| dbpprop:abstract
|
- The Abbasid Caliphate was the third of the Islamic Caliphates of the Islamic Empire. It was ruled by the Abbasid dynasty of caliphs, who built their capital in Baghdad after overthrowing the Umayyad caliphs from all but Al Andalus. It was built by the descendant of Muhammad's youngest uncle, Abbas ibn Abd al-Muttalib. It was created in Harran in 750 C.E. and shifted its capital in 762 C. E from Harran to Baghdad. It flourished for two centuries, but slowly went into decline with the rise to power of the Turkish army it had created, the Mamluks. Within 150 years of gaining power across Persia, they were forced to cede power to local dynastic amirs who only nominally acknowledged their power, and had to cede Al Andalus to an escaped Umayyad royal and the Maghreb and Ifriqiya to independent entities such as the Aghlabids and the Fatimids. Their rule was briefly ended for three years in 1258, when Hulagu Khan, the Mongol conqueror, sacked Baghdad, resuming in Egypt in 1261. They continued to claim authority in religious matters from their base in Mamluk Egypt up to 1519 when power was formally transferred to the Ottomans and the capital transferred to Istanbul.
- Die Dynastie der Abbasiden löste 750 die Umayyaden in der Regierung des Kalifats ab. Sie wurden wie die Umayyaden und später die Osmanen von fast allen Sunniten anerkannt. Der Name der Abbasiden geht zurück auf Al-Abbas ibn Abd al-Muttalib, einen Onkel des Propheten Mohammed. Die Familie gehört zur Sippe der Haschemiten.
- Els abbàssides (en àrab العباسيون, al-ʿabbāsiyyūn o بنو العباس, Banū al-ʿAbbās) foren una dinastia de califes que governà políticament i religiosament el món musulmà des del 750 fins al 1258, amb un prolongament a Egipte fins al 1517, quan el seu paper va ser assumit pel soldà otomà de Turquia.
- Abbásovci je dynastie chalífů vládnoucí arabskému chalífátu v letech 750 až 1258. Funkci duchovní hlavy islámu pak vykonávala ještě v letech 1261 až 1517 v Egyptě pod vládou mamlúků. Svůj původ odvozovala tato dynastie od al-Abbáse strýce proroka Mohameda. Jako chalífové neboli následníci Mohameda ve vládě nad muslimským světem rozvinuli Abbásovci myšlenku, že úřad chalífy může zastávat jen příslušník prorokova rodu. Chalífa al-Mansúr zřídil nové hlavní město země v Bagdádu, který se pod vládou Harúna ar-Rašída stal centrem kultury a prosperity. Abbásovci využili služeb extremistické skupiny Hašimija k vyhrocení kmenových, sektářkých a etnických sporů a svrhli dynastii Umajjovců, jež během své vlády připojila k muslimské říši severovýchodní Afriku, Španělsko, západní Indii a části střední Asie. Od r.850 byla ústřední moc Abbásovců oslabována konflikty a místními dynastiemi. V r.1055 turecké kmeny Seldžuků dobyly Bagdád a ovládly tak celý chalífát. Abbásovci si přesto podrželi úřad chalífy jako duchovní hlavy islámu a oficiální hlavy říše. Světskou moc Abbásovců obnovil až chalífa an-Násir v době kdy se seldžucká říše postupně rozpadala. Bylo to však na poměrně krátký čas, protože 10. února 1258 dobyla mongolská vojska Bagdád a chalífát jako státní útvar definitivně zanikl. Přeživší členové dynastie unikli do Egypta, kde pak vykonávali funkci duchovní hlavy islámu pod vládou mamlúckých sultánů až do roku 1517, kdy osmanský sultán Selim I. dobyl Egypt a vystřídal ve funkci abbásovce al-Mutavakila III. Abú-l-Abbás Abdulláh as-Saffáh al-Mansúr al-Mahdí Músá al-Hádí Hárún ar-Rašíd al-Amín al-Ma'mún al-Mu'tasim al-Váthik al-Mutavakkil al-Muntasir al-Musta'ín al-Mu'tazz al-Muhtadí al-Mu'tamid al-Mu'tadid al-Muktafí al-Muktadir al-Káhir ar-Rádí al-Muttakí al-Mustakfí al-Mutí' at-Tá'i' al-Kádir al-Ká'im al-Muktadí al-Mustazhir al-Mustaršid ar-Rášid al-Muktafí al-Mustandžid al-Mustadí' an-Násir az-Záhir al-Mustansir al-Musta'sim
