| dbpprop:abstract
|
- The Albigensian Crusade or Cathar Crusade (1209–1229) was a 20-year military campaign initiated by the Catholic Church to eliminate the Cathar heresy in Languedoc. The Crusade was prosecuted primarily by the French and promptly took on a political flavour, resulting in not only a significant reduction in the number of practicing Cathars but also a realignment of Occitania, bringing it into the sphere of the French crown and diminishing the distinct regional culture and high level of Aragonese influence. When Innocent III's diplomatic attempts to roll back Catharism met with little success and after the papal legate Pierre de Castelnau was murdered (allegedly by an agent serving the Cathar count of Toulouse), Innocent III declared a crusade against Languedoc, offering the lands of the schismatics to any French nobleman willing to take up arms. The violence led to France's acquisition of lands with closer cultural and linguistic ties to Catalonia. An estimated 200,000 to 1,000,000 people were massacred during the crusade. The Albigensian Crusade also had a role in the creation and institutionalization of both the Dominican Order and the Medieval Inquisition.
- Der Albigenserkreuzzug (1209 bis 1229) war ein von Papst Innozenz III. initiierter Kreuzzug gegen die Katharer in Okzitanien (Südfrankreich). Die Katharer wurden auch als Albigenser bezeichnet. Er leitete den Untergang der Katharer ein und brachte als politisches Ergebnis die Eingliederung Okzitaniens in den Herrschaftsbereich der französischen Krone. Im Unterschied zu anderen Kriegen, die gegen die Katharer und andere christliche Häresien unternommen wurden, besaß nur der Albigenserkreuzzug von 1209-1229 den offiziellen Status eines Kreuzzugs. Der Albigenserkreuzzug war der einzige Ketzerkreuzzug, der gegen ein christliches Land geführt wurde.
- La croada albigesa va ser una campanya militar iniciada per l'església catòlica per eliminar el catarisme a Occitània.
- Albigenská křížová výprava, kterou vyhlásil papež Innocenc III. v roce 1208, byla kruciáta proti albigenským na jihu Francie. Papež předtím pověřil cisterciácké mnichy, aby v této oblasti kázali pravou víru. V roce 1206 se k nim připojil Domingo de Guzmán (pozdější svatý Dominik), zakladatel dominikánského řádu, ale přesvědčování očividně nepomohlo. Proto byla v letech 1208 až 1229 vyhlášena křížová výprava. První papežovy výzvy, slibující dva roky odpustků, neměly velký ohlas. Když však bylo bojovníkům umožněno vlastnit půdu, kterou dobyli, rozjela se křížová výprava na plné obrátky. Tímto činem se však značně posunul původní ideál výprav – křížové tažení bylo vypraveno proti křesťanům přímo v Evropě, a osvobození Svaté země se tak stalo druhořadou záležitostí. Tažení bylo zahájeno pod vedením Arnolda, opata kláštera v Citeaux. Křižáci pustošili celá města, vyvražďovali jejich obyvatele a ničili poklady provensálské kultury. Stovky zajatců byly surově upáleny na hranicích a tisíce lidí zahynuly při drancování. Např. v městě Béziers bylo vybito veškeré obyvatelstvo – dvacet tisíc lidí – bez ohledu na vyznání, neboť byli vybíjeni katolíci stejně jako albigenští nebo příslušníci jakékoliv jiné víry. Válka probíhala během vlády tří francouzských panovníků Filipa II. Augusta, Ludvíka VIII. a Ludvíka IX.. Dozvuky měla ještě v roce 1244, kdy padla poslední útočiště albigenských, vesnice Minerve, hrad Montségur a hrad Quéribus. Jejím výsledkem bylo připojení velké části jihu k francouzské koruně a naprosté vyvraždění albigenských na tomto území. Avšak mezitím se hnutí stihlo rozšířit do zemí západní a jižní Evropy, kde katarský pesimistický životní pocit nadlouho přetrvával.
