Protests following the 2009 Iranian presidential election against alleged electoral fraud and in support of opposition candidate Mir-Hossein Mousavi occurred in Tehran and other major cities in Iran and around the world starting from June 13, 2009. The protests were given several titles by their proponents including Green Revolution or Sea of Green, reflecting unsuccessful presidential candidate Mousavi's campaign color, and also Persian Awakening.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Protests following the 2009 Iranian presidential election against alleged electoral fraud and in support of opposition candidate Mir-Hossein Mousavi occurred in Tehran and other major cities in Iran and around the world starting from June 13, 2009. The protests were given several titles by their proponents including Green Revolution or Sea of Green, reflecting unsuccessful presidential candidate Mousavi's campaign color, and also Persian Awakening. In response to the protests, other groups rallied in Tehran to support Mahmoud Ahmadinejad. Some called the controversial election results a coup with possible Russian backing. Widespread editorial analyses assert that the 2009 election marks the official end of the Islamic Republic and the beginning of the Abadgaran Regime. All three opposition candidates claimed that the votes were manipulated and the election was rigged, and candidates Mohsen Rezaee and Mousavi have lodged official complaints. Mousavi announced that he "won't surrender to this manipulation" before lodging an official appeal against the result to the Guardian Council on June 14. Ayatollah Ali Khamenei declared the unprecedented voter turnout and coinciding religious holidays as a "divine assessment" and urged the nation to unite, but later ostensibly ordered an investigation into the claims of voting fraud and irregularities. Mousavi is not optimistic about his appeal, saying that many of the group's members "during the election were not impartial". Ahmadinejad called the election "completely free" and the outcome "a great victory" for Iran, dismissing the protests as little more than "passions after a soccer match". Police and a paramilitary group called the Basij determinedly suppressed rioting, using batons, pepper spray, sticks and, in some cases, firearms. The Iranian government has confirmed the deaths of 36 people during the protests, while independently unconfirmed reports by supporters of Mr Mousavi allege that there have been 72 deaths (twice as many) in the three months following the disputed election.. Iranian authorities have closed universities in Tehran, blocked web sites, blocked cell phone transmissions and text messaging, and banned rallies.
  • Am 13. Juni, am Tag nach der Wahl, gab es in Teheran öffentliche Proteste und Demonstrationen gegen das Wahlergebnis. „Wie aus dem Nichts“ formierte sich ein Demonstrationszug auf Teherans zentraler Einkaufsmeile, der Valiasr-Straße. Die Demonstranten riefen „nieder mit der Diktatur“ und „ich will meinen Wahlzettel zurück. “ Mehrere tausend Demonstranten lieferten sich Straßenschlachten mit der Polizei, die größten Krawalle seit den Studentenunruhen 1999. Auch in anderen Städten des Iran wurden Massenproteste gemeldet, insbesondere in den iranischen Millionenstädten. In der Nacht zum 14. Juni wurde, nach einer Recherche von Fakhri Mohtashamipour, das Studentenwohnheim der Universität von Basidschi-Milizen überfallen. Dabei wurden mindestens vier namentlich bekannte Studenten getötet: Nasser Amirnedschad (26 Jahre), Mostafa Ghanian, Fatemeh Barati, Mobina Ehterami. Ein weiterer Student, Ashkan Zahabian, liegt im Koma. Am 14. Juni kam es bei Straßenschlachten zwischen Anhängern und Gegnern Ahmadinedschads zu mehreren Verletzten. Die Polizei nahm Dutzende Demonstranten fest. Am 15. Juni kam es trotz Verbots mit über einer Million Teilnehmern zu den größten Massenprotesten seit der Islamischen Revolution auf dem Azadi-Platz in Teheran, an der auch Mussawi teilnahm. Der Oberbürgermeister von Teheran, Mohammad Bagher Ghalibaf, sprach von drei Millionen Menschen, die gegen Ahmadinedschad und die mutmaßlichen Fälschungen der Wahl demonstrierten. Nach anfangs friedlichen Protesten kam es zu vereinzelten Schießereien von Sicherheitskräften, dabei wurden 8 Demonstranten getötet, darunter namentlich bekannt, Mehdi Karami an der Jonat-Abad-Street, Kaweh Alipur (19 Jahre, Schauspielschülerin), Sohrab Arabi (19 Jahre), Kianusch Assa, Mostafa Ghanian, Dawud Sadri (27 Jahre), Hossein Tahmassebi (25 Jahre). Am selben Tag kündigte Chamene'i eine Prüfung der Wahl durch den Wächterrat an. Am 16. Juni kam es trotz des Aufrufs von Mussawi, nicht an der geplanten Demonstration teilzunehmen und „zu Hause zu bleiben“, zu einer weiteren Großdemonstration in Teheran. Der staatliche Rundfunk berichtet an diesem Tag, dass es bei den bisherigen Protesten gegen Ahmadinedschad sieben Tote gegeben habe. Am 17. Juni gingen ungeachtet staatlicher Gewalt gegen Oppositionelle, am fünften Tag in Folge, in der Hauptstadt Teheran wieder Zehntausende auf die Straße. Auch die Friedensnobelpreisträgerin Schirin Ebadi schloss sich der Bewegung Mussawis an. Sechs Spieler der iranischen Fußballnationalmannschaft bekundeten bei einem WM-Qualifikationsspiel in Seoul ihre Solidarität mit Mussawi, indem sie grüne Armbänder trugen. In der zweiten Halbzeit mussten sie die Bänder jedoch abnehmen. Iranische Fans im Stadion entrollten ein Transparent mit den Worten: „Fahr zur Hölle, Diktator“ und schwenkten Flaggen mit der Aufschrift „Free Iran“. Mussawi kündigte an, „die Massenproteste sollten solange fortgesetzt werden, bis die von Betrugsvorwürfen überschattete Präsidentschaftswahl wiederholt wird. “ Am 18. Juni lädt der Wächterrat die drei unterlegenen Kandidaten ein, an einer Prüfung der Wahlergebnisse teilzunehmen. Wieder demonstrieren hunderttausende Regimegegner. Am 19. Juni verzichteten, aufgrund des islamischen Feiertags sowie der mit Spannung erwarteten Rede Chamene'is, die Demonstranten auf eine Kundgebung.
