Abductive reasoning (also called abduction, abductive inference or retroduction) is a form of logical inference which goes from an observation to a theory which accounts for the observation, ideally seeking to find the simplest and most likely explanation. In abductive reasoning, unlike in deductive reasoning, the premises do not guarantee the conclusion. One can understand abductive reasoning as "inference to the best explanation".

Property Value
dbo:abstract
  • Abductive reasoning (also called abduction, abductive inference or retroduction) is a form of logical inference which goes from an observation to a theory which accounts for the observation, ideally seeking to find the simplest and most likely explanation. In abductive reasoning, unlike in deductive reasoning, the premises do not guarantee the conclusion. One can understand abductive reasoning as "inference to the best explanation". The fields of law, computer science, and artificial intelligence research renewed interest in the subject of abduction. Diagnostic expert systems frequently employ abduction. (en)
  • Un razonamiento abductivo (del latín abdūctiō y esta palabra de ab, desde lejos, y dūcere, llevar) es un tipo de razonamiento que a partir de la descripción de un hecho o fenómeno ofrece o llega a una hipótesis, la cual explica las posibles razones o motivos del hecho mediante las premisas obtenidas. Charles Sanders Peirce la llama una conjetura. Esa conjetura busca ser, a primera vista, la mejor explicación, o la más probable. Aristóteles investigó los razonamientos abductivos en sus Primeros analíticos (II, 25). Según Aristóteles, los razonamientos abductivos son silogismos en donde las premisas sólo brindan cierto grado de probabilidad a la conclusión. Según Peirce, la abducción es algo más que un silogismo: es una de las tres formas de razonamiento junto a la deducción y la inducción. (es)
  • الإحتمال، في مفهوم البحث والتحقيق العلمي والاكاديمي، هو منطق استدلالي ينطلق من الملاحظة إلى وضع فرضية التي تفسر الملاحظة. بالمطلق، تحاول ايجاد تفسير بسيط ومقنع للظاهرة. بخلاف المنطق الاستنتاجي، فالتفسير لا يؤكد او يثبت النتيجة. وهكذا، يمكن تعريف الاحتمال "بالاستدلال بآفضل تفسير ممكن". ويستعمل المنطق الابعادي في مجالات المحاماة والقانون وعلوم الحاسوب والذكاد الاصطناعي. كما يعتمد بشكل كبير في عمليات اتمتة نظم الخبير. (ar)
  • Der erkenntnistheoretische Begriff Abduktion (lat. abductio „Wegführung, Entführung“; engl. abduction) ist im Wesentlichen von dem amerikanischen Philosophen und Logiker Charles Sanders Peirce (1839–1914) in die wissenschaftliche Debatte eingeführt worden. . Darunter verstand Peirce ein Schlussverfahren, das sich von der Deduktion und der Induktion dadurch unterscheidet, dass es die Erkenntnis erweitert. Peirce entwarf eine dreistufige Erkenntnislogik von Abduktion, Deduktion und Induktion. In diesem Sinne wird in der ersten Stufe des wissenschaftlichen Erkenntnisprozesses eine Hypothese mittels Abduktion gefunden. In der zweiten Stufe werden Vorhersagen aus der Hypothese abgeleitet. Hierbei handelt es sich um eine Deduktion. In der dritten Stufe wird nach Fakten gesucht, welche die Vorannahmen „verifizieren“. Hierbei handelt es sich um eine Induktion. Sollten sich die Fakten nicht finden lassen, beginnt der Prozess von neuem, und dies wiederholt sich so oft, bis die „passenden“ Fakten erreicht sind. Dieser Impuls wurde teilweise in jüngeren Debatten der