- La cruzada albigense (denominación derivada de Albi, ciudad situada en el suroeste de Francia), también conocida como cruzada cátara o cruzada contra los cátaros, fue un conflicto armado que tuvo lugar entre los años 1209 y 1244, por iniciativa del papa Inocencio III con el apoyo de la dinastía de los Capetos (reyes de Francia en la época), con el fin de reducir por la fuerza el catarismo, un movimiento religioso calificado como herejía por la Iglesia Católica y asentado desde el siglo XII en los territorios feudales del Languedoc; favoreciendo la expansión hacia el sur de las posesiones de la monarquía capetana y sus vasallos. La guerra, que se desarrolló en varias fases, se inició con el enfrentamiento entre los ejércitos de cruzados súbditos del rey Felipe Augusto de Francia con las fuerzas de los condes de Tolosa y vasallos, provocando la intervención de la Corona de Aragón que culminó en la batalla de Muret. En una segunda etapa, en la que inicialmente los tolosanos alcanzaron ciertos éxitos, la intervención de Felipe Augusto decidió la sumisión del Condado certificada por el Tratado de París. En una prolongada fase final, las operaciones militares y las actividades de la recién creada Inquisición se centraron en la supresión de los focos de resistencia cátara, que desprovistos de sus apoyos políticos, terminaron por ser reducidos. La guerra destacó por episodios de gran violencia, provocó la decadencia del movimiento religioso cátaro, el ocaso de la hasta entonces floreciente cultura languedociana y la conformación de un nuevo espacio geopolítico en Europa occidental.
- Albigenssiristiretki suuntautui eteläranskalaisessa Languedocin maakunnassa olleita kataareja (kreikan kielen sanasta katharos, "puhdas") vastaan. Ranskan kataareja kutsuttiin yleisesti albigensseiksi languedocilaisen kaupungin Albin mukaan. Katolinen kirkko piti kataareja kerettiläisinä, ja heidän tukialueilleen lähetettiin kirkonmiehiä, jotka yrittivät palauttaa kataarit "oikeaan uskoon". Tämä ei kuitenkaan tuottanut tulosta. Vuonna 1148 Rheimsin kirkolliskokouksessa kirkko julisti kirkonkiroukseen kaikki "kerettiläisyyden suojelijat Gascognessa ja Provencessa", ja vuonna 1163 Toursin kirkolliskokous sääti, että albigenssit tuli vangita ja heidän omaisuutensa takavarikoida. Vuonna 1179 kirkko kehotti alueen ylhäisöä käyttämään voimakeinoja kataareja vastaan, mutta kehotusta ei noudatettu, sillä useat ylhäiset olivat itsekin albigenssien kannattajia. Vuonna 1198 paaviksi valittiin Innocentius III, joka lähetti sisteriläisveljestön johtajan, apotti Arnaud-Amauryn, Languedociin ja kehotti Ranskan kuningasta Filip II:sta taivuttelemaan varsinkin albigensseihin myötämielisesti suhtautuvaa Toulousen kreiviä Raymond VI:ta vetämään tukensa kerettiläisiltä ja vainoamaan heitä. Kun mikään edellisistä toimenpiteistä ei johtanut tulokseen, päätti kirkko siirtyä voimakeinoihin, ja paavi Innocentius III julisti ristiretken albigensseja vastaan. Ristin tunnuksen otti noin 20 000 miestä ja aatelista Saksasta, Englannista ja Ranskasta. Ristiretki alkoi vuonna 1209, jolloin ensimmäiset kaupungit vallattiin. Simon de Montfortin johdolla ristiretkeläiset valloittivat kaupungin toisensa jälkeen. Kaupunkien asukkaat, niin albigenssit kuin katolisetkin, tekivät raivokasta vastarintaa, sillä heille kysessä oli enemmänkin isänmaallisesta taistelusta maahantunkeutujia vastaan kuin uskonnosta. Raymond VI, joka oli liittynyt ristiretkeläisiin yrittäessään säilyttää maansa, joutui jälleen kirkonkiroukseen, koska ei ollut noudattanut riitävän tarkoin sopimustaan. Vuonna 1211 hänet julistettiin kirkon viholliseksi ja hänen maansa sai kuka tahansa siihen kykenevä ottaa haltuunsa. Raymond joutui pakenemaan Englantiin, mutta teki myöhemmin sopimuksen kirkon kanssa ja palasi vuonna 1217 Provenceen, missä alkoi suunnitella välittömästi sotaretkeä Simon de Montfortia, jolle hänen läänityksensä oli luovutettu, vastaan. Vuonna 1218 Simon de Montfort kaatui Toulousen piirityksessä. Tällöin näytti, että sota olisi vihdoin ohi, mutta uusi paavi Honorius III onnistui kuitenkin suostuttelemaan Ranskan kuninkaan Ludvig VIII:n ristiretken johtoon, ja näin sota jatkui. Ludvig VIII kuitenkin sairastui ja kuoli, ja vuonna 1229 hänen leskensä, kuningatar Blanka Kastilialainen neuvotteli lopultakin rauhan. Tällä sotaretkellä kirkko ei kuitenkaan onnistunut hävittämään kerettiläisyyttä, sillä viimeinen kataarilinnoitus antautui vasta vuonna 1255.