  • Tras la elecciones presidenciales en Irán de junio de 2009, se llevan a cabo protestas en Teherán y otras importantes ciudades en Irán y de todo el mundo contra el presunto fraude electoral y en apoyo del candidato de la oposición Mir-Hossein Mousavi. En respuesta, otros grupos se han manifestado en Teherán en apoyo a la supuesta victoria de Mahmoud Ahmadinejad. Las protestas en curso han recibido varios títulos, como "Revolución Verde", debido al color usado durante la campaña electoral por Mousavi; "Revolución del Parque de la Libertad", debido a la ubicación de las protestas en Teherán; "Despertar Persa" también ha sido utilizado por algunos comentaristas iraníes y tambien por los manifestantes. Algunos analistas consideran los resultados electorales como un golpe de estado dentro del propio Estado (o "کودتای ۲۲ خرداد" en persa). Las protestas han sido consideradas como la Revolución de Facebook/Twitter, una referencia a la importancia de las redes sociales digitales en las protestas. Los tres candidatos de la oposición han afirmado que los votos fueron manipulados y las elecciones fueron fraudulentas, y los candidatos Mohsen Rezaee y Mousavi han presentado denuncias oficiales. Mousavi ha proclamado que "no se rendirá a esta manipulación" y presentó un recurso oficial contra el resultado al Consejo de Guardianes el 14 de junio. El líder supremo iraní, Ayatollah Ali Khamenei declaró la victoria como de "voluntad divina", y le pidió a la nación que se una tras Ahmadinejad, aunque luego ordenó una investigación sobre las alegaciones de fraude electoral. Refiriéndose a la carta de apelación acerca de las irregularidades presentada por Mousavi, Khamenei dijo que "el Consejo de Guardianes ha hecho hincapié en llevar a cabo una investigación sobre lo descrito en este carta con cuidado". Mousavi no es optimista en cuanto a su apelación, denunciando que muchos de los miembros del grupo "no fueron imparciales durante las elecciones". Ahmadinejad describió las elecciones como unas "completamente libres" y su resultado como una "gran victoria para Irán", desestimando las protestas en contra de las elecciones, comparándolas con "las pasiones [que surgen] después de un partido de fútbol". La policía y el grupo paramilitar denominado Basij han reprimido violentamente las protestas, disparando contra la multitud; así como también con el uso de porras, gas pimienta, y otras armas. Se ha confirmado la cifra de veinte muertos durante las protestas. Algunos activistas extranjeros han participado en ataques DoS contra proveedores de servicio web para Irán, sin embargo sus acciones han sido objeto de críticas ya que, intentando afectar el acceso del gobierno a Internet se afecta también el acceso a los manifestantes. Por su parte las autoridades iraníes han cerrado las universidades de Teherán, bloqueó los sitios web, las transmisiones de mensajes de texto por teléfono móvil, y prohibió los mítines.
