| dbpprop:abstract
|
- El cinema en tres dimensions (o "cinema 3D") és aquell en el que l'espectador té sensació de profunditat, encara que estigui veient imatges en un pla. Això s'aconsegueix gràcies a la visió estereoscòpica que té l'ésser humà. Els nostres ulls reben cadascun una imatge lleugerament diferent de la mateixa escena, de tal manera que el nostre cervell ho interpreta i pot mostrar-nos la profunditat de les coses del món real. Per a poder reproduir aquest efecte, ja sigui en cinema o en fotografia estàtica, es fa servir una tècnica molt similar al que fan els nostres ulls. Amb dues càmeres exactament iguals separades una certa distància, es capta una mateixa escena amb dos angles lleugerament diferents; després, a l'hora de reproduir, s'envia una imatge diferent a cada ull, de tal manera que l'espectador pot desxifrar la profunditat d'allò que està veient com si fos el món real.
- 3D film (3D video, stereo film, stereo video) umožňuje spatřit natočené scény nikoli ploše, ale v celé jejich hloubce. Požívána je řada různých metod, jak toho dosáhnout, například polarizace nebo anaglyph. První metoda zajišťuje rozdělení obrazu pro levé a pravé oko prostřednictvím různé polarizace světla, druhá barevným odlišením. Polarizace využívají například kina IMax, anaglyph nachází široké uplatnění, například videa na YouTube. Pro vytvoření 3D videa je třeba mít k dispozici dva záběry jedné scény - pohled levým okem a pohled pravým okem; a odpovídající software. Pro prohlížení polarizovaného 3D obrazu i anaglyphu je třeba použít brýle s různými průzory - v prvním případě s polarizační slídou, ve druhém různobarevné - modrozelený a červený. Výhodou anaglyphu je jeho velké rozšíření - pokud vytvoříte 3D video v anaglyphu, může je pozorovat velké množství lidí po celém světě, kteří vlastní příslušné brýle.
- Ein 3D-Film (dreidimensionaler Film, auch stereoskopischer Film oder Raumfilm) ist ein Kinofilm, der dem Zuschauer durch stereoskopische Verfahren ein bewegtes Bild mit dem Eindruck echter räumlicher Tiefe bietet. Die Aufnahme eines 3D-Films erfolgt mittels Stereokameras, die Wiedergabe als Raumbildprojektion. 3D-Filme mit besonderen Spezialeffekten werden oft irreführend als 4D-Filme bezeichnet. Die erste Hochzeit der 3D-Filme war in den Jahren 1953 und 1954, als immer mehr Zuschauer den Kinos fernblieben und sich lieber das preiswerte Fernsehen ansahen. Verzweifelt suchten Filmproduzenten Zuschauer mit immer neuen Erfindungen ins Kino zurückzulocken. Da das Fernsehen anfangs nicht in Farbe ausgestrahlt wurde, war der 3D-Film eine der Attraktionen, die nur im Kino angesehen werden konnten. Aus ähnlichen Gründen - zunehmende Konkurrenz von privaten Home Cinema-Ausrüstungen, DVD und Raubkopien aus dem Internet wird die 3D-Technik ab 2008 wieder verstärkt lanciert.
- In film, the term 3-D (or 3D or S3D) is used to describe any visual presentation system that attempts to maintain or recreate moving images of the third dimension, the illusion of depth as seen by the viewer. The technique usually involves filming two images simultaneously, with two cameras positioned side by side, generally facing each other and filming at a 90 degree angle via mirrors, in perfect synchronization and with identical technical characteristics. When viewed in such a way that each eye sees its photographed counterpart, the viewer's visual cortex will interpret the pair of images as a single three-dimensional image. Modern computer technology also allows for the production of pseudo-3D films using CGI and without the need for dual cameras. The term "3-D computer gaming" refers to an altogether different technology and effect.
