| dbpedia-owl:abstract
|
- Ein Akrostichon ist eine Form, bei der die Anfänge (Buchstaben bei Wortfolgen oder Wörter bei Versfolgen) hintereinander gelesen einen Sinn, beispielsweise einen Namen oder einen Satz, ergeben. Akrosticha gehören sowohl zur Kategorie Steganographie als auch zu den Rhetorischen Figuren. Sie sind abzugrenzen gegen reine Abkürzungen beziehungsweise Aneinanderreihungen von Wörtern, also beispielsweise Akronyme wie INRI. In der jüdischen Literatur sind Akrosticha weit verbreitet, angefangen mit der hebräischen Bibel. In einigen Psalmen folgen die jeweils ersten Buchstaben von 22 Versen der Reihe der 22 Buchstaben des hebräischen Alphabetes (Psalm 9, 10, 25, 34, 37, 111, 112, 119 und 145). Die ersten vier Wörter des Psalms 96, 11 enthalten ein Akrostichon des Gottesnamen JHWH. In späterer rabbinischer Literatur deuten die Anfangsbuchstabe von Werken oder Liedstrophen jeweils auf den Verfasser hin. Dies ist zum Beispiel der Fall bei der Sabbathymne Lecha Dodi, bei der die Anfangsbuchstaben der ersten acht Strophen den Namen Schlomo ha-Levi ergeben und auf den Autor Schlomo Alkabez hinweisen. Das Akrostichon war in antiker, mittelalterlicher und barocker Dichtung beliebt, so zum Beispiel bei Otfrid von Weißenburg (um 800–870) oder Martin Opitz (1597–1639). Paul Gerhardts Lied Befiehl du deine Wege ist ein Akrostichon aus Psalm 37,5. Ein Beispiel aus moderner Zeit ist „Lust = Leben unter Strom“ von Elfriede Hablé (* 1934). Akrostichen begegnet man auch als Eselsbrücken für wissenschaftliche oder alltägliche Zusammenhänge. Ein Sonderfall ist der Abecedarius, bei dem die Anfangsbuchstaben das Alphabet bilden.
- An acrostic is a poem or other form of writing in which the first letter, syllable or word of each line, paragraph or other recurring feature in the text spells out a word or a message. As a form of constrained writing, an acrostic can be used as a mnemonic device to aid memory retrieval. A famous acrostic was made in Greek for the acclamation JESUS CHRIST, GOD'S SON, SAVIOUR . The initials spell ICHTHYS (ΙΧΘΥΣ), Greek for fish – hence the frequent use of the fish as a symbol for Jesus Christ from the early days of Christianity to the present time.
- Ein Akroteleuton (aus dem altgriechischen aus ἄκρος akros = Spitze, und τέλος telos = Ende, Plural Akroteleuta oder Akroteleuten) ist ein mehrfaches Akrostichon oder eine Kombination aus Akrostichon und Telestichon. Sowohl die Anfangsbuchstaben, -silben bzw. -wörter als auch die Endbuchstaben, -silben bzw. -wörter oder auch die Anfangsbuchstaben des letzten Wortes der Zeilen eines Textes ergeben hintereinander von oben nach unten ein Wort, einen Namen oder einen Satz. Das Akroteleuton ist eine Rhetorische Figur, deren Definition in der Moderne gegenüber ihren Beispielen seit der Antike eingeengt erscheint durch Regeln, die entweder die Leserichtung bestimmen, etwa vorne von oben nach unten und hinten von unten nach oben, oder nach dem Vorbild des Magischen Quadrats durchweg gleiche Wortlängen vorschreiben oder gleichen Text vorne wie hinten. Damit sind auch diese Spezialfälle Akroteleuta, aber die erhaltenen griechischen und römischen Beispiele zeigen eine Formenvielfalt. Römische Autoren sprengen mitunter die Sprachgrenze, der „verborgene“ Text kann griechisch sein. Der Leser soll auch die zweite Botschaft, manchmal die eigentliche, finden können und gleichzeitig die Kunstfertigkeit des Autors erkennen und bewundern. Beispiele für Akroteleuta gibt es unter anderem in der römischen Literatur der Kaiserzeit und in der Barocklyrik. In der Moderne greifen die Konkrete Poesie, die Visuelle Poesie und die Vertreter von Oulipo auf diese, ähnliche und andere rhetorische Figuren zurück, weniger mit steganographischer Absicht, etwas zu verbergen als aus Spaß am Spiel mit Regeln. Das Denck-Täffelchen von David Klesel (1631–1687), abgebildet auf dem Buch Poetische Sprachspiele – Vom Mittelalter bis zur Gegenwart. ist ein Beispiel dafür, dass Texte mit Akroteleuta eher zur Visuellen Poesie zugehörig sind.
