| dbpprop:abstract
|
- The Absolute is the concept of an unconditional reality which transcends limited, conditional, everyday existence. It is often used as an alternate term for "God" or "the Divine", especially, but by no means exclusively, by those who feel that the term "God" lends itself too easily to anthropomorphic presumptions. The concept of The Absolute may or may not (depending on one's specific doctrine) possess discrete will, intelligence, awareness or even a personal nature. It is sometimes conceived of as the source through which all being emanates. It contrasts with finite things, considered individually, and known collectively as the relative.
- Das Absolute (von lat. absolutum, „das Losgelöste“) ist das, was frei von allen Bedingungen, Beziehungen oder Beschränkungen ist. Dem Begriff liegt die Annahme zugrunde, dass die Welt durch Rückführung auf ein erstes Prinzip erklärt werden könne.
- Como indica la etimología del término a partir del verbo latino solvo, que significa soltar, en el sentido de desatar, desvincular; se expresa perfectamente su significado en el concepto de suelto. La preposición ab añade la idea de separación total. Lo Absoluto, pues, aparece en su concepto como lo incondicionado e independiente. Lo que es por sí mismo. Lo que no está sujeto a nada, porque no tiene vínculo alguno con cualquier otra realidad. Cualquier otra realidad, en tanto que pueda ser considerada como tal, ha de serlo en relación con el Absoluto. Lo Absoluto es lo que existe separado de otra cosa.
- Per assoluto si intende in filosofia una realtà la cui esistenza non dipende da nessun'altra, ma sussiste in sé e per sé. Etimologicamente il termine assoluto deriva infatti dal composto latino ab + solutus, che significa sciolto da. Platone ad esempio considerava il mondo delle idee o Iperuranio come una realtà indipendente e autonoma, appunto perché "sciolta da" ogni altra, non relativa ad altro da sé. Viceversa il mondo sensibile esiste solo in relazione alle idee, in quanto cioè dipende ontologicamente da quest'ultime. Alle Idee egli attribuiva così l'Essere di cui già parlava Parmenide. L'assoluto è infatti ciò che ha l'essere in sé e per sé, essendo causa sui (causa di sè). Relativo è invece ciò che secondo Platone non ha l'essere, bensì soltanto l'esistenza, ovvero è unicamente a partire da qualcos'altro; esistenza vuol dire infatti propriamente, in senso etimologico, "essere da", cioè ricevere l'essere da un altro (dal latino ex + sistentia). In Aristotele, assoluto è l'atto puro, cioè Dio, in quanto pienamente realizzato; esso non è mosso da altro da sé, ma è piuttosto un motore che attrae verso di sé pur restando perfettamente immobile. La teologia cristiana identificherà poi l'Assoluto con il Dio della Rivelazione biblica.
- Het Absolute is een term die verwijst naar een zijn dat de beperktheid en geconditioneerdheid van het dagelijks bestaan overstijgt (transcendeert). Vaak wordt ermee naar het 'goddelijke' of 'god' verwezen, alhoewel niet exclusief. In zijn algemeenheid is het als filosofisch concept een aanduiding voor het Zijn als meest volledige en coherente entiteit. Het streven de wereld in zijn wezen te vatten, op zoek te gaan naar de grond, de oorzaak van alle verschijnselen heeft filosofen in alle tijden ertoe aangezet de ons omringende werkelijkheid terug te brengen tot voor onze geest vatbare dimensies. Hoewel de term 'het absolute' als zodanig in de antieke filosofie niet bekend was, is zij doordrongen met termen als oerstof ofwel substantie geest, idee in een poging de wereld te herleiden tot een beginsel. Met de 15e-eeuwse geleerde Nicolaus Cusanus krijgt de term 'het absolute' in den beginne de betekenis die vandaag de dag nog geldig is: datgene wat door zichzelf bepaald in zichzelf volledig is. De term wordt gebruikt voor God als het onvoorwaardelijke, in tegenstelling tot het beperkte en eindige. In de godsleer van Spinoza wordt het absolute substantie genoemd: één wezen dat uit eigen kracht bestaat en een oneindig aantal attributen bezit. Voor Fichte was het absolute niet enkel een object maar een oneindig 'ik' dat de natuur doet voortbrengen. Hegel beschouwt het absolute als dynamisch proces waarin de substantie tot subject wordt.
- Absolut (łac. absolutus – bezwarunkowy, niezwiązany) – osobowy lub bezosobowy pierwotny byt, doskonały, najwyższy, pełny, całkowicie niezależny, nieuwarunkowany, bezwzględny i niczym nieograniczony.
- Absoluto, em Filosofia, é definido a "realidade suprema e fundamental, independente de todas as demais" e também "verdade primária em que se baseiam todas as outras, que, por isso, são relativas".
- (lat. absolutus „dezlegat, independent") 1. Adj. Care e în afară de orice condiţii şi relaţii, necondiţionat, perfect (opus relativului). 2. Subst. Principiu veşnic, imuabil, infinit care, potrivit idealismului obiectiv, ar sta la baza universului; sinonim al divinităţii (spiritul absolut, ideea absolută).
- Абсолют или абсолютное — безотносительное, безусловное; взятое вне связи, вне сравнения с чем-либо; совершенное, полное.
