| dbpprop:abstract
|
- A cappella (Italian for From the chapel/choir) music is vocal music or singing without instrumental accompaniment, or a piece intended to be performed in this way. A cappella was originally intended to differentiate between Renaissance polyphony and Baroque concertato style. In the 19th century a renewed interest in Renaissance polyphony coupled with an ignorance of the fact that vocal parts were often doubled by instrumentalists led to the term coming to mean unaccompanied vocal music. In modern usage, a cappella often refers to an all-vocal performance of any style, including barbershop, doo wop, and modern pop/rock. Today, a cappella also includes sample/loop "vocal only" productions by producers like Jimmy Spice Curry, Teddy Riley, Wyclef, and others.
- A cappella bezeichnet: in der Ära ab dem späten 16. Jahrhundert eine Kompositionsweise für mehrstimmige kirchliche Vokalensembles mit fakultativer Instrumentalbegleitung ab dem 19. Jahrhundert Chormusik ohne Instrumentalbegleitung ein Genre der Popmusik, bei dem ein close harmony-Vokalensemble ohne oder mit minimaler Instrumentalbegleitung auftritt einen Teil eines Musikstückes der Popmusik, bei dem die Instrumentalbegleitung aussetzt
- La música a cappella és un estil de música vocal o cant sense acompanyament instrumental o una peça prevista per a ser interpretada d'aquesta forma, tant referit a un(a) com a un a interpretació col·lectiva. A cappella és una expressió italiana per a designar (música) com a la capella; això es refereix al fet que a les esglésies cristianes s'hi cantava sense acompanyament instrumental durant els primers segles d'existència. De vegades es lletreja malament com a capella, que és derivat del vocable llatí (tot i que en llatí capella vol dir cabra petita), o de vegades acapella.
- A cappella v hudbě označuje vokální hudbu nebo zpěv bez doprovodu hudebních nástrojů. A cappella znamená v italštině jako v kapli. Bylo tomu tak proto, že v raném a vrcholném středověku nebylo možné používat v rámci církevní hudby hudební nástroje. A cappella byla často používána v církevní hudbě převážně mezi černoškými věřícími.
- A Cappella es un estilo musical que se caracteriza por utilizar únicamente la voz de los cantantes para generar los sonidos de la melodía y la armonía, en lugar de recurrir al uso de instrumentos musicales.
- A cappella (ital. a cappella, "kappelissa" tai "kappelityyliin") tarkoittaa soitinsäestyksetöntä laulumusiikkia. Termi juontaa juurensa kirkkomusiikkiin, mutta nykyään a cappella esitetään lähes mitä tahansa vanhoista madrigaaleista aina uusimpaan populaarimusiikkiin. Tunnetuimpiin a cappella -lauluyhtyeisiin kuuluvat ruotsalainen The Real Group, amerikkalainen Manhattan Transfer sekä englantilaiset Hilliard Ensemble ja King's Singers. Suomalaista a cappellaa edustavat klassisen musiikin puolella renessanssiajan vokaalipolyfoniaan erikoistunut Lumen Valo ja muun muassa Johann Sebastian Bachin musiikkia levyttänyt Ring Ensemble. Kevyen musiikin puolella Lauluyhtye Rajaton, Seminaarinmäen mieslaulajat sekä Club for Five ovat niin omilla sävellyksillään kuin sovituksillaan tunnetuista hiteistä nostaneet lauluyhtyemusiikin tasoa ja suosiota Suomessa.
- A cappella, à capella (ou plus rare a capella et parfois alla cappella) est une expression de la musique vocale indiquant qu'un chant ou une partie d'un chant, à une ou plusieurs voix, est exécuté sans accompagnement instrumental.
- Az a cappella elnevezés hangszerkíséret nélküli többszólamú kórusműre, annak előadásmódjára, illetve előadóira egyaránt utalhat. Eredetileg csak polifon egyházi zenére alkalmazták, ma főként hangszeres kíséret nélküli énekkari előadásmódot jelöl. Az olasz nyelvből elterjedt kifejezés jelentése: „templomi stílusban". Nemcsak komolyzene, hanem könnyűzene megszólaltatására is alkalmas.