Wissenschaftstheorie um die Natur und Methodik wissenschaftlicher Erkenntnis aufgegriffen aber auch kontrovers diskutiert. Die neuere Diskussion wird in größeren Teilen im Zusammenhang des Begriffs des Schlusses auf die beste Erklärung geführt. Es wurden unterschiedlichste Ausarbeitungen einer Methodik abduktiven Schließens vorgeschlagen sowie Anwendungen in verschiedenen Einzelwissenschaften diskutiert, darunter auch in Gebieten wie der Kulturwissenschaft oder Semiotik. Verschiedene Theorien über die Natur bestimmter Schlussverfahren der „Alltagslogik“ verwenden ebenfalls den Begriff der Abduktion. (de)
  • L'abduction (du latin « abductio » : emmener) ou inférence de la meilleure explication est un mode de raisonnement. Elle consiste, lorsque l'on observe un fait dont on connaît une cause possible, à conclure à titre d'hypothèse que le fait est probablement dû à cette cause-ci. L'abduction est communément admise, avec la déduction et l’induction, comme l’un des trois types majeurs d’inférence. C'est une forme de raisonnement utilisé dans le processus de découverte par sérendipité. (fr)
  • Il termine abduzione (dal latino ab ducere, condurre da) indica un sillogismo in cui la premessa maggiore è certa mentre quella minore è solamente probabile. (it)
  • アブダクション、仮説形成、仮説形成法、仮説的推論、発想推論、アブダクティヴな推論、最良の説明への推論、リトロダクション(古代ギリシア語: ἀπαγωγή、apagōgē/英: abduction, abductive reasoning, inference to the best explanation, retroduction)とは、個別の事象を最も適切に説明しうる仮説を導出する論理的推論。仮説形成や仮説的推論などと訳されている。 (ja)
  • Abductie is een manier van redeneren waarbij een mogelijke verklaring voor een (onverwacht) verschijnsel als de juiste wordt gekozen. De verklaring is dan wel een voldoende voorwaarde, maar niet een noodzakelijke. Er zijn andere verklaringen mogelijk. De term werd bedacht en voor het eerst gebruikt door de Amerikaanse logicus en filosoof C.S. Peirce. Abductie is zwakker dan deductie (de gekozen verklaring is daar de enig mogelijke) en zelfs zwakker dan inductie. In wetenschappen waar empirisch bewijs schaars is en bovendien niet kan worden aangevuld met experimenten, zoals in de archeologie en paleontologie, is abductie soms de enige methode om tot conclusies te komen. Door verschillende abducties af te wegen op waarschijnlijkheid ontstaat inference to the best explanation: de meest waarschijnlijke verklaring wordt als de juiste gekozen. Dit levert doorgaans een beter resultaat dan lukraak kiezen, maar minder betrouwbaar dan inductie of deductie. Probeert men abductie als bewijs aan te voeren, dan is er sprake van een drogreden (bijvoorbeeld Post hoc ergo propter hoc). (nl)
  • Rozumowanie abdukcyjne, abdukcja – pojęcie wywodzące się z filozofii Charlesa Peirce'a, stworzone dla oznaczenia procesu tworzenia wyjaśnień; jest procesem rozumowania, który dla pewnego zbioru faktów tworzy ich najbardziej prawdopodobne wyjaśnienia. Termin abdukcja jest czasem używany dla oznaczenia po prostu procesu tworzenia hipotez służących wyjaśnianiu obserwacji lub wniosków, ale definicja poprzednia jest bardziej rozpowszechniona tak w filozofii, jak i w informatyce. Dedukcja i abdukcja różnią się co do kierunku, w którym reguła "a pociąga b" jest używana do tworzenia wniosków - warunek końcowy i reguła są użyte do założenia, że warunek początkowy może wyjaśnić warunek końcowy. dedukcja: pozwala wyprowadzić a jako konsekwencję b: inaczej mówiąc, dedukcja jest procesem wyprowadzania wniosków z tego, co już jest wiadome. Dla przykładu. Jeśli wszystkie ptaki mają pióra, to skowronek też ma pióra. abdukcja: pozwala wyprowadzić a jako wyjaśnienie dla b: abdukcja działa przeciwnie niż dedukcja, pozwalając wyprowadzić warunek wstępny a występujący w regule "a pociąga b" z wniosku b. Inaczej mówiąc, abdukcja jest procesem wyjaśniania tego, co jest nam już wiadome. Dla przykładu. Jest kura, więc było jajko. (pl)
