| dbpprop:abstract
|
- Alnus glutinosa is an alder native to most of Europe, including all of the British Isles and Fennoscandia and locally in southwest Asia. Alnus glutinosa is a tree that thrives best in moist soils, and grows under favourable circumstances to a height of 20–30 m, exceptionally up to 37 m, though often less. It is characterized by its 5–10 cm short-stalked rounded leaves 6–12 cm long, becoming wedge-shaped at the base and with a slightly toothed margin. When young they are somewhat glutinous, whence the specific name, becoming later a glossy dark green. As with some other plants growing near water it keeps its leaves longer than do trees in drier situations, the glossy green foliage lasting after other trees have put on the red or brown of autumn, which renders it valuable for landscape effect. As the Latin name glutinosa implies, the buds and young leaves are slightly sticky with a resinous gum. There are four subspecies: Alnus glutinosa subsp. glutinosa - Europe Alnus glutinosa subsp. barbata - Northern Anatolia; northern Iran Alnus glutinosa subsp. antitaurica - Southern Anatolia, rare Alnus glutinosa subsp. betuloides - Eastern Anatolia. The species is monoecious. Flowers are wind-pollinated catkins: the slender cylindrical male catkins are pendulous, reddish in colour and 5–10 cm long; the female are smaller, 2 cm in length and dark brown to black in colour, hard, somewhat woody, and superficially similar to some conifer cones. When the small winged seeds have been scattered the ripe, woody, blackish cones remain, often lasting through the winter. The alder is readily propagated by seeds, but throws up root suckers abundantly.
- Die Schwarz-Erle (Alnus glutinosa) ist eine in Europa einheimische Laubbaumart aus der Gattung der Erlen (Alnus) in der Familie der Birkengewächse (Betulaceae). Sie wächst vornehmlich in Wassernähe und sogar in Überschwemmungsgebieten. Mancherorts ist der Baum auch als „Roterle“ bekannt, was sich auf die rötliche Verfärbung an den Schnittstellen des frisch geschlagenen Holzes bezieht. Diese Namensgebung ist jedoch irreführend, da sie zu Verwechslung mit der nordamerikanischen Erlenart Rot-Erle (Alnus rubra) führen kann. Die Schwarz-Erle war Baum des Jahres 2003.
- El vern (Alnus glutinosa) és un arbre del gènere Alnus originari de quasi tota Europa, incloent-hi la Gran Bretanya i Fennoscàndia, i del sud-est d'Àsia. Els emigrants n'han dut poblacions a Amèrica. En la toponímia dels Països Catalans apareixen en el nom de localitats com Sant Just Desvern o el barri de Barcelona de la Verneda. Altres noms populars pels quals se'l coneix són arbre negre, lladern, morera borda i mosquiter.
- Olše lepkavá (Alnus glutinosa) je strom z čeledi břízovité. Roste v Evropě, Asii i Africe, v České republice se vyskytuje hojně. Její listy jsou zejména na jaře nesouměrně lesklé a na dotyk lepkavé.
- Alnus glutinosa, el aliso común, es un árbol de la familia de las betuláceas extendido por Europa y el sudoeste de Asia. Su hábitat natural son los lugares húmedos y bosques ribereños.
- Tervaleppä (Alnus glutinosa) on leppien (Alnus) sukuun kuuluva kesävihanta lehtipuu. Tervaleppä on saanut suomenkielisen nimensä, koska kun tervalepän oksan katkaisee, katkaisupinta punertuu voimakkaasti. Terva-osa nimessä voi myös viitatat lehtien tahmeuteen.
- L'Aulne glutineux (Alnus glutinosa), aulne noir, aulne poisseux ou verne est un arbre feuillu, composant la flore indigène de l'Europe (Scandinavie comprise). il y a quatre sous-espèces: Alnus glutinosa subsp. glutinosa. Europe. Alnus glutinosa subsp. barbata, Nord de l'Anatolie Alnus glutinosa subsp. antitaurica. Sud de l'Anatolie, rare. Alnus glutinosa subsp. betuloides. Est de l'Anatolie.
- A mézgás éger vagy enyves éger (Alnus glutinosa) a nyírfafélék (Betulaceae) családjába és az éger (Alnus) nemzetségébe tartozó növényfaj.
- L'Ontano nero, o ontano comune, è una pianta arborea del genere Alnus. È presente in tutta l'Europa, nel Nordafrica, nell'Asia minore, in Siberia e nell'Asia orientale.
