The Đông Sơn culture (literally "East Mountain culture", but from the name of Đông Sơn village) was a Bronze Age culture in ancient Vietnam centered at the Red River Valley of northern Vietnam from 700-500 BC until the first century AD. It was the last great culture of Văn Lang (as Vietnam was known then) and continued well into the next Vietnamese state of Âu Lạc. Its influence spread to other parts of Southeast Asia, including Maritime Southeast Asia, from about 1000 BC to 1 BC. To the south of the Đông Sơn culture was the proto-Cham Sa Huỳnh culture.

Property Value
dbo:abstract
  • Die Dong-Son-Kultur (vietnamesisch Văn hóa Đông Sơn) existierte von etwa 800 v. Chr.-200 n. Chr. im nördlichen Vietnam und in Südchina. Sie markiert den Übergang von der Bronzezeit zur Eisenzeit in Südasien. Die Dong-Son-Kultur hatte ihr Kerngebiet in den Tälern der Flüsse Hong, Ma und Ca. Im Norden ist sie bis an die Grenze des heutigen Vietnams bezeugt, im Süden bis nach Quảng Bình. Die Dong-Son-Kultur ist charakterisiert durch eine große Anzahl verschiedener Bronzeobjekte. Ihre typischen Artefakte (oft sehr aufwendig gestaltete Gegenstände aus Bronze) finden sich bis weit nach Ozeanien hinein, wohin sie vermutlich durch Handel gelangten. Es gibt Bronzepflüge, Äxte, Waffen und reich verzierte Bronzegefäße. Besonders typisch sind die bauchigen Dong-Son-Trommel, Bronzetrommeln, von denen bisher über 200 bekannt sind. Ein 2015 in Osttimor gefundenes Exemplar wog 80 kg und wurde auf ein Alter von 2000 Jahre geschätzt. Eisen war auch bekannt. Es fanden sich Waffen, Werkzeuge und auch Schmuckstücke. Die Keramik ist eher einfach und zeigt meist ein eingedrücktes Schnurmotiv auf der Außenseite. Siedlungen liegen meist dicht an Flüssen und sind vergleichsweise klein, von 100 m² bis zu einem Hektar groß. Friedhöfe finden sich getrennt von den Siedlungen. Die Toten sind meist als Körperbestattungen in Holzsärgen (die oft aus Booten hergestellt waren) mit Beigaben begraben worden. Reisanbau war die Wirtschaftsgrundlage. Die Bronzen der Dong-Son-Kultur fanden sich im südlichen China und im Gebiet der Sa-Huynh-Kultur. Sie belegen Handelsbeziehungen. Die Dong-Son-Kultur wird von vietnamesischen Historikern häufig mit dem aus den vietnamesischen Überlieferungen tradierten Königreich Văn Lang in Verbindung gebracht. Archäologen der Kolonialzeit vertraten die Meinung, dass die Technik des Bronzegusses aus China übernommen worden sei. Heutige Archäologen gehen eher von einer unabhängigen Entstehung auf dem südostasiatischen Festland aus. (de)
  • Dong Son est le nom donné à une culture de la proto-histoire de l'Indochine, nommée d'après le village du nord du Viêt Nam où l'on en a découvert les vestiges. Le site de Dong Son montre que la culture du bronze est arrivée en Indochine depuis le nord, probablement au début du Ier millénaire avant notre ère, date des vestiges les plus anciens. Dong Son n'était pas uniquement une culture du bronze. La population créait d'autres types d'objets d'origine chinoise, et travaillait également le fer. Mais les objets de bronze, en particulier ses fameux tambours de bronze rituels, sont d'un travail remarquable. Cette culture est présente dans le delta du fleuve Rouge au Nord du Viêt Nam. Les Dong Son ont également laissé d'importants monuments de pierre à fonction religieuse, comparables à ceux qu'on trouve en Polynésie. Riziculteurs, les Dong Son ont transformé le delta du Fleuve Rouge en une grande région productrice de riz. La culture Dong Son est considérée comme la base de la civilisation de cette région. On en trouve des vestiges datant d'une époque aussi récente que le XVIe siècle. Toutefois, l'essentiel de cette culture disparaît avec la conquête de la région par les Chinois au IIe siècle av. J.