Muhammad ibn Harun al-Rashid, better known by his regnal name of al-Amin (April 787 – 24/25 September 813) (Arabic: محمد الأمين بن هارون الرشيد‎‎), was the sixth Abbasid Caliph. He succeeded his father, Harun al-Rashid in 809 and ruled until he was deposed and killed in 813, during the civil war with his brother, al-Ma'mun.

Property Value
dbo:abstract
  • الأمين محمد بن هارون بن محمد بن عبد الله بن محمد بن علي ابن عبد الله بن العباس، وهو سادس الخلفاء العباسيين، تولى الخلافة بين عامي 193 إلى 198 للهجرة 809 - 813 ميلادية, ودامت فترة حكمه خمس سنوات تقريبا وأهم ما ميز عهده هو النزاع الذي قام بينه وبين أخيه المأمون, كان هذا النزاع استمرارا للصراع القائم بين العرب والعجم داخل الدولة العباسية, وكان يمثل الحزب العربي الأمين ووزيره الفضل بن الربيع, أما الحزب الفارسي فكان يتمثل بالمأمون ووزيره الفضل بن سهل ومر النزاع بين الأمين والمأمون على مرحلتين, المرحلة الأولى كانت دبلوماسية سلمية انتهت سنة 195 هجرية والمرحلة الثانية كانت مرحلة حرب انتهت بمقتل الأمين سنة 198 هجرية. (ar)
  • Muhammad ibn Harun al-Rashid, better known by his regnal name of al-Amin (April 787 – 24/25 September 813) (Arabic: محمد الأمين بن هارون الرشيد‎‎), was the sixth Abbasid Caliph. He succeeded his father, Harun al-Rashid in 809 and ruled until he was deposed and killed in 813, during the civil war with his brother, al-Ma'mun. (en)
  • Abū Mūsā Muhammad ibn Hārūn al-Amīn (arabisch أبو موسى محمد بن هارون الأمين, DMG Abū Mūsā Muḥammad ibn Hārūn al-Amīn; * 787; † 813) war der sechste Kalif der Abbasiden (809–813). Al-Amīn war der Sohn von Hārūn ar-Raschīd (reg. 786–809) und Zubaida, einer Nichte von al-Mansūr. 792 ließ Hārūn al-Amīn zum ersten Mal als Thronfolger huldigen. Während der Wallfahrt des Jahres 802 wurde diese Thronfolgeregelung noch um verschiedene Punkte erweitert und darüber ein Protokoll angefertigt, das in der Kaaba in Mekka niedergelegt wurde. Demnach sollte al-Amīn ihm als Kalif nachfolgen und die arabischen Reichsgebiete regieren, während dem Sohn al-Ma'mūn die iranischen Gebiete mit Chorassan und Transoxanien überlassen wurden. Außerdem wurde Al-Ma'mūn als Nachfolger von al-Amīn festgelegt. Nach der Machtübernahme von al-Amin ibn Harun ar-Raschid kam es bald zu Spannungen mit dem Bruder, als er die vereinbarte Thronfolge al-Mamuns umgehen und seinen minderjährigen Sohn als Nachfolger designieren wollte. Außerdem versuchte al-Amin, wie schon al-Hadi (785–786), mit Hilfe von al-Fadl ibn ar-Rabi den Einfluss der Iraner zurückzudrängen, da diese vor allem mit al-Mamun sympathisierten. Zum Ausbruch des Bürgerkriegs kam es, als al-Amin 811 mit einem Heer in den Iran vorstieß, aber bei Rayy von al-Mamuns General Tahir besiegt wurde. Diese Niederlage und der folgende Rückzug führte zu Unruhen in Bagdad. Vor allem die unteren Bevölkerungsschichten wandten sich dabei gegen den großen Einfluss der Iraner in der Reichsverwaltung. Trotz einiger Niederlagen konnte Tahir 813 Bagdad besetzen und al-Amin stürzen. (de)