- El cine 3D es la proyección de películas cinematográficas que puedan ser percibidas con sensación de profundidad gracias a la visión estereoscópica. Las técnicas empleadas suelen implicar que, en el proceso de filmación, se empleen dos cámaras simultáneamente para obtener imágenes con distintos puntos de vista. Así mismo, durante la proyección, los espectadores suelen emplear algún filtro que separa (de distinto modo según la técnica) las imágenes superpuestas para que sean recibidas por cada ojo independientemente. La corteza visual interpreta estas imágenes añadiendo la sensación de profundidad, del mismo modo que normalmente recibe imágenes con disitintos puntos de vista de cada ojo.
- Le cinéma en relief (également nommé Cinéma 3-D) permet d’apprécier des images en trois dimensions par l'intermédiaire de procédés techniques qui trompent la vision du spectateur afin que celui-ci perçoive une impression de profondeur.
- Il cinema tridimensionale (noto anche come cinema 3-D o cinema stereoscopico) è un tipo di procedimento cinematografico, con il quale, grazie ad alcune specifiche tecniche di ripresa e proiezione, viene fornita una visione stereoscopica delle immagini. La visione stereoscopica può essere ottenuta in sale cinematografiche opportunamente attrezzate (i normali proiettori non sono adatti per questi tipi di proiezioni), perciò la diffusione di questo tipo di proiezione è limitata. I primi film 3-D, a partire dagli anni venti, sfruttavano il sistema dell'anaglifo con occhiali duo color. Dagli anni cinquanta, durante i quali il cinema tridimensionale ebbe la sua prima ampia diffusione, in poi, il sistema più diffuso sfrutta la tecnica della luce polarizzata. Un'altra tecnica moderna è invece quella che utilizza occhiali elettronici a cristalli liquidi. Queste tecniche sono utilizzate soprattutto per film il cui successo commerciale possa garantire la copertura dei costi di produzione più elevati. Attualmente la proiezione stereoscopica viene applicata in prevalenza a film d'animazione.
- 立体映画とは立体的に表示される映画である。近年は3D映画(3-D film)とも呼称される。
- Innen film brukes uttrykket 3D for å uttrykke et visuelt presentasjonssystem som forsøker å vedlikeholde eller lage bevegelige bilder i den tredje dimensjon, dybdeillusjonen sett av iakttakeren. Teknikken innebærer som regel filming av to bilder på samme tid, med to kameraer plassert ved siden av hverandre, vanligvis rettet mot hverandre mens de filmer på en 90 graders vinkel via speil, med perfekt synkronisering og med identiske tekniske innstillinger. Når dette blir beskuet på en slik måte at hvert øye ser sitt fotograferte motstykke, vil iakttakerens synsentrum tolke de to bildene som et enkelt tredimensjonalt bilde. Moderne datateknologi gjør det også mulig å produsere 3D-filmer uten doble kameraer.