- Si definisce acappella ogni esibizione canora che non preveda, durante il suo svolgimento, alcun intervento da parte di strumenti musicali. La pratica del canto "acappella" ha origini che risalgono alla preistoria, quando gli uomini e le donne dei villaggi si riunivano attorno al fuoco per cantare musiche propiziatorie o di ringraziamento per le divinità o di altro genere. (Dal latino "acapellum"). Il canto "acappella" trae le sue origini dalla prassi esecutiva del canto gregoriano la quale, non prevedendo l'ausilio dell'organo né di alcun altro strumento, era quindi praticata dalle sole voci dei monaci o dei chierici che costituivano il gruppo di cantori, chiamato schola cantorum. Alla schola cantorum veniva affidato il ruolo di "guida dell'assemblea", per tale ragione i cantori spesso "scendevano" dal presbiterio e si ponevano a cantare in una cappella laterale della chiesa, da qui l'origine del nome. Acappella è gran parte della musica corale concepita per essere svolta da gruppi vocali o da cori polifonici. La produzione di musica "acappella" non è solamente sacra, ma spazia dal canto popolare, alla produzione madrigalistica alle elaborazioni di musica "pop"; in tal senso attualmente i vertici interpretativi a livello mondiale sono rappresentati da gruppi come i King's Singers, Chanticleer, The Swingle Singers, Take Six, Calmus Ensemble e molti altri, in un panorama attualmente in forte espansione. In territorio italiano vi sono gruppi di levatura internazionale, come i Neri per Caso o i Cluster, ma non solo. Molti artisti vengono erroneamente considerati come appartenenti alla categoria "a cappella" ma includendo essi, durante le loro esibizioni, l'uso di strumenti ausiliari o contaminazioni elettro-acustiche in realtà se ne discostano, andando a far parte di categorie la cui espressività e tecnica esula dal contesto prettamente vocale, del tutto differente negli effetti e nella ricerca delle soluzioni espressive oltre che tecniche. Nella musica elettronica, le "acappella" sono fondamentali per la creazione di remix, ovvero versioni alternative dello stesso brano.
- ア・カッペッラ（イタリア語 : a cappella）は、一般的に、無伴奏で合唱・重唱すること、またはそのための楽曲のことである。音楽史や古楽などの用語としては、ヨーロッパの教会音楽の一様式を指し、伴奏の有無は問わない。元々は後者の意味であったが、そこから派生した前者の意味がもっぱら普及している。 日本語では「アカペラ」、あるいは、イタリア語の発音に近い「ア・カペッラ」との表記も見られる。まれに、英語発音の「アーカペラ」の表記もある。
- A capella is een muziekterm voor zingen zonder instrumenten als begeleiding, meestal in een koor. Zingen a capella is moeilijker dan zingen met begeleiding, omdat fouten duidelijker aan het daglicht treden en het moeilijker is om de juiste toonhoogte vast te houden; soms blijkt een koor aan het einde van een a capella-stuk wel een halve toon of meer gezakt te zijn. Letterlijk betekent a capella "in (de) kapel(stijl)", waarbij met kapel de kerk wordt bedoeld. Tot de 16e eeuw werd vooral in kerkmuziek a capella toegepast. De kerkmuziek werd tot die tijd gewoonlijk door onbegeleide koren uitgevoerd. Wanneer er al muziekinstrumenten meespeelden, ondersteunden deze slechts de vocale partijen. Later werd het in de kerkmuziek gebruikelijk dat instrumenten eigen, zelfstandige partijen speelden. Toen ontstond de term a capella, aanvankelijk om de "ouderwetse" kerkmuziek, die niet door zelfstandige instrumenten begeleid werd, aan te duiden. Later ging de oorspronkelijke betekenis van de term verloren en sindsdien betekent a capella onbegeleide (koor)muziek. Vandaag de dag wordt de term a capella tevens gebruikt voor vocale, instrumentloze, muziek waaronder stijlen als dance of moderne pop/rock. Er worden van singles bijvoorbeeld ook vaak de uitsluitend vocale versies uitgebracht, speciaal bedoeld voor deejays en producers om er hun eigen muziek aan toe te voegen, zodat een nieuwe versie van het nummer ontstaat.
- A cappella (fra it. ; «fra kapellet») er vokal musikk eller sang uten akkompagnement av instrumenter. Begrepet henspiller på middelalderens forbud mot bruk av musikkinstrumenter i kirkene.
