The 1958 Lebanon crisis was a Lebanese political crisis caused by political and religious tensions in the country that included a U.S. military intervention. The intervention lasted around three months until President Camille Chamoun, who had requested the assistance, completed his term as president of Lebanon. American and Lebanese government forces successfully occupied the port and international airport of Beirut. With the crisis over, the United States withdrew.

Property Value
dbo:abstract
  • The 1958 Lebanon crisis was a Lebanese political crisis caused by political and religious tensions in the country that included a U.S. military intervention. The intervention lasted around three months until President Camille Chamoun, who had requested the assistance, completed his term as president of Lebanon. American and Lebanese government forces successfully occupied the port and international airport of Beirut. With the crisis over, the United States withdrew. (en)
  • أزمة لبنان 1958 كانت أزمة سياسية بسبب توترات سياسية ودينية في البلد. وتدخل فيها الجيش الأمريكي ليخفف التوتر، ظل التدخل الأمريكي قائم 3 اشهر متواصلة، حتى انتهت الفترة الرئاسية للرئيس كميل شمعون، الذي كان قد طلب من الولايات المتحدة الأمريكية المساعدة في الحد من التوتر في لبنان، الأزمة انتهت وانسحب الجيش الأمريكي بعدها بفترة قليلة. (ar)
  • Die Libanonkrise 1958 war eine politische Krise im Libanon, die durch politische und religiöse Konflikte verursacht wurde. Staatspräsident Chamoun wurden Wahlmanipulationen vorgeworfen. Er bat die USA um Hilfe. Die 6. US-Flotte wurde in Marsch gesetzt. US-Truppen landeten in Beirut, um Chamoun zu stützen. Die Libanesen wählten jedoch Chamouns Regime ab, sein Nachfolger wurde General Chehab. Chehab lehnte die militärische Intervention der USA ab. Damit waren die USA gezwungen, das Land wieder zu räumen. (de)
  • La crise de 1958 au Liban est une crise politique libanaise causée par des tensions politiques et religieuses internes au pays. Elle voit l'intervention des forces américaines. (fr)
  • La crisi Libanese del 1958 fu un periodo di disordini politici e scontri di guerriglia intercorsi in Libano tra il maggio e l'ottobre del 1958. Gli scontri videro opposti da un lato i sostenitori del presidente libanese Camille Chamoun, un cristiano maronita noto per la sua linea filo-occidentale, e dall'altro quelli del primo ministro Rashid Karame, un musulmano sunnita noto per le sue simpatie per il regime nasseriano al potere in Egitto: dopo alcuni disordini di piazza, le opposte fazioni iniziarono a reclutare milizie armate e a prendere possesso dei principali centri abitati, mentre l'esercito libanese si dimostrava incapace di fermare l'ondata di violenza. La crisi fu risolta grazie all'intervento militare degli Stati Uniti d'America: temendo sviluppi ben peggiori anche dopo la sanguinosa rivoluzione del 14 luglio occorsa nel vicino Regno d'Iraq, il presidente Dwight Eisenhower autorizzò lo spiegamento di truppe da combattimento statunitensi a Bierut per riportare l'ordine e impedire interventi armati delle nazioni vicine; le forze statunitensi sbarcarono incontrastate e in modo quasi incruento collaborarono con l'esercito libanese nel riportare l'ordine nella capitale. Grazie alla mediazione statunitense, la crisi fu infine risolta con l'elezione alla presidenza libanese del generale Fu'ad Shihab, universalmente apprezzato da tutte le fazioni, e alla nomina di un governo di riconciliazione nazionale. (it)
  • Begin jaren 50 van de 20e eeuw ontstond onder leiding van de Egyptische president Nasser een sterke antiwesterse beweging, het nasserisme genaamd. Libanon, dat vanwege de deels christelijke populatie altijd sterk op het westen was gericht, kwam onder druk te staan om de contacten met het westen te beperken ten gunste van de Sovjet-Unie. Nasser had gedeeltelijk succes met zijn beweging en dit resulteerde onder meer in de unificatie van Syrië en Egypte in februari 1958, genaamd de Verenigde Arabische Republiek (VAR). Tijdens de Libanese verkiezingen van 1958 leden zowel de druzen onder leiding van Kamal Jumblatt als de soennitische moslims onder leiding van Saeb Salam (voormalig premier) een gevoelige nederlaag. In reactie hierop braken openlijke straatprotesten uit. Ze riepen de regering op zich aan te sluiten bij de VAR. De vlam sloeg in de pan met de moord op Nassib Metni, uitgever van