- Un acróstico es una composición poética o normal en la que las letras iniciales, medias o finales de cada verso u oración leídas en sentido vertical, forman un vocablo o una locución. Por extensión se llama también acróstico a la palabra o locución formada por esas letras.
- Akrostikon on lyriikkaan liittyvä termi, jolla yleensä tarkoitetaan runoa, jonka säkeiden tai säkeistöjen alkukirjaimet muodostavat aakkosellisen kokonaisuuden. Esimerkiksi jotkin Raamatun psalmeista ovat akrostikoneja, eli ns. alfabeettisia psalmeja (mm. Psalmit 9, 10, 25, 34, 37, 111, 112, 119, 145), eli jokainen jae alkaa heprealaisten aakkosten eri kirjaimella, aakkosellisessa järjestyksessä, lukuun ottamatta muutamaa poikkeusta, jossa jokin kirjain ei ole esimerkiksi soveltunut luontevasti runon kulkuun, tai joidenkin kirjainten paikka on samoista syistä vaihdettu. Akrostikon voi muodostaa muutakin kuin aakkoset, esimerkiksi Alankomaiden kansallislaulu Wilhelmus van Nassouwe, jonka 15 säkeistön alkukirjaimet muodostavat nimen Willem van Nazzov, joka on Wilhelm nassaulaisen eräs kirjoitusmuoto.
- Un acrostico (dal greco tardo ἀκρόστιχον, composto di ἄκρον, «estremo» e στίχος, «verso») è un componimento poetico in cui le lettere o le sillabe o le parole iniziali di ciascun verso formano un nome o una frase, a loro volta denominate acronimo. In origine l'acrostico aveva certamente una funzione mnemonica e probabilmente una funzione magica. Si possiedono esempi di acrostici già in composizioni sacre babilonesi, per esempio quella che presentava così il nome del suo autore: «Saggil-kinam-ubbib, sacerdote degli incantesimi di Babilonia». Altri esempi di acrostici dell'antichità sono alcuni Salmi della Bibbia, i cosiddetti "Salmi alfabetici" in cui l'inizio di ogni verso presenta, nell'ordine, tutte le lettere dell'alfabeto (Salmi 25, 34, 119). I più antichi esempi di acrostici in greco risalgono ad Arato di Soli e a Nicandro; vi sono numerosi acrostici tra gli epigrammi dell'Antologia Palatina e nell'opera di Dionigi il Periegeta. Nella letteratura latina Cicerone testimonia che Ennio fu autore di acrostici; gli argomenti in versi delle commedie di Plauto, presentano in acrostici il titolo delle commedie stesse. Fra i poeti cristiani, acrostici furono composti da Commodiano nelle sue Instructiones. La tradizione dell'acrostico continuò nel Medioevo e poi nella letteratura italiana: molto famoso è l'acrostico costituito dai capoversi delle terzine dell'Amorosa visione con cui il Boccaccio dedicò l'opera a Maria d'Aquino. Famoso è anche l'acrostico posto all'inizio del Commento morale a Giobbe di Gregorio Magno, miniato da Florentius. Sono definiti acrostici anche i termini che risultano dalle lettere iniziali di singole parole anziché di versi: l'esempio più noto è l'acrostico cristologico IΧΘΥΣ, "pesce", costituito dalle iniziali della formula Ἰησοὺς Χριστὸς Θεοῦ Υἱὸς Σωτήρ, (Gesù Cristo Salvatore Figlio di Dio). Celebre è anche la scritta Viva V.E.R.D.I. che i patrioti italiani utilizzavano, durante il Risorgimento, per significare (Viva) Vittorio Emanuele Re D'Italia. Un esempio di acrostico di epoca più recente, ispirato alle vicende della prima e della seconda guerra del Golfo, è quello ironicamente ricalcato sulle lettere della parola B.U.S.H. : Bisogna Uccidere Saddam Hussein. L'opera Gödel, Escher, Bach - Un'eterna ghirlanda brillante di Douglas Hofstadter fa ampio uso dell'acrostico. Nell'anno 2003 sono stati pubblicati 160 acrostici con i nomi femminili più comuni, scritti dal poeta "Onjr" e distribuiti singolarmente, su versione cartolina, dalla "Sunflower edizioni". L'anno successivo la raccolta si è arricchita di altri 40 acrostici con i nomi maschili più comuni, il tema ricorrente in tutti i componimenti è stato comunque l'amore. Nell'ottobre del 2007 Vincenzo Mazzitelli ha composto e pubblicato un intero poema acrostico, dal titolo Storia di un satiro religioso. L'acrostico più lungo del mondo, nel quale l'acrostico costituisce la chiave di lettura dell'intero testo.