- El Califato Abasí (llamado también abasida, abásida o abbasí), fue la segunda dinastía de califas suníes (750-1258), sucediendo a la de los omeyas. También se conoce como Califato de Bagdad. Los abasíes basan su pretensión al califato en su descendencia de Abbas ibn Abd al-Muttalib (566-652), uno de los tíos más jóvenes del profeta Mahoma. Muhammad ibn 'Ali, bisnieto de Abbas, comenzó su campaña por el ascenso al poder de su familia en Persia, durante el reinado del califa omeya Umar II. Durante el califato de Marwan II, esta oposición llegó a su punto culminante con la rebelión del imán Ibrahim, descendiente en cuarta generación de Abbas, en la ciudad de Kufa, y en la provincia de Jorasán,. La revuelta alcanzó algunos éxitos considerables, pero finalmente Ibrahim fue capturado y murió (quizás asesinado) en prisión en 747. Continuó la lucha su hermano Abdallah, conocido como Abu al-'Abbas as-Saffah quien, después de una victoria decisiva en el río Gran Zab en 750, aplastó a los omeyas y fue proclamado califa. El sucesor de Abu al-'Abbas, al-Mansur, funda en 762 la ciudad de Madinat as-Salam (Bagdad) a la que traslada la capitalidad desde Damasco. La época de máximo esplendor correspondió al reinado de Harún al-Rashid (786-809), a partir del cual comenzó una decadencia política que se acentuaría con sus sucesores. El último califa, al-Mu`tasim, fue asesinado en 1258 por los mongoles, que habían conquistado Bagdad. Sin embargo un miembro de la dinastía pudo huir a Egipto y mantuvo el poder bajo el control de los mamelucos. Esta última rama de la dinastía se mantuvo hasta 1517 cuando los turcos otomanos conquistaron Siria y Egipto.
- Abbasidien dynastia oli dynastianimi Bagdadin kalifeille, umaijadien dynastian jälkeen toiselle suurelle islamilaisen maailman sunnidynastialle. Se syöksi umaijadit vallasta voitettuaan taistelun vuonna 750. Dynastia hallitsi 200 vuotta, mutta alkoi vähitellen hiipua mamelukkiarmeijan voiman kasvaessa. Abbasidikalifien valta loppui vuonna 1258, kun mongolikenraali Hülegü-kaani tuhosi Bagdadin. Abbasidit tosin jatkoivat vielä mamelukkien alaisina nukkehallitsijoina Kairossa vuoteen 1517.
- Les Abbassides sont une dynastie de califes sunnites arabes qui gouvernèrent le monde musulman de 750 à 1258. Cette dynastie arriva au pouvoir à l'issue d'une véritable révolution menée contre les Omeyyades et a été fondée par Abû al-`Abbâs As-Saffah. Quand les Abbassides triomphèrent des Omeyyades, ils déplacèrent le pouvoir de la Syrie vers l'Irak en fondant leur nouvelle capitale, Bagdad. Les Abbassides tirent leur nom de Al-Abbâs, oncle de Mahomet, dont ils sont les descendants, alors que les Omeyyades avaient un lien familial plus lointain avec le prophète de l'islam. Ils veulent un État plus profondément musulman, où les Iraniens convertis à l'islam auront une part égale à celle des Arabes. Au cours de la révolution contre les Omeyyades, leur chef Abû Muslim réunit autour de lui, en plus des Arabes hostiles à la dynastie régnante, des indigènes iraniens, de petites gens, des esclaves enfuis. Il triompha en 750 à la bataille du Grand Zâb, après plus de trois ans de guerre.