  • Les protestations postélectorales iraniennes ont commencé le 13 juin 2009 contre le résultat de l'élection présidentielle, accusée d'avoir été entachée par la fraude électorale gardant au pouvoir Mahmoud Ahmadinejad, et en soutien au candidat de l'opposition Mir-Hossein Mousavi. Les manifestations ont toujours lieu à Téhéran et d'autres grandes villes d'Iran et du monde. En réponses aux manifestations, des groupes soutenant le président Mahmoud Ahmadinejad ont ralliés la capitale iranienne. Les autorités iraniennes ont fermé l'université de Téhéran, bloqué nombre de sites Internet et de téléphones portables et interdit les manifestations. Le gouvernement iranien empêche les journalistes internationaux de couvrir les événements et les chaînes de télévision par satellite sont brouillées. La police et la milice paramilitaire Basij ont violemment réprimé les manifestations, tirant parfois à balles réelles dans la foule. Les protestations ont fait officiellement 19 morts, dont celle de Neda Agha-Soltan élevée au rang d'icône internationale de la contestation iranienne, voire jusqu'à 150 morts (non confirmés). De nombreux récits corroborent la violence de la répression qui s'est abattue sur tous ceux qui ont dénoncé la réélection du président sortant. Cette contestation est d'une ampleur jamais vue depuis la révolution iranienne de 1979. Ahmadinejad a qualifié son élection « complètement libre » de « grande victoire pour l'Iran », et les manifestations des opposants comme « peu importantes ». Les autorités iraniennes ont déclaré que le pouvoir ne céderait pas aux manifestants, qui auraient été contrôlés et financés, d'après elles, par les occidentaux, la CIA et Israël. Néanmoins, après une foule de centaines de milliers de personnes venue écouter, le 17 juillet à Téhéran, le prêche de l'ancien président Ali Akbar Hachémi Rafsandjani déplorant que « les autorités aient perdu la confiance du peuple après la présidentielle », des rassemblements ont été organisés les 24 et 25 juillet 2009 dans une centaine de villes à travers le monde pour dénoncer les violations des droits de l'homme en Iran et soutenir l'opposition en lutte contre le régime de Téhéran. Fahrad Khosrokhavar observe que, pour une fraction du pouvoir iranien, « il faut transformer le régime oligarchique, qui présentait une dimension démocratique susceptible de le déstabiliser, en un régime autocratique qui soumettrait le corps social à une version fermée de l'islam. Dans cette version autocratique de la théocratie, le détenteur du pouvoir règne sans partage sur une société asservie au nom du religieux. La dimension « républicaine » devient un prétexte pour assurer la perpétuité du « gouvernement islamique » sous l'égide du Guide suprême […]. Mais le mouvement, même réprimé et affaibli, perdurera et le régime n'en sortira pas indemne. Les opposants sont nombreux à avoir été arrêtés, y compris des responsables importants de l'opposition favorables à un régime démocratique ou à une démocratisation du régime. Ils ont été soumis à des procès qualifiés de "mascarade" par l'opposition au régime de Khamenei, de plus en plus contesté par un mouvement tout à fait inédit depuis les débuts de la "révolution islamique". Ces prisonniers de haut rang ont été accusés de trahison et de collaboration avec l'étranger, contraints à des aveux après avoir été torturés, comme l'a dénoncé, parmi d'autres, le candidat malheureux à l'élection présidentielle, Hossein Moussavi. Des anciens parlementaires réformateurs demandent une enquête afin de vérifier que le grand ayatollah Khamenei n'a pas outrepassé ses fonctions et n'a pas violé la Constitution Ils ont adressé une lettre à l'Assemblée des experts, - qui est largement dominée par les conservateurs soutenant Khamenei - pour demander une enquête destinée à déterminer si ce dernier n'a pas outrepassé ses pouvoirs lors des troubles postélectoraux dans le pays. Selon eux, l'article 11 de la Constitution qui stipule que "le Guide suprême est au même niveau que le reste du peuple devant la loi" permet de conclure que celui-ci doit être remplacé s'il "devient incapable de remplir ses obligations constitutionnelles".
  • Zamieszki po wyborach w Iranie w 2009 roku – protesty i zamieszki uliczne w Iranie po wyborach prezydenckich z 12 czerwca 2009. Organizatorami protestów byli zwolennicy Mir-Hosseina Mousaviego, który według oficjalnych wyników przegrał wybory z urzędującym prezydentem Mahmudem Ahmadineżadem. Zwolennicy opozycji zarzucili władzy sfałszowanie wyników głosowania i w proteście wyszli na ulice miast. Mir-Hossein Mousavi również odrzucił wyniki wyborów, domagając się ich powtórzenia i skierował w tym celu wniosek do Rady Strażników. Rada Strażników zgodziła się przeprowadzić częściowe powtórne liczenie głosów, wykluczyła jednak możliwość powtórzenia głosowania. Władze Iranu, w odpowiedzi na protesty i zamieszki, ograniczyły wolność mediów, swobodę wypowiedzi, zakazały publicznych zgromadzeń oraz zagroziły użyciem siły wobec demonstrantów. Zaniepokojenie powyborczą sytuacją w Iranie wyraziły ONZ, USA oraz państwa Unii Europejskiej. Potępiły stosowanie przemocy wobec zwolenników opozycji i zaapelowały o wyjaśnienie nieprawidłowości wyborczych. Iran oskarżył je o ingerencję w wewnętrzne sprawy kraju. Aresztowanych zostało 9 pracowników brytyjskiej ambasady oraz obywatelka Francji. 29 czerwca 2009 Rada Strażników, po przeliczeniu 10% głosów, ostatecznie potwierdziła zwycięstwo Mahmuda Ahmadineżada w wyborach prezydenckich. Opozycja nie uznała wyników. Jej zwolennicy sporadycznie kontynuowali protesty w lipcu 2009, mi.n. przy grobie Nedy Soltani. W lipcu 2009 uwidoczniły się pierwsze różnice zdań w ocenie czerwcowych wyborów i powyborczych zamieszek między wpływowymi irańskimi przywódcami politycznymi i religijnymi. Niektórzy z nich odważyli się na krytykę stanowiska najwyższego przywódcy. Pod koniec miesiąca zwolniono część osób zatrzymanych po demonstracjach. 1 sierpnia 2009 rozpoczął się proces ponad 100 zwolenników opozycji oskarżonych o "działalność przeciw bezpieczeństwu narodowemu". 5 sierpnia 2009 prezydent Ahmadineżad został oficjalnie zaprzysiężony na druga kadencję. Dokładna liczba ofiar zamieszek nie jest znana. Początkowo w państwowych mediach pojawiały się informacje, że w wyniku protestów i starć z służbami bezpieczeństwa zginęło 26 osób (7 osób – 15 czerwca i 19 osób – 20 czerwca), ale według nieoficjalnych i niepotwierdzonych źródeł liczba ta wynosiła co najmniej 150 osób. Później irańskie władze informowały już tylko o 20 ofiarach śmiertelnych. Pod koniec lipca władze zwiększyły oficjalny bilans ofiar do 30 osób.