- La croisade des Albigeois (ou croisade contre les Albigeois) est une croisade proclamée par l'Église catholique contre l'hérésie, principalement le catharisme et dans une faible mesure le valdéisme. Dès le XII siècle, les textes de l'époque parlent d'hérésie albigeoise sans que cette région soit plus cathare que ses voisines. Le catharisme était surtout implanté en Languedoc, lequel était dominé par deux familles, la maison de Toulouse et la maison Trencavel. N'ayant pas réussi à s'entendre pour faire front, le comte Raymond VI de Toulouse fait amende honorable et se croise, tandis que Raimond-Roger Trencavel se prépare à se défendre contre la croisade. Une fois Béziers et Carcassonne prises et le vicomte Trencavel emprisonné, les croisés désignent l'un des leurs, Simon de Montfort, pour poursuivre la lutte (1209). Cette croisade évolue rapidement en guerre de conquête, d'abord pour le compte de Simon de Montfort, puis après la mort de ce dernier (1218) et l'échec de son fils Amaury, pour le bénéfice de la couronne. Cela n'empêche pas la lutte contre le catharisme, d'abord sous la direction des évêques locaux, puis sous celle de l'Inquisition (à partir de 1233). Finalement, les vicomtés de Carcassonne, d'Albi et de Béziers sont annexées au domaine royal en 1226; le comté de Toulouse passe à Alphonse de Poitiers, un frère de saint Louis en 1249 et est annexé en 1271. Le Languedoc, qui se trouvait au début du XIII siècle dans la sphère d'influence du Royaume d'Aragon est entièrement passé à la fin de ce siècle sous celle du roi de France. À cette époque, le catharisme est éradiqué en Languedoc, et seulement quelques cathares ont pu se réfugier en Lombardie.
- La crociata contro gli albigesi ebbe luogo tra il 1209 e il 1229 contro i catari e fu indetta da papa Innocenzo III per estirpare il catarismo dai territori della Linguadoca. Il catarismo era una corrente cristiana diffusa nell'Europa meridionale, nei Balcani, in Italia e in Francia, nella Linguadoca, prevalentemente nella regione di Albi (da cui originò il nome albigesi), dove i signori di Provenza ed il conte di Tolosa (ed anche alcuni ecclesiastici come i vescovi di Tolosa e Carcassonne e l'arcivescovo di Narbona), verso la fine del XII secolo, tollerarono che gli eretici predicassero nei villaggi e ricevessero lasciti anche cospicui; ed inoltre permisero che i catari fossero messi anche a capo dei conventi.
- アルビジョア十字軍またはアルビジョワ十字軍（フランス語:Croisade des Albigeois、オック語:Crosada dels Albigeses、1209年 - 1229年)は、1209年、南フランスで盛んだった異端アルビ派（カタリ派と同義、南フランスの都市アルビからアルビ派と呼ばれた）を征伐するために、ローマ教皇インノケンティウス3世が呼びかけた十字軍。 他の十字軍と同様、宗教的理由と領土欲の両方により主に北フランスの諸侯を中心に結成されたが、南フランス諸侯の反撃の中で次第に領土戦争の色合いが強まり、最終的にはフランス王ルイ8世が主導して王権の南フランスへの伸張に利用された。独自の文化を誇った南フランスは20年に渡る戦乱により荒廃し、フランス王の支配下に入ることにより北フランス文化の流入を受けることになる。また、アルビジョア十字軍後に異端審問制度が確立した。
- De Albigenzische Kruistochten waren de kruistochten die de Rooms-Katholieke Kerk in de dertiende eeuw ondernam tegen de katharen. Ze maakten een einde aan de politieke bescherming van het katharisme in de Languedoc. Voor het Franse koningshuis van de Capetingen was het de ideale gelegenheid om grote delen van het zuiden van Frankrijk in te lijven.
