| dbpedia-owl:abstract
|
- Aggada bezeichnet, im Unterschied zur Halacha, die homiletischen und nichtgesetzlichen Inhalte der antiken rabbinischen Literatur, die – meistens im Anschluss an biblische Texte und Stoffe – das religiöse Denken widerspiegeln und illustrieren, jedoch nicht als verbindliche Lehre gewertet werden. Die meisten Elemente der Aggada sind über zweitausend Jahre alt.
- Aggadah refers to the homiletic and non-legalistic exegetical texts in the classical rabbinic literature of Judaism, particularly as recorded in the Talmud and Midrash. In general, Aggadah is a compendium of rabbinic homilies that incorporates folklore, historical anecdotes, moral exhortations, and practical advice in various spheres, from business to medicine.
- Haggadah o Aggadah (in ebraico הגדה, lett. racconto) è una forma di narrazione usata nel Talmud e in alcune parti della liturgia ebraica. Di particolare rilevanza la Haggadah di Pesach che costituisce la liturgia associata al Seder di Pesach, e che è una descrizione dell'esodo del popolo ebraico dall'Egitto dei Faraoni.
- Aggada of Aĝada verwijst naar de homiletische en niet-legalistische exegetische teksten in klassiek rabbinale literatuur - zoals die veel in de Talmoed maar met name in de Midrasj zijn opgetekend. Andere termen voor deze leerstof zijn Aggadta (אגדתא) lett. “de” aggada. In het algemeen handelen de aggadot niet strikt over de interpretatie van de wetten maar bevatten een verzameling van folklore-elementen, met morele bespiegelingen, historische anekdotes alsmede zakelijk en medisch advies. Hierbij wordt onder andere gebruikgemaakt van allegorieën, parabels en legenden waarin onder meer wordt verwezen naar mythische wezens en buitengewone historische gebeurtenissen. De aggada is onderdeel van de mondelinge leer (תורה שבעל פה), de gezaghebbende rabbinale traditie die een uitleg geeft op de schriftelijke leer (תורה שבכתב) oftewel de Tenach. De aggada vormt in dit verband een overlevering van basisprincipes van het jodendom waarbij de nadruk wordt gelegd op het leren dan wel een uitleg op een pasoek (regel) uit de Tenach. Veel van deze overleveringen bevatten volgens de rabbijnse traditie behalve de letterlijke betekenis ook een verborgen mystieke betekenis. In het algemeen als een letterlijke interpretatie zich niet verenigt met de ratio dient deze verborgen betekenis geduid te worden. In de Babylonische Talmoed worden de aggadot gepresenteerd middels Ein Ja'akow, een compilatie van aggadot voorzien van commentaar. Sefer Ha-Aggada (Het boek van de vertellingen) is een bijvoorbeeld een klassieke compilatie van aggadot uit zowel de Babylonische als de Jeruzalemse Talmoed alsmede de Midrasj. Dit werk werd uitgegeven door Chaim Nachman Bialik en Jehoshoe'a Chana Ravnitzky in 1908. Zij vertaalden de oude Aramese aggadot in het Hebreeuws. In 1992 verscheen de uitgave in het Engels als The Book of Legends, door William G. Braude.
- Aggada eller Aggadah er jødiske religiøse tekster. Selv om tekstene har vært nedskrevne siden 400/500-tallet, regnes de som en del av jødedommens «muntlige tradisjon», i motsetning til den skriftlige tradisjonen. Den muntlige tradisjonen representerer den autoritative tolkningen av og undervisningen om tanakh, som er jødenes navn på det gamle testamente. Aggada-tekster finnes både innenfor Talmud og i Midrashsamlinger. Aggada er det episk fortellende stoffet i den jødiske religiøse litteraturen, i motsetning til Halakha, som inneholder resonnerende tekster om lovene og de religiøse forpliktelsene. Enkelt sagt er Aggada en samling av rabbinske prekener som har innkorporert i seg et allsidig innhold av folklore, historiske anekdoter, moralske formaninger og praktiske råd for mange av livets situasjoner, fra forretningsliv til helselære.
- Hagada, haggada – słowo oznaczające opowiadanie, opowieść, sagę i odnosi się do legend, przypowieści i opowiadań z rabinicznej egzegezy Biblii i Talmudu, a szczególną rolę odgrywa w midraszu. W przeciwieństwie do halachy nie wyjaśnia reguł postępowania. Najbardziej znaną haggadą jest opowiadanie ułożone na pamiątkę wyjścia ludu izraelskiego z Egiptu. Utwór ten składa się z fragmentów biblijnych, komentarzy i modlitw. Spisana została między II, a IV wiekiem n.e. Czytana jest w jesziwie oraz podczas obrzędów ślubnych i pogrzebowych. Opowieść o wyjściu Żydów z Egiptu czyta się podczas wieczerzy sederowej w święto Pesach. Hagada na święto Pesach opowiada i przypomina o Wyjściu Izraelitów z Egiptu i plagach, jakie spadły na Egipcjan. Opisuje powinności mieszkańców żydowskiego domu w dniu święta, wymienia obowiązkowe potrawy na sederowym stole oraz symboliczne znaczenie każdej z nich. Hagada podaje niezbędne do uczczenia święta modlitwy, ale także teksty wierszyków i wyliczanek dla dzieci. Hagada na święto Pesach jest żydowską książką mającą najwięcej wydań w historii (ponad 3500). W Polsce, po II wojnie światowej, opublikowane zostały jej trzy edycje: reprint wiedeńskiego wydania Hagady z roku 1927 (1991), Hagada na Pesach i Pieśń nad Pieśniami z obszernymi komentarzami pod redakcją Sachy Pecarica (2002) i Hagada na Pesach Stowarzyszenia 614. Przykazania (2007).
