The Alamanni, Allemanni, or Alemanni were originally an alliance of Germanic tribes located around the upper Main river. One of the earliest references to them is the cognomen Alamannicus assumed by Roman Emperor Caracalla, who ruled the Roman Empire from 211–17 and claimed thereby to be their defeater. The nature of this alliance and their previous tribal affiliations remain uncertain. The alliance was aggressive in nature, attacking the Roman province of Germania Superior whenever it could.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • The Alamanni, Allemanni, or Alemanni were originally an alliance of Germanic tribes located around the upper Main river. One of the earliest references to them is the cognomen Alamannicus assumed by Roman Emperor Caracalla, who ruled the Roman Empire from 211–17 and claimed thereby to be their defeater. The nature of this alliance and their previous tribal affiliations remain uncertain. The alliance was aggressive in nature, attacking the Roman province of Germania Superior whenever it could. Generally it broadly followed the example of the Franks, the first Germanic tribal alliance, which had stopped the Romans from penetrating north of the lower Rhine and subsequently invaded the Roman province of Germania Inferior. From the first century, the Rhine had become the border between Roman Gaul and tribal Germania. Germanic peoples, Celts, and tribes of mixed Celto-Germanic ethnicity were settled in the lands along both banks. The Romans divided these territories into two districts, Germania Inferior and Germania Superior situated along the lower (north) and upper (south) Rhine respectively. Upper Germania included the region between the upper Rhine and the upper Danube, . The Romans called this the Agri Decumates, (i.e. "Decumates territories"), a name of unknown origin. Some scholars have translated the expression as "the ten cantons", but whose cantons of what entity is not known. The exterior Roman fortified border around the area of Germania Superior was called the Limes Germanicus. The assembled warbands of the Alamanni frequently crossed the limes, attacking Germania Superior and moving into the Agri Decumates. As a confederation, from the fifth century, they settled the Alsace and expanded into the Swiss Plateau, as well as parts of what are now Bavaria and Austria, reaching the valleys of the Alps by the eighth century. According to Historia Augusta the confederates in the third century were still simply called Germani. Proculus, an imperial usurper in 280, derived some of his popularity in Gaul by his battle successes against the Alamanni.. The Alamanni, thereafter became the nation of Alamannia, that was sometimes independent, but more often was ruled by the Franks. The name of Germany and the German language, in French, Allemagne, allemand, in Portuguese Alemanha, alemão, and in Spanish Alemania, alemán, are derived from the name of this early Germanic nation. Persian and Arabic also designate Germans Almaani, and Germany as Almaan in Persian and Almaania in Arabic. In Turkish, German is 'Alman' and Germany is 'Almanya'. The region of the Alamanni was always somewhat sprawling and comprised a number of different districts, reflecting its mixed origins. In the Early Middle Ages its territories were divided between the Diocese of Strassburg, which dates from about 614, the territory of Augusta Vindelicorum from 736, the Moguntiacum archdiocese from 745, and of Basilia (Basel(from 805. Its distinctive laws were codified under Charlemagne as the Duchy of Alamannia in Swabia. Today the descendants of the Alamanni are divided between parts of four nations: France, Germany, Switzerland and Austria, and the German spoken in those regions has distinctive regional dialects.
  • Alamannen oder Alemannen sind Bezeichnungen für eine antike und frühmittelalterliche Bevölkerungsgruppe, die dem westgermanischen Kulturkreis zugeordnet wird. Alemannische Bevölkerungsgruppen werden sowohl anhand archäologischer Quellen (wie Bevölkerungssitten und Trachten) als auch anhand historischer Quellen (schriftliche Zeugnisse) identifiziert. Bleibende Kernräume der Alemannia, d.h. ihrer frühmittelalterlichen Siedlungs- und Herrschaftsgebiete, lagen vor allem in Baden-Württemberg, der Deutschschweiz, im Elsass, Bayerisch-Schwaben und Vorarlberg. Diese Gebiete teilten sie sich zumeist mit gallorömischen und rätischen Bevölkerungsgruppen. Zwischen dem 6. und dem 9. Jahrhundert ging die Alemannia politisch und kulturell im Ostfrankenreich auf und wurden zwischen dem 10. und zum 13. Jahrhundert politisch nochmals vom staufischen Herzogtum Schwaben zusammengefasst. Die neuzeitliche Dialektologie griff bei ihrer Einteilung der deutschen Dialekte auf die Alemannen zurück und gruppierte die westoberdeutschen Mundarten zu den alemannischen Dialekten.
  • Els alamans, van ser una unió de tribus germàniques establertes a la part sud mitjana i inferior del riu Elba, a prop del riu Main, on foren mencionats per primera vegada per Dió Cassi el 213.
