| dbpprop:abstract
|
- Aldo Rossi (May 3, 1931 - September 4, 1997) was an Italian architect and designer who accomplished the unusual feat of achieving international recognition in three distinct areas: theory, drawing, and architecture. Rossi was born in Milan, Italy. He graduated in architecture in 1959 from the Politecnico di Milano. His earliest works of the 1960s were mostly theoretical and displayed a simultaneous influence of 1920s Italian modernism, classicist influences of Viennese architect Adolf Loos, and the reflections of the painter Giorgio De Chirico. In his writings Rossi criticized the lack of understanding of the city in current architectural practice. He argued that a city must be studied and valued as something constructed over time; of particular interest are urban artifacts that withstand the passage of time. Rossi held that the city remembers its past (our "collective memory"), and that we use that memory through monuments; that is, monuments give structure to the city. He became extremely influential in the late 1970s and 1980s as his body of built work expanded and for his theories promoted in his books The Architecture of the City (L'architettura della citt�, 1966) and A Scientific Autobiography (Autobiografia scientifica, 1981). Aldo Rossi died in a car accident in September 1997 in Milan.
- Aldo Rossi war einer der richtungsweisenden Architekten und Designer des 20. Jahrhunderts.
- Aldo Rossi, arquitecto italiano, nacido en Milán. Su padre tenía una fábrica de bicicletas, cuya marca era "Rossi". Fue a dos colegios diferentes durante la Segunda Guerra Mundial y a continuación estudió arquitectura en la Escuela Politécnica de Milán, donde se graduó en 1959. Rossi trabajó durante tres años para una revista de arquitectura, y en 1966 publicó su primer libro, en el que establecía sus teorías sobre el diseño urbanístico de las ciudades. Rossi se había interesado originalmente por el cine, pero se dedicó finalmente a la arquitectura. No obstante, en todos sus diseños están presentes de alguna forma los rasgos de los decorados teatrales. Realizó proyectos destinados al teatro y a la ópera. Para la Bienal de Venecia de 1979 diseñó un teatro flotante, el Teatro del Mondo. con capacidad para 250 espectadores sentados alrededor del escenario. Más recientemente diseñó también el edificio de la Ópera Nacional de Génova. Su primera obra en América fue asimismo un teatro, el Lighthouse Theatre, situado junto al lago Ontario en Toronto, Canadá. En 1971 Rossi sufrió un accidente de automóvil, cuyas consecuencias le obligaron a permanecer en el hospital durante algún tiempo. En esa época, según él mismo manifestó, cambió su vida, ya que comenzó a pensar en la muerte. Surgió en su mente la idea de que las ciudades son lugares para los vivos y los cementerios lugares para los muertos, que también requieren una planificación y diseño. Así fue como ganó el concurso para el cementerio de San Cataldo en Módena. De la misma época es su primer complejo de viviendas, diseñado para un barrio de la periferia de Milán, y denominado Gallaratese. Se trata de dos edificio iguales, separados por un espacio estrecho. Para Rossi la originalidad de este proyecto consistía sobre todo en que los dos edificios podían repetirse varias veces, sin que por ello el conjunto perdiese atractivo. A partir de entonces hizo numerosos proyectos residenciales, tanto viviendas y hoteles, como casas individuales. A lo largo de su carrera, Rossi realizó también numerosos e importantes proyectos en los Estados Unidos. Uno de los primeros fue la casa unifamiliar en Mount Pocono, Pennsylvania. En Galveston, Texas diseñó un arco monumental para la ciudad, y en Coral Gables, Florida, recibió el encargo de proyectar la nueva Escuela de Arquitectura. En 1990 Rossi recibió el prestigioso premio Pritzker de arquitectura, el equivalente a los Premios Nobel. Sus méritos no se limitaron al campo de la arquitectura, sino que fue también diseñador, teórico, profesor y autor. Uno de los miembros del jurado del premio Pritzker expresó su concepto de Rossi diciendo que era una poeta convertido en arquitecto. Rossi fue profesor de arquitectura en la Escuela Politécnica de Milán, en el Instituto Universitario de Arquitectura de Venecia, en la Escuela Técnica Superior de Zúrich y en la escuela Cooper Union de Nueva York. Rossi fue uno de los grandes renovadores ideológicos y plásticos de la arquitectura contemporánea; con su poesía metafísica y el culto que profesó a la vez a la geometría y a la memoria, este milanés cambió el curso de la arquitectura y del urbanismo del último tercio del siglo XX.