- Aggadah é um termo aramaico referente ao material não-jurídico da literatura rabínica, que trata sobretudo de Teologia, Ética e Folclore. Todos os principais elementos da crença judaica ulterior se encontra no Aggadah, apresentados na forma fluída de parábolas e histórias, que permitiriam aos judeus, em muitos ambientes culturais diferentes, interpretarem os ensinamentos do Aggadah de maneira significativa. Alguns judeus pietistas reconhecem tais ensinamentos como doutrinariamente compulsórios, mas a maioria adota um enfoque seletivo.
- Аггада — большая область талмудической литературы (Устного Закона), содержащая афоризмы и поучения религиозно-этического характера, исторические предания и легенды, предназначенные облегчить применение «кодекса законов» — Галахи.
- L’Aggada ou Aggadata désigne les enseignements non-législatifs de la tradition juive ainsi que le corpus de ces enseignements pris dans son entièreté. Ce corpus recouvre un ensemble hétéroclite de récits, mythes, homélies, anecdotes historiques, exhortations morales ou encore conseils pratiques dans différents domaines qui vont du commerce à la médecine. Il est principalement recueilli dans le Talmud et dans diverses compilations de Midrash Aggada, dont l'une des plus connues est le Midrash Rabba, ainsi que dans des genres non-rabbiniques comme la littérature apocalyptique et judéo-hellénistique. La fonction première de l’aggada, forme d'exégèse scripturaire visant à tirer de la Bible des enseignements non-législatifs, laisse progressivement la place à celle de capter l'attention de l'auditoire afin de rendre l'enseignement législatif plus intéressant et vivant; elle peut d'autrefois viser à l'édifier. Outre son rôle primordial dans la formation du folklore juif, l’Aggada devient, du fait de son étendue et de sa relative licence narrative, le terreau de la créativité juive dans ses diverses formes littéraires, de la philosophie à la Kabbale et à la poésie liturgique.
|
| rdfs:comment
|
- Aggada bezeichnet, im Unterschied zur Halacha, die homiletischen und nichtgesetzlichen Inhalte der antiken rabbinischen Literatur, die – meistens im Anschluss an biblische Texte und Stoffe – das religiöse Denken widerspiegeln und illustrieren, jedoch nicht als verbindliche Lehre gewertet werden. Die meisten Elemente der Aggada sind über zweitausend Jahre alt.
- Aggadah refers to the homiletic and non-legalistic exegetical texts in the classical rabbinic literature of Judaism, particularly as recorded in the Talmud and Midrash. In general, Aggadah is a compendium of rabbinic homilies that incorporates folklore, historical anecdotes, moral exhortations, and practical advice in various spheres, from business to medicine.
- Haggadah o Aggadah (in ebraico הגדה, lett. racconto) è una forma di narrazione usata nel Talmud e in alcune parti della liturgia ebraica. Di particolare rilevanza la Haggadah di Pesach che costituisce la liturgia associata al Seder di Pesach, e che è una descrizione dell'esodo del popolo ebraico dall'Egitto dei Faraoni.
- Аггада — большая область талмудической литературы (Устного Закона), содержащая афоризмы и поучения религиозно-этического характера, исторические предания и легенды, предназначенные облегчить применение «кодекса законов» — Галахи.
- Aggada of Aĝada verwijst naar de homiletische en niet-legalistische exegetische teksten in klassiek rabbinale literatuur - zoals die veel in de Talmoed maar met name in de Midrasj zijn opgetekend. Andere termen voor deze leerstof zijn Aggadta (אגדתא) lett. “de” aggada. In het algemeen handelen de aggadot niet strikt over de interpretatie van de wetten maar bevatten een verzameling van folklore-elementen, met morele bespiegelingen, historische anekdotes alsmede zakelijk en medisch advies.
- Aggada eller Aggadah er jødiske religiøse tekster. Selv om tekstene har vært nedskrevne siden 400/500-tallet, regnes de som en del av jødedommens «muntlige tradisjon», i motsetning til den skriftlige tradisjonen. Den muntlige tradisjonen representerer den autoritative tolkningen av og undervisningen om tanakh, som er jødenes navn på det gamle testamente. Aggada-tekster finnes både innenfor Talmud og i Midrashsamlinger.
- Hagada, haggada – słowo oznaczające opowiadanie, opowieść, sagę i odnosi się do legend, przypowieści i opowiadań z rabinicznej egzegezy Biblii i Talmudu, a szczególną rolę odgrywa w midraszu. W przeciwieństwie do halachy nie wyjaśnia reguł postępowania. Najbardziej znaną haggadą jest opowiadanie ułożone na pamiątkę wyjścia ludu izraelskiego z Egiptu. Utwór ten składa się z fragmentów biblijnych, komentarzy i modlitw. Spisana została między II, a IV wiekiem n.e.
- Aggadah é um termo aramaico referente ao material não-jurídico da literatura rabínica, que trata sobretudo de Teologia, Ética e Folclore. Todos os principais elementos da crença judaica ulterior se encontra no Aggadah, apresentados na forma fluída de parábolas e histórias, que permitiriam aos judeus, em muitos ambientes culturais diferentes, interpretarem os ensinamentos do Aggadah de maneira significativa.
- L’Aggada ou Aggadata désigne les enseignements non-législatifs de la tradition juive ainsi que le corpus de ces enseignements pris dans son entièreté. Ce corpus recouvre un ensemble hétéroclite de récits, mythes, homélies, anecdotes historiques, exhortations morales ou encore conseils pratiques dans différents domaines qui vont du commerce à la médecine.
|
