| dbpprop:abstract
|
- Acceptance usually refers to cases where a person experiences a situation or condition (often a negative or uncomfortable situation) without attempting to change it, protest, or exit. The term is used in spirituality, in Eastern religious concepts such as Buddhist mindfulness, and in human psychology. Religions and psychological treatments often suggest the path of acceptance when a situation is both disliked and unchangeable, or when change may be possible only at great cost or risk. Acceptance may imply only a lack of outward, behavioral attempts at possible change, but the word is also used more specifically for a felt or hypothesized cognitive or emotional state. Acceptance is a key for all family members, because it lets one feel accepted Thus someone may decide to take no action against a situation and yet be said to have not accepted it.
- Akzeptanz (von lat. „accipere“ für gutheißen, annehmen, billigen) ist eine Substantivierung des Verbes akzeptieren, welches verstanden wird als annehmen, anerkennen, einwilligen, hinnehmen, billigen, mit jemandem oder etwas einverstanden sein. Dementsprechend kann Akzeptanz definiert werden als Bereitschaft, etwas zu akzeptieren (Drosdowski, 1989). Es wird deutlich, dass Akzeptanz auf Freiwilligkeit beruht. Darüber hinaus besteht eine aktive Komponente, im Gegensatz zur passiven, durch das Wort Toleranz beschriebener Duldung. Akzeptanz drückt ein zustimmendes Werturteil aus und bildet demnach einen Gegensatz zur Ablehnung. Der Akzeptanzbegriff gewinnt einen ersten Bezugsrahmen, indem Akzeptanzsubjekt, Akzeptanzobjekt und Akzeptanzkontext unterschieden werden.
- L'acceptació és un sentiment pel qual la persona admet que la situació present no es pot o no s'hauria de canviar. Quan s'usa en termes despectius sovint es parla de resignació. L'acceptació evita patiment al subjecte per la sensació d'impotència o d'injústicia que genera una situació no desitjable. Ha estat predicada per l'estoicisme, el budisme i alguns corrents del cristianisme com a virtut suprema, en contra de la resistència als designis divins o naturals. L'acceptació està relacionada amb la predetestinació o predeterminació, ja que molts teòrics que neguen el lliure albir proposen en conseqüència l'acceptació del que ha de passar.
- Aanvaarding, in spiritualiteit, mindfulness en humanistische psychologie, is zowel de bereidheid om een situatie te aanvaarden als de ervaring van een situatie zonder de bedoeling die situatie te willen veranderen. Aanvaarding bestaat zowel uit vrijwilligheid als tolerantie, zonder evenwel het aspect 'dulden' in die laatste betekenis. Aanvaarding drukt immers een positieve waardering uit, in tegenstelling tot 'dulden' dat een indirecte afwijzing inhoudt. Aanvaarding is sterk gerelateerd aan het woord 'acceptatie'.
- A resignação, ou ainda aceitação, na espiritualidade, na conscientização e na psicologia humana, geralmente se refere a experienciar uma situação sem a intenção de mudá-la. A aceitação não exige que a mudança seja possível ou mesmo concebível, nem necessita que a situação seja desejada ou aprovada por aqueles que a aceitam. De fato, a resignação é freqüentemente aconselhada quando uma situação é tanto ruim quanto imutável, ou quando a mudança só é possível a um grande preço ou risco. Aceitação pode implicar apenas uma falta de tentativas comportamentais visíveis para mudar, mas a palavra também é utilizada mais especificamente para um sentimento ou um estado emocional ou cognitivo teórico. Então, alguém pode decidir não agir contra uma situação e ainda assim não ter se aceitado-a. A aceitação é contrastada com a resistência, mas esse termo tem fortes conotações políticas e psicoanalítica que não são aplicáveis em muitos contextos. Às vezes, a aceitação é usada com noções de espontaneidade: "Mesmo se uma situação indesejável da qual não poderei escapar ocorrer comigo, eu ainda posso espontaneamente escolher aceitá-la. " Por grupos ou por indivíduos, a aceitação pode ser de vários eventos e condições no mundo; as pessoas também podem aceitar elementos de seus próprios pensamentos, sentimentos ou passados. Por exemplo, o tratamento psicoterapeutico de uma pessoa com depressão ou ansiedade poderia envolver a aceitação das circunstâncias pessoais que geraram aqueles sentimentos, sejam elas quais forem, ou pelos sentimentos em si. (A psicoterapia também poderia envolver a diminuição da resignação de uma pessoa em relação a várias situações. ) Noções de aceitação são proeminentes em muitas fés e práticas de meditação. Por exemplo, a primeira nobre verdade do Budismo, "a vida é sofrimento", convida as pessoas a aceitarem que o sofrimento é uma parte natural da vida. Minorias na sociedade freqüentemente descrevem seu objetivo como "aceitação", onde a maioria não contestará a participação efetiva da minoria na sociedade. Diz-se que uma maioria é (na melhor das hipóteses) "tolerante" com as minorias quando ela restringe sua participação a certos aspectos da sociedade.
