| dbpedia-owl:abstract
|
- Unter dem arabischen Begriff Adab versteht man Bildung und kultiviertes Auftreten. Vor allem im Sufismus wird er häufig im Zusammenhang des Benehmens eines Schülers gegenüber seinem Lehrer verwendet. Abgeleitet von der ursprünglichen Bedeutung ist Adab auch ein Gattungsbegriff in der arabischen Literaturwissenschaft. Zur Adab-Literatur zählen vorislamische Gedichte und Stammeserzählungen genauso wie die Literatur für die gebildeten Bürger des islamischen Mittelalters.
- This is a sub-article of Islamic jurisprudence and etiquette. Adab, in the context of behavior, refers to prescribed Islamic etiquette: "refinement, good manners, morals, decorum, decency, humaneness". While interpretation of the scope and particulars of Adab may vary among different cultures, common among these interpretations is regard for personal standing through the observation of certain codes of behavior. To exhibit Adab would be to show "proper discrimination of correct order, behavior, and taste. " Islam has rules of etiquette and an ethical code involving every aspect of life. Muslims refer to Adab as good manners, courtesy, respect, and appropriateness, covering acts such as entering or exiting a washroom, posture when sitting, and cleansing oneself. According to Sahih Bukhari, Muhammad refrained from bad language; neither a 'Fahish nor a Mutafahish. He used to say "The best amongst you are those who have the best manners and character."
- La adab, en árabe أدب, plural ildáb se ha definido como el conjunto de «ciencias propedéuticas entre los árabes». El término adab es, en un principio, sinónimo de sunna en el sentido de «uso, costumbre, norma de conducta correcta y recomendada, transmitida por los antepasados». Posteriormente se asiste a una evolución del significado inicial, pasando a designar en época abbasí, la hidalguía, buena educación y cortesía. Bajo dicho aspecto refleja el cambio de la sociedad musulmana, ya que en el siglo II de la Hégira equivale a urbanidad, refinamiento ciudadano, como equivalente a elegancia rebuscada y cortesía, zarf. Este sentido de buenas maneras, general durante toda la Edad Media, es el que tiene en los tratados de «buenas costumbres»: normas de urbanidad en el comer, en el beber, en el vestir, el arte amatorio, la conversación, la oración, el juego del ajedrez, del perfecto compañero, del maestro, médicos, jueces, funcionarios, etc.
- Adab is een Arabische term binnen de islam die vertaald kan worden als gewoonte. De wortel van het woord verwijst naar prachtig ding, voorbereiding of feest. Vaak wordt het gebruikt in de betekenis van etiquette. Het is een gedragswijze die afgeleid is van mensen die als model worden beschouwd. Adab is een manier van leven, zoals voorgeschreven binnen de islam. Het reikt verder dan alleen de regels van de etiquette. Ook ethische kwesties en respect vallen onder wat adab genoemd wordt. Ieder aspect van het leven moet volgens de adab beleefd en gedaan worden. Het betreft onder andere kledingvoorschriften, het groeten, de inrichting van het huis, het bezoeken van begrafenissen, betreden van een huis en het niezen. Hoewel in veel maatschappijen bepaalde opvattingen en manieren kunnen veranderen in de loop der eeuwen blijft de adab ongewijzigd. De adab zijn gebaseerd op de Koran en de Soennah, waarmee de regels geïnspireerd zouden zijn op het Goddelijke in de meest zuiver zin. Hiermee worden de verschillende problemen in verschillende samenlevingen in verschillende tijden eenduidig van een antwoord voorzien. Hiermee is niet gezegd dat de adab star en niet-flexibel is; ook het gezond verstand mag niet vergeten worden, maar de basis moet blijven. Zo kan de verplichting voor een man om van navel tot knie bedekt te zijn een reden zijn niet te gaan zwemmen, maar kan ook eenvoudig worden opgelost door een gewone kniebroek. Elf fundamentele behoeftes en functies kunnen worden onderverdeeld die worden beschreven binnen de adab: Kleding is voornamelijk bedoeld om te beschermen tegen het klimaat en delen van het lichaam te bedekken; Behuizing moet bescherming geven tegen het klimaat en privacy en veiligheid garanderen; Reinheid beschermt de mens tegen ziekten en toont de menselijkheid; Verfraaiing is een middel voor een vrouw er aantrekkelijk uit te zien voor haar echtgenoot; Spraak is een belangrijk communicatiemiddel; Humor vermindert spanningen en geeft ontspanning; Geschenken zijn uitingen van goede wil en versterkt sociale banden; Uitnodigingen aan anderen om samen te eten en voedsel te delen versterkt sociale banden; Sociale relaties voorkomen sociaal isolement en scheppen stabiliteit; Graven eren de doden en beschermen de levenden tegen het bedervende lichaam; Dieren hebben een doel, zoals transport, arbeid of voedsel, en dienen niet ter amusement. Adab kan niet worden opgevat of gepraktiseerd worden zonder het geheel. Er is een onderlinge samenhang tussen de verschillende onderdelen van adab en de verschillende geloofsopvattingen binnen de islam. Zo wordt van een moslim verwacht dat hij vroeg opstaat; hierdoor kan hij het fadjr-gebed dan weer op de juiste tijd bidden. In tegenstelling tot de etiquette die tot doel hadden de samenleving in sociale klassen te onderscheiden is de bedoeling van de adab het tegenovergestelde; een klassenloze maatschappij die moslims verenigt.
