| dbpprop:abstract
|
- Acca Larentia or Acca Larentina was a mythical woman, later goddess, in Roman mythology whose festival, the Larentalia, was celebrated on December 23.
- Acca Larentia, auch nur Larentia genannt (eigentlich "Larenmutter") ist eine römische Göttin, die als Amme von Romulus und Remus in der Sage von der Gründung der Stadt Rom auftaucht. Sie ist die Gattin des Bauern Faustulus, der die beiden ausgesetzten Kinder im Tiber findet. Sie erscheint in der römischen Sage einerseits als Dirne und als Geliebte des Herkules und Gattin des reichen Tarutius (nicht Larutius), die ihre von ihm geerbten Besitzungen dem römischen Volk oder dem Romulus vermachte und dann plötzlich verschwand, andererseits als die Frau des Hirten Faustulus. Als solche war sie Mutter von zwölf Söhnen und Pflegemutter des Romulus, welcher mit seinen Adoptivbrüdern (nach dem Tode des zwölften) das Kollegium der "Flurbrüder" gründete, deren Abzeichen ein Ährenkranz und die weiße Binde war. Dies führt auf einen Zusammenhang jener Sage mit der Verehrung der ländlichen Laren, womit der Name und die Zeit des Festes (23. Dezember, auf welchen am 24. ein Fest der Laren folgte) übereinstimmen, und Acca Laréntia scheint ursprünglich mit der Göttin Dea Dia, wenn nicht identisch, so doch nahe verwandt gewesen zu sein. Wegen ihrer Bedeutung für die Stadtgeschichte wurde Acca Larentia von den Römern als Göttin verehrt. Ihr Feiertag war der 23. Dezember; der Name der Feier lautete "Larentalia". Vermutlich stammt die Figur der Larentia aus der Zeit vor der Gründung Roms, gehörte in den Umkreis um den Wolfsgott Faunus und hatte eine Bedeutung in den Lupercalia, einem bäuerlichen Fruchtbarkeitsfest. Möglicherweise hat die doppelte Rolle als Amme der Stadtgründer und als Dirne darin ihren Ursprung, denn lupus, das als Wortstamm in Lupercalia steckt, bedeutet nicht nur "Wolf", sondern auch "Dirne". Die Legende besagt von Romulus und Remus, dass sie überlebten, weil sie von einer Wölfin gesäugt wurden.
- Acca Laurèntia fou una dona romana llegendària. Casada amb l'etrusc Tarrutius o Carutius, va enviudar i va heretar moltes propietats que va deixar al poble de Roma. Per això es van instituir una festa en el seu honor anomenada Laurentàlia, on es feien sacrificis als deus lars. Un altra versió la fa dona del pastor Faustulus i cuidadora de Ròmul i Rem. Una tercera versió la fa prostituta que es va enriquir i va deixar les seves propietats al poble de Roma.
- En la mitología romana, Aca Larentia (‘ella que forma’) protagoniza dos leyendas: La primera de ellas, situada en el reinado de Rómulo o de Anco Marcio, dice que Aca Larentia, una de las más bellas mujeres de Roma, fue la mujer que Hércules ganó en una partida de dados al guardián de su templo. Una vez hubo gozado de ella, Hércules le aconsejó que se pusiese al servicio del primer hombre que encontrase. El afortunado fue un etrusco rico llamado Tarucio, que se casó con ella. Cuando aquél murió, Aca heredó toda su fortuna: grandes propiedades en las cercanía de Roma que ella, a su vez, terminó legando al pueblo. Aca Larentia desapareció, anciana, en el Velabro, sin dejar rastro, en el mismo lugar donde estaba sepultada la otra Larentia, protagonista de la segunda leyenda. En la segunda leyenda, Aca Larentia era la esposa de Fáustulo, pastor que salvó las vidas de Rómulo y Remo. Tuvo doce hijos y a la muerte de uno de ellos Rómulo tomó su lugar. Junto con los otros once se formó el colegio de los hermanos Arvales (Fratres Arvales). Es por ello que la Diosa se identifica con ese Colegio. El flamen Quirinalis actúa en el rol de Rómulo para llevar a cabo los ritos funerarios por su madre adoptiva. Aca Larentia pudo haber sido la lupa (que en latín significa tanto «loba» como «prostituta») que amamantó a los gemelos. Su fiesta, el Larentalia, se celebraba el 23 de diciembre.
- Acca larentia (lat. Ăcca Lārentĭa tai Laurentĭa, -ae) on melko hämäräksi jäänyt antiikin Rooman jumalatar, joka joskus yhdistetään sabiinien jumalattareen Larentaan tai Larundaan. Acca larentian juhlaa vietettiin antiikin Rooman Velabre-kaupunginosassa Larentalian päivänä 23. joulukuuta.
