An affix (in modern sense) is a morpheme that is attached to a word stem to form a new word. Affixes may be derivational, like English -ness and pre-, or inflectional, like English plural -s and past tense -ed. They are bound morphemes by definition; prefixes and suffixes may be separable affixes. Affixations, the linguistic process speakers use form different words by adding morphemes (affixes) at the beginning (prefixation), the middle (infixation) or the end (suffixation) of words.

Property Value
dbo:abstract
  • An affix (in modern sense) is a morpheme that is attached to a word stem to form a new word. Affixes may be derivational, like English -ness and pre-, or inflectional, like English plural -s and past tense -ed. They are bound morphemes by definition; prefixes and suffixes may be separable affixes. Affixations, the linguistic process speakers use form different words by adding morphemes (affixes) at the beginning (prefixation), the middle (infixation) or the end (suffixation) of words. (en)
  • الزائدة أو المزيد حرف معنى (مرفيم) يلصق بالكلمة فيسمى باللاصقة أو يزاد داخلها فيسمى بالداخلة، لتركيب كلمة أخرى منها. في الحالة الأولى تسمى الكلمة بالسالمة، وفي الثانية بالمكسرة. مثال هتين الحالتين الجمع السالم للمذكر والمؤنث والجمع المكسر. (ar)
  • Affix (von lat. affigere, „anheften“; Partizipform: affixum, „angeheftet“) ist in der Linguistik die Bezeichnung für einen unselbständigen Bestandteil eines Wortes (ein gebundenes Morphem), der nicht selbst durch Anfügung anderer Elemente komplettiert werden kann, sondern nur umgekehrt zur Erweiterung eines vorhandenen Wortes bzw. Wortteiles dient. Diese letztere Eigenschaft unterscheidet das Affix von einem gebundenen lexikalischen Morphem (wie Konfix, unikales Morphem), das ebenfalls nicht selbständig vorkommt, aber seinerseits als Wortstamm dienen kann. Affixe haben dementsprechend meist keine lexikalische, sondern grammatische Bedeutung (allerdings werden in Sprachen mit Inkorporation auch gebundene Nomina bzw. Verben als Affixe bezeichnet.) Affixe dienen vor allem zur Wortbildung und zur Flexion. Das Gegenstück zum Affix, also der Wortteil, mit dem ein Affix sich verbindet, heißt in allgemeiner Form die Basis der Affigierung, wobei es sich in den meisten, aber nicht allen Fällen um einen Wortstamm im strikten Sinn handelt (siehe dort für Einzelheiten). Ein Begriff „Affix“ wird auch in der Informatik und Mathematik verwendet und hat dort eine Bedeutung, die Ähnlichkeiten zum linguistischen Begriff aufweist, aber im Einzelnen davon zu unterscheiden ist; siehe hierzu Affix (Naturwissenschaften/Informatik). (de)
  • Los afijos son secuencias lingüísticas que se anteponen (prefijos), se posponen (sufijos) o insertan (infijos) en una palabra o lexema para modificar su significado, bien gramaticalmente (afijos flexivos), bien semánticamente (afijos derivativos).Algunos autores reservan el término afijo para los morfemas derivativos y utilizan el término desinencia para referirse a todos los morfemas flexivos. Otras denominaciones (Alvar y Pottier) son formantes constitutivos y formantes flexivos, respectivamente. Los afijos son morfemas que se usan en el proceso de derivación y, en ciertos casos, en el proceso de flexión para formar nuevas palabras a partir de otras primitivas y así ensanchar una familia léxica concreta. Se añaden siempre al lexema o raíz. A la posibilidad de aumentar el número de palabras de una lengua por medio de los afijos derivativos se denomina productividad del lenguaje. (es)
