"(I Can't Get No) Satisfaction" is a song by English rock band The Rolling Stones released in 1965. It was written by Mick Jagger and Keith Richards and produced by Andrew Loog Oldham. The number is noted for Richards's three-note guitar riff which opens and drives the song, and for the lyrics, which include references to sexual intercourse and a theme of anti-commercialism. The latter in particular caused the song to be "perceived as an attack on the status quo".

PropertyValue
dbpedia-owl:MusicalWork/artist
dbpedia-owl:MusicalWork/label
dbpedia-owl:MusicalWork/recordDate
  • 1965-05-12 (xsd:date)
  • 1976-01-01 00:00:00 (xsd:date)
  • 2000-04-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:Single/bSide
  • "The Spider and the Fly" (UK)
  • "The Under Assistant West Coast Promotion Man" (US)
  • Sloppy (I saw my baby getting)
dbpedia-owl:Single/format
dbpedia-owl:Single/musicalArtist
dbpedia-owl:Single/musicalBand
dbpedia-owl:Single/producer
dbpedia-owl:Single/writer
dbpedia-owl:Song/writer
dbpedia-owl:Work/genre
dbpedia-owl:Work/previousWork
dbpedia-owl:Work/releaseDate
  • 1965-06-06 (xsd:date)
  • 1977-01-01 00:00:00 (xsd:date)
  • 2000-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:Work/runtime
  • 160 (xsd:double)
  • 224 (xsd:double)
  • 265 (xsd:double)
dbpedia-owl:Work/subsequentWork
dbpedia-owl:artist
dbpedia-owl:bSide
  • "The Spider and the Fly" (UK)
  • "The Under Assistant West Coast Promotion Man" (US)
  • Sloppy (I saw my baby getting)
dbpedia-owl:format
dbpedia-owl:genre
dbpedia-owl:label
dbpedia-owl:musicalArtist
dbpedia-owl:musicalBand
dbpedia-owl:previousWork
dbpedia-owl:producer
dbpedia-owl:recordDate
  • 1965-05-12 (xsd:date)
  • 1976-01-01 00:00:00 (xsd:date)
  • 2000-04-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:releaseDate
  • 1965-06-06 (xsd:date)
  • 1977-01-01 00:00:00 (xsd:date)
  • 2000-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:runtime
  • 160 (xsd:double)
  • 224 (xsd:double)
  • 265 (xsd:double)
dbpedia-owl:subsequentWork
dbpedia-owl:writer
dbpprop:abstract
  • "(I Can't Get No) Satisfaction" is a song by English rock band The Rolling Stones released in 1965. It was written by Mick Jagger and Keith Richards and produced by Andrew Loog Oldham. The number is noted for Richards's three-note guitar riff which opens and drives the song, and for the lyrics, which include references to sexual intercourse and a theme of anti-commercialism. The latter in particular caused the song to be "perceived as an attack on the status quo". The song was first released as a single in the United States in June 1965 and also featured on the American version of Out of Our Heads, released that July. "Satisfaction" was a hit, giving the Stones their first number one in the United States. In Europe, the song initially played only on pirate radio stations because its lyrics were considered too sexually suggestive. In Britain the single was released in August 1965; it became the Rolling Stones' fourth UK number one. The song is considered to be one of the all-time great rock songs. In 2004 Rolling Stone magazine placed "Satisfaction" in the second spot on its list of the 500 Greatest Songs of All Time, while in 2006 it was added to the Library of Congress National Recording Registry.
  • „(I Can’t Get No) Satisfaction“ ist ein Lied, das Mick Jagger und Keith Richards für ihre Band The Rolling Stones schrieben. Es wurde im Mai 1965 erstmals als Single veröffentlicht. Die Single wurde der erste Nummer-1-Charterfolg der Rolling Stones in den Vereinigten Staaten und die vierte Nummer 1 in ihrer Heimat Großbritannien. „Satisfaction“ war das erste Lied, das die Stones komplett in den USA aufnahmen.