- Albigenserkorstoget ble startet i 1209 for å utrydde de kjetterske katharene i Sør-Frankrike. Det varte i tyve år, og var i tillegg til de religiøse motiver også en kamp om å utbre fransk kontroll sørover. En fredsavtale ble inngått i 1229.
- Wojny albigeńskie zwane także krucjatą przeciw albigensom albo krucjatą katarską były 20-letnią wojskową kampanią zainicjowaną przez rzymski Kościół katolicki w celu wyeliminowania katarów z Langwedocji. Wojny albigeńskie wyryły się w ludzkiej pamięci z wielu powodów. Jednym z nich było stosowane podczas tej wojny okrucieństwo, wyjątkowe nawet jak na średniowieczne obyczaje. Kościół, by zachęcić króla i rycerstwo francuskie do walki z herezją, przyrzekł władzę nad podbitymi ziemiami północnofrancuskiej szlachcie oraz królowi Francji, którzy działali jako katoliccy najemnicy, zdobywając dla Francji regiony, które w tym okresie kulturalnie i językowo bliższe były Katalonii. Krucjata albigeńska odegrała znaczącą rolę w tworzeniu i organizacji zarówno zakonu dominikanów jak i średniowiecznej inkwizycji.
- A cruzada albigense (denominação derivada de Albi, cidade situada ao sudoeste da França), também conhecida como cruzada cátara ou cruzada contra os cátaros, foi um conflito armado que aconteceu em 1209 e 1244, por iniciativa do Papa Inocêncio III com o apoio da dinastia dos Capetos (reis da França na época), com o fim de reduzir pela força o catarismo, um movimento religioso qualificado como heresia pela Igreja Católica e assentado desde o século XII nos territórios feudais do Languedoque; favorecendo a expansão para sul das posses da monarquia capetiana e os seus vassalos. A guerra, que se desenvolveu em várias fases, começou com o confronto entre os exércitos de cruzados súditos do rei Filipe Augusto da França com as forças dos condes de Tolosa e vassalos, provocando a intervenção da Coroa de Aragão que culminou na batalha de Muret. Numa segunda etapa, na qual inicialmente os tolosanos atingiram certos sucessos, a intervenção de Filipe Augusto decidiu a submissão do Condado, ratificada pelo Tratado de Paris. Numa prolongada fase final, as operações militares e as atividades da recém criada Inquisição focaram-se na supressão dos focos de resistência cátara, que desprovidos dos seus apoios políticos, terminaram por ser reduzidos. A guerra teve episódios de grande violência, provocou a decadência do movimento religioso cátaro, o ocaso da até então florescente cultura languedociana e a formação de um novo espaço geopolítico na Europa ocidental.
- Cruciada Albigensiană ori Cruciada cathară a fost o campanie militară de 20 de ani iniţiată de Biserica Romano-Catolică, care avea ca scop eliminarea religiei practicate de catharii din Languedoc, religie pe care ierarhii catolici o considerau apostazie. Această cruciadă este importantă din punct de vedere istoric pentru mai multe motive: violenţa implicată a fost extremă chiar şi pentru standardele medievale; biserica a oferit dreptul legal recunoscut de stăpânire asupra teritoriilor cucerite de către nobilii şi regele Franţei, aristocraţi care au acţionat practic ca mercenari catolici, alipind teritorii care aveau în acele vremuri legături culturale şi lingvistice strânse cu Catalonia; Cruciada Albigensiană a avut un rol important în crearea şi instituţionalizarea atât a ordinului dominican cât şi a Inchiziţiei.
