Abdülmecid I (Ottoman Turkish: عبد المجيد اول ‘Abdü’l-Mecīd-i evvel; 23/25 April 1823 – 25 June 1861), also known as Abdulmejid and similar spellings, was the 31st Sultan of the Ottoman Empire and succeeded his father Mahmud II on 2 July 1839. His reign was notable for the rise of nationalist movements within the empire's territories. Abdülmecid wanted to encourage Ottomanism among the secessionist subject nations and stop the rise of nationalist movements within the empire, but failed to succeed despite trying to integrate non-Muslims and non-Turks more thoroughly into Ottoman society with new laws and reforms. He tried to forge alliances with the major powers of Western Europe, namely the United Kingdom and France, who fought alongside the Ottoman Empire in the Crimean War against Russia

Property Value
dbo:abstract
  • عبد المجيد الأول بن محمود الثاني بن عبد الحميد الأول بن أحمد الثالث بن محمد الرابع بن إبراهيم الأول بن أحمد الأول بن محمد الثالث بن مراد الثالث بن سليم الثاني بن سليمان القانوني بن سليم الأول بن بايزيد الثاني بن محمد الفاتح بن مراد الثاني بن محمد الأول جلبي بن بايزيد الأول بن مراد الأول بن أورخان غازي بن عثمان بن أرطغل. (1823 - 1861)، هو خليفة المسلمين الثالث بعد المائة وسلطان العثمانيين الحادي والثلاثين والثالث والعشرين من آل عثمان الذين جمعوا بين الخلافة والسلطنة. وهو ابن السلطان محمود الثاني، تولى السلطنة وله من العمر 16 عامًا وثلاثة أشهر؛ تمكنت الدولة في عهده من الانتصار في حرب القرم، واستعادة سوريا العثمانية من حكم محمد علي باشا، وأدخل إصلاحات عديدة في القوانين العثمانية، وقوّى سلطة الحكومة المركزية مقابل انحلال الولاة السابق، سيرًا على نهج أسلافه بدءًا من سليم الثالث الإصلاحي؛ بنى قصر طولمه بهجة، واتخذه مقرًا لحكمه، كما رمم المسجد النبوي في المدينة المنورة. (ar)
  • Abdülmecid (* 25. April 1823 in Istanbul; † 25. Juni 1861 ebenda; auch: Abdul Mecid oder auch Abdul Medschid) war von 1839 bis zu seinem Tod Sultan des Osmanischen Reiches. (de)
  • Abdülmecit I (en turco) o Abdulmayid I (en árabe) fue un sultán otomano. Nace el 23 de abril de 1823 y muere el 25 de junio de 1861. Fue Sultán del Imperio otomano desde 1839 hasta 1861 sucediendo en el trono a Mahmut II. Destaca a su llegada al trono la realización, en 1839, de la carta de Gulhané por la que se otorgaba la igualdad a todos los súbditos civiles del imperio. Con ello el Imperio entra en una época de reformas (Tanzimat), con reformas en el campo de la justicia, las finanzas, la administración y el ejército. En su gobierno se construyó el Palacio de Dolmabahçe de estilo neobarroco, símbolo de profunda europeización, que hubo en su reinado. En el aspecto de asuntos exteriores destaca la Guerra de Crimea en 1853. Le sucede Abd-ul-Aziz. (es)
  • Abdülmecid Ier (en arabe : عبد المجيد الأول) (né le 23 avril 1823 - mort le 25 juin 1861) fut sultan ottoman du 1er juillet 1839 au 25 juin 1861. (fr)