  • „(I Can't Get No) Satisfaction“ je rockový hit, který Mick Jagger a Keith Richards napsali původně jako americký singl pro čtvrté studiové album Out of Our Heads skupiny The Rolling Stones. Časopis Rolling Stone dal Satisfaction na druhé místo svého žebříčku 500 největších hitů všech dob, a stanice VH1 ji dala na první místo seznamu 100. největších rock n' rollových hitů. V roce 2006 tuto skladbu dala národní kongresová knihovna USA do svého národního registru hudebních nahrávek. Song poprvé vyšel jako singl v USA v červnu 1965 a později byl v červenci stejného roku vydán na americké verzi alba Out of Our Heads. Skladba byla průlomovým hitem, který byl v USA prvním umístěným na první pozici žebříčku Billboard Hot 100. V Evropě se vzhledem na to, že se v jejím textu nacházejí na svou dobu příliš silné sexuální narážky, se tato píseň zprvu hrála jen na pirátskych rozhlasových stanicích. Ani na alb Out of Our Heads určeném pro tento trh se tato skladba nenacházela. V britském království singl „(I Can't Get No) Satisfaction“ vyšel v srpnu 1965. V žebríčcích prorazil hned na první místo a byl zároveň v čtvrtým singlm skupiny The Rolling Stones, který se dostal na jeho vrchol. Text písně obsahuje odkazy na sexuální styk a téma boje proti komercionalizaci, čímž je způsobeno, že „je vnímaný jako útok na status quo“. Keith Richards říká, že když ho jednou uprostřed noci napadl kytarový riff k této skladbě, vstal, nahrál jej na magnetofon spolu se slovy „I can't get no satisfaction“ a zalehl znovu do postele. Později dodal, že výsledná nahrávka byla „dvouminutovým hraním motivu 'Satisfaction' a čtyřiceti minutami jeho chrápání“ Později v květnu 1965 spolu s Jaggerem dokončili skladbu v pokoji floridského hotelu Clearwater. Autorem většiny textu je Mick Jagger. Byl inspirován zuřivým rozvojem komerce, který Stones zažili během pobytu v USA. Richards měl nepříjemný pocit, že riff se příliš podobá skladbě „Dancing in the Street“ od skupiny Martha and the Vandellas (skladbu, jejíž coververzi nahrál Jagger spolu s Davidem Bowiem v roce 1985 jako charitativní singl). Jagger později dodává: Zprvu tato píseň zněla spíš jako folková skladba, Keith ji neměl bůhvíjak v lásce, nechtěl aby z ní byl vydaný singl, myslím, že ji považoval za příliš jednoduchou. Nemyslím, že by si ji tehdá pořádně poslechl. Považoval ji jen za jeden z bláznivých kytarových riffů. “ Jagger dál poukazuje na to, že hlavní motiv textu připomíná slova z písně „30 Days“ od Chucka Berryho (Ve skutečnosti v Chuckově textu je „I don't get no satisfaction from the judge“).
  • "(I Can't Get No) Satisfaction" es un sencillo lanzado por la banda británica de rock The Rolling Stones en 1965. La canción fue compuesta por los líderes de la agrupación, el cantante Mick Jagger y el guitarrista Keith Richards, y grabada en los estudios RCA en Hollywood a mediados de mayo de 1965, durante su gira por Norteamerica, bajo la producción de su manager Andrew Loog Oldham. La canción se lanzó en los Estados Unidos el 6 de junio de 1965, pero también se incluyó en el álbum Out of Our Heads, que salió a la venta en julio de ese mismo año. "Satisfaction" fue un gran éxito, cuyo riff es el más famoso de la historia del rock, dando a la banda su primer número uno en los Estados Unidos. La versión inglesa del Out of Our Heads no incluía "Satisfaction", ya que la canción se lanzó en formato sencillo el 20 de agosto de ese año (no era una práctica ortodoxa en el Reino Unido incluir canciones ya lanzadas como sencillo en los álbumes). El sencillo también alcanzó el número uno, siendo el cuarto número uno de la banda en el Reino Unido. Esta composición estableció a la banda en la escena musical mundial y se convirtió en su primer éxito a nivel global. Jagger alabó el tema porque supuso la popularización de los Stones y sugirió que su éxito se debía a su reflejo del "espíritu de los tiempos. " La canción escrita casi en su totalidad por el vocalista es un retrato de un adolescente atormentado por una frustración general, en ella se refleja "el mundo de los sesentas," las esperanzas de su generación y el cinismo de la época. Su referencia a las relaciones sexuales y los tintes anticapitalistas del corte causaron gran revuelo en la sociedad de esa década, misma que fue visto como "un ataque al statu quo". Es considerada por la crítica como la mejor grabación de la banda y una de las mejores de la música contemporánea. La revista Rolling Stone la colocó como la número 2 en su lista de Las 500 canciones más grandes de la historia, mientras que la cadena televisiva estadounidense VH1 la puso en el número 1 en su lista de Las 100 canciones más grandes de rock & roll. En el 2006 un jurado compuesto por expertos en preservación de música y sonido de los Estados Unidos la anexó en el Registro Nacional de Grabaciones de la Biblioteca del Congreso de Estados Unidos debido a su "significancia cultural o histórica" en la vida norteamericana. A su vez ha sido versionada por varios artistas entre los que destacan Otis Redding, Devo, Gloria Trevi, Alejandra Guzmán y Britney Spears, entre otros.
