| dbpedia-owl:abstract
|
- Ein 3D-Film (dreidimensionaler Film, auch stereoskopischer Film oder Raumfilm) ist ein Film, der dem Zuschauer durch stereoskopische Verfahren ein bewegtes Bild mit dem Eindruck echter räumlicher Tiefe bietet. Die Aufnahme eines 3D-Films erfolgt mittels Stereokameras, die Wiedergabe als Raumbildprojektion. 3D-Filme mit besonderen Spezialeffekten werden manchmal aus Marketinggründen als 4D-Filme bezeichnet. Das räumliche Sehen wird durch den Abstand der beiden Augen ermöglicht. Beim Film arbeitet man mit zwei Objektiven, die ebenfalls in einem Abstand auseinanderliegen, um so den stereoskopischen Effekt zu ermöglichen. Wird dem Auge jeweils das richtige Bild zugeführt, entsteht ein räumlicher Eindruck. Durch den Abstand der Objektive kann der räumliche Effekt vergrößert werden, allerdings ordnet das menschliche Gehirn dann alles auch als kleiner ein. Die erste Hochzeit der 3D-Filme war in den Jahren 1953 und 1954, als immer mehr Zuschauer den Kinos fernblieben und sich lieber das preiswerte Fernsehen ansahen. Verzweifelt suchten Filmproduzenten Zuschauer mit immer neuen Erfindungen ins Kino zurückzulocken. Da es über das Schwarz-Weiß-Fernsehen nicht möglich war, 3D-Filme zu zeigen, war der 3D-Film eine der Attraktionen, die nur im Kino angesehen werden konnten. Aus ähnlichen Gründen – zunehmende Konkurrenz von privaten Home-Cinema-Ausrüstungen, DVD und unrechtmäßig erstellte Kopien aus dem Internet – wird die 3D-Technik seit 2008 wieder verstärkt lanciert.
- A 3-D film or S3D (stereoscopic 3D) film is a motion picture that enhances the illusion of depth perception. Derived from stereoscopic photography, a regular motion picture camera system is used to record the images as seen from two perspectives (or computer-generated imagery generates the two perspectives in post-production), and special projection hardware and/or eyewear are used to provide the illusion of depth when viewing the film. 3-D films are not limited to feature film theatrical releases; television broadcasts and direct-to-video films have also incorporated similar methods, primarily for marketing purposes. 3-D films have existed in some form since the 1950s, but had been largely relegated to a niche in the motion picture industry because of the costly hardware and processes required to produce and display a 3-D film, and the lack of a standardized format for all segments of the entertainment business. Nonetheless, 3-D films were prominently featured in the 1950s in American cinema, and later experienced a worldwide resurgence in the 1980s and '90s driven by IMAX high-end theaters and Disney themed-venues. 3-D films became more and more successful throughout the 2000s, culminating in the unprecedented success of 3-D presentations of Avatar in December 2009 and January 2010.
- [editar] CINE 3D
- Il cinema tridimensionale (noto anche come cinema 3-D o cinema stereoscopico) è un tipo di proiezione cinematografica, che grazie ad alcune specifiche tecniche di ripresa, fornisce una visione stereoscopica delle immagini. Per la corretta fruizione sono necessari accorgimenti tecnici sia per la proiezione (servono apparati aggiuntivi ai normali proiettori, e talvolta schermi appositi), che per la visione (occhiali) I primi film 3-D, a partire dagli anni venti, sfruttavano il sistema dell'anaglifo. Dagli anni cinquanta, durante i quali il cinema tridimensionale ebbe la sua prima ampia diffusione, il sistema più diffuso sfrutta la tecnica della luce polarizzata. Un'altra tecnica moderna è invece quella che utilizza occhiali elettronici a cristalli liquidi. Queste tecniche sono utilizzate soprattutto per film il cui successo commerciale possa garantire la copertura dei costi di produzione più elevati. Attualmente la proiezione stereoscopica viene applicata in prevalenza a film d'animazione, film d'azione o dove è più grande la necessità dell' "effetto speciale" per il coinvolgimento sensoriale del pubblico.