  • Il suo regno fu noto soprattutto per l'ascesa dei nazionalisti turchi nei territori dell'impero. Abdülmecid era intenzionato a contrastarli, ma fallì malgrado l'integrazione di molti non-musulmani e non-turchi. Egli tentò di stringere anche alleanze con le principali potenze dell'Europa occidentale come Regno Unito e Francia, che combatterono al fianco dell'Impero ottomano nella Guerra di Crimea contro la Russia. Nel successivo Congresso di Parigi del 30 marzo 1856, l'Impero ottomano venne ufficialmente incluso tra le potenze europee. Sul piano interno attuò, a partire dal 1839 una grande opera di riorganizzazione, le famose Tanzimat, dell'amministrazione, dell'esercito e dell'economia turca prendendo a modello la Francia. (it)
  • Abdülmecit (Arabisch: عبد المجيد الأول) (andere spellingsvormen zijn bijvoorbeeld 'Abd ül-Mecid en Abd-ul-Mejid) (Istanbul, 23 april 1823 — aldaar, 25 juni 1861) was de 31e sultan van het Ottomaanse Rijk en volgde op 2 juli 1839 zijn vader Mahmud II op. De jonge sultan probeerde het verval van het rijk te voorkomen door het te moderniseren. Enkele maanden na zijn aantreden kondigde zijn regering het 'Decreet van de Rozentuin' af, waarmee de periode van het Tanzimaat begon. Christenen en Joden zouden voortaan aanspraak hebben op dezelfde behandeling door de overheid en de justitie. Belastinghervorming en dienstplicht zouden een einde moeten maken aan willekeur. Zijn regering werd echter ook gekenmerkt door opkomend nationalisme in het rijk, vanwege de aanvallen door Europese grootmachten. Abdülmecit, vader van niet minder dan 4 sultans (Murat V, Abdülhamit II, Mehmet V Reşat en Mehmet VI Vahdeddin (de allerlaatste sultan van het Osmaanse Rijk), liet grote restauratiewerken uitvoeren aan de Hagia Sophia onder supervisie van de Zwitserse bouwkundige Gaspar Fossati. (nl)
  • アブデュルメジト1世(Abd-ul-Mejid I, 1823年4月23日あるいは4月25日 - 1861年6月25日)は、オスマン帝国の第31代皇帝(在位:1839年 - 1861年)。第30代皇帝マフムト2世の子で、第32代皇帝アブデュルアズィズの兄。子に第33代皇帝ムラト5世、第34代皇帝アブデュルハミト2世、第35代皇帝メフメト5世、第36代皇帝メフメト6世。 (ja)
  • Abdülmecid I (ur. 25 kwietnia 1823 w Stambule, zm. 25 czerwca 1861); po arabsku: عبد المجيد الأول – sułtan Imperium osmańskiego, następca swego ojca Mahmuda II od 2 lipca 1839 roku. Podczas jego rządów doszło do rozwoju nacjonalizmu w kraju i wzrostu wpływów europejskich mocarstw. Abdülmecid objął rządy w państwie w niekorzystnym dla całego kraju okresie. Do Stambułu dochodziły wieści o rozbiciu sułtańskiej armii pod Nisibis przez Muhammada Alego, władcę Egiptu. Flota zmierzająca do Aleksandrii została przechwycona także przez Egipcjan pod dowództwem Ahmeta Paszy pod pretekstem ochrony swych interesów, gdyż doradcy tureccy mieli rzekomo działać na korzyść Rosji. Ponownie zagrożone państwo tureckie zostało obronione przed swym wasalem dzięki zbrojnej interwencji państw europejskich zainteresowanych silniejszą pozycją Osmanów w tym regionie i opozycją względem Rosji. Wielka Brytania oraz Francja nie miały bowiem zamiaru utracić kontroli na rzecz Rosji nad cieśninami Bosfor i Dardanele. Państwom tym zależało aby ruch przez obydwa akweny był możliwy albo dla wszystkich albo dla nikogo. Dlatego też preferowano utrzymanie korzystnego dla europejskich imperiów status quo w tym rejonie świata. Zgodnie z instrukcjami wydanymi przez swego ojca, Abdülmecid szybko przeprowadził reformy, których nie zdołał dokończyć Mahmud II. W listopadzie 1839 roku ogłoszono edykt Hatt-i Sharif, który miał wyegzekwować wprowadzenie zmian w życie. Edykt został uzupełniony pod koniec wojny krymskiej