  • (I Can't Get No) Satisfaction on yksi The Rolling Stonesin tunnetuimmista hiteistä, joka julkaistiin singlenä sekä yhtyeen neljännellä albumilla Out of Our Heads vuonna 1965. Kappaleen kirjoittivat yhteistyössä Mick Jagger ja Keith Richards. "(I Can't Get No) Satisfaction" on maailman arvostetuimpia rock-kappaleita. Rolling Stone lehti valitsi sen vuonna 2004 maailman kaikkien aikojen toisiksi parhaaksi kappaleeksi listallaan The 500 Greatest Songs of All Time. Kappale oli sijalla yksi VH1:en teettämällä listalla The Greatest Rock And Roll Songs of All Time. Arvostuksen syyksi on esitetty suosittu kitarariffi, pumppavan rumpukompin ja bassokuvion tuoma tarttuva syke sekä soundi. Kappaleen teksti kertoo kiertue-elämän turhauttavuudesta, mutta se tulkittiin aikanaan seksuaaliseksi vihjaukseksi. Tästä huolimatta tai ehkä osittain myös sen herättämän kohun vuoksi "(I Can´t Get No) Satisfactiosta" tuli The Rolling Stonesin suurimpia hittejä ja ensimmäinen listaykkössingle Yhdysvalloissa. Kappaleen raakaversio syntyi yhtyeen ollessa kolmannella USA:n kiertueellaan vuonna 1965. Yhtyeen jäsenet olivat yöpymässä floridalaisessa hotellissa, kun yllättäen Richards heräsi, käynnisti nauhurin ja alkoi soittaa keksimäänsä kitarariffiä, joka soi "Satisfactionin" alussa. Sitten hän palasi vuoteeseensa nukkumaan. Cover-versioita kappaleesta löytyy laidasta laitaan aina teinipoppari Britney Spearsin julkaisusta vuodelta 2000 Otis Reddingin blues-versioon
  • Satisfaction est une chanson des Rolling Stones, enregistrée entre le 10 et le 13 mai 1965. D'abord sortie en single le 5 juin 1965, elle fut incluse dans l'album Out of Our Heads, sorti en juillet 1965. Elle est l'une des chansons les plus connues du groupe et est systématiquement jouée sur scène. La chanson est construite autour d'un riff devenu légendaire. L'idée du légendaire riff vint à Keith Richards alors qu'il dormait dans un hôtel. Il se réveilla et se mit au travail. Il fit écouter les premiers plans à Mick Jagger qui accrocha tout de suite et exigea que la chanson s'appelle Satisfaction. Néanmoins, ce n'est pas Keith Richards qui eut l'idée de mettre de la fuzz sur le riff. Keith Richards ne pensait pas que cette chanson deviendrait une des plus connues de l'histoire du rock. Les paroles ont aussi participé à la popularité du morceau en raison de son côté contestataire. Mick Jagger dénonce une société dans laquelle il ne peut pas être satisfait: une société de consommation à outrance et qui le soumet à de fortes tensions et au stress. Certaines paroles ont aussi provoqué l'émoi à l'époque en raison de leur référence au sexe. Ainsi, dans le dernier couplet, Mick Jagger évoque sa frustration quand lorsqu'il essaye de "se faire une fille", quand celle-ci lui dit de revenir la semaine prochaine, parce qu'elle est "dans sa période de poisse" (ce qui peut être aussi interprété comme la période des règles chez une fille). En 2003, cette chanson a été classée 2 plus grande chanson de tous les temps par le magazine Rolling Stone.