- Az Abbászidák (Abbász-törzs) a mekkai Kurajs törzs egyik klánját alkották, amely közeli rokonságban állt Mohamed prófétával – alapítója, a névadó al-Abbász éppúgy Abd al-Muttalib fia volt, mint Mohamed apja, Abdalláh. Politikailag sokáig nem képviseltek súlyt, majd a 8. században szervezkedni kezdtek az Omajjádok ellen, és végül ők álltak annak a mozgalomnak az élére, mely 750-ben végleg megdöntötte az első kalifadinasztia hatalmát. A hatalmi centrumot Szíriából Irakba áthelyező új dinasztia kezdettől fogva számos vallási és szociális jellegű belső zavargással kellett, hogy szembenézzen, ami azt eredményezte, hogy hatalma a 9. század közepén hanyatlásnak indult. Addig azonban asz-Szaffáh utódai félelmetes erővel rendelkeztek. A legismertebb Abbászida, az Ezeregyéjszaka meséiben is helyet kapó Hárún ar-Rasíd még adófizetésre kényszerítette a Bizánci Birodalmat és még Nagy Károly frank császárral is szívélyes diplomáciai kapcsolatban állt. A válság nyitánya ar-Rasíd fiainak polgárháborúja volt, melyet különféle hadúri emírdinasztiák felemelkedése követett. Ezek ellensúlyozására a kalifátus rabszolgaseregek felállításával kísérletezett, ami katasztrofális hatással volt az események kimenetelére: a zömmel törökökből álló haderő elsődleges politikacsinálóvá lépett elő a század második felében. Ekkor még kemény harcok árán úgy-ahogy sikerült megállítani a hadurak önállósodását, de 905 után ismét rohamos hanyatlás indult meg: 936-ban a kalifa maga kérte egy környékbeli sejk, Ibn ar-Ráik védelmét, 945-ben pedig végleg az egyik katonadinasztia, az iráni Buvajhidák felügyelete alá került a kalifátus. Szerepe pusztán az egyes részfejedelmek hatalmának legalizálása volt, hiszen a hatalom alapja elméletileg a kalifa által kiadott kinevezés volt. Az 1258-as mongol hódításig a bagdadi kalifák csupán névlegesen uralkodtak. Ezt követően az egyiptomi mamelukok vették őket magukhoz, és egészen 1517-ig itt gyakorolták névleges hatalmukat minden politikai súly nélkül. Amikor III. al-Mutavakkiltól a hódító I. Szelim, az Oszmán Birodalom szultánja 1517-ben megszerezte maga és utódai számára a tisztséget, ennek már semmiféle politikai jelentősége nem volt.
- La dinastia califfale degli Abbasidi governò il mondo islamico dalla sua sede di Baghdad (e, per alcuni decenni, da quella di Samarra) fra il 750 e il 1258. Gli Abbasidi (arabo: ﻋﺒﺎﺳﻴﻮﻦ, ʿAbbāsiyyūn prendono il loro nome da al-ʿAbbās b. ʿAbd al-Muṭṭalib - zio paterno del profeta Maometto e trisavolo del fondatore della dinastia - che si vuole si fosse convertito alla religione predicata dal nipote in una data imprecisata che i detrattori della dinastia ponevano nella sera immediatamente precedente alla conquista di Mecca da parte dei musulmani . Dal momento che i primi califfi - vicari del profeta nella sua veste di capo politico della Umma islamica - erano stati i 4 califfi cosiddetti "ortodossi" nel periodo di tempo che va dal 632 al 661, e che tra il 661 e il 750 aveva governato la Comunità islamica la dinastia araba degli Omayyadi, agendo dalla sua capitale di Damasco, gli Abbasidi furono pertanto la terza dinastia a reggere il mondo islamico.
- アッバース朝（الدولة العباسية al-Dawla al-‘Abbāsīya）は、中東地域を支配したイスラム帝国第2の世襲王朝（750年 - 1258年）。 イスラム教の開祖ムハンマドの叔父アッバースの子孫をカリフとし、最盛期にはその支配は西はモロッコから東は中央アジアまで及んだ。アッバース朝ではアラブ人の特権は否定され、すべてのムスリムに平等な権利が認められた。 東西交易、農業灌漑の発展によってアッバース朝は繁栄し、首都バグダードは産業革命以前における世界最大の都市となった。また、バグダードと各地の都市を結ぶ道路、水路は交易路としての機能を強め、それまで世界史上に見られなかったネットワーク上の大商業帝国となった。 アッバース朝では、エジプト、バビロニアの伝統文化を基礎にして、ペルシア、ギリシア、インド、アラビア、中国などの諸文明の融合がなされたことで、学問が著しい発展を遂げ、近代科学に多大な影響を与えた。イスラム文明は後のヨーロッパ文明の母胎になったといえる。 アッバース朝は1258年にモンゴル帝国によって滅ぼされたが、カリフ位はマムルーク朝に保護され、1518年にオスマン帝国スルタンのセリム1世によって廃位されるまで存続した。
- De Abbasiden vormden een dynastie van het Arabische Rijk die van 749 tot 1258 vanuit hun hoofdstad Bagdad regeerde. Aan het hoofd van het rijk stond een kalief die de wereldlijk leider was. Het kalifaat van de Abbasiden, zoals het rijk ook wel wordt genoemd, kwam na het kalifaatschap van de Omajjaden, die vanuit Damascus heersten.