  • Alamani (taktéž Alemani) byli původně svazem západogermánských kmenů sídlícím na horním toku Mohanu na území dnešního Německa. Původ tohoto svazu a jeho vztahy s ostatními germánskými kmeny je nejasný. Pod dobu existence římské říše byli velmi útoční a snažili se všemožně napadat provincii Horní Germánii. Do jisté míry následovali Franky, kteří byli prvním germánským kmenovým svazem, jenž zastavil pronikání Římanů na sever od dolního Rýna a následně napadl zmiňovanou provincii. Během 1. století se Rýn stal hranicí mezi římskou Galií a svobodnou Germánií. V oblasti kolem něj byli usazeni Germáni, Keltové a lidé smíšeného kelto-germánského původu. Římané zde založili dvě provincie - Germanii Inferior na dolním toku řeky a Germanii Superior na jejím horním toku. Horní Germánie (Germania Superior) zasahovala i do oblasti mezi horním Rýnem a horním Dunajem. Římané tuto oblast nazývali Agri Decumates („desátková pole“), názvem jehož původ je neznámý. Kolem ní byla vybudována opevněná hranice zvaná Limes Germanicus. Alamanské ozbrojené skupiny pravidelně hranice překračovaly, útočily na provincii Germania Superior a stěhovaly se do oblasti Agri Decumates. V 5. století vytvořili konfederaci, která se usídlila v Alsasku, odkud dále expandovala do oblasti švýcarské náhorní plošiny a dnešního Bavorska a Rakouska. Počátkem 8. století dosáhli alpských údolí. Podle spisu Historia Augusta byli místní římští spojenci nazýváni Germány. Uzurpátor Proculus získal roku 280 popularitu v Galii svými bojovými úspěchy proti Alamanům. Alamani stali národem, který v některých dobách byl samostatný, ale jindy byl ovládán Franky. Názvy Německa a německého jazyka ve francouzštině (Allemagne, allemand), portugalštině (Alemanha, alemão) a ve španělštině (Alemania, alemán) jsou odvozeny právě od tohoto germánského národa. Starověcí Peršané a Indové Alemany a oblast dnešního Německa nazývali výrazem Almaan.
  • Los Alamanes o Alemanes eran un conjunto de tribus germanas establecidas al borde sur, medio e inferior del Elba y a lo largo del Meno, donde fueron mencionados por primera vez por Dión Casio en 213. Según Asinius Quadratus, su nombre (que significa «todos los hombres») indica que eran el agrupamiento de varias tribus: hermundures, jutungos, bucinobantes, lentienses, semmones, cuados y teutones. También se los engloba dentro de los suevos junto con otros pueblos. Los alamanes estuvieron continuamente en conflicto con el Imperio Romano. Inicialmente situados al norte de la provincia de Recia, fueron contenidos por los romanos hasta la mitad del siglo III, tras dos siglos de enfrentamientos. Logran desplazarse poco a poco hacia el oeste para instalarse definitivamente sobre el territorio que comprende una parte de las actuales Vorarlberg, Suiza, Baden-Wurtemberg y Alsacia. El nombre de alemán en español deriva de esta tribu germánica.
  • Alemannit tai alamannit olivat germaaniheimo, joka asui 200-luvulla keskisen Reinin varrella Lounais-Germaniassa. Rooman keisari Julianus torjui heidän hyökkäyksensä 357, frankkien Klodvig laski heidät valtansa alle 496. Alemannien alue Alemannia vastasi osittain myöhempää Schwabenin herttuakuntaa. Saksan ranskankielinen nimi "Allemagne" ja espanjankielinen nimi "Alemania" tulee alemanneista.
  • Les Alamans ou Alémans étaient un ensemble de tribus germaniques établies d'abord sur le cours moyen et inférieur de l'Elbe puis le long du Main, où ils furent mentionnés pour la première fois par Dion Cassius en 213. Ces peuples avaient pour point commun de rivaliser avec les Francs (germ. Frank, Libre), sans doute à l'origine un autre regroupement d'ethnies établies plus au nord sur la rive droite du Rhin. Le royaume alaman désigne le territoire des Alamans décrit à partir de 269.
  • Les dénominations de royaume barbare d'Alémanie ou de royaume des Alamans ne désignent pas un territoire unifié dirigé par un seul et unique roi, mais d'une confédération de petits royaumes cohabitant dans un espace géographique dénommé Alémanie (Alamannia dans sa forme latine) pour la première fois en l'an 289. La zone correspond à la province romaine de Germanie supérieure, avec des territoires situés aujourd'hui en Suisse, au pays de Bade et en Alsace. Si ce royaume ne se lance pas dans les Grandes invasions, il y est chronologiquement rattaché de par la période historique. Les cartes des tableaux synoptiques de l'Histoire de Maurice Griffe l'identifient comme bordant le domaine gallo-romain sous Syagrius en 476, le royaume des Alamans s'est donc étendu en Gaule romaine. Toute son aristocratie périt dans un massacre organisé en 746 connu sous le nom de massacre de Cannstatt.