  • A abdução é uma das três formas canónicas de inferência para estabelecer hipóteses científicas. As outras duas são a indução e a dedução. A abdução foi a noção que Charles Sanders Peirce adaptou, usando-a no suposto sentido aristotélico, e contemporaneamente é utilizada em pesquisas acadêmicas, principalmente na Semiótica e nas Ciências da Comunicação. A forma lógica é a seguinte: Tem-se observado B (um conjunto de dados ou factos) e A podendo explicar B. É provável que A esteja certo. Assim, a abdução é a inferência a favor da melhor explicação. A hipótese A, ao ser verdadeira, explica B. nenhuma outra hipótese pode explicar tão bem B como A. Logo, A é provavelmente verdadeira. Na abdução utilizam-se certos dados para se chegar a uma conclusão mais ampla, como acontece nas inferências da melhor explicação. Na abdução, o que está implicado não é uma função de verdade, mas antes uma relação de causalidade. A abdução estabelece a probabilidade da conclusão da inferência e não necessariamente a sua verdade. O facto de um conjunto de dados B poder ser o efeito da causa A, pode não permitir inferir categoricamente uma ilação de A sobre B, dado ser uma causa possível entre muitas outras. O mesmo efeito pode ser consequência de diferentes causas. Mesmo naqueles casos em que a massa de dados disponível a favor de uma dada hipótese seja tão grande quanto possamos desejar, é sempre possível imaginar consistentemente que outra causa originou o conjunto de efeitos conhecido. A selecção de uma dada hipótese causal tem de depender de outros critérios de escolha, como por exemplo a simplicidade da explicação. Assim, o objectivo de um processo abdutivo é o de alcançar uma explicação para um determinado acontecimento ou conjunto de acontecimentos. Um exemplo poderia ser ao se deparar com pegadas de um equino, estando num país não africano, a abdução mais provável seria de que esta marca pertencesse a espécie Equus ferus caballus, ou seja, um simples cavalo, do que uma zebra. (pt)
  • 溯因法或溯因推理(英语:abductive reasoning,也译作反绎推理),是推理到最佳解释的过程。换句话说,它是开始于事实的集合并推导出它们的最合适的解释的推理过程。有时使用术语溯因(abduction)意味生成假设来解释观察或结论,但是前者定义在哲学和计算二者中更常见。 演绎和溯因区别在于推理中使用“ 蕴涵 ”这种规则的方向(与归纳的比较请参见逻辑推理): (以下b=结果)。(a=原因) 演绎:允许推导 作为 的结论,换句话说,演绎是推导已知事物的推论;溯因:允许推导 作为 的解释,溯因同演绎反向,通过允许“ 蕴涵 ”的前件 推导自结论 ;换句话说,溯因是解释已知事物的过程。 在罕见的场合,使用表达"解释结论"而不是"解释"来指名溯因过程的结果。 应用于人工智能中,包括故障诊断、信念修正和自动计划。 (zh)
  • Абдукция (от лат. ab — c, от и лат. ducere — водить) — познавательная процедура принятия гипотез. Абдукция представляет вид редуктивного вывода с той особенностью, что из посылки, которая является условным высказыванием, и заключения вытекает вторая посылка. Например, первая посылка: люди — смертны; заключение: Сократ — смертен;мы можем предположить, с помощью абдукции, что вторая посылка: Сократ — человек. В истории логики идея абдукции в форме апагогии восходит к Аристотелю. В современное время абдукция впервые рассмотрена основоположником прагматизма и семиотики Ч. С. Пирсом, который систематически