  • Muhammad ibn Harun al-Amin (787 - 813) (en árabe: محمد الأمين بن هارون الرشيد), califa abasí. Sucedió a su padre Harún al-Rashid en 809 y reinó hasta su muerte en 813. Harun al-Rashid decidió la sucesión en sus hijos durante una peregrinación a La Meca. Al-Amin recibiría el califato y al-Mamun sería gobernador del Jorasán en Irán oriental. A la muerte de al-Amin, según la decisión de su padre al-Rashid, su hermano menor al-Mamun pasaría a ser el nuevo califa. Pero poco después de la muerte de Harun en 809, al-Amin anunció que su hijo heredaría el califato en lugar de su hermano al-Mamun, lo que dio lugar a la cuarta guerra civil. La rivalidad entre los hermanos fue alentada por sus distintas madres y algunos ministros. Al-Mamun, cuya madre era persa, obtuvo sus apoyos en Irán, al que sumó el obtenido como gobernador del Jorasán. Haciéndose valer como defensor de las libertades persas, recibió un gran apoyo en la meseta irania. Su general Tahir bin Husain (m. 822) dirigió sus ejércitos contra Irak. Al-Amin apeló a su madre Zubaida, para que arbitrase la sucesión y liderase su defensa, como Aisha había hecho dos siglos antes. Pero Zubaida se negó a hacer tal cosa y al-Amin se retiró desesperado a Bagdad. En 813, Tahir tomó Bagdad y al-Amin fue decapitado. (es)
  • Abû `Abd Allah “Al-Amîn” Muhammad ben Hârûn ar-Rachîd surnommé Al-Amîn, a été un calife abbasside, fils d'Harûn ar-Rachîd, il régna de 809 à 813. Il fut détrôné par son frère Al-Mamûn le 1er septembre 813. (fr)
  • La figura di Muhammad al-Amīn, sesto califfo abbaside, non ha certamente goduto di grande favore nell'ambito della storiografia islamica, sebbene sia difficile distinguere, nell'opera degli storici, le valutazioni oggettive dalla naturale accondiscendenza verso il vincitore (in questo caso il fratello al-Maʾmūn) dai suoi effettivi limiti. (it)
  • アミーン(アラビア語: الامين محمد al-Amīn Muḥammad、787年4月 - 813年9月24日/25日)は、アッバース朝第6代カリフ(在位:809年 - 813年)。 ハールーン・アッラシードの次男。母はハールーン・アッラシードの正妃ズバイダ。異母兄にマームーンがいたが、彼の母のマラージルはペルシャ人奴隷出身であったため、アミーンに家督が回って来た。兄弟の争いが絶えず、813年に暗殺される。死後、兄マームーンにカリフ位を譲ると密約していたが、その約束を破り、子に譲ろうとしたため、内乱を招く。歴代カリフの中でも最高峰の文化人の一人で、国内の国際文化を奨励し、また自らも教養豊かな人物であったとされる。 (ja)
  • Al-Amin (właściwie Abu Abd Allah Muhammad ibn Harun al-Amin, arab. أبو عبد الله محمد بن هارون الأمين ur. 787, zm. 24/25 września 813) – kalif z dynastii Abbasydów, panujący w latach 809-813. Al-Amin był najstarszym synem Haruna ar-Raszida i Zubajdy, wnuczki kalifa Al-Mansura. Już w wieku pięciu lat jego ojciec wyznaczył go na oficjalnego następcę tronu. Zgodnie z ostatecznym testamentem Haruna z roku 802 Al-Amin miał sprawować władzę we wszystkich prowincjach na zachód od Iraku, otrzymał tytuł pierwszego następcy tronu i zwierzchnią władzę nad braćmi, średnim Al-Mamunem, który miał rządzić terenami na wschód od Iraku, oraz najmłodszym Al-Mutaminem, któremu po śmierci Haruna miała przypaść Al-Dżazira, północna Syria i pogranicze bizantyjskie. Według testamentu Al-Mamun był drugim następcą tronu. Po śmierci Haruna Al-Mamun bez sprzeciwu uznał władzę brata i wyjechał do Chorasanu. Jednak pod koniec 810 roku, wbrew ostatniej woli ojca, Al-Amin odsunął od władzy Al-Mutamina i na jego miejsce posadził swojego syna, Musę, którego imię równocześnie kazał wprowadzić do chutby, co oznaczało ustanowienie go następcą tronu. Jednocześnie kazał sprowadzić z Mekki, gdzie ten się znajdował, testament Haruna, który wkrótce, w obecności samego Al-Amina i urzędowych