- Abbasidene er det dynastiske navnet som vanligvis gis Kalifen i Baghdad, det andre av de to store muslimske kalifatene i det arabiske imperiet, som fortrengte Umayyaddynastiet, bortsett fra al-Andalus. Dynastiet ble etablert av etterkommere av Muhammeds yngste onkel, Abbas ibn Abd al-Muttalib og dets hovedstad var Harran fra år 750 etter Kristus, og flyttet hovedstaden i år 762 til Baghdad. Den kanskje mest kjente av dynastiets herskere var Harun al-Rashid, som ofte nevnes i det kjente litterære verket Tusen og en natt. Dynastiet blomstret i omlag 200 år, men kom etter hvert i skyggen av den tyrkiske hæren det hadde etablert, Mamelukkene. 150 år etter kalifatet hadde fått kontroll over Persia ble det gradvis tvunget til å avgi kontroll til lokale emirer, som bare formelt anerkjente kalifatets overherredømme og Al-Andalus til en etterkommer av Umayyaddynastiet. Abbasidenes styre endte i 1258 da den mongolske fyrsten Hulagu Khan erobret og plyndret Baghdad. Selv om de fortsatte å påberope seg autoritet i religiøse spørsmål fra Egypt så hadde dynastiets sekulære maktbase forsvunnet. Etterkommere etter Abbasidene er blant annet stammen al-Abbassi som lever nordøst i dagens Irak, i byen Tikrit.
- Abbasydzi - jedna z dwóch największych (37 kalifów) sunnickich dynastii imperium muzułmańskiego, rządząca Kalifatem Bagdadu. Sięgnęła po władzę w 750, kiedy pokonała w bitwie poprzednio rządzących Umajjadów; przeżywała rozkwit przez dwa następne stulecia, potem z kolei znalazła się pod protektoratem Bujidów, a następnie Seldżuków, aż w końcu została unicestwiona przez Mongołów. W 1258 roku wódz mongolski Hulagu-chan zdobył Bagdad i był to faktyczny koniec znaczenia dynastii, chociaż Mamelucy utrzymywali jej potomków jako nieuznawanych przez inne państwa muzułmańskie kalifów jeszcze do roku 1517.
- Abássidas (ou Abácidas), terceira dinastia de califas árabes, que reinou de 750 à 1258 sobre um império muçulmano com capital em Bagdad, no Iraque. Foi fundada em 750 por Abu al-Abbas al-Saffa, descendente de Abbas, tio paternal do profeta Maomé. Formaram uma dinastia árabe reinante composta por 37 califas. Os abássidas destronaram os Omíadas em 750, após três anos de combates, e passaram a governar o Califado com sede em Bagdá. A ação dos Abássidas desenvolveu-se exclusivamente na parte oriental do Califado, uma vez que o África do Norte e o Al-Andalus tornaram-se independentes: o seu apogeu verificou-se durante o reinado de Harun el-Rashid, o califa d'As Mil e uma noites. Esta terceira dinastia muçulmana do Oriente foi a mais famosa e a mais duradoura do Islão. Durante o primeiro século de seu califado, os abássidas foram tanto líderes religiosos quanto políticos do Islã. O auge do poder foi alcançado, provavelmente, no reinado de Harun al-Rashid, que foi assessorado pela família de administradores Barmakíes (ou Barmecíes). Depois da morte de Harun, houve um período de guerra civil entre seus dois filhos, Al-Amin e Al-Ma'mun, e o prestígio da família entrou em declínio. No final do século IX, os abássidas eram incapazes de exercer autoridade política ou religiosa. Do ponto de vista religioso, o poder estava nas mãos dos eruditos do Islã sunitas, depois que os califas fracassaram ao tentar impor seu poder na disputa conhecida como Mihna. Em consequência, os califas ficaram limitados a um papel simbólico, líderes nominais do Islã sunita. Os seguidores do xiismo rejeitaram completamente os abássidas. O governo dos abássidas terminou em 1258, quando Hulagu Khan, o conquistador Mongol saqueou Bagdá e fez estrangular o califa Al-Musta'sim. Enquanto eles continuavam clamando autoridade religiosa desde sua base no Egito, a autoridade secular da dinastia terminou. Descendentes dos abássidas incluem a tribo al-Abbasi que vive no nordeste de Tikrit no atual Iraque. Subsequentes príncipes abassidas tomaram sucessivamente o título de califa, mas apenas exerceram uma autoridade espiritual. O último deles foi desapossado em 1517 a favor do sultão otomano Selim I.