- Aldo Rossi oli italialainen arkkitehti ja muotoilija. Hän suhtautui kriittisesti vallinneisiin arkkitehtonisiin käytäntöihin. Hänen käsityksensä kaupungista poikkesi täysin Le Corbusierin modernistisista ajatuksista. Rossille myönnettiin useita alansa tunnustuksia, kuten Pritzker-palkinto vuonna 1990. Rossin mielestä kaupunki on edeltäneiden aikakausien ja tyylisuuntien summa. 1966 julkaistussa kirjassaan L'architettura della città ("Kaupungin arkkitehtuuri") hän toi julki käsityksensä modernista arkkitehtuurista perinteisessä eurooppalaisessa kaupungissa. Hän kritisoi modernistista opinkappaletta, jonka mukaan muoto kasvaa funktiosta. Päinvastoin kuin useat edeltäjänsä hän ei yrittänyt katkaista siteitä menneisyyteen vaan pyrki sovittamaan työnsä orgaaniseksi osaksi olemassa olevaa kaupunkikuvaa. Rossin ratkaisu vanhan ja uuden yhteensovittamisen ongelmaan oli arkkityypit (gli archetipi) eli yleispätevät muodot ja ratkaisut joihin arkkitehtuurin historiassa on toistamiseen turvauduttu. Rossi oli aviossa sveitsiläisen näyttelijän Sonia Ghesnerin kanssa. Pariskunnalla oli poika Fausto sekä tytär Vera. Aldo Rossi menehtyi auto-onnettomuudessa Milanossa 66-vuotiaana.
- Aldo Rossi, né le 3 mai 1931 à Milan, décédé le 4 septembre 1997 à Milan, est un architecte italien. Après avoir obtenu le diplôme d'architecte au Politecnico de Milan en 1959, il devient un des rédacteurs de la revue « Casabella-Continuità » de Milan de 1961 à 1964. Il enseigne dans plusieurs écoles d'architecture : « Instituto Universitario di Architettura » de Venise, au Politecnico de Milan, à l'ETH de Zurich, « Cooper Union » de New York et de Venise. Rossi s'est établi en tant que théoricien architectural en 1966 avec la publication de son traité théorique L'Architettura della città. Dans cet ouvrage et dans toute son œuvre, la ville a été son thème central. Ses dissertations sur la ville se concentrent sur les formes et les bâtiments traditionnels particulièrement dans la région de la Lombardie où il a grandi. Bien que Rossi souligne l'autonomie de l'architecture dans une culture donnée, il souligne également l'importance d'une évolution du rationalisme. Dans ce livre, Rossi analyse la ville en tant qu'architecture — précise-t-il dans l'introduction — mais elle n'est pas selon lui un simple conglomérat d'édifices, elle est la résultante d'une longue histoire sans cesse reconstruite. Pareille prémisse, simple en apparence, rompt radicalement avec le bon nombre de constructions urbanistique du XX siècle dont le point de départ est la ville idéale planifiable. Il obtient le Prix Pritzker en 1990.
- Aldo Rossi ha sviluppato una concezione della città in maniera totalmente nuova rispetto all'idea di Le Corbusier, idea che aveva dominato tutto il primo 1900, infatti Rossi la vedeva come la somma di tutte le epoche, di tutti gli stili architettonici fino ad allora presenti. Fatta questa precisazione possiamo accorgerci di come al contrario dei suoi predecessori, Rossi aveva un problema, infatti non potendo "rompere" totalmente con il passato come facevano gli architetti dell'international style, si trovava a dover rendere la sua costruzione "organica" all'interno della città. Detto il punto di partenza e il problema principale, possiamo facilmente dedurre quale è stata la sua soluzione: gli Archetipi. Questi sono delle forme ricorrenti nella storia dell'architettura, forme che cosi vanno a costituire un vero e proprio richiamo alla cittadina esistente, rendendo il proprio risultato nello stesso tempo innovativo e tradizionale. Naturalmente non è possibile fare un elenco preciso di tutti gli archetipi utilizzati da Rossi nel corso della sua carriera, ma la loro bellezza sta nell'essere facilmente riconoscibili da tutti, sia dall'esperto che dal ragazzino.