świadków, został przedarty i spalony przez wezyra kalifa. Al-Amin i Al-Mamun próbowali jeszcze ze sobą negocjować, ale akt ten w zasadzie należy uznać za początek wojny domowej pomiędzy Abbasydami. W roku 811 Al-Mamun zaczął bić we własnym imieniu monetę, a potem nie zgodził się na bezpośredni nadzór brata nad Chorasanem. W związku z tym został ostatecznie uznany za buntownika. Cieszący się poparciem miejscowej ludności w marcu 811 roku Al-Mamun rozgromił wojska wierne Al-Aminowi. Mimo to Al-Amin nadal dysponował przewagą liczebną. Podzielił on swoje oddziały na trzy armie, które skierował przeciwko Chorasanowi. Wojskami Al-Mamuna dowodził wywodzący się z miejscowej arystokracji doświadczony wódz Tahir Ibn al-Husajn. W maju w pobliżu Reju pokonał on pierwszą z armii Al-Amina, dowodzoną przez jego osobistego wroga, Ali Ibn Isę, którego po zwycięstwie zabił, wkrótce zaś na przełomie 811 i 812 roku drugą armię, dowodzoną przez potraktowanego po klęsce w ten sam sposób Abd ar-Rahmana Ibn Dżabala al-Abnawi. W wyniku tych zwycięstw wojska Al-Mamuna opanowały Dżibal, zaś w Syrii i samym Bagdadzie wybuchły zamieszki, w wyniku których pojmany przez przeciwników Al-Amin na moment utracił władzę, dopóki w marcu 812 roku nie odbili go jego zwolennicy. W pierwszej połowie 812 roku Tahir zajął Al-Ahwaz, a następnie wyruszył na Al-Basrę. W tym czasie posłuszeństwo Al-Aminowi wypowiedziały Al-Kufa i Mosul, a latem tego roku święte miasta islamu Mekka i Medyna. W sierpniu 812 roku dwa korpusy wojsk Al-Mamuna, dowodzone przez Tahira i Harsamę Ibn A'jana, okrążyły Bagdad. Desperacka obrona Bagdadu, którego ducha oporu podtrzymywała niechęć jego ludności do Persów z armii Al-Mamuna, trwała ponad rok, i przyniosła zniszczenie ponad połowie stolicy. W drugiej połowie września 813 roku obrona wschodnich dzielnic miasta uległa jednak załamaniu i Al-Amina ujęli ludzie Harsamy, który zagwarantował mu nietykalność. Następnie Harsama wprowadził Al-Amina do łodzi z zamiarem odesłania go z Bagdadu. Tahir jednak nakazał zatopienie łodzi. Al-Amina zatrzymano podczas przeprawy wpław przez Tygrys. Tahir na własną odpowiedzialność ściął mu głowę w nocy z 24 na 25 września 813 roku. Następnie okazano ją obrońcom zachodniej części Bagdadu, co spowodowało ich załamanie się. Resztę ciała Al-Amina chorasańscy żołnierze włóczyli po mieście. W późniejszym piśmiennictwie arabskim Al-Amin znany jest przede wszystkim ze względu na swoją orientację homoseksualną. Podobno aby zainteresować go kobietami jego matka przebierała młode niewolnice w chłopięce stroje, każąc je jednocześnie strzyc po męsku. Wydaje się jednak że nie wpłynęło to na jego orientację seksualną i Al-Amin w świecie islamu cieszył się reputacją "kalifa homoseksualistów". Poza tym kalif kochał śpiew i taniec, oraz w ogóle muzykę, odebrał także dobre wykształcenie filologiczne od gramatyka Al-Asma'iego. Towarzyszem jego młodzieńczych zabaw, a następnie nadwornym poetą, był m.in. Abu Nuwas. Al-Amin słynął także z nienagannych manier. (pl)
  • Al-Amin was de zoon van kalief Haroen ar-Rashid. Hij werd vermoord tijdens de vierde fitna (809-827), bij het Beleg van Bagdad (812-813). (nl)