использует термин с 1901 года. Согласно Чарльзу Пирсу существует три вида элементарных рассуждений: дедукция, индукция и абдукция. Абдукция имеет широкое поле научного и прикладного использования, в том числе, в системах искусственного интеллекта. Как пишет Г. И. Рузавин: …абдуктивные рассуждения чаще всего используются для открытия эмпирических законов, которые устанавливают необходимые регулярные связи между наблюдаемыми свойствами и отношениями явлений. Теоретические законы не могут быть открыты таким путём, поскольку они содержат абстрактные понятия, которые нельзя наблюдать на опыте. Поэтому путь к ним идёт через гипотезы или системы гипотез, которые проверяются обычно путём логического вывода из них эмпирических законов. Как свидетельствует история науки, именно так фактически происходило открытие теоретических законов и построение целостных теорий и теоретических систем. (ru)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 60459 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 743598791 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdfs:comment
  • الإحتمال، في مفهوم البحث والتحقيق العلمي والاكاديمي، هو منطق استدلالي ينطلق من الملاحظة إلى وضع فرضية التي تفسر الملاحظة. بالمطلق، تحاول ايجاد تفسير بسيط ومقنع للظاهرة. بخلاف المنطق الاستنتاجي، فالتفسير لا يؤكد او يثبت النتيجة. وهكذا، يمكن تعريف الاحتمال "بالاستدلال بآفضل تفسير ممكن". ويستعمل المنطق الابعادي في مجالات المحاماة والقانون وعلوم الحاسوب والذكاد الاصطناعي. كما يعتمد بشكل كبير في عمليات اتمتة نظم الخبير. (ar)
  • L'abduction (du latin « abductio » : emmener) ou inférence de la meilleure explication est un mode de raisonnement. Elle consiste, lorsque l'on observe un fait dont on connaît une cause possible, à conclure à titre d'hypothèse que le fait est probablement dû à cette cause-ci. L'abduction est communément admise, avec la déduction et l’induction, comme l’un des trois types majeurs d’inférence. C'est une forme de raisonnement utilisé dans le processus de découverte par sérendipité. (fr)
  • Il termine abduzione (dal latino ab ducere, condurre da) indica un sillogismo in cui la premessa maggiore è certa mentre quella minore è solamente probabile. (it)
  • アブダクション、仮説形成、仮説形成法、仮説的推論、発想推論、アブダクティヴな推論、最良の説明への推論、リトロダクション(古代ギリシア語: ἀπαγωγή、apagōgē/英: abduction, abductive reasoning, inference to the best explanation, retroduction)とは、個別の事象を最も適切に説明しうる仮説を導出する論理的推論。仮説形成や仮説的推論などと訳されている。 (ja)
  • 溯因法或溯因推理(英语:abductive reasoning,也译作反绎推理),是推理到最佳解释的过程。换句话说,它是开始于事实的集合并推导出它们的最合适的解释的推理过程。有时使用术语溯因(abduction)意味生成假设来解释观察或结论,但是前者定义在哲学和计算二者中更常见。 演绎和溯因区别在于推理中使用“ 蕴涵 ”这种规则的方向(与归纳的比较请参见逻辑推理): (以下b=结果)。(a=原因) 演绎:允许推导 作为 的结论,换句话说,演绎是推导已知事物的推论;溯因:允许推导 作为 的解释,溯因同演绎反向,通过允许“ 蕴涵 ”的前件 推导自结论 ;换句话说,溯因是解释已知事物的过程。 在罕见的场合,使用表达"解释结论"而不是"解释"来指名溯因过程的结果。 应用于人工智能中,包括故障诊断、信念修正和自动计划。 (zh)
  • Abductive reasoning (also called abduction, abductive inference or retroduction) is a form of logical inference which goes from an observation to a theory which accounts for the observation, ideally seeking to find the simplest and most likely explanation. In abductive reasoning, unlike in deductive reasoning, the premises do not guarantee the conclusion. One can understand abductive reasoning as "inference to the best explanation". (en)