- アルド・ロッシ(Aldo Rossi, 1931年5月3日 - 1997年9月4日)は、イタリアの建築家。1980年代を中心に、建築理論・ドローイング・設計の三分野で国際的な評価を達成する非凡な業績を挙げた。
- Aldo Rossi was een Italiaans architect. Hij geldt als een van de vooraanstaande architecten en designers van de twintigste eeuw.
- Aldo Rossi – włoski architekt postmodernistyczny, publicysta i designer, w 1990 roku laureat Nagrody Pritzkera. W latach 1949-1959 Rossi studiował architekturę na Politechnice w Mediolanie. W latach 1955-1964 współpracował z czasopismem Casabella Continuità. Wraz z Luką Medą zaplanował 53. triennale w Mediolanie w 1954. W 1965 został wykładowcą na tamtejszej politechnice. Już wczesna twórczość Rossiego cechuje się nawiązującą do historii, lecz jasną i uproszczoną formą i wykorzystywaniem efektów światłocieniowych. W 1966 Rossi przedstawił swe poglądy na architekturę i urbanistykę w książce L'architettura della città (Architektura miasta). W latach 1972-1974 Rossi był profesorem zaproszonym na ETH w Zurychu. W 1983 prowadził 1. Biennale Architektury w Wenecji. Wraz z Umberto Barbierim załozył w 1987 biuro w Hadze. W 1988 został członkiem honorowym American Institute of Architects, a w 1990 uhonorowano go Nagrodą Pritzkera. Jako designer, współpracował z włoską firmą ALESSI, dla której zaprojektował-nawiazujące formą do budynków architektury współczesnej - serwis do kawy i herbaty (w ramach serii "Tea&Coffee Piazza" 1983), ekspres do kawy "La conica" 1984 oraz czajnik do herbaty "Il conico" 1986. W latach 1990-1993 w Paryżu, Berlinie, Gandawie i Amsterdamie odbyły się duże wystawy twórczości Rossiego. Aldo Rossi zginął w wypadku samochodowym w 1997.
- Aldo Rossi foi um arquiteto e teórico italiano. Seu pai tinha uma fábrica de bicicletas, cuja marca era Rossi. Em 1959 licenciou-se em arquitetura pela Escola Politécnica de Milão. Era conhecido por usar formas puras: cubos, esferas, cones, etc. Seus principais livros foram: "Arquitetura da cidade" e "Autobiografia científica". O último escreveu praticamente em um hospital depois de passar vários meses nele devido a um acidente. Para referir-se a uma espécie de construção, ele criou o termo "Genius Locci" O termo genius loci não foi inventado por Aldo Rossi, embora ele o cite no seu livro A Arquitectura da Cidade a propósito das construções romanas. Os Romanos entendiam que um edifício só deveria ser construído se o lugar a ele destinado estivesse sob a protecção do genius loci, uma divindade ou o espírito do lugar. Em 1990 foi ganhador do Prêmio Pritzker pelo conjunto de sua obra. Um dos membros do jurado do Prêmio Pritzker declarou que Rossi era um poeta convertido em arquiteto.
- Альдо Росси — итальянский архитектор. Занимался архитектурным проектированием, строительством, живописью, графикой, а также теорией архитектуры.
- Aldo Rossi, född 3 maj 1932 i Milano, död 4 september 1997, italiensk postmodernistisk arkitekt. För Venedigbiennalen så designade han 1979 en flytande Teatro del Mondo, med sittplatser för 250 personer, som bogserades ut till havs. Han har också designat Genoas nationella operahus. Han vann 1990 det prestigfyllda Pritzkerpriset i arkitektur. Ada Louise Huxtable, arkitekturkritiker och jurymedlem för Pritzkerpriset, har beskrivit Rossi som "en poet som råkar vara en arkitekt"
|
| rdfs:comment
|
- Aldo Rossi (May 3, 1931 - September 4, 1997) was an Italian architect and designer who accomplished the unusual feat of achieving international recognition in three distinct areas: theory, drawing, and architecture. Rossi was born in Milan, Italy. He graduated in architecture in 1959 from the Politecnico di Milano.