  • Az alemannok az Elba középső és alsó folyásánál élő germán törzsek törzsszövetsége az ókorban, később a németek egyik nagy etnikai csoportja. A 3. század elejétől többször is betörtek a Római Birodalomba, az 5. században a mai Baden és Elzász vidékén foglaltak el területeket. A frankok I. Klodvig vezetésével 496-ban legyőzték és a birodalomba sorolták őket. Német törzs, mely a Krisztus után III. sz. óta háborgatta a rómaiak rajnamelléki határát. Elzász, Baden és a német Svájc lakossága tőlük ered. Egy ideig külön hercegség, de a XII. sz. óta nagyon felaprózódott. Minthogy ők érintkeztek legtöbbet a román népekkel, ezek az egész németséget az ő nevükkel jelölték: francia: Allemagnes, olasz: La Magna.
  • Gli Alemanni (anche conosciuti come Allemanni o Alamanni) erano originariamente un'alleanza di tribù germaniche stanziate attorno alla parte superiore del fiume Meno, in una regione che oggi è posizionata nel sud-ovest della Germania.
  • De Alemannen (ook Alamannen, Allemannen) vormden een verbond van Germaanse volkeren, behorende tot de groep van de Sueven, met als machtigste stam de Semnonen. Hun naam wijst op een verzameling van volkeren: 'alle mensen'. In 360 hadden ze nog 14 verschillende hertogen. Zij woonden oorspronkelijk tussen de Rijn en de Donau, in het huidige Zwaben, vanwaar zij vanaf 212 regelmatig plundertochten ondernamen op Romeins gebied.
  • Alamannere (alamanni, allemanni etc) var opprinnelige en allianse av germanske stammer som var lokalisert i øvre delen av elven Main i dagens Tyskland. En av de tidligste referansene til dem er tilnavnet Alamannicus som antagelig ble gitt til Caracalla, som hersket over Romerriket i tiden 211-217 e. Kr. og som hevdet å være den som beseiret dem . Denne alliansens vesen og deres tidligere stammetilknytning har forblitt ukjent. Alliansen var aggressiv i sin natur, og angrep den romerske provinsen Germania Superior når de kunne. Generelt fulgte de mønsteret til andre germanske stammer som frankerne, den første germanske stammealliansen, som hadde stoppet romerne fra å trenge inn nord for nedre delen av elven Rhinen og deretter invaderte den romerske provinsen Germania Inferior. Fra det første århundret av hadde Rhinen blitt grensen mellom romerske Gallia og stammefolkene i Germania. Germanske folk, keltere og stammer av blandet keltisk-germansk tilhørighet hadde bosatt langs begge breddene av elven. Romerne delte disse områdene inn i to distrikter, Germania Inferior og Germania Superior, som lå henholdsvis langs nedre (nordlige) og øvre (sørlige) Rhinen Øvre Germania omfattet regionen mellom øvre Rhinen og øvre Donau (Området Svartskogen var større den gang enn i dag). Romerne kalte dette for Agri Decumates (det vil si «Decumates-territoriene»), et navn av ukjent opprinnelse. En del forskere har oversatt uttrykket som «de ti kantoner», men hvilke kantoner og hva hvilken eksistens er ikke kjent. Utvendige for romerske befestede grensen til området rundt Germania Superior ble kalt for Limes Germanicus. De samlete krigsgruppene av alemannerne krysset hyppig limes og angrep Germania Superior og dro videre inn i Agri Decumates. Som et forbund, fra 400-tallet, bosatte de seg i Alsace og ekspanderte inn i det sveitsiske mellomlandet, foruten også deler av hva som i dag er Bayern og Østerrike, og nådde dalførene i Alpene ved 700-tallet. I henhold til Historia Augusta var forbundene på 200-300-tallet fortsatt kalt Germani. Proculus, en keiserusurpator i 280, utledet en del av hans popularitet i Gallia ved hans suksess med geriljaangrep mot alamannerne . Alamannerne ble deretter en nasjon, Alamannia, som var tidvis uavhengig, men oftere underlagt av frankerne. På fransk ble navnet for Tyskland og det tyske språk til Allemagne og allemand, på portugisisk Alemanha, alemão, og på spansk Alemania, alemán, og er alle disse tilfellene avledet fra denne tidlige germanske nasjonen. Persisk og arabisk har også betegnet tyskere som Almaani og Tyskland som Almaania. På tyrkisk er tysk Alman og Tyskland Almanya. Regionen til alamannerne var alltid noe utflytende og besto av et antall ulike distrikter, noe som reflekterer deres blande opprinnelse. I tidlig middelalder var dets områder delt mellom Strassburg bispedømme, som dateres fra rundt 614, området Augsburg fra 736, Mainz bispedømme fra 745 og av Basel fra 805. Dets særegne lover ble kodifisert under Karl den store som hertugdømmet Alamannia i Schwaben. I dag er etterkommerne av alamannerne delt mellom deler av fire nasjoner: Frankrike (Alsace), Tyskland (Schwaben og deler av Bayern), Sveits og Østerrike, og den tysk som tales i disse områdene har særegne regionale dialekter den dag i dag.
