| dbpprop:abstract
|
- Alexander Porfiryevich Borodin (12 November 1833 – 27 February 1887) was a Russian Romantic composer of Georgian-Russian parentage who made his living as a chemist. He was a member of the group of composers called The Five (or "The Mighty Handful"), who were dedicated to producing a specifically Russian kind of art music. He is best known for his symphonies, his two string quartets, and his opera Prince Igor. Music from Prince Igor and his string quartets was later adapted for the musical Kismet.
- Alexander Porfirjewitsch Borodin war als Universalgelehrter sowohl ein bedeutender russischer Komponist (dabei zeitweise Schüler von Rimski-Korsakow) als auch Chemiker und Mediziner.
- Alexánder Porfírevitx Borodín (en rus Александр Порфирьевич Бородин) fou un compositor i químic rus, destacat entre els compositors del nacionalisme rus, també conegut com el Grup dels Cinc. Fill il·legítim del príncep georgià Luka Gedevanishvili, qui el va enregistrar com a fill d'un dels seus servents. Va rebre una bona educació incloent-hi classes de piano, no obstant la seua àrea d'especialització va ser la química, per la qual cosa no va rebre classes formals de composició fins a 1863, quan es va convertir en deixeble de Mili Balakirev. El 1869 Balakirev va dirigir la primera simfonia de Borodín i en aquest mateix any va començar la composició de la seua segona simfonia. Encara que l'estrena russa d'aquesta última va ser un fracàs, Franz Liszt va aconseguir que fóra interpretada en Alemanya el 1880 on va tenir bastant èxit, donant-li fama fora de Rússia. També el 1869 va començar a treballar en la composició de la seua òpera El príncep Ígor, que és considerada per alguns la seua obra més important. Aquesta òpera conté les àmpliament conegudes Danses Polovotsianes, sent aquest un fragment comunament interpretat per si mateix, tant en la seua versió coral com orquestral. A causa de la gran càrrega de treball com a químic, l'òpera va quedar inconclusa al moment de la seua mort, sent completada posteriorment per Nikolai Rimski-Kórsakov i Aleksandr Glazunov. Malgrat ser un compositor reconegut, Borodín sempre es va guanyar la vida com a químic, camp en el qual era molt respectat, particularment pel seu coneixement dels aldehids. Com a resultat sempre es va considerar a si mateix un "compositor diumenger" i no va ser tan prolífic com altres compositors contemporanis. Les seues obres inclouen el poema simfònic En les estepes de l'Àsia central, dos quartets de corda, cançons i peces per a piano, així com les ja esmentades simfonies 1 i 2 més una tercera incompleta al moment de la seua mort (amb 2 moviments completats per Glazunov). Borodín va morir en Sant Petersburg el 27 de febrer de 1887 i va ser soterrat en el cementeri Tikhvin del monestir Aleksandr Nevski.
- Alexandr Borodin (12. listopadu 1833, Petrohrad - 27. února 1887, Petrohrad byl ruský hudební skladatel období romantismu, chemik a lékař.