- Acceptanţa este o fază a unui dialog, a unei relaţii interpersonale, realizată pe baza încrederii, ori a consensului de idei. Generalizând, acceptanţa se referă la cazurile în care o anumită persoană este supusă unei situaţii neplăcute ori stânjenitoare şi nu intenţionează să le schimbe.
- 認命在靈性、覺知和人類心理上,通常是指沒有打算嘗試著去改變現有狀況的心理。認命並不需要其改變為可能或覺得可能的,亦不需要現有狀況是受人喜好或可接受的。甚至,認命常常是指在情況是令人討厭且不可改變的,或是改變將需要付出龐大的代價或風險。
|
| rdfs:comment
|
- Acceptance usually refers to cases where a person experiences a situation or condition (often a negative or uncomfortable situation) without attempting to change it, protest, or exit. The term is used in spirituality, in Eastern religious concepts such as Buddhist mindfulness, and in human psychology. Religions and psychological treatments often suggest the path of acceptance when a situation is both disliked and unchangeable, or when change may be possible only at great cost or risk.
- Akzeptanz (von lat. „accipere“ für gutheißen, annehmen, billigen) ist eine Substantivierung des Verbes akzeptieren, welches verstanden wird als annehmen, anerkennen, einwilligen, hinnehmen, billigen, mit jemandem oder etwas einverstanden sein. Dementsprechend kann Akzeptanz definiert werden als Bereitschaft, etwas zu akzeptieren (Drosdowski, 1989). Es wird deutlich, dass Akzeptanz auf Freiwilligkeit beruht.
- L'acceptació és un sentiment pel qual la persona admet que la situació present no es pot o no s'hauria de canviar. Quan s'usa en termes despectius sovint es parla de resignació. L'acceptació evita patiment al subjecte per la sensació d'impotència o d'injústicia que genera una situació no desitjable. Ha estat predicada per l'estoicisme, el budisme i alguns corrents del cristianisme com a virtut suprema, en contra de la resistència als designis divins o naturals.
- Aanvaarding, in spiritualiteit, mindfulness en humanistische psychologie, is zowel de bereidheid om een situatie te aanvaarden als de ervaring van een situatie zonder de bedoeling die situatie te willen veranderen. Aanvaarding bestaat zowel uit vrijwilligheid als tolerantie, zonder evenwel het aspect 'dulden' in die laatste betekenis. Aanvaarding drukt immers een positieve waardering uit, in tegenstelling tot 'dulden' dat een indirecte afwijzing inhoudt.
- A resignação, ou ainda aceitação, na espiritualidade, na conscientização e na psicologia humana, geralmente se refere a experienciar uma situação sem a intenção de mudá-la. A aceitação não exige que a mudança seja possível ou mesmo concebível, nem necessita que a situação seja desejada ou aprovada por aqueles que a aceitam.
- Acceptanţa este o fază a unui dialog, a unei relaţii interpersonale, realizată pe baza încrederii, ori a consensului de idei. Generalizând, acceptanţa se referă la cazurile în care o anumită persoană este supusă unei situaţii neplăcute ori stânjenitoare şi nu intenţionează să le schimbe.
- 認命在靈性、覺知和人類心理上,通常是指沒有打算嘗試著去改變現有狀況的心理。認命並不需要其改變為可能或覺得可能的,亦不需要現有狀況是受人喜好或可接受的。甚至,認命常常是指在情況是令人討厭且不可改變的,或是改變將需要付出龐大的代價或風險。
|