  • Alemanowie, Alamanowie – germański związek plemienny; od III wieku n.e. najazdy na zachodnie prowincje cesarstwa rzymskiego. Na przełomie II i III wieku n.e. następiła konsolidacja plemion germańskich w Germanii właściwej. W początku III wieku na pograniczu zachodnich prowincji rzymskich kształtuje się potężny związek plemienny Alemanów, którego bazę demograficzną stanowiły swebskie plemiona wywodzące się z dorzecza Łaby: Semnoni, Hermundurowie, Markomanowie. Jako nowo powstały związek Alemanowie nie posiadali starej, królewskiej rodziny, cieszącej się szczególnym autorytetem. Żadna z alemańskich grup (poza Jutungami, którzy stali się Alemanami później) nie kontynuowała chyba dawnej nazwy. "Alle Männer" ("wszyscy mężowie, mężowie spośród wszystkich") byli uważani przez swych sąsiadów, o starych tradycjach plemiennych, za "mieszańców". Zamieszkiwali obszar pomiędzy Renem, Menem, Neckarem i Dunajem. Pierwszy raz zagrozili rzymskiej granicy na Renie i Dunaju w 213 r. Wielki najazd w 233 r. , na obszar Górnej Germanii i Recji, zniszczył wiele osad wojskowych i cywilnych. W 259 r. nastąpiło przełamanie limesu na całej linii – od dolnego Renu po dolny Dunaj (barbarzyńcy dotarli aż do Mediolanu). W 260 r. Alemanowie splądrowali Aventicum (dziś Avenches w Szwajcarii). Odtąd naruszanie granicy nabrało charakteru ciągłego. W 268 r. doznali wielkiej klęski w walce z armią Klaudiusza II w bitwie nad jeziorem Garda. W 277 r. zostali pobici przez cesarza Probusa. Mimo to Rzymianie musieli opuścić Agri Decumates. Z części prowincji Górna Germania i Recji powstała Alemania. W 350 r. Konstancjusz II zezwolił Alemanom na przekroczenie granicy i osiedlenie się w Galii. Za nimi podążyli Frankowie. Cesarz Konstancjusz zmuszony był wysłać, pod wodzą Juliana, karną ekspedycję. W 357 r. w bitwie pod Argentorate (Strasburgiem) Julian pobił wojowniczych Alemanów i pojmał ich króla Chnodomara. Po odwołaniu, w 401 r. , rzymskich wojsk z północnych prowincji (do obrony Italii przed Alarykiem), Alemanowie zaczęli osiedlać się na terenie dzisiejszej Szwajcarii – w okolicach Bazylei i nad jeziorem Bodeńskim. W VI wieku dotarli do środkowej Szwajcarii. Granica między nimi, a Burgundami przebiegała nad rzeką Aar, w okolicach Berna (bagna i starorzecza) – tak powstała granica językowa francusko-niemiecka. Po bitwie pod Tolbiacum (Zülpich) w 496 r. , Alemanowie zostali pobici przez Chlodwiga. W 506 r. Chlodwig krwawo stłumił alemańskie powstanie. Od tego czasu Alemania wchodziła w skład państwa Franków jako marchia. Od tego czasu w skład państwa Franków włączano kolejne obszary Alemanii, tworząc na ich obszarze biskupstwa (Salzburg – 614, Augsburg – 736, Moguncja – 745, Bazylea – 805). Ostatni bunt Alemanów przeciw zwierzchności Franków miał miejsce w 746 r. Został stłumiony przez syna Karola Młota – Karlomana i przeszedł do historii jako "Krawa łaźnia w Cannstatt" (koło Altenburga). Zginął wtedy książę Alemanów, Teutbald. Po tym wydarzeniu Alemania przestała istnieć jako księstwo, a granica państwa Franków przesunęła się na południe w okolice środkowej Wirtembergii.
