| dbpprop:abstract
|
- An aerophone (from gr. ἀήρ "air" and φωνή "voice") is any musical instrument which produces sound primarily by causing a body of air to vibrate, without the use of strings or membranes, and without the vibration of the instrument itself adding considerably to the sound. It is one of the four main classes of instruments in the original Hornbostel-Sachs scheme of musical instrument classification. Hornbostel-Sachs divides aerophones by whether vibrating air is contained in the instrument itself or not. The first class (41) includes instruments where the vibrating air is not contained by the instrument itself, such as the bullroarer. Such instruments are called free aerophones. This class includes free reed instruments, such as the harmonica, but also many instruments unlikely to be called wind instruments at all by most people, such as sirens and whips. The second class (42) includes instruments where the vibrating air is contained by the instrument. This class includes almost all the instruments generally called wind instruments and brass instruments in the west, such as the flute, sheng, the oboe and the trombone. Additionally, very loud sounds can be made by explosions directed into, or being detonated inside of resonant cavities. Instruments such as the calliope (and steam whistle), as well as the pyrophone might thus be considered as class 42 instruments, despite the fact that the "wind" or "air" may be steam or an air-
- Aerophone (v. gr. ἀήρ „Luft“ und φωνή „Klang“; auch Luftklinger) werden in der Hornbostel-Sachs-Systematik von 1914 alle Musikinstrumente genannt, bei denen der Klang durch direkte Schwingungsanregung der Luft erzeugt wird. Sie werden weiter unterteilt in Freie Aerophone, bei denen die schwingende Luft nicht durch das Instrument begrenzt wird, und (eigentliche) Blasinstrumente, bei denen die schwingende Luft durch das Instrument begrenzt wird. Für den praktischen Gebrauch ist die Unterscheidung nach der Tonerzeugung, die im Schema von Hornbostel und Sachs erst auf der nächsten Ebene folgt, meist sinnvoller.
- Aerofon je hudební nástroj, který vydává zvuk chvěním vzduchového sloupce.
- Aerofoni on yleisnimi soittimille, jotka ottavat energiaa ilmavirtauksesta ja muuntavat sen ääniaalloiksi ilman että soittimen, tai siinä olevan kielen, vapaa värähtely suoraan tuottaisi ääntä merkittävästi. Nimityksen keksivät Erich Moritz von Hornbostel ja Curt Sachs luokitellessaan musiikki-instrumentteja vuonna 1914. Hornborstel-Sachs -luokittelussa aerofonit jaetaan edelleen kahteen alaluokkaan: vapaat aerofonit eli vapaalehdykkäsoittimet, joissa ilman värähtely ei jää resonoimaan soittimen sisään. Tällaisia ovat muun muassa huuliharppu ja harmonikka. Näissä kielen värähtely saa energiansa ilmavirrasta ja värähtely puolestaan moduloi virtausta niin, että kielen ominaisuudet ensisijaisesti määrävät äänenkorkeuden. suljetut aerofonit, joissa ensisijaisesti värähtelee soittimen sisällä oleva ilmatilavuus. Näitä ovat liki kaikki puhallinsoittimet. Niissä äänenkorkeus määräytyy ensisijaisesti värähtelytilavuuden dimensioista ja äänen korkeutta säädetään muuttamalla värähtelytilavuutta.
- Aerofon hangszereknek nevezzük azokat a hangszereket, amelyek hangját elsődlegesen a levegőben magában végbemenő valamilyen esemény hozza létre. Ide tartoznak elsősorban a fúvós hangszerek, az orgona és a különböző harmonika-szerű hangszerek, de sok olyan, a zenében viszonylag szokatlan hangkeltő eszköz is, mint az ostor, a sziréna vagy a zúgattyú. Az aerofonok a hangszerek Sachs–Hornbostel-féle osztályozásában alapvető kategóriát képeznek a kordofon, a membranofon és az idiofon hangszerek mellett.
- Gli strumenti musicali aerofoni (che si dividono nelle due famiglie degli aerofono liberi e degli strumenti a fiato propriamente detti; che a loro volta si suddividono in flauti, trombe e tubi ad ancia) emettono il suono per mezzo di una vibrazione di aria, senza l'uso di corde o membrane vibranti e senza che sia lo strumento stesso a vibrare. Negli strumenti a fiato l'aria viene insufflata direttamente dal sonatore, dalla bocca o, in alcuni casi, da una narice; negli strumenti a mantice l'aria viene spinta con il movimento meccanico di un mantice. Nella classificazione di Hornbostel-Sachs, gli strumenti aerofoni sono ulteriormente divisi in due classi, a seconda che l'aria che vibra sia contenuta in una cavità dello strumento (aerofoni risonanti), oppure no (aerofoni liberi).