  • Maomé ibne Harune Alamim (em árabe: محمد الأمين بن هارون الرشيد; transl.: Muhammad ibn Harun al-Amim) foi um califa abássida, filho do califa anterior Harune Arraxide. Ele reinou entre 809 até a sua morte, em 813. (pt)
  • 阿明(Al-Amin)是阿拔斯王朝第六代哈里發,哈里發哈伦·赖世德與原配夫人左拜德之子,被立為王儲,封阿明為西部長官;同時又立阿明同父異母的弟弟馬蒙(Al-Ma'mun)為第二王儲,封東部長官,駐呼羅珊首府木鹿。 809年拉西德死於征途,阿明即位於巴格達,不久,阿明廢馬蒙,改立長子穆薩為繼承人。同年馬蒙向他發動攻擊,內戰於焉展開,阿拉伯人擁護阿明,波斯人擁護馬蒙。813年9月26日馬蒙攻陷巴格達,阿明被殺,內戰結束。馬蒙即位於木鹿,取得教主之位。而曼斯爾建立的園形宮城也在內戰期間被破壞殆盡。 (zh)
  • Абу́ Абдулла́х Муха́ммад ибн Хару́н аль-Ами́н (араб. أبو عبد الله محمد الأمين‎; 14 апрель 787 — 25 сентября 813) — багдадский халиф из династии Аббасидов с 809 г. Сын Харуна ар-Рашида и Зубейды из знатного арабского хашимитского рода. Харун ар-Рашид назначил его своим наследником под именем аль-Амин (араб. верный, честный). В 799 г. следующим после аль-Амина наследником был назначен его старший брат (сын иранской наложницы) аль-Мамун. В управление аль-Мамуна передавались восточные области Халифата, где преобладало иранское население. В 802 г. во время хаджжа в Мекку, у Каабы, Харун ар-Рашид взял с братьев клятву соблюдать его решение о наследовании престола. После смерти отца 24 марта 809 году аль-Амин вступил на престол в Багдаде. Наибольшее влияние на политику молодого халифа оказывал визирь Фадл ибн Раби. Аль-Амин пренебрегал государственными делами, предавался развлечениям, за что не пользовался популярностью в народе; подозревался в гомосексуальных наклонностях. Халиф покровительствовал знаменитому поэту Абу Нувасу, но за нарушение мусульманских норм поведения аль-Амин всё же посадил поэта в тюрьму. Фадл ибн Раби убедил аль-Амина провозгласить наследником трона малолетнего сына Мусу, что привело к конфликту с братом аль-Мамуном. Противоречия между братьями усилились в связи с отказом аль-Мамуна вернуть в Багдад, под контроль аль-Амина войско эмира Харсамы, которое перед этим подавляло восстание Рафи ибн Лайса в Самарканде (809—811 гг.). Между братьями началась гражданская война. Аль-Амин направил против аль-Мамуна большое войско (ок. 50 тыс.) под командованием Али ибн Исы ибн Махана. Аль-Мамун не успел собрать большой армии и выставил против войска брата немногочисленные полки (до 10 тыс.) под руководством Тахира ибн Хусейна и Харсамы, чтобы задержать армию халифа. В состоявшемся 1 мая 811 г. сражении Тахир разгромил превосходящую армию аль-Амина и двинулся на Ирак. В 811—813 гг. полководцы аль-Мамуна захватили большую часть Ирака и в 812 г. осадили Багдад. Осада длилась около года. Сторонники аль-Амина упорно сопротивлялись, защищая каждую пядь земли в городе. Для населения Багдада армия аль-Мамуна представлялась иноплеменной, так как состояла главным образом из иранцев и тюрков, поэтому война носила межнациональный характер. В условиях блокады в городе начался голод; солдаты аль-Мамуна к осени 813 г. постепенно захватили ряд важных центров обороны. В этих условиях аль-Амин бежал, попытавшись уплыть на лодке, но был схвачен офицерами Тахира и казнён. [[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]][[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]][[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]]Мухаммад аль-АминМухаммад аль-АминМухаммад аль-Амин (ru)