- Aleksandr Porfírievich Borodín (Александр Порфирьевич Бородин) fue un compositor y químico, destacado dentro de los compositores del nacionalismo ruso, también conocido como el Grupo de los cinco. Era hijo ilegítimo del príncipe georgiano Luka Gedevanishvili, quien lo registró como hijo de uno de sus sirvientes. Recibió una buena educación incluyendo clases de piano. Sin embargo, su área de especialización fue la química, por lo cual no recibió clases formales de composición hasta 1863, cuando se convirtió en discípulo de Mili Balákirev. En 1869 Balákirev dirigió su primera sinfonía y en ese mismo año Borodín comenzó la composición de su segunda sinfonía. Aunque el estreno ruso de esta última fue un fracaso, Franz Liszt logró que fuera interpretada en Alemania en 1880, donde tuvo bastante éxito, dándole fama fuera de Rusia. También en 1869 empezó a trabajar en la composición de su ópera Príncipe Igor, que es considerada por algunos su obra más importante. Esta ópera contiene las ampliamente conocidas Danzas Polovotsianas (o Danzas de los pólovtsy), siendo éste un fragmento comúnmente interpretado por sí mismo, tanto en su versión coral como orquestal. Debido a la gran carga de trabajo como químico, la ópera quedó inconclusa al momento de su muerte, siendo completada posteriormente por Nikolai Rimsky-Korsakov y Alexander Glazunov. A pesar de ser un compositor reconocido, Borodín siempre se ganó la vida como químico, campo en el cual era bastante respetado, particularmente por su conocimiento de los aldehídos. A Borodín también se le atribuye el descubrimiento de la reacción aldólica junto con Charles-Adolphe Wurtz. Él se consideraba a sí mismo un "compositor dominguero", del mismo modo que no fue tan prolífico como otros compositores contemporáneos. Sus obras incluyen el poema sinfónico "En las estepas del Asia central", dos cuartetos de cuerdas, canciones y piezas para piano, así como las ya mencionadas sinfonías 1 y 2, más una tercera incompleta al momento de su muerte (con 2 movimientos completados por Glazunov). Borodín murió en San Petersburgo el 27 de febrero de 1887 y fue enterrado en el cementerio Tijvin del monasterio Alexander Nevsky.
- Aleksandr Porfirevitš Borodin oli venäläinen taidemusiikin säveltäjä, joka ansaitsi kuitenkin elantonsa kemistinä. Hän kuului venäläisten säveltäjien kansallismieliseen Viiden ryhmään.
- Alexandre Porfirievitch Borodine, né à Saint-Pétersbourg le 12 novembre 1833 et mort le 27 février 1887 dans cette même ville, était un compositeur, chimiste et médecin russe.
- Fájl:Borodin by Repin. jpg Borogyin Repin festményén Alekszandr Porfirjevics Borogyin, orosz zeneszerző, kémikus, az Ötök tagja. Borogyin egy grúz herceg, Luka Szemjonovics Gedeanasvili, általánosan használt nevén Gegyianov törvénytelen fiaként született. A fiút – ahogy az akkoriban szokás volt – az egyik szolga nevén anyakönyvezték. Nevelőszüleitől – egy nyugdíjas katonaorvos és felesége – áldozatos gondoskodást kapott, művelt nevelőanyja otthon tanította. A gyermeknek korán kiderült szerteágazó érdeklődési köre: ugyanúgy vonzották a természettudományok, mint a zene, nyelveket tanult. Kis kémiai laboratóriumot rendezett be a fürdőszobában, emellett fuvolázni, zongorázni, oboázni, gordonkázni tanult. Még csak 14 éves volt, amikor versenyművet írt fuvolára és zongorára. 1850-től a szentpétervári Orvosi-Sebészeti Akadémián tanult, ahol a szaktantárgyakon kívül kémiát, állattant és kristálytant is hallgatott. Tanulmányait 1856-ban fejezte be kitüntetéssel, és mindössze két év múlva doktori címet is szerzett „Az arzén és a foszforsav analógiájáról” írott disszertációjával. Diplomája megszerzése után tanársegédi megbízást kapott az akadémián, ugyanakkor orvosgyakornoknak is kinevezték egy katonai kórházba. Tudományos munkája kapcsán tett külföldi tanulmányútjai egyikén ismerkedett meg a súlyos tüdőbetegséggel ápolt Jekatyerina Protapopova zongoraművésszel, akit 1853-ban feleségül vett. Tudományos és oktató munkája mellett továbbra is élénken érdeklődött a zene iránt, barátaival kamarazenélt, saját darabjai népi tematikára épültek. 