- Acca Larentia est une obscure déesse chtonienne de Rome (que certains identifient à la déesse sabine Larenta ou Larunda) à qui l'on rend un culte sur le Vélabre lors des Larentalia, le 23 décembre. Il existe plusieurs légendes contradictoires sur son compte : Selon l'une d'elles, Acca Larentia (ou Laurentia, ou même Larentina) est la femme du berger Faustulus, la nourrice de Romulus et Rémus et mère de douze enfants, en l'honneur desquels on aurait institué le collège des douze Frères Arvales. Selon Tite-Live, cette Acca Larentia est une prostituée surnommée Lupa, d'où l'allaitement légendaire de la Louve. Selon Aulu-Gelle, Acca Larentia est simplement une prostituée que son commerce a enrichie et qui, à sa mort, lègue sa fortune à Romulus (ou au peuple romain). Il existe ainsi une légende se rapportant à cette autre (?) Acca Larentia. Selon Pierre Grimal : « Sous le règne de Romulus, ou bien celui d'Ancus Marcius, un jour de fête, le gardien du temple d'Hercule à Rome, invita le dieu lui-même à prendre part à un jeu de dés, à condition que le vainqueur fournirait à l'autre un repas et une belle fille. Le dieu accepta et gagna la partie; le gardien lui offrit un repas dans le temple, et lui procura les faveurs de la plus belle fille de Rome, en ce temps-là, Acca Larentia. Lorsque Hercule la quitta, il lui conseilla, comme récompense, de se mettre au service du premier homme qu'elle rencontrerait. Cet homme fut un Étrusque, du nom de Tarutius, qui l'épousa. Tarutius était fort riche, et il ne tarda pas à mourir. Acca Larentia hérita de sa fortune, qui consistait en vaste domaines, voisins de Rome. Elle-même, à sa mort, les légua au peuple romain. Cette version de la légende a été évidemment inventée pour donner des titres juridiques à la possession de territoires revendiqués par Rome. Dans sa vieillesse, Acca Larentia disparut sans laisser de traces, au Vélabre, à l'endroit même où était enterrée l'autre Larentia, la femme de Faustulus. » [...]
- Acca Larentia, római mitológiai alak, az albai pásztor, Faustulus felesége. Livius elbeszélése szerint Romulust és Remust felnevelte saját tizenkét fia mellett. Eredetileg feltehetően föld- és termékenységistennő volt, és a farkasisteni vonásokkal is bíró Faunus köréhez tartozott, erre vall, hogy a Lupercalia ünnepségein is megemlékeztek róla. Egyes ókori szerzők emiatt azt tartották, hogy ő maga volt az a nőstény farkas (lupa), amely a közismert monda szerint a kitett ikreket, Romulust és Remust szoptatta. Egy másik vélekedés szerint a lupa prostituáltat jelentett, s Gellius szerint Acca Larentia az volt. Néhány száz évvel később Macrobius olyan mondát jegyzett fel, amely szerint Acca Larentia Héraklész szeretője volt, amikor az Itáliában járt. Ünnepét, a Larentaliát december 23-án ünnepelték meg Rómában.
- Acca Larenzia (in latino Ăcca Lārentĭa o Laurentĭa, -ae) è un personaggio della mitologia romana.
- Acca Larentia was de vrouw van de herder Faustulus, die Romulus en Remus opvoedde. Eigenlijk was het een oude godin van het Romeinse land, die zowel zegen als dood kon aanbrengen. Aan haar werd dezelfde betekenis gehecht als aan Fauna. In een geheel andere sage komt ze voor onder de namen Lupa en Luperca. Volgens anderen was zij een meisje, dat de liefde genoot van Hercules. Het gebeurde namelijk ooit tijdens de regering van Rome's vierde koning Ancus Martius, dat de bewaker van de tempel van Hercules het waagde de god voor te stellen, om met hem te dobbelen. Won hij het, dan zou de god hem iets goeds moeten verleenen; was Hercules de gelukkige, dan zou de tempelbewaarder verplicht zijn hem een rijkelijk maal te bereiden en een schoon meisje tot hem te voeren. De tempelbewaarder verloor. Hij hield zijn woord, maakte een maaltijd gereed en sloot 's nachts Acca Larentia, de schoonste van de meisjes, die zich daartoe leenden, in de tempel op. Toen zij de volgende morgen wegging, beval Hercules haar om door een vriendelijke bejegening te trachten zich de liefde te verwerven van de eerste, die zij ontmoette. Dat was een ongehuwd, reeds bejaard man, Tarutius genaamd. Haar opzet slaagde, de bejaarde man nam haar tot vrouw en liet haar bij zijn dood al zijn bezittingen na, die zij aan het Romeinse volk naliet. Daarom werd een jaarlijks godsdienstig feest in haar eer ingesteld. Ze zou twaalf zoons gehad hebben. Toen ze één van haar zonen verloren had, trad Romulus in diens plaats op en alle twaalf offerden zij éénmaal in het jaar voor het gedijen der veldvruchten. Dit zou het ontstaan van de fratres Arvales verklaren.
