| dbpprop:abstract
|
- Adam Afzelius (1750-1837) was a Swedish botanist. Afzelius was born at Larv in Västergötland in 1750. He was appointed teacher of oriental languages at Uppsala University in 1777, and in 1785 demonstrator of botany. In 1793, he was elected a member of the Royal Swedish Academy of Sciences. From 1792 he spent some years on the west coast of Africa, and in 1797-1798 acted as secretary of the Swedish embassy in London. Returning to Sweden, he again took up his position as botanices demonstrator at Uppsala, and was in 1802 elected president of the "Zoophytolithic Society" (later called the Linnaean Institute). In 1812, he became professor of materia medica at the university. He died in Uppsala in 1837. In addition to various botanical writings, he published the autobiography of Carolus Linnaeus in 1823. His brother, Johan Afzelius (1753-1837) was professor of chemistry at Uppsala; and another brother, Pehr von Afzelius (1760-1843; the "von" was added when he was ennobled), who became professor of medicine at Uppsala in 1801, was distinguished as a medical teacher and practitioner. This botanist is denoted by the author abbreviation Afzel. when citing a botanical name.
- Adam Afzelius war ein schwedischer Botaniker. Sein offizielles botanisches Autorenkürzel lautet „Afzel. “.
- Adam Afzelius, fue un botánico y micólogo sueco .
- Adam Afzelius est un botaniste suédois, né le 8 octobre 1750 à Larv dans le Västergötland et mort le 20 janvier 1837 à Uppsala. Il est professeur de langues orientales à l'université d'Uppsala en 1777 et en 1785 démonstrateur de botanique. À partir de 1792, il voyage sur la côte ouest d'Afrique et en 1797-1798 il est secrétaire de l'ambassade suédoise à Londres. De retour en Suède, il fonde l'Institut linnéen à Uppsala en 1802 et en 1812 il devient professeur de materia medica à l'université. Il devient membre de la Royal Society en 1798. Outre de nombreuses publications consacrées à la botanique, il publie une autobiographie de Carl von Linné en 1823. Son frère, Johan Afzelius est professeur de chimie à Uppsala. Son autre frère, Per von Afzelius (1760-1843, le « von » est ajouté à son nom lorsqu'il fut anobli), devient, à Uppsala en 1801, un médecin et professeur de médecine renommé.
- Adam Afzelius was een Zweeds botanicus. In 1777 werd Afzelius benoemd als docent oosterse talen aan de Universiteit van Uppsala en in 1785 werd hij assistent van Carolus Linnaeus. Vanaf 1792 leefde hij enkele jaren aan de westkust van Afrika en van 1797 tot 1798 was hij secretaris op de Zweedse ambassade in Londen. Toen hij terugkeerde naar Zweden, keerde hij terug naar zijn leerstoel aan de Universiteit van Uppsala. In 1802 werd hij verkozen tot voorzitter van het 'Zoöfytolithisch Instituut'. In 1812 werd hij professor in de materia medica. Hij stierf in 1837 in Uppsala. Behalve verschillende werken over plantkunde, schreef hij ook een biografie over Linnaeus.
- Adam Afzelius foi um botânico sueco.
- Adam Afzelius a fost un botanist suedez. Adam Afzelius a fost unul din cei mai cunoscuţi studenţi de-ai lui Carl Linne . A fost profesor de limbi orientale din 1777 la Universitatea din Uppsala, iar din 1785 - asistent în cadrul laboratorului de botanică. A studiat intens ciupercile, iar între 1792 - 1796, flora de pe coasta Africii de Vest.
- А́дам Афце́лиус, или Авцелиус — шведский ботаник, ученик Линнея. Брат Йохана Афцелиуса и Пера Афцелиуса. В 1777 преподавал восточные языки в Упсальском университете. В 1792 отправился с естественно-научной целью на западное побережье Африки, в частности, в английскую колонию Сьерра-Леоне, где вследствие нападения и грабежа, произведённого французами, он потерял все свои коллекции. В 1797—1798 был секретарём шведского посольства в Лондоне. После возвращения, в 1799 стал академическим преподавателем ботаники в Упсальском университете и получил в 1812 звание профессора materia medica. В 1802 был избран президентом Линнеевского института. Как ботанический писатель, Афцелиус известен многими своими произведениями, равно изданной им в 1823 автобиографией Линнея. Его именем названы роды растений: и множество видов. Этнографические и ботанические коллекции Афцелиуса были куплены Упсальским университетом.