- Abbasizii au reprezentat o dinastie arabă care urmează Califatului omeyyad de la Damasc. Imediat după înfrângerea omeyyazilor în 750, califul abbasid Al-Mansur a construit o altă capitală pentru noul califat în câmpia Mesopotamiei, la o răscruce de drumuri caravaniere, capitală pe care o va numi Bagdad sau Madinat As-salam („Oraşul Păcii”). Dinastia abbasidâ, în timpul căreia civilizaţia islamică atinge apogeul dezvoltării sale, este distrusâ în 1258 de câtre armata hanului mongol Hulagu, nepotul lui Genghis-Han, care l-a executat pe ultimul conducător abbasid şi a ras Bagdadul din temelii.
- Аббасиды — вторая династия арабских халифов, происходившая от Аббаса ибн Абд аль-Мутталиба, дяди пророка Мухаммеда. Свергли Омейядов, по всему халифату, кроме Аль-Андалузии. Начали своё правление в городе Карры в 750 году, а в 762 году перенесли столицу в Багдад. Аббасиды в течение двух столетий переживали подъем, однако в связи с походами тюркской армии мамлюков династия начала приходить в упадок.
- Abbasiderna, ättlingar till Abbas, var en kalifdynasti i Bagdad 762-1258. Abbasiderna tog ledarskapet för muslimerna från umayyaderna 750. De flyttade huvudstaden från Damaskus till Bagdad som grundades av kalifen Abu Jafar al-Mansur 762. Bagdad blev under kalifen Harun al-Rashid den praktfulla stad där sagorna i Tusen och en natt utspelar sig. Med abbasiderna flyttade den islamiska kulturens centrum österut och de främjade konster och vetenskaper bland araberna. I mitten av 800-talet lämnade kalifen al-Mu'tasim Bagdad och byggde en ny huvudstad, Samarra, på Tigris högra strand. Samarra övergavs efter bara några decennier men fick stor kulturell betydelse genom sin arkitektur, konst och ornamentik. I Samarra byggdes den islamiska världens största moské vilken utmärkte sig genom sin spiralformade minaret. Från mitten av 900-talet hade de abbasidiska kaliferna blott såsom sina trosförvanters andliga överhuvud något inflytande. Detta behöll de, även sedan de 1258 nödgats fly till Egypten, ända till den siste kalifens fängslande av osmanerna 1517.
- Abbasiler, Emevi hanedanından sonra iş başına geçerek İslam dünyasının halifeliğini elinde tutan hanedandır.
- Аббасі́ди — династія арабських халіфів. Походять від Аббаса, дяді пророка ісламу Мухаммеда, що належав до мекканського роду хашім. Панувала в Багдадському халіфаті з 750 по 1258 рік після повалення династії Омейядів. Завдяки повстанню Абу Мусліма в східних областях Халіфату, аббасіди в 749 році захопили Південний Ірак, а потім і владу в Халіфаті, проголосив себе халіфами. Столиця Халіфату була перенесена із міста Дамаск спочатку в Анбар, потім в 762 році до Багдаду. Аббасіди сприяли зміцненню феодальних відносин і розвитку внутрішньої та зовнішньої торгівлі, ремесел. Розквіт халіфату був за правління Гарун аль-Рашида і Ель-Мамуна. Пізніше династія втратили колишню силу, і халіфи були тільки релігійними лідерами мусульман, фактичну владу здійснювали везири (міністри). Посилення феодального гніту викликало численні народні повстання проти Аббасидів. В результаті цього династія Аббсидів в 9 сторіччі була ослаблена. Остаточно знищена монгольською навалою — 1258 року Багдад був спалений армією монгольського полководця Хулагу-хана, а халіфат перестав існувати. В 1261 році египетський султан Бейбарс для надання своїй владі релігійного авторитету запросив в Каїр одного із уцілілих аббасідів, проголосивши його халіфом, але в Єгипті аббасіди вже не мали реальної влади. Після завоювання Єгипту турками у 1517 році османський султан Селім І перевіз до Стамбула останнього халіфа Мутаваккіла, який, за легендою, начебто передав османським султанам свої права на Халіфат. Правління халіфів-аббасідів у Багдаді (період найбільшого розквіту середньовічної мусульманської культури) в масовій свідомості мусульман є символом минулої могутності й мусульманської єдності.