1864-ben kinevezték a kémia professzorává, és ebben az időszakban ismerkedett meg Muszorgszkijjel és Balakirjevvel, akik ösztönözték zenei munkásságát. Az azonos érdeklődésű komponisták Rimszkij-Korszakovval és Kjuival együtt megalapították az „Ötök” zeneszerzői csoportot (magukat Újítóknak nevezték). Borogyin életének jellemzője a sokfelé való érdeklődés volt. A zenében és a természettudományban minden érdekelte. Komponista barátai biztatására hozzálátott első szimfóniája megírására, de a más irányú elfoglaltságok miatt csak öt év múlva készült el vele. Zenedarabját 1862-ben mutatták be, és a nagy siker hatására elkezdett második szimfóniáján is dolgozni. Belevágott élete fő művének, az Igor hercegnek a komponálásába is. Ez utóbbi egészen haláláig dolgozott, de nem sikerült teljesen befejeznie. „Az egyetemi élet, a tanártársakkal, a tanítványokkal fenntartott intenzív kapcsolatok, a mindezzel járó szociális alkalmak rendkívül fontosak voltak számára. Idővel elvállalta az akadémia zene- és énekkarának vezetését is, az ezzel járó rendszeres próbamunkával együtt, továbbá aktív szerepet vállalt a női orvosképzés megszervezésében is. Ráadásul a tanítás számára a legkevésbé sem merült ki óráinak megtartásában, hanem kötelességének érezte, hogy hallgatóival egyénileg is foglalkozzon, segítse őket problémáik megoldásában. ” Zeneszerzői népszerűsége hazáján kívül is fokozódott, így külföldi utazásai már nem csak tudósi, hanem zeneszerzői minőségben is szaporodtak. Megismerkedett Liszt Ferenccel, aki elismerte és támogatta munkásságát. 1882-ben hatalmas sikerrel mutatták be a Közép-Ázsia pusztáin című szimfonikus költeményét, amit külföldön is ovációval fogadtak. Életében válságos volt az 1885–1886 körüli időszak, amikor ő maga kolerában megbetegedett és hónapokig lábadozott, majd felesége és anyósa is súlyos beteg lett. Nyilvánvaló, hogy ezek a gondok is okozhatták, hogy élete végén depresszió gyötörte. 1887-ben halt meg egy jelmezbálon: elgyengült, összeesett és beverte a fejét egy kőpárkányba. Felesége mindössze öt hónap múlva követte. Az Igor herceget Glazunov és Rimszkij-Korszakov fejezte be. Borogyin műveiben nem nehéz felismerni Glinka örökségét. Művészetére a mívesen kidolgozott népiesség, a keleti harmóniák iránti fogékonyság, a harmóniai kísérletek alkalmazása a jellemző.
- アレクサンドル・ポルフィーリエヴィチ・ボロディン（Alexander Porfir'evich Borodin, Алекса́ндр Порфи́рьевич Бороди́н, 1833年10月31日（ユリウス暦）/11月12日（グレゴリオ暦） - 1887年2月15日/2月27日）はロシアの作曲家、化学者、医師。ロシア音楽の作曲に打込んだロシア5人組の一人である。
- Aleksandr Porfirjevitsj Borodin was een Russisch componist, die in zijn levensonderhoud voorzag als chemicus. Hij was lid van het Machtige Hoopje, een groepje van vijf Russische componisten dat zich toelegde op specifiek Russische muziek. Borodin werd geboren in de Russische hoofdstad Sint-Petersburg als een buitenechtelijke zoon van een prins. De prins gaf hem aan als het kind van een van zijn lijfeigenen. Borodin kreeg een goede opleiding, inclusief pianoles, maar het was de chemie waarin hij zich specialiseerde. Hij kreeg geen onderricht in compositie tot 1863, toen hij in de leer ging bij Mili Balakirev. In 1869 dirigeerde Balakirev de eerste symfonie van Borodin. Borodin begon in hetzelfde jaar aan zijn tweede symfonie. Deze nieuwe symfonie was geen succes bij de première, maar in 1880 organiseerde Franz Liszt een uitvoering ervan in Duitsland, waarmee hij Borodin faam buiten Rusland bezorgde. Ook begon Borodin in 1869 aan een opera, Vorst Igor, volgens sommigen zijn voornaamste werk. De opera bevat de Polovetser Dansen, die meestal als een zelfstandig stuk worden uitgevoerd en in deze vorm waarschijnlijk zijn bekendste compositie is. Bij zijn dood was de opera niet volledig, daar hij onvoldoende tijd had voor componeren, door zijn werk als scheikundige. De opera werd postuum voltooid door Nikolaj Rimski-Korsakov en Aleksandr Glazoenov. Ondanks zijn erkenning als een bekwaam componist verdiende Borodin zijn inkomen als chemicus en genoot hij aanzien op dat gebied. Als gevolg hiervan is zijn oeuvre niet zo groot als dat van zijn tijdgenoten. Wel componeerde hij het populaire symfonisch gedicht In de steppen van Centraal-Azië, twee strijkkwartetten, een strijkkwintet en een aantal liederen en pianostukken. Ook begon hij aan een derde symfonie, maar deze was eveneens onvolledig bij zijn dood. De twee ontbrekende delen werden later door Glazoenov gecomponeerd. Borodin overleed op 27 februari 1887 en werd begraven op de Tichvin-begraafplaats van het Alexander Nevski Klooster in Sint-Petersburg.