  • (I Can't Get No) Satisfaction è un singolo dei Rolling Stones, scritto da Mick Jagger e Keith Richards e prodotta da Andrew Loog Oldham. La rivista Rolling Stone l'ha collocata alla seconda posizione nella "Lista delle 500 migliori canzoni", mentre VH1 l'ha posizionata in vetta alla classifica delle "100 più grandi canzoni Rock & Roll" list. Nel 2006 è stata aggiunta dalla Biblioteca del Congresso nel National Recording Registry. Inoltre il riff di chitarra del brano è il più popolare al mondo insieme a quello di Smoke on the water dei Deep Purple. La canzone è stata pubblicata come singolo per la prima volta negli Stati Uniti nel giugno 1965, estratta dall'album dei Rolling Stones Out of Our Heads, pubblicato nel luglio dello stesso anno. Satisfaction fu un successo senza precedenti, portando il gruppo per la prima volta in vetta alla Billboard Hot 100. In Europa la canzone fu inizialmente trasmessa solo da alcune emittenti pirata, perché quelle ufficiali ritenevano il testo del brano troppo sessualmente esplicito. Uscì ufficialmente soltanto ad agosto, ma non venne inserita in Out of Our Heads, dato che all'epoca non era consuetudine inserire negli album tracce pubblicate in precedenza. Il testo del brano include riferimenti alle attività sessuali, e tratta l'argomento dell'anti-capitalismo, cosa che fece percepire la canzone come un attacco allo status quo. Otis Redding, Devo, Gloria Trevi, gli italiani Tritons, Alejandra Guzmán, Vanilla Ice e Britney Spears sono soltanto alcuni degli artisti che in seguito hanno registrato una cover della canzone.
  • 『サティスファクション』(Satisfaction)は、ローリング・ストーンズの代表曲の一つである。 1965年に、全米のシングルチャートで4週連続No.1となり、ビルボード誌の1965年年間ランキングでは3位となった。また、ストーンズにとって初のミリオンセラーシングルである（他にはルービー・チュースデー、ホンキー・トンク・ウィメン、アンジー、ミス・ユーがミリオンセラーを記録）。全世界での売り上げは500万枚。 この曲を収録したアルバム 『アウト・オブ・アワ・ヘッズ』（USバージョン）もそれに乗じてストーンズのアメリカにおける最初のNo.1アルバムになり、プラチナ・アルバムを獲得した。 ストーンズにとって、アメリカ進出を決定づけたばかりでなく、ミック・ジャガーとキース・リチャードが、作詞作曲家としてのオリジナリティを初めて明確に打ち出したものとして、彼らの活動のターニング・ポイントとなった作品である。 それまでのロックソングが外面的に描いてきた若者の欲求不満と疎外感を、内面の叫びとしてストレートに表現しており、ロックの精神を体現した名曲とされる。、2004年に『ローリング・ストーン(Rolling Stone)』誌が選んだ「ローリング・ストーンの選ぶオールタイム・グレイテスト・ソング500では2位となった。また、2005年にイギリスの音楽雑誌「アンカット」が企画した「世界を変えた」曲、映画、テレビドラマを選ぶ特集では4位となった。 オーティス・レディングやジョン・スコフィールドなど、多くのミュージシャンにカバーされている。日本では、BENNIE Kによるカバー・バージョンが、2006年にauのCMで使われ、彼女達のアルバム『THE WORLD』に収録された。
  • (I Can't Get No) Satisfaction is een populair lied van de Rolling Stones uit 1965. Het is geschreven door het duo Mick Jagger en Keith Richards. Het succes van het nummer betekende de grote doorbraak naar wereldfaam voor de Stones. Het gitaarloopje dat de basis onder het gehele lied vormt, behoort tot de meest bekende en meest gewaardeerde composities in de popmuziek. De single bezorgde de band haar eerste nummer 1-hit in de Verenigde Staten, in het Britse thuisland werd het de vierde topnotering, op 9 september 1965. Ook in Nederland behaalde het nummer de eerste plaats, op 18 september stootte het Help! van de troon, en vijf weken zong Mick Jagger op zijn eigen, ongepolijste wijze het hoogste lied. Het was een nieuw geluid, en het werd opgepikt door een nieuwe generatie, om zich mee af te zetten van de oude. Hier wordt niet om hulp gevraagd, (I can't get no) Satisfaction is het lied van de rebel, onaangepast, eigenzinnig, ontevreden en met een grote mond.