-C. Les Dong Son avaient des échanges avec d'autres peuples d'Asie du Sud-Est. L'influence de leur art s'étend sur une région qui couvre, outre l'actuel Viêt Nam, le Laos, le Cambodge et jusqu'à l'Indonésie. Elle se traduit par une grande diversité d'objets rituels en bronze, souvent décorés de motifs humains ou animaux, moulés par la méthode de la cire perdue dans laquelle le métal fondu remplace le modèle de cire contenu dans le moule, parmi lesquels des tambours rituels et des haches. Le plus grand tambour de bronze de toute l'Asie (diamètre 1,60 mètre, hauteur 1,86 mètre) est la "Lune de Pejeng" retrouvée dans l'île indonésienne de Bali. Dans la petite île d'Alor, dans la province des petites îles de la Sonde orientales, on trouve des milliers de tambours de bronze appelés moko, dont l'origine reste encore mystérieuse. Les haches de bronze cérémonielles présentent des motifs de bateau que l'on retrouve dans les tissages de Bornéo et Sumatra en Indonésie. La spirale est un autre motif décoratif fréquent de Dong Son. La culture de Dong Son est aussi caractérisée par des poignards votifs en bronze à manche anthropomorphe. (fr)
  • ドンソン文化(ドンソンぶんか、東山文化、ベトナム語:Văn hóa Đông Sơn)は、ベトナム北部の紅河流域を中心に成立した東南アジア初期の金属器文化。 (ja)
  • The Đông Sơn culture (literally "East Mountain culture", but from the name of Đông Sơn village) was a Bronze Age culture in ancient Vietnam centered at the Red River Valley of northern Vietnam from 700-500 BC until the first century AD. It was the last great culture of Văn Lang (as Vietnam was known then) and continued well into the next Vietnamese state of Âu Lạc. Its influence spread to other parts of Southeast Asia, including Maritime Southeast Asia, from about 1000 BC to 1 BC. The Đông Sơn people, who are also known as Lạc or Lạc Việt, were skilled at cultivating rice, keeping water buffalos and pigs, fishing and sailing in long dugout canoes. They also were skilled bronze casters, which is evidenced by the Đông Sơn drums found widely throughout northern Vietnam and Southern China. To the south of the Đông Sơn culture was the proto-Cham Sa Huỳnh culture. (en)
  • De Dong Soncultuur is de naam van een prehistorische cultuur uit het oude Vietnam, die vernoemd is naar het dorpje Đông Sơn ("oostelijke berg") in het noorden van het land, waar men resten van deze cultuur heeft gevonden. De vindplaats van Dong Son gaf aanwijzingen dat deze bronstijdcultuur uit het noorden (Zuid-China) afkomstig was en zich omstreeks 300 voor Chr. naar Zuidoost-Azië heeft uitgebreid. Echter, deze theorie is ontkracht door archeologische vondsten in het noordoosten van Thailand in 1970. Het bronsgieten begon oorspronkelijk in Zuidoost-Azië en deze techniek werd later door de Chinezen overgenomen. Deze theorie wordt ondersteund door het werk van hedendaagse Vietnamese archeologen. De Dong Soncultuur is geen zuivere bronscultuur, want er zijn ook reeds enkele ijzeren voorwerpen aangetroffen. Maar het zijn de bronzen voorwerpen, en met name de beroemde bronzen trommels, die vanuit artistiek oogpunt het meest in het oog vallen. De Dong Soncultuur heeft ook belangrijke uit grote stenen opgetrokken monumenten nagelaten, die een religieuze functie vervulden. De dragers van de Dong Soncultuur waren in de eerste plaats rijstverbouwers, die de delta van de Rode Rivier (Sông Hồng) hebben getransformeerd in een belangrijk productiegebied voor rijst. De cultuur wordt als de basis beschouwd van de latere culturen in dit gebied, en de sporen ervan zijn nog zichtbaar tot een zo recente datum als de 16e eeuw. De cultuur als zodanig verdwijnt echter met de verovering van Noord-Vietnam door de Chinezen in de 2e eeuw voor Chr. De mensen van de Dong Soncultuur hadden contact met andere volkeren in Zuidoost-Azië. De invloed van hun kunst en metallurgische vaardigheden strekt zich uit over geheel Indochina en een groot deel van Indonesië. Kenmerkend zijn de kunstige bronzen voorwerpen, waaronder trommels en bijlen, gegoten met de verlorenwasmethode. De grootste bronzen trommel van heel Azië (diameter 160 cm, hoogte 186 cm) is de Maan van Pejeng, die zich bevindt in een toren bij een tempel op Zuid-Bali. Op de Kleine Soenda-eilanden vindt men veel gelijkaardige, zij het kleinere trommels, die onder de naam moko bekendstaan en waarvan de herkomst niet is opgehelderd, maar die zeer waarschijnlijk een invloed van de Dong Soncultuur weerspiegelen. (nl)