- 立体映画（りったいえいが）とは立体的に表示される映画である。近年は3D映画(3-D film)とも呼称される。
- 3D-film, driedimensionale film of stereoscopische film is een film waarin (schijnbare) diepte wordt gemaakt door stereoscopie. In de jaren 20 begon de mens gebruik te maken van bewegende driedimensionale beelden. Om de projectie te bekijken moest men vrijwel steeds een bril dragen. In de jaren 50 werd er met de anaglyphmethode geprojecteerd. Bekende 3D-films waren destijds It Came from Outer Space en House of Wax uit 1953, Creature from the Black Lagoon en Dial M for Murder uit 1954. In de jaren 80 beleefde de 3D-film nog een comeback met onder andere een 3D versie van Jaws. Hierna kwam een betere methode in zwang, namelijk die met gepolariseerd licht. Deze methode was ook geschikt voor kleurenfilms maar was alleen bruikbaar in speciaal hiervoor aangepaste bioscopen. Ook werd deze toegepast in IMAX-filmzalen waardoor een spectaculair schouwspel gecreëerd werd. In 2009 kwam de 3D-film Avatar in de bioscoop, gevolgd door Tron Legacy en Alice in Wonderland in 2010. De film Nova Zembla is de eerste Nederlandse 3D-film.
- Innen film brukes uttrykket 3D for å uttrykke et visuelt presentasjonssystem som forsøker å vedlikeholde eller lage bevegelige bilder i den tredje dimensjon, dybdeillusjonen sett av iakttakeren. Teknikken innebærer som regel filming av to bilder på samme tid, med to kameraer plassert ved siden av hverandre, vanligvis rettet mot hverandre mens de filmer på en 90 graders vinkel via speil, med perfekt synkronisering og med identiske tekniske innstillinger. Når dette blir beskuet på en slik måte at hvert øye ser sitt fotograferte motstykke, vil iakttakerens synsentrum tolke de to bildene som et enkelt tredimensjonalt bilde. Moderne datateknologi gjør det også mulig å produsere 3D-filmer uten doble kameraer.
- Film 3D – szereg technik, w których dzięki różnorodnej technologii uzyskuje się iluzję głębi ruchomych obrazów. Główną techniką pozwalającą na uzyskanie wrażenia głębi jest przedstawienie obserwatorowi dwóch różnych obrazów prawemu i lewemu oku. Pierwszym trójwymiarowym filmem przedstawionym publicznie był Przyjazd pociągu na stację, zrealizowany przez Louisa Lumière w 1935 roku.
- Filme 3D é um filme no qual as imagens são codificadas de forma a dar ao espectador a ilusão de uma terceira dimensão espacial. Com o surgimento nos últimos anos do 3D Digital animadores e cineastas podem enganar seus olhos de uma forma mais real como se você realmente estivesse vendo o filme através de uma janela entre o mundo real e o mundo fantástico do cinema. Mas não é tão simples, tudo depende de ilusões de ótica para criar cenas panorâmicas e com profundidade ou objetos que parecem saltar da tela. Os humanos têm visão binocular, ou seja, cada olho enxerga uma imagem diferente e o cérebro ás combina em uma única imagem. O cérebro utiliza a sutil diferença angular entre as duas imagens para auxiliar na percepção de profundidade. Nos filmes em 3D antigos usavam-se imagens anáglifas para tirar vantagem da visão binocular, essas imagens incluem duas camadas de cor em uma única tira do filme reproduzida por projetor. Uma das camadas era predominantemente vermelha e a outra azul ou verde, para assistir se usava um óculos 3D apropriado para o filme. As lentes coloridas forçavam um olho a enxergar a seção vermelha da imagem e a outra azul ou verde, devido a diferença entre as duas imagens o cérebro as interpreta como uma imagem em três dimensões. Essa tecnologia já fez com que pessoas tivessem dor de cabeça, lesões oculares e náusea. A tecnologia 3-D digital também utiliza imagens para enganar sua visão. Porém, em vez de usar cores para filtrar as imagens em cada olho, a maioria dos sistemas