de communistische krant Al Telegraf, op 8 mei 1958. De overheid kreeg de schuld van zijn dood en de volgende dag braken op grote schaal onrusten uit. Later zou overigens blijken dat de oorzaak van Metni’s dood in de privésfeer moest worden gezocht. Op 12 mei werd een nationale staking afgekondigd en sloten het zuiden, midden en oosten van Libanon zich aan bij het verzet tegen de regering. Grofweg kan gezegd worden dat de christenen overheidsgezind waren en dat het verzet met name door moslims werd gevormd. Het Libanese leger wilde niet ingrijpen omdat de opperbevelhebber Fouad Chehab vreesde voor het uiteenvallen van het leger in moslims en christenen. Hij zag als voornaamste taak voor het leger het bewaren van strikte neutraliteit. De opstandelingen werden openlijk met manschappen en wapens gesteund door Syrië, dat immers wilde dat Libanon zich zou aansluiten bij de VAR. Dit leidde in juni 1958 tot een officieel protest van Libanon bij de VN-Veiligheidsraad, wat overigens zonder resultaat bleef. De situatie in Libanon verslechterde na de staatsgreep in Irak op 14 juli 1958 waarbij de koninklijke familie en de premier werden vermoord. Irak was tot dan toe prowesters georiënteerd, maar de nieuwe regering koos onomwonden voor een antiwesterse koers. Als reactie op deze regionale ontwikkelingen riep de Libanese president Camille Chamoun de hulp in van de Verenigde Staten. De Amerikanen hadden een marinevloot voor de kust van Libanon en waren bereid tot een landing op het strand nabij Beiroet om de regering te helpen. De volgende dag landden de Amerikanen derhalve bij de badplaats Khalde, een bekende badplaats enkele kilometers ten zuiden van Beiroet. Het moet de merkwaardigste invasie ooit zijn geweest: de Amerikaanse mariniers die zich hadden voorbereid op een invasie in oorlogsgebied, werden hartelijk verwelkomd door zongebruinde Libanezen die genoten van een mooie stranddag. De sociale en politieke spanning moet echter niet worden onderschat. Zo trokken Britse militaire eenheden Jordanië binnen op 17 juli 1958 ter ondersteuning van de Jordaanse koning die zich eveneens bedreigd voelde door de regionale ontwikkelingen, met name de recente staatsgreep in Irak. In Libanon werd onder druk van Amerika al spoedig een overeenkomst bereikt tussen de regering en de opstandelingen en tegen het einde van september 1958 verlieten de Amerikaanse mariniers Libanon en was de rust teruggekeerd. (nl)
  • Kryzys libański to kryzys polityczny w Libanie wywołany przez polityczne i religijne napięcia w kraju, mający miejsce w 1958 roku zakończony interwencją wojsk amerykańskich. W lipcu 1958 roku Liban był zagrożony wojną domową pomiędzy maronitami a muzułmanami. Dwa lata wcześniej pogorszyły się stosunki z Egiptem. Ówczesny prozachodni prezydent, chrześcijanin maronita, Kamil Szamun nie zerwał stosunków z państwami zachodnimi, narażając się na gniew prezydenta Egiptu Gamala Abdela Nasera. Działo się to w okresie kryzysu sueskiego. Premier, sunnita, Raszid Karami, miał poparcie prezydenta Egiptu Nasera. Po zakończeniu kryzysu Karami stworzył rząd jedności narodowej. Libańscy muzułmanie namawiali rząd do przyłączenia się do nowo powstałej Zjednoczonej Republiki Arabskiej (Egipt i Syria), podczas gdy chrześcijanie chcieli zachować prozachodnią politykę rządu. Rosnący w siłę muzułmańscy rebelianci zmusili prezydenta Szamuna do poproszenia Amerykanów o zbrojną interwencję. (pl)
  • A crise do Líbano de 1958 foi uma crise política libanesa causada por tensões políticas e religiosas do país. Incluiu uma intervenção militar dos EUA, levando à redução das tensões. (pt)
  • Ливанский кризис 1958 года — политический кризис, вызванный политической и религиозной напряженностью в стране. Сопровождался вводом американских войск, результатом которого стало ослабление напряженности. (ru)
dbo:combatant
  • *INM
  • *LCP
  • *PSP
  • Lebanese Government
  • Lebanese Opposition:
dbo:commander
dbo:date
  • 1958-10-25 (xsd:date)
dbo:isPartOfMilitaryConflict
dbo:place
dbo:result
  • * U.S.-Lebanese occupation of theportandinternational airportof Beirut
  • * Withdrawal of U.S. forces
  • American-led government victory
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 287824 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 740974204 (xsd:integer)
dbp:caption
  • U.S. Marine sits in a foxhole outside Beirut, 1958
dbp:casualties