w lutym 1856 roku. Zarządzenia zakładały wśród wszystkich klas społecznych prawo do życia i do własności, podatki winny być równo nakładane i pobierane bez nadużyć, każdy obywatel był równy drugiemu oraz posiadał prawo do wyznawania wybranej przez siebie religii. Plany wprowadzenia reform spotkały się z niechęcią panującej klasy muzułmańskiej oraz ulemów. Doszło do zawiązania nawet przez religijnych przywódców kilku spisków na życie sułtana by zapobiec zmianom wewnątrz kraju. Podstawowe reformy Abdülmecida to: * zlikwidowanie instytucji niewolnictwa. * reorganizacja armii (1843–1844). * założenie ministerstwa szkolnictwa. * usunięcie pogłównego. * dotacje pieniężne dla administracji oraz handlu. * turban został uznany za niewłaściwe nakrycie głowy i zastąpiono go fezem. Po klęsce powstania na Węgrzech w 1849 roku po Wiośnie Ludów, Lajos Kossuth wraz z towarzyszami, do których należeli Józef Bem oraz Henryk Dembiński, schronili się na terenie imperium osmańskiego. Rosja oraz Austria domagały się od Abdülmecida aby ten wydał lub zabił uciekinierów. Sułtan odmówił spełnienia tych nakazów co doprowadziło do kolejnych spięć na linii Stambuł – Moskwa. Okazał się również miłosierny względem spiskowców czyhających na jego życie. W 1852 roku ufundował on Order Medżydów za działania, które przyniosły zyski państwu. Panuje opinia, iż był osobą honorową i przyjacielską, bardzo łatwą do przekonania. Abdülmecid I zmarł w 1861 roku, jako ostatni panujący aż do śmierci. Rok przed śmiercią założył miasto Medgidia. Jego następcą został brat Abdülaziz. Za rządów Abdülmecida rozpoczęło się lekkomyślne pobieranie pożyczek od państw europejskich prowadząc do niewypłacalności za rządów kolejnych władców co doprowadziło do upadku wiarygodności Osmanów jako równorzędnego partnera dla Europy, a w następstwie do detronizacji i śmierci Abdülaziza. Pozostawił po sobie kilku synów. Spośród jego potomstwa Murad V, Abdülhamid II, Mehmed V i Mehmed VI sprawowali władzę w państwie, jako ostatni sułtanowie w historii imperium. (pl)
  • Abd-ul-Medjid I, Abdul Mejid I, Abdülmecid I ou Abdülmecit I (1823 - 1861 (38 anos)) foi o 31° Sultão do Império Otomano, sucessor de seu pai Mahmud II em 1839. Foi o iniciador do chamado Tanzimat, durante o qual foram introduzidas reformas como a garantia dos direitos do indivíduo e a propriedade para todos os súbditos, a igualdade de todas as confissões religiosas perante a lei. Em 1853, com a sua oposição às exigências russas de exercer o protectorado sobre os seus súbditos ortodoxos, deu origem ao eclodir da Guerra da Crimeia. Sucedeu no poder a seu pai Mahmud II em 1839, oito dias depois da batalha de Nezib ganha por Ibrahim-pachá, isto é, no momento mais crítico da luta entre a Turquia e o Egito. A diplomacia europeia deteve Ibrahim que marchava sobre Constantinopla. Dois tratados garantiram ao novo Padischah a integridade do seu império e permitiram-lhe continuar as reformas começadas no ano precedente. Em 1848, com risco de descontentar a Áustria e a Rússia, recusou-se a entregar os refugiados húngaros e polacos. Deve-se citar entre as suas reformas o hatt-i-hon-naiun de 18 de Fevereiro de 1856 que melhorava