- De zwarte els (Alnus glutinosa) is een plant uit de berkenfamilie (Betulaceae). De soort heeft een zeer groot verspreidingsgebied, van West-Europa tot in Japan. De plant groeit op alle gronden, maar verkiest nattere plaatsen zoals waterkanten. Ze trekken veel water uit de grond en hebben een vrij oppervlakkig wortelgestel. De zwarte els kan tot 30 m hoog worden, maar dat komt zelden voor. De boom is meestal meerstammig. De schors is zwart-bruin. De knoppen zijn kaal en staan op een steeltje. De zwarte els is gemakkelijk te herkennen aan de grote rond omgekeerde eironde bladeren. De top is stomp, uitgerand en de randen zijn grof dubbel gezaagd. De bladeren worden 4-11 cm lang en hebben vijf of zes nervenparen. De onderzijde is kaal met uitzondering van de nerfoksels. De jonge delen zijn kleverig. De houtige, mannelijke katjes vallen niet uiteen bij rijpheid zoals bij berken (Betula). De vrouwelijke vruchtkatjes zijn ovaal, deze zitten met drie tot vijf stuks samen en zijn gesteeld. De elzenproppen worden gevormd door de vrouwelijke bloemen. Het zijn de schutbladeren van deze bloemen die houtig geworden zijn. In hun oksels zitten de vruchtjes. Het hout van de zwarte els is zeer bestand tegen verrotting, op voorwaarde dat het volledig ondergedompeld blijft. Cultivars Alnus glutinosa 'Aurea' Dits is een zwakkere groeier dan de gewone zwarte els. De jonge schors is oranje. De bladeren zijn geel, vooral bij het uitlopen in het voorjaar. Alnus glutinosa 'Imperialis' Dit is meer een struik met ranke stammen dan een boom. Hij groeit trager dan de soort. De bladeren zijn diep ingesneden, met lijnvormige lobben en gaafrandig. Alnus glutinosa 'Laciniata' Deze blijft lange tijd een kleine struik met zeer kleine bladeren. Het is een zeer zwakke groeier. De bladeren zijn stomp gelobd.
- Olsza czarna (Alnus glutinosa Gaertn. ) – gatunek drzewa należącego do rodziny brzozowatych. Olsza czarna to jedno z ważniejszych drzew wilgotnych zarośli nadbrzeżnych i lasów łęgowych niżu. Rośnie prawie na całym obszarze Europy, a także na niektórych obszarach Azji i w północno-zachodniej Afryce. W górach i na żwirowiskach rzecznych ustępuje miejsca olszy szarej.
- O Amieiro (Alnus glutinosa), também conhecido por Alder, é uma árvore ripícola mediterrânea que cresce em regiões de clima temperado úmido. Na América é encontrada principalmente na região sul dos Andes, mais especificamente no Chile. Sua madeira, de baixa densidade e resistente à água, é muito utilizada na construção de corpos de guitarras sólidas. O Amieiro tem como característica sonora um som mais aveludado com grave bastante profundo. Possui timbre caracteristicamente mais agudo, alta velocidade de propagação do som e bom sustain. Mais informações sobre o amieiro
- Arinul negru este un arbust cu frunze căzătoate, alterne, ovate sau subrotunde, cu vârf obtuz, trunchiate pe margine, întregi spre bază, în rest neregulat dinţate sau lobulate. Toamna, frunzele au o culoare negricioasă. Florile masculine, grupate în amenţi lungi, şi cele feminine, grupate în amenţi mici, ovali, sunt polenizate de către vânt. Bractele lignificate ale amenţilor feminini — care se deschid la maturitate lăsând seminţele sa cadă — rămân pe ramuri după căderea fructelor (nucule) ca nişte conuri de conifere.
- Ольха́ чёрная, или кле́йкая, или европе́йская — вид листопадных деревьев из рода Ольха семейства Берёзовые.
- Klibbal (Alnus glutinosa) är en trädart i familjen björkväxter. Klibbalen är utbredd från Europa till Sibirien och Turkiet, samt Kaukasus och nordvästra Afrika. I Norden saknas den i de nordligaste delarna. Den går upp till Dalarna och mellersta Finland, men stiger vid kusterna till Trondheimstrakten i Norge och Västerbotten i Sverige. Detta träd uppnår betydande storlek, upp till 20 meter, och har svartbrun, sprickfull fjällbark. Klibbalen har en karaktäristisk bladform, en omvänt äggrund eller genom den urnupna spetsen omvänt hjärtlik bladskiva. Bladens undersida har domatier med brunaktig hårtofs. Trädet kallas även klibbal därför att bladen inte bara som yngre är mycket klibbiga, liksom många andra träds späda blad och knoppfjäll (till exempel hos björkar och popplar), utan länge behåller en blank, fernissad översida som vid fuktning blir något klibbig. En sådan bladfernissa är annars mycket sällsynt i vår flora. Den kan hos klibbalen förklaras som ett skydd mot stark avdunstning. Alen är nämligen det enda av våra träd, som har sitt huvudtillhåll i våt mark, i kärr, kring myrar och vid stränder. Den tål att växa ute i vattnet varvid stammen ofta stöder sig på ett högt pålverk av starka rötter, som inte tar skada av att periodiskt stå torra. Även där vattenståndet sjunkit och strandlinjen blivit torrlagd, står alen länge kvar. Fig. 1 gren med blad samt kottar från de senaste åren och blomknoppar för nästa år, 2 kvist med hanhängen och honax, 3 en hanblomma (ungefär 4/1), 4 två honblommor, den ena avskuren, med förbladen och skärmbladet (15/1), 5 kottefjäll (3/1), 6 nöten (3/1).