- Aleksandr Porfirjevitsj Borodin (Александр Порфирьевич Бородин) var en russisk komponist, lege og kjemiker. Borodin var først lektor og siden professor ved Universitetet i St. Petersburg, og komponerte i sin fritid. Hans produksjon er sparsom og omfatter symfonier og andre orkesterverker, litt kammermusikk og klavermusikk og en ufullendt opera, Fyrst Igor. Hans strykekvartett nr. 2 er særlig kjent.
- Aleksandr Porfirjewicz Borodin - chemik rosyjski, w wolnym czasie kompozytor i muzyk. Powszechnie znany tylko jako kompozytor, nad czym wielce ubolewał. Napisał operę Kniaź Igor, dwie symfonie, kwartety smyczkowe oraz pomniejsze utwory. Należał do grupy pięciu kompozytorów rosyjskich.
- Aleksandr Porfirevich Borodin, compositor e químico russo de origem georgiana. Foi membro do nacionalista Grupo dos Cinco, ao lado de Mily Balakirev, César Cui, Modest Mussorgsky e Nikolai Rimsky-Korsakov.
- Alexandr Porfirievici Borodin a fost un compozitor, chimist şi medic rus de naţionalitate georgiană. Borodin face parte, alături de Balakirev, Rimski-Korsakov, Musorgski si Ceaikovski, din aşa-numitul "Grup al celor Cinci", care a stat la bazele şcolii muzicale naţionale ruse, din cea de-a doua jumatate a secolului XIX. În lucrările sale, Borodin şi-a îndreptat atenţia asupra filonului epic şi istoric. Cel mai elocvent exemplu este opera „Cneazul Igor”, compusă pe un libret propriu în 1869.
- Алекса́ндр Порфи́рьевич Бороди́н — русский композитор и учёный-химик.
- Aleksandr Porfirjevitj Borodin (Александр Порфирьевич Бородин), född 12 november 1833, död 27 februari 1887, var en rysk kompositör. Han brukar räknas till Nyryska skolan, eller som den också kallas, De fem. Borodin tjänade huvudsakligen sitt uppehälle som kemist. Borodin föddes i Sankt Petersburg som oäkta son till en georgisk furste. Han fick fadersnamnet och efternamnet efter furstens kammartjänare, vilket var sed på den tiden. Fadern såg till att B. fick en god utbildning, bland annat pianolektioner, men det var inom kemin han specialiserade sig. B. skrev en avhandling om arsenik- och fosforsyra, och blev så småningom professor i kemi vid S:t Petersburgs medcinska högskola. B. fick inte särskilda kompositionslektioner förrän 1863 då Milij Balakirev antog honom som elev. 1869 dirigerade Balakirev Borodins första symfoni och samma år började Borodin på sin andra. Denna första symfoni var ingen succé vid premiären, men Franz Liszt arrangerade ett framförande av symfonin i Tyskland 1880, vilket gjorde att Borodin blev känd utanför Ryssland. Det berättas att B. och den världsberömde kemistkollegan Dmitrij Mendelejev under studiebesök i Tyskland åkte runt och provspelade Johann Sebastian Bach s orglar. Det krävande yrket som kemist och professor gjorde att komponerandet gick långsamt. Han komponerade mest på ledigheter och då han var sjuk hemma. Därför tillönskade hans musikaliska vänner ofta honom dålig hälsa. 1869 började Borodin arbeta på operan Furst Igor, eng. Prince Igor, som kan ses som ett av hans mest karakteristiska kompositioner. Här varvar han romantiska melodier med eldiga orientaliska rytmer, t. ex. i de ofta spelade polovtsiska danserna. Borodin skrev själv librettot, och detta betraktas idag som ett mästerverk i sig. B. var inte klar med operan vid sin död 1887 (han dog under en bal av brusten kroppspulsåder). Prins Igor färdigställdes av Nikolaj Rimskij-Korsakov och Aleksandr Glazunov. Glazunov komponerade bl.a. hela uvertyren. Borodins stråkkvartett nr 2 skrevs till hustrun vid deras 25-års förlovningsjubileum. Satsen Nocturne är synnerligen romantisk och vacker, och den spelas ofta separat. Som kuriosa kan nämnas att den parisiska gruppen Les Apaches kom att låna huvudtemat i första satsen på Borodins andra symfoni som sin signatur. Källor: Philip Golding: Opera. Philip Golding: Klassisk musik. Inläggshäftet till DVDn Prince Igor, Philips 074 173-9.