  • En morphologie, domaine de la linguistique, un affixe (du latin ad-fixus > affixus, « (qui est) fixé contre ») est un morphème en théorie lié qui s'adjoint au radical ou au lexème d'un mot.Des affixes peuvent se lexicaliser et donc devenir des morphèmes libres : c'est par exemple le cas pour le préfixe ex- dans une expression comme mon ex, à savoir mon ex-mari / -petit ami, etc. (fr)
  • In linguistica si chiama genericamente affisso un elemento che si aggiunge a una parola per formarne un'altra. Nella grammatica normativa tradizionale si distinguono tre tipi di affisso: prefisso, infisso e suffisso, a seconda che l'elemento si aggiunga all'inizio, in mezzo o alla fine della parola di base. Nella linguistica descrittiva moderna si definisce affisso un morfema che sia nello stesso tempo legato e non lessicale; detto in altri termini, è una parte della parola che serve solo a precisarne il significato o la funzione grammaticale. (it)
  • 接辞(せつじ、affix)とは、文法的な機能を担い、それ自体では語として自立しえない形態素のことである。 (ja)
  • Een affix is in de taalkunde een (meestal gebonden) morfeem dat van zichzelf geen betekenis heeft, maar dat aan een ander morfeem (meestal een woord) vastgehecht wordt om zodoende een nieuw woord met een afgeleide betekenis te vormen. Globaal wordt er onderscheid gemaakt tussen afleidings- en buigingsaffixen. Een affix kan zijn: * een voorvoegsel (prefix) * een invoegsel (infix) * een omvoegsel (circumfix) * een achtervoegsel (suffix) * een voor- of achtervoegsel (adfix) * een betekenisdragende aanhechting (confix) * een aanhechting (verbindingsklank) in samenstellingen (interfix) * een "in stukken gehakte" aanhechting (transfix) * een verandering van een of meer fonemen (simulfix) * een verandering op suprasegmenteel niveau (suprafix) * een duplifix, ofwel een aanhechting in een geredupliceerd segment (zie ook reduplicatie) * een aanhechting die verdwijnt (disfix)NOOT wanneer we het over 'betekenisloos' hebben, impliceert dat in deze context "lexicaal betekenisloos". Vanzelfsprekend hebben affixen, zoals alle morfemen, wel degelijk een betekenis (teneinde een morfeem te kunnen zijn, moet een woorddeel betekenis hebben); in de meeste gevallen is de betekenis hier echter zuiver grammaticaal en afhankelijk van die van het grondwoord. (nl)
  • Zrostek lub formant, afiks (łac. affixum – element przyczepiony) – słowotwórcza część wyrazu, dodana do jego rdzenia (podstawy słowotwórczej). (pl)
  • Afixo é um elemento que se junta a um radical para formação de uma palavra, alterando o sentido básico da palavra.Seu estudo faz parte da chamada Morfologia derivacional. (pt)
  • А́ффикс (также формант или форматив) — морфема, которая присоединяется к корню и служит для образования слов. Аффиксы могут быть словообразовательными (как английский -ness и pre-) и флексионными (как -s и -ed). По сути аффикс является связанной морфемой (морфема, которая не совпадает с основой хотя бы в одной словоформе неслужебного слова; напр., kindness, unlikely). Префиксы и суффиксы могут быть отделимыми аффиксами. (ru)
  • 詞綴(affix)是一種附著在词根或詞幹的語素,為規範詞素,不能單獨成字。 (zh)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1835 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 745107496 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdfs:comment
  • An affix (in modern sense) is a morpheme that is attached to a word stem to form a new word. Affixes may be derivational, like English -ness and pre-, or inflectional, like English plural -s and past tense -ed. They are bound morphemes by definition; prefixes and suffixes may be separable affixes. Affixations, the linguistic process speakers use form different words by adding morphemes (affixes) at the beginning (prefixation), the middle (infixation) or the end (suffixation) of words. (en)