utiliza a polarização. Lentes polarizadas filtram apenas ondas de luz que são alinhadas na mesma direção. Num par de óculos 3-D, cada lente é polarizada de forma diferente. Em alguns óculos, existe uma diferença de 90 graus na polarização. Outros utilizam diferentes alinhamentos de polarização circular. A tela é especialmente desenvolvida para manter a polarização correta quando a luz do projetor é refletida. Nos filmes que utilizam essa tecnologia, em vez de um amontoado de imagens vermelhas e verdes, as imagens ficam um pouco embaçadas, quando vistas sem os óculos. Um filme em 3-D digital usa um ou dois projetores digitais para reproduzir a imagem na tela. Estruturas com dois projetores utilizam um deles para reproduzir a imagem para o olho esquerdo e o outro, para o olho direito. A luz que forma cada imagem é polarizada a fim de igualar as lentes correspondentes. A maioria dos sistemas de um único projetor utiliza um dispositivo de polarização posicionado acima da lente do projetor. Esse dispositivo é uma placa polarizada que permite a passagem de luz para apenas uma das duas imagens de cada vez. Em sistemas de um único projetor, cada olho enxerga sua imagem para cada quadro do filme, de duas a três vezes, numa sucessão extremamente rápida. Seu cérebro interpreta isso como uma imagem tridimensional contínua. Alguns sistemas utilizam óculos ativos que se sincronizam com o projetor usando ondas de rádio, mas costumam serem mais pesados e mais caros do que os óculos polarizados.
- 三维电影（3-D film），是使用一種立體鏡視覺顯示系統，再製畫面將左右眼平面投影影像立體顯現成像，令觀眾對影像產生立體深度。技術上，通常採用兩台攝影機擺設，同步拍攝影像，取得主體左右側體的立體感。觀看時，觀眾的視覺皮層會自動對圖像結合為單一三維影像畫面。現代電腦技術已能夠不採用傳統雙機"拍攝"，使用CGI電腦特效製作3D電影。欣賞時需要配戴合適的立體眼鏡。
- Сте́реокинемато́граф — демонстрационная система, имитирующая наличие третьего измерения, или вызывающая у зрителя иллюзию глубины. В основе лежит феномен бинокулярного зрения человека. Метод, как правило, предполагает одновременную съёмку с помощью двух синхронизированных камер с идентичными техническими характеристиками, расположенных друг рядом с другом, иногда под углом 90 градусов (во втором случае применяются зеркала). Также используются специализированные камеры с двумя объективами, разнесёнными на расстояние 64 мм. При просмотре каждый глаз зрителя видит только предназначенную для него часть кадра одновременно, в результате чего зрительная зона коры головного мозга воспринимает эти изображения как одно целое, которое выглядит объёмным. Современные компьютерные технологии позволяют создавать псевдо-стереоизображения с помощью компьютерной графики, без применения стереокамер. Термины «трёхмерная графика» (3D графика) и «3D кинематограф» описывают принципиально разные явления и технологии. Само определение «трёхмерный» в отношении средств вывода графической информации связано с употреблением западными СМИ термина «3D» в отношении стереоскопических технологий наряду с трёхмерной компьютерной графикой, несмотря на отсутствие связи между этими областями.
- Le cinéma 3-D (ou cinéma en relief) permet d'apprécier des images en trois dimensions par l'intermédiaire de dispositifs et procédés techniques permettant au cerveau humain de simuler une perception de relief, plus spécifiquement de profondeur et de jaillissement.
|
| rdfs:comment
|
- [editar] CINE 3D
- 立体映画（りったいえいが）とは立体的に表示される映画である。近年は3D映画(3-D film)とも呼称される。
- Film 3D – szereg technik, w których dzięki różnorodnej technologii uzyskuje się iluzję głębi ruchomych obrazów. Główną techniką pozwalającą na uzyskanie wrażenia głębi jest przedstawienie obserwatorowi dwóch różnych obrazów prawemu i lewemu oku. Pierwszym trójwymiarowym filmem przedstawionym publicznie był Przyjazd pociągu na stację, zrealizowany przez Louisa Lumière w 1935 roku.