  • Oa protestos contra o resultado das eleições presidenciais no Irã em 2009 foram uma série de manifestações motivadas pela alegada fraude eleitoral que teria prejudicado o candidato reformista, Mir Hussein Mussavi. Os protestos ocorreram a partir de 13 de junho de 2009, em Teerã e outras grandes cidades do país, mas também em vários países do mundo. A onda de protestos foi chamada movimento verde ou mar verde, em razão da cor adotada pela campanha do candidato Mussavi. Em resposta aos protestos, os defensores do candidato vencedor, Mahmoud Ahmadinejad, atual presidente do país, também organizaram manifestações de apoio à sua vitória. Em 13 de junho, quando o resultado final foi anunciado, centenas de manifestantes, muitos ostentando símbolos do "movimento verde" de Mousavi, protestaram contra o resultado da eleição, nas ruas de Teerã e de várias outras cidades iranianas. Aos gritos de "O governo mente para o povo" e "Onde está o meu voto?," atearam fogo a pneus, bloquearam vias e houve choques com a polícia. Segundo o resultado divulgado pela comissão eleitoral, Mousavi teria perdido até em seu próprio distrito, apesar do enorme número de seguidores que atraiu durante a campanha. O comparecimento às urnas foi alto (mais de 80%) e, segundo analistas, quando isto ocorre, os reformistas iranianos tendem a ter maior votação. Na Universidade de Teerã, policiais dispersaram a multidão com gás lacrimogêneo. Foram os mais sérios confrontos verificados na capital, desde o protesto de estudantes contra o regime, em 1999. As autoridades bloquearam pela terceira vez nos últimos meses, o acesso ao site da rede de relacionamento Facebook, usada para a mobilização durante a campanha de Mousavi. O SMS, outro recurso utilizado na mobilização dos partidários de Mousavi, foi igualmente bloqueado, e afinal, também a rede de telefonia móvel, controlada pelo Estado, suspendeu o sinal dos celulares em Teerã. Ahmadinejad negou as acusações de fraude eleitoral. A Associação dos Clérigos Combatentes, da qual faz parte o reformista Mohammad Khatami (1997-2005), pediu a anulação da votação e a realização de uma nova eleição. Já o líder supremo do Irã, o aiatolá Ali Khamenei, pediu à população que se una em torno de Ahmadinejad e declarou que o resultado da eleição expressa um "julgamento divino". Os Pasdaran, a força paramilitar ideológica ligada ao Líder Supremo, advertiram que não permitirão a chegada de uma "Revolução de Veludo", numa alusão às teses de Mussavi, que propõe maior abertura ao Ocidente. Novos choques ocorreram no centro de Teerã, em 14 de junho. Manifestantes pró-Mousavi atiraram pedras contra a polícia, que ergueu barreiras de concreto para impedir o acesso a algumas áreas do centro da cidade. Cerca de 170 pessoas, 70 delas consideradas organizadoras dos protestos, foram presas, segundo a agência oficial IRNA. Entre os detidos, estão lideranças reformistas, como o ex-vice-ministro de Assuntos Exteriores Abdula Ramezamzadeh, o diretor-geral da plataforma reformista "Frente de Participação", Mohsen Mirdamadi e o irmão do ex-presidente Mohammad Khatami, Mohammed Reza Khatami. Em 16 de junho, no site do ex-vice presidente da República no governo Khatami, Mohammad-Ali Abtahi, lia-se o aviso de que ele também estava preso. Alguns órgãos de imprensa locais e estrangeiros afirmaram que o próprio Musavi estaria em prisão domiciliar, o que não foi confirmado. Em 16 de junho, a IRNA também informou que 100 pessoas haviam sido presas em um levante perto de uma universidade, em Shiraz, no sul do país. O outro candidato reformista à presidência, o clérigo Mehdi Karubi, ex-líder do Parlamento, também disse que houve fraude. Em comunicado escrito, declarou que "os resultados são ilegítimos e falta ao governo dignidade nacional e competência social (... ) Então não reconheço o Sr. Mahmoud Ahmadinejad como presidente do Irã. " Mir Hossein Mousavi informou ter feito um pedido formal de anulação do resultado das eleições que, segundo ele, foram marcadas por irregularidades. Seus partidários distribuíram folhetos conclamando a população a uma manifestação em Teerã na tarde de 15 de junho. Houve também uma passeata a favor da reeleição de Ahmadinejad, que reuniu dezenas de milhares de pessoas. Após a manifestação, partidários de Ahmadinejad e Mousavi entraram em choque numa das ruas principais de Teerã. Houve incêndios, vidros quebrados na rua e confrontos entre populares e policiais. A BBC disse que o Irã está usando "obstrução eletrônica pesada" para interromper as transmissões de seu serviço de televisão em pársi. O presidente reeleito acusou a imprensa estrangeira de travar uma "guerra psicológica" contra o Irã. Em 15 de junho, o líder supremo do Irã, aiatolá Ali Khamenei, apesar do seu pronunciamento anterior, ordenou ao Conselho dos Guardiães que investigasse as denúncias apresentadas por Mir Hossein Mousavi, sobre a ocorreência de fraude na eleição presidencial. Em