  • الزائدة أو المزيد حرف معنى (مرفيم) يلصق بالكلمة فيسمى باللاصقة أو يزاد داخلها فيسمى بالداخلة، لتركيب كلمة أخرى منها. في الحالة الأولى تسمى الكلمة بالسالمة، وفي الثانية بالمكسرة. مثال هتين الحالتين الجمع السالم للمذكر والمؤنث والجمع المكسر. (ar)
  • En morphologie, domaine de la linguistique, un affixe (du latin ad-fixus > affixus, « (qui est) fixé contre ») est un morphème en théorie lié qui s'adjoint au radical ou au lexème d'un mot.Des affixes peuvent se lexicaliser et donc devenir des morphèmes libres : c'est par exemple le cas pour le préfixe ex- dans une expression comme mon ex, à savoir mon ex-mari / -petit ami, etc. (fr)
  • In linguistica si chiama genericamente affisso un elemento che si aggiunge a una parola per formarne un'altra. Nella grammatica normativa tradizionale si distinguono tre tipi di affisso: prefisso, infisso e suffisso, a seconda che l'elemento si aggiunga all'inizio, in mezzo o alla fine della parola di base. Nella linguistica descrittiva moderna si definisce affisso un morfema che sia nello stesso tempo legato e non lessicale; detto in altri termini, è una parte della parola che serve solo a precisarne il significato o la funzione grammaticale. (it)
  • 接辞(せつじ、affix)とは、文法的な機能を担い、それ自体では語として自立しえない形態素のことである。 (ja)
  • Zrostek lub formant, afiks (łac. affixum – element przyczepiony) – słowotwórcza część wyrazu, dodana do jego rdzenia (podstawy słowotwórczej). (pl)
  • Afixo é um elemento que se junta a um radical para formação de uma palavra, alterando o sentido básico da palavra.Seu estudo faz parte da chamada Morfologia derivacional. (pt)
  • А́ффикс (также формант или форматив) — морфема, которая присоединяется к корню и служит для образования слов. Аффиксы могут быть словообразовательными (как английский -ness и pre-) и флексионными (как -s и -ed). По сути аффикс является связанной морфемой (морфема, которая не совпадает с основой хотя бы в одной словоформе неслужебного слова; напр., kindness, unlikely). Префиксы и суффиксы могут быть отделимыми аффиксами. (ru)
  • 詞綴(affix)是一種附著在词根或詞幹的語素,為規範詞素,不能單獨成字。 (zh)
  • Affix (von lat. affigere, „anheften“; Partizipform: affixum, „angeheftet“) ist in der Linguistik die Bezeichnung für einen unselbständigen Bestandteil eines Wortes (ein gebundenes Morphem), der nicht selbst durch Anfügung anderer Elemente komplettiert werden kann, sondern nur umgekehrt zur Erweiterung eines vorhandenen Wortes bzw. Wortteiles dient. Diese letztere Eigenschaft unterscheidet das Affix von einem gebundenen lexikalischen Morphem (wie Konfix, unikales Morphem), das ebenfalls nicht selbständig vorkommt, aber seinerseits als Wortstamm dienen kann. (de)
  • Los afijos son secuencias lingüísticas que se anteponen (prefijos), se posponen (sufijos) o insertan (infijos) en una palabra o lexema para modificar su significado, bien gramaticalmente (afijos flexivos), bien semánticamente (afijos derivativos).Algunos autores reservan el término afijo para los morfemas derivativos y utilizan el término desinencia para referirse a todos los morfemas flexivos. Otras denominaciones (Alvar y Pottier) son formantes constitutivos y formantes flexivos, respectivamente. (es)
  • Een affix is in de taalkunde een (meestal gebonden) morfeem dat van zichzelf geen betekenis heeft, maar dat aan een ander morfeem (meestal een woord) vastgehecht wordt om zodoende een nieuw woord met een afgeleide betekenis te vormen. Globaal wordt er onderscheid gemaakt tussen afleidings- en buigingsaffixen. Een affix kan zijn: (nl)
rdfs:label
  • Affix (en)
  • زائدة (لغة) (ar)
  • Affix (Linguistik) (de)
  • Afijo (es)
  • Affixe (fr)
  • Affisso (it)
  • 接辞 (ja)
  • Affix (nl)
  • Formant (morfologia) (pl)
  • Afixo (pt)
  • Аффикс (ru)
  • 詞綴 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is foaf:primaryTopic of