso das armas com os rudes soldados. Recebeu educação esmerada e uma forte educação cristã por parte de mãe, frequentou os ambientes mais sofisticados da alta nobreza italiana. Mas aquele menino daria fama à família Gonzaga com armas totalmente diferentes e quando foi enviado a Florença na qualidade de pajem do grão-duque da Toscana, aos dez anos de idade. Luís imprimiu em sua própria vida uma direção bem definida, voltando-se à perpétua virgindade. Em sua viagem para a Espanha, onde ficou alguns anos como pajem do Infante Don Diego, filho de Filipe II, serviu-lhe para estudo da filosofia na universidade de Alcalá de Henares e a leitura de livros devotos. Após ter recebido a primeira comunhão das mãos de São Carlos Borromeu, decidiu para surpresa de todos, pela vida religiosa, entrando para a Companhia de Jesus, derrubando por terra os interesses nele depositados pelo seu pai, tendo sido eternizado na fachada da Sé Nova de Coimbra com uma estátua em sua homenagem. Luís tornou-se o modelo da pureza para todos os jovens, mesmo em meio às vaidades e tentações do seu tempo. Ele teve uma grande provação por parte do seu pai, que ao saber que desejava ser sacerdote, não só o desaconselhou, mas passou a levá-lo em festas mundanas, até que perguntou a Luís: "Ainda segue desejando ser sacerdote?" "É isto que penso noite e dia", respondeu o jovem e perseverante santo. Renunciou ao título e à herança paternas e aos catorze anos entrou no noviciado romano da Companhia de Jesus, sob a direção de São Roberto Belarmino. Esquecendo totalmente sua origem de nobreza, escolheu para si as incumbências mais humildes. São Luís Gonzaga escreveu: "Também os príncipes são pó como os pobres: talvez, cinzas mais fedidas". Algo também que marcava a espiritualidade de Luís era a pergunta que fazia a si mesmo diante de algo importante a fazer: "De que serve isto para a Eternidade?" São Luís Gonzaga teve de ir para Roma no ano de 1590 por motivos de estudo, mas ao deparar-se com as vítimas do contagioso tifo, compadeceu-se dos que sofriam e seu envolvimento foi tanto ao ponto de pegar a doença e morrer no dia 21 de junho de 1591 (data esta que hoje se comemora o seu dia) com apenas 23 anos, em nome da caridade e pureza. São Luís Gonzaga é considerado padroeiro da juventude e dos estudantes, e seu corpo repousa na Igreja de Santo Inácio, em Roma.
  • Aloysius Gonzaga, italienska Luigi Gonzaga, född 9 mars 1568 i Castiglione delle Stiviere i närheten av Mantua, Italien, död 21 juni 1591 i Rom, var en italiensk jesuit. Han helgonförklarades 1726 med festdag 21 juni. Aloysius Gonzaga föddes i en högadlig familj. Vid åtta års ålder skickades han till storhertigen av Toscanas hov i Florens, för att där uppfostras för livet i de högsta kretsarna. Aloysius var dock totalt ointresserad av hovets flärd och intriger och kände avsmak för adelns lösaktiga moral. Under flera timmar brukade han knäböja inför bebådelsebilden i kyrkan Santissima Annunziata i Florens. Vid tio års ålder avlade han inför Jungfru Maria ett löfte om evig kyskhet. På uppmuntran av biskopen Carlo Borromeo inträdde Aloysius 1585 i jesuitordens novitiat. Två år senare avlade han sina eviga ordenslöften. Aloysius ägnade sig nu helt åt sina studier och åt de sjuka, som han tjänade med stor ödmjukhet. Under en svår pestepidemi i Rom blev han själv smittad, då han tjänade de pestdrabbade. Han avled i juni 1591, blott 23 år gammal. Aloysius skrev flera brev till sin mor. Ett av dem speglar att han, drabbad av pestsmitta, är medveten om sin förestående död och gör sig redo för att möta Gud: Aloysius Gonzaga har fått sitt sista vilorum i kyrkan Sant'Ignazio i centrala Rom. Han vördas som ungdomens skyddshelgon.
dbpprop:attributes
dbpprop:beatifiedBy
dbpprop:beatifiedDate
dbpprop:beatifiedPlace
dbpprop:birthDate
dbpprop:birthPlace
dbpprop:canonizedBy
dbpprop:canonizedPlace
dbpprop:deathDate
dbpprop:deathPlace
dbpprop:feastDay
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:majorShrine
dbpprop:name
  • Aloysius Gonzaga
dbpprop:patronage
  • Young students, Christian youth, Jesuit novices, People with AIDS and their caregivers
dbpprop:prayer
  • ''Marian Prayer of St. Aloysius Gonzaga'' O my mother, into thy blessed trust and custody, and into the care of thy mercy I this day, every day, and in the hour of my death, commend my soul and my body. To thee I commit all my anxieties and miseries, my life and the end of my life, that by thy most holy intercession and by thy merits all my actions may be directed and disposed according to thy will and that of thy Son. Amen.
dbpprop:prayerAttrib
dbpprop:reference
dbpprop:titles
  • Confessor
dbpprop:veneratedIn
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • Saint Aloysius Gonzaga was an Italian Jesuit and saint.