- Mutlak, felsefî bir kavram olarak, şeylerin, keşfedilmiş olsun olmasın, bütününü, tamamını tanımlar. Felsefenin farklı konularında ve farklı felsefî metinlerde, Mutlak nihai varlığı tanımlamak için de kullanılabilir; bu kullanımda fâni ve varlığı zorunlu olmayanın tersi olan yani mutlak olan varlık anlamındadır. Hiç bir şeye bağlı olmaksızın varolan, bağımsız ve koşulsuz olan anlamında felsefi terim. Genel geçer anlamı bakımından hiçbir şey ile sınırlandırılamaksızın varolan şey anlamındadır. Felsefe tarihinde her zaman mevcut olmuş, üzerinde en çok tartışılmış kavramlardan birdir. Metafizikte, mantıkta, epistemolojide, estetikte, bilimde bu kavramın değerlendirilmesi ve üzerinden süregelen tartışmalar sözkonusudur. Sınırsız, sonsuz, koşulsuz, değişmez, zorunlu olduğu varsayılanı anlatan felsefe terimidir mutlak. Felsefi anlamda mutlak kavramı, bu bilinen genel anlamıyla eş fakat kısmen daha kompleks bir anlaman katmanına sahiptir. Buna göre, mutlak, her şeyi kuşatan, en temel gerçeklik anlamındaki felsefi ilkedir. Göreli kavramının karşıtı olarak, mutlak, hiçbir koşula bağlı değildir ve hiçbir şey tarafından koşullanmamış olanı, kendinde varolanı, varlığının koşulu ya da nedeni kendinde içkin olanı belirtmek üzere kullanılır. Mutlak kavramı bu anlamda felsefenin en çok eleştirilen kavramlarından birisidir, ancak buna rağmen vazgecilemez bir kavram olarak varlığını sürdürmektedir. Mutlak kavramının bir terim olarak ortaya çıkış ve süregeliş tarihi cok eski olmakla birlikte, Aydınlanma Çağı'nda ortaya çıkışı ve yer alışı dikkat çekici görünmektedir. Bir yanda Spinoza'nın tümtanrıcı felsefesinde ve bundan kaynaklı tartışmalarda belirgin bir yer tutar mutlak kavramı, bir yanda da Friedrich Schelling ve Hegel gibi Alman idealizminin önemli isimlerinde tartışmasız önecelikli bir yere sahip olarak belirir.
- Абсолют (лат. absolutus — безумовний, необмежений) — в ідеалістичній філософії і релігійних тлумаченнях — вічна, незмінна нескінченна першооснова Всесвіту.
|
| rdfs:comment
|
- The Absolute is the concept of an unconditional reality which transcends limited, conditional, everyday existence. It is often used as an alternate term for "God" or "the Divine", especially, but by no means exclusively, by those who feel that the term "God" lends itself too easily to anthropomorphic presumptions. The concept of The Absolute may or may not (depending on one's specific doctrine) possess discrete will, intelligence, awareness or even a personal nature.
- Das Absolute (von lat. absolutum, „das Losgelöste“) ist das, was frei von allen Bedingungen, Beziehungen oder Beschränkungen ist. Dem Begriff liegt die Annahme zugrunde, dass die Welt durch Rückführung auf ein erstes Prinzip erklärt werden könne.
- Como indica la etimología del término a partir del verbo latino solvo, que significa soltar, en el sentido de desatar, desvincular; se expresa perfectamente su significado en el concepto de suelto. La preposición ab añade la idea de separación total. Lo Absoluto, pues, aparece en su concepto como lo incondicionado e independiente. Lo que es por sí mismo. Lo que no está sujeto a nada, porque no tiene vínculo alguno con cualquier otra realidad.
- Per assoluto si intende in filosofia una realtà la cui esistenza non dipende da nessun'altra, ma sussiste in sé e per sé. Etimologicamente il termine assoluto deriva infatti dal composto latino ab + solutus, che significa sciolto da. Platone ad esempio considerava il mondo delle idee o Iperuranio come una realtà indipendente e autonoma, appunto perché "sciolta da" ogni altra, non relativa ad altro da sé.
- Het Absolute is een term die verwijst naar een zijn dat de beperktheid en geconditioneerdheid van het dagelijks bestaan overstijgt (transcendeert). Vaak wordt ermee naar het 'goddelijke' of 'god' verwezen, alhoewel niet exclusief. In zijn algemeenheid is het als filosofisch concept een aanduiding voor het Zijn als meest volledige en coherente entiteit.
- Absolut (łac. absolutus – bezwarunkowy, niezwiązany) – osobowy lub bezosobowy pierwotny byt, doskonały, najwyższy, pełny, całkowicie niezależny, nieuwarunkowany, bezwzględny i niczym nieograniczony.
- Absoluto, em Filosofia, é definido a "realidade suprema e fundamental, independente de todas as demais" e também "verdade primária em que se baseiam todas as outras, que, por isso, são relativas".
- (lat. absolutus „dezlegat, independent") 1. Adj. Care e în afară de orice condiţii şi relaţii, necondiţionat, perfect (opus relativului). 2. Subst. Principiu veşnic, imuabil, infinit care, potrivit idealismului obiectiv, ar sta la baza universului; sinonim al divinităţii (spiritul absolut, ideea absolută).
- Абсолют или абсолютное — безотносительное, безусловное; взятое вне связи, вне сравнения с чем-либо; совершенное, полное.
- Mutlak, felsefî bir kavram olarak, şeylerin, keşfedilmiş olsun olmasın, bütününü, tamamını tanımlar. Felsefenin farklı konularında ve farklı felsefî metinlerde, Mutlak nihai varlığı tanımlamak için de kullanılabilir; bu kullanımda fâni ve varlığı zorunlu olmayanın tersi olan yani mutlak olan varlık anlamındadır. Hiç bir şeye bağlı olmaksızın varolan, bağımsız ve koşulsuz olan anlamında felsefi terim.
- Абсолют (лат. absolutus — безумовний, необмежений) — в ідеалістичній філософії і релігійних тлумаченнях — вічна, незмінна нескінченна першооснова Всесвіту.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