  • Os alamanos eram um povo germânico ocidental, assim denominados pelos romanos, o povo de todos os homens. Eles próprios, entretanto, preferiam chamar-se de Suábios. Desde o século III, tentaram infiltrar-se pela fronteira romana do Reno-Danúbio. Séculos afora persistiram nessa pressão colonizadora, sendo, porém, sempre contidos, principalmente pela oposição dos Francos. Tal resistência fez com que os Alamanos se desviassem e se concentrassem nas atuais regiões da Alsácia, Lorena, Baden-Württemberg e a Suíça. Os alamanos (Alamanni, Allemanni, ou Alemanni) eram uma aliança militar de tribos germânicas habitando a região em torno do alto rio Meno, onde hoje é a Alemanha. A aliança era agressiva por natureza, formada tendo como propósito atacar a província romana da Germânia Superior. Seguiram o modelo da primeira aliança tribal germânica, a dos francos, que primeiro impediram os romanos de prosseguir ao norte do baixo Reno e em seguida invadiram a província romana da Germânia Inferior. O Reno tornou-se a fronteira entre a Gália romana e a Germânia tribal. Germanos, celtas e tribos etnicamente misturadas desses dois povos ali se fixaram, com os romanos estabelecidos em dois distritos, Germânia Inferior e Superior, no baixo e alto Reno respectivamente. O nome da alta Alemanha sobrevive no departamento francês do Haut-Rhin. Ele incluía a região entre o alto Reno e o alto Danúbio (a Floresta Negra, bem maior que atualmente), que os romanos chamavam de Agri Decumates, "campos Decumates". Os Decumates são ainda mais antigos, de proveniência desconhecida. Unidos, os alamanos atacaram a Germânia Superior e deslocaram-se para os Agri Decumates. Lá eles se tornaram uma confederação, ocupando o que hoje é a Alsácia e se expandindo para o Palatinado (região da Alemanha ao sul de Rheinland-Pfalz), assim como para partes das atuais Baviera e Áustria. Tornaram-se um Estado, às vezes independente, mais freqüentemente sob domínio franco, sendo depois chamado Alemanha por causa deles (Allemagne em francês, Alemania em espanhol). A região sempre foi dispersa e compreendida de distritos diferentes, devido a sua origem variada. A diocese de Estrasburgo data de cerca de 614, a de Augsburgo de 736, a de Mainz (arquidiocese) de 745, a de Basiléia, de 805. O Ducado da Alamânia na Suábia codificou suas leis diferenciadas sob Carlos Magno. Hoje, os descendentes dos Alamanos estão divididos entre quatro nações: França (Alsácia), Alemanha (Suábia e outros lugares), Suíça e Áustria. Nestas regiões são falados diferentes dialetos da língua alemã.
  • Алеманны или аламанны — германский союз племен, в который вошли племена из распавшихся ранее союзов свебов и маркоманов, а также пришедшие с севера ютунги. Позже стали известны под именем швабов, которые дали название исторической области Швабия в Германии). Язык алеманнов стал основой для верхненемецких диалектов.
  • Allemanner ("alla män" på forngermanska; "främmande människor" på latin) namnet på ett germanskt stamförbund, först omnämnda av Dio Cassius 213 som placerade dem geografiskt kring floden Main söder om chatterna. Enligt den romerska historikern Asinius Quadratus antyder deras namn, "alla män", att de var en samling av olika stammar. Med största sannolikhet utgjorde dock hermundurerna den stora majoriteten, liksom andra stammar från herminonernas folkgrupp Andra stammar utgjorde juthunger (jutar?), "Bucinobantes", "Lentienses" och möjligen "Armalausi" (latinska okända namn) samt semnoner, avioner och langobarder(?). Under 300-talet dyker sveberna på nytt upp. Hermundurerna hörde förmodligen till sveberna men förstärkningen från de svebiska stammarna, bl.a. de s.k. Neckar-sveberna från Schwarzwald, rörde sig nu västerut. Senare kom termerna "alamanni" och "Suebi" att användas synonymt trots att många sveber emigrerade till Hispania för att där etablera ett kungadöme som stod emot frankerna en bit in på 500-talet. Allemannerna befann sig konstant i konflikt med romerska riket. De inledde en invasion av norra Italien 268 medan romarna hade blivit tvungna att använda stora delar av sin germanska front för att försvara sig mot en gotisk invasion. I början av sommaren kunde Gallienus stoppa deras framfart i Italien, men han blev därefter tvungen att engagera sig i hotet från goterna. I september avstyrde han detta hot i slaget vid Naissus, dagens Nis, och hans efterträdare Claudius II Gothicus vände sig sedan norrut mot allemannerna som härjade norr om floden Po. Efter att förhandlingar om ett fredligt tillbakadragande misslyckats besegrade han dem i slaget vid sjön Benacus i november, och de utgjorde efter detta inte något hot mot Rom under många år. I slaget vid Argentoratum 357, dagens Strasbourg, besegrades allemannerna av Julianus, och deras kung Chonodomarius togs tillfånga. 2 januari 366 korsade ett stort antal allemanner den istäckta floden Rhen och invaderade det romerska riket. I början av 400-talet tycks allemannerna ha etablerat sig i dagens Alsace och stora delar av Schweiz. Deras kungarike varade fram till 496 då Klodvig I i och med slaget vid Tolbiacum inkorporerade det i sitt rike. Allemannerna blev skatteskyldiga under de frankiska kungarna, vilka även tillsatte deras hertigar. 476 gjorde hertig Theobald uppror mot Pippin den lille efter att hertigvärdigheten avskaffats. Landet kom därefter att styras, först av grevar och sedan av nuntii camerce, s.k. kammarbud, ett slags högre frankiska ämbetsmän. Dessa kammarbud gjorde sig emellertid under de sista karolingerna alltmer självständiga. En av dem, Erchanger, antog titeln hertig af Alemannien, blev år 917 avrättad såsom upprorisk vasall.