carta enviada ao Conselho, Mousavi acusou o Ministério do Interior e o presidente Ahmadinejad, de influir nos resultados. Ainda em 15 de junho, o governo iraniano avisou que todos os jornalistas estrangeiros envolvidos na cobertura das eleições devem deixar o país logo que expire o prazo das respectivas credenciais. Várias redes de televisão tiveram material apreendido durante horas e não lhes é permitido filmar em vários lugares do país. O escritório do canal por satélite árabe Al Arabiya foi fechado durante uma semana e as agências não podem enviar imagens a veículos de língua persa. O jornal partidário de Moussavi foi fechado. Durante uma grande entrevista coletiva concedida no dia 13, Ahmadinejad havia acusado a imprensa internacional de imiscuir-se nos assuntos internos do Irã e de projetar uma imagem "errônea e negativa" do país. Também no dia 15, pelo menos sete pessoas morreram e dezenas de outras ficaram feridas ou foram detidas, quando integrantes da milícia islâmica Basij, ligada à Guarda Revolucionária Islâmica, abriram fogo contra manifestantes pró-Mousavi, na grande praça Azadi (praça da Liberdade), em Teerã. No mesmo dia, estudantes da Universidade de Teerã - importante reduto dos reformistas - relataram à BBC que um dos campus fora cercado por forças de segurança e que ao menos outras quatro pessoas morreram, durante uma incursão da polícia e do Basij a uma das residências universitárias. No dia 16 de junho, Ali Larijani, presidente do Majlis e influente figura conservadora, responsabilizou o ministro do Interior, Sadegh Mahsouli, pelo ataque das milícias bassidjis ao dormitório da Universidade de Teerã. No mesmo dia, houve duas manifestações, em diferentes pontos de Teerã. Ao longo dos 18 km da Avenida Valiasr, um importante eixo viário da capital, deu-se uma grande passeata em apoio a Ahmadinejad, convocada por um organismo oficial. Anteriormente, estava programada uma manifestação pró-Mousavi, na mesma avenida, mas o candidato cancelou o evento, para evitar novos confrontos e mais violência. Como alternativa, milhares de manifestantes saíram em passeata silenciosa no norte da cidade, em direção ao edifício da televisão pública. As autoridades iranianas proibiram os jornalistas estrangeiros de fazer a cobertura das manifestações ou de qualquer acontecimento fora do programa do Ministério da Cultura e Orientação Islâmica. O principal operador de telefones celulares do país, controlado pelo Estado, ficou inoperante na capital. Dado que os veículos da mídia tradicional sofriam restrições, as notícias do movimento são transmitidas ao resto do mundo pela Internet, sobretudo através do Twitter, do Facebook e outras redes sociais. O tópico #iranelection registra mais de 220.000 tweets por hora. Mas estudantes ligados à oposição acusam o regime de tentar plantar desinformação no Twitter, e de usar fotografias digitalmente alteradas para exagerar seu apoio popular. Enquanto o pronunciamento do Conselho de Guardiães sobre a recontagem dos votos era aguardado para o dia 21 de junho, as passeatas prosseguiam, apesar da repressão e das detenções. A advogada e ativista iraniana Shirin Ebadi, prêmio Nobel da Paz em 2003, manifestou-se no site americano de notícias The Huffington Post, pedindo a anulação das eleições. Em entrevista publicada pelo jornal francês "Le Monde", Shirin alertou sobre o "possível início de uma guerra civil. " Disse que grandes manifestações da oposição aconteceram em Ispahan, Shiraz, Tabriz, Mashad, e que 500 pessoas já tinham sido presas. Shirin Ebadi dirige o Centro de Defensores dos Direitos Humanos, proibido pelo governo iraniano desde dezembro de 2008. Um dia antes das eleições, ela deixou o país para participar de um seminário em Madri e não pretende retornar ao Irã: "Sou mais útil no exterior do que dentro do país" O Líder Supremo do Irã, aiatolá Ali Khamenei, exigiu o fim dos protestos de rua e responsabilizou os líderes do movimento por qualquer derramamento de sangue. No entanto, as manifestações prosseguiram no dia seguinte, desafiando as advertências do líder supremo do país. Em 20 de junho, um homem bomba provocou uma explosão diante do mausoléu do fundador da República Islâmica, o aiatolá Ruhollah Khomeini, em Teerã. O atentado resultou em dois mortos e oito feridos. Segundo relato de testemunhas, os principais confrontos entre manifestantes, policiais e milicianos Basij, ocorreram na praça da Revolução, no centro de Teerã. A polícia usou bombas de gás lacrimogêneo e canhões de água para dispersar a multidão de mais de 3.000 pessoas. Algumas carregavam colegas ensanguentados pelas ruas da capital. Houve pelo menos 60 feridos. Pelo céu da cidade havia muitos helicópteros e uma densa fumaça negra. A Universidade de Teerã foi cercada pela polícia, enquanto estudantes bradavam "morte do ditador!". No site de sua campanha, Mir Hossein Mousavi acusou Khamenei de ameaçar o caráter republicano da