- Film 3D – szereg technik, w których dzięki różnorodnej technologii uzyskuje się iluzję głębi ruchomych obrazów. Główną techniką pozwalającą na uzyskanie wrażenia głębi jest przedstawienie obserwatorowi dwóch różnych obrazów prawemu i lewemu oku. Pierwszym trójwymiarowym filmem przedstawionym publicznie był przyjazd pociągu na stację, zrealizowany przez Braci Lumière w 1903 roku, choć nie jest to potwierdzone. Podstawowe techniki generowania obrazu stereograficznego, osobnego dla obojga oczu: Obraz anaglificzny – kombinacja na jednej kartce, zdjęciu lub filmie dwóch obrazów – czerwonego i zielonego (lub niebieskiego), po założeniu odpowiednich okularów, do każdego oka nie dociera jeden z obrazów, przez co zachodzi iluzja trójwymiarowości. Naprzemienna sekwencja klatek – Widzowi dostarczamy 48 zamiast 24 klatek na sekundę. Przeznaczone są na przemian dla lewego i prawego oka. Widz musi założyć specjalne okulary (tzw. LCD shutter glasses), które błyskawicznie odcinają i ponownie przepuszczają światło, tak by "dawkować" odpowiednie klatki do odpowiednich gałek ocznych. Okulary muszą być zasilane. Rozwiązanie to jest najpopularniejsze w grach komputerowych IMAX – technologia wykorzystująca polaryzację fali świetlnej. Obrazy z projektorów przechodzą przez polaryzatory (obrócone względem siebie o 90’). Okulary spełniają rolę analizatora przepuszczając jedynie obraz przeznaczony dla danego oka. Projektory przestrzenne: Ekrany obrotowe – Półprzezroczysta powierzchnia ekranu obraca się z wielką prędkością (ok. 600rpm), dzięki temu „w każdym” momencie w całym obrębie bryły wyświetlacza mamy ekran i możemy w całej objętości rysować obraz (m. in. na zasadzie monitora CRT lub projektora i zestawu luster). Eksperymentuje się również z obrotowymi wyświetlaczami LED. Obraz jest półprzezroczysty i zamknięty pod szkłem. Ekrany wolumetryczne – Seria 20 ekranów typu "LCD shutter". W danym momencie 19 ekranów przepuszcza całkowicie światło i tylko jeden działa jako zwykły ekran na który rzucany jest od tyłu obraz. Daje to efekt 20 poziomów głębi. Firma LightSpace Technologies oferuje ekran Depth Cube 1024x768x20, co daje 15,3 miliona voxeli (przestrzennych odpowiedników pikseli). 100Hz (20Hz w przypadku 3D). Laser Display – Niewielka bryłka specjalnego szkła służy jako ekran. Dwa lasery podczerwone (o nieznacznie różnej długości fali) pobudzają jony wewnątrz bryłki do świecenia, w punkcie, gdzie wiązki się krzyżują. W ten sposób krzyżując je w różnych punktach uzyskujemy trójwymiarowy obraz. Istnieją tylko eksperymentalne urządzenia, rozwiązanie to zupełnie się nie przyjęło. Prototypy rysowały obraz (również animowany) w sześcianie o krawędzi 1,5 cm. Laser Plasma – Laser pracujący w podczerwieni emituje około 100 impulsów na sekundę, każdy o czasie trwania jednej nanosekundy. Dzięki soczewce cała wiązka skupia się w jednym punkcie, tworząc świecącą kulę plazmy. Obecnie urządzenie jest w stanie tworzyć obraz w objętości jednego metra sześciennego. Punkt skupienia wiązki jest regulowany przez soczewkę i dwa lustra.
- Filme 3D é um filme onde as imagens são codificadas de forma a dar ao espectador a ilusão de uma terceira dimensão espacial.
- 3D電影（3-D film）是使用一種視覺顯示系統，再製畫面將電影平面影像立體顯現成像，令觀眾對影像產生深度錯視。技術上，通常採用兩台攝影機90度角鏡像擺設，同步拍攝兩面角度的影像，取得主體左右側體的立體感。觀看時，觀眾的視覺皮層會自動對圖像結合為單一三維影像畫面。現代電腦技術已能夠不採用傳統雙機拍攝，使用CGI電腦特效製作3D電影。
|
| rdfs:comment
|
- El cinema en tres dimensions (o "cinema 3D") és aquell en el que l'espectador té sensació de profunditat, encara que estigui veient imatges en un pla. Això s'aconsegueix gràcies a la visió estereoscòpica que té l'ésser humà. Els nostres ulls reben cadascun una imatge lleugerament diferent de la mateixa escena, de tal manera que el nostre cervell ho interpreta i pot mostrar-nos la profunditat de les coses del món real.