- 折句（おりく 英:acrostic）とは、ある一つの文章や詩の中に、別の意味を持つ言葉を織り込む言葉遊びの一種。句頭を利用したものがほとんどである。
- Een acrostichon is een gedicht waarvan bepaalde, meestal de eerste, letters van iedere regel of strofe, achter elkaar gelezen zelf ook een woord of zin vormen. Acrostichon is een samenvoeging van de Griekse woorden akros (uítstekend) en stichos (rij, vers). Het bekendste voorbeeld is de tekst van het Nederlandse volkslied, het Wilhelmus, waarvan de eerste letters van de originele coupletten samen de naam 'Willem van Nassov' vormen. Tegenwoordig is dat 'Willem van Nassau'. Dit komt onder meer doordat in die tijd de tekens U en V uitwisselbaar waren. Het boek Klaagliederen in de Bijbel is bijna geheel in de vorm van het acrostichon gebouwd op het 5de hoofdstuk na. Op een na zijn alle vijf klaagliederen alfabetisch volgens de 22 letters van het Hebreeuws alfabet. Een dergelijke vorm wordt ook wel abecedarium genoemd. Ook de psalmen 9, 10, 25, 34, 37, 11, 112, 119 en 145 in de Bijbel zijn een acrostichon met de letters van het Hebreeuwse alfabet. In de Nederlandse psalmberijming zijn deze acrostichons verloren gegaan, behalve psalm 112 (én psalm 111) in Psalmen voor Nu, alsook in de onberijmde versie in alle Nederlandse bijbelvertalingen, behalve in de Naardense Bijbel. In sommige edities van de Statenvertaling wordt naar de acrostichons verwezen door de namen van de Hebreeuwse letters bij de tekst te noemen. In de beeldende kunst treft men ze aan als zinspreuk, waarvan de beginletters van de woorden, tevens zijn die van de voor- of familienaam (bijvoorbeeld; arbeid adelt, rust roest = Arnold Adolf en Reinier Rutgers). Het gegeven komt veel voor op ex-libris, boekmerken, enz. Ook is het 1e hoofdstuk van het bijbelboek Nahum grotendeels in acrostichon opgebouwd. Bij het verhaal van Reinaert de Vos is ook een acrostichon terug te vinden. In de Middelnederlandse versie eindigt het verhaal met de regels "'Bij Gode, ik dar 't u wel raden!' Isengrijn sprak tot den bere: 'Wat zegt gij er toe, Brune here?' 'Ik ligge in den rijzeren liever dan hier in de ijzeren. Laat ons tot den koning gaan ende zijnen pais daar ontvaan. ' Met Firapeel dat zij gingen ende maakten pais van alle dingen. " Hierin wordt de tekst "Bi Willeme" zichtbaar. Dit zou slaan op de befaamde "Willem die Madocke maecte".