  • Alamanlar birçok Cermen kabilesinin bir araya gelerek kurdukları savaşçı topluluğun adı. Gotlar ve Slavlar tarafından Brandenburg'dan kovulduktan sonra 3. yüzyılın başlarında Main nehri üzerinde görüldüler. Önce Caracalla (213), sonra 3. yüzyıl imparatorları, daha sonra da Valerius Constantius tarafından (301) Roma İmparatorluğu topraklarından püskürtülünce 4. yüzyıl ortalarına kadar Ren nehrinin sağ kıyısında Main ile Konstanz gölü arasına yerleşip kaldılar. İşgal ettikleri yer Würtemberg, Bade ve Alman İsviçresi'ni kapsıyordu. 5. yüzyıl ortalarında burada bir krallık kurdular. Sonraları Ren'i geçerek Köln ile Konstanz arasında Alsace'da yerleşmeye çalıştılar ancak önce Julianus (Strasbourg, 357) ve Valentinianus, sonra da Attila'nın Hun baskını sırasında Aetius tarafından (453) Ren'in ötesine atıldılar. Güneybatıda Burgundiler ile kuzeybatıda Franklar ile çarpıştılar. 496'da krallıkları Franklar tarafından işgal edildi.
  • Файл:Alemanni expansion. png Місцевості заселені алеманами і місця битв алеманів з римлянами Алема́ни (дослівно «всі люди») — група західно-германських племен, які мали свої первісні поселення південніше франків від вигину середнього Рейну до Дунаю. Незважаючи на відсутність єдності серед племінної аристократії і сильного короля, їх союз вже на початку 3-го ст. став великою загрозою для Риму. Випереджаючи події, римський імператор Каракала у 213 підприйняв проти них успішний похід. Другий етап боротьби Риму з алеманами почався у 231 і тягнувся до кінця століття з перемінними успіхами, хоча алемани поступово просувалися до верхівїв Рейну і Дунаю. Створення Галльської імперії на певний час загальмувало проникнення германських племен на правий берег Рейну. Після смерті римського намісника в Галлії Аеція, переможця Аттіли на Каталаунських полях у 451, алемани у 454 перейшли Рейн і зайняли територію Ельзасу і просунулися на південь до Безансону, аж поки не були зупинені бургундами. Крім того, експансія алеманів була також спрямована на схід, у північні римські провінції Рецію і Норік. Підкорене місцеве населення разом з алеманами прийняло участь у формуванні пізнішого великого германського племені баварців. Створене алеманами королівство не вистояло у ботьбі з іншими германськими племанами — франками, готами і бургундами і припинило своє існування. Алеманами називають німців в французській, італійській, іспанській, португальській та турецькій мовах.
  • 阿拉曼人，或譯為阿勒曼尼人（Alamanni、Allemanni 或 Alemanni），這個名稱源自位在美因河上游區域的日耳曼部落同盟。最早出現在文獻中的，是在三世紀時，羅馬皇帝卡拉卡拉宣稱擊敗了阿拉曼人（Alamannicus）。該日耳曼部族的同盟原由至今未明。但以羅馬人的觀點，阿拉曼聯盟具有相當的攻擊性。就如同第一個日耳曼聯盟法蘭克人，讓羅馬人無法越過萊茵河與下日耳曼行省，後來的阿拉曼人也扮演同樣的角色，經常侵擾羅馬的上日耳曼行省。 公元一世紀，萊茵河成為羅馬控制下的高盧人與日耳曼人的地理界線。日耳曼人、凱爾特人（Celt）以及其他與此同源的部族居住在羅馬帝國的邊界。羅馬人沿著萊茵河，設立了上日耳曼和下日耳曼兩個行省。上日耳曼包括了萊茵河與多瑙河的上游流域、以及黑森林部分地區。羅馬人在此建了日耳曼長城用來防禦敵人的入侵。 長期以來，阿拉曼人不時越過長城入侵羅馬帝國邊境。到了五世紀，阿拉曼人擴展到了阿爾薩斯、瑞士高原與今日的巴伐利亞和奧地利部分地區。公元八世紀，他們已經到了阿爾卑斯山的山谷地區。根據《羅馬皇帝傳（Historia Augusta）》所述，該聯盟在三世紀羅馬皇帝普羅庫魯斯之後，組成了一個稱為「阿拉曼尼亞（Alamannia）」的獨立國家，但他們仍經常臣服於法蘭克人之下。在今天的法語中，將德國稱為阿勒芒（Allemagne），都是承襲過去的舊稱而來。
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:langProperty