- Альбигойский крестовый поход или Катарский крестовый поход — серия военных кампаний, инициированных Римской католической церковью по искоренению ереси катаров в области Лангедок. Когда дипломатические попытки папы римского Иннокентия III повлиять на распространение катарского движения не нашли особой поддержки среди священнослужителей и крупной феодальной знати, он решил прибегнуть к силе оружия. Во время этого крестового похода, длившегося 20 лет, был уничтожен по меньшей мере миллион человек. Альбигойский крестовый поход сыграл решающую роль в учреждении Ордена доминиканцев, а так же инквизиции как мощного средства борьбы католической церкви с инакомыслием.
- Albigenserkriget, tjugoårigt krig som följde på det av påven Innocentius III utlysta korståget 1209, mot de "kätterska" katarerna som levde runt staden Albi i Sydfrankrike. Kriget utmärker sig genom synnerligen brutala och blodiga metoder, även med samtida mått mätt. Det ledde även till att maktbalansen mellan norra och södra Frankrike försköts till norr, en situation som lever kvar än i dag. Skapandet av den medeltida inkvisitionen var också ett direkt resultat av kriget.
- Albigıois Haçlı seferi Albililer'e yönelik yapılmıştır. 1209 yılında Kuzey Avrupa'dan 30.000 kişilik şovalyeler ve piyadelerden oluşan bir Haçlı Ordusu kasırga gibi, şimdiki Güney Fransa olarak bilinen Pirene dağlarının eteklerine indiler. Yapılan savaşta bütün topraklar ele geçirildi, ekinler yok edildi, kasaba ve şehirler yağmalandı, tüm ahali kılıçtan geçirildi. Bazı tarihçiler tarafından bu olay Avrupa Tarihinde ilk Soykırım olduğu ileri sürülmüştü. Sadece Beziers kasabasında 15.000 kadın erkek ve çocuk katledildi. Katliamların çoğu da kiliselerde yapıldı. Papalık temsilcisi Papa III. İnnocentius'a yazdığı mektubunda, "Kadın erkek çocuk ayrımı yapılmadan herkes öldürüldü. Tanrı hangisinin günahkar olduğunu kendi seçsin!" diyor. Baziers'ten sonra, tüm Languedoc bölgesi işgal edildi. Perpignan, Narbonne, Carcassonne, Toulouse düştü. İşgalciler arkalarında kan bıraktılar... Bu saldırı, Papa'nın emridir ve saldırıların urbalarında Haç işareti vardır. Ganimet elde etme ve günahlarından kurtulma amacıyla yola çıkan orduyu güneyin zenginlikleri kışkırtmıştı. Onlar Kathar kökenli bölgeyi günahkar buluyorlardı.
- Альбіго́йські ві́йни (1209—1929 рр. )— Альбігойський або катарський хрестовий похід, проведений північно-французькими феодалами з ініціативи папи Інокентія ХІІІ проти учасників єретичного руху альбігойців у Південній Франції, які виступали проти католицької церкви. Французький король Філіп ІІ Август не взяв участь у поході, але його наступник Людовик VIII Лев використав його для захоплення графства Тулузького, яке було пізніше приєднане до королівських володінь. В результаті воєн у королівську власність перейшла частина земель на середземноморському узбережжі, король узяв під свій контроль південнофранцузькі міста. Альбігойські війни супроводжувалися звірствами та спустошеннями.
|
| rdfs:comment
|
- The Albigensian Crusade or Cathar Crusade (1209–1229) was a 20-year military campaign initiated by the Catholic Church to eliminate the Cathar heresy in Languedoc.
- Der Albigenserkreuzzug (1209 bis 1229) war ein von Papst Innozenz III. initiierter Kreuzzug gegen die Katharer in Okzitanien (Südfrankreich). Die Katharer wurden auch als Albigenser bezeichnet. Er leitete den Untergang der Katharer ein und brachte als politisches Ergebnis die Eingliederung Okzitaniens in den Herrschaftsbereich der französischen Krone.
- La croada albigesa va ser una campanya militar iniciada per l'església catòlica per eliminar el catarisme a Occitània.
- Albigenská křížová výprava, kterou vyhlásil papež Innocenc III. v roce 1208, byla kruciáta proti albigenským na jihu Francie. Papež předtím pověřil cisterciácké mnichy, aby v této oblasti kázali pravou víru. V roce 1206 se k nim připojil Domingo de Guzmán (pozdější svatý Dominik), zakladatel dominikánského řádu, ale přesvědčování očividně nepomohlo. Proto byla v letech 1208 až 1229 vyhlášena křížová výprava.