- Akrostikon (fra gresk, ἄκρος ytterst og στίχος rekke/vers) er et dikt hvor de første eller siste bokstavene i hver linje til sammen danner et nytt ord eller setning. Som en form for framtvunget skriving kan et akrostikon ble benyttet som et mnemonisk redskap for å støtte hukommelsen. Et berømt eksempel ble gjort på gresk for akklamasjonen JESUS KRISTUS, GUDS SØNN, FRELSEREN som på gresk er Ἰησοῦς Χριστός, Θεοῦ Υἱός, Σωτήρ (Iesous CHristos, THeou Yios, Soter) (ch og th blir hver en bokstav på gresk). Initialene staver ICHTHYS, gresk for fisk, derav den hyppige bruken av fisk som symbol for Jesus Kristus som ble benyttet av de tidlige kristne og senere . Ordet akrostikon ble først benyttet for profetiene til den erythraiske sibylle, som ble skrevet på blader og arrangert slik at initialene, de første bokstavene på bladene, alltid dannet et ord . Denne teknikken ble senere benyttet med en oppfinnsom effekt av Vladimir Nabokov i hans novelle The Vane Sisters (1951). I enkelte tilfeller kan bruken av akrostikon være en lek, som en gåte, hvor det er et middel for å identifisere opphavsmannen eller hans miljø. Akrostikon var populært i skillingsvisetradisjonen. I Gjest Bårdsens vise Gud trøste mig som maa i Slavekjæder danner første bokstav i hver strofe navnet «Gjest Baardsen Sogndalsfjærn». Visa Grusomme Skjæbne! danner navnet på kjæresten «Gjertine Carlsdatter».
- Akrostych (gr. akróstichos od ákros – zewnętrzny, szczytowy, końcowy i stíchos – wiersz) – utwór wierszowany, w którym niektóre z kolumn liter, sylab lub wyrazów dają dodatkowo całe wyrazy, frazy lub zdania. Kolumny takie mogą być czytane w dół, w górę, lub naprzemiennie. Najczęściej takie kolumny są tworzone przez pierwsze lub ostatnie litery kolejnych wersów, lub też mogą być określane poprzez tzw. średniówkę, czyli inne elementy podziału wewnątrzwierszowego. Akrostychy można również tworzyć innymi metodami, np. wykorzystując te same elementy kolejnych zwrotek. Odmianą akrostychu jest abecedariusz, w którym kolejne wersy zaczynają się kolejnymi literami alfabetu. Pierwotnie, w czasach greckich i rzymskich, akrostychy były wykorzystywane do pisania imienia autora lub adresata danego utworu. Stąd tradycja przeszła także do literatury średniowiecznej. Obecnie akrostychy wykorzystywane są np. w łamigłówkach oraz publikacjach reklamowych. Akrostychy były wykorzystywane w Biblii hebrajskiej, m. in. w Lamentacjach Jeremiasza i Księdze Psalmów. Szczególnym gatunkiem utworów opartych na akrostychu jest psalm alfabetyczny. Jednym z historycznych przykładów akrostychu jest grecka nazwa znaku rozpoznawczego chrześcijan (czyli ryby): ichthys. Zawiera ona pierwsze litery słów oznaczających: Jezus Chrystus, Syn Boży, Zbawiciel – w transkrypcji z greki: Iesus Christos Theou Yios Soter. Innym przykładem akrostychu jest hymn Holandii.
- Os acrósticos são formas textuais onde a primeira letra de cada frase ou verso formam uma palavra ou frase. Podem ser simples, com frases ou palavras que não tenham ligação entre si ou podem mesmo ser o encerramento de uma poesia Eis um exemplo de acróstico simples. Verdes Iguais Desejamos Amar Outros acrósticos são famosos, como por exemplo o Hino nacional dos Países Baixos, composto por 15 estrofes, onde a primeira letra de cada estrofe forma o nome "Willem van Nazzov" (Guilherme de Nassau). Exemplo de Acróstico em poesia. Sou em você o ser mais completo e mais perfeito Uma combinação como se nunca estivéssemos separados Ying e Yang girando até não se ver a distinção Amantes autofágicos em nós mesmos inebriados Nascidos a cada instante, a cada pulsar do coração, Esquecidos do mundo, em nossos corpos entrelaçados. Insistindo em ser eterno, nosso amor infinito Não foi por acaso que nos reencontramos, mas Foi por castigo por termos nos deixado a Intensidade de tudo que sentimos agora. Não me lembrava mais o que era a paixão Inexpressivos estavam meus sentimentos Também era inexpressiva para mim a solidão Agora uma algoz me matando de saudades Mata-me como se fosse uma falta de ar E só a sua voz me faz de novo respirar No silêncio da noite, tenho só a memória Tenho a lembrança de cada detalhe e cada