- Alexander Porfiryeviç Borodin, Rus besteci ve kimyacı. Rus Beşleri olarak anılan besteci grubunun üyesidir.
- Олекса́ндр Порфи́рійович Бороді́н — російський композитор і вчений-хімік. Позашлюбний син грузинського князя Л. С. Гедіанова (Лука Гедеванішвілі). При народженні записаний як син кріпосного слуги князя — Порфирія Бородіна. В 1856 закінчив Медико-хірургічну академію, з 1858 доктор медицини. В 1860-і рр. в Петербурзі займався науковою, педагогічною й громадською діяльністю. З 1862 — ад'юнкт-професор, з 1864 — ординарний професор, з 1877 — академік; з 1874 — керівник хімічної лабораторії Медико-хірургічної академії. Був одним з організаторів і педагогів (1872-87) вищого навчального закладу для жінок — Жіночих лікарських курсів. В 1850-і почав писати романси, фортепианнні п'єси, камерно-інструментальні ансамблі. В 1862 познайомився з М. А. Балакірєвим, увійшов у Балакірєвський кружок. Під впливом Балакірєва, В. В. Стасова й інших «кучкистів» остаточно зложилися музичнно-естетичні погляди Бородіна як послідовника М. Глінки, прихильника російської національної школи в музиці, визначився самостійний зрілий стиль композитора. Творча спадщина Бородіна порівняно невелика за обсягом. В своїй творчості Бородін часто звертається до теми величі російського народу, любові до батьківщини, волелюбності. Музика його відрізняється епічною широтою, мужністю, у той же час глибоким ліризмом. Найбільш значний твір Бородіна — опера «Князь Ігор», що є зразком національного героїчного епосу в музиці. Через велику завантаженість науковою й педагогічною роботою Бородін писав повільно. Опера створювалася протягом 18 років, не була закінчена (після смерті Бородіна оперу дописали й дооркестрували за матеріалами автора М. Римський-Корсаков і О. Глазунов; поставлена в 1890 р. , Маріїнський театр, Петербург). Опера відрізняється монументальною цілісністю образів, потужністю й розмахом народних хорових сцен, яскравістю національного колориту. «Князь Ігор» розвиває традиції епічної опери Глинки "Руслан і Людмила". Бородін — один із творців російських класичних симфонії та квартета. Його 1-а симфонія, що з'явилася одночасно з першими зразками цього жанру у Римського-Корсакова і П. І. Чайковського, поклала початок героїко-епічному напрямку російського симфонізму. Вершиною російського й світового епічного симфонізму є його 2-а («Богатирська») симфонія. До числа кращих створень камерно-інструментального жанру належать квартети Бородіна (1-й — 1879, 2-й — 1881). Файл:Borodin-Bust. jpg Композитор — тонкий художник камерно-вокальної музики. Зразок його вокальної лірики — елегія «Для берегов отчизны дальней» на слова О. Пушкіна. Бородін уперше ввів у романс образи російського богатирського епоса, а з ними — визвольні ідеї 1860-х рр. ("Спящая княжна", «Песня тёмного леса» й ін.). Писав також сатиричні, гумористичні пісні («Пиха» й ін.). Для творчості Бородіна характерно глибоке проникнення в лад російської народної пісні, а також музики народів Сходу (в «Князі Ігорю», симфоніях, симфонічній картині «У Середній Азії»). Творчість Бородіна, яскрава, самобутня, вплинула на російських і