dbo:activeYearsEndYear
  • 0813-01-01 (xsd:date)
dbo:activeYearsStartYear
  • 0809-01-01 (xsd:date)
dbo:birthDate
  • 787-4-1
dbo:deathDate
  • 0813-09-27 (xsd:date)
  • 813-9-1
dbo:parent
dbo:wikiPageID
  • 341333 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 741110316 (xsd:integer)
dbp:birthDate
  • 787 (xsd:integer)
dbp:house
dbp:houseType
  • Dynasty
dbp:issue
  • Abdullah
  • Musa
dbp:predecessor
dbp:religion
dbp:spouse
  • Arib bint al-Ma'muniyyah
  • Lubāna bint ‘Alī ibn al-Mahdī
dbp:spouseType
  • Consort
dbp:succession
  • 6 (xsd:integer)
dbp:successor
dbp:title
dbp:type
  • caliph
dbp:years
  • --09-25
dct:description
  • the sixth Arab Abbasid Caliph (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • الأمين محمد بن هارون بن محمد بن عبد الله بن محمد بن علي ابن عبد الله بن العباس، وهو سادس الخلفاء العباسيين، تولى الخلافة بين عامي 193 إلى 198 للهجرة 809 - 813 ميلادية, ودامت فترة حكمه خمس سنوات تقريبا وأهم ما ميز عهده هو النزاع الذي قام بينه وبين أخيه المأمون, كان هذا النزاع استمرارا للصراع القائم بين العرب والعجم داخل الدولة العباسية, وكان يمثل الحزب العربي الأمين ووزيره الفضل بن الربيع, أما الحزب الفارسي فكان يتمثل بالمأمون ووزيره الفضل بن سهل ومر النزاع بين الأمين والمأمون على مرحلتين, المرحلة الأولى كانت دبلوماسية سلمية انتهت سنة 195 هجرية والمرحلة الثانية كانت مرحلة حرب انتهت بمقتل الأمين سنة 198 هجرية. (ar)
  • Muhammad ibn Harun al-Rashid, better known by his regnal name of al-Amin (April 787 – 24/25 September 813) (Arabic: محمد الأمين بن هارون الرشيد‎‎), was the sixth Abbasid Caliph. He succeeded his father, Harun al-Rashid in 809 and ruled until he was deposed and killed in 813, during the civil war with his brother, al-Ma'mun. (en)
  • Abû `Abd Allah “Al-Amîn” Muhammad ben Hârûn ar-Rachîd surnommé Al-Amîn, a été un calife abbasside, fils d'Harûn ar-Rachîd, il régna de 809 à 813. Il fut détrôné par son frère Al-Mamûn le 1er septembre 813. (fr)
  • La figura di Muhammad al-Amīn, sesto califfo abbaside, non ha certamente goduto di grande favore nell'ambito della storiografia islamica, sebbene sia difficile distinguere, nell'opera degli storici, le valutazioni oggettive dalla naturale accondiscendenza verso il vincitore (in questo caso il fratello al-Maʾmūn) dai suoi effettivi limiti. (it)
  • アミーン(アラビア語: الامين محمد al-Amīn Muḥammad、787年4月 - 813年9月24日/25日)は、アッバース朝第6代カリフ(在位:809年 - 813年)。 ハールーン・アッラシードの次男。母はハールーン・アッラシードの正妃ズバイダ。異母兄にマームーンがいたが、彼の母のマラージルはペルシャ人奴隷出身であったため、アミーンに家督が回って来た。兄弟の争いが絶えず、813年に暗殺される。死後、兄マームーンにカリフ位を譲ると密約していたが、その約束を破り、子に譲ろうとしたため、内乱を招く。歴代カリフの中でも最高峰の文化人の一人で、国内の国際文化を奨励し、また自らも教養豊かな人物であったとされる。 (ja)
  • Al-Amin was de zoon van kalief Haroen ar-Rashid. Hij werd vermoord tijdens de vierde fitna (809-827), bij het Beleg van Bagdad (812-813). (nl)
  • Maomé ibne Harune Alamim (em árabe: محمد الأمين بن هارون الرشيد; transl.: Muhammad ibn Harun al-Amim) foi um califa abássida, filho do califa anterior Harune Arraxide. Ele reinou entre 809 até a sua morte, em 813. (pt)
  • 阿明(Al-Amin)是阿拔斯王朝第六代哈里發,哈里發哈伦·赖世德與原配夫人左拜德之子,被立為王儲,封阿明為西部長官;同時又立阿明同父異母的弟弟馬蒙(Al-Ma'mun)為第二王儲,封東部長官,駐呼羅珊首府木鹿。 809年拉西德死於征途,阿明即位於巴格達,不久,阿明廢馬蒙,改立長子穆薩為繼承人。同年馬蒙向他發動攻擊,內戰於焉展開,阿拉伯人擁護阿明,波斯人擁護馬蒙。813年9月26日馬蒙攻陷巴格達,阿明被殺,內戰結束。馬蒙即位於木鹿,取得教主之位。而曼斯爾建立的園形宮城也在內戰期間被破壞殆盡。 (zh)