República Islâmica e de ter como objetivo a imposição de um novo sistema político. Nenhum político iraniano jamais havia ousado fazer uma crítica de tal gravidade ao líder supremo. Segundo uma testemunha, Moussavi, em discurso feito a simpatizantes no sudoeste de Teerã, pediu a deflagração de uma greve nacional, caso ele seja preso. Mousavi refutou as afirmações do Líder Supremo, em seu discurso do dia 19, de que havia um complô para deflagrar uma Revolução de Veludo no Irã. Sem citar o nome de Khamenei, sentenciou: "Insensatos aqueles que, levados por interesses mesquinhos, dizem que a revolução islâmica é engendrada por estrangeiros e a chamam de "revolução de veludo". " O dia 20 terminou com pelo menos 19 pessoas mortas e mais de 100 feridas, durante os protestos na capital, segundo a rede de televisão CNN. Mas os números são desencontrados: a mídia estatal iraniana informou o número oficial de mortos era de 17. Outras fontes relatam que houve 150 mortos desde o início dos conflitos (dados não confirmados). Autoridades policiais culparam os membros da Organização dos Mujahidin do Povo Iraniano pelas mortes, acusando-os de terem disparado contra a multidão. A imprensa estrangeira, proibida de cobrir os acontecimentos nas ruas, tem recorrido ao relato de testemunhas. O correspondente da BBC, Jon Leyne, foi acusado pelas autoridades iranianas de dar "informações falsas", "não manter a objetividade" e apoiar os protestos, e tem 24 horas para deixar o país. A filha do aiatolá Ali Akbar Hashemi Rafsanjani, ex-presidente do Irã, foi presa, juntamente com outros quatro membros da família, por ter participado de uma manifestação ilegal. Líder da Assembleia dos Peritos e do Conselho de Discernimento, Rafsandjani é um dos homens mais influentes do Irã. No dia 21 de junho, as ruas de Teerã amanheceram calmas, ocupadas pela polícia e pelas milícias. Segundo relatos de testemunhas, ouviam-se tiros em algumas zonas de Teerã, mas não houve manifestações populares significativas. No dia seguinte, cerca de mil manifestantes de oposição se concentraram na Praça Haft-é Tir, centro de Teerã. Segundo testemunhas, a polícia anti-motim se colocou em posição de tiro. A manifestação havia sido convocada através de Twitter, em homenagem a Nedá Agha-Soltan, uma jovem que foi morta na rua, no sábado, atingida por um tiro disparado do alto de um prédio. Sua morte foi filmada e o filme circulou pela Internet e pelos canais de televisão captados no Irã por antenas parabólicas. Neda acabou por se transformar em símbolo, particularmente para as mulheres iranianas, que têm se destacado na vanguarda dos protestos. Nedá significa "chamada" em pársi, e, para muitos, ela se tornou "a chamada do Irã". A convocação para o ato público se manteve apesar das advertências dos Pasdaran, que emitiram o seguinte comunicado, citado pela agência Mehr: "Os Guardas da Revolução, os bassidjis e as outras forças da ordem e de segurança estão prontas a uma ação decisiva e revolucionária para (... ) colocar um ponto final no complô e nos motins". Foi a primeira vez que os Pasdaran lançaram tal advertência, desde o início das manifestações, em 13 de junho. Segundo testemunhas, as forças de segurança impediram a realização de seu funeral, bloqueando ruas de acesso a uma mesquita central de Teerã, onde seria realizada a cerimônia, e jogando tinta em spray nos carros de quem insistia em seguir na direção da mesquita.
  • Unii analişti au denumit rezultatele controversate ale alegerilor o lovitură de stat (sau "کودتای ۲۲ خرداد" în persană—Lovitura de stat din 22 Khordad Anno Persarum 1388). Toţi cei trei candidaţi ai opoziţiei au susţinut că voturile au fost manipulate şi alegerile falsificate, iar candidaţii Mohsen Rezaee şi Mousavi au făcut plângeri oficiale. Mousavi a anunţat că „nu va renunţa în faţa acestei manipulări” fără să facă un apel oficial împotriva rezultatului în faţa Consiliului Gardienilor la 14 iunie. Conducătorul suprem Ayatollahul Ali Khamenei a declarat că prezenţa fără precedent la urne şi coincidenţa cu sărbătorile religioase este un „semn divin” şi a cerut naţiunii să fie unită, dar ulterior a cerut o investigaţie a acuzaţiilor de fraudă electorală şi de nereguli. Mousavi nu este optimist în ce priveşte apelul său, afirmând că mulţi dintre membrii grupului „nu erau imparţiali în timpul alegerilor”. Ahmadinejad a spus că alegerile au fost „complet libere” şi că rezultatul este „o mare victorie” pentru Iran, considerând protestele doar „pasiuni de după un meci de fotbal”. Poliţia şi grupările paramilitare denumite Basij au reprimat violent protestele, trăgând în mulţime şi folosind bastoane de cauciuc, gaz lacrimogen şi alte arme. Guvernul iranian a confirmat moartea a douăzeci de oameni în timpul protestelor. Autorităţile iraniene au închis universităţile din Teheran, au blocat site-uri web, comunicaţiile prin telefonia mobilă şi mesajele text, şi au interzis mitingurile.