  • 7. Νόμιμα δὲ αὐτοῖς [τῶν Ἀλαμανῶν ἔθνος] εἰσι μέν που καὶ πάτρια, τὸ δέ γε ἐν κοινῷ ἐπικρατοῦν τε καὶ ἄρχον τῇ Φραγγικῇ ἕπονται πολιτείᾳ, μόνα δέ γε τὰ ἐς (5) θεὸν αὐτοῖς οὐ ταὐτὰ ξυνδοκεῖ. δένδρα τε γάρ τινα ἱλάσκονται καὶ ῥεῖθρα ποταμῶν καὶ λόφους καὶ φάραγγας, καὶ τούτοις, ὥσπερ ὅσια δρῶντες, ἵππους τε καὶ βόας καὶ ἄλλα ἄττα μυρία καρατομοῦντες ἐπιθειάζουσιν. 2 ἀλλὰ γὰρ ἡ τῶν Φράγγων αὐτοὺς ἐπιμιξία, εὖ ποιοῦσα, καὶ ἐς τόδε μετακοσμεῖ καὶ ἤδη ἐφέλκεται τοὺς εὐφρονεστέρους, οὐ πολλοῦ δὲ οἶμαι (10) χρόνου καὶ ἅπασιν ἐκνικήσει. 3 τὸ γὰρ τῆς δόξης παράλογόν τε καὶ ἔμπληκτον καὶ αὐτοῖς οἶμαι τοῖς χρωμένοις, εἰ μὴ πάμπαν εἶεν ἠλίθιοι, γνώριμόν τέ ἐστι καὶ εὐφώρατον καὶ οἶον ἀποσβῆναι ῥᾳδίως. ἐλεεῖσθαι μὲν οὖν μᾶλλον ἢ χαλεπαίνεσθαι δίκαιοι ἂν εἶεν καὶ πλείστης μεταλαγχάνειν συγγνώμης ἅπαντες, ὅσοι δὴ τοῦ ἀληθοῦς ἁμαρτάνουσιν. οὐ γὰρ (15) δήπου ἑκόντες εἶναι ἀλῶνται καὶ ὀλισθαίνουσιν, ἀλλὰ τοῦ ἀγαθοῦ ἐφιέμενοι, ἔπειτα σφαλέντες τῇ κρίσει τὸ λοιπὸν ἔχονται τῶν δοκηθέντων ἀπρίξ, ὁποῖα ἄττα καὶ τύχοιεν ὄντα. 4 τήν γε μὴν τῶν θυσιῶν ὠμότητα καὶ κακοδαιμονίαν οὐκ οἶδα εἰ οἷόν τε λόγῳ ἀκέσασθαι, εἴτε ἄλσεσιν ἐπιτελοῖντο ὥσπερ ἀμέλει παρὰ βαρβάροις, εἴτε τοῖς πάλαι νενομισμέ-(20)νοις θεοῖς, ὁποῖα αἱ τῶν Ἑλλήνων ἐθέλουσιν ἁγιστεῖαι.
  • grc
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • The Alamanni, Allemanni, or Alemanni were originally an alliance of Germanic tribes located around the upper Main river. One of the earliest references to them is the cognomen Alamannicus assumed by Roman Emperor Caracalla, who ruled the Roman Empire from 211–17 and claimed thereby to be their defeater. The nature of this alliance and their previous tribal affiliations remain uncertain. The alliance was aggressive in nature, attacking the Roman province of Germania Superior whenever it could.
  • Alamannen oder Alemannen sind Bezeichnungen für eine antike und frühmittelalterliche Bevölkerungsgruppe, die dem westgermanischen Kulturkreis zugeordnet wird. Alemannische Bevölkerungsgruppen werden sowohl anhand archäologischer Quellen (wie Bevölkerungssitten und Trachten) als auch anhand historischer Quellen (schriftliche Zeugnisse) identifiziert. Bleibende Kernräume der Alemannia, d.h.
  • Els alamans, van ser una unió de tribus germàniques establertes a la part sud mitjana i inferior del riu Elba, a prop del riu Main, on foren mencionats per primera vegada per Dió Cassi el 213.
  • Alamani (taktéž Alemani) byli původně svazem západogermánských kmenů sídlícím na horním toku Mohanu na území dnešního Německa. Původ tohoto svazu a jeho vztahy s ostatními germánskými kmeny je nejasný. Pod dobu existence římské říše byli velmi útoční a snažili se všemožně napadat provincii Horní Germánii.
  • Los Alamanes o Alemanes eran un conjunto de tribus germanas establecidas al borde sur, medio e inferior del Elba y a lo largo del Meno, donde fueron mencionados por primera vez por Dión Casio en 213. Según Asinius Quadratus, su nombre (que significa «todos los hombres») indica que eran el agrupamiento de varias tribus: hermundures, jutungos, bucinobantes, lentienses, semmones, cuados y teutones. También se los engloba dentro de los suevos junto con otros pueblos.
  • Alemannit tai alamannit olivat germaaniheimo, joka asui 200-luvulla keskisen Reinin varrella Lounais-Germaniassa. Rooman keisari Julianus torjui heidän hyökkäyksensä 357, frankkien Klodvig laski heidät valtansa alle 496. Alemannien alue Alemannia vastasi osittain myöhempää Schwabenin herttuakuntaa. Saksan ranskankielinen nimi "Allemagne" ja espanjankielinen nimi "Alemania" tulee alemanneista.
  • Les Alamans ou Alémans étaient un ensemble de tribus germaniques établies d'abord sur le cours moyen et inférieur de l'Elbe puis le long du Main, où ils furent mentionnés pour la première fois par Dion Cassius en 213. Ces peuples avaient pour point commun de rivaliser avec les Francs (germ. Frank, Libre), sans doute à l'origine un autre regroupement d'ethnies établies plus au nord sur la rive droite du Rhin. Le royaume alaman désigne le territoire des Alamans décrit à partir de 269.
