An acclamation, in its most common sense, is a form of election that does not use a ballot. "Acclamation" or "acclamatio" can also signify a kind of ritual greeting and expression of approval in certain social contexts in ancient Rome.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • An acclamation, in its most common sense, is a form of election that does not use a ballot. "Acclamation" or "acclamatio" can also signify a kind of ritual greeting and expression of approval in certain social contexts in ancient Rome.
  • Unter Akklamation (von lat. acclamatio, Zuruf; aus ad, zu, und clamare, rufen) versteht man im allgemeinen einen zustimmenden Beifall in einer Versammlung. Des Weiteren wird darunter eine Wahl oder Abstimmung per Zuruf, Beifall oder einfachen Handzeichen verstanden.
  • Een acclamatie is in een vergadering of bij een verkiezing de vorm van bevestiging waarbij men met algemene stemmen door middel van applaus, gejuich of andere waarderende kreten instemming betuigt. Er vindt in dat geval geen stemming plaats. De term acclamatie komt van het Latijnse acclamare, toejuichen. Sommige Romeinse keizers werden bij acclamatio tot keizer uitgeroepen, met name de zogeheten soldatenkeizers. Vanuit het toejuichen ter bevestiging ontwikkelde zich in de christelijke liturgie de liturgische acclamatie.
  • Aklamacja (consensus ordinum) – sposób przyjęcia ustawy lub wniosku w demokratycznych organach władzy ustawodawczej. Wniosek zostaje przyjęty poprzez aklamację, gdy zostaje zaakceptowany jednomyślnie przez całe zgromadzenie (może zostać poparty okrzykami lub oklaskami).
  • Аклама́ція — прийняття або відхилення зборами якоїсь пропозиції без підрахунку голосів — лише за реакцією учасників зборів, вираженою вигуками, репліками тощо.
dbpprop:hasPhotoCollection
rdfs:comment
  • An acclamation, in its most common sense, is a form of election that does not use a ballot. "Acclamation" or "acclamatio" can also signify a kind of ritual greeting and expression of approval in certain social contexts in ancient Rome.
  • Unter Akklamation (von lat. acclamatio, Zuruf; aus ad, zu, und clamare, rufen) versteht man im allgemeinen einen zustimmenden Beifall in einer Versammlung. Des Weiteren wird darunter eine Wahl oder Abstimmung per Zuruf, Beifall oder einfachen Handzeichen verstanden.
  • Een acclamatie is in een vergadering of bij een verkiezing de vorm van bevestiging waarbij men met algemene stemmen door middel van applaus, gejuich of andere waarderende kreten instemming betuigt. Er vindt in dat geval geen stemming plaats. De term acclamatie komt van het Latijnse acclamare, toejuichen. Sommige Romeinse keizers werden bij acclamatio tot keizer uitgeroepen, met name de zogeheten soldatenkeizers.
  • Aklamacja (consensus ordinum) – sposób przyjęcia ustawy lub wniosku w demokratycznych organach władzy ustawodawczej. Wniosek zostaje przyjęty poprzez aklamację, gdy zostaje zaakceptowany jednomyślnie przez całe zgromadzenie (może zostać poparty okrzykami lub oklaskami).
  • Аклама́ція — прийняття або відхилення зборами якоїсь пропозиції без підрахунку голосів — лише за реакцією учасників зборів, вираженою вигуками, репліками тощо.
rdfs:label
  • Acclamation
  • Akklamation
  • Acclamatie (politiek)
  • Aklamacja
  • Акламація
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of