  • Der erkenntnistheoretische Begriff Abduktion (lat. abductio „Wegführung, Entführung“; engl. abduction) ist im Wesentlichen von dem amerikanischen Philosophen und Logiker Charles Sanders Peirce (1839–1914) in die wissenschaftliche Debatte eingeführt worden. . Darunter verstand Peirce ein Schlussverfahren, das sich von der Deduktion und der Induktion dadurch unterscheidet, dass es die Erkenntnis erweitert. (de)
  • Un razonamiento abductivo (del latín abdūctiō y esta palabra de ab, desde lejos, y dūcere, llevar) es un tipo de razonamiento que a partir de la descripción de un hecho o fenómeno ofrece o llega a una hipótesis, la cual explica las posibles razones o motivos del hecho mediante las premisas obtenidas. Charles Sanders Peirce la llama una conjetura. Esa conjetura busca ser, a primera vista, la mejor explicación, o la más probable. Según Peirce, la abducción es algo más que un silogismo: es una de las tres formas de razonamiento junto a la deducción y la inducción. (es)
  • Abductie is een manier van redeneren waarbij een mogelijke verklaring voor een (onverwacht) verschijnsel als de juiste wordt gekozen. De verklaring is dan wel een voldoende voorwaarde, maar niet een noodzakelijke. Er zijn andere verklaringen mogelijk. De term werd bedacht en voor het eerst gebruikt door de Amerikaanse logicus en filosoof C.S. Peirce. Abductie is zwakker dan deductie (de gekozen verklaring is daar de enig mogelijke) en zelfs zwakker dan inductie. Probeert men abductie als bewijs aan te voeren, dan is er sprake van een drogreden (bijvoorbeeld Post hoc ergo propter hoc). (nl)
  • Rozumowanie abdukcyjne, abdukcja – pojęcie wywodzące się z filozofii Charlesa Peirce'a, stworzone dla oznaczenia procesu tworzenia wyjaśnień; jest procesem rozumowania, który dla pewnego zbioru faktów tworzy ich najbardziej prawdopodobne wyjaśnienia. Termin abdukcja jest czasem używany dla oznaczenia po prostu procesu tworzenia hipotez służących wyjaśnianiu obserwacji lub wniosków, ale definicja poprzednia jest bardziej rozpowszechniona tak w filozofii, jak i w informatyce. Dla przykładu. Jeśli wszystkie ptaki mają pióra, to skowronek też ma pióra. Dla przykładu. Jest kura, więc było jajko. (pl)
  • A abdução é uma das três formas canónicas de inferência para estabelecer hipóteses científicas. As outras duas são a indução e a dedução. A abdução foi a noção que Charles Sanders Peirce adaptou, usando-a no suposto sentido aristotélico, e contemporaneamente é utilizada em pesquisas acadêmicas, principalmente na Semiótica e nas Ciências da Comunicação. A forma lógica é a seguinte: Tem-se observado B (um conjunto de dados ou factos) e A podendo explicar B. Na abdução utilizam-se certos dados para se chegar a uma conclusão mais ampla, como acontece nas inferências da melhor explicação. (pt)
  • Абдукция (от лат. ab — c, от и лат. ducere — водить) — познавательная процедура принятия гипотез. Абдукция представляет вид редуктивного вывода с той особенностью, что из посылки, которая является условным высказыванием, и заключения вытекает вторая посылка. Например, первая посылка: люди — смертны; заключение: Сократ — смертен;мы можем предположить, с помощью абдукции, что вторая посылка: Сократ — человек. (ru)
rdfs:label
  • Abductive reasoning (en)
  • احتمال (بحث) (ar)
  • Abduktion (de)
  • Razonamiento abductivo (es)
  • Abduction (épistémologie) (fr)
  • Abduzione (it)
  • アブダクション (ja)
  • Abductie (filosofie) (nl)
  • Rozumowanie abdukcyjne (pl)
  • Abdução (lógica filosófica) (pt)
  • Абдукция (логика) (ru)
  • 溯因推理 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of