  • Les dénominations de royaume barbare d'Alémanie ou de royaume des Alamans ne désignent pas un territoire unifié dirigé par un seul et unique roi, mais d'une confédération de petits royaumes cohabitant dans un espace géographique dénommé Alémanie (Alamannia dans sa forme latine) pour la première fois en l'an 289. La zone correspond à la province romaine de Germanie supérieure, avec des territoires situés aujourd'hui en Suisse, au pays de Bade et en Alsace.
  • Az alemannok az Elba középső és alsó folyásánál élő germán törzsek törzsszövetsége az ókorban, később a németek egyik nagy etnikai csoportja. A 3. század elejétől többször is betörtek a Római Birodalomba, az 5. században a mai Baden és Elzász vidékén foglaltak el területeket. A frankok I. Klodvig vezetésével 496-ban legyőzték és a birodalomba sorolták őket. Német törzs, mely a Krisztus után III. sz. óta háborgatta a rómaiak rajnamelléki határát.
  • Gli Alemanni (anche conosciuti come Allemanni o Alamanni) erano originariamente un'alleanza di tribù germaniche stanziate attorno alla parte superiore del fiume Meno, in una regione che oggi è posizionata nel sud-ovest della Germania.
  • De Alemannen (ook Alamannen, Allemannen) vormden een verbond van Germaanse volkeren, behorende tot de groep van de Sueven, met als machtigste stam de Semnonen. Hun naam wijst op een verzameling van volkeren: 'alle mensen'. In 360 hadden ze nog 14 verschillende hertogen. Zij woonden oorspronkelijk tussen de Rijn en de Donau, in het huidige Zwaben, vanwaar zij vanaf 212 regelmatig plundertochten ondernamen op Romeins gebied.
  • Alamannere (alamanni, allemanni etc) var opprinnelige en allianse av germanske stammer som var lokalisert i øvre delen av elven Main i dagens Tyskland. En av de tidligste referansene til dem er tilnavnet Alamannicus som antagelig ble gitt til Caracalla, som hersket over Romerriket i tiden 211-217 e. Kr. og som hevdet å være den som beseiret dem . Denne alliansens vesen og deres tidligere stammetilknytning har forblitt ukjent.
  • Alemanowie, Alamanowie – germański związek plemienny; od III wieku n.e. najazdy na zachodnie prowincje cesarstwa rzymskiego. Na przełomie II i III wieku n.e. następiła konsolidacja plemion germańskich w Germanii właściwej. W początku III wieku na pograniczu zachodnich prowincji rzymskich kształtuje się potężny związek plemienny Alemanów, którego bazę demograficzną stanowiły swebskie plemiona wywodzące się z dorzecza Łaby: Semnoni, Hermundurowie, Markomanowie.
  • Os alamanos eram um povo germânico ocidental, assim denominados pelos romanos, o povo de todos os homens. Eles próprios, entretanto, preferiam chamar-se de Suábios. Desde o século III, tentaram infiltrar-se pela fronteira romana do Reno-Danúbio. Séculos afora persistiram nessa pressão colonizadora, sendo, porém, sempre contidos, principalmente pela oposição dos Francos.
  • Алеманны или аламанны — германский союз племен, в который вошли племена из распавшихся ранее союзов свебов и маркоманов, а также пришедшие с севера ютунги. Позже стали известны под именем швабов, которые дали название исторической области Швабия в Германии).
  • Allemanner ("alla män" på forngermanska; "främmande människor" på latin) namnet på ett germanskt stamförbund, först omnämnda av Dio Cassius 213 som placerade dem geografiskt kring floden Main söder om chatterna. Enligt den romerska historikern Asinius Quadratus antyder deras namn, "alla män", att de var en samling av olika stammar.
  • Alamanlar birçok Cermen kabilesinin bir araya gelerek kurdukları savaşçı topluluğun adı. Gotlar ve Slavlar tarafından Brandenburg'dan kovulduktan sonra 3. yüzyılın başlarında Main nehri üzerinde görüldüler. Önce Caracalla (213), sonra 3. yüzyıl imparatorları, daha sonra da Valerius Constantius tarafından (301) Roma İmparatorluğu topraklarından püskürtülünce 4.
  • Файл:Alemanni expansion. png Місцевості заселені алеманами і місця битв алеманів з римлянами Алема́ни (дослівно «всі люди») — група західно-германських племен, які мали свої первісні поселення південніше франків від вигину середнього Рейну до Дунаю.
rdfs:label
  • Alamanni
  • Alamannen
  • Alaman
  • Alamani
  • Pueblo alamán
  • Alemannit
  • Alamans
  • Royaume alaman
  • Alemannok
  • Alemanni
  • Alemannen
  • Alamannerne
  • Alamanowie
  • Alamanos
  • Алеманны
  • Alemanner
  • Alamanlar
  • Алемани
  • 阿拉曼人
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:combatant of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of