- Adam Afzelius, född 8 oktober 1750 och död 20 januari 1837, var en svensk botaniker som föddes i Larv, Västergötland. Afzelius blev student i Uppsala 1768 och docent i österländska språk 1777. Hans intressen låg dock egentligen åt naturvetenskaperna, och han blev snart en av Linnés mest lovande lärjungar. 1785 anställdes han som botanices demonstrator. 1789 reste han till England för botaniska studier. Efter att 1791 ha avslagit ett anbud att såsom naturforskare medfölja en lord Macartneys beskickning till Kina, avreste han året därpå till den engelska kolonin Sierra Leone på Afrikas Guineakust, men tvingades 1793 återvända till London på grund av dålig hälsa. År 1794 reste han på nytt till samma plats. Några månader efter hans ankomst till kolonin förstördes den nästan av fransmännen, varvid Afzelius förlorade både sina samlingar och sin övriga egendom. Genom understöd från sina vänner i London kunde han dock företa nya resor utmed Guineakusten. Han återvände 1796 till England med rika samlingar, var under en tid sekreterare vid svenska legationen där och kom 1799 tillbaka till Sverige, där han 1797 fått medicine doktors-diplom. Han verkade nu som lärare vid Uppsala universitet, utnämndes 1812 till extraordinarie professor i materia medica och dog 1837. Hans rika och utmärkt välbevarade samlingar dels skänktes, dels såldes till universitetet. Den utmärkta fruktsamlingen har blivit granskad av en berömd botanist, Joseph Dalton Hooker i England. Afzelius har författat flera smärre skrifter och botaniska disputationer (t. ex. De rosis suecanis, 1804-13), men är mest känd för Egenhändiga anteckningar av Carl Linnæus om sig själv, med företal, anmärkningar och tillägg, som han utgav 1823 efter kunglig befallning. Han var ledamot av flera svenska och utländska sällskap, bland annat Kungliga Vetenskapsakademien (från 1793), och hans namn bärs av växtsläktet Afzelia samt av flera arter.
|
| rdfs:comment
|
- Adam Afzelius (1750-1837) was a Swedish botanist. Afzelius was born at Larv in Västergötland in 1750. He was appointed teacher of oriental languages at Uppsala University in 1777, and in 1785 demonstrator of botany. In 1793, he was elected a member of the Royal Swedish Academy of Sciences. From 1792 he spent some years on the west coast of Africa, and in 1797-1798 acted as secretary of the Swedish embassy in London.
- Adam Afzelius war ein schwedischer Botaniker. Sein offizielles botanisches Autorenkürzel lautet „Afzel. “.
- Adam Afzelius, fue un botánico y micólogo sueco .
- Adam Afzelius est un botaniste suédois, né le 8 octobre 1750 à Larv dans le Västergötland et mort le 20 janvier 1837 à Uppsala. Il est professeur de langues orientales à l'université d'Uppsala en 1777 et en 1785 démonstrateur de botanique. À partir de 1792, il voyage sur la côte ouest d'Afrique et en 1797-1798 il est secrétaire de l'ambassade suédoise à Londres.
- Adam Afzelius was een Zweeds botanicus. In 1777 werd Afzelius benoemd als docent oosterse talen aan de Universiteit van Uppsala en in 1785 werd hij assistent van Carolus Linnaeus. Vanaf 1792 leefde hij enkele jaren aan de westkust van Afrika en van 1797 tot 1798 was hij secretaris op de Zweedse ambassade in Londen. Toen hij terugkeerde naar Zweden, keerde hij terug naar zijn leerstoel aan de Universiteit van Uppsala. In 1802 werd hij verkozen tot voorzitter van het 'Zoöfytolithisch Instituut'.
- Adam Afzelius foi um botânico sueco.
- Adam Afzelius a fost un botanist suedez. Adam Afzelius a fost unul din cei mai cunoscuţi studenţi de-ai lui Carl Linne . A fost profesor de limbi orientale din 1777 la Universitatea din Uppsala, iar din 1785 - asistent în cadrul laboratorului de botanică. A studiat intens ciupercile, iar între 1792 - 1796, flora de pe coasta Africii de Vest.
- А́дам Афце́лиус, или Авцелиус — шведский ботаник, ученик Линнея. Брат Йохана Афцелиуса и Пера Афцелиуса. В 1777 преподавал восточные языки в Упсальском университете.
- Adam Afzelius, född 8 oktober 1750 och död 20 januari 1837, var en svensk botaniker som föddes i Larv, Västergötland. Afzelius blev student i Uppsala 1768 och docent i österländska språk 1777. Hans intressen låg dock egentligen åt naturvetenskaperna, och han blev snart en av Linnés mest lovande lärjungar. 1785 anställdes han som botanices demonstrator. 1789 reste han till England för botaniska studier.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