- 阿拔斯王朝（阿拉伯语：عباسيون）是哈里發帝國的一個王朝，也是阿拉伯帝国的第二个世袭王朝。于750年取代倭馬亞王朝，定都巴格達，直至1258年被蒙古帝国所滅。阿拔斯王室是伊斯蘭教先知穆罕默德的叔父阿拔斯·伊本·阿卜杜勒·穆塔里卜的後裔。在该王朝统治时期，中世纪的伊斯兰教世界达到了极盛，在哈伦·赖世德統治時期更達到了頂峰。中国史书稱之為黑衣大食。曾與唐朝發生怛羅斯之役，大食軍獲得勝利，唐軍俘虜也同時將造紙技術西傳，爾後更促進了歐洲的文藝復興。
|
| rdfs:comment
|
- The Abbasid Caliphate was the third of the Islamic Caliphates of the Islamic Empire. It was ruled by the Abbasid dynasty of caliphs, who built their capital in Baghdad after overthrowing the Umayyad caliphs from all but Al Andalus. It was built by the descendant of Muhammad's youngest uncle, Abbas ibn Abd al-Muttalib. It was created in Harran in 750 C.E. and shifted its capital in 762 C. E from Harran to Baghdad.
- Die Dynastie der Abbasiden löste 750 die Umayyaden in der Regierung des Kalifats ab. Sie wurden wie die Umayyaden und später die Osmanen von fast allen Sunniten anerkannt. Der Name der Abbasiden geht zurück auf Al-Abbas ibn Abd al-Muttalib, einen Onkel des Propheten Mohammed. Die Familie gehört zur Sippe der Haschemiten.
- Els abbàssides (en àrab العباسيون, al-ʿabbāsiyyūn o بنو العباس, Banū al-ʿAbbās) foren una dinastia de califes que governà políticament i religiosament el món musulmà des del 750 fins al 1258, amb un prolongament a Egipte fins al 1517, quan el seu paper va ser assumit pel soldà otomà de Turquia.
- Abbásovci je dynastie chalífů vládnoucí arabskému chalífátu v letech 750 až 1258. Funkci duchovní hlavy islámu pak vykonávala ještě v letech 1261 až 1517 v Egyptě pod vládou mamlúků. Svůj původ odvozovala tato dynastie od al-Abbáse strýce proroka Mohameda. Jako chalífové neboli následníci Mohameda ve vládě nad muslimským světem rozvinuli Abbásovci myšlenku, že úřad chalífy může zastávat jen příslušník prorokova rodu.
- El Califato Abasí (llamado también abasida, abásida o abbasí), fue la segunda dinastía de califas suníes (750-1258), sucediendo a la de los omeyas. También se conoce como Califato de Bagdad. Los abasíes basan su pretensión al califato en su descendencia de Abbas ibn Abd al-Muttalib (566-652), uno de los tíos más jóvenes del profeta Mahoma.
- Abbasidien dynastia oli dynastianimi Bagdadin kalifeille, umaijadien dynastian jälkeen toiselle suurelle islamilaisen maailman sunnidynastialle. Se syöksi umaijadit vallasta voitettuaan taistelun vuonna 750. Dynastia hallitsi 200 vuotta, mutta alkoi vähitellen hiipua mamelukkiarmeijan voiman kasvaessa. Abbasidikalifien valta loppui vuonna 1258, kun mongolikenraali Hülegü-kaani tuhosi Bagdadin. Abbasidit tosin jatkoivat vielä mamelukkien alaisina nukkehallitsijoina Kairossa vuoteen 1517.
- Les Abbassides sont une dynastie de califes sunnites arabes qui gouvernèrent le monde musulman de 750 à 1258. Cette dynastie arriva au pouvoir à l'issue d'une véritable révolution menée contre les Omeyyades et a été fondée par Abû al-`Abbâs As-Saffah. Quand les Abbassides triomphèrent des Omeyyades, ils déplacèrent le pouvoir de la Syrie vers l'Irak en fondant leur nouvelle capitale, Bagdad.