  • Kultura Đông Sơn − kultura prehistoryczna z epoki brązu. Nazwa pochodzi od stanowiska archeologicznego we wsi Đông Sơn nad rzeką Mã w prowincji Thanh Hóa w Wietnamie północnym. Najbardziej charakterystyczne obiekty kultury Đông Sơn, to bogato zdobione bębny z brązu spotykane na całym obszarze Azji Południowo-wschodniej, a także w południowych Chinach. Badania archeologiczne wykazują powiązania z wcześniejszymi kulturami indochińskimi, takimi jak kultura Hoà Bình, czy Gò Mun. Ludność kultury Đông Sơn, uważana za protoplastów dzisiejszych Wietnamczyków, przywędrowała z doliny Mekongu i rozprzestrzeniła się na terenach dzisiejszego Wietnamu Północnego i południowych Chin, gdzie z czasem uległa znaczącej sinizacji. (pl)
  • 东山文化(越南语:Văn hóa Đông Sơn/文化東山)是位于越南北部红河河谷的一个铁器时代史前文化。它约繁盛于公元前1000年到公元前后,它影响的区域包括东南亚其他地區乃至以及印度-马来亚群岛。 古东山人具有熟练的稻米栽培技术和水牛、猪等动物的饲养技术,使用长独木舟进行航行和渔猎。东山文化最突出的文化遗产是东山铜鼓等青铜器制品,它们在东南亚和今中国南部的广大地区都有发现。 (zh)
  • Донгшо́нская культу́ра (вьетн. Văn hóa Đông Sơn) — доисторическая археологическая культура азиатского бронзового века, существовавшая на территории Индокитая. Названа по поселению Донгшон (вьетн. Đông Sơn) во вьетнамской провинции Тханьхоа, где были обнаружены её следы при раскопках в 1924—1928, 1934—1939 и 1961 годах. Носители культуры прибыли в Индокитай с севера около 300 года до н. э., поскольку наиболее ранние находки относятся к этой дате. Донгшонская культура не специализировалась исключительно на бронзе, поскольку её люди также изготавливали железные предметы, а также обрабатывали изделия китайского происхождения. Тем не менее, наиболее характерными для данной культуры являются именно бронзовые изделия, в частности, знаменитые ритуальные барабаны. Также от культуры Донгшон остались ритуальные каменные монументы, подобные обнаруженным в Полинезии. Люди данной культуры превратили дельту реки Хонгха в крупный регион производства риса. Именно донгшонская культура является первой цивилизацией Индокитая. Она исчезла после завоевания региона китайцами во II веке до н. э. Донгшонская культура поддерживала обмен с другими народами Юго-Восточной Азии. Влияние её искусства простиралось, помимо территории современного Вьетнама, на Лаос, Камбоджу и Индонезию. Это выражалось в большом разнообразии ритуальных изделий из бронзы, часто украшенных антропо- или зооморфными мотивами, отлитых при помощи восковых моделей — в частности, барабанов и топоров. Диаметр крупнейшего барабана, обнаруженного на острове Бали, составляет 1,6 метра, а высота — 1,86 метра. На небольшом островке Алор в провинции Восточные Малые Зондские острова) обнаружены тысячи бронзовых барабанов-«моко», происхождение которых остаётся неясным. На церемониальных бронзовых топорах изображены мотивы сражений — аналогичные мотивы встречаются на тканях индонезийских островов Калимантан и Суматра. Ещё одним распространённым декоративным мотивом донгшонской культуры является спираль. (ru)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 5837701 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 727445976 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • ドンソン文化(ドンソンぶんか、東山文化、ベトナム語:Văn hóa Đông Sơn)は、ベトナム北部の紅河流域を中心に成立した東南アジア初期の金属器文化。 (ja)