- Albigenssiristiretki suuntautui eteläranskalaisessa Languedocin maakunnassa olleita kataareja (kreikan kielen sanasta katharos, "puhdas") vastaan. Ranskan kataareja kutsuttiin yleisesti albigensseiksi languedocilaisen kaupungin Albin mukaan. Katolinen kirkko piti kataareja kerettiläisinä, ja heidän tukialueilleen lähetettiin kirkonmiehiä, jotka yrittivät palauttaa kataarit "oikeaan uskoon". Tämä ei kuitenkaan tuottanut tulosta.
- La croisade des Albigeois (ou croisade contre les Albigeois) est une croisade proclamée par l'Église catholique contre l'hérésie, principalement le catharisme et dans une faible mesure le valdéisme. Dès le XII siècle, les textes de l'époque parlent d'hérésie albigeoise sans que cette région soit plus cathare que ses voisines. Le catharisme était surtout implanté en Languedoc, lequel était dominé par deux familles, la maison de Toulouse et la maison Trencavel.
- La crociata contro gli albigesi ebbe luogo tra il 1209 e il 1229 contro i catari e fu indetta da papa Innocenzo III per estirpare il catarismo dai territori della Linguadoca.
- De Albigenzische Kruistochten waren de kruistochten die de Rooms-Katholieke Kerk in de dertiende eeuw ondernam tegen de katharen. Ze maakten een einde aan de politieke bescherming van het katharisme in de Languedoc. Voor het Franse koningshuis van de Capetingen was het de ideale gelegenheid om grote delen van het zuiden van Frankrijk in te lijven.
- Albigenserkorstoget ble startet i 1209 for å utrydde de kjetterske katharene i Sør-Frankrike. Det varte i tyve år, og var i tillegg til de religiøse motiver også en kamp om å utbre fransk kontroll sørover. En fredsavtale ble inngått i 1229.
- Wojny albigeńskie zwane także krucjatą przeciw albigensom albo krucjatą katarską były 20-letnią wojskową kampanią zainicjowaną przez rzymski Kościół katolicki w celu wyeliminowania katarów z Langwedocji. Wojny albigeńskie wyryły się w ludzkiej pamięci z wielu powodów. Jednym z nich było stosowane podczas tej wojny okrucieństwo, wyjątkowe nawet jak na średniowieczne obyczaje.
- Cruciada Albigensiană ori Cruciada cathară a fost o campanie militară de 20 de ani iniţiată de Biserica Romano-Catolică, care avea ca scop eliminarea religiei practicate de catharii din Languedoc, religie pe care ierarhii catolici o considerau apostazie.
- Альбигойский крестовый поход или Катарский крестовый поход — серия военных кампаний, инициированных Римской католической церковью по искоренению ереси катаров в области Лангедок.
- Albigenserkriget, tjugoårigt krig som följde på det av påven Innocentius III utlysta korståget 1209, mot de "kätterska" katarerna som levde runt staden Albi i Sydfrankrike. Kriget utmärker sig genom synnerligen brutala och blodiga metoder, även med samtida mått mätt. Det ledde även till att maktbalansen mellan norra och södra Frankrike försköts till norr, en situation som lever kvar än i dag. Skapandet av den medeltida inkvisitionen var också ett direkt resultat av kriget.
- Albigıois Haçlı seferi Albililer'e yönelik yapılmıştır. 1209 yılında Kuzey Avrupa'dan 30.000 kişilik şovalyeler ve piyadelerden oluşan bir Haçlı Ordusu kasırga gibi, şimdiki Güney Fransa olarak bilinen Pirene dağlarının eteklerine indiler. Yapılan savaşta bütün topraklar ele geçirildi, ekinler yok edildi, kasaba ve şehirler yağmalandı, tüm ahali kılıçtan geçirildi.
- Альбіго́йські ві́йни (1209—1929 рр. )— Альбігойський або катарський хрестовий похід, проведений північно-французькими феодалами з ініціативи папи Інокентія ХІІІ проти учасників єретичного руху альбігойців у Південній Франції, які виступали проти католицької церкви.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