- Adab - termin określający w islamie klasycznym ogólną kulturę humanistyczną wykształconych muzułmanów, obejmującą zarówno normy moralne, jak i wiedzę literacką, językową, prawną i teologiczną. Przekazywano ją i kształtowano poprzez literaturę adabową. Termin ten oznacza także literaturę piękną.
- Adab, palavra árabe que significa uma idéia social e cultural do cerne da civilização árabe clássica, do qual o conteúdo tem se alterado ao decorrer da história. No começo era sinônimo de costume, com o tempo a palavra adab foi se revestindo, sucessivamente, de um valor moral, intelectual, até significar oposição entre a cultura profana e a ciência religiosa, terminando por assumir o sentido retórico de literatura
- adab (pl. ādāb) : « convenance »; « ce qui est convenable »; désigne la norme héréditaire de conduite traditionnelle dans l'islam visant à mettre l’être en harmonie à la fois avec ce monde et l’autre en intégrant dans la vie quotidienne des actes et pratiques en imitation de la vie du prophète Mahomet mais aussi des anciens; c’est la « courtoisie spirituelle » qui régit les relations entre membres de la tradition musulmane. Composé à la fois de règles de savoir-vivre et de codifications, l’adab permet d’harmoniser l’attitude extérieure avec l’intériorité. Selon Anṣārī, c’est « la bienséance dans le comportement avec Dieu et avec autrui. » L’adab couvre à la fois la manière de vivre, de se vêtir, de manger et, de façon générale, de se comporter. Par extension, il est devenu synonyme de « politesse », « courtoisie » et de « bonne éducation » mais aussi de « raffinement » ou encore de « culture » voire de « belles lettres » (suite à l’abondante littérature dont l’adab a fait l’objet). Al-adab al-ilāhī recouvre toute convenance à laquelle le croyant et, plus encore, le spirituel se doit de se conformer pour être soumis et en harmonie avec le principe. Les exigences que cet adab comporte varient selon le degré de réalisation des êtres. Ibn ‘Arabī voit dans l’adab al-ilāhi, la « courtoisie divine », une des deux voies permettant de connaître la station dans laquelle se trouve un être. Cette « courtoisie » « est celle que Dieu a déposée en tant que Loi pour Ses serviteurs à travers Ses messagers et leurs langues. » « Celui qui donne à la Loi divine son plein dû (haqq) est parvenu à la courtoisie de la Vérité (al-Haqq) et fait partie des amis de la Vérité » (Futūhāt, IV. p. 58). L’adab al-ilāhī est le propre des saints (awilyā’).
|
| rdfs:comment
|
- Unter dem arabischen Begriff Adab versteht man Bildung und kultiviertes Auftreten. Vor allem im Sufismus wird er häufig im Zusammenhang des Benehmens eines Schülers gegenüber seinem Lehrer verwendet. Abgeleitet von der ursprünglichen Bedeutung ist Adab auch ein Gattungsbegriff in der arabischen Literaturwissenschaft. Zur Adab-Literatur zählen vorislamische Gedichte und Stammeserzählungen genauso wie die Literatur für die gebildeten Bürger des islamischen Mittelalters.
- Adab - termin określający w islamie klasycznym ogólną kulturę humanistyczną wykształconych muzułmanów, obejmującą zarówno normy moralne, jak i wiedzę literacką, językową, prawną i teologiczną. Przekazywano ją i kształtowano poprzez literaturę adabową. Termin ten oznacza także literaturę piękną.
- Adab, palavra árabe que significa uma idéia social e cultural do cerne da civilização árabe clássica, do qual o conteúdo tem se alterado ao decorrer da história. No começo era sinônimo de costume, com o tempo a palavra adab foi se revestindo, sucessivamente, de um valor moral, intelectual, até significar oposição entre a cultura profana e a ciência religiosa, terminando por assumir o sentido retórico de literatura
- This is a sub-article of Islamic jurisprudence and etiquette. Adab, in the context of behavior, refers to prescribed Islamic etiquette: "refinement, good manners, morals, decorum, decency, humaneness". While interpretation of the scope and particulars of Adab may vary among different cultures, common among these interpretations is regard for personal standing through the observation of certain codes of behavior.
- La adab, en árabe أدب, plural ildáb se ha definido como el conjunto de «ciencias propedéuticas entre los árabes». El término adab es, en un principio, sinónimo de sunna en el sentido de «uso, costumbre, norma de conducta correcta y recomendada, transmitida por los antepasados». Posteriormente se asiste a una evolución del significado inicial, pasando a designar en época abbasí, la hidalguía, buena educación y cortesía.
- Adab is een Arabische term binnen de islam die vertaald kan worden als gewoonte. De wortel van het woord verwijst naar prachtig ding, voorbereiding of feest. Vaak wordt het gebruikt in de betekenis van etiquette. Het is een gedragswijze die afgeleid is van mensen die als model worden beschouwd. Adab is een manier van leven, zoals voorgeschreven binnen de islam. Het reikt verder dan alleen de regels van de etiquette. Ook ethische kwesties en respect vallen onder wat adab genoemd wordt.
- adab (pl. ādāb) : « convenance »; « ce qui est convenable »; désigne la norme héréditaire de conduite traditionnelle dans l'islam visant à mettre l’être en harmonie à la fois avec ce monde et l’autre en intégrant dans la vie quotidienne des actes et pratiques en imitation de la vie du prophète Mahomet mais aussi des anciens; c’est la « courtoisie spirituelle » qui régit les relations entre membres de la tradition musulmane.
|