- Acca Larentia – rzymska bogini czczona podczas Larentaliów 23 grudnia. Istnieją trzy mity dotyczące tego bóstwa: Acca Larentia miała być żoną Faustulusa i karmicielką Romulusa i Remusa. Późniejsi historycy rzymscy, opierając się na motywie zastąpienia przez nią wilczycy, uczynili z niej prostytutkę (łacińskie lupa oznacza wilczycę, jak i prostytutkę). Inna znowu wersja przypisuje jej 12 synów, z których jednego, przedwcześnie zmarłego, miał zastąpić Romulus, tworząc w ten sposób skład kolegium Braci Arwalskich. Acca Larentia była prostytutką, którą wygrał w kości od strażnika swojej świątyni Herkules. Po wspólnie spędzonej nocy bóg wydał ją za bogatego Etruska Tarutiusa, po którego śmierci Acca przekazała jego majątek ludowi rzymskiemu. Trzecia wersja mitu podobna jest do drugiej, jednak nie występuje w niej Herkules. Acca Larentia również miała być prostytutką, która po śmierci męża (tym razem Rzymianina) przekazała majątek ludowi rzymskiemu. Sami Rzymianie powiązali jej imię z Larami i uczynili z niej ich matkę. Wedle koncepcji współczesnych badaczy Acca Larentia mogła być bóstwem zmarłych lub zieleniącej się roślinności, jej kult wywodził się zaś od sabińskiej Larundy.
- Aca Larência, cortesã romana. De acordo com o mito, foi ganha por Hércules num jogo de dados. Por obra do herói, casou-se com Tátio que, ao falecer, legou-lhe considerável riqueza. Aca, ao final da vida, por sua vez, doou-a ao povo romano. Por esse motivo, passou a ser celebrada em festas especiais sob o nome de Flora.
- Acca Larentia era, în mitologia romană, o zeiţă arhaică, protectoarea sarcinii viitoarelor mame şi zeiţă a morţii.
- А́кка Ларе́нтия — в римской мифологии первая жрица богини Теллус, жена пастуха Фаустула, кормилица Ромула и Рема, мать двенадцати сыновей, из которых Ромул составил жреческую коллегию Арвальских братьев, ежегодно совершавщих сопровождающийся жертвоприношениями и трехдневным праздником ритуальной очистительный обход территории Рима. По другой версии, Акка Ларентия — гетера, которую сторож храма Геркулеса привел для бога в храм, проиграв ему партию в кости. Проведя с ней ночь, Геркулес наградил Акку Ларентию браком с богатейшим человеком, оставившим ей своё состояние, которое она завещала римлянам. Акка Ларентия причислялась к ларам. Иногда её отождествляют с богиней плодородия Деа Диа.
- Acca Larentia (även Acca Larentina), var hjältinna i flera sagor i romersk mytologi. I en saga sägs att, efter att Herakles hade vunnit Acca Larentia som älskarinna vid ett tärningsspel, gav han henne rådet att gifta sig med den första man hon mötte. Det visade sig vara den rike Tarutius, efter vars död hon, som hans arvinge, testamenterade alla hans tillgångar till det romerska folket. Med anledning av det instiftade det romerska folket festen Larentalia, som hölls 23 december varje år. I en annan saga gifte Herakles bort henne till herden Faustulus och hon var även amma åt Remus och Romulus. Enligt andra uppgifter adopterade hon Romulus efter en av sina 12 söners död. Prästsamfundet De tolv arvalbröderna härleds enligt denna version från henne. Vid hennes grav i Velabrum lades varje år den 23 december ett dödsoffer vid den årliga festen Larentalia, för gudinnan Larenta.
- А́ККА ЛАРЕ́НТІЯ (лат. Асса Larentia) 1) у стародавніх римлян жінка, на честь якої під час ларентиналій (ларенталій), тобто свята десятого дня січневих календ, члени квіриналій і первосвященики приносили жертву на тому місці, де нібито була її могила. За одним римським переказом, свого часу А. Л. була дуже вродливою публічною жінкою, з якою одружився багатий Таруцій. Помираючи, вона заповіла величезне майно римському народові. 2) дружина пастуха Фаустула, годувальниця й названа мати Ромула та Рема. За однією з версій, А. Л. була матір’ю дванадцяти синів, один з яких помер, і його замінив Ромул, заснувавши жрецьку колегію дванадцяти арвальських братів. А. Л. за співзвучністю має певний зв’язок з ларами і, мабуть, в усіх цих переказах вона є уособленням старовинної богині землі, спорідненої з Флорою і Фавною.
|
| rdfs:comment
|
- Acca Larentia or Acca Larentina was a mythical woman, later goddess, in Roman mythology whose festival, the Larentalia, was celebrated on December 23.