  • Акции протеста в Иране в 2009 году начались после официального объявления итогов президентских выборов. Файл:Iranian presidential election, 2009, protests (2). jpg Беспорядки в Тегеране, 13 июня После официального объявления ЦИК победы Ахмадинежада в Иране начались массовые выступления сторонников Мир-Хосейна Мусави. В Тегеране несколько тысяч человек вышли на демонстрации под лозунгами «Долой диктатора!» и «Смерть диктатору!». Мусави объявил, что «не поддастся этой манипуляции» и предупредил, что поведение некоторых политиков во время выборов «сотрясает политические устои страны». Он также заявил, что будет добиваться перевыборов. Полиция жёстко, в том числе с применением дубинок и слезоточивого газа, разгоняла стихийные демонстрации, вскоре переросшие в беспорядки. Сам Мусави при этом призвал своих сторонников не прибегать к насилию. Вечером 13 июня в Тегеране была отключена сотовая связь. Вновь был закрыт доступ к сайтам Facebook и YouTube. Аль-Джазира назвала беспорядки 13 июня крупнейшими со времен Революции 1979 года. Протесты на улицах иранских городов продолжились 14 июня. Мир-Хосейн Мусави подал заявку на разрешение провести 15 июня общенациональный митинг протеста, в чём ему было отказано. Несмотря на это, на следующий день тысячи человек вышли под зелёными знамёнами на улицы Тегерана и некоторых других крупных городов. Имели место столкновения со сторонниками Ахмадинежада. На главной акции протеста в Тегеране присутствовал и сам Мусави. Он призвал к повторному проведению президентских выборов. К вечеру число участников выступлений в Тегеране достигло 100 тысяч человек. В ходе их разгона было применено огнестрельное оружие, один человек погиб. 15 июня демонстрации протеста прошли и за пределами Ирана: у посольств в Париже, Берлине, Лондоне, Риме, Амстердаме и в других городах. В ночь на 16 июня в Тегеране были застрелены ещё 7 участников протестов, после того, как они попытались напасть на военный пост рядом с площадью Азади, где проходил митинг оппозиции.
  • İran'da 2009 yılında yapılan Cumhurbaşkanlığı Seçiminin ardından seçimi hileli olduğu düşenen Mir Hüseyin Musavi taraftarları başkent Tahran'da ve ülkenin diğer büyük şehirlerinde gösteriler düzenlediler. Ancak bu gösterilere karşılık olarak Tahran'da onbinlerce kişi Mahmut Ahmedinejad'ın zaferini desteklemek için toplandı. Cumhurbaşkanı Ahmedinejad ülkedeki huzursuzlukları reddederek "futbol maçından sonraki tutkular" olarak niteledi. Bazı kaynaklar İran İslam Katılım Öncülüğünün(Jebheye Mosharekate Iran-e Eslaami) merkezinin basıldığını ve tutuklamalar yapıldığını duyurdu. Ülkede gösteriler sırasında en az yirmi doğrulanmış ölüm kaydedildi.
  • 伊朗綠色革命是2009年伊朗的一次大型的反政府群眾運動。在2009年伊朗總統選舉中,官方宣布馬哈茂德·艾哈邁迪內賈德以絕對優勢成功連任,但是反對派總統候選人、前總理米爾-侯賽因·穆薩維不服,認為選舉存在嚴重舞弊,要求重新選舉。從6月13日凌晨開始,大批民眾走上街頭抗議選舉不公和艾哈邁迪內賈德政府,以及要求伊朗進行改革,實現自由和民主。由於穆薩維用綠色作為競選顏色,因而示威群眾大多身穿綠衣或者佩戴綠色絲帶、頭巾等,揮舞綠旗,形成「綠色海洋」,因而被稱為「綠色革命」。 示威抗議活動由伊朗首都德黑蘭蔓延到全國各地,乃至海外伊朗僑民。截至目前為止,最高時刻有超過300萬人在德黑蘭參與示威。是伊朗革命以來最嚴重的騷動。這次運動的一個很大的特點就是網絡技術的廣泛應用,由於伊朗政府進行信息管制,封鎖和驅逐媒體,導致伊朗國內局勢不能及時傳遞出去,但是伊朗民眾頂風利用新興的網絡工具,如Twitter、Facebook、YouTube和代理服務器,將示威和政府鎮壓的實況報道出去。所以很多人也稱這次運動為「Twitter革命」。 迫於民眾的反對壓力,伊朗最高領袖阿里·哈梅內伊宣布調查選舉舞弊指控,並作部分重新計票,但是示威民眾對這一舉措仍然不滿,要求必須重新選舉。示威民眾和伊斯蘭革命衛隊之間發生衝突,截至目前已有20人在衝突中喪生,其中多名學生在政府武裝攻佔德黑蘭大學學生宿舍時被殺害。而300多名改革派知名人士被政府逮捕。
dbpprop:bot
  • WebCiteBOT
dbpprop:casulties
  • Confirmed 219
dbpprop:date
  • August 2009
  • June 13, 2009 - ongoing
dbpprop:fatalities
  • 85 confirmed and 150+ unconfirmed .