закордонних композиторів. Традиції Бородіна продовжили радянські композитори. Велике значення цих традицій для розвитку національних музичних культур народів Закавказзя й Середньої Азії. Бородін — автор більше 40 робіт з хімії. Учень М. Зініна. Докторську дисертацію написав на тему: «Про аналогії фосфорної і миш'якової кислоти в хімічних і токсикологічних відносинах». Розробив оригінальний спосіб одержання бромзамещенных жирних кислот дією брома на срібні солі кислот; одержав перше фторорганічне з'єднання — фтористий бензоїл (1862); досліджував ацетальдегід, описав альдоль і реакцію альдольної конденсації. Ім'ям Бородіна названий Російський Державний квартет імені А. П. Бородіна. До кінця 1970-х років ім'ям Бородіна називалась одна з вулиць в Києві, однак після реконструкції ця вулиця зникла.
- 亞歷山大·波菲里耶維奇·鮑羅丁（俄文：Алекса́ндр Порфи́рьевич Бороди́н，1833年11月12日－1887年2月27日）出生在聖彼得堡，也去世于圣彼得堡，是俄國的作曲家同時也是化學家。十九世紀末俄國主要的民族音乐作曲家之一。 他与巴拉基列夫，里姆斯基-科萨科夫，居伊和穆索尔斯基组成强力集团。
|
| rdfs:comment
|
- Alexander Porfiryevich Borodin (12 November 1833 – 27 February 1887) was a Russian Romantic composer of Georgian-Russian parentage who made his living as a chemist. He was a member of the group of composers called The Five (or "The Mighty Handful"), who were dedicated to producing a specifically Russian kind of art music. He is best known for his symphonies, his two string quartets, and his opera Prince Igor.
- Alexander Porfirjewitsch Borodin war als Universalgelehrter sowohl ein bedeutender russischer Komponist (dabei zeitweise Schüler von Rimski-Korsakow) als auch Chemiker und Mediziner.
- Alexánder Porfírevitx Borodín (en rus Александр Порфирьевич Бородин) fou un compositor i químic rus, destacat entre els compositors del nacionalisme rus, també conegut com el Grup dels Cinc. Fill il·legítim del príncep georgià Luka Gedevanishvili, qui el va enregistrar com a fill d'un dels seus servents.
- Alexandr Borodin (12. listopadu 1833, Petrohrad - 27. února 1887, Petrohrad byl ruský hudební skladatel období romantismu, chemik a lékař.
- Aleksandr Porfírievich Borodín (Александр Порфирьевич Бородин) fue un compositor y químico, destacado dentro de los compositores del nacionalismo ruso, también conocido como el Grupo de los cinco. Era hijo ilegítimo del príncipe georgiano Luka Gedevanishvili, quien lo registró como hijo de uno de sus sirvientes. Recibió una buena educación incluyendo clases de piano.
- Aleksandr Porfirevitš Borodin oli venäläinen taidemusiikin säveltäjä, joka ansaitsi kuitenkin elantonsa kemistinä. Hän kuului venäläisten säveltäjien kansallismieliseen Viiden ryhmään.
- Alexandre Porfirievitch Borodine, né à Saint-Pétersbourg le 12 novembre 1833 et mort le 27 février 1887 dans cette même ville, était un compositeur, chimiste et médecin russe.
- Fájl:Borodin by Repin. jpg Borogyin Repin festményén Alekszandr Porfirjevics Borogyin, orosz zeneszerző, kémikus, az Ötök tagja. Borogyin egy grúz herceg, Luka Szemjonovics Gedeanasvili, általánosan használt nevén Gegyianov törvénytelen fiaként született. A fiút – ahogy az akkoriban szokás volt – az egyik szolga nevén anyakönyvezték.