- Acca Larentia, auch nur Larentia genannt (eigentlich "Larenmutter") ist eine römische Göttin, die als Amme von Romulus und Remus in der Sage von der Gründung der Stadt Rom auftaucht. Sie ist die Gattin des Bauern Faustulus, der die beiden ausgesetzten Kinder im Tiber findet.
- Acca Laurèntia fou una dona romana llegendària. Casada amb l'etrusc Tarrutius o Carutius, va enviudar i va heretar moltes propietats que va deixar al poble de Roma. Per això es van instituir una festa en el seu honor anomenada Laurentàlia, on es feien sacrificis als deus lars. Un altra versió la fa dona del pastor Faustulus i cuidadora de Ròmul i Rem. Una tercera versió la fa prostituta que es va enriquir i va deixar les seves propietats al poble de Roma.
- En la mitología romana, Aca Larentia (‘ella que forma’) protagoniza dos leyendas: La primera de ellas, situada en el reinado de Rómulo o de Anco Marcio, dice que Aca Larentia, una de las más bellas mujeres de Roma, fue la mujer que Hércules ganó en una partida de dados al guardián de su templo. Una vez hubo gozado de ella, Hércules le aconsejó que se pusiese al servicio del primer hombre que encontrase. El afortunado fue un etrusco rico llamado Tarucio, que se casó con ella.
- Acca larentia (lat. Ăcca Lārentĭa tai Laurentĭa, -ae) on melko hämäräksi jäänyt antiikin Rooman jumalatar, joka joskus yhdistetään sabiinien jumalattareen Larentaan tai Larundaan. Acca larentian juhlaa vietettiin antiikin Rooman Velabre-kaupunginosassa Larentalian päivänä 23. joulukuuta.
- Acca Larentia est une obscure déesse chtonienne de Rome (que certains identifient à la déesse sabine Larenta ou Larunda) à qui l'on rend un culte sur le Vélabre lors des Larentalia, le 23 décembre.
- Acca Larentia, római mitológiai alak, az albai pásztor, Faustulus felesége. Livius elbeszélése szerint Romulust és Remust felnevelte saját tizenkét fia mellett. Eredetileg feltehetően föld- és termékenységistennő volt, és a farkasisteni vonásokkal is bíró Faunus köréhez tartozott, erre vall, hogy a Lupercalia ünnepségein is megemlékeztek róla.
- Acca Larenzia (in latino Ăcca Lārentĭa o Laurentĭa, -ae) è un personaggio della mitologia romana.
- Acca Larentia was de vrouw van de herder Faustulus, die Romulus en Remus opvoedde. Eigenlijk was het een oude godin van het Romeinse land, die zowel zegen als dood kon aanbrengen. Aan haar werd dezelfde betekenis gehecht als aan Fauna. In een geheel andere sage komt ze voor onder de namen Lupa en Luperca. Volgens anderen was zij een meisje, dat de liefde genoot van Hercules.
- Acca Larentia – rzymska bogini czczona podczas Larentaliów 23 grudnia. Istnieją trzy mity dotyczące tego bóstwa: Acca Larentia miała być żoną Faustulusa i karmicielką Romulusa i Remusa. Późniejsi historycy rzymscy, opierając się na motywie zastąpienia przez nią wilczycy, uczynili z niej prostytutkę (łacińskie lupa oznacza wilczycę, jak i prostytutkę).
- Aca Larência, cortesã romana. De acordo com o mito, foi ganha por Hércules num jogo de dados. Por obra do herói, casou-se com Tátio que, ao falecer, legou-lhe considerável riqueza. Aca, ao final da vida, por sua vez, doou-a ao povo romano. Por esse motivo, passou a ser celebrada em festas especiais sob o nome de Flora.
- Acca Larentia era, în mitologia romană, o zeiţă arhaică, protectoarea sarcinii viitoarelor mame şi zeiţă a morţii.
- Acca Larentia (även Acca Larentina), var hjältinna i flera sagor i romersk mytologi. I en saga sägs att, efter att Herakles hade vunnit Acca Larentia som älskarinna vid ett tärningsspel, gav han henne rådet att gifta sig med den första man hon mötte. Det visade sig vara den rike Tarutius, efter vars död hon, som hans arvinge, testamenterade alla hans tillgångar till det romerska folket.
- А́ККА ЛАРЕ́НТІЯ (лат. Асса Larentia) 1) у стародавніх римлян жінка, на честь якої під час ларентиналій (ларенталій), тобто свята десятого дня січневих календ, члени квіриналій і первосвященики приносили жертву на тому місці, де нібито була її могила.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