som Então durmo sonhando com você, num sonho bom. Muitos foram os caminhos que seguimos até agora Incontáveis foram os amores que tivemos e esquecemos Nada do que ficou para trás irá tirar a nossa glória Hoje começamos uma nova vida, ainda que recomecemos. Aqui se inicia a melhor parte da nossa história. O texto acima forma a frase "Suyane infinitamente minha", que pode finalizar ou iniciar a leitura da poesia. Outro exemplo de acróstico: Mañanita de radiante sol Acunando ensueños de tierna niñez Rie princesita,rie con el viento.... rie con el sol Imitando el canto de algun ruiseñor Alegra tus diaz,contagia tu felicidad O poema abaixo costuma ser atribuído a Fagundes Varela. Oh! Excelso monarca, eu vos saúdo! Bem como vos saúda o mundo inteiro, O mundo que conhece as vossas glórias. Brasileiros, erguei-vos e de um brado. O monarca saudai, saudai com hinos. Do dia de dezembro o dois faustoso, O dia que nos trouxe mil venturas! Ribomba ao nascer d'alva a artilharia. E parece dizer em tom festivo: Império do Brasil, cantai, cantai! Festival harmonia reine em todos; As glórias do monarca, as vãs virtudes. Zelemos decantando-as sem cessar. A excelsa imperatriz, a mãe dos pobres. Não olvidemos também de festejar. Neste dia imortal que é para ela O dia venturoso em que nascera Sempre grande e imortal, Pedro II.
- Акростих — литературная форма: стихотворение, в котором некоторые (в норме — первые) буквы каждой строки составляют осмысленный текст. Примером может послужить следующее стихотворение: Светит Солнце, люди отдыхают, Облака по небу плывут Толпы пчёл на поле летают, А цветы всё цветут и цветут. От античности и до средних веков выбор этой формы чаще связан с сакральными мотивами (читается имя Христа, Девы Марии и т. п. ), или с обращением поэта (к своему покровителю, собрату по перу), или с подписью, встроенным в первый столбец букв авторским именем . В функциональном отношении этим трём случаям соответствуют три типа акростиха: акростих-ключ: читаемый по первым буквам текст в концентрированном виде выражает смысл произведения и, по авторскому замыслу, должен быть замечен всяким читателем; частный случай такого решения — стихотворение-загадка с разгадкой в первых буквах: Довольно именем известна я своим; Равно клянётся плут и непорочный им, Утехой в бедствиях всего бываю боле, Жизнь сладостней при мне и в самой лучшей доле. Блаженству чистых душ могу служить одна, А меж злодеями — не быть я создана. Юрий Нелединский-Мелецкий акростих-посвящение: читаемый по первым буквам текст называет его адресата; часто этот адресат указан в тексте и другим способом (в названии, в эпиграфе, прямо в стихотворении), иногда других указаний нет, и тогда посвящение заметно только очень внимательному или подготовленному читателю: акростих-шифр: читаемый по первым буквам текст не имеет прямого отношения к содержанию стихотворения и вводит в произведение новую, побочную информацию. Часто такой тип акростиха использовался как средство обойти цензурные или иные запреты. В различных мемуарах встречаются упоминания об акростихе Феликса Чуева с зашифрованным девизом «Сталин в сердце» (ответный акростих Александра Ерёменко принадлежал к другому типу, поскольку и непосредственное его содержание было антисталинским), об опубликованных в советской провинциальной периодике акростихах Николая Глазкова «Дорогому Леониду Ильичу» (само стихотворение носило невинный лирический характер, что делало иронию в адрес Л. И. Брежнева одновременно безобидной и едкой) и Евгения Шешолина «Христос воскрес». Особенно известна история воронежского поэта Павла Мелехина, продававшего свои стихи более удачливым советским авторам и однажды, вместо собственной авторской подписи, зашифровавшего в первых буквах акростиха своё отношение к поэту Михаилу Касаткину, купившему и опубликовавшему это стихотворение («И» в начале последней строки поставлено вместо «Ы»): Месяц в городе ночью не виден, Как над сквером — отдельный плафон. Ах, зачем так безмолвен Никитин, Словно морем огней напоён. Автоматы у входа в аллею Тоже будто бы странники тут, Как слепцы — ни о чем не жалеют, И даяния медного ждут. Нам-то кажется полночь пустою, Грубоватым — неоновый свет. Он хоть движется, зренье — в застое: Вот чего опасайся, поэт! Ну а чтоб глубоко, не парадно Оценить, как мы нынче живём, Встать на место Никитина надо — И не в сквере, а в веке былом… Еще один тип акростиха — алфавитный акростих, при котором каждый первые буквы стихов или строф образуют алфавитную последовательность. Примером такого акростиха является ветхозаветный Плач Иеремии, первые четыре песни которого состоят каждая из 22 строф, причем каждая строфа начинается с новой буквы, в последовательном порядке еврейского алфавита. Формальными разновидностями акростиха можно считать более редкие телестих и месостих, в которых дополнительный текст читается не по первым, а соответственно по последним и по средним буквам стихотворной строки, а также акротелестих. В XX веке был опробован ряд усложнений формы, начиная с двойных и тройных акростихов (первые, третьи и пятые буквы в каждом стихе), встречающихся в поэтической переписке Михаила Лозинского и Константина Липскерова. Крупнейшим современным мастером русского акростиха является Валентин Загорянский, в чьих стихотворениях (автор называет их акрограммами) дополнительный текст может читаться сразу во многих направлениях (по первым, последним и средним буквам, обеим диагоналям и т. п.). Поэту Айдыну Ханмагомедову удаются не только традиционные акростихи, но и акропалиндромы: Изредка аналогичная акростиху форма встречается и в прозе: так, известен относящийся к самому началу XX века фельетон Александра Амфитеатрова, в котором антиправительственный лозунг читался по первым буквам слов. Последний абзац англоязычного рассказа Владимира Набокова «Сёстры Вейн» также организован таким образом: первые буквы всех слов выстраиваются во фразу, представляющую собой ключ к рассказанной в основном тексте истории. В этих случаях, однако, правомернее рассматривать такое проявление акронимии не как самостоятельную форму, а как литературный приём, поскольку речь идёт об организации лишь определённого фрагмента текста, а не произведения целиком.
- 離合詩為文字型態的一種短詩類型，由單一字或多字或字母，以邏輯的方式來組成詩文的某部分。
- Ett akrostikon (från grekiska ακρόσςτιχον, akróstichon) är en dikt där begynnelsebokstäverna (eller, mer sällan, slutbokstäverna) i varje rad tillsammans bildar ett ord eller en mening.
- Un acrostiche (substantif masculin), du grec akrostikhos (akros"haut, élevé" et stichos, le vers), est un poème fondé sur une figure de style consistant en ce que les initiales de chaque vers, lues verticalement de haut en bas, composent un mot ou une expression se rapportant au sujet du poème. Il existe trois sortes d'acrostiches en réalité. Si l'acrostiche est un type de poème, il repose avant tout sur une opération de transformation graphique donc sur une figure de style.
|
| rdfs:comment
|
- Un acróstico es una composición poética o normal en la que las letras iniciales, medias o finales de cada verso u oración leídas en sentido vertical, forman un vocablo o una locución. Por extensión se llama también acróstico a la palabra o locución formada por esas letras.
- 折句（おりく 英:acrostic）とは、ある一つの文章や詩の中に、別の意味を持つ言葉を織り込む言葉遊びの一種。句頭を利用したものがほとんどである。
- 離合詩為文字型態的一種短詩類型，由單一字或多字或字母，以邏輯的方式來組成詩文的某部分。
- Ett akrostikon (från grekiska ακρόσςτιχον, akróstichon) är en dikt där begynnelsebokstäverna (eller, mer sällan, slutbokstäverna) i varje rad tillsammans bildar ett ord eller en mening.
- Ein Akrostichon ist eine Form, bei der die Anfänge (Buchstaben bei Wortfolgen oder Wörter bei Versfolgen) hintereinander gelesen einen Sinn, beispielsweise einen Namen oder einen Satz, ergeben. Akrosticha gehören sowohl zur Kategorie Steganographie als auch zu den Rhetorischen Figuren. Sie sind abzugrenzen gegen reine Abkürzungen beziehungsweise Aneinanderreihungen von Wörtern, also beispielsweise Akronyme wie INRI.
- An acrostic is a poem or other form of writing in which the first letter, syllable or word of each line, paragraph or other recurring feature in the text spells out a word or a message. As a form of constrained writing, an acrostic can be used as a mnemonic device to aid memory retrieval. A famous acrostic was made in Greek for the acclamation JESUS CHRIST, GOD'S SON, SAVIOUR .