a vida e liberdade dos cristãos. Abd-ul-Madjid teve que reprimir numerosas insurreições. Ameaçado pela Rússia em 1853, foi apoiado no ano seguinte pela França e pela Grã-Bretanha e Irlanda e a guerra do Oriente teve como resultado fazer entrar a Turquia, pelo Tratado de Paris (30 de Março de 1856), no âmbito europeu. Em 1860 as potências europeias tiveram que intervir na Síria e "castigar" os drusos, contra os quais Abd-ul-Medjid se encontrava impotente. O seu irmão Abd-ul-Aziz sucedeu-lhe pouco tempo depois. (pt)
  • Абду́л-Меджи́д I (осм. عبد المجيد اول‎ — Abd ül-Mecîd-i evvel, тур. Birinci Abdülmecit) (23 апреля 1823 — 25 июня 1861) — 31-й султан Османской империи, правивший в 1839—1861. Старший сын Махмуда II, которому наследовал 2 июля 1839, вскоре после поражения турецкой армии от египтян у Низиба (24 июня 1839). (ru)
  • 阿卜杜勒-邁吉德一世(1823年4月23/25日-1861年6月25日,奧斯曼土耳其語:عبد المجيد اول),是奧斯曼帝國的第三十一任蘇丹,於1839年7月2日繼承其父馬哈茂德二世而登基。 他在任期間須面對帝國各地民族主義運動的挑戰。他嘗試推行奧斯曼主義以提高分離主義者對帝國的歸屬感,以遏止民族主義運動。儘管阿卜杜拉·邁吉德一世推行新的法例及改革,致力將國內非穆斯林及非土耳其人融合到奧斯曼帝國的社會,但未能成功。 他亦嘗試鞏固與西歐主要勢力的關係,即英國、法國,並在克里米亞戰爭並肩作戰,對抗俄國。在1856年3月30日的巴黎會議裡,奧斯曼帝國被承認為歐洲國家。阿卜杜勒-邁吉德一世最大的成就是推行坦志麥特改革,該改革由其父馬哈茂德二世開始制定,結果成功使土耳其於1839年現代化。 (zh)
  • Abdülmecid I (Ottoman Turkish: عبد المجيد اول ‘Abdü’l-Mecīd-i evvel; 23/25 April 1823 – 25 June 1861), also known as Abdulmejid and similar spellings, was the 31st Sultan of the Ottoman Empire and succeeded his father Mahmud II on 2 July 1839. His reign was notable for the rise of nationalist movements within the empire's territories. Abdülmecid wanted to encourage Ottomanism among the secessionist subject nations and stop the rise of nationalist movements within the empire, but failed to succeed despite trying to integrate non-Muslims and non-Turks more thoroughly into Ottoman society with new laws and reforms. He tried to forge alliances with the major powers of Western Europe, namely the United Kingdom and France, who fought alongside the Ottoman Empire in the Crimean War against Russia. In the following Congress of Paris on 30 March 1856, the Ottoman Empire was officially included among the European family of nations. Abdülmecid's biggest achievement was the announcement and application of the Tanzimat (Reorganization) reforms which were prepared by his father and effectively started the modernization of the Ottoman Empire in 1839. For this achievement, one of the Imperial anthems of the Ottoman Empire, the March of Abdülmecid, was named after him. (en)
dbo:activeYearsEndYear
  • 0002-01-01 (xsd:date)
dbo:activeYearsStartYear
  • 0002-01-01 (xsd:date)
dbo:birthDate
  • 1823-04-25 (xsd:date)
  • 1823-4-23
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • 1861-06-25 (xsd:date)
  • 1861-6-25
dbo:deathPlace
dbo:parent
dbo:predecessor
dbo:spouse
dbo:successor
dbo:thumbnail
dbo:title
  • Custodian of the Two Holy Mosques (en)
  • Knight of the Garter (en)
  • Sultan of the Ottoman Empire (en)
  • Amir al-Mu'minin (en)
  • Caliph of Islam (en)
dbo:wikiPageID
  • 18950719 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744670210 (xsd:integer)
dbp:consort
  • yes
dbp:house
dbp:houseType
  • Dynasty
dbp:preType
  • Predecessor