  • (I Can't Get No) Satisfaction – singel skomponowany podczas amerykańskiego tournée The Rolling Stones w 1965 roku przez Keitha Richardsa z tekstem Micka Jaggera. Wyraża ostry sprzeciw wobec konformizmu, braku odpowiedzialności oraz konsumpcjonizmowi, którego świadkami byli członkowie grupy podczas trasy koncertowej. Stał się wyrazem buntu przeciw kulturze mieszczańskiej. Przetworzony dźwięk gitary Richardsa, dzięki przystawce fuzz box dał utworowi siłę wyrazu, która w połączeniu z chaotycznym, ale bardzo wyrazistym śpiewem i grą basisty Billa Wymana oraz perkusisty Charliego Wattsa, pozwoliła piosence zająć czołowe miejsce wśród najpopularniejszych utworów rockowych i zadecydowała wprost o wielkiej popularności grupy. Polski muzykoznawca Jan Weber nadał temu utworowi miano dwudziestowiecznego odpowiednika V symfonii Ludwika van Beethovena. W partii gitary elektrycznej występuje riff gitarowy który został uznany przez jedną z najważniejszych gazet rockowych najbardziej rozpoznawalnym riffem w muzyce rockowej. Wersję tego nagrania znaleźć można na debiutanckiej płycie zespołu Devo; w lutym 1966 została także nagrana przez Otisa Reddinga.
  • (I Can't Get No) Satisfaction é um single lançado pela banda de rock britânica The Rolling Stones em 1965. A canção foi composta por Mick Jagger e Keith Richards, e gravada nos RCA Studios de Hollywood em meados de Maio de 1965, durante sua visita à América do Norte, e produzida por Andrew Loog Oldham. A canção foi lançada nos Estados Unidos da América em 6 de junho de 1965, e incluída no álbum Out of Our Heads, lançado em Julho do mesmo ano. Em 2004 foi considerada pela revista Rolling Stone como a segunda .
  • «(I Can’t Get No) Satisfaction» (русск. Я не могу получить удовлетворения) — песня группы The Rolling Stones. Авторы — Мик Джаггер и Кит Ричардс. Песня занимает второе место в списке лучших песен всех времён журнала Rolling Stone и первое место в аналогичном рейтинге канала VH1. В мае 1965 года песня была впервые выпущена как сингл в США, а в июле была включена в американскую версию альбома «Out of Our Heads». Сингл позволил The Rolling Stones впервые подняться на первое место в Billboard Hot 100. В Великобритании сингл «(I Can’t Get No) Satisfaction» вышел в августе 1965 и, благодаря ему, группа в четвёртый раз поднялась на вершину британских хит-парадов.
  • (I Can't Get No) Satisfaction är en låt lanserad på singelskiva 1965 av den brittiska rockgruppen The Rolling Stones. Det är en av gruppens signaturlåtar som toppade listorna i många länder i världen då det begav sig. Låten är bland många ansedd som en av de bästa låtar som någonsin har spelats in och kom på andra plats när tidningen Rolling Stone år 2004 rankade de 500 bästa låtarna genom tiderna i världen.