- Een aerofoon is een muziekinstrument dat voor zijn geluidsvoortbrenging een luchtstroom nodig heeft; technisch gezien ontstaat bij een aerofoon de klank door trillende lucht in een buis. Ze vormen een van de vier oorspronkelijke groepen in de classificatie van Sachs-Hornbostel. Veruit de meeste aerofonen zijn derhalve blaasinstrumenten. Een pijporgel en een windorgel zijn wel een aerofoon maar geen blaasinstrument. Een snorrebot geeft geluid doordat het wordt rondgeslingerd in de lucht, terwijl er van blazen geen sprake is. Aerofonen worden als volgt ingedeeld: 41 - vrije, relatief brede luchtstroom 411 - voor en achter de trillingsbron ongericht 412 - ongerichte luchtstroom achter de trillingsbron 42 - gerichte, smalle luchtstroom: 421 - Fluitinstrumenten 422 - Rietinstrumenten 423 - Trompetinstrumenten
- En aerofon er ethvert musikkinstrument som lager lyd først og fremst ved å få et luftlegeme til å vibrere, uten hjelp av strenger eller membraner og uten at vibrasjon fra selve instrumentet legger vesentlig til lyden. Det er en av de fire hovedinndelingene (klasse 4) av instrumenter i det originale Hornbostel-Sachs-systemet for klassifisering av musikkinstrumenter. Hornbostel-Sachs inndeler aerofoner etter om lufta som vibrerer er holdt inni selve instrumentet eller ikke. Den første klassen (41) inkluderer instrumenter hvor den vibrerende lufta ikke er omsluttet av selve instrumentet, slik som brummeren. Slike instrumenter kalles frie aerofoner. Denne klassen inkluderer instrumenter med fritt rør slik som munnspill, men også mange instrumenter som neppe ville bli kalt blåseinstrumenter i det hele tatt av de fleste mennesker, slik som sirener og pisker. Den andre klassen (42) inkluderer instrumenter hvor den vibrerende lufta er omsluttet av instrumentet. Denne klassen inkluderer nesten alle de instrumenter som generelt kalle blåseinstrumenter i vesten, sånn som fløyte, obo og trompet. I tillegg kan svært kraftige lyder lages ved hjelp av eksplosjoner rettet inn i, eller detonert inni, resonnerende tomrom. Instrumenter som damporgelet (og dampfløyta), og dessuten pyrofonen kan også regnes som instrumenter i klasse 42, til tross for det faktum at det er damp eller en luft-brennstoffblanding som utgjør den vibrerende «lufta».
- Aerofony - grupa instrumentów muzycznych w systematyce instrumentologicznej Curta Sachsa, w których wibratorem (źródłem dźwięku) jest drgający słup powietrza, zamknięty w przestrzeni rezonansowej, pobudzony do wibracji za pomocą zadęcia. W przypadku aerofonów wolnych źródłem dźwięku jest powietrze znajdujące się na zewnątrz instrumentu. Część instrumentu zamykająca słup powietrza nazywana jest piszczałką i od jej długości zależy wysokość dźwięku. Barwa dźwięku zależy od materiału, z którego wykonano piszczałkę, jej kształtu i menzury. Wysokość dźwięku zmieniana jest poprzez: zamykanie lub otwieranie otworów bocznych, zmianę wysokości piszczałki suwakiem lub wentylami, zmianę ciśnienia powietrza (tzw. przedęcia). Ze względu na sposób zadęcia aerofony dzielą się na: aerofony wargowe (fletowe) - np. piszczałka; aerofony stroikowe ze stroikiem pojedynczym - np. klarnet podwójnym - np. obój, rożek angielski, sarusofon, fagot organicznostroikowe ustnikowe - np. róg, trąbka bezustnikowe Aerofony wolne poprzez szybki ruch powodują zmiany ciśnienia otaczającego powietrza i w efekcie drgania akustyczne. W praktycznym, potocznym podziale instrumentów muzycznych aerofony nazywane są instrumentami dętymi i wyróżnia się pośród nich trzy grupy: drewniane - np. saksofon, klarnet, obój, flet, fagot, sarusofon, blaszane - np. trąbka, róg, puzon, klawiszowe - np. organy.
