| dbpprop:abstract
|
- Sir Alexander George Montagu Cadogan OM GCMG KCB (25 November 1884–9 July 1968) was a British civil servant. He was Permanent Under-Secretary for Foreign Affairs from 1938 to 1946. Cadogan was the eighth son and youngest child of George Cadogan, 5th Earl Cadogan, and his first wife Lady Beatrix Jane Craven, and was educated at Eton and Balliol College, Oxford. He served in the Diplomatic Service from 1908 to 1950 and was Permanent Under-Secretary at the Foreign Office from 1938 to 1946, representative to the Dumbarton Oaks Conference in 1944, Britain's representative to the United Nations from 1946 to 1950. He was admitted to the Privy Council in 1946 and was later Chairman of Board of Governors of the BBC from 1952 to 1957. Cadogan replaced Robert Vansittart whose style he felt to be emotional and disordered, compared to Cadogan's terse and efficient manner. There were no significant divergences in policy, although Vansittart's detestation of the dictators was more publicly known. Cadogan's long tenure of the Permanent Secretary's office makes him one of the central figures of British policy before and during the Second World War. His diaries are a source of great value and give a sharp sense of the man and his life. Like most senior officials at the Foreign Office he was bitterly critical of the appeasement policies of the 1930's, whilst accepting that until British rearmament was better advanced, there were few other options. In particular he stressed that without an American commitment to joint defence against Japan, Britain would be torn between the eastern and western spheres. Conflict with Germany would automatically expose Britain's Asian Empire to Japanese aggression. At the end of the war Cadogan had hoped for the Washington embassy but this went to Clerk Kerr. Instead Cadogan was appointed Britain's first Ambassador to the UN. Cadogan married Lady Theodosia Louisa, daughter of Archibald Acheson, 4th Earl of Gosford, in 1912. They had one son and three daughters. He died in July 1968, aged 83.
- L'honorable Sir Alexander George Montagu Cadogan était un fonctionnaire britannique.
- Alexander George Montagu Cadogan – brytyjski arystokrata i polityk, najmłodszy syn George'a Cadogana, 5. hrabiego Cadogan, i lady Beatrix Craven, córki 2. hrabiego Craven, młodszy brat 6. hrabiego Cadogan. Dzieciństwo spędził w rodzinnej rezydencji Chelsea House w Londynie i posiadłościach ziemskich niedaleko Bury St Edmunds w hrabstwie Suffolk. Wykształcenie odebrał w Eton College i w Balliol College w Oksfordzie. Na Uniwersytecie studiował historię i uzyskał, ku swojemu rozczarowaniu, tytuł naukowy drugiej klasy. Po studiach rozpoczął starania o przyjęcie go do Służby Dyplomatycznej. Przez dwa lata uczył się języków obcych i w 1908 r. zdał wszystkie konieczne egzaminy. W styczniu 1909 r. otrzymał swoje pierwsze zadanie – został attaché brytyjskiej ambasady w Stambule. Podczas 3-letniego pobytu w Turcji nauczył się języka tureckiego. W 1912 r. został odwołany do Londynu i w kwietniu 1913 r. otrzymał kolejne stanowisko, tym razem w ambasadzie w Wiedniu. Musiał opuścić to miasto 14 sierpnia 1914 r. , dwa dni po wypowiedzeniu wojny Austro-Węgrom przez Zjednoczone Królestwo. Podczas wojny Cadogan rozpoczął 20-letni okres pracy w Foreign Office. Po wojnie często reprezentował Wielką Brytanię w Lidze Narodów. Stał się również bliskim współpracownikiem Anthony'ego Edena. W 1933 r. , w związku z nabierającą tempa japońską ekspansją w Chinach, Cadogan został wysłany na placówkę w Pekinie, z czego był bardzo zadowolony. W Kraju Środka spędził 2 lata i zaprzyjaźnił się z chińskim przywódcą nacjonalistycznym, Czang Kaj-szekiem. W 1936 r. Cadogan powrócił do Wielkiej Brytanii i Eden, nowo mianowany minister spraw zagranicznych mianował Cadogana zastępcą podsekretarza stanu w ministerstwie. 