dbp:reignType
  • Reign
dbp:religion
dbp:signature
  • Tughra of Abdülmecid I.JPG
dbp:signatureType
dbp:spouseType
  • Consorts
dbp:sucType
  • Successor
dbp:succession
  • 31 (xsd:integer)
dbp:title
dbp:years
  • --07-02
dct:description
  • Sultan of the Ottoman Empire (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Abdülmecid (* 25. April 1823 in Istanbul; † 25. Juni 1861 ebenda; auch: Abdul Mecid oder auch Abdul Medschid) war von 1839 bis zu seinem Tod Sultan des Osmanischen Reiches. (de)
  • Abdülmecid Ier (en arabe : عبد المجيد الأول) (né le 23 avril 1823 - mort le 25 juin 1861) fut sultan ottoman du 1er juillet 1839 au 25 juin 1861. (fr)
  • Il suo regno fu noto soprattutto per l'ascesa dei nazionalisti turchi nei territori dell'impero. Abdülmecid era intenzionato a contrastarli, ma fallì malgrado l'integrazione di molti non-musulmani e non-turchi. Egli tentò di stringere anche alleanze con le principali potenze dell'Europa occidentale come Regno Unito e Francia, che combatterono al fianco dell'Impero ottomano nella Guerra di Crimea contro la Russia. Nel successivo Congresso di Parigi del 30 marzo 1856, l'Impero ottomano venne ufficialmente incluso tra le potenze europee. Sul piano interno attuò, a partire dal 1839 una grande opera di riorganizzazione, le famose Tanzimat, dell'amministrazione, dell'esercito e dell'economia turca prendendo a modello la Francia. (it)
  • アブデュルメジト1世(Abd-ul-Mejid I, 1823年4月23日あるいは4月25日 - 1861年6月25日)は、オスマン帝国の第31代皇帝(在位:1839年 - 1861年)。第30代皇帝マフムト2世の子で、第32代皇帝アブデュルアズィズの兄。子に第33代皇帝ムラト5世、第34代皇帝アブデュルハミト2世、第35代皇帝メフメト5世、第36代皇帝メフメト6世。 (ja)
  • Абду́л-Меджи́д I (осм. عبد المجيد اول‎ — Abd ül-Mecîd-i evvel, тур. Birinci Abdülmecit) (23 апреля 1823 — 25 июня 1861) — 31-й султан Османской империи, правивший в 1839—1861. Старший сын Махмуда II, которому наследовал 2 июля 1839, вскоре после поражения турецкой армии от египтян у Низиба (24 июня 1839). (ru)
  • 阿卜杜勒-邁吉德一世(1823年4月23/25日-1861年6月25日,奧斯曼土耳其語:عبد المجيد اول),是奧斯曼帝國的第三十一任蘇丹,於1839年7月2日繼承其父馬哈茂德二世而登基。 他在任期間須面對帝國各地民族主義運動的挑戰。他嘗試推行奧斯曼主義以提高分離主義者對帝國的歸屬感,以遏止民族主義運動。儘管阿卜杜拉·邁吉德一世推行新的法例及改革,致力將國內非穆斯林及非土耳其人融合到奧斯曼帝國的社會,但未能成功。 他亦嘗試鞏固與西歐主要勢力的關係,即英國、法國,並在克里米亞戰爭並肩作戰,對抗俄國。在1856年3月30日的巴黎會議裡,奧斯曼帝國被承認為歐洲國家。阿卜杜勒-邁吉德一世最大的成就是推行坦志麥特改革,該改革由其父馬哈茂德二世開始制定,結果成功使土耳其於1839年現代化。 (zh)
  • عبد المجيد الأول بن محمود الثاني بن عبد الحميد الأول بن أحمد الثالث بن محمد الرابع بن إبراهيم الأول بن أحمد الأول بن محمد الثالث بن مراد الثالث بن سليم الثاني بن سليمان القانوني بن سليم الأول بن بايزيد الثاني بن محمد الفاتح بن مراد الثاني بن محمد الأول جلبي بن بايزيد الأول بن مراد الأول بن أورخان غازي بن عثمان بن أرطغل. (ar)
  • Abdülmecit I (en turco) o Abdulmayid I (en árabe) fue un sultán otomano. Nace el 23 de abril de 1823 y muere el 25 de junio de 1861. Fue Sultán del Imperio otomano desde 1839 hasta 1861 sucediendo en el trono a Mahmut II. Destaca a su llegada al trono la realización, en 1839, de la carta de Gulhané por la que se otorgaba la igualdad a todos los súbditos civiles del imperio. Con ello el Imperio entra en una época de reformas (Tanzimat), con reformas en el campo de la justicia, las finanzas, la administración y el ejército. En su gobierno se construyó el Palacio de Dolmabahçe de estilo neobarroco, símbolo de profunda europeización, que hubo en su reinado. (es)