- 3D film (3D video, stereo film, stereo video) umožňuje spatřit natočené scény nikoli ploše, ale v celé jejich hloubce. Požívána je řada různých metod, jak toho dosáhnout, například polarizace nebo anaglyph. První metoda zajišťuje rozdělení obrazu pro levé a pravé oko prostřednictvím různé polarizace světla, druhá barevným odlišením. Polarizace využívají například kina IMax, anaglyph nachází široké uplatnění, například videa na YouTube.
- Ein 3D-Film (dreidimensionaler Film, auch stereoskopischer Film oder Raumfilm) ist ein Kinofilm, der dem Zuschauer durch stereoskopische Verfahren ein bewegtes Bild mit dem Eindruck echter räumlicher Tiefe bietet. Die Aufnahme eines 3D-Films erfolgt mittels Stereokameras, die Wiedergabe als Raumbildprojektion. 3D-Filme mit besonderen Spezialeffekten werden oft irreführend als 4D-Filme bezeichnet.
- In film, the term 3-D (or 3D or S3D) is used to describe any visual presentation system that attempts to maintain or recreate moving images of the third dimension, the illusion of depth as seen by the viewer. The technique usually involves filming two images simultaneously, with two cameras positioned side by side, generally facing each other and filming at a 90 degree angle via mirrors, in perfect synchronization and with identical technical characteristics.
- El cine 3D es la proyección de películas cinematográficas que puedan ser percibidas con sensación de profundidad gracias a la visión estereoscópica. Las técnicas empleadas suelen implicar que, en el proceso de filmación, se empleen dos cámaras simultáneamente para obtener imágenes con distintos puntos de vista.
- Le cinéma en relief (également nommé Cinéma 3-D) permet d’apprécier des images en trois dimensions par l'intermédiaire de procédés techniques qui trompent la vision du spectateur afin que celui-ci perçoive une impression de profondeur.
- Il cinema tridimensionale (noto anche come cinema 3-D o cinema stereoscopico) è un tipo di procedimento cinematografico, con il quale, grazie ad alcune specifiche tecniche di ripresa e proiezione, viene fornita una visione stereoscopica delle immagini. La visione stereoscopica può essere ottenuta in sale cinematografiche opportunamente attrezzate (i normali proiettori non sono adatti per questi tipi di proiezioni), perciò la diffusione di questo tipo di proiezione è limitata.
- 立体映画とは立体的に表示される映画である。近年は3D映画(3-D film)とも呼称される。
- Innen film brukes uttrykket 3D for å uttrykke et visuelt presentasjonssystem som forsøker å vedlikeholde eller lage bevegelige bilder i den tredje dimensjon, dybdeillusjonen sett av iakttakeren. Teknikken innebærer som regel filming av to bilder på samme tid, med to kameraer plassert ved siden av hverandre, vanligvis rettet mot hverandre mens de filmer på en 90 graders vinkel via speil, med perfekt synkronisering og med identiske tekniske innstillinger.
- Film 3D – szereg technik, w których dzięki różnorodnej technologii uzyskuje się iluzję głębi ruchomych obrazów. Główną techniką pozwalającą na uzyskanie wrażenia głębi jest przedstawienie obserwatorowi dwóch różnych obrazów prawemu i lewemu oku. Pierwszym trójwymiarowym filmem przedstawionym publicznie był przyjazd pociągu na stację, zrealizowany przez Braci Lumière w 1903 roku, choć nie jest to potwierdzone.
- Filme 3D é um filme onde as imagens são codificadas de forma a dar ao espectador a ilusão de uma terceira dimensão espacial.
- 3D電影（3-D film）是使用一種視覺顯示系統，再製畫面將電影平面影像立體顯現成像，令觀眾對影像產生深度錯視。技術上，通常採用兩台攝影機90度角鏡像擺設，同步拍攝兩面角度的影像，取得主體左右側體的立體感。觀看時，觀眾的視覺皮層會自動對圖像結合為單一三維影像畫面。現代電腦技術已能夠不採用傳統雙機拍攝，使用CGI電腦特效製作3D電影。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