- Az Abbászidák (Abbász-törzs) a mekkai Kurajs törzs egyik klánját alkották, amely közeli rokonságban állt Mohamed prófétával – alapítója, a névadó al-Abbász éppúgy Abd al-Muttalib fia volt, mint Mohamed apja, Abdalláh. Politikailag sokáig nem képviseltek súlyt, majd a 8. században szervezkedni kezdtek az Omajjádok ellen, és végül ők álltak annak a mozgalomnak az élére, mely 750-ben végleg megdöntötte az első kalifadinasztia hatalmát.
- La dinastia califfale degli Abbasidi governò il mondo islamico dalla sua sede di Baghdad (e, per alcuni decenni, da quella di Samarra) fra il 750 e il 1258. Gli Abbasidi (arabo: ﻋﺒﺎﺳﻴﻮﻦ, ʿAbbāsiyyūn prendono il loro nome da al-ʿAbbās b.
- De Abbasiden vormden een dynastie van het Arabische Rijk die van 749 tot 1258 vanuit hun hoofdstad Bagdad regeerde. Aan het hoofd van het rijk stond een kalief die de wereldlijk leider was. Het kalifaat van de Abbasiden, zoals het rijk ook wel wordt genoemd, kwam na het kalifaatschap van de Omajjaden, die vanuit Damascus heersten.
- Abbasidene er det dynastiske navnet som vanligvis gis Kalifen i Baghdad, det andre av de to store muslimske kalifatene i det arabiske imperiet, som fortrengte Umayyaddynastiet, bortsett fra al-Andalus. Dynastiet ble etablert av etterkommere av Muhammeds yngste onkel, Abbas ibn Abd al-Muttalib og dets hovedstad var Harran fra år 750 etter Kristus, og flyttet hovedstaden i år 762 til Baghdad.
- Abbasydzi - jedna z dwóch największych (37 kalifów) sunnickich dynastii imperium muzułmańskiego, rządząca Kalifatem Bagdadu. Sięgnęła po władzę w 750, kiedy pokonała w bitwie poprzednio rządzących Umajjadów; przeżywała rozkwit przez dwa następne stulecia, potem z kolei znalazła się pod protektoratem Bujidów, a następnie Seldżuków, aż w końcu została unicestwiona przez Mongołów.
- Abássidas (ou Abácidas), terceira dinastia de califas árabes, que reinou de 750 à 1258 sobre um império muçulmano com capital em Bagdad, no Iraque. Foi fundada em 750 por Abu al-Abbas al-Saffa, descendente de Abbas, tio paternal do profeta Maomé. Formaram uma dinastia árabe reinante composta por 37 califas. Os abássidas destronaram os Omíadas em 750, após três anos de combates, e passaram a governar o Califado com sede em Bagdá.
- Abbasizii au reprezentat o dinastie arabă care urmează Califatului omeyyad de la Damasc. Imediat după înfrângerea omeyyazilor în 750, califul abbasid Al-Mansur a construit o altă capitală pentru noul califat în câmpia Mesopotamiei, la o răscruce de drumuri caravaniere, capitală pe care o va numi Bagdad sau Madinat As-salam („Oraşul Păcii”).
- Аббасиды — вторая династия арабских халифов, происходившая от Аббаса ибн Абд аль-Мутталиба, дяди пророка Мухаммеда. Свергли Омейядов, по всему халифату, кроме Аль-Андалузии. Начали своё правление в городе Карры в 750 году, а в 762 году перенесли столицу в Багдад.
- Abbasiderna, ättlingar till Abbas, var en kalifdynasti i Bagdad 762-1258. Abbasiderna tog ledarskapet för muslimerna från umayyaderna 750. De flyttade huvudstaden från Damaskus till Bagdad som grundades av kalifen Abu Jafar al-Mansur 762. Bagdad blev under kalifen Harun al-Rashid den praktfulla stad där sagorna i Tusen och en natt utspelar sig. Med abbasiderna flyttade den islamiska kulturens centrum österut och de främjade konster och vetenskaper bland araberna.
- Abbasiler, Emevi hanedanından sonra iş başına geçerek İslam dünyasının halifeliğini elinde tutan hanedandır.
- Аббасі́ди — династія арабських халіфів. Походять від Аббаса, дяді пророка ісламу Мухаммеда, що належав до мекканського роду хашім. Панувала в Багдадському халіфаті з 750 по 1258 рік після повалення династії Омейядів.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