  • «(I Can't Get No) Satisfaction» (укр. Я не можу отримати задоволення) — пісня гурту The Rolling Stones. Автори — Мік Джаггер і Кіт Річардс. Пісня займає друге місце в списку найкращих пісень всіх часів за версією журналу Rolling Stone і перше місце в аналогічному рейтингові каналу VH1. У травні 1965 року композиція була вперше випущена як сингл у США, а в липні була включена в американську версію альбому «Out of Our Heads». Сингл дозволив The Rolling Stones вперше піднятися на перше місце в американських чартах. У Великобританії сингл «(I Can't Get No) Satisfaction» вийшов у серпні 1965 і, завдяки йому, гурт вчетверте піднялася на верхівку британських хіт-парадів. Аудіо-приклад Файл:Loudspeaker. svg слухати
dbpprop:artist
dbpprop:bSide
  • "The Under Assistant West Coast Promotion Man" (US)
    " The Spider and the Fly" (UK)
  • Sloppy (I saw my baby getting)
dbpprop:cover
  • Devo - Satifaction.jpg
  • Satisfaction-us.jpg
dbpprop:format
dbpprop:fromAlbum
dbpprop:genre
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:label
dbpprop:lastSingle
dbpprop:length
  • 2:40
  • 3:44
  • 4:25
dbpprop:misc
dbpprop:name
  • I Can't Get No) Satisfaction
dbpprop:nextSingle
dbpprop:producer
dbpprop:recorded
  • 12 May 1965, RCA Studios, Hollywood
  • April 2000 at Pacifique Recording Studios, Hollywood, CA
  • 1976 (xsd:integer)
dbpprop:reference
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:released
  • 6 June 1965 (US) 20 August 1965 (UK)
  • 1977 (xsd:integer)
  • 2000 (xsd:integer)
dbpprop:spokenWikipediaProperty
  • NoSatisfaction.ogg
  • 2005-04-20 (xsd:date)
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
dbpprop:writer
rdf:type
rdfs:comment
  • "(I Can't Get No) Satisfaction" is a song by English rock band The Rolling Stones released in 1965. It was written by Mick Jagger and Keith Richards and produced by Andrew Loog Oldham. The number is noted for Richards's three-note guitar riff which opens and drives the song, and for the lyrics, which include references to sexual intercourse and a theme of anti-commercialism. The latter in particular caused the song to be "perceived as an attack on the status quo".
  • „(I Can’t Get No) Satisfaction“ ist ein Lied, das Mick Jagger und Keith Richards für ihre Band The Rolling Stones schrieben. Es wurde im Mai 1965 erstmals als Single veröffentlicht. Die Single wurde der erste Nummer-1-Charterfolg der Rolling Stones in den Vereinigten Staaten und die vierte Nummer 1 in ihrer Heimat Großbritannien. „Satisfaction“ war das erste Lied, das die Stones komplett in den USA aufnahmen.
  • „(I Can't Get No) Satisfaction“ je rockový hit, který Mick Jagger a Keith Richards napsali původně jako americký singl pro čtvrté studiové album Out of Our Heads skupiny The Rolling Stones. Časopis Rolling Stone dal Satisfaction na druhé místo svého žebříčku 500 největších hitů všech dob, a stanice VH1 ji dala na první místo seznamu 100. největších rock n' rollových hitů.
  • "(I Can't Get No) Satisfaction" es un sencillo lanzado por la banda británica de rock The Rolling Stones en 1965. La canción fue compuesta por los líderes de la agrupación, el cantante Mick Jagger y el guitarrista Keith Richards, y grabada en los estudios RCA en Hollywood a mediados de mayo de 1965, durante su gira por Norteamerica, bajo la producción de su manager Andrew Loog Oldham.
  • (I Can't Get No) Satisfaction on yksi The Rolling Stonesin tunnetuimmista hiteistä, joka julkaistiin singlenä sekä yhtyeen neljännellä albumilla Out of Our Heads vuonna 1965. Kappaleen kirjoittivat yhteistyössä Mick Jagger ja Keith Richards. "(I Can't Get No) Satisfaction" on maailman arvostetuimpia rock-kappaleita. Rolling Stone lehti valitsi sen vuonna 2004 maailman kaikkien aikojen toisiksi parhaaksi kappaleeksi listallaan The 500 Greatest Songs of All Time.
  • Satisfaction est une chanson des Rolling Stones, enregistrée entre le 10 et le 13 mai 1965. D'abord sortie en single le 5 juin 1965, elle fut incluse dans l'album Out of Our Heads, sorti en juillet 1965. Elle est l'une des chansons les plus connues du groupe et est systématiquement jouée sur scène. La chanson est construite autour d'un riff devenu légendaire. L'idée du légendaire riff vint à Keith Richards alors qu'il dormait dans un hôtel. Il se réveilla et se mit au travail.