  • Abdülmecit (Arabisch: عبد المجيد الأول) (andere spellingsvormen zijn bijvoorbeeld 'Abd ül-Mecid en Abd-ul-Mejid) (Istanbul, 23 april 1823 — aldaar, 25 juni 1861) was de 31e sultan van het Ottomaanse Rijk en volgde op 2 juli 1839 zijn vader Mahmud II op. Zijn regering werd echter ook gekenmerkt door opkomend nationalisme in het rijk, vanwege de aanvallen door Europese grootmachten. (nl)
  • Abdülmecid I (ur. 25 kwietnia 1823 w Stambule, zm. 25 czerwca 1861); po arabsku: عبد المجيد الأول – sułtan Imperium osmańskiego, następca swego ojca Mahmuda II od 2 lipca 1839 roku. Podczas jego rządów doszło do rozwoju nacjonalizmu w kraju i wzrostu wpływów europejskich mocarstw. Podstawowe reformy Abdülmecida to: * zlikwidowanie instytucji niewolnictwa. * reorganizacja armii (1843–1844). * założenie ministerstwa szkolnictwa. * usunięcie pogłównego. * dotacje pieniężne dla administracji oraz handlu. * turban został uznany za niewłaściwe nakrycie głowy i zastąpiono go fezem. (pl)
  • Abdülmecid I (Ottoman Turkish: عبد المجيد اول ‘Abdü’l-Mecīd-i evvel; 23/25 April 1823 – 25 June 1861), also known as Abdulmejid and similar spellings, was the 31st Sultan of the Ottoman Empire and succeeded his father Mahmud II on 2 July 1839. His reign was notable for the rise of nationalist movements within the empire's territories. Abdülmecid wanted to encourage Ottomanism among the secessionist subject nations and stop the rise of nationalist movements within the empire, but failed to succeed despite trying to integrate non-Muslims and non-Turks more thoroughly into Ottoman society with new laws and reforms. He tried to forge alliances with the major powers of Western Europe, namely the United Kingdom and France, who fought alongside the Ottoman Empire in the Crimean War against Russia (en)
  • Abd-ul-Medjid I, Abdul Mejid I, Abdülmecid I ou Abdülmecit I (1823 - 1861 (38 anos)) foi o 31° Sultão do Império Otomano, sucessor de seu pai Mahmud II em 1839. Foi o iniciador do chamado Tanzimat, durante o qual foram introduzidas reformas como a garantia dos direitos do indivíduo e a propriedade para todos os súbditos, a igualdade de todas as confissões religiosas perante a lei. Em 1853, com a sua oposição às exigências russas de exercer o protectorado sobre os seus súbditos ortodoxos, deu origem ao eclodir da Guerra da Crimeia. (pt)
rdfs:label
  • عبد المجيد الأول (ar)
  • Abdülmecid I. (de)
  • Abdülmecit I (es)
  • Abdülmecid Ier (fr)
  • Abdülmecid I (it)
  • アブデュルメジト1世 (ja)
  • Abdülmecit (nl)
  • Abdülmecid I (pl)
  • Abd-ul-Medjid I (pt)
  • Абдул-Меджид I (ru)
  • Abdülmecid I (en)
  • 阿卜杜勒-邁吉德一世 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Abdul Majid (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Abdülmecid I (en)
  • عبد المجيد اول (en)
  • Abdul Mecid bin Mahmud (en)
is dbo:commander of
is dbo:monarch of
is dbo:parent of
is dbo:predecessor of
is dbo:spouse of
is dbo:successor of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:founder of
is dbp:free of
is dbp:issue of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of