  • Kultura Đông Sơn − kultura prehistoryczna z epoki brązu. Nazwa pochodzi od stanowiska archeologicznego we wsi Đông Sơn nad rzeką Mã w prowincji Thanh Hóa w Wietnamie północnym. Najbardziej charakterystyczne obiekty kultury Đông Sơn, to bogato zdobione bębny z brązu spotykane na całym obszarze Azji Południowo-wschodniej, a także w południowych Chinach. Badania archeologiczne wykazują powiązania z wcześniejszymi kulturami indochińskimi, takimi jak kultura Hoà Bình, czy Gò Mun. Ludność kultury Đông Sơn, uważana za protoplastów dzisiejszych Wietnamczyków, przywędrowała z doliny Mekongu i rozprzestrzeniła się na terenach dzisiejszego Wietnamu Północnego i południowych Chin, gdzie z czasem uległa znaczącej sinizacji. (pl)
  • 东山文化(越南语:Văn hóa Đông Sơn/文化東山)是位于越南北部红河河谷的一个铁器时代史前文化。它约繁盛于公元前1000年到公元前后,它影响的区域包括东南亚其他地區乃至以及印度-马来亚群岛。 古东山人具有熟练的稻米栽培技术和水牛、猪等动物的饲养技术,使用长独木舟进行航行和渔猎。东山文化最突出的文化遗产是东山铜鼓等青铜器制品,它们在东南亚和今中国南部的广大地区都有发现。 (zh)
  • The Đông Sơn culture (literally "East Mountain culture", but from the name of Đông Sơn village) was a Bronze Age culture in ancient Vietnam centered at the Red River Valley of northern Vietnam from 700-500 BC until the first century AD. It was the last great culture of Văn Lang (as Vietnam was known then) and continued well into the next Vietnamese state of Âu Lạc. Its influence spread to other parts of Southeast Asia, including Maritime Southeast Asia, from about 1000 BC to 1 BC. To the south of the Đông Sơn culture was the proto-Cham Sa Huỳnh culture. (en)
  • Die Dong-Son-Kultur (vietnamesisch Văn hóa Đông Sơn) existierte von etwa 800 v. Chr.-200 n. Chr. im nördlichen Vietnam und in Südchina. Sie markiert den Übergang von der Bronzezeit zur Eisenzeit in Südasien. Die Dong-Son-Kultur hatte ihr Kerngebiet in den Tälern der Flüsse Hong, Ma und Ca. Im Norden ist sie bis an die Grenze des heutigen Vietnams bezeugt, im Süden bis nach Quảng Bình. Die Keramik ist eher einfach und zeigt meist ein eingedrücktes Schnurmotiv auf der Außenseite. (de)
  • Dong Son est le nom donné à une culture de la proto-histoire de l'Indochine, nommée d'après le village du nord du Viêt Nam où l'on en a découvert les vestiges. Le site de Dong Son montre que la culture du bronze est arrivée en Indochine depuis le nord, probablement au début du Ier millénaire avant notre ère, date des vestiges les plus anciens. Dong Son n'était pas uniquement une culture du bronze. La population créait d'autres types d'objets d'origine chinoise, et travaillait également le fer. Mais les objets de bronze, en particulier ses fameux tambours de bronze rituels, sont d'un travail remarquable. Cette culture est présente dans le delta du fleuve Rouge au Nord du Viêt Nam. (fr)
  • De Dong Soncultuur is de naam van een prehistorische cultuur uit het oude Vietnam, die vernoemd is naar het dorpje Đông Sơn ("oostelijke berg") in het noorden van het land, waar men resten van deze cultuur heeft gevonden. De vindplaats van Dong Son gaf aanwijzingen dat deze bronstijdcultuur uit het noorden (Zuid-China) afkomstig was en zich omstreeks 300 voor Chr. naar Zuidoost-Azië heeft uitgebreid. Echter, deze theorie is ontkracht door archeologische vondsten in het noordoosten van Thailand in 1970. Het bronsgieten begon oorspronkelijk in Zuidoost-Azië en deze techniek werd later door de Chinezen overgenomen. Deze theorie wordt ondersteund door het werk van hedendaagse Vietnamese archeologen. (nl)
  • Донгшо́нская культу́ра (вьетн. Văn hóa Đông Sơn) — доисторическая археологическая культура азиатского бронзового века, существовавшая на территории Индокитая. Названа по поселению Донгшон (вьетн. Đông Sơn) во вьетнамской провинции Тханьхоа, где были обнаружены её следы при раскопках в 1924—1928, 1934—1939 и 1961 годах. Также от культуры Донгшон остались ритуальные каменные монументы, подобные обнаруженным в Полинезии. (ru)
rdfs:label
  • Đông Sơn culture (en)
  • Dong-Son-Kultur (de)
  • Culture Dong Son (fr)
  • ドンソン文化 (ja)
  • Dong Soncultuur (nl)
  • Kultura Đông Sơn (pl)
  • Донгшонская культура (ru)
  • 東山文化 (越南) (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of