- A cappella – termin określający styl muzyczny polegający na wykonywaniu przez chór utworów wielogłosowych bez towarzyszenia instrumentów . Ów styl wykształcił się na gruncie muzyki kościelnej XVI wieku, a jego teoretyczne dookreślenie dokonało się na kanwie teorii muzyki w I połowie XVII wieku. Początkowo termin a cappella odnosił się do wykonawstwa muzyki sakralnej, w obecnie używanym znaczeniu jest to każdy rodzaj kompozycji (i techniki) chóralnej wykonywanej bez towarzyszenia instrumentów. Styl a cappella narodził się w czasach kompozytora Josquin des Prés'a w końcu XV wieku, a popularność osiągnął w wieku XVI, kiedy to kompozytor Giovanni Pierluigi da Palestrina pisał utwory wykonywane w watykańskiej Kaplicy Sykstyńskiej. W kompozycjach nie zamieszczano żadnych informacji co do akompaniamentu, który miał towarzyszyć śpiewowi, więc późniejsi uczeni założyli, że chór śpiewa bez dźwięku organów, choć istnieją dowody na to, że niektóre partie wokalne dublowane były przez organy. Do wieku XVII śpiew a cappella ustąpił miejsca stylowi kantata, który zakładał partie przeznaczone dla wokalistów, jak i dla instrumentów. Często spotykany jest błędny zapis terminu - a capella. Termin ten też jest wykorzystywany w nomenklaturze muzyki rozrywkowej. Utwory w wersji acapella (wyraz pisany bez odstępu i bez podwójnego p) są utworami nieposiadającymi akompaniamentu - często używane są przez DJów.
- O termo a cappella refere-se à música vocal sem acompanhamento instrumental. Este termo é proveniente da Itália, que, traduzindo ao português, significa "como na capela", pois as igrejas cristãs cantavam sem o acompanhamento de instrumentos musicais durante o seu primeiro século de existência. São exemplos de composições a cappella os motetos e os Madrigais. Compositores como Mozart, Bach e Bruckner escreveram muita música para esta formação.
- А капе́лла — многоголосное хоровое пение без инструментального сопровождения. Термин появился в конце XVII века, его обычно связывают с практикой папского богослужения в римской Сикстинской капелле. В более широком смысле «а капелла» называют вокальную партию, исполняемую без музыкального сопровождения. Распространено в народном творчестве, церковной музыке (раннехристианской — апологетом хваления Богу, воздаваемого исключительно словом, озвученным человеческим голосом, без «флейт и труб», был уже Климент Александрийский; ранней католической и православной; органное сопровождение на Западе введено только в 660), а затем в произведениях композиторов нидерландской школы, творчества Джованни Палестрины. Стиль пения a cappella развивался также в светском певческом искусстве композиторами Возрождения, в том числе в мадригалах. Как стиль профессионального хорового искусства пение a cappella определилось в культовой полифонии к концу средних веков, достигло расцвета у мастеров нидерландской школы и получило классическое выражение в римской школе (Палестрина, Беневоли, Скарлатти). Следует учесть, что в XVII-XVIII веках пение a cappella (особенно светское) могло сопровождаться солирующими инструментами или генерал-басом; затем стало вновь цениться исполнение вообще без сопровождения. Хоровое искусство православных церквей использует пение исключительно a cappella. В Древних (монофизитских) церквях Востока (Эфиопской, Коптской, Малабарской) иногда допускается музыкальное сопровождение, в том числе с использованием традиционных африканских и азиатских инструментов. В России сторонником внедрения в богослужения инструментов был знаменитый композитор Александр Гречанинов, однако это решение не было принято Поместным собором 1917—1918. Пение a cappella широко применяется в камерной хоровой музыке европейских композиторов XIX века. Больших высот достигло в русской хоровой культуре XX в.. В настоящее время пение a cappella распространено во многих странах.