- Ein Akroteleuton (aus dem altgriechischen aus ἄκρος akros = Spitze, und τέλος telos = Ende, Plural Akroteleuta oder Akroteleuten) ist ein mehrfaches Akrostichon oder eine Kombination aus Akrostichon und Telestichon. Sowohl die Anfangsbuchstaben, -silben bzw. -wörter als auch die Endbuchstaben, -silben bzw. -wörter oder auch die Anfangsbuchstaben des letzten Wortes der Zeilen eines Textes ergeben hintereinander von oben nach unten ein Wort, einen Namen oder einen Satz.
- Akrostikon on lyriikkaan liittyvä termi, jolla yleensä tarkoitetaan runoa, jonka säkeiden tai säkeistöjen alkukirjaimet muodostavat aakkosellisen kokonaisuuden. Esimerkiksi jotkin Raamatun psalmeista ovat akrostikoneja, eli ns. alfabeettisia psalmeja (mm.
- Un acrostico (dal greco tardo ἀκρόστιχον, composto di ἄκρον, «estremo» e στίχος, «verso») è un componimento poetico in cui le lettere o le sillabe o le parole iniziali di ciascun verso formano un nome o una frase, a loro volta denominate acronimo. In origine l'acrostico aveva certamente una funzione mnemonica e probabilmente una funzione magica.
- Een acrostichon is een gedicht waarvan bepaalde, meestal de eerste, letters van iedere regel of strofe, achter elkaar gelezen zelf ook een woord of zin vormen. Acrostichon is een samenvoeging van de Griekse woorden akros (uítstekend) en stichos (rij, vers). Het bekendste voorbeeld is de tekst van het Nederlandse volkslied, het Wilhelmus, waarvan de eerste letters van de originele coupletten samen de naam 'Willem van Nassov' vormen. Tegenwoordig is dat 'Willem van Nassau'.
- Akrostikon (fra gresk, ἄκρος ytterst og στίχος rekke/vers) er et dikt hvor de første eller siste bokstavene i hver linje til sammen danner et nytt ord eller setning. Som en form for framtvunget skriving kan et akrostikon ble benyttet som et mnemonisk redskap for å støtte hukommelsen.
- Akrostych (gr. akróstichos od ákros – zewnętrzny, szczytowy, końcowy i stíchos – wiersz) – utwór wierszowany, w którym niektóre z kolumn liter, sylab lub wyrazów dają dodatkowo całe wyrazy, frazy lub zdania. Kolumny takie mogą być czytane w dół, w górę, lub naprzemiennie. Najczęściej takie kolumny są tworzone przez pierwsze lub ostatnie litery kolejnych wersów, lub też mogą być określane poprzez tzw. średniówkę, czyli inne elementy podziału wewnątrzwierszowego.
- Os acrósticos são formas textuais onde a primeira letra de cada frase ou verso formam uma palavra ou frase. Podem ser simples, com frases ou palavras que não tenham ligação entre si ou podem mesmo ser o encerramento de uma poesia Eis um exemplo de acróstico simples. Verdes Iguais Desejamos Amar Outros acrósticos são famosos, como por exemplo o Hino nacional dos Países Baixos, composto por 15 estrofes, onde a primeira letra de cada estrofe forma o nome "Willem van Nazzov" (Guilherme de Nassau).
- Акростих — литературная форма: стихотворение, в котором некоторые (в норме — первые) буквы каждой строки составляют осмысленный текст. Примером может послужить следующее стихотворение: Светит Солнце, люди отдыхают, Облака по небу плывут Толпы пчёл на поле летают, А цветы всё цветут и цветут. От античности и до средних веков выбор этой формы чаще связан с сакральными мотивами (читается имя Христа, Девы Марии и т. п.
- Un acrostiche (substantif masculin), du grec akrostikhos (akros"haut, élevé" et stichos, le vers), est un poème fondé sur une figure de style consistant en ce que les initiales de chaque vers, lues verticalement de haut en bas, composent un mot ou une expression se rapportant au sujet du poème. Il existe trois sortes d'acrostiches en réalité. Si l'acrostiche est un type de poème, il repose avant tout sur une opération de transformation graphique donc sur une figure de style.
|