- Adi kızılağaç (Alnus glutinosa), huşgiller (Betulaceae) familyasından 20-30 m'ye ulaşabilen esmer kabuklu ve seyrek dallı bir türdür. Uzunluğu 4-9 cm, genişliği 3-7 cm arasında değişen ters yumurta biçimli yaprakları ve morumsu kahverengi kedicikleri vardır.
- Вільха чорна, Вільха клейка (Alnus glutinosa Gaerth. ) – Дерево родини березових (Betulaceae) (10-30 м заввишки) з невеликою яйцеподібною кроною і струнким стовбуром, вкритим темно-бурою тріщинуватою корою. Молоді пагони зеленуваті, тригранні, гладенькі або з рідким опушенням, клейкі. Бруньки, як і молоді листки, клейкі, тугі, на коротких ніжках. Листки оберненояйцеподібні або округлі (4-10 см завдовжки, 3-9 см завширшки), часто на верхівці з виїмкою, при основі ширококлиноподібні, зубчасті, листки темно-зелені, гладенькі, блискучі, з нижнього боку світліші, з пучками волосків у кутках жилок. Квітки одностатеві, тичинкові - зібрані в кінцеві пониклі сережки (4-7 см завдовжки), оцвітина чотирироздільна, тичинок чотири, квітка зовні прикрита червонувато-бурою лускою, до нижньої частини якої зсередини приростають один-два приквітки. Маточкові квітка у двоквіткових дихазіях, зібрані на розгалуженому безлистому квітконосі, гілочки якого поступово видовжуються (від 5 до 20 мм) . Приквітки маточкових квіток при плодах дерев’яніють і утворюють луски – “шишечки” (2 см завдовжки). Оцвітини немає, зав'язь нижня, двогнізда. Плід - плоский червоно-бурий яйцеподібний горішок (до 2 мм у діаметрі). Вільха чорна росте на лісових низинних болотах, по берегах річок, біля джерел, утворюючи чисті або мішані насадження, так звані вільшняки. Тіньовитривала, морозостійка рослина. Цвіте у квітні - травні. Поширена майже по всій Україні, особливо на Поліссі, менше в Лісостепу і Карпатах, рідко трапляється в Степу, здебільшого по берегах великих річок, біля гирла Дністра, у плавнях Бугу і Дніпра, на березі Дніпровського лиману. Вільхи займають 4,2% державного лісового фонду України. Райони заготівель - Волинська, Рівненська, Житомирська, Київська, Чернігівська, Сумська, Хмельницька, Полтавська, Львівська, Івано-Франківська, Чернівецька області. Запаси сировини значні.
|
| rdfs:comment
|
- Alnus glutinosa is an alder native to most of Europe, including all of the British Isles and Fennoscandia and locally in southwest Asia. Alnus glutinosa is a tree that thrives best in moist soils, and grows under favourable circumstances to a height of 20–30 m, exceptionally up to 37 m, though often less. It is characterized by its 5–10 cm short-stalked rounded leaves 6–12 cm long, becoming wedge-shaped at the base and with a slightly toothed margin.
- Die Schwarz-Erle (Alnus glutinosa) ist eine in Europa einheimische Laubbaumart aus der Gattung der Erlen (Alnus) in der Familie der Birkengewächse (Betulaceae). Sie wächst vornehmlich in Wassernähe und sogar in Überschwemmungsgebieten. Mancherorts ist der Baum auch als „Roterle“ bekannt, was sich auf die rötliche Verfärbung an den Schnittstellen des frisch geschlagenen Holzes bezieht.
- El vern (Alnus glutinosa) és un arbre del gènere Alnus originari de quasi tota Europa, incloent-hi la Gran Bretanya i Fennoscàndia, i del sud-est d'Àsia. Els emigrants n'han dut poblacions a Amèrica. En la toponímia dels Països Catalans apareixen en el nom de localitats com Sant Just Desvern o el barri de Barcelona de la Verneda. Altres noms populars pels quals se'l coneix són arbre negre, lladern, morera borda i mosquiter.
- Olše lepkavá (Alnus glutinosa) je strom z čeledi břízovité. Roste v Evropě, Asii i Africe, v České republice se vyskytuje hojně. Její listy jsou zejména na jaře nesouměrně lesklé a na dotyk lepkavé.