- Um aerofone ou aerófono é qualquer instrumento musical em que o som é produzido principalmente pela vibração do ar sem a necessidade de membranas e cordas e sem que a própria vibração do corpo do instrumento influencie significativamente no som produzido. O termo foi usado pela primeira vez na classificação de Victor Mahillon e posteriormente foi incluído na classificação Hornbostel-Sachs. Nesta, os aerofones formam uma das grandes divisões - identificada pelo código 4. De forma diferente dos membranofones e cordofones, em que uma membrana ou corda tensionada vibra e dos idiofones em que o prório corpo do intrumento produz ondas sonoras, em um aerofone é o próprio ar que é posto em vibração. Os aerofones são divididos em dois subgrupos:
|
| rdfs:comment
|
- An aerophone (from gr. ἀήρ "air" and φωνή "voice") is any musical instrument which produces sound primarily by causing a body of air to vibrate, without the use of strings or membranes, and without the vibration of the instrument itself adding considerably to the sound. It is one of the four main classes of instruments in the original Hornbostel-Sachs scheme of musical instrument classification.
- Aerophone (v. gr. ἀήρ „Luft“ und φωνή „Klang“; auch Luftklinger) werden in der Hornbostel-Sachs-Systematik von 1914 alle Musikinstrumente genannt, bei denen der Klang durch direkte Schwingungsanregung der Luft erzeugt wird. Sie werden weiter unterteilt in Freie Aerophone, bei denen die schwingende Luft nicht durch das Instrument begrenzt wird, und (eigentliche) Blasinstrumente, bei denen die schwingende Luft durch das Instrument begrenzt wird.
- Aerofon je hudební nástroj, který vydává zvuk chvěním vzduchového sloupce.
- Aerofoni on yleisnimi soittimille, jotka ottavat energiaa ilmavirtauksesta ja muuntavat sen ääniaalloiksi ilman että soittimen, tai siinä olevan kielen, vapaa värähtely suoraan tuottaisi ääntä merkittävästi. Nimityksen keksivät Erich Moritz von Hornbostel ja Curt Sachs luokitellessaan musiikki-instrumentteja vuonna 1914.
- Aerofon hangszereknek nevezzük azokat a hangszereket, amelyek hangját elsődlegesen a levegőben magában végbemenő valamilyen esemény hozza létre. Ide tartoznak elsősorban a fúvós hangszerek, az orgona és a különböző harmonika-szerű hangszerek, de sok olyan, a zenében viszonylag szokatlan hangkeltő eszköz is, mint az ostor, a sziréna vagy a zúgattyú.
- Gli strumenti musicali aerofoni (che si dividono nelle due famiglie degli aerofono liberi e degli strumenti a fiato propriamente detti; che a loro volta si suddividono in flauti, trombe e tubi ad ancia) emettono il suono per mezzo di una vibrazione di aria, senza l'uso di corde o membrane vibranti e senza che sia lo strumento stesso a vibrare.
- Een aerofoon is een muziekinstrument dat voor zijn geluidsvoortbrenging een luchtstroom nodig heeft; technisch gezien ontstaat bij een aerofoon de klank door trillende lucht in een buis. Ze vormen een van de vier oorspronkelijke groepen in de classificatie van Sachs-Hornbostel. Veruit de meeste aerofonen zijn derhalve blaasinstrumenten. Een pijporgel en een windorgel zijn wel een aerofoon maar geen blaasinstrument.
- En aerofon er ethvert musikkinstrument som lager lyd først og fremst ved å få et luftlegeme til å vibrere, uten hjelp av strenger eller membraner og uten at vibrasjon fra selve instrumentet legger vesentlig til lyden. Det er en av de fire hovedinndelingene (klasse 4) av instrumenter i det originale Hornbostel-Sachs-systemet for klassifisering av musikkinstrumenter. Hornbostel-Sachs inndeler aerofoner etter om lufta som vibrerer er holdt inni selve instrumentet eller ikke.
- Aerofony - grupa instrumentów muzycznych w systematyce instrumentologicznej Curta Sachsa, w których wibratorem (źródłem dźwięku) jest drgający słup powietrza, zamknięty w przestrzeni rezonansowej, pobudzony do wibracji za pomocą zadęcia. W przypadku aerofonów wolnych źródłem dźwięku jest powietrze znajdujące się na zewnątrz instrumentu. Część instrumentu zamykająca słup powietrza nazywana jest piszczałką i od jej długości zależy wysokość dźwięku.
- Um aerofone ou aerófono é qualquer instrumento musical em que o som é produzido principalmente pela vibração do ar sem a necessidade de membranas e cordas e sem que a própria vibração do corpo do instrumento influencie significativamente no som produzido. O termo foi usado pela primeira vez na classificação de Victor Mahillon e posteriormente foi incluído na classificação Hornbostel-Sachs. Nesta, os aerofones formam uma das grandes divisões - identificada pelo código 4.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