- A cappella (italienska ’som i kyrkan’) är sång utan ackompanjemang. I kyrkor under medeltidens körsångsepok bannlystes alla instrument utom orgeln. När man sedan i andra sammanhang än i kyrkan sjöng i körer utan instrument så benämndes detta alla cappella (som i kyrkan). Numera används termen a cappella för all typ av sång utan instrument, även solosång. En vanlig svensk stavning är a capella, men den brukar anses mindre korrekt, eftersom den varken stämmer med italienskan eller med internationellt musikfackspråk. Musikgenrer där a cappellasång är vanligt förekommande: barbershop spiritual
- Akapella, müzik terminolojisinde a capella olarak geçen çok sesli bir müzik türü. Enstrüman olarak insan sesi kullanılır. Kelime anlamı olarak İtalyanca "kilise tarzı" demektir ve rönesans tarzı ile barok konçertosunu birbirinden ayırmak için geliştirilmiştir. 19. yüzyılda rönesans tarzı kilise müziklerinde genellikle enstrümanlar kullanılırdı, bu tarz ise aynı tip müziklerin herhangi bir enstrüman kullanılmadan seslendirilmesidir. Daha çok kilise korolarında duyulmakla birlikte Rock, Jazz, Pop gibi müzik türlerinin tümünde akapellaya rastlanabilir.
- А капела - хоровий спів без інструментального супроводу. Дуже поширений в Україні в народній та професійній музиці. У стилі а капели написано велику кількість творів вокальної багатоголосної музики для хорів і ансамблів.
- 无伴奏合唱是一种无伴奏的音乐形式，仅由人声来哼唱出旋律与节奏，有別於文藝復興時期的交響樂以及巴洛克時期的協奏風格，层次感极强，常見的音樂風格為15和16世紀的教堂音樂，亦有無伴奏樂團利用這種形式來重新編排流行音樂。在外國比较著名的无伴奏团体有国王合唱团(King Singers)。這種音樂風格的小組近年也流行於香港，台灣和日本。
|
| rdfs:comment
|
- A cappella (Italian for From the chapel/choir) music is vocal music or singing without instrumental accompaniment, or a piece intended to be performed in this way. A cappella was originally intended to differentiate between Renaissance polyphony and Baroque concertato style. In the 19th century a renewed interest in Renaissance polyphony coupled with an ignorance of the fact that vocal parts were often doubled by instrumentalists led to the term coming to mean unaccompanied vocal music.
- A cappella bezeichnet: in der Ära ab dem späten 16. Jahrhundert eine Kompositionsweise für mehrstimmige kirchliche Vokalensembles mit fakultativer Instrumentalbegleitung ab dem 19. Jahrhundert Chormusik ohne Instrumentalbegleitung ein Genre der Popmusik, bei dem ein close harmony-Vokalensemble ohne oder mit minimaler Instrumentalbegleitung auftritt einen Teil eines Musikstückes der Popmusik, bei dem die Instrumentalbegleitung aussetzt
- La música a cappella és un estil de música vocal o cant sense acompanyament instrumental o una peça prevista per a ser interpretada d'aquesta forma, tant referit a un(a) com a un a interpretació col·lectiva. A cappella és una expressió italiana per a designar (música) com a la capella; això es refereix al fet que a les esglésies cristianes s'hi cantava sense acompanyament instrumental durant els primers segles d'existència.
- A cappella v hudbě označuje vokální hudbu nebo zpěv bez doprovodu hudebních nástrojů. A cappella znamená v italštině jako v kapli. Bylo tomu tak proto, že v raném a vrcholném středověku nebylo možné používat v rámci církevní hudby hudební nástroje. A cappella byla často používána v církevní hudbě převážně mezi černoškými věřícími.
- A Cappella es un estilo musical que se caracteriza por utilizar únicamente la voz de los cantantes para generar los sonidos de la melodía y la armonía, en lugar de recurrir al uso de instrumentos musicales.
- A cappella (ital. a cappella, "kappelissa" tai "kappelityyliin") tarkoittaa soitinsäestyksetöntä laulumusiikkia. Termi juontaa juurensa kirkkomusiikkiin, mutta nykyään a cappella esitetään lähes mitä tahansa vanhoista madrigaaleista aina uusimpaan populaarimusiikkiin. Tunnetuimpiin a cappella -lauluyhtyeisiin kuuluvat ruotsalainen The Real Group, amerikkalainen Manhattan Transfer sekä englantilaiset Hilliard Ensemble ja King's Singers.