  • (I Can't Get No) Satisfaction è un singolo dei Rolling Stones, scritto da Mick Jagger e Keith Richards e prodotta da Andrew Loog Oldham. La rivista Rolling Stone l'ha collocata alla seconda posizione nella "Lista delle 500 migliori canzoni", mentre VH1 l'ha posizionata in vetta alla classifica delle "100 più grandi canzoni Rock & Roll" list. Nel 2006 è stata aggiunta dalla Biblioteca del Congresso nel National Recording Registry.
  • (I Can't Get No) Satisfaction is een populair lied van de Rolling Stones uit 1965. Het is geschreven door het duo Mick Jagger en Keith Richards. Het succes van het nummer betekende de grote doorbraak naar wereldfaam voor de Stones. Het gitaarloopje dat de basis onder het gehele lied vormt, behoort tot de meest bekende en meest gewaardeerde composities in de popmuziek.
  • (I Can't Get No) Satisfaction – singel skomponowany podczas amerykańskiego tournée The Rolling Stones w 1965 roku przez Keitha Richardsa z tekstem Micka Jaggera. Wyraża ostry sprzeciw wobec konformizmu, braku odpowiedzialności oraz konsumpcjonizmowi, którego świadkami byli członkowie grupy podczas trasy koncertowej. Stał się wyrazem buntu przeciw kulturze mieszczańskiej.
  • (I Can't Get No) Satisfaction é um single lançado pela banda de rock britânica The Rolling Stones em 1965. A canção foi composta por Mick Jagger e Keith Richards, e gravada nos RCA Studios de Hollywood em meados de Maio de 1965, durante sua visita à América do Norte, e produzida por Andrew Loog Oldham. A canção foi lançada nos Estados Unidos da América em 6 de junho de 1965, e incluída no álbum Out of Our Heads, lançado em Julho do mesmo ano.
  • «(I Can’t Get No) Satisfaction» (русск. Я не могу получить удовлетворения) — песня группы The Rolling Stones. Авторы — Мик Джаггер и Кит Ричардс. Песня занимает второе место в списке лучших песен всех времён журнала Rolling Stone и первое место в аналогичном рейтинге канала VH1.
  • (I Can't Get No) Satisfaction är en låt lanserad på singelskiva 1965 av den brittiska rockgruppen The Rolling Stones. Det är en av gruppens signaturlåtar som toppade listorna i många länder i världen då det begav sig. Låten är bland många ansedd som en av de bästa låtar som någonsin har spelats in och kom på andra plats när tidningen Rolling Stone år 2004 rankade de 500 bästa låtarna genom tiderna i världen.
  • «(I Can't Get No) Satisfaction» (укр. Я не можу отримати задоволення) — пісня гурту The Rolling Stones. Автори — Мік Джаггер і Кіт Річардс. Пісня займає друге місце в списку найкращих пісень всіх часів за версією журналу Rolling Stone і перше місце в аналогічному рейтингові каналу VH1.
rdfs:label
  • (I Can't Get No) Satisfaction
  • (I Can’t Get No) Satisfaction
  • (I Can't Get No) Satisfaction
  • (I Can't Get No) Satisfaction
  • (I Can't Get No) Satisfaction
  • (I Can't Get No) Satisfaction
  • (I Can't Get No) Satisfaction
  • サティスファクション
  • (I Can't Get No) Satisfaction
  • (I Can't Get No) Satisfaction
  • (I Can't Get No) Satisfaction
  • (I Can’t Get No) Satisfaction
  • (I Can't Get No) Satisfaction
  • (I Can't Get No) Satisfaction
owl:sameAs
skos:subject
foaf:homepage
foaf:name
  • (I Can't Get No) Satisfaction
foaf:page
is dbpedia-owl:Work/previousWork of
is dbpedia-owl:Work/subsequentWork of
is dbpedia-owl:previousWork of
is dbpedia-owl:subsequentWork of
is dbpprop:after of
is dbpprop:before of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:lastSingle of
is dbpprop:nextSingle of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:single of
is dbpprop:title of
is dbpprop:title10 of
is dbpprop:title14 of
is dbpprop:title15 of
is dbpprop:title23 of
is dbpprop:tracks of