  • Aloisius von Gonzaga war Jesuit und gehört zu den in jungen Jahren gestorbenen Heiligen. Aloisius wurde im Jahr 1726 heilig gesprochen.
  • Sant Lluís Gonzaga (Castiglione delle Stiviere, 9 de març de 1568 - Roma, 21 de juny de 1591) va ser un sacerdot jesuïta, venerat com a sant per l'Església Catòlica.
  • Svatý Alois Gonzaga je katolický světec z jezuitského řádu, patron mládeže, uctíván jako přímluvce proti moru a očním chorobám.
  • San Luis Gonzaga. Jesuita italiano. Beatificado por Paulo V el 19 de octubre de 1605, y canonizado el 13 de diciembre de 1726 por Benedicto XIII, quien lo declaró patrono de la juventud, título confirmado por Pío XI el 13 de junio de 1926. Se celebra su fiesta el 21 de junio.
  • Pyhä Aloysius Gonzaga,, italiaksi Luigi Gonzaga, oli italialainen jesuiitta ja katolilainen pyhimys. Gonzaga syntyi varakkaaseen sukuun Castiglione delle Stivieressa. Hänestä oli alkujaan tarkoitus tulla sotilas, mihin hän saikin koulutusta elämänsä ensimmäisinä vuosina. Tosin samalla hän opiskeli muitakin aineita. Hänet lähetettiin nuorella iällä Firenzeen toimimaan Francesco I de' Medicin palveluksessa.
  • Saint Louis de Gonzague, Jésuite italien né le 9 mars 1568 à Castiglione delle Stiviere, province de Lombardie en Italie et décédé le 21 juin 1591 à Rome. Originellement appelé Aloïs, ou Aloysius en latin (d'où la forme saint Aloysius de Gonzague, que l'on retrouve parfois); en italien San Luigi Gonzaga.
  • Figlio di Ferrante Gonzaga marchese di Castiglione delle Stiviere e di Marta Tana di Santena, è venerato come santo dalla Chiesa cattolica. Nacque nel castello di famiglia, a Castiglione delle Stiviere. Primo di sette figli, erede del titolo, fin dalla prima infanzia venne educato alla vita militare. Nel 1580 ricevette la prima comunione da Carlo Borromeo in visita nella Diocesi di Brescia (della quale Castiglione faceva parte in quel tempo).
  • アロイシウス・ゴンザーガ(Aloysius Gonzaga, 1568年3月9日-1591年6月21日)はイタリア出身のイエズス会員、カトリック教会の聖人。イタリアの名門貴族ゴンザーガ家の出身として有名。記念日は6月21日。アロイジオ・ゴンザーガ(Aloysio Gonzaga)あるいはルイージ・ゴンザーガ(Luigi Gonzaga)とも呼ばれる。
  • Aloysius Gonzaga S.J. (eigenlijk Luigi Gonzaga) is een jong gestorven katholieke heilige.
  • Alojzy (Luigi) Gonzaga, święty Kościoła katolickiego, jezuita, patron młodzieży, zwłaszcza studenckiej. Pochodził z książęcej rodziny, urodził się w Lombardii. Był paziem na dworach w Mantui i Florencji oraz Hiszpanii (na dworze króla Filipa II). Wbrew woli rodziny wstąpił do zakonu jezuitów. Umarł jako nie doczekawszy święceń opiekując się chorymi w czasie zarazy w Rzymie.
  • São Luís de Gonzaga, S.J. , foi um religioso italiano e santo da Igreja Católica. Filho de Ferrante Gonzaga, marquês de Castiglione e irmão do Duque de Mântua, príncipe do Sacro Império, sendo herdeiro do feudo soberano de Castiglione; seu pai gostaria que seu primogênito seguisse seus passos de soldado e comandante no exército imperial. Com apenas 5 anos de idade já marchava atrás do exército do pai, aprendendo o uso das armas com os rudes soldados.
  • Aloysius Gonzaga, italienska Luigi Gonzaga, född 9 mars 1568 i Castiglione delle Stiviere i närheten av Mantua, Italien, död 21 juni 1591 i Rom, var en italiensk jesuit. Han helgonförklarades 1726 med festdag 21 juni. Aloysius Gonzaga föddes i en högadlig familj. Vid åtta års ålder skickades han till storhertigen av Toscanas hov i Florens, för att där uppfostras för livet i de högsta kretsarna.
rdfs:label
  • Aloysius Gonzaga
  • Aloisius von Gonzaga
  • Lluís Gonzaga
  • Alois Gonzaga
  • Luis Gonzaga
  • Aloysius Gonzaga
  • Louis de Gonzague
  • Luigi Gonzaga
  • アロイシウス・ゴンザーガ
  • Aloysius Gonzaga
  • Alojzy Gonzaga
  • Luís de Gonzaga
  • Aloysius Gonzaga
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • Aloysius Gonzaga
foaf:page
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:freeText of
is dbpprop:houses of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of