  • 1300 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • The 1958 Lebanon crisis was a Lebanese political crisis caused by political and religious tensions in the country that included a U.S. military intervention. The intervention lasted around three months until President Camille Chamoun, who had requested the assistance, completed his term as president of Lebanon. American and Lebanese government forces successfully occupied the port and international airport of Beirut. With the crisis over, the United States withdrew. (en)
  • أزمة لبنان 1958 كانت أزمة سياسية بسبب توترات سياسية ودينية في البلد. وتدخل فيها الجيش الأمريكي ليخفف التوتر، ظل التدخل الأمريكي قائم 3 اشهر متواصلة، حتى انتهت الفترة الرئاسية للرئيس كميل شمعون، الذي كان قد طلب من الولايات المتحدة الأمريكية المساعدة في الحد من التوتر في لبنان، الأزمة انتهت وانسحب الجيش الأمريكي بعدها بفترة قليلة. (ar)
  • Die Libanonkrise 1958 war eine politische Krise im Libanon, die durch politische und religiöse Konflikte verursacht wurde. Staatspräsident Chamoun wurden Wahlmanipulationen vorgeworfen. Er bat die USA um Hilfe. Die 6. US-Flotte wurde in Marsch gesetzt. US-Truppen landeten in Beirut, um Chamoun zu stützen. Die Libanesen wählten jedoch Chamouns Regime ab, sein Nachfolger wurde General Chehab. Chehab lehnte die militärische Intervention der USA ab. Damit waren die USA gezwungen, das Land wieder zu räumen. (de)
  • La crise de 1958 au Liban est une crise politique libanaise causée par des tensions politiques et religieuses internes au pays. Elle voit l'intervention des forces américaines. (fr)
  • A crise do Líbano de 1958 foi uma crise política libanesa causada por tensões políticas e religiosas do país. Incluiu uma intervenção militar dos EUA, levando à redução das tensões. (pt)
  • Ливанский кризис 1958 года — политический кризис, вызванный политической и религиозной напряженностью в стране. Сопровождался вводом американских войск, результатом которого стало ослабление напряженности. (ru)
  • La crisi Libanese del 1958 fu un periodo di disordini politici e scontri di guerriglia intercorsi in Libano tra il maggio e l'ottobre del 1958. Gli scontri videro opposti da un lato i sostenitori del presidente libanese Camille Chamoun, un cristiano maronita noto per la sua linea filo-occidentale, e dall'altro quelli del primo ministro Rashid Karame, un musulmano sunnita noto per le sue simpatie per il regime nasseriano al potere in Egitto: dopo alcuni disordini di piazza, le opposte fazioni iniziarono a reclutare milizie armate e a prendere possesso dei principali centri abitati, mentre l'esercito libanese si dimostrava incapace di fermare l'ondata di violenza. (it)
  • Begin jaren 50 van de 20e eeuw ontstond onder leiding van de Egyptische president Nasser een sterke antiwesterse beweging, het nasserisme genaamd. Libanon, dat vanwege de deels christelijke populatie altijd sterk op het westen was gericht, kwam onder druk te staan om de contacten met het westen te beperken ten gunste van de Sovjet-Unie. Nasser had gedeeltelijk succes met zijn beweging en dit resulteerde onder meer in de unificatie van Syrië en Egypte in februari 1958, genaamd de Verenigde Arabische Republiek (VAR). (nl)
  • Kryzys libański to kryzys polityczny w Libanie wywołany przez polityczne i religijne napięcia w kraju, mający miejsce w 1958 roku zakończony interwencją wojsk amerykańskich. W lipcu 1958 roku Liban był zagrożony wojną domową pomiędzy maronitami a muzułmanami. Dwa lata wcześniej pogorszyły się stosunki z Egiptem. Ówczesny prozachodni prezydent, chrześcijanin maronita, Kamil Szamun nie zerwał stosunków z państwami zachodnimi, narażając się na gniew prezydenta Egiptu Gamala Abdela Nasera. Działo się to w okresie kryzysu sueskiego. Premier, sunnita, Raszid Karami, miał poparcie prezydenta Egiptu Nasera. Po zakończeniu kryzysu Karami stworzył rząd jedności narodowej. (pl)
rdfs:label
  • 1958 Lebanon crisis (en)
  • أزمة لبنان 1958 (ar)
  • Libanonkrise 1958 (de)
  • Crise de 1958 au Liban (fr)
  • Crisi libanese del 1958 (it)
  • Libanoncrisis (1958) (nl)
  • Kryzys libański (pl)
  • Crise do Líbano de 1958 (pt)
  • Ливанский кризис 1958 года (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • 1958 Lebanon Crisis (en)
is dbo:battle of
is dbo:usedInWar of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:operations of
is foaf:primaryTopic of