- A cappella, à capella (ou plus rare a capella et parfois alla cappella) est une expression de la musique vocale indiquant qu'un chant ou une partie d'un chant, à une ou plusieurs voix, est exécuté sans accompagnement instrumental.
- Az a cappella elnevezés hangszerkíséret nélküli többszólamú kórusműre, annak előadásmódjára, illetve előadóira egyaránt utalhat. Eredetileg csak polifon egyházi zenére alkalmazták, ma főként hangszeres kíséret nélküli énekkari előadásmódot jelöl. Az olasz nyelvből elterjedt kifejezés jelentése: „templomi stílusban". Nemcsak komolyzene, hanem könnyűzene megszólaltatására is alkalmas.
- Si definisce acappella ogni esibizione canora che non preveda, durante il suo svolgimento, alcun intervento da parte di strumenti musicali. La pratica del canto "acappella" ha origini che risalgono alla preistoria, quando gli uomini e le donne dei villaggi si riunivano attorno al fuoco per cantare musiche propiziatorie o di ringraziamento per le divinità o di altro genere. (Dal latino "acapellum").
- A capella is een muziekterm voor zingen zonder instrumenten als begeleiding, meestal in een koor. Zingen a capella is moeilijker dan zingen met begeleiding, omdat fouten duidelijker aan het daglicht treden en het moeilijker is om de juiste toonhoogte vast te houden; soms blijkt een koor aan het einde van een a capella-stuk wel een halve toon of meer gezakt te zijn. Letterlijk betekent a capella "in (de) kapel(stijl)", waarbij met kapel de kerk wordt bedoeld.
- A cappella (fra it. ; «fra kapellet») er vokal musikk eller sang uten akkompagnement av instrumenter. Begrepet henspiller på middelalderens forbud mot bruk av musikkinstrumenter i kirkene.
- A cappella – termin określający styl muzyczny polegający na wykonywaniu przez chór utworów wielogłosowych bez towarzyszenia instrumentów . Ów styl wykształcił się na gruncie muzyki kościelnej XVI wieku, a jego teoretyczne dookreślenie dokonało się na kanwie teorii muzyki w I połowie XVII wieku.
- O termo a cappella refere-se à música vocal sem acompanhamento instrumental. Este termo é proveniente da Itália, que, traduzindo ao português, significa "como na capela", pois as igrejas cristãs cantavam sem o acompanhamento de instrumentos musicais durante o seu primeiro século de existência. São exemplos de composições a cappella os motetos e os Madrigais. Compositores como Mozart, Bach e Bruckner escreveram muita música para esta formação.
- А капе́лла — многоголосное хоровое пение без инструментального сопровождения. Термин появился в конце XVII века, его обычно связывают с практикой папского богослужения в римской Сикстинской капелле.
- A cappella (italienska ’som i kyrkan’) är sång utan ackompanjemang. I kyrkor under medeltidens körsångsepok bannlystes alla instrument utom orgeln. När man sedan i andra sammanhang än i kyrkan sjöng i körer utan instrument så benämndes detta alla cappella (som i kyrkan). Numera används termen a cappella för all typ av sång utan instrument, även solosång.
- Akapella, müzik terminolojisinde a capella olarak geçen çok sesli bir müzik türü. Enstrüman olarak insan sesi kullanılır. Kelime anlamı olarak İtalyanca "kilise tarzı" demektir ve rönesans tarzı ile barok konçertosunu birbirinden ayırmak için geliştirilmiştir. 19. yüzyılda rönesans tarzı kilise müziklerinde genellikle enstrümanlar kullanılırdı, bu tarz ise aynı tip müziklerin herhangi bir enstrüman kullanılmadan seslendirilmesidir.
- А капела - хоровий спів без інструментального супроводу. Дуже поширений в Україні в народній та професійній музиці. У стилі а капели написано велику кількість творів вокальної багатоголосної музики для хорів і ансамблів.
- 无伴奏合唱是一种无伴奏的音乐形式，仅由人声来哼唱出旋律与节奏，有別於文藝復興時期的交響樂以及巴洛克時期的協奏風格，层次感极强，常見的音樂風格為15和16世紀的教堂音樂，亦有無伴奏樂團利用這種形式來重新編排流行音樂。在外國比较著名的无伴奏团体有国王合唱团(King Singers)。這種音樂風格的小組近年也流行於香港，台灣和日本。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