dbpprop:l
  • Stance of Marjas
dbpprop:location
dbpprop:reference
dbpprop:seeAlsoProperty
  • 2009 Iran poll protests trial
  • 2009 Iranian university dormitory raids
  • Censorship in Iran
  • Communications in Iran
  • Death of Neda Agha-Soltan
  • Human rights in the Islamic Republic of Iran
  • Law enforcement in Iran
  • Sohrab Aarabi
dbpprop:time
  • Afternoon 12 GMT
dbpprop:timezone
  • 4 (xsd:integer)
dbpprop:title
  • 2009 Iranian election protests
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • Protests following the 2009 Iranian presidential election against alleged electoral fraud and in support of opposition candidate Mir-Hossein Mousavi occurred in Tehran and other major cities in Iran and around the world starting from June 13, 2009. The protests were given several titles by their proponents including Green Revolution or Sea of Green, reflecting unsuccessful presidential candidate Mousavi's campaign color, and also Persian Awakening.
  • Am 13. Juni, am Tag nach der Wahl, gab es in Teheran öffentliche Proteste und Demonstrationen gegen das Wahlergebnis. „Wie aus dem Nichts“ formierte sich ein Demonstrationszug auf Teherans zentraler Einkaufsmeile, der Valiasr-Straße. Die Demonstranten riefen „nieder mit der Diktatur“ und „ich will meinen Wahlzettel zurück. “ Mehrere tausend Demonstranten lieferten sich Straßenschlachten mit der Polizei, die größten Krawalle seit den Studentenunruhen 1999.
  • Tras la elecciones presidenciales en Irán de junio de 2009, se llevan a cabo protestas en Teherán y otras importantes ciudades en Irán y de todo el mundo contra el presunto fraude electoral y en apoyo del candidato de la oposición Mir-Hossein Mousavi. En respuesta, otros grupos se han manifestado en Teherán en apoyo a la supuesta victoria de Mahmoud Ahmadinejad.
  • Les protestations postélectorales iraniennes ont commencé le 13 juin 2009 contre le résultat de l'élection présidentielle, accusée d'avoir été entachée par la fraude électorale gardant au pouvoir Mahmoud Ahmadinejad, et en soutien au candidat de l'opposition Mir-Hossein Mousavi. Les manifestations ont toujours lieu à Téhéran et d'autres grandes villes d'Iran et du monde.
  • Zamieszki po wyborach w Iranie w 2009 roku – protesty i zamieszki uliczne w Iranie po wyborach prezydenckich z 12 czerwca 2009. Organizatorami protestów byli zwolennicy Mir-Hosseina Mousaviego, który według oficjalnych wyników przegrał wybory z urzędującym prezydentem Mahmudem Ahmadineżadem. Zwolennicy opozycji zarzucili władzy sfałszowanie wyników głosowania i w proteście wyszli na ulice miast.
  • Oa protestos contra o resultado das eleições presidenciais no Irã em 2009 foram uma série de manifestações motivadas pela alegada fraude eleitoral que teria prejudicado o candidato reformista, Mir Hussein Mussavi. Os protestos ocorreram a partir de 13 de junho de 2009, em Teerã e outras grandes cidades do país, mas também em vários países do mundo. A onda de protestos foi chamada movimento verde ou mar verde, em razão da cor adotada pela campanha do candidato Mussavi.
  • Unii analişti au denumit rezultatele controversate ale alegerilor o lovitură de stat (sau "کودتای ۲۲ خرداد" în persană—Lovitura de stat din 22 Khordad Anno Persarum 1388). Toţi cei trei candidaţi ai opoziţiei au susţinut că voturile au fost manipulate şi alegerile falsificate, iar candidaţii Mohsen Rezaee şi Mousavi au făcut plângeri oficiale.
  • Акции протеста в Иране в 2009 году начались после официального объявления итогов президентских выборов. Файл:Iranian presidential election, 2009, protests (2).
  • İran'da 2009 yılında yapılan Cumhurbaşkanlığı Seçiminin ardından seçimi hileli olduğu düşenen Mir Hüseyin Musavi taraftarları başkent Tahran'da ve ülkenin diğer büyük şehirlerinde gösteriler düzenlediler. Ancak bu gösterilere karşılık olarak Tahran'da onbinlerce kişi Mahmut Ahmedinejad'ın zaferini desteklemek için toplandı. Cumhurbaşkanı Ahmedinejad ülkedeki huzursuzlukları reddederek "futbol maçından sonraki tutkular" olarak niteledi.
rdfs:label
  • 2009 Iranian election protests
  • Proteste nach den iranischen Präsidentschaftswahlen 2009
  • Protestas electorales en Irán de 2009
  • Protestations postélectorales iraniennes de 2009
  • Zamieszki po wyborach w Iranie (2009)
  • Protestos eleitorais no Irã em 2009
  • Protestele de după alegerile din Iran din 2009
  • Акции протеста в Иране (2009)
  • 2009 İran seçimleri gösterileri
  • 伊朗綠色革命
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:Person/knownFor of
is dbpedia-owl:knownFor of
is dbpprop:knownFor of
is dbpprop:redirect of