1 stycznia 1938 r. objął urząd permanentnego podsekretarza stanu w Foreign Office. Pozostawał na tym stanowisku do 1946 r. W dobie kryzysu związanego ze sprawą Kraju Sudeckiego Cadogan, świadom nieprzygotowania wojennego Wielkiej Brytanii i Francji, opowiadał się za polityką "uspokajania" Adolfa Hitlera. Kiedy jednak na konferencji w Monachium w 1938 r. premier Neville Chamberlain i minister spraw zagranicznych lord Halifax chcieli spełnić żądania kanclerza III Rzeszy kosztem terytorium Czechosłowacji, Cadogan sprzeciwił się temu i próbował przekonać Chamberlaina do rezygnacji z tych planów, ale premiera przekonały racje Halifaksa. Latem 1939 r. Cadogan uczestniczył w próbach pokojowych negocjacji z Hitlerem prowadzonymi przez szwedzkiego dyplomatę-amatora Birgera Dahlerusa. Nie zgadzał się jednak z brytyjskim ambasadorem w Berlinie, Nevilem Hendersonem, który uważał, że Hitlera da się łatwo kontrolować. Po wybuchu II wojny światowej Cadoganowi udało się uzyskać mocną pozycję w Foreign Office, a z jego zdaniem liczyli się zarówno Halifax, jak i Eden, który w 1940 r. powrócił na stanowisko ministra. Po przejęciu władzy przez laburzystów w 1945 r. Cadogan pozostał na swoim stanowisku, ciesząc się poparciem nowego ministra, Ernesta Bevina. W 1946 r. zaproponowano mu stanowisko przedstawiciela Wielkiej Brytanii przy Organizacji Narodów Zjednoczonych. Cadogan wolał raczej stanowisko ambasadora w Waszyngtonie, ale jego nikła znajomość spraw amerykańskich nie pozwoliła mu na otrzymanie tego stanowiska. Ostatecznie zrezygnował więc z funkcji permanentnego podsekretarza stanu i przyjął propozycję pracy przy ONZ-ecie. Na tym stanowisku pozostał do przejścia na emeryturę, co nastąpiło w 1948 r. Dwa lata później Cadogan został mianowany przewodniczącym Rady Nadzorczej BBC, co było nominacją o tyle zaskakującą, że Cadogan nie przepadał za środkami masowego przekazu. Na tym stanowisku pozostał do 1957 r. Zmarł w Londynie w 1968 r. Przez całe życie prowadził dziennik, o którym wiedziało niewiele osób. Jego publikacja w 1971 r. stała się sensacją. 3 sierpnia 1912 r. poślubił lady Theodosię Louisę Augustę Acheson, córkę Archibalda Achesona, 4. hrabiego Gosford, i lady Louisy Montagu, córki 7. księcia Manchester. Alexander i Theodosia mieli razem syna i trzy córki: Ambrose Alec Patrick George Cadogan, ożenił się z Pamelą Cobbold, nie miał dzieci Patricia Cadogan, żona podpułkownika Geralda Coke'a, miała dzieci Cynthia Cadogan, żona majora Edwarda Goschena, 3. baroneta, miała dzieci Gillian Moyra Cadogan, żona Patricka Crichtona, miała dzieci Cadogan był kawalerem wielu orderów: był odznaczony Krzyżem Towarzyskim Orderu Łaźni w 1932 r. , Krzyżem Komandorskim Orderu Łaźni w 1941 r. , Krzyżem Kawalerskim Orderu św. Michała i św. Jerzego w 1926 r. , Krzyżem Komandorskim Orderu św. Michała i św. Jerzego w 1934 r. , Krzyżem Wielkim Orderu św. Michała i św. Jerzego w 1939 r. oraz został kawalerem Orderu Zasługi w 1951 r. Od 1946 r. był członkiem Tajnej Rady. Od 1950 r. był honorowym członkiem Balliol College Society. Otrzymał również tytuły honorowego doktora prawa cywilnego od uniwersytetów w Toronto, Montrealu i Princeton.
|
| rdfs:comment
|
- Sir Alexander George Montagu Cadogan OM GCMG KCB (25 November 1884–9 July 1968) was a British civil servant. He was Permanent Under-Secretary for Foreign Affairs from 1938 to 1946. Cadogan was the eighth son and youngest child of George Cadogan, 5th Earl Cadogan, and his first wife Lady Beatrix Jane Craven, and was educated at Eton and Balliol College, Oxford.
- L'honorable Sir Alexander George Montagu Cadogan était un fonctionnaire britannique.
- Alexander George Montagu Cadogan – brytyjski arystokrata i polityk, najmłodszy syn George'a Cadogana, 5. hrabiego Cadogan, i lady Beatrix Craven, córki 2. hrabiego Craven, młodszy brat 6. hrabiego Cadogan. Dzieciństwo spędził w rodzinnej rezydencji Chelsea House w Londynie i posiadłościach ziemskich niedaleko Bury St Edmunds w hrabstwie Suffolk. Wykształcenie odebrał w Eton College i w Balliol College w Oksfordzie.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