- アレクサンドル・ポルフィーリエヴィチ・ボロディン（Alexander Porfir'evich Borodin, Алекса́ндр Порфи́рьевич Бороди́н, 1833年10月31日（ユリウス暦）/11月12日（グレゴリオ暦） - 1887年2月15日/2月27日）はロシアの作曲家、化学者、医師。ロシア音楽の作曲に打込んだロシア5人組の一人である。
- Aleksandr Porfirjevitsj Borodin was een Russisch componist, die in zijn levensonderhoud voorzag als chemicus. Hij was lid van het Machtige Hoopje, een groepje van vijf Russische componisten dat zich toelegde op specifiek Russische muziek. Borodin werd geboren in de Russische hoofdstad Sint-Petersburg als een buitenechtelijke zoon van een prins. De prins gaf hem aan als het kind van een van zijn lijfeigenen.
- Aleksandr Porfirjevitsj Borodin (Александр Порфирьевич Бородин) var en russisk komponist, lege og kjemiker. Borodin var først lektor og siden professor ved Universitetet i St. Petersburg, og komponerte i sin fritid. Hans produksjon er sparsom og omfatter symfonier og andre orkesterverker, litt kammermusikk og klavermusikk og en ufullendt opera, Fyrst Igor. Hans strykekvartett nr. 2 er særlig kjent.
- Aleksandr Porfirjewicz Borodin - chemik rosyjski, w wolnym czasie kompozytor i muzyk. Powszechnie znany tylko jako kompozytor, nad czym wielce ubolewał. Napisał operę Kniaź Igor, dwie symfonie, kwartety smyczkowe oraz pomniejsze utwory. Należał do grupy pięciu kompozytorów rosyjskich.
- Aleksandr Porfirevich Borodin, compositor e químico russo de origem georgiana. Foi membro do nacionalista Grupo dos Cinco, ao lado de Mily Balakirev, César Cui, Modest Mussorgsky e Nikolai Rimsky-Korsakov.
- Alexandr Porfirievici Borodin a fost un compozitor, chimist şi medic rus de naţionalitate georgiană. Borodin face parte, alături de Balakirev, Rimski-Korsakov, Musorgski si Ceaikovski, din aşa-numitul "Grup al celor Cinci", care a stat la bazele şcolii muzicale naţionale ruse, din cea de-a doua jumatate a secolului XIX. În lucrările sale, Borodin şi-a îndreptat atenţia asupra filonului epic şi istoric.
- Алекса́ндр Порфи́рьевич Бороди́н — русский композитор и учёный-химик.
- Aleksandr Porfirjevitj Borodin (Александр Порфирьевич Бородин), född 12 november 1833, död 27 februari 1887, var en rysk kompositör. Han brukar räknas till Nyryska skolan, eller som den också kallas, De fem. Borodin tjänade huvudsakligen sitt uppehälle som kemist. Borodin föddes i Sankt Petersburg som oäkta son till en georgisk furste. Han fick fadersnamnet och efternamnet efter furstens kammartjänare, vilket var sed på den tiden. Fadern såg till att B.
- Alexander Porfiryeviç Borodin, Rus besteci ve kimyacı. Rus Beşleri olarak anılan besteci grubunun üyesidir.
- Олекса́ндр Порфи́рійович Бороді́н — російський композитор і вчений-хімік. Позашлюбний син грузинського князя Л. С. Гедіанова (Лука Гедеванішвілі). При народженні записаний як син кріпосного слуги князя — Порфирія Бородіна.
- 亞歷山大·波菲里耶維奇·鮑羅丁（俄文：Алекса́ндр Порфи́рьевич Бороди́н，1833年11月12日－1887年2月27日）出生在聖彼得堡，也去世于圣彼得堡，是俄國的作曲家同時也是化學家。十九世紀末俄國主要的民族音乐作曲家之一。 他与巴拉基列夫，里姆斯基-科萨科夫，居伊和穆索尔斯基组成强力集团。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