  • Abū Mūsā Muhammad ibn Hārūn al-Amīn (arabisch أبو موسى محمد بن هارون الأمين, DMG Abū Mūsā Muḥammad ibn Hārūn al-Amīn; * 787; † 813) war der sechste Kalif der Abbasiden (809–813). Al-Amīn war der Sohn von Hārūn ar-Raschīd (reg. 786–809) und Zubaida, einer Nichte von al-Mansūr. 792 ließ Hārūn al-Amīn zum ersten Mal als Thronfolger huldigen. Während der Wallfahrt des Jahres 802 wurde diese Thronfolgeregelung noch um verschiedene Punkte erweitert und darüber ein Protokoll angefertigt, das in der Kaaba in Mekka niedergelegt wurde. Demnach sollte al-Amīn ihm als Kalif nachfolgen und die arabischen Reichsgebiete regieren, während dem Sohn al-Ma'mūn die iranischen Gebiete mit Chorassan und Transoxanien überlassen wurden. Außerdem wurde Al-Ma'mūn als Nachfolger von al-Amīn festgelegt. (de)
  • Muhammad ibn Harun al-Amin (787 - 813) (en árabe: محمد الأمين بن هارون الرشيد), califa abasí. Sucedió a su padre Harún al-Rashid en 809 y reinó hasta su muerte en 813. Harun al-Rashid decidió la sucesión en sus hijos durante una peregrinación a La Meca. Al-Amin recibiría el califato y al-Mamun sería gobernador del Jorasán en Irán oriental. A la muerte de al-Amin, según la decisión de su padre al-Rashid, su hermano menor al-Mamun pasaría a ser el nuevo califa. (es)
  • Al-Amin (właściwie Abu Abd Allah Muhammad ibn Harun al-Amin, arab. أبو عبد الله محمد بن هارون الأمين ur. 787, zm. 24/25 września 813) – kalif z dynastii Abbasydów, panujący w latach 809-813. Al-Amin był najstarszym synem Haruna ar-Raszida i Zubajdy, wnuczki kalifa Al-Mansura. Już w wieku pięciu lat jego ojciec wyznaczył go na oficjalnego następcę tronu. Zgodnie z ostatecznym testamentem Haruna z roku 802 Al-Amin miał sprawować władzę we wszystkich prowincjach na zachód od Iraku, otrzymał tytuł pierwszego następcy tronu i zwierzchnią władzę nad braćmi, średnim Al-Mamunem, który miał rządzić terenami na wschód od Iraku, oraz najmłodszym Al-Mutaminem, któremu po śmierci Haruna miała przypaść Al-Dżazira, północna Syria i pogranicze bizantyjskie. Według testamentu Al-Mamun był drugim następcą t (pl)
  • Абу́ Абдулла́х Муха́ммад ибн Хару́н аль-Ами́н (араб. أبو عبد الله محمد الأمين‎; 14 апрель 787 — 25 сентября 813) — багдадский халиф из династии Аббасидов с 809 г. Сын Харуна ар-Рашида и Зубейды из знатного арабского хашимитского рода. [[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]][[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]][[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]]Мухаммад аль-АминМухаммад аль-АминМухаммад аль-Амин (ru)
rdfs:label
  • Al-Amin (en)
  • أبو عبد الله محمد الأمين (ar)
  • Al-Amīn (Abbaside) (de)
  • Al-Amin (es)
  • Muhammad ibn Harun al-Amin (fr)
  • Al-Amin (it)
  • アミーン (ja)
  • Al-Amin (pl)
  • Al-Amin (nl)
  • Мухаммад аль-Амин (ru)
  • Alamim (pt)
  • 阿布·阿卜杜拉·穆罕默德·阿明·本·哈伦 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Muhammad (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Al-Amin (en)
  • Muhammad al-Amin ibn Harun al-Rashid (en)
  • Muhammad ibn Harun al-Amin (en)
is dbo:commander of
is dbo:successor of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:issue of
is dbp:predecessor of
is foaf:primaryTopic of