- 三维电影（3-D film），是使用一種立體鏡視覺顯示系統，再製畫面將左右眼平面投影影像立體顯現成像，令觀眾對影像產生立體深度。技術上，通常採用兩台攝影機擺設，同步拍攝影像，取得主體左右側體的立體感。觀看時，觀眾的視覺皮層會自動對圖像結合為單一三維影像畫面。現代電腦技術已能夠不採用傳統雙機"拍攝"，使用CGI電腦特效製作3D電影。欣賞時需要配戴合適的立體眼鏡。
- Ein 3D-Film (dreidimensionaler Film, auch stereoskopischer Film oder Raumfilm) ist ein Film, der dem Zuschauer durch stereoskopische Verfahren ein bewegtes Bild mit dem Eindruck echter räumlicher Tiefe bietet. Die Aufnahme eines 3D-Films erfolgt mittels Stereokameras, die Wiedergabe als Raumbildprojektion. 3D-Filme mit besonderen Spezialeffekten werden manchmal aus Marketinggründen als 4D-Filme bezeichnet. Das räumliche Sehen wird durch den Abstand der beiden Augen ermöglicht.
- A 3-D film or S3D (stereoscopic 3D) film is a motion picture that enhances the illusion of depth perception. Derived from stereoscopic photography, a regular motion picture camera system is used to record the images as seen from two perspectives (or computer-generated imagery generates the two perspectives in post-production), and special projection hardware and/or eyewear are used to provide the illusion of depth when viewing the film.
- Il cinema tridimensionale (noto anche come cinema 3-D o cinema stereoscopico) è un tipo di proiezione cinematografica, che grazie ad alcune specifiche tecniche di ripresa, fornisce una visione stereoscopica delle immagini.
- 3D-film, driedimensionale film of stereoscopische film is een film waarin (schijnbare) diepte wordt gemaakt door stereoscopie. In de jaren 20 begon de mens gebruik te maken van bewegende driedimensionale beelden. Om de projectie te bekijken moest men vrijwel steeds een bril dragen. In de jaren 50 werd er met de anaglyphmethode geprojecteerd. Bekende 3D-films waren destijds It Came from Outer Space en House of Wax uit 1953, Creature from the Black Lagoon en Dial M for Murder uit 1954.
- Innen film brukes uttrykket 3D for å uttrykke et visuelt presentasjonssystem som forsøker å vedlikeholde eller lage bevegelige bilder i den tredje dimensjon, dybdeillusjonen sett av iakttakeren. Teknikken innebærer som regel filming av to bilder på samme tid, med to kameraer plassert ved siden av hverandre, vanligvis rettet mot hverandre mens de filmer på en 90 graders vinkel via speil, med perfekt synkronisering og med identiske tekniske innstillinger.
- Filme 3D é um filme no qual as imagens são codificadas de forma a dar ao espectador a ilusão de uma terceira dimensão espacial. Com o surgimento nos últimos anos do 3D Digital animadores e cineastas podem enganar seus olhos de uma forma mais real como se você realmente estivesse vendo o filme através de uma janela entre o mundo real e o mundo fantástico do cinema.
- Сте́реокинемато́граф — демонстрационная система, имитирующая наличие третьего измерения, или вызывающая у зрителя иллюзию глубины. В основе лежит феномен бинокулярного зрения человека. Метод, как правило, предполагает одновременную съёмку с помощью двух синхронизированных камер с идентичными техническими характеристиками, расположенных друг рядом с другом, иногда под углом 90 градусов (во втором случае применяются зеркала).
- Le cinéma 3-D (ou cinéma en relief) permet d'apprécier des images en trois dimensions par l'intermédiaire de dispositifs et procédés techniques permettant au cerveau humain de simuler une perception de relief, plus spécifiquement de profondeur et de jaillissement.
|