- Alnus glutinosa, el aliso común, es un árbol de la familia de las betuláceas extendido por Europa y el sudoeste de Asia. Su hábitat natural son los lugares húmedos y bosques ribereños.
- Tervaleppä (Alnus glutinosa) on leppien (Alnus) sukuun kuuluva kesävihanta lehtipuu. Tervaleppä on saanut suomenkielisen nimensä, koska kun tervalepän oksan katkaisee, katkaisupinta punertuu voimakkaasti. Terva-osa nimessä voi myös viitatat lehtien tahmeuteen.
- L'Aulne glutineux (Alnus glutinosa), aulne noir, aulne poisseux ou verne est un arbre feuillu, composant la flore indigène de l'Europe (Scandinavie comprise). il y a quatre sous-espèces: Alnus glutinosa subsp. glutinosa. Europe. Alnus glutinosa subsp. barbata, Nord de l'Anatolie Alnus glutinosa subsp. antitaurica. Sud de l'Anatolie, rare. Alnus glutinosa subsp. betuloides. Est de l'Anatolie.
- A mézgás éger vagy enyves éger (Alnus glutinosa) a nyírfafélék (Betulaceae) családjába és az éger (Alnus) nemzetségébe tartozó növényfaj.
- L'Ontano nero, o ontano comune, è una pianta arborea del genere Alnus. È presente in tutta l'Europa, nel Nordafrica, nell'Asia minore, in Siberia e nell'Asia orientale.
- De zwarte els (Alnus glutinosa) is een plant uit de berkenfamilie (Betulaceae). De soort heeft een zeer groot verspreidingsgebied, van West-Europa tot in Japan. De plant groeit op alle gronden, maar verkiest nattere plaatsen zoals waterkanten. Ze trekken veel water uit de grond en hebben een vrij oppervlakkig wortelgestel. De zwarte els kan tot 30 m hoog worden, maar dat komt zelden voor. De boom is meestal meerstammig. De schors is zwart-bruin. De knoppen zijn kaal en staan op een steeltje.
- Olsza czarna (Alnus glutinosa Gaertn. ) – gatunek drzewa należącego do rodziny brzozowatych. Olsza czarna to jedno z ważniejszych drzew wilgotnych zarośli nadbrzeżnych i lasów łęgowych niżu. Rośnie prawie na całym obszarze Europy, a także na niektórych obszarach Azji i w północno-zachodniej Afryce. W górach i na żwirowiskach rzecznych ustępuje miejsca olszy szarej.
- O Amieiro (Alnus glutinosa), também conhecido por Alder, é uma árvore ripícola mediterrânea que cresce em regiões de clima temperado úmido. Na América é encontrada principalmente na região sul dos Andes, mais especificamente no Chile. Sua madeira, de baixa densidade e resistente à água, é muito utilizada na construção de corpos de guitarras sólidas. O Amieiro tem como característica sonora um som mais aveludado com grave bastante profundo.
- Arinul negru este un arbust cu frunze căzătoate, alterne, ovate sau subrotunde, cu vârf obtuz, trunchiate pe margine, întregi spre bază, în rest neregulat dinţate sau lobulate. Toamna, frunzele au o culoare negricioasă. Florile masculine, grupate în amenţi lungi, şi cele feminine, grupate în amenţi mici, ovali, sunt polenizate de către vânt.
- Ольха́ чёрная, или кле́йкая, или европе́йская — вид листопадных деревьев из рода Ольха семейства Берёзовые.
- Klibbal (Alnus glutinosa) är en trädart i familjen björkväxter. Klibbalen är utbredd från Europa till Sibirien och Turkiet, samt Kaukasus och nordvästra Afrika. I Norden saknas den i de nordligaste delarna. Den går upp till Dalarna och mellersta Finland, men stiger vid kusterna till Trondheimstrakten i Norge och Västerbotten i Sverige. Detta träd uppnår betydande storlek, upp till 20 meter, och har svartbrun, sprickfull fjällbark.
- Adi kızılağaç (Alnus glutinosa), huşgiller (Betulaceae) familyasından 20-30 m'ye ulaşabilen esmer kabuklu ve seyrek dallı bir türdür. Uzunluğu 4-9 cm, genişliği 3-7 cm arasında değişen ters yumurta biçimli yaprakları ve morumsu kahverengi kedicikleri vardır.
- Вільха чорна, Вільха клейка (Alnus glutinosa Gaerth. ) – Дерево родини березових (Betulaceae) (10-30 м заввишки) з невеликою яйцеподібною кроною і струнким стовбуром, вкритим темно-бурою тріщинуватою корою. Молоді пагони зеленуваті, тригранні, гладенькі або з рідким опушенням, клейкі.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