- Aldo Rossi war einer der richtungsweisenden Architekten und Designer des 20. Jahrhunderts.
- Aldo Rossi, arquitecto italiano, nacido en Milán. Su padre tenía una fábrica de bicicletas, cuya marca era "Rossi". Fue a dos colegios diferentes durante la Segunda Guerra Mundial y a continuación estudió arquitectura en la Escuela Politécnica de Milán, donde se graduó en 1959. Rossi trabajó durante tres años para una revista de arquitectura, y en 1966 publicó su primer libro, en el que establecía sus teorías sobre el diseño urbanístico de las ciudades.
- Aldo Rossi oli italialainen arkkitehti ja muotoilija. Hän suhtautui kriittisesti vallinneisiin arkkitehtonisiin käytäntöihin. Hänen käsityksensä kaupungista poikkesi täysin Le Corbusierin modernistisista ajatuksista. Rossille myönnettiin useita alansa tunnustuksia, kuten Pritzker-palkinto vuonna 1990. Rossin mielestä kaupunki on edeltäneiden aikakausien ja tyylisuuntien summa.
- Aldo Rossi, né le 3 mai 1931 à Milan, décédé le 4 septembre 1997 à Milan, est un architecte italien. Après avoir obtenu le diplôme d'architecte au Politecnico de Milan en 1959, il devient un des rédacteurs de la revue « Casabella-Continuità » de Milan de 1961 à 1964. Il enseigne dans plusieurs écoles d'architecture : « Instituto Universitario di Architettura » de Venise, au Politecnico de Milan, à l'ETH de Zurich, « Cooper Union » de New York et de Venise.
- Aldo Rossi ha sviluppato una concezione della città in maniera totalmente nuova rispetto all'idea di Le Corbusier, idea che aveva dominato tutto il primo 1900, infatti Rossi la vedeva come la somma di tutte le epoche, di tutti gli stili architettonici fino ad allora presenti.
- アルド・ロッシ(Aldo Rossi, 1931年5月3日 - 1997年9月4日)は、イタリアの建築家。1980年代を中心に、建築理論・ドローイング・設計の三分野で国際的な評価を達成する非凡な業績を挙げた。
- Aldo Rossi was een Italiaans architect. Hij geldt als een van de vooraanstaande architecten en designers van de twintigste eeuw.
- Aldo Rossi – włoski architekt postmodernistyczny, publicysta i designer, w 1990 roku laureat Nagrody Pritzkera. W latach 1949-1959 Rossi studiował architekturę na Politechnice w Mediolanie. W latach 1955-1964 współpracował z czasopismem Casabella Continuità. Wraz z Luką Medą zaplanował 53. triennale w Mediolanie w 1954. W 1965 został wykładowcą na tamtejszej politechnice.
- Aldo Rossi foi um arquiteto e teórico italiano. Seu pai tinha uma fábrica de bicicletas, cuja marca era Rossi. Em 1959 licenciou-se em arquitetura pela Escola Politécnica de Milão. Era conhecido por usar formas puras: cubos, esferas, cones, etc. Seus principais livros foram: "Arquitetura da cidade" e "Autobiografia científica". O último escreveu praticamente em um hospital depois de passar vários meses nele devido a um acidente.
- Альдо Росси — итальянский архитектор. Занимался архитектурным проектированием, строительством, живописью, графикой, а также теорией архитектуры.
- Aldo Rossi, född 3 maj 1932 i Milano, död 4 september 1997, italiensk postmodernistisk arkitekt. För Venedigbiennalen så designade han 1979 en flytande Teatro del Mondo, med sittplatser för 250 personer, som bogserades ut till havs. Han har också designat Genoas nationella operahus. Han vann 1990 det prestigfyllda Pritzkerpriset i arkitektur. Ada Louise Huxtable, arkitekturkritiker och jurymedlem för Pritzkerpriset, har beskrivit